Με υψηλό επιτόκιο η βοήθεια στην Ιρλανδία

Το επιτόκιο για την οικονομική βοήθεια που διαπραγματεύεται η Ιρλανδία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) είναι πιθανόν να κυμαίνεται μεταξύ του 6 και του 7%, δηλαδή είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που αναμενόταν, μετέδωσε την Παρασκευή το ιρλανδικό κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο RTE.
Οι λεπτομέρειες του σχεδίου διάσωσης, το οποίο αναμένεται να φτάνει συνολικά τα περίπου 85 δισεκατομμύρια ευρώ, αναμένεται να ανακοινωθούν πριν ξανανοίξουν τα χρηματιστήρια τη Δευτέρα.
«Το 6,7 δείχνει να είναι το μέσο επιτόκιο που ορίζουν. Είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που ανέμενε ο κόσμος», δήλωσε ανταποκριτής του RTE. 
Σύμφωνα με τον ίδιο, κάποιες πηγές είπαν ότι το επιτόκιο θα είναι 6,4%, αλλά ορισμένες άλλες είπαν ότι θα είναι 6,7%. Τα χρήματα αυτά θα εξοφληθούν σε εννέα χρόνια, προσέθεσε το RTE.
Το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης της Ιρλανδίας «Φάιν Γκέιλ» ανακοίνωσε ότι οποιοδήποτε επιτόκιο ξεπερνάει το 6% δεν είναι αποδεκτό.
«Αν αυτό είναι το επιτόκιο, είναι πολύ υψηλό», δήλωσε ο εκπρόσωπος του «Φάιν Γκέιλ» Λέο Βάραντκαρ στο RTE. «Είναι υψηλότερο από το επιτόκιο του ΔΝΤ, είναι υψηλότερο από αυτό που πληρώνουν οι Έλληνες», υπογράμμισε.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν σχολιάσει την είδηση αυτή αξιωματούχοι του ιρλανδικού υπουργείου Οικονομικών.
http://www.euro2day.gr/news/highlights/121/articles/615133/Article.aspx

Πάνω από 54.000 αποφάσεις στην ιστοσελίδα του προγράμματος «Διαύγεια»

Πάνω από 54.000 αποφάσεις έχουν ήδη δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα του προγράμματος «Διαύγεια» σε διάστημα μικρότερο από δύο μήνες εφαρμογής του νόμου για τη διαφάνεια στο κράτος, όπως δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης σε παρέμβασή του στη διοργάνωση στο Tedex Athens.
Ο κ. Ραγκούσης επεσήμανε ότι πλέον το κράτος δεν θα «δίνει» αποκλειστικές ειδήσεις, καθώς άπαντες, από τον Πρωθυπουργό έως και τον χαμηλότερο ιεραρχικά στέλεχος της δημόσιας διοίκησης, υποχρεούνται να δημοσιεύουν τις αποφάσεις τους στο διαδίκτυο, άλλως δεν θα εφαρμόζονται.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

S&P: Υποβάθμιση τριών ιρλανδικών τραπεζών

Στην υποβάθμιση τριών ιρλανδικών τραπεζών προχώρησε σήμερα ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης, Standard & Poor's, εν μέσω της έντονης φημολογίας ότι για τη διάσωση της Ιρλανδίας θα κληθούν να επωμιστούν μέρος των ζημιών και οι ομολογιούχοι υψηλής εξασφάλισης (senior).
Σύμφωνα με τη σημερινή ανακοίνωση της S&P από τη Νέα Υόρκη, τη μεγαλύτερη υποβάθμιση υπέστη η Anglo Irish Bank, η οποία βρέθηκε έξι βαθμίδες χαμηλότερα, στην κατηγορία «junk» με βαθμολογία «Β». Κατά μία βαθμίδα υποβαθμίστηκαν η Bank of Ireland και η Allied Irish Banks, στις κατηγορίες BBB+ και BBB, αντίστοιχα.
Ειδικά για τα ομόλογα που έχουν εκδοθεί από την Anglo, ο κίνδυνος μείωσης της ονομαστικής αξίας είναι ιδιαίτερα υψηλός στο πλαίσιο του σχεδίου διάσωσης της ΕΕ και του ΔΝΤ όπως επισημαίνει ο οίκος αξιολόγησης.
Αναφέρει μάλιστα ότι η Ιρλανδία «μπορεί να αναγκαστεί να αναθεωρήσει την τρέχουσα υποστηρικτική της στάση προς το άνευ εξασφαλίσεων χρέος της Anglo». Υπενθυμίζεται ότι οι ομολογιούχοι χαμηλής εξασφάλισης (junior) της Anglo έχουν ήδη αναγκαστεί να αποδεχθούν μείωση της αξίας των θέσεών τους κατά 80-95%.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1902679

ΕΤΕ: «Πράσινο» για εξαγορά προνομιούχων μετοχών του Δημοσίου 350 εκατ. ευρώ

Την εξαγορά των προνομιούχων μετοχών του Δημοσίου, ονομαστικής αξίας 350 εκατ. ευρώ, έναντι μετρητών, ενέκρινε σήμερα η Έκτακτη Γενική Συνέλευση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος.
Επίσης, εξέλεξε τρία πρόσθετα μέλη του Διοικητικού Συμβούλιου, τους κ.κ. Αλέξανδρο Τουρκολιά, ’νθιμο Θωμόπουλο και Λεωνίδα Θεόκλητο.
Κατά τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, που ακολούθησε, οι ανωτέρω νέοι Σύμβουλοι εξελέγησαν Αναπληρωτές Διευθύνοντες Σύμβουλοι της τράπεζας.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1902673

Πορτογαλία: Εγκρίθηκε ο προϋπολογισμός του 2011

Τον προϋπολογισμό λιτότητας του 2011, στόχος του οποίου είναι η δραστική μείωση του δημόσιου ελλείμματος, ενέκρινε σήμερα το κοινοβούλιο της Πορτογαλίας, με τις ψήφους των κυβερνώντων σοσιαλιστών και την αποχή της κεντροδεξιάς αντιπολίτευσης.
«Από σήμερα ο προϋπολογισμός έχει εγκριθεί. Πρέπει από αυτή τη στιγμή να κάνουμε τα πάντα για να δημιουργηθούν οι απαραίτητες συνθήκες για την εκτέλεσή του», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Φερνάντο Τεσέιρα ντος Σάντος.
Ο προϋπολογισμός του 2011 προβλέπει σκληρά μέτρα λιτότητας με στόχο τη μείωση του ελλείμματος από το 7,3% του ΑΕΠ, που είναι φέτος, στο 4,6% το 2011.
Μεταξύ άλλων, προβλέπει μείωση των μισθών στο δημόσιο τομέα, αύξηση κατά δύο μονάδες του ΦΠΑ στο 23%, πάγωμα των συντάξεων και κατάργηση ή επιβολή ανωτάτων ορίων σε κοινωνικές παροχές.
Το σχέδιο λιτότητας περιλαμβάνει επίσης περικοπές χιλιάδων θέσεων εργασίας στο δημόσιο τομέα και μείωση των δαπανών κοινωνικής πρόνοιας κατά 2,8 δισ. ευρώ μέχρι το 2014.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1902632

Αυξήθηκε ο έκτακτος δανεισμός από την ΕΚΤ

ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ (Dow Jones) – Ο έκτακτος δανεισμός από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αυξήθηκε και πάλι την Πέμπτη, όπως έδειξαν τα σημερινά στοιχεία της ΕΚΤ, υποδεικνύοντα ότι ορισμένες τράπεζες αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην πρόσβαση τους στις αγορές για κεφάλαια εν μέσω ανησυχιών ότι η δημοσιονομική κρίση στην Ιρλανδία και την Ελλάδα θα επεκταθεί και σε άλλες περιοχές της ζώνης του ευρώ.

Τα στοιχεία της ΕΚΤ έδειξαν ότι μία ή περισσότερες τράπεζες δανείστηκαν 3,948 δισ. ευρώ από την κεντρική τράπεζα overnight την Πέμπτη σε σύγκριση με 2,170 δισ. ευρώ την Πέμπτη. Αυτή είναι η 10η διαδοχική ημέρα που οι τράπεζες ζητάνε περισσότερα από 1,5 δισ. ευρώ από την ΕΚΤ με το αυξημένο επιτόκιο του 1,75%.

Η ΕΚΤ δεν ανακοίνωσε τα ονόματα ή την προέλευση των τραπεζών που ζήτησαν έκτακτη χρηματοδότηση, ωστόσο dealers από την αγορά χρήματος επισημαίνουν ότι τα τελευταία στοιχεία δείχνουν την αυξανόμενη απόκλιση και έλλειψη εμπιστοσύνης στην αγορά χρήματος του ευρώ.

Τα στοιχεία της ΕΚΤ έδειξαν παράλληλα ότι οι τράπεζες από τις 16 χώρες της ζώνης του ευρώ τοποθέτησαν 40,179 δισ. ευρώ overnight στην κεντρική τράπεζα με επιτόκιο 0,25%, χαμηλότερο από αυτό της αγοράς που βρίσκεται στο 0,48%.

Αυτό δείχνει ότι οι τράπεζες είναι διστακτικές να δανείζουν σε άλλα ιδρύματα και αντ΄ αυτού επιλέγουν να διατηρήσουν τα κεφάλαια τους στην ασφαλέστερη δυνατή τοποθεσία.

Ωστόσο η χρήση της διευκόλυνσης αποδοχής καταθέσεων της ΕΚΤ παραμένει σε μέτρια επίπεδα σε σχέση με αυτά που καταγράφηκαν νωρίτερα αυτό το έτος όταν οι τράπεζες τοποθέτησαν πάνω από 300 δισ. ευρώ στην ΕΚΤ εν μέσω εικασιών ότι η Ελλάδα θα αθετήσει το χρέος της. 


http://www.capital.gr/News.asp?id=1094374

Πηγή:www.capital.gr

Sell από Citi για το ΧΑ, οι 10 top επιλογές

Οι μετοχές των Εθνική Τράπεζα, Coca Cola 3E, ΟΠΑΠ, Alpha Bank, ΟΤΕ, ΔΕΗ, Eurobank, Τρ. Πειραιώς και Τιτάν αποτελούν τις 10 top επιλογές της Citigroup από το ελληνικό χρηματιστήριο. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο οίκος θεωρεί τις προοπτικές του ΧΑ αρνητικές και συμβουλεύει τους επενδυτές να τηρούν θέσεις πωλητών στην αγορά.

Ειδικότερα, το ελληνικό χρηματιστήριο συγκαταλέγεται στα λιγότερο ελκυστικά της Ευρώπης, σύμφωνα με τη Citigroup, μαζί με τις αγορές της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και του Βελγίου. Αντίθετα, ο οίκος προτιμά τις επενδύσεις σε Φινλανδία, Αυστρία, Σουηδία, Ολλανδία, Δανία και Γερμανία.

Βέβαια, οι αναλυτές αναγνωρίζουν ότι οι ελληνικές μετοχές είναι φθηνές με βάση την τιμή/λογιστική αξία, αλλά τονίζουν πως τα εταιρικά κέρδη του 2010 θα μειωθούν κατά 47%, δηλαδή περισσότερο από ό,τι το 2009, όταν είχαν σημειώσει πτώση 32%. Για το 2011 αναμένεται αύξηση των κερδών κατά 22%.

Επιπλέον, η Citi εκτιμά ότι η ελληνική οικονομία θα παραμείνει σε ύφεση και το 2011, με το ΑΕΠ να συρρικνώνεται κατά 3,5% φέτος και κατά 2,3% το 2011.

Το έλλειμμα αναμένεται να διαμορφωθεί στο 8,2% του ΑΕΠ φέτος και στο 7,3% το 2011, με το ποσοστό της ανεργίας να ανεβαίνει στο 12,7% και στο 14,3% αντίστοιχα.

Ο πληθωρισμός προβλέπεται στο 4,8% για το 2010, αλλά αρκετά χαμηλότερα, στο 2,8% το 2011.

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=90010

Γιατί δεν κοιμούνται οι έλληνες τραπεζίτες

Τον ύπνο τους έχουν χάσει οι έλληνες τραπεζίτες καθώς πλησιάζει η 2α Δεκεμβρίου οπότε και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα αποφασίσει εάν θα κάνει ένα ακόμα βήμα προς την κατεύθυνση της εξόδου από τα έκτακτα και μη συμβατικά μέτρα με τα οποία έχει αντιμετωπίσει την κρίση, παρέχοντας ρευστότητα προς τις αγορές και από τα οποία κυριολεκτικά εξαρτούνται οι ελληνικές αλλά και πολλές ξένες τράπεζες. Πρόκειται για τις χορηγήσεις δανείων διάρκειας μιας εβδομάδας, ενός μηνός και τριών μηνών με επιτόκιο 1%. Η ΕΚΤ παράλληλα αγοράζει από την δευτερογενή αγορά κρατικά ομόλογα όπως της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας προκειμένου να περιορίσει την άνοδο του κόστους δανεισμού.

 Όμως όπως δήλωσε στην τελευταία συνεδρίαση της ΕΚΤ ο επικεφαλής της Jean-Claude Trichet στις 2 Δεκεμβρίου θα ληφθεί η απόφαση για το πως και πότε θα αποσυρθούν τα μέτρα αυτά.

Υπογραμμίζεται πως μέλη της ΕΚΤ όπως ο επικεφαλής της Bundesbank Axel Weber, ο Juergen Stark και ο Yves Mersch έχουν ταχθεί υπερ της απόσυρσης των μέτρων αυτών ώστε να απογαλακτιστούν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα από το φτηνό και άφθονο χρήμα της κεντρικής τράπεζας.

Οι ελληνικές τράπεζες έχουν μειώσει την εξάρτηση του από αυτά τα κεφάλαια αλλά οριακά μόνον: παραμένει ο συνολικός δανεισμός τους στα επίπεδα των 90 δις. ευρώ ενώ παράλληλα η διατραπεζική αγορά, από την οποία θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν, παραμένει πολλοίς κλειστή. Αν και η Εθνική φέρεται σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία να έχει συνολικά λάβει χρηματοδοτήσεις 6 δις από την διατραπεζική του τελευταίους λίγους μήνες και η Eurobank να έχει επίσης κάποιες επιτυχίες στο μέτωπο αυτό η εικόνα παραμένει ζοφερή. Πολύ χειρότερη είναι βέβαια η εικόνα των ιρλανδικών τραπεζών.

 Έτσι η Barclays Capital εκτιμά ότι την επόμενη Πέμπτη η ΕΚΤ δεν θα μιλήσει για απόσυρση των μέτρων,. Η συγκυρία είναι δε η χειρότερη με την Πορτογαλία και την Ισπανία να έχουν στοχοποιηθεί. Άλλωστε ήταν οι πρώτες συζητήσεις για απόσυρση αυτών των μέτρων που προκάλεσαν τον 2ο γύρο της κρίσης χρέους στην περιφέρεια. Από την πλευρά τους η  ING Group και η Deutsche Bank εμφανίζονται αμφιταλαντευόμενες και παραδέχονται ότι η απόφαση θα κριθεί στο νήμα. Στην BNP Paribas περιμένουν απόσυρση των μέτρων.

Σε κάθε περίπτωση οι έλληνες τραπεζίτες δύσκολα θα μπορέσουν να ησυχάσουν πριν την ερχόμενη Πέμπτη το απόγευμα οπότε και θα γίνουν γνωστές οι σχετικές αποφάσεις της ΕΚΤ.

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=6&artid=89979

Η γερμανική πρόταση: Αναδιάρθρωση του χρέους σε τέσσερις φάσεις

Η γερμανική πρόταση για τον ευρωπαϊκό μηχανισμό βοήθειας

Απώλειες και για τους ιδιώτες κατόχους ομολόγων κράτους- μέλους της Ευρωζώνης, το οποίο θα προσφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό βοήθειας, προτείνει το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με προσχέδιο που έχει στη διάθεσή της η «Κ». Στόχος του Βερολίνου είναι να πείσει τους Ευρωπαίους εταίρους να αποδεχτούν την πρόταση στη σύνοδο κορυφής της 16ης - 17ης Δεκεμβρίου προκειμένου ο νέος μηχανισμός οικονομικής βοήθειας να αντικαταστήσει τον προσωρινό που λήγει το 2013.
Α΄ φάσηΣύμφωνα με την πρόταση του Βερολίνου, αν ένα κράτος-μέλος της Ευρωζώνης αδυνατεί να αντλήσει πόρους από τις αγορές και προσφύγει για βοήθεια στον μελλοντικό μηχανισμό στήριξης, τότε «αυτομάτως» θα εξαναγκάζονται οι ιδιώτες επενδυτές (τράπεζες, επενδυτικά κεφάλαια, ιδιώτες κτλ) να δεχτούν επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής των ομολόγων που κατέχουν. Ταυτόχρονα, το κράτος-μέλος που αντιμετωπίζει δημοσιονομικά προβλήματα θα καταρτίζει αυστηρό σχέδιο λιτότητας με στόχο να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά του.
Β΄ φάσηΣε δεύτερη φάση τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης θα αναλύουν την οικονομική κατάσταση του κράτους που βρίσκεται σε δυσκολία και ομόφωνα θα αποφασίζουν αν το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με μια «επιπλέον επιμήκυνση, συνοδευόμενη πιθανώς από ενέσεις ρευστότητας». Το κράτος-μέλος που θα έχει ζητήσει βοήθεια δεν θα συμμετέχει στη διαδικασία εκτίμησης και απόφασης. Τα δανεικά που θα χορηγούνται θα φέρουν πολύ αυστηρές προϋποθέσεις και υψηλό επιτόκιο δανεισμού.
Γ΄ φάσηΣτην τρίτη φάση και εφόσον το χρεωμένο κράτος-μέλος και πάλι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις δανειακές του υποχρεώσεις ένας διαμεσολαβητής (πιθανώς τα κράτη-μέλη που δανείζουν μαζί με την τρόικα) θα διαπραγματεύεται με τους κατόχους κρατικών ομολόγων ένα συνολικό σχέδιο αναδιάρθρωσης που θα περιλαμβάνει ονομαστική μείωση αξιών, δηλαδή «κούρεμα» ή νέες εγγυήσεις.
Δ΄ φάσηΑν όλα τα προηγούμενα μέτρα έχουν αποτύχει, στην τέταρτη και τελευταία φάση θα ακολουθεί η πλήρης αναδιάρθρωση χρέους, «οι τίτλοι θα παρακρατούνται και οι λοιπές υποχρεώσεις θα βαραίνουν τους πιστωτές». Δηλαδή θα επέρχεται πλήρης χρεοκοπία του κράτους-μέλους της Ευρωζώνης.
Η όλη διαδικασία αναδιάρθρωσης χρέους θα υποβοηθείται από την περίληψη στις μελλοντικές εκδόσεις κρατικών ομολόγων της Ευρωζώνης ειδικής «ρήτρας συλλογικής δράσης» από το 2011, σύμφωνα με την επιθυμία του Βερολίνου. Οι εν λόγω ρήτρες άρχισαν να εφαρμόζονται στις αρχές της δεκαετίας μετά τη χρεοκοπία της Αργεντινής. Προβλέπουν ότι ένα συγκεκριμένο ποσοστό (στην Ευρωζώνη έχει οριστεί από το 2003 στο 75% αλλά έχει εθελοντικό χαρακτήρα) κατόχων κρατικών ομολόγων θα μπορεί να αποδέχεται πρόταση αναδιάρθρωσης και η απόφασή του θα δεσμεύει το σύνολο των κατόχων. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται πιο εύκολη η διαπραγμάτευση. Ωστόσο, υπολογίζεται ότι προκειμένου να εκδοθεί σημαντικός αριθμός ομολόγων που θα περιέχουν τη νέα ρήτρα θα απαιτηθεί τουλάχιστον μια πενταετία. Στο μεσοδιάστημα θα πρέπει να υπάρχει ένας μηχανισμός που να «γεφυρώνει» τον προσωρινό με τον μόνιμο μηχανισμό οικονομικής βοήθειας της Ευρωζώνης.
Κατά τα άλλα ο νέος μόνιμος μηχανισμός θα βασίζεται στις αρχές του ελληνικού μηχανισμού. Θα αφορά μόνο κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και θα ενεργοποιείται μόνο έπειτα από αίτημα του κράτους-μέλους που βρίσκεται σε δυσκολία. Βοήθεια θα δίνεται μόνο έπειτα από ομόφωνη απόφαση του Eurogroup, υπό την προϋπόθεση ότι κινδυνεύει ολόκληρη η Ευρωζώνη και με πολύ σκληρούς όρους.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_100011_26/11/2010_423862

_____________________________

Πλέον έχουμε κάτι πιο χειροπιαστό.
Η συνάντηση του Δεκέμβρη θα είνα ενδιαφέρουσα, θα επιτευχθεί όμως συμφωνία;

Ισπανία: Στα ύψη οι εκποιήσεις κατασχεμένων

Οι εκποιήσεις κατασχεμένων σπιτιών στην Ισπανία είναι πιθανό να τριπλασιαστούν το 2011 εξαιτίας των νέων ρυθμιστικών απαιτήσεων που θα υποχρεώσουν τις τράπεζες να επιταχύνουν το ξεφόρτωμα ενεργητικών των οποίων μειώνονται οι τιμές.

Την πρόβλεψη έκανε σε συνέντευξή του στο Bloomberg News ο κ. Fernando Acuna, εκ των ιδρυτών της Pisos Embargoes de Bancos, που παρέχει υπηρεσίες συμβούλων εκποίησης κατασχεμένων περιουσιών.

Δήλωσε ότι περίπου 100.000 κατοικίες και διαμερίσματα από πλειστηριασμούς διατίθενται σήμερα στην αγορά, εκ των οποίων το ένα τέταρτο είναι καταχωρημένο στην ιστοσελιδα του, εκ μέρους 25 τραπεζών.

Τον Σεπτέμβριο, η κεντρική τράπεζα της Ισπανίας άρχισε να απαιτεί από τις τράπεζες να υπολογίζουν σε μείωση των τιμών των ακινήτων τους κατά 30% τουλάχιστον, εάν κρατήσουν αυτά τα ενεργητικά για δύο επιπλέον χρόνια.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/614824/ArticleNewsWorld.aspx

________________________________________

η οικονομία της Ισπανίας δείχνει ότι λειτουργεί πιο κοντά από κάθε άλλη στο αμερικάνικο ..πρότυπο...

Πούτιν: Πρόταση για ενιαία Ευρωπαϊκή Αγορά

Τη δημιουργία μιας κοινής αγοράς Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ρωσίας, η οποία θα εκτείνεται από τη Λισαβόνα μέχρι το Βλαδιβοστόκ, προτείνει ο Βλαντιμίρ Πούτιν, σύμφωνα με δημοσίευμα του ΑΠΕ.

Το μοντέλο αυτό προτείνει ο κ. Πούτιν, ως «δίδαγμα» από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, την οποία αποδίδει σε «δομικά» αίτια των παγκόσμιων ανισορροπιών.

Σε ολοσέλιδο άρθρο του στην εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung ο κ. Πούτιν προτείνει Ρωσία και ΕΕ να επιδιώξουν μία «αρμονική σύνθεση των δύο οικονομιών τους, οι οποίες διαθέτουν «συμπληρωματικούς αναπτυξιακούς παράγοντες», όπως τεχνολογία, αποθέματα φυσικών πόρων και επενδυτικά κεφάλαια.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/614778/ArticleNewsWorld.aspx

Juncker: Η Γερμανία χάνει το ευρωπαϊκό όραμα

«Δεν ανησυχώ ούτε για την επιβίωση του ευρώ, ούτε για την επιβίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης» δήλωσε ο πρόεδρος του Eurogroup και συμπλήρωσε: «Ανησυχώ παρόλα αυτά, ότι οι ομοσπονδιακές, αλλά και οι τοπικές αρχές στην Γερμανία χάνει σταδιακά το όραμα ενός κοινού ευρωπαϊκού στόχου» 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/614725/ArticleNewsWorld.aspx 

_________________________________

Kαι εάν χαθεί ο κοινός ευρωπαϊκός στόχος, ο πρώτος που θα μείνει χωρίς δουλειά είναι ο Juncker...

Hungary Follows Argentina in `Nightmare' Pension-Fund Ultimatum

Hungary is giving its citizens an ultimatum: move your private-pension fund assets to the state or lose your state pension.
Economy Minister Gyorgy Matolcsy announced the policy yesterday, escalating a government drive to bring 3 trillion forint ($14.6 billion) of privately managed pension assets under state control to reduce the budget deficit and public debt. Workers who opt against returning to the state system stand to lose 70 percent of their pension claim.
“This is effectively a nationalization of private pension funds,” David Nemeth, an economist at ING Groep NV in Budapest, said in a phone interview. “It’s the nightmare scenario.”
Hungary is rolling back pension changes implemented more than a decade ago as countries from Poland to Lithuania find themselves squeezed by policies designed to limit long-term liabilities by shifting workers into private funds. Now the cost is swelling debt and deficit levels at a time when the European Union is demanding greater fiscal discipline.
Hungary, the most indebted eastern member of the EU, is following the example of Argentina, which in 2001 confiscated about $3.2 billion of pension savings before the country stopped servicing its debt. The government in Buenos Aires nationalized the $24 billion industry two years ago to compensate for falling tax revenue after a 2005 debt restructuring.
Under EU rules, pension contributions collected by the state then transferred to private funds are considered budget expenditures. The bloc last month rebuffed a request from nine members, including Hungary, Poland and Sweden, to discount deficit figures by the amount shifted to private managers.

http://www.bloomberg.com/news/2010-11-25/hungary-follows-argentina-in-pension-fund-ultimatum-nightmare-for-some.html

J.M.Hieronimus: "Τώρα είναι ο σωστός χρόνος για επενδύσεις στην Ελλάδα

Όταν η Ελλάδα ανακάμψει, θα είναι πολύ αργά για επενδύσεις στην Ελλάδα, δηλώνει στο CapitalTV ο γενικός διευθυντής της Total, με αφορμή τη νέα συνεργασία της γαλλικής εταιρίας με την Jetoil.

link για video με τις δηλώσεις

New York Times: Η Ευρώπη δεν μπορεί να αντέξει διάσωση της Ισπανίας Πηγή:www.capital.gr

«Η Ευρώπη μέχρι στιγμής έχει επιβιώσει της διάσωσης της Ελλάδα. Η χρηματοοικονομική διάσωση της Ιρλανδίας είναι επίσης διαχειρίσιμη. Ακόμη κι αν η Πορτογαλία γίνει η τρίτη χώρα που ζητήσει βοήθεια, όπως προβλέπουν πολλοί, είναι απίθανο να οδηγηθεί η Ευρώπη στο χείλος.


http://www.capital.gr/News.asp?id=1093684

Barroso: Δεν διενήργησε η Ε.Ε. τα stress tests των ιρλανδικών τραπεζών

Οι νέες εποπτικές υπηρεσίες της Ε.Ε. θα έχουν τη δύναμη διενέργειας αυστηρών stress tests στις τράπεζες, δήλωσε σήμερα Τετάρτη ο Ευρωπαίος Επίτροπος, Jose Manuel Barroso στο Ευρωκοινοβούλιο, αναφερόμενος στις ανησυχίες ότι τα tests των ιρλανδικών τραπεζών που διενεργήθηκαν νωρίτερα το τρέχον έτος ήταν απογοητευτικά ανεπαρκή.

Τα αποτελέσματα αυτών των tests, που ανακοινώθηκαν τον Ιούλιο, έδειξαν ότι οι τράπεζες της Ιρλανδίας διέθεταν επαρκή κεφάλαια να ανταπεξέλθουν σε ενδεχόμενη επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών. Τα tests ακολούθησαν μεθοδολογίες που είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των κρατών μελών της Ε.Ε., αλλά εφαρμόστηκαν από τις εθνικές αρχές.

Λίγες εβδομάδες μόλις από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, η κυβέρνηση της Ιρλανδίας έλαβε την έγκριση από την Ε.Ε. για διοχέτευση επιπλέον 10 δισ. ευρώ στην κρατική Anglo Irish Bank. Και τώρα, η Ιρλανδία θα λάβει χρηματοδότηση δεκάδων δισ. ευρώ υπό τη μορφή πακέτου διάσωσης από Ε.Ε και ΔΝΤ, προκειμένου να καλύψει την «τρύπα» που άφησε στα οικονομικά της κυβέρνησης η στήριξη των ιρλανδικών τραπεζών.

«Η διεξαγωγή αυτών των tests πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη των εθνικών εποπτικών αρχών», σημείωσε ο Barosso. “Δεν υπήρχε ευρωπαϊκή συμμετοχή σε αυτό».

Τέλος, ο Barroso δήλωσε ότι οι νέες υπηρεσίες της Ε.Ε. θα έχουν τη δυνατότητα νε διενεργούν stress tests «με πιο ομοιόμορφο, αυστηρό και συνεκτικό τρόπο». 

http://www.capital.gr/News.asp?id=1093158

El-Erian: Η διάσωση της Ελλάδας δεν δουλεύει

Υπέρ της γερμανικής πρότασης να πληρώνουν και οι ιδιώτες επενδυτές μέρος από το κόστος διάσωσης των καταχρεωμένων χωρών, τάσσεται ο διαχειριστής του μεγαλύτερου fund ομολόγων στον κόσμο, ο διευθύνων σύμβουλος της PIMCO, Mohamed El-Erian.

«Είναι παράλογο να περιμένει κανείς από τους Ιρλανδούς φορολογούμενους να πληρώσουν όλο το κόστος», είπε στο BBC.

Σύμφωνα με την άποψή του, είναι άδικο για τον Ιρλανδικό λαό να πληρώσει το κόστος της κρατικοποίησης των τραπεζών.

«Η εκτίμησή μας είναι ότι χρειάζεται να μοιραστεί σε περισσότερους το βάρος, και αυτό περιλαμβάνει την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τους ιδιώτες πιστωτές», είπε.

Οι δηλώσεις του αυτές έχουν μεγάλη σημασία, καθώς η PIMCO διαχειρίζεται 1,3 τρισ. δολάρια και αποτελεί τη μεγαλύτερη δύναμη στην αγορά των ομολόγων.

«Είναι προς το συμφέρον των ιδιωτών επενδυτών να δουλέψουμε προς μία προληπτική ελεγχόμενη αναδιάρθρωση χρεών η οποία να επιτρέπει την ανάπτυξη», δήλωσε ο El-Erian.

Όπως είπε στο BBC, η αντιμετώπιση της κρίσης θα πρέπει να γίνεται σε τρία στάδια. Το πρώτο είναι η αναγνώριση του προβλήματος, το δεύτερο ο καθησυχασμός των αγορών και το τρίτο είναι η αντιμετώπιση του προβλήματος. Όπως εκτιμά, η Ελλάδα και η Ιρλανδία βρίσκονται στο δεύτερο στάδιο, όμως, τονίζει ότι η κατάσταση των δύο χωρών είναι διαφορετική: «Η ελληνική διάσωση δεν έχει δουλέψει», είπε.

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=89888

Weber: Ίσως χρειαστούν περισσότερα από 750 δισ. για τις διασώσεις

Ανοικτό άφησε το ενδεχόμενο αύξησης των 750 δισ. ευρώ που έχει στη διάθεσή του το fund για τη διάσωση των χωρών της Ευρωζώνης ο επικεφαλής της Bundesbank και μέλος του δ.σ. της ΕΚΤ, Axel Weber.

«750 δισ. θα πρέπει να είναι αρκετά για να καθησυχάσουν τις αγορές. Εάν όχι, θα πρέπει να αυξηθούν», είπε ο κεντρικός τραπεζίτης μιλώντας στο Παρίσι.

«Οι κυβερνήσεις θα κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο για να διασφαλίσουν τη διατήρηση του ευρώ», τόνισε.

Και πρόσθεσε βέβαια ότι το κόστος της διάσωσης των χωρών θα πρέπει να επιβαρύνει και τους επενδυτές των ομολόγων. «Προκειμένου να μην διαστρεβλωθούν τα κίνητρα για τους επενδυτές, οι ιδιώτες πιστωτές δεν θα πρέπει να απαλλαχθούν από τις ευθύνες τους», δήλωσε o Weber. Οι μελλοντικές διασώσεις θα πρέπει να γίνουν με αυστηρούς όρους και να χρησιμοποιηθούν μόνο εφόσον η σταθερότητα ολόκληρης της Ευρωζώνης βρίσκεται σε κίνδυνο.

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=89890

Alpha: Βρόγχος τα κόκκινα δάνεια

Μείωση κατά 78,1 % κατέγραψαν στο εννεάμηνο του 2010 τα κέρδη της Alpha  και διαμορφώθηκαν στα 75,5 εκατ. ευρώ, αντανακλώντας την συρρίκνωση της Τράπεζας σε όλα σχεδόν τα μέτωπα.

Ειδικότερα τα κέρδη προ φόρων της λιανικής τραπεζικής μειώθηκαν στα 70,9 εκ. ευρώ έναντι 92,7 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι. Τα κέρδη από την επενδυτική τραπεζική και τις εργασίες διαχειρίσεως διαθεσίμων μειώθηκαν κατά 63% και ανήλθαν στα 88 εκατ. ευρώ, ενώ τα έσοδα από τη διαχείριση χαρτοφυλακίου υποχώρησαν κατά 7,4% στα 41 εκ. ευρώ. Αντιθέτως αύξηση κατά 10% στα 390 εκατ. ευρώ εμφάνισαν τα έσοδα από μικρομεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις.

Μεγάλο προβληματισμό στην διοίκηση της Alpha Bank, δημιουργούν τα «κόκκινα δάνεια», τα οποία άγγιξαν τα 4 δις. στο τέλος Σεπτεμβρίου.

Παρά την συρρίκνωση του δανειακού της χαρτοφυλακίου και τις προβλέψεις μαμούθ (644 εκατ. ευρω) που έχει εγγράψει η Τράπεζα η ποιότητα του συνολικού της χαρτοφυλακίου της εμφανίζει επιδείνωση, με τον δείκτη των μη εξυπηρετούμενων δανείων να αγγίζει, στο τέλος Σεπτεμβρίου το 7,7% από 7% που ήταν στο τέλος του δευτέρου τριμήνου του 2010

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=89883

Μηδενικός ο κίνδυνος διάσπασης του ευρώ. Θα ήταν οικονομική αυτοκτονία για τις αδύναμες χώρες

Μηδενικός είναι ο κίνδυνος διάσπασης της Ευρωζώνης, δήλωσε ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού fund για τη διάσωση των οικονομιών, αν και παραδέχτηκε ότι η κατάσταση στην περιοχή είναι σοβαρή.

«Υπάρχει μηδενικός κίνδυνος», τόνισε ο Klaus Regling, επικεφαλής του European Financial Stability Facility (EFSF) των 750 δισ. ευρώ στη γερμανική εφημερίφα Bild. «Είναι αδιανόητο να αποτύχει το ευρώ», είπε.

«Καμία χώρα δεν θα εγκαταλείψει το ευρώ με δική της απόφαση: Για τις πιο αδύναμες χώρες, αυτό θα ήταν οικονομική αυτοκτονία, όπως και για τις πιο ισχυρές χώρες. Και πολιτικά, η Ευρώπη θα είχε μόνο τη μισή αξία χωρίς το ευρώ», εξήγησε ο Regling.

Οι δηλώσεις του έρχονται έπειτα από το σοβαρές αντιδράσεις που έχει προκαλέσει στην Ευρώπη η δήλωση της Angela Merkel ότι το ευρώ κινδυνεύει.

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=89897

Η αισιοδοξία στη Γερμανία καλπάζει... οι λοιποί πτωχεύουν

ZZ
Η φτώχεια στην Ελλάδα του Γιώργου Παπανδρέου καλπάζει στον δρόμο του Μνημονίου, στον ίδιο δρόμο που χάραξε η Μέρκελ για την Ιρλανδία και τις λοιπές... αμαρτωλές που απομένουν. Η Γερμανία, κύριος υπεύθυνος αυτής της στροφής προς την άβυσσο, επιμένει στην ιδέα ότι τα προβλήματα των ελλειμματικών χωρών της Ευρωζώνης μπορούν και πρέπει να λυθούν με τον συνεχή αποπληθωρισμό και την περικοπή μισθών ώστε να ανακάμψει η ανταγωνιστικότητά τους. Πρώτιστο καθήκον για τις χώρες αυτές, όπως υποστηρίζουν οι Γερμανοί, είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες και να φιλελευθεροποιήσουν τις επιμέρους αγορές τους ώστε να ισορροπήσει η ανταγωνιστικότητά τους.
Αντίθετα, εικόνα έκδηλης αισιοδοξίας μεταδίδει η μηνιαία έκθεση του κορυφαίου γερμανικού οικονομικού ινστιτούτου Ifo, με έδρα το Mόναχο, καθώς παρουσίασε εντυπωσιακή ενίσχυση των προσδοκιών της επιχειρηματικής Γερμανίας. O σχετικός δείκτης του Ifo, ο οποίος καταρτίζεται από τις ερωτήσεις σε 7.000 από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Γερμανίας, έδειξε χθες ότι η εμπιστοσύνη των επιχειρηματιών για τις τρέχουσες συνθήκες ενισχύθηκε μαζί με τις προσδοκίες τους για τους επόμενους έξι μήνες που εκτινάχθηκαν στα υψηλότερα επίπεδα 20 ετών!
Αυτή την εικόνα βλέπει η Μέρκελ και αισθάνεται περισσότερο σίγουρη από ποτέ πως όλες οι χώρες της Ε.Ε. χρειάζονται τον διαβόητο μηχανισμό διάσωσης.
Στο ίδιο κλίμα αισιοδοξίας και η Wall Street. Σύμφωνα με την παράδοση στην ιστορία της Wall και του Dow Jones – μια ιστορία άνω των 100 ετών, όταν την παραμονή της Hμέρας των Eυχαριστιών ο διάσημος δείκτης και το δολάριο πάνε καλά, η συμπεριφορά τους αποτελεί μήνυμα και για τη μελλοντική τους πορεία. Σήμερα, Πέμπτη, γιορτάζεται στις HΠA η Hμέρα των Eυχαριστιών και η Wall, όπως όλες οι αμερικανικές αγορές, θα παραμείνει κλειστή. Ο δείκτης Dow Jones των 30 μετοχών blue chips έκλεισε χθες με πλούσια κέρδη, στις 11.170 μονάδες. Να θυμίσω ότι την ίδια ημέρα τον περασμένο αιώνα, δηλαδή το 1906 όταν πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Θεόδωρος Ρούσβελτ, ο Dow ξεπέρασε τις 100 μονάδες. Επίσης, και ο δείκτης Standard & Poor’s 500, που περιλαμβάνει τις πολύτιμες μετοχές των 500 εταιρειών με τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση, καθώς και ο δείκτης Nasdaq έκλεισαν με κέρδη. Παράλληλα, και το δολάριο έκλεισε θετικά έναντι όλων των νομισμάτων.
Αφού κατέκτησε την έκτη θέση στη διάσημη λίστα του περιοδικού Forbes για τον ρόλο της ισχυρότερης γυναίκας στον πλανήτη, η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ είναι σαφής: επιβολή αυστηρότερων κανόνων οικονομικής διακυβέρνησης, δημιουργία νέου οργάνου για τον χειρισμό χωρών που δεν μπορούν να δανειστούν από τις αγορές και αναθεώρηση των ευρωπαϊκών συνθηκών. Η εφαρμογή της έκθεσης του προέδρου Χέρμαν βαν Ρομπέι για την ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης συνεπάγεται αυστηρότερες και πλέον αυτόματες κυρώσεις για όσες χώρες έχουν υπερβολικό δανεισμό. Αυτό ήταν αίτημα των Γερμανών και υποστηρίχθηκε από Αυστριακούς, Ολλανδούς, Φινλανδούς και Σουηδούς.
Η ομάδα εργασίας εξέτασε και το λεπτό ζήτημα των οικονομικών ανισορροπιών στην Ευρωζώνη. Οι Γερμανοί δεν θέλουν να ακούν πως η δική τους απροθυμία για δαπάνες και το εμπορικό τους πλεόνασμα συνεισφέρουν στην εκτίναξη της ζήτησης και στα ελλείμματα στη νότια Ευρώπη. Η έκθεση χαρακτηρίζει επείγουσα την αντιμετώπιση των ανισορροπιών, αλλά δεν προτείνει ποινές για όσους δεν ακολουθούν τις σχετικές συστάσεις. Οι Γερμανοί επέμειναν πως στην αναδιάρθρωση και στη ζημία πρέπει να συμμετάσχουν πιστωτές του ιδιωτικού τομέα. Το αποτέλεσμα ήταν να εκτιναχθεί και πάλι το κόστος του δανεισμού για τις χώρες της νότιας Ευρώπης. Οι Γερμανοί θα αντιμετωπίσουν σθεναρή αντίσταση στην ιδέα να αναλαμβάνουν μέρος της ζημίας και οι πιστωτές. Μάλλον, όμως, θα την επιβάλουν. Σε ό,τι αφορά την αναμόρφωση των συνθηκών, τη ζητούν οι Γερμανοί εδώ και καιρό για να μην αντιβαίνει ο νέος μηχανισμός τις συνθήκες. Οι περισσότεροι ηγέτες δεν την επιθυμούν, αλλά συναίνεσαν. Σιωπηρά έχουν συμφωνήσει να περιορίσουν τις αλλαγές στην καθιέρωση ενός νέου οργάνου. Η συνθήκη της Λισσαβώνας επιτρέπει στους αρχηγούς κρατών να συμφωνήσουν με συνοπτικές διαδικασίες μια αλλαγή. Υπό δύο όρους όμως: να μη μεταβιβάζονται εξουσίες στην Ευρωπαϊκή Ενωση και να αφορά την εφαρμογή ευρωπαϊκών πολιτικών, όχι τις θεμελιώδεις αξίες.

Το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας για το χρέος της

ωραίο συμπλήρωμα στο προηγούμενο ποστ μου (Spread-λήξεις ομολόγων-ΧΑ-αναδιάρθρωση)

αναδημοσίευση από politicongr.wordpress.com via Greek Rider

 [bold δικά μου]

06.07.2010 Ο οικονομολόγος Πάνος Παναγιώτου, διευθυντής ΕΚΤΑ. περιγράφει πώς το παλιό χρέος, διεπόμενο από το ελληνικό δίκαιο, μετά το Μνημόνιο μετασχηματίζεται σε νέο χρέος, διεπόμενο από το βρετανικό δίκαιο, με εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία. Και εξηγεί πως υπάρχει ακόμη χρόνος η Ελλάδα να απαλλαγεί από αυτό το απεχθές χρέος. (από το sofokleous10.gr)

Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης με συνολικό χρέος ύψους, περίπου, 319 δις ευρώ, τα 296 δις από τα οποία διέπονται από το ελληνικό δίκαιο. Μετά την προσφυγής της στο ΔΝΤ και της αίτησης για δανεισμό από την ΕΕ, οδηγήθηκε στην υπογραφή δανειακών συμβάσεων ύψους 110 δις ευρώ, με νέους, μη συμφέροντες, όρους. Τα δάνεια αυτά, ωστόσο, χρησιμοποιούνται και θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τμήματος του αρχικού χρέους της, των 319 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει, ουσιαστικά, πως η Ελλάδα ανταλλάσσει παλιό χρέος, το οποίο διέπεται από ελληνικό δίκαιο και στο οποίο δεν υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία, με νέο χρέος, το οποίο διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και στο οποίο υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία.
Επιπλέον, μετά την απόφαση της ΕΚΤ για την αγορά ελληνικών ομολόγων, έχουν πραγματοποιηθεί αγορές ύψους, περίπου, 25 δις ευρώ. Αυτό συνεπάγεται πως οι δανειστές μας, πουλούν ομόλογα από το παλιό χρέος στην ΕΚΤ, η οποία το αγοράζει με τη δέσμευση της Ελλάδας να τα καλύψει με τη δημόσια περιουσία της. Αν και τα ομόλογα αυτά εξακολουθούν να διέπονται από το ελληνικό δίκαιο, επιβαρύνονται, πλέον, με εμπράγματη ασφάλεια.
Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω μηχανισμών απειλεί να οδηγήσει την Ελλάδα μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, σε μία κατάσταση όπου από τη μία το χρέος της θα έχει αυξηθεί σημαντικά, σε σχέση με αυτό πριν τις συμφωνίες στήριξης, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό του θα έχει μετατραπεί από υποκείμενο στο ελληνικό δίκαιο και χωρίς εμπράγματες ασφάλειες, σε υποκείμενο στο αγγλικό δίκαιο και με εμπράγματες ασφάλειες. Μία τέτοια εξέλιξη θα φέρει την Ελλάδα σε πολύ χειρότερη διαπραγματευτική θέση απ’ ότι πριν από την κρίση ή ακόμη και σήμερα, αφαιρώντας της σε πολύ μεγάλο βαθμό τα πλεονεκτήματα που έχει, τα οποία αναγνωρίζονται ως εξαιρετικά σημαντικά και σπάνια με βάση τις προαναφερόμενες σχετικές εκθέσεις.

Μετά την κατάρρευση της Ισλανδικής τράπεζας Icesave, τον Οκτώβριο του 2008, η Ισλανδική κυβέρνηση βρήκε έναν πρωτότυπο τρόπο για να σταματήσει ένα εκκολαπτόμενο σχέδιο αποζημίωσης της Βρετανίας και της Ολλανδίας, πραγματοποιώντας ‘χρηματοπιστωτικό δημοψήφισμα’, στο οποίο έθεσε στο λαό της χώρας το εξής, ‘δύσκολο’, δίλημμα: ‘Να χρεωθείτε προκειμένου να πληρωθεί η αποζημίωση ή όχι;’ Το προφανές αποτέλεσμα της κάλπης ήταν ένα βροντερό ‘όχι’ καθώς η συλλογιστική διαδρομή που ακολούθησε ο λαός, προκειμένου να αποφασίσει θετικά ή αρνητικά, στηρίχτηκε στην οργή του για την κρίση, την οποία ‘θα πρέπει να πληρώσουν οι τραπεζίτες’, αδιαφορώντας για τις οικονομικές, εμπορικές, πολιτικές και διπλωματικές επιπλοκές και συνέπειες που μπορούσε να επιφέρει μία τέτοια απόφαση.
Η αντίδραση των δανειστών ήρθε άμεσα και ιδιαίτερα αφού τα δύο κράτη αναγκάστηκαν να αποζημιώσουν τα ίδια τους Βρετανούς και τους Ολλανδούς πολίτες τους που έχασαν τα κεφάλαια τους εξαιτίας της πτώχευσης της Icesave, πληρώντας 5 δις δολάρια, και υποσχόμενα πως ‘θα πάρουμε πίσω όσα μας χρωστά η Ισλανδία έστω και αν περάσουν πολλά χρόνια πριν συμβεί αυτό’. Η αντίδραση ήρθε και από διεθνείς οργανισμούς 1,5 χρόνο αργότερα, όταν η υποψηφιότητα της Ισλανδίας στην ΕΕ τέθηκε υπό αμφισβήτηση, ενώ το ΔΝΤ ανακοίνωσε πως η χώρα δε μπορεί να συνεχίσει να λαμβάνει δάνεια πριν βρεθεί λύση σε σχέση με τα ήδη υπάρχοντα.
Παρά τα πρωτοφανή πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, παρόμοιες περιπτώσεις εκμετάλλευσης από κράτη ιδιόμορφων χρηματοπιστωτικών / νομικών οδών προκειμένου να αποφύγουν να πληρώσουν δανειστές τους ή να πετύχουν ευνοϊκότερους όρους αποπληρωμής, δεν είναι σπάνια. Η Ρωσία, προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση του 1998, έχοντας μολυνθεί από τον ‘ιό’ της ασιατικής κρίσης του 1997, τροποποίησε τη σχετική με τα ομόλογα που βρέθηκαν στο επίκεντρο της κρίσης νομοθεσία, ενώ παράλληλα προχώρησε σε αναδιάρθρωση του από το αγγλικό δίκαιο διεπόμενου χρέους της. Η Ουρουγουάη προχώρησε σε αλλαγή της νομοθεσίας για τα ομόλογα που διέπονταν από το τοπικό της δίκαιο το 2003.
Με την Ελλάδα να βρίσκεται στο επίκεντρο της τρέχουσας, παγκόσμιας, κρίσης κρατικού χρέους και να αποτελεί την πρώτη χώρα της ΕΕ που αναγκάστηκε να χτυπήσει την πόρτα του ΔΝΤ, το ερώτημα αν υπάρχουν κρυφοί χρηματοπιστωτικοί / νομικοί δρόμοι τους οποίους θα μπορούσε να διαβεί ώστε να βρεθεί σε μία λιγότερο αρνητική, από τη σημερινή της, χρηματοπιστωτική θέση, είναι εξαιρετικά κρίσιμο. Ιδιαίτερα, δε, αν αυτό μπορεί να συμβεί με τη συγκατάθεση των δανειστών μας και τελικά ισχυροποιώντας την Ελλάδα τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά.

Χρηματοπιστωτικές / νομικές εκθέσεις για το ελληνικό χρέος και τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης του

Σύμφωνα με συμπεράσματα από ειδική έρευνα για το ελληνικό χρέος, που πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή μεγάλης δικηγορικής εταιρίας της Νέας Υόρκης και ενός καθηγητή από τη νομική σχολή αμερικανικού πανεπιστημίου, η ‘ελληνική κρίση χρέους είναι ιδιάζουσα με έναν τρόπο που δίνει στην Ελλάδα ορισμένα εξαιρετικά και σπάνια νομικά πλεονεκτήματα’. Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία από έρευνα του πανεπιστημίου Harvard για την επαναδιαπραγμάτευση κρατικού χρέους, όταν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, υπάρχει ένας δρόμος που εξυπηρετεί στο μέγιστο εφικτό βαθμό τόσο τη δανειολήπτρια χώρα όσο και τους δανειστές της.

Ύψος χρέους – συμμετοχή ευρωπαϊκών & ελληνικών τραπεζών – λιανική κατοχή

Κατ’ αρχήν και για να βάλουμε τα στοιχεία σε μία σειρά, το σύνολο του ελληνικού χρέους υπολογίζεται στα 319 δις ευρώ (τέλη Απριλίου, δε συμπεριλαμβάνεται η πρώτη δόση του πακέτου στήριξης). Από αυτά, τα 294 δις ευρώ είναι στη μορφή ομολόγων και 8,6 δις ευρώ σε τίτλους του ελληνικού δημοσίου. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν επενδύσει περισσότερο από 240 δις ευρώ στο ελληνικό δημόσιο χρέος, με το μερίδιο των γαλλικών τραπεζών να ανέρχεται στα 55 δις, των ελβετικών στα 47 δις και των γερμανικών στα 30 δις, ενώ οι ελληνικές τράπεζες έχουν μερίδιο 40 δις στο χρέος (σύμφωνα με στοιχεία της MorganStanley).
Ένα σημαντικό ποσοστό του χρέους έχει αγοραστεί από αμοιβαία κεφάλαια, συνταξιοδοτικά ταμεία, hedge funds και διάφορες κατηγορίες επενδυτικών σχημάτων αλλά η λιανική κατοχή ελληνικού χρέους (όχι από επενδυτικά σχήματα) είναι πολύ μικρή. Αυτό αποτελεί ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα καθώς καθιστά μία ενδεχόμενη διαπραγμάτευση του χρέους ευκολότερη απ’ ότι αν αυτό ήταν αγορασμένο από χιλιάδες διαφορετικούς επενδυτές, όπως για παράδειγμα ίσχυε στην περίπτωση της Αργεντινής, που ήταν, σχεδόν, αδύνατο ακόμη και για την ίδια να υπολογίσει ποιος κατέχει το χρέος της.

Γιατί η συγκέντρωση ελληνικού χρέους από λίγες τράπεζες κάνει την ελληνική κρίση διεθνές πρόβλημα

Καθώς το ελληνικό χρέος είναι ιδιαίτερα συγκεντρωμένο σε τράπεζες, η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα μετά το Μεξικό, το 1982, που μπορεί με μία ενδεχόμενη πτώχευση της να προκαλέσει διεθνή τραπεζική κρίση και μάλιστα πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από αυτήν του Μεξικό, δεδομένου του ύψους των οφειλών της και των συνθηκών που έχει δημιουργήσει η παγκόσμια οικονομική κρίση. Επίσης, ένα σημαντικό ποσοστό των γερμανικών τραπεζών που κατέχουν ελληνικό χρέος, είναι κρατικές, γεγονός που κάνει το πρόβλημα πιο άμεσα συνδεδεμένο με το γερμανικό κράτος. Το αποτέλεσμα είναι πως η αποφυγή της πτώχευσης της Ελλάδας συνδέεται με την αποφυγή μίας ευρωπαϊκής και διεθνούς τραπεζικής κρίσης, η οποία αλλιώς θα ήταν, σχεδόν, δεδομένη.

Πώς το ύψος ασφαλίστρων από το ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας (CDS) κάνει την κρίση ευρωπαϊκή

Το ύψος των ασφαλίστρων από το ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας ξεπερνά τα 85 δις δολάρια, κάτι που σημαίνει πως αν αυτό το ενδεχόμενο λάβει χώρα, τα χρηματιστηριακά σχήματα που έχουν πουλήσει τα συγκεκριμένα ασφάλιστρα, θα πρέπει να προβούν σε αποζημιώσεις των ασφαλισμένων, με αποτέλεσμα μία νέα κρίση να προστεθεί στην τραπεζική, που ήδη, τότε, θα υπάρχει.

Το νόμισμα του χρέους – εξωτερικό χρέος – χρέος σε συνάλλαγμα

Σχεδόν το σύνολο του ελληνικού χρέους είναι εκφρασμένο σε ευρώ. Μόλις το 2% είναι σε δολάριο, γεν και ελβετικό φράγκο. Εξωτερικό θεωρείται το χρέος που είναι εκφρασμένο σε οποιοδήποτε άλλο πλην του εθνικού νομίσματος. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 2000, που η Ελλάδα υιοθέτησε το ευρώ ως εθνικό νόμισμα, ένα πολύ μεγάλο τμήμα του χρέους ήταν εξωτερικό αλλά από το σημείο εκείνο και μετά, το 98%, περίπου, του χρέους μετατράπηκε σε χρέος σε ευρώ. Είναι η πρώτη φορά στην οικονομική ιστορία που χώρα η οποία κινδυνεύει με πτώχευση, πέρα από το ότι συγκαταλέγεται στις αναπτυγμένες οικονομίες, έχει και κοινό νόμισμα με μερικές από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου.

Το δίκαιο που διέπει το ελληνικό χρέος – η ιδιάζουσα και ιδιαίτερα πλεονεκτική περίπτωση της Ελλάδας

Το δίκαιο το οποίο διέπει τις δανειακές συμβάσεις ενός κράτους είναι εξαιρετικά σημαντικό. Όπως είδαμε παραπάνω με την περίπτωση της Ισλανδίας, όταν το κράτος καταφέρει να υπογράψει δανειακές συμβάσεις που διέπονται από το δικό του δίκαιο, αποκτά ένα πανίσχυρο πλεονέκτημα έναντι των δανειστών του καθώς μπορεί, σε οποιαδήποτε κρίσιμη χρονική στιγμή, να τροποποιήσει όχι τις ίδιες τις συμβάσεις αλλά τον αναγκαστικό νόμο που τις καθορίζει, έτσι ώστε να επιτύχει μία de facto διαπραγμάτευση του χρέους, χωρίς, στην ουσία, οι δανειστές να μπορούν να αμυνθούν νομικά. Το αγγλικό δίκαιο είναι αυτό που ευνοεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο τους δανειστές, στην περίπτωση κρατικής πτώχευσης, ενώ το γαλλικό είναι ένα από τα πλέον ‘φιλικά’ για το δανειολήπτη.
Το πρωτοφανές χαρακτηριστικό όσο αφορά το ελληνικό χρέος, είναι ότι περισσότερο από το 90% αυτού διέπεται από το ελληνικό δίκαιο. Μόνο 25 δις ευρώ, περίπου από το σύνολο του χρέους διέπεται από διαφορετικό από το ελληνικό δίκαιο, το οποίο, στην πλειοψηφία των συγκεκριμένων δανειακών συμβάσεων, είναι το αγγλικό.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω ‘στην περίπτωση αναδιάρθρωσης του χρέους της, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Ελλάδας, μακράν, είναι πως τόσο μεγάλο ποσοστό αυτού διέπεται από το ελληνικό δίκαιο. Σε καμία άλλη περίπτωση στη μοντέρνα οικονομική ιστορία δεν υπήρξε χώρα που να μπορούσε να επηρεάσει αποφασιστικά μία ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους της με το να τροποποιήσει μερικά νομικά χαρακτηριστικά που διέπουν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαλείων με τα οποία αυτό έχει εκδοθεί.’

Ρήτρες συλλογικής δράσης – ένα ακόμη μεγάλο πλεονέκτημα για την Ελλάδα

Κατά κανόνα, σε μία κρατική δανειακή σύμβαση οι δανειστές έχουν το δικαίωμα να τροποποιήσουν τους όρους της μετά την υπογραφή της, κάτω από ορισμένες συνθήκες και με πλειοψηφία της τάξης του 51%, 66% ή 75%. Ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι πως για το χρέος που διέπεται από το ελληνικό δίκαιο, αυτό δηλαδή που αντιστοιχεί στο 90% του συνόλου του ελληνικού χρέους, οι δανειστές δεν έχουν κανένα δικαίωμα τροποποίησης των όρων, ενώ για το χρέος που διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, μετά το 2004 έγινε αλλαγή έτσι ώστε να απαιτείται πλειοψηφία της τάξης του 75% αντί για 66% προκειμένου μία τροποποίηση είναι νόμιμη. Αυτό συνεπάγεται πως για το 90% του χρέους της, μόνο η Ελλάδα μπορεί να τροποποιήσει του όρους των σχετικών δανείων.

Εμπράγματες ασφάλειες / ενέχυρα – απόλυτα πλεονεκτική η θέση της Ελλάδας

Κατά κανόνα, οι κρατικές δανειακές συμβάσεις περιλαμβάνουν όρους που ενεργοποιούν εμπράγματες ασφάλειες και ενέχυρα στην περιουσία του κράτους, σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής. Είναι άκρως εντυπωσιακό πως στο 90% του ελληνικού χρέους δεν υπάρχει κανένας τέτοιος όρος. Με απλά λόγια οι δανειστές μας βασίζονται στην αξιοπιστία, την ικανότητα και τη καλή διάθεση της Ελλάδας να πληρώσει το χρέος της και δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα στην περιουσία του κράτους στην περίπτωση πτώχευσης ή κωλύματος αποπληρωμής.
Όσον αφορά το χρέος που διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, υπάρχει μία ρήτρα που ενεργοποιεί εμπράγματη ασφάλεια και η οποία ορίζει πως στην περίπτωση που ή Ελλάδα αποδεχτεί τη δημιουργία εμπράγματης ασφάλειας πάνω στην περιουσία της για νέο χρέος της όχι σε ευρώ (εξωτερικό χρέος), τότε θα πρέπει να εξασφαλίσει ταυτόχρονα με εμπράγματη ασφάλεια και τα συγκεκριμένα δάνεια, ύψους 25 δις δολαρίων.
Τα παραπάνω συνεπάγονται πως από τη μία το 90% του ελληνικού χρέους είναι πλήρως απαλλαγμένο από εμπράγματες ασφάλειες ή ενέχυρα, ενώ το χρέος των 25 δις δολαρίων, ίσως να πρέπει να εξασφαλιστεί με εμπράγματη ασφάλεια αν το δάνειο του ΔΝΤ στο δικό του, ειδικό, νόμισμα, (SDR), θεωρηθεί δανεισμός σε συνάλλαγμα, ειδάλλως, θα πρέπει να εξασφαλιστεί μόνο στην περίπτωση σύναψης νέου δανείου σε συνάλλαγμα, ή στην περίπτωση που η χώρα επιστρέψει στη δραχμή.

Όροι κήρυξης πτώχευσης

Η πλειοψηφία των ελληνικών ομολόγων περιλαμβάνει τους εξής όρους για την ενεργοποίηση Γεγονότων Πτώχευσης:

• αδυναμία πληρωμής τόκων (περίοδος χάριτος 30 ημέρες)
• αδυναμία πληρωμής τόκων σε εξωτερικό χρέος ή επίσπευση (πρόωρη εξόφληση) του εξωτερικού χρέους από τους δανειστές
• ανακοίνωση γενικού χρεοστασίου για το εξωτερικό χρέος
• κυβερνητική διαταγή που απαγορεύει στην Ελλάδα να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις της

Σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης με χώρες της ΕΕ (πακέτο στήριξης 80 δις ευρώ) – πλεονεκτήματα για τους δανειστές

Η σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης δεν έχει κανένα, σχεδόν, από τα πλεονεκτήματα των προηγούμενων δανειακών συμβάσεων της Ελλάδας. Έτσι, το δίκαιο που την διέπει είναι το Αγγλικό, ενώ η Ελλάδα παρέχει εμπράγματη ασφάλεια για όλο το ύψος του δανείου και κατά προτεραιότητα στις χώρες που υπογράφουν τη συμφωνία, δεσμεύοντας την δημόσια περιουσία. Επίσης, οι δανειστές μπορούν να ωθήσουν την Ελλάδα σε αναγκαστική πτώχευση ακόμη και στην περίπτωση που εκείνη πληρώνει κανονικά τους τόκους της, αν αθετήσει, σύμφωνα με την ερμηνεία των δανειστών, οποιαδήποτε υποχρέωση της σύμφωνα με τους όρους του Μνημονίου Συνεννόησης.

Διακανονισμός Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ.Ν.Τ – πλεονεκτήματα για τους δανειστές

Όπως και με τη σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης, το δίκαιο του διακανονισμού με το ΔΝΤ είναι το αγγλικό ενώ τα δάνεια εξασφαλίζονται από εμπράγματη ασφάλεια στην περιουσία του ελληνικού δημοσίου. Αν μάλιστα θεωρηθεί πως το δάνειο του ΔΝΤ είναι σε συνάλλαγμα, τότε, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της σχετικής έρευνας, ενεργοποιείται και η εμπράγματη ασφάλεια στα δάνεια των 25 δις ευρώ.

Πώς μπορεί η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα της ότι ότι το 90% του χρέους (αυτού προ συμφωνίας με ΕΕ – ΔΝΤ) διέπεται από το ελληνικό δίκαιο. Πώς θα μπορούσε να τροποποιήσει η Ελλάδα το εθνικό της δίκαιο εκμεταλλευόμενη τη διεθνή συγκυρία

Οι διεθνείς επενδυτές είναι πολύ διστακτικοί στο να αγοράσουν ομολόγα που εκδίδονται από αναδυόμενα κράτη γιατί φοβούνται πως το εκδίδον κράτος μπορεί κάποια στιγμή να μπει στον πειρασμό να αλλάξει το δίκαιο του με τρόπο που να θέσει σε κίνδυνο την αξία ή τη δυνατότητα αναγκαστικής εκτέλεσης αυτών των ομολόγων. Τέτοιου είδους αλλαγές γίνονται, κατά κανόνα, αποδεκτές και από τα αμερικανικά και τα αγγλικά δικαστήρια αν το δίκαιο που διέπει τα ομόλογα επιβεβαιωθεί ότι είναι αυτό του εκδίδοντος κράτους. Αυτό συνέβη, για παράδειγμα, στην περίπτωση της Ρωσίας και της Ουρουγουάης.
Όταν, όμως, η έκδοση ομολόγων γίνεται από αναπτυγμένα κράτη, μέσω της οργανωμένης διεθνούς αγοράς κεφαλαίων, τότε η αποδοχή του όρου τα ομόλογα να διέπονται από το κρατικό δίκαιο γίνεται πιο εύκολα αποδεκτή, καθώς ένα αναπτυγμένο κράτος πολύ δύσκολα θα ρισκάρει την αξιοπιστία του και την καλή πιστοληπτική του αξιολόγηση από τους διεθνείς οίκους, προκειμένου να τροποποιήσει προς δικό του όφελος το νόμο που διέπει το υπάρχον χρέος του.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, ωστόσο, η χώρα έχει, ήδη, υποβαθμιστεί σε μη επενδυτικό επίπεδο από όλες τις εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης, έχει, ήδη, βγει εκτός της αγοράς κεφαλαίων για διάστημα, τουλάχιστον, 2 ετών και έχει ήδη αναγκαστεί να στραφεί σε μηχανισμούς στήριξης, παρά το γεγονός πως δε χρησιμοποίησε το πλεονέκτημα της δυνατότητας αλλαγής του αναγκαστικού νόμου που διέπει τις δανειακές της συμβάσεις.
Έτσι, η Ελλάδα θα μπορούσε να τροποποιήσει το εθνικό της δίκαιο με τρόπο τέτοιο που να της επιτρέπει, όταν θα υπάρχει διαπιστωμένη διεθνής κρίση ή διεθνής ύφεση, η οποία να επιβεβαιώνεται τόσο από το ΔΝΤ, όσο και από την ΕΕ, την ΕΚΤ και την FED (Κεντρική Τράπεζα Νέας Υόρκης) ο δανειολήπτης (δηλαδή η Ελλάδα) να μπορεί μονομερώς και για όσο διάστημα η διεθνής ύφεση και οι συνέπειες που έχουν πηγάσει αυτήν είναι παρούσες:

α) να αυξήσει την περίοδο χάριτος (διάστημα αδυναμίας αποπληρωμής)
β) να έχει το δικαίωμα έκδοσης νέων ομολόγων προς αντικατάσταση των παλιών που λήγουν στο διάστημα κατά το οποίο η κρίση και οι συνέπειες που απορρέουν από αυτήν παραμένουν σε ισχύ.

Τα νέα ομόλογα να παρέχουν εύλογο περιθώριο λήξης, που να διευκολύνει την Ελλάδα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της χωρίς να υπονομεύει την σταθερότητα της οικονομίας και του πολιτικού της συστήματος. Το διάστημα παράτασης της λήξης να μπορεί να ορίζεται ανάλογα με την πρόβλεψη των διεθνών φορέων που αναφέρθηκαν παραπάνω για το πέρας της κρίσης ή της ύφεσης, με τη δυνατότητα για επαναδιαπραγμάτευση της εν λόγω ημερομηνίας στην περίπτωση αποδεδειγμένης επιδείνωσης ή βελτίωσης της διεθνούς οικονομίας.
Στις ρυθμιστικές των παραπάνω διατάξεις, να ορίζεται η υποχρέωση για προσπάθεια εξωδικαστικού διακανονισμού μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της, τα αποτελέσματα του οποίου, επιτυχή ή όχι, να πρέπει να υποβάλλονται στο αρμόδιο ελληνικό δικαστήριο προκειμένου να αποφασίσει για τους όρους των νέων ομολόγων.
Οι νομοθετικές τροποποιήσεις να στηρίζονται σε αντικειμενικούς μηχανισμούς ενεργοποίησης μέτρων προστασίας του δανειολήπτη σε περιπτώσεις κρίσης & να λαμβάνουν υπόψη και το συμφέρον των δανειστών

Το παραπάνω είναι, απλά, ένα παράδειγμα των νομοθετικών τροποποιήσεων στις οποίες μπορεί να προβεί η Ελλάδα. Η ουσία είναι πως το γεγονός ότι το 90% του χρέους διέπεται από το ελληνικό δίκαιο δίνει το νομικό δικαίωμα στην Ελλάδα να βάλει, μονομερώς, ‘τέλος’ στην κρίση με μία απλή αλλαγή νόμου ενώ όσο πιο λογική και λιγότερο προκλητική είναι αυτή και όσο περισσότερο στηρίζεται σε αντικειμενικές συνθήκες προκειμένου να πραγματοποιηθεί ενεργοποίηση των σχετικών με την προστασία του δανειολήπτη ρητρών, στην περίπτωση διεθνούς κρίσης ή ύφεσης, τόσο περισσότερες θα είναι και οι πιθανότητες να γίνει αποδεκτή και από τα αμερικανικά και αγγλικά δικαστήρια, όπως είναι, εξάλλου, ο κανόνας σε τέτοιες περιπτώσεις, ακόμη και προκλητικών μονομερών τροποποιήσεων ανάλογων νομοθεσιών.
Το δικαίωμα αυτό της Ελλάδας υπήρχε τόσο πριν ξεσπάσει η κρίση ενώ υπάρχει και σήμερα και μπορεί να ασκηθεί ανά πάσα στιγμή. Αυτό παρέχει ένα εξαιρετικά ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στη χώρα, καθώς οι δανειστές της γνωρίζουν πως εξ αρχής είχε και μέχρι σήμερα συνεχίζει να έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετήσει το συμφέρον της, χωρίς να κινδυνεύει από νομικές κυρώσεις, με μία απλή αλλαγή του εθνικού νόμου και παρόλα αυτά επέλεξε το δύσκολο δρόμο της λήψης πολύ σκληρών μέτρων χωρίς να βλάψει στο ελάχιστο τα συμφέροντα τους (των δανειστών).

Συμπεράσματα από την έκθεση του Harvard και το ελληνικό πλεονέκτημα – πώς να αποφύγουμε την πτώχευση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο

Σύμφωνα με έκθεση του Harvard για τις αναδιαρθρώσεις κρατικού χρέους, ο ‘ιδανικός’, ίσως, τρόπος, φαίνεται να είναι η πρόταση για εθελοντική ανταλλαγή των παλιών ομολόγων, για τα οποία υπάρχει δυσκολία αποπληρωμής εις ολόκληρο και στην ώρα τους, με νέα ομόλογα. Αν οι δανειστές αρνηθούν να συμμετάσχουν στην εθελοντική ανταλλαγή, τότε κινδυνεύουν διπλά, σύμφωνα με την έκθεση. Από τη μία υπάρχει ο κίνδυνος να συμφωνήσει το 75% των υπόλοιπων δανειστών και έτσι αυτοί που δε συμμετείχαν να μείνουν με τα παλιά ομόλογα, τα οποία θα πρέπει να επισπεύσουν, οδηγούμενοι σε μία πολυετή δικαστική διαμάχη και από την άλλη αν η πλειοψηφία των δανειστών δε συμμετέχει στην εθελοντική ανταλλαγή, το κράτος, κατά πάσα πιθανότητα, θα πτωχεύσει και κινδυνεύουν όλοι να χάσουν σημαντικό τμήμα του κεφαλαίου τους και φυσικά να οδηγηθούν σε μία πολυετή δικαστική διαμάχη.
Όλα τα παραπάνω αφορούν σε περιπτώσεις που το δίκαιο που διέπει το κρατικό χρέος δεν είναι αυτό του δανειολήπτη αλλά το αγγλικό ή αυτό του δανειστή. Ακόμη και σε αυτήν τη, μη πλεονεκτική, για τον δανειολήπτη περίπτωση, η έκθεση αναφέρει πως η εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων είναι, μάλλον, η ιδανική λύση και για τους δανειστές.
Μάλιστα, σύμφωνα με δεδικασμένο στα αμερικανικά δικαστήρια, μετά από μία εθελοντική ανταλλαγή χρέους δεν τίθεται θέμα πληρωμής ασφαλίστρων χρέους ούτε σε αυτούς που συμμετείχαν αλλά ούτε και σε αυτούς που δε συμμετείχαν σε αυτήν. Η συλλογιστική του δικαστηρίου στην απόρριψη σχετικού αιτήματος από δανειστή που συμμετείχε σε εθελοντική αναδιαπραγμάτευση ήταν πως α) δεν υπήρξε υποχρεωτική συμμετοχή και β) δεν υπήρξε καν αλλαγή των όρων της αρχικής δανειακής σύμβασης αφού αυτή δεν καταργήθηκε αλλά ανταλλάχτηκε με νέα.
Λαμβάνοντας υπόψη το επιπλέον ιδιάζον πλεονέκτημα της Ελλάδας, η πιθανότητα αποδοχής μίας εθελοντικής ανταλλαγής χρέους από τους πιστωτές μας αγγίζει το 100%, καθώς αν αρνηθούν, η Ελλάδα μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα της για αλλαγή του νόμου και να τους υποχρεώσει να δεχτούν πολύ χειρότερους όρους.

Κίνδυνος απώλειας του μοναδικού πλεονεκτήματος της Ελλάδας – συμπεράσματα – προτάσεις

Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης με συνολικό χρέος ύψους, περίπου, 319 δις ευρώ, τα 296 δις από τα οποία διέπονται από το ελληνικό δίκαιο. Μετά την προσφυγής της στο ΔΝΤ και της αίτησης για δανεισμό από την ΕΕ, οδηγήθηκε στην υπογραφή δανειακών συμβάσεων ύψους 110 δις ευρώ, με νέους, μη συμφέροντες, όρους. Τα δάνεια αυτά, ωστόσο, χρησιμοποιούνται και θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τμήματος του αρχικού χρέους της, των 319 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει, ουσιαστικά, πως η Ελλάδα ανταλλάσσει παλιό χρέος, το οποίο διέπεται από ελληνικό δίκαιο και στο οποίο δεν υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία, με νέο χρέος, το οποίο διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και στο οποίο υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία.
Επιπλέον, μετά την απόφαση της ΕΚΤ για την αγορά ελληνικών ομολόγων, έχουν πραγματοποιηθεί αγορές ύψους, περίπου, 25 δις ευρώ. Αυτό συνεπάγεται πως οι δανειστές μας, πουλούν ομόλογα από το παλιό χρέος στην ΕΚΤ, η οποία το αγοράζει με τη δέσμευση της Ελλάδας να τα καλύψει με τη δημόσια περιουσία της. Αν και τα ομόλογα αυτά εξακολουθούν να διέπονται από το ελληνικό δίκαιο, επιβαρύνονται, πλέον, με εμπράγματη ασφάλεια.
Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω μηχανισμών απειλεί να οδηγήσει την Ελλάδα μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, σε μία κατάσταση όπου από τη μία το χρέος της θα έχει αυξηθεί σημαντικά, σε σχέση με αυτό πριν τις συμφωνίες στήριξης, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό του θα έχει μετατραπεί από υποκείμενο στο ελληνικό δίκαιο και χωρίς εμπράγματες ασφάλειες, σε υποκείμενο στο αγγλικό δίκαιο και με εμπράγματες ασφάλειες. Μία τέτοια εξέλιξη θα φέρει την Ελλάδα σε πολύ χειρότερη διαπραγματευτική θέση απ’ ότι πριν από την κρίση ή ακόμη και σήμερα, αφαιρώντας της σε πολύ μεγάλο βαθμό τα πλεονεκτήματα που έχει, τα οποία αναγνωρίζονται ως εξαιρετικά σημαντικά και σπάνια με βάση τις προαναφερόμενες σχετικές εκθέσεις.
Αυτό σημαίνει πως είναι επιτακτική ανάγκη η Ελλάδα να προσαρμόσει, άμεσα, την διαπραγματευτική της πολιτική με τους δανειστές της, να εκμεταλλευτεί τη διαφαινόμενη νέα διεθνή ύφεση ως ευκαιρία για την πρόταση εθελοντικής ανταλλαγής παλαιών ομολόγων με νέα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ήπιας αλλαγής του νόμου που διέπει το ελληνικό χρέος. Σε αυτήν την περίπτωση η Ελλάδα μπορεί να ζητήσει να οριστεί ως διαμεσολαβητής των διαπραγματεύσεων της με τους δανειστές της το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, η ΕΕ, ή οποιοσδήποτε άλλος φορέας δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας τόσο στην ίδια όσο και στους δανειστές της. Οι δανειστές δε θα απολέσουν καθόλου από το κεφάλαιο τους αλλά, απλά, θα διευκολύνουν την Ελλάδα παρέχοντας της τον απαραίτητο χρόνο για να ανασυνταχτεί οικονομικά και δημοσιονομικά.
Επιπλέον, καθώς η Ελλάδα έχει, ήδη, λάβει πολύ σκληρά μέτρα για τη μείωση των δημοσιονομικών της ελλειμμάτων, έχει καταφέρει να ανακτήσει σε σημαντικό βαθμό τη χαμένη αξιοπιστία της αλλά και να δείξει τη μεγάλη προθυμία της να ξεπληρώσει τους δανειστές της πλήρως. Έτσι, με μία προσαρμογή της διαπραγματευτικής της πολιτικής, μπορεί να βρεθεί μέσα σε λίγους μήνες σε εξαιρετικά καλύτερη θέση από τη σημερινή της, βοηθώντας, ταυτόχρονα στην αποκλιμάκωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην Ευρώπη και εξυπηρετώντας με αυτόν τον τρόπο τόσο τους δανειστές της όσο και άλλα κράτη τα οποία βρίσκονται σε δεινή χρηματοπιστωτική θέση, καταλήγοντας να παίξει ένα διεθνή σταθεροποιητικό ρόλο.
Καθώς, μάλιστα, τα ελληνικά ομόλογα που έχει αγοράσει η ΕΚΤ είναι χαμηλότερης αξίας, σήμερα, από αυτήν που κατέβαλλε η Τράπεζα, μία τέτοια εξέλιξη θα εξυπηρετούσε και την ΕΚΤ, αποκαθιστώντας τη πληγωμένη αξιοπιστία της και συμβάλλοντας στη μείωση του ποσού των ομολόγων που θα πρέπει να αγοράσει αν η ελληνική κρίση επιδεινωθεί.
Ακόμη, το παραπάνω σενάριο θα διαλύσει κάθε ελπίδα κερδοσκοπίας στα ελληνικά ομόλογα αλλά και τα ελληνικά CDS, με ουσιαστική και αυξημένη πιθανότητα αποκλιμάκωσης των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων, επιτρέποντας στην Ελλάδα τόσο να προετοιμαστεί για την επιστροφή της στις αγορές κεφαλαίων ως νικήτρια, όσο και να βρει συνθήκες που θα της επιτρέψουν την ομαλή ένταξη της σε αυτές. Μία τέτοια εξέλιξη είναι πιθανό να βοηθήσει στην αποκλιμάκωση των επιτοκίων και των τιμών των CDS και άλλων περιφερειακών ευρωπαϊκών κρατών. Τέλος, το παράδειγμα της Ελλάδας δε κινδυνεύει να γίνει αντικείμενο προς αντιγραφή και από άλλες χώρες με πρόβλημα, γιατί, από τη μία η Ελλάδα θα έχει λάβει σκληρότερα μέτρα από κάθε άλλη χώρα, πριν φτάσει στο σημείο να προτείνει εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων και από την άλλη η χρηματοπιστωτική της θέση, όπως είδαμε παραπάνω, είναι ιδιάζουσα.
Έτσι, η Ελλάδα θα πάρει μία μεγάλη ανάσα και κατά πάσα πιθανότητα θα αρθεί η ανάγκη για τη λήψη και νέων μέτρων, κάτι που θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο πολιτικό σύστημα και θα συμβάλλει στη γέννηση βάσιμων ελπίδων για ουσιαστική βελτίωση της ελληνικής οικονομίας, γεγονός που θα επηρεάσει θετικά και την οικονομική και καταναλωτική συμπεριφορά των Ελλήνων, εγκαινιάζοντας την αρχή του τέλους της περιόδου απαισιοδοξίας και φόβου.

__________________________________

υ.γ. η πρώτη φορά που γράφτηκε κάτι τέτοιο, σχετικά με πώς το παλιό χρέος, διεπόμενο από το ελληνικό δίκαιο, μετά το Μνημόνιο μετασχηματίζεται σε νέο χρέος, διεπόμενο από το βρετανικό δίκαιο, με εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία ήταν στο μπλόγκ του Frapeziti στις 11/5/10.

Στρίβειν του χρέους δια του Δ.Ν.Τ…όχι για πολύ μα για 4 χρόνια.

το οποίο αναδημοσίευσα εδώ μια μέρα μετά

Ο Π.Παναγιώτου μας δείχνει με περισσότερες λεπτομέρειες ποια είναι τα πλεονεκτήματα του εγχώριου χρέους και μερικές, βασικές νομίζω, στρατηγικές αναδιάρθρωσης χωρίς να θίγονται 100% τα συμφέροντα των δανειστών.

Spread-λήξεις ομολόγων-ΧΑ-αναδιάρθρωση

Γιατί το σπριεέεεντ παραμένει στις 900μον.;
Πως έχει διαμορφωθεί το εγχώριο χρονοδιάγραμμα λήξης χρέους;
Γιατί το ΧΑ έφτασε να έχει τη χειρότερη επίδοση από 1/1/2010 μεταξύ όλων των αγορών;
Πόσο πιθανή φαίνεται να είναι πλέον η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους;

Πρώτα δύο χρονοδιαγράμματα του εγχώριου χρέους, προς απάντηση της βου ερώτησης:

χρονοδιάγραμμα λήξης χρέους την ...μακρινή 31/8/2008 (προηγούμενη δημοσίευση του διαγράμματος)

χρονοδιάγραμμα λήξης χρέους την 31/10/2010 (προϋπολογισμός 2011, σελ.161 εισηγητικής)

 [σημ.: το έντονο 2057 είναι ομόλογο Αλογοσκούφη, ήτοι 50 ετών... ήταν καλές εποχές τότε...]

Το σπριεέεεντ παραμένει στις 900μον. γιατί έχει μάτια στραμμένα προς το βου διάγραμμα. Δικαίως είμαστε υποψήφιοι για αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους.
Το ΧΑ άγεται από την ασφυξία του βου διαγράμματος, εν μέσω της σχέσης κράτους-δανεισμού-κατοχής ομολόγων από τις τράπεζες και βέβαια της σοβαρότερης ύφεσης της εγχώριας οικονομίας τουλάχιστον από τη περίοδο 1981-1983.
Ότι κι αν ακούγεται περί αναδιάρθρωσης μπορεί να επιλυθεί μάλλον μόνο πολιτικά, καθώς, δεν υπάρχει τίποτε αυτή τη στιγμή που να δείχνει ότι μπορούν να αποπληρωθούν τα €36δισ. του 2013 και τα €48δισ. του 2014. Για το rollover δε το συζητάω, το ζήτημα είναι σε τι χρονική περίοδο - κάτι λογικό δείχνει να είναι να διαρθρωθούν από το 2016 έως το 2023... και βάλε...

Χωρίς σχέδιο ανάπτυξης ο ευρωπαϊκός Νότος

The Economist
Είμαστε και πάλι στο ίδιο σημείο. Σχεδόν πριν από έξι μήνες διασώθηκε η Ελλάδα, και τώρα έχουμε μία παρόμοια υπόθεση. Εγείρονται τρία ερωτήματα. Πρώτον, ποιος πρέπει να θεωρηθεί υπόλογος για το χάος; Δεύτερον, υπάρχει διέξοδος και, τρίτον, τι στο καλό σημαίνει όλη αυτή η αναταραχή για το ευρώ, το κοινό νόμισμα της μεγαλύτερης οικονομικής περιφέρειας του κόσμου; Τουλάχιστον, υπάρχουν κάποια όρια στις ομοιότητες μεταξύ Ιρλανδίας και Ελλάδας. Η Ιρλανδία έχει περισσότερες πιθανότητες να δημιουργήσει ανάπτυξη και να μπορέσει να εξυπηρετήσει τις οφειλές της.
Στο πρώτο ερώτημα, υπόλογη κατ’ αρχάς πρέπει να θεωρηθεί η ίδια η Ιρλανδία. Η «κελτική τίγρης» συνήθιζε να βρυχάται, αλλά δεν πρόσεχε και πολύ τις ανέμελες τράπεζές της και τις αγορές ακινήτων. Διαμορφώθηκε μια φούσκα, και η Ιρλανδία έφθασε να εξαρτάται σε βαθμό επικίνδυνο από έσοδα που προέρχονταν από αυτήν. Οι αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές της χώρας αποδείχτηκαν στην καλύτερη περίπτωση ανίκανες και στη χειρότερη διαπλεκόμενες. Και με την πρώτη ένδειξη ότι υπάρχει πρόβλημα, η κυβέρνηση έσπευσε να κάνει το λάθος να εκδώσει εγγυήσεις για όλα τα χρέη των τραπεζών. Οι φορολογούμενοι πρέπει να επωμιστούν το καταστροφικό κόστος από τα στοιχήματα των τραπεζών στην αγορά ακινήτων. Ως συνέπεια το δημοσιονομικό έλλειμμα εκτινάχθηκε στο 32% του ΑΕΠ. Παράλληλα, δεν βοήθησαν την Ιρλανδία τα άλλα μέλη της Ευρωζώνης. Τον Οκτώβριο, στη σύνοδο των Ευρωπαίων ηγετών εξασφαλίστηκε συμφωνία για έναν μελλοντικό μηχανισμό διάσωσης με τη συμμετοχή ιδιωτών επενδυτών, η οποία παρέμεινε ασαφής. Η χρονική στιγμή ήταν φοβερή, με την Ιρλανδία, την Ελλάδα και την Πορτογαλία να αγωνίζονται να επιβάλουν προϋπολογισμούς λιτότητας για το 2011.
Το δεύτερο ερώτημα, που αφορά τη λύση του προβλήματος, δείχνει και πόσο διαφορετική είναι η Ιρλανδία από την Ελλάδα, η οποία ζητούσε από την απρόθυμη κ. Μέρκελ να δώσει χρήματα. Αυτή τη φορά, η συζήτηση διεξάγεται ανάμεσα στους Iρλανδούς, οι οποίοι παλινωδούσαν για το πακέτο διάσωσης, και τις μεγάλες οικονομίες της Ευρωζώνης, οι οποίες επέμεναν να το δεχθεί. Οι Ιρλανδοί έχουν δίκιο όταν ισχυρίζονται ότι έχουν αρκετά χρήματα μέχρι τα μέσα του επομένου έτους, αλλά ενδεχομένως πολύ πριν από τότε να διαλυθούν οι τράπεζές τους. Από την άλλη πλευρά, οι Ιρλανδοί έχουν ένα δίκιο να δείχνουν καχυποψία ως προς τις προθέσεις των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Εν πολλοίς, τα κίνητρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης φαίνεται να είναι το να τιμωρήσουν την Ιρλανδία για τους αγγλοσαξονικούς της τρόπους και ειδικά τον ιδιαίτερα ανταγωνιστικό φορολογικό συντελεστή του 12,5% για τα εταιρικά κέρδη.
Η τελευταία ερώτηση αφορά το ευρώ. Παρά τα προβλήματα στην περιφέρειά της, το δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης δεν είναι αξιοσημείωτα υψηλό με τα δεδομένα των πλούσιων χωρών. Το πραγματικό πρόβλημα έγκειται στο ότι απουσιάζει ένα αξιόπιστο σχέδιο να αντιμετωπίσει τις «αποκλίνουσες» χώρες, τις δομικές ανισορροπίες μεταξύ της Γερμανίας και των νοτιοευρωπαϊκών χωρών, και κυρίως το ότι οι πενιχρές προοπτικές ανάπτυξης των τελευταίων θα επιδεινωθούν από τη δημοσιονομική τους δυσπραγία. Τέλος, η καίρια ερώτηση συνίσταται στο εάν η Ευρώπη θέλει διαδοχή από Ελλάδες και Ιρλανδίες, ή θα υπερβεί τα πακέτα διάσωσης και θα εστιάσει στην ανάπτυξη.

Χ.Α.: Σημειώνει τη χειρότερη επίδοση μεταξύ όλων των αγορών

Τη χειρότερη επίδοση μεταξύ των αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων αγορών παρουσιάζει το ελληνικό χρηματιστήριο το διάστημα από 1-1-2010 έως 19 Νοεμβρίου. Τη συγκριμένη περίοδο ο Γενικός Δείκτης σημειώνει απώλειες 33,5%. Η ελληνική αγορά δέχεται τις συνέπειες της δημοσιονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα τον τελευταίο χρόνο. Είναι χαρακτηριστικό πως τα χρηματιστήρια της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, των αδύναμων δημοσιονομικά χωρών της Ευρωζώνης καταγράφουν πολύ μικρότερη πτώση σε σχέση με το Χ.Α.
Συγκεκριμένα από τις αρχές του έτους ο πορτογαλικός δείκτης PSI υποχωρεί κατά 3,87%, ο ισπανικός ΙBEX 35 -15,48% και ο ιρλανδικός Irish Overall Index -7,06%.
Όσον αφορά τις αναπτυγμένες αγορές, πρωταθλητής στα κέρδη αναδεικνύεται το γερμανικό χρηματιστήριο, με τον DAX να κερδίζει περί το 15%. Ο FTSE 100 στο Λονδίνο από τις αρχές του 2010 σημειώνει άνοδο 5,32%, ενώ ο γαλλικός CAC 40 καταγράφει μικρή πτώση της τάξης του 2,33%.
Κέρδη μετρά και η Wall Street από 1-1-2010, με τον παγκόσμιο δείκτη βαρόμετρο S&P 500 να καταγράφει άνοδο 7,5%, τον Dow Jones να κερδίζει περί το 7,4% και τον τεχνολογικό δείκτη Nasdaq να έχει ενισχυθεί κατά 10,92%. Πτώση περί το 4% σημειώνει την ίδια περίοδο το χρηματιστήριο της Ιαπωνίας.
Από τις αναδυόμενες αγορές την καλύτερη επίδοση εμφανίζει το χρηματιστήριο της Εσθονίας με κέρδη 66,5% και ακολουθούν οι αγορές της Λιθουανίας (+57,24%), της Ουκρανίας (+44,7%), της Λετονίας (+37,7%). Άνοδο της τάξης του 14% καταγράφει και το χρηματιστήριο της Ρωσίας.
Σημαντικά είναι τα κέρδη και για τη χρηματιστηριακή αγορά της Τουρκίας, με τον ISE National 100 Ιndex να έχει ενισχυθεί κατά 31,5%. Σημειώνεται πως οι διεθνείς οίκοι στις αναλύσεις τους δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στην τουρκική οικονομία.
Αρχές Οκτωβρίου η Moody's αναβάθμισε τις προοπτικές της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Τουρκίας σε θετικές από ουδέτερες.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το τίμημα είναι πολύ υψηλό για να μη διασωθεί η Ιρλανδία

The Guardian
Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Η Ιρλανδία ζει τη δική της Lehman Brothers, και οι επόμενες ημέρες θα είναι κρίσιμες.
Ας θυμηθούμε τι έγινε τον Σεπτέμβριο του 2008, όταν οι ΗΠΑ άφησαν τη Lehman να καταρρεύσει. Ακολούθησε ταραχή στις αγορές και η ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας έδωσε τη θέση της στη μεγαλύτερη ύφεση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ιρλανδία θυμίζει πολύ την Lehman. Ανέβηκε ψηλά, έλαβε εσφαλμένες αποφάσεις και δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς βοήθεια. Θεωρητικά δεν μπορεί να θεωρηθεί σημαντική για την παγκόσμια οικονομία, ούτε πολύ μεγάλη για να αφεθεί να πτωχεύσει. Στην πράξη, όμως, είναι πράγματι πολύ μεγάλη για να αφεθεί να πτωχεύσει. Το ξέρουν ο Τζορτζ Οσμπορν, η Αγκελα Μέρκελ, ο επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν. Οι επιπτώσεις μιας κατάρρευσης των ιρλανδικών τραπεζών θα ήταν εκτεταμένες και βαθύτατες. Η έκθεση των βρετανικών τραπεζών σε αυτές είναι μεγαλύτερη από τις τράπεζες οποιασδήποτε άλλης χώρας. Οι Royal Bank of Scotland και Lloyds, οι δύο μερικώς κρατικές τράπεζες, έχουν έκθεση ύψους 80 δισ. στερλινών. Γι’ αυτό και μια κατάρρευση των ιρλανδικών τραπεζών θα απέβαινε εις βάρος του εμπορίου της Βρετανίας, των βρετανικών τραπεζών, των βρετανικών ομολόγων και της στερλίνας. Αν λοιπόν, η Βρετανία συνεισφέρει επτά δισ. στερλίνες στο σχέδιο διάσωσης της Ιρλανδίας, δεν θα το κάνει από αλληλεγγύη αλλά για να ελαχιστοποιήσει οποιαδήποτε παράπλευρη απώλεια.
Για τη Μέρκελ και τους άλλους ηγέτες της Ευρωζώνης, ο κίνδυνος είναι η μετάδοση της κρίσης. Στην περίπτωση της Lehman, η πτώχευση απλώθηκε σε όλον τον τραπεζικό κλάδο. Στην περίπτωση της Ιρλανδίας, θα ήταν στις άλλες περιφερειακές οικονομίες της Ευρωζώνης. Η Πορτογαλία είναι το επόμενο ντόμινο, αλλά οι φόβοι των Ευρωπαίων ηγετών αφορούν την Ισπανία που, όπως η Ιρλανδία, υφίσταται τις συνέπειες μιας φούσκας της αγοράς ακινήτων. Εχει ανεργία 20%, που φθάνει στο 40% για τους νέους, και ετοιμάζεται να διολισθήσει σε νέα ύφεση. Μια κερδοσκοπική επίθεση κατά της Ισπανίας θα έθετε σε κίνδυνο το ευρώ.
Ετσι λοιπόν θα διασωθεί η Ιρλανδία, έστω κι αν το τίμημα θα είναι αρκετά υψηλό. Καμία χώρα δεν μπορεί να ελπίζει σε εύκολη λύση όταν εμφανίζεται στο έδαφός της το ΔΝΤ. Οι Ιρλανδοί θα περάσουν μια μακρά περίοδο στη διάρκεια της οποίας θα μετανιώνουν για τα σφάλματα του παρελθόντος, τον ανεξέλεγκτο δανεισμό και την απληστία. Μολονότι φαίνεται αναπόφευκτη η λήψη νέων μέτρων λιτότητας, θα αποδειχθούν άχρηστα. Ηδη η ιρλανδική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά σχεδόν 20% από το 2007, ενώ η εγχώρια ζήτηση δέχεται πλήγμα από τις αυξήσεις των φόρων και τις περικοπές δαπανών που θα παρατείνουν την ύφεση ίσως και για έξι χρόνια. Θα έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε κατά πόσον θα αντισταθεί το Δουβλίνο στις πιέσεις της Γερμανίας και της Γαλλίας να αυξήσει τη χαμηλή εταιρική φορολογία, που προσείλκυσε ως μαγνήτης τις ξένες επενδύσεις. Το βαθύτερο πρόβλημα όμως είναι η δυσλειτουργία του ευρώ... Εύκολα φαντάζεται κανείς τη διάλυσή του αν οι χώρες της περιφέρειας βαρεθούν τη λιτότητα.
Τα λαϊκιστικά κόμματα αντανακλούν αυτή την ανησυχία. Οι χώρες του πυρήνα αντιτάσσουν ως λύση την πλήρη πολιτική ενοποίηση με ενιαίο προϋπολογισμό και αυστηρούς κανόνες για τη φορολογική πολιτική. Δύσκολο να πεισθούν οι ψηφοφόροι. Μέχρις ότου βρεθεί άλλη λύση, θα οξύνονται τα προβλήματα της Ευρωζώνης και το κόστος μιας διάσωσης θα αυξάνεται.

Ρουμπίνι: Οι «μικροί» θα τεθούν εκτός Ευρωζώνης

Οι ασθενέστερες οικονομίες της Ευρωζώνης, όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία πιθανότατα θα ακολουθήσουν το δρόμο της εξόδου από το ευρώ κάποια μέρα, αλλά όχι πριν αναδιαρθρώσουν τα χρέη τους, σύμφωνα με τον Νουριέλ Ρουμπίνι.

«Αρχίσαμε με το ιδιωτικό χρέος, το κρατικοποιήσαμε και έγινε δημόσιο χρέος. Τώρα έχουμε κυρίαρχα κράτη που κινδυνεύουν και διασώζονται από υπερ-κρατικές οντότητες όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωζώνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση», δήλωσε σε συνέντευξή του στο Reuters ο οικονομολόγος που έγινε διάσημος επειδή προέβλεψε πρώτος και εγκαίρως τη διεθνή πιστωτική κρίση.
«Όμως, δεν πρόκειται να εμφανιστεί κάποιος από τον... Άρη για διασώσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή την Ευρωζώνη», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ερωτηθείς αν η Ευρωζώνη των 16 χωρών-μελών θα αποσυντεθεί τελικά, ο κ. Ρουμπίνι απάντησε δικαιολογώντας το προσωνύμιο «Δρ. Καταστροφή» που του έχει δοθεί:
«Τελικά, αυτό είναι πιθανό, αλλά προτού ορισμένα από τα ασθενέστερα μέλη εξέλθουν της νομισματικής ένωσης, το πιθανότερο σενάριο που θα επηρεάσει τις αγορές είναι μια συντεταγμένη αναδιάρθρωση του χρέους τους».

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=78383148

___________________________

O Ρουμπίνι συνήθως θέτει υψηλούς στόχους

Μείωση 4,3% στις τιμές των διαμερισμάτων το γ΄ τρίμηνο

Μειωμένες κατά 4,3% ήταν οι τιμές των διαμερισμάτων (σε ονομαστικούς όρους) το γ΄ τρίμηνο του 2010, σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009, με βάση τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ).
Για το α΄ και το β΄ τρίμηνο του 2010, με βάση τα αναθεωρημένα στοιχεία, οι τιμές των διαμερισμάτων μειώθηκαν με ετήσιο ρυθμό 1,8% και 4,7% αντίστοιχα, ενώ για το σύνολο του 2009 η μέση μείωση ήταν 3,7% έναντι αύξησης κατά 1,7% το 2008.
Δείκτης τιμών διαμερισμάτων κατά παλαιότητα και γεωγραφική περιοχή
Αναλυτικότερα, η μείωση των τιμών το γ΄ τρίμηνο του 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009 ήταν 5,2% για τα «νέα» διαμερίσματα, δηλ. ηλικίας έως 5 ετών (έναντι μικρής αύξησης κατά 1,2% το α΄ τρίμηνο και μείωσης κατά 5,4% το β΄ τρίμηνο, σύμφωνα με αναθεωρημένα στοιχεία) και 3,7% για τα «παλαιά», δηλ. ηλικίας άνω των 5 ετών (α΄ και β΄ τρίμηνο 2010: -3,6% και -4,3%, αντίστοιχα).
Για το σύνολο των πρώτων εννέα μηνών του 2010, η μείωση των τιμών σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2009 ήταν μεγαλύτερη για τα «παλαιά» (-3,9%) από ό,τι για τα «νέα» διαμερίσματα (-3,1%). Η διαπίστωση αυτή ισχύει και για ολόκληρο το 2009 («παλαιά»: -4,8%, «νέα»: -2,0%), αλλά η τάση αυτή φαίνεται να αντιστρέφεται από το β΄ τρίμηνο του 2010.
Όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΤτΕ, η έως πρόσφατα μεγαλύτερη μείωση των τιμών για τα παλαιά διαμερίσματα έναντι των νέων φαίνεται να αντανακλά τη σχετικά μεγαλύτερη «ανθεκτικότητα» των τιμών των νεόδμητων διαμερισμάτων, καθώς είναι αυτά τα οποία κατά κανόνα διατίθενται προς πώληση από τους κατασκευαστές. Αυτή η �ανθεκτικότητα� των τιμών των νεόδμητων διαμερισμάτων φαίνεται να περιορίζεται από το β΄ τρίμηνο του 2010.
Από την ανάλυση των στοιχείων κατά γεωγραφική περιοχή εκτιμάται ότι οι τιμές των διαμερισμάτων το γ΄ τρίμηνο του 2010 ήταν μειωμένες σε σύγκριση με το γ΄ τρίμηνο του 2009 κατά 3,1% στην Αθήνα, 9,7% στη Θεσσαλονίκη, 5,9% στις άλλες μεγάλες πόλεις και 2,7% στις λοιπές περιοχές της χώρας.
Για το α΄ τρίμηνο του 2010 οι αντίστοιχοι αναθεωρημένοι ετήσιοι ρυθμοί μείωσης των τιμών στις ίδιες περιοχές ήταν 1,0%, 3,5%, 2,3% και 2,2%, ενώ για το β΄ τρίμηνο του 2010 ήταν 2,1%, 6,0%, 4,7% και 9,5%, αντίστοιχα. Αυτά τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η μείωση των τιμών τους πρώτους εννέα μήνες του 2010 ήταν μεγαλύτερη στη Θεσσαλονίκη (μέση ετήσια μεταβολή: -6,4%) και τις λοιπές περιοχές (-4,9%) οι οποίες περιλαμβάνουν δευτερεύουσες ή εξοχικές κατοικίες.
Επισημαίνεται ότι για την πληρέστερη ενημέρωση των ενδιαφερομένων, στην πληροφόρηση εκ μέρους της Τράπεζας της Ελλάδος για τις τιμές ακινήτων προστίθενται δύο νέοι πίνακες, όπου στην ανάλυση για τα ήδη δημοσιευμένα στοιχεία για τις τιμές των διαμερισμάτων κατά γεωγραφική περιοχή (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, άλλες μεγάλες πόλεις, λοιπές περιοχές) προστίθεται η διάκριση μεταξύ �νέων� (έως 5 ετών) και �παλαιών� (άνω των 5 ετών) διαμερισμάτων.
Δείκτες συναλλαγών επί οικιστικών ακινήτων
Οι συναλλαγές-εκτιμήσεις επί οικιστικών ακινήτων που πραγματοποιήθηκαν με τη διαμεσολάβηση του τραπεζικού συστήματος έφθασαν το γ΄ τρίμηνο του 2010 τις 16,0 χιλιάδες, έναντι 18,5 και 24,4 χιλιάδων το β΄ και το α΄ τρίμηνο του 2010 (αναθεωρημένα στοιχεία), αντίστοιχα. Σε ολόκληρο το 2009 ο αριθμός των συναλλαγών αυτών έφθασε τις 74,6 χιλιάδες (οριστικά στοιχεία), δηλαδή μειώθηκε κατά 35,7% έναντι του 2008 (116,0 χιλιάδες).
Ο όγκος των συναλλαγών (με βάση το σύνολο των τετραγωνικών μέτρων) ήταν μειωμένος κατά 1,4% το γ΄ τρίμηνο του 2010 σε σύγκριση με το γ΄ τρίμηνο του 2009 (α΄ και β΄ τρίμηνο 2010: +44,7% και +2,2% αντίστοιχα, σύμφωνα με αναθεωρημένα στοιχεία). Για ολόκληρο το 2009 ο όγκος των συναλλαγών με βάση τα οριστικά στοιχεία μειώθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 38,9%, έναντι μείωσης κατά 23,5% το 2008.
Τέλος, η αξία των συναλλαγών οικιστικών ακινήτων που πραγματοποιήθηκαν με τη διαμεσολάβηση των πιστωτικών ιδρυμάτων μειώθηκε το γ΄ τρίμηνο του 2010 με ετήσιο ρυθμό 8,6% (α΄ και β΄ τρίμηνο 2010: +38,8% και -8,3% αντίστοιχα, σύμφωνα με αναθεωρημένα στοιχεία), έναντι μέσης ετήσιας μείωσης κατά 40,0% το 2009.
Το γεγονός ότι ο όγκος και η αξία των συναλλαγών την περίοδο της κρίσης μειώθηκαν περισσότερο από ό,τι ο αριθμός των συναλλαγών αντανακλά, σύμφωνα με τη ΤτΕ, τη στροφή του αγοραστικού ενδιαφέροντος των νοικοκυριών προς διαμερίσματα μικρότερου εμβαδού και μικρότερης αξίας.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1901079

Αλ. Παπαδόπουλος: Σε αργό θάνατο η χώρα

Η χώρα βρίσκεται σε αργό θάνατο, εκτίμησε ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος, κατά την ομιλία του σε εκδήλωση με θέμα «Η Κρίση Μητέρα της Αλλαγής: Για μια Διαφορετική Ελλάδα» που οργάνωσε το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).
Ο κ. Παπαδόπουλος υποστήριξε ότι ο μόνος τρόπος για να τον ανατρέψουμε είναι με συσπείρωση δυνάμεων και πολιτική εθνικής συναίνεσης.
Πρότεινε μάλιστα «μεταρρυθμίσεις σοκ», σημειώνοντας ότι το 30% του σημερινού κράτους είναι περιττό.
«Στις κανονικές χώρες, η κρίση είναι μητέρα της αλλαγής, αυτό όμως δεν ισχύει στην Ελλάδα», σημείωσε, προβλέποντας ότι το 2011 θα είναι μια αποκαλυπτική χρονιά τόσο σε οικονομικό και κοινωνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.
Όλα θα κριθούν το 2011 εάν θα επιβεβαιωθεί, δηλαδή το σενάριο που θέλει τη χώρα μας να καλύπτεται από οικονομικό παγετώνα, που θα καθηλώσει την Ελλάδα στην ύφεση και τον λαό της στη φτώχεια, ανέφερε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το δίλημμα που υπάρχει πλέον είναι εάν θα καταρρεύσουμε πλήρως ή όχι, ενώ υπογράμμισε ότι η χώρα μας βρίσκεται υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο και όχι υπό επιτήρηση, όπως λανθασμένα υποστηρίζουν κάποιοι.
Παρατήρησε ακόμη ότι η αποδυνάμωση των δυνάμεων που έχουν συνειδητοποιήσει την κρίση, δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα, καθώς ουσιαστικά απουσιάζουν εκείνα τα πρόσωπα που θα βοηθήσουν τον λαό να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της κρίσης και το βάθος της. «Μιλούν συνεχώς για το Μνημόνιο, με λαϊκίστικο τρόπο για να αποφύγουν την ουσία», επεσήμανε χαρακτηριστικά.
Συνεχίζοντας, τόνισε ότι στόχος πρέπει να είναι μόνο η διάσωση της χώρας, μέσω του άμεσου εξορθολογισμού του κράτους, της σύγκρουσης με τα συνδικαλιστικά συμφέροντα, της αναδιάρθρωσης της κρατικής μηχανής, ώστε να ξαναγίνει η χώρα μας ελκυστική στις ξένες επενδύσεις.
Αναφερόμενος στην εθνική συναίνεση, τη χαρακτήρισε ανέφικτη, υπό τις παρούσες συνθήκες και υποστήριξε ότι χρειάζεται νέα συμφωνία της ελληνικής κοινωνίας, κυρίως για το που πρέπει να πάει η χώρα.
Παράλληλα, πρότεινε τη συγκρότηση εντός του 2011 μιας Επιτροπής κύρους από τη Βουλή, η οποία θα συντάξει ένα πενταετές πρόγραμμα αναγέννησης. Ένα πρόγραμμα, που θα ενσωματώνει τα μέτρα του Μνημονίου και θα πηγαίνει και μετά από αυτό. Μάλιστα, ανέφερε ότι το πρόγραμμα αυτό θα πρέπει να κριθεί με εκλογές από τον λαό, «εκλογές με ανοιχτά βιβλία» όπως είπε, και σημείωσε ότι μόνο έτσι θα επιτευχθεί πολιτικό consensus.
Πρότεινε επίσης ισχυρότερους ελεγκτικούς μηχανισμούς και σύσταση ενός ειδικού σώματος επιθεωρητών που θα πραγματοποιούν ουσιαστικούς ελέγχους στα οικονομικά του κράτους, αλλά και σύσταση σύγχρονου αυτόνομου μηχανισμού εσόδων.
Στην εκδήλωση μίλησαν ακόμη ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης, ο πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ Λουκάς Τσούκαλςη καθώς και ο βουλευτής της ΝΔ και πρώην υπουργός Κωστής Χατζηδάκης.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1901355

Θ. Πάγκαλος: Ευτυχία για τον τόπο το Μνημόνιο

Ευτυχία για τον τόπο χαρακτήρισε το Μνημόνιο ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης θεόδωρος Πάγκαλος κατά τον χαιρετισμό του στην εκδήλωση για την απονομή των ετήσιων βραβείων επιχειρηματικότητας «Κούρος 2010».
«Το μνημόνιο είναι ευτυχία για τον τόπο. Όχι για την κακή του πλευρά, αλλά γιατί μας δίνει τη μοναδική ευκαιρία να κάνουμε ριζική αναδιάρθρωση» σημείωσε χαρακτηριστικά.
Στην εκδήλωση της Λέσχης Επιχειρηματικότητας για τα βραβεία «Κούρος 2010» παρέστη και ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου.
Το πρώτο βραβείο, που αφορά στην ανάπτυξη και καινοτομία, απενεμήθη στην εταιρία «MLS πληροφορική», το δεύτερο βραβείο, που αφορά τις επιδόσεις στον διεθνή επιχειρηματικό στίβο δόθηκε στη φαρμακευτική εταιρεία «Φαρματέ», στον πρόεδρό της κ. Βασίλη Κάτσο και στην διευθ. σύμβουλο κ. Νέλη Κάτσου, και το τρίτο βραβείο που αφορά την κοινωνική προσφορά δόθηκε στην Οργάνωση WWF.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1901349