Την αρωγή των τραπεζών για την Ελλάδα θα ζητήσουν οι ευρωπαίοι ΥΠΟΙΚ

Τη συνεισφορά των τραπεζών στο σχέδιο βοήθειας της Ελλάδας αναμένεται να ζητήσουν οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών.

Σύμφωνα με το αυστριακό υπουργείο Οικονομίας, οι ευρωπαίοι ΥΠΟΙΚ συμφώνησαν ανεπίσημα να ζητήσουν από τις τράπεζες να διατηρήσουν την έκθεσή τους στα ελληνικά ομόλογα στα σημερινά τους επίπεδα για όλη τη διάρκεια ισχύος του πακέτου της οικονομικής βοήθειας ΕΕ/ ΔΝΤ.

«Υπάρχει μία άτυπη συμφωνία να ζητηθεί η συνεισφορά των τραπεζών. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν θα πρέπει να ενεργεί κατά τρόπο ώστε να υποβαθμίζεται το πρόγραμμα (διάσωσης)», δήλωσε εκπρόσωπος του αυστριακού υπουργείου.

Όπως σημείωσε, η συνεισφορά που θα ζητήσουν οι υπουργοί από τον χρηματοπιστωτικό τομέα περιλαμβάνει να μη μειωθεί η έκθεση στα ελληνικά ομόλογα μέσω της άμεσης απαίτησης αποπληρωμής δανείων ή της ακύρωσης υπαρχουσών γραμμών πίστωσης.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters

Ευρωζώνη: Βελτιώθηκε η μεταποίηση τον Απρίλιο

Βελτίωση παρουσίασε η μεταποιητική δραστηριότητα στην ευρωζώνη τον Απρίλιο, με τον σχετικό δείκτη της Markit να ενισχύεται στις 57,6 μονάδες από 56,6 μονάδες που ήταν τον αμέσως προηγούμενο μήνα.

Πρόκειται για τα υψηλότερα επίπεδα από τον Ιούνιο του 2006. Ο δείκτης διαμορφώθηκε ελαφρώς υψηλότερα από την αρχική εκτίμηση για αύξησή του στις 57,5 μονάδες.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1810786

Υποχωρεί το ευρώ έναντι του δολαρίου

Στις 12:29 (ώρα Ελλάδος), η ισοτιμία ευρώ / δολαρίου διαμορφωνόταν στα 1,3230 δολάρια, ενώ η ισοτιμία δολαρίου / γιεν [JPY=X] διαμορφωνόταν στα 94,03 γιεν.

Τρισέ: «Ειδική» περίπτωση η Ελλάδα

Η Ελλάδα είναι μία «ειδική περίπτωση», όπως παραδέχθηκε ο πρόεδρος της ΕΚΤ, κ. Ζαν-Κλοντ Τρισέ, ο οποίος δεν "βλέπει" μετάσταση της κρίσης, σε συνέντευξή του στο αμερικανικό δίκτυο CNBC.

Παράλληλα ο κ. Τρισέ χαρακτήρισε ως θετική τη συμφωνία που επετεύχθη για την παροχή στήριξης προς την Ελλάδα, ενώ αναφερόμενος στις δεσμεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης τόνισε «εμπιστευόμαστε αυτά που έχουν πραγματοποιηθεί και αυτά που έχει αποφασίσει η ελληνική κυβέρνηση να πραγματοποιήσει από εδώ και στο εξής. Τολμώ να πω ότι εμπιστευόμαστε το ελληνικό πρόγραμμα και αυτό αποτελεί άποψη του συνόλου του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ».

Απαντώντας σε ερώτηση εάν φοβάται την μετάσταση της ελληνικής κρίσης και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης ο κ. Τρισέ υποστήριξε ότι «η Ελλάδα είναι μία ειδική περίπτωση, όπου οι απαιτήσεις ήταν ιδιαίτερα υψηλές».

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/581318/Article.aspx

Κατσέλη: Ανάκαμψη της οικονομίας μετά το 2012-2013

Ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας μετά το 2012-2013 "βλέπει" η υπουργός Οικονομίας, κ. Λούκα Κατσέλη, σύμφωνα με όσα ανέφερε σε ομιλία της στο Συνέδριο για τα 15 χρόνια του ΣΕΠΕ.

«Ας είμαστε ειλικρινείς, αναθέρμανση της οικονομίας τα επόμενα δύο χρόνια, δεν θα υπάρξει», ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Κατσέλη.

Η υπουργός επισήμανε ότι για να έχουμε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας, τα βήματα θα έπρεπε να έχουν γίνει δυο με τρία χρόνια νωρίτερα.

Αυτό που μπορεί να γίνει τώρα είναι να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις και να μπουν οι βάσεις για το μέλλον, για το 2012- 2013 οπότε θα δούμε αναθέρμανση της οικονομίας, είπε η κ. Κατσέλη.

http://www.capital.gr/News.asp?id=959558

____________________________

=τρελή ύφεση μέχρι τουλάχιστον τα μέσα του 2011, ίσως και μέχρι το τέλος του

Σε τράπεζες η διαχείριση περιουσίας των Ταμείων

Σε κοινοπραξία τραπεζών θα περάσει η διαχείριση της ακίνητης περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων αντικειμενικής αξίας πάνω από 2 δισ. ευρώ, είπε πριν από λίγο μιλώντας στον Real FM ο υπουργός Εργασίας κ. Ανδρέας Λοβέρδος.

Σχετική διάταξη περιλαμβάνεται στο υπό κατάθεση ασφαλιστικό νομοσχέδιο, το οποίο αναμένεται να εγκριθεί στην προσεχή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.

Για την κινητή περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων στο ίδιο νομοσχέδιο θα προβλέπεται ότι η διαχείρισή της περνά στην Τράπεζα της Ελλάδος.

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/581249/Article.aspx

Προσάραξε η 20μετρη θαλαμηγός του Λαναρά

Περιπέτεια με αίσιο τέλος είχε ανοιχτά από τον Πόρο με τη θαλαμηγό του ο 54χρονος επιχειρηματίας Θωμάς Λαναράς, γράφει η «Ελευθεροτυπία».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας, η με σημαία Αγγλίας θαλαμηγός «Centi», μήκους περίπου 20 μέτρων, προσάραξε, προχθές το απόγευμα, στη νησίδα Τσελεβίνια, με αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλο ρήγμα και να σημειωθεί εισροή υδάτων.

Όπως αναφέρει η «Ελευθεροτυπία», ο κυβερνήτης της θαλαμηγού, Θωμάς Λαναράς, που παλαιότερα δραστηριοποιούνταν στην κλωστοϋφαντουργία και πλέον έχει σχεδόν αποσυρθεί από τις επιχειρήσεις, κάλεσε σε βοήθεια μέσω του Ολυμπία Ράδιο και ο ίδιος μαζί με δυο συγγενικά του πρόσωπα και έναν 35χρονο αλλοδαπό επιβιβάστηκαν στο βοηθητικό σκάφος. Αμέσως, έσπευσε στην περιοχή η λάντζα «Λιάκος», στην οποία επέβαιναν άνδρες του Λιμενικού και διαπίστωσαν ότι η θαλαμηγός είχε ρήγμα μήκους 6 μέτρων και είχε ημιβυθιστεί, ενώ οι 4 επιβαίνοντες ήταν καλά στην υγεία τους.

Από την προσάραξη δεν προκλήθηκε ρύπανση, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες χθες το απόγευμα ξεκίνησαν εργασίες για την άντληση από το σκάφος 600 λίτρων ντίζελ και 40 λίτρων λιπαντικών, ώστε ακολούθως να γίνει η ανέλκυσή του. Προανάκριση διενεργεί το λιμεναρχείο Πόρου.

http://www.euro2day.gr/news/enterprises/122/articles/581246/Article.aspx

ΠΣΑ 2010-2014 του ΔΝΤ

Όπως έγραψα στο τέλος προηγούμενου ποστ, η μόνη λογική που επικρατεί στις λύσεις που δίνονται από εθνικούς και υπερεθνικούς οργανισμούς είναι η δημιουργία ΕΠΙΠΛΕΟΝ χρέους, που στη δική μας περίπτωση θα "ταβανώσει" στο 150% το 2013!
Μπορεί να διαβάζεται παράξενα όμως πιστεύω ότι η λογική αυτή κινείται παράλληλα με τη λογική των αγορών!!

ελληνικά δάνεια 1996-2009

Όπως γράφει επάνω με μικρά γράμματα πρόκειται για τις "χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις".
Γράφω ότι απουσιάζει - τουλάχιστον - ένα δάνειο του Αλογοσκούφη με έτος λήξης 2057.

ΕΚΤ:Χωρίς αξιολόγηση αποδεκτά τα ελληνικά ομόλογα

Τον κίνδυνο περαιτέρω υποβάθμισης των ελληνικών τίτλων από τους οίκους αξιολόγησης ακυρώνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με απόφαση αναστολής εφαρμογής της minimum αξιολόγησης με βάση την οποία θα γίνονται αποδεκτοί οι τίτλοι.

Ειδικότερα, η ΕΚΤ αποφάσισε να αναστείλει την εφαρμογή minimum πιστοληπτικής αξιολόγησης στην αποδοχή τίτλων ως εγγύηση για παροχή ρευστότητας, για όλους τους τίτλους τους οποίους εκδίδει ή για τους οποίους εγγυάται η ελληνική κυβέρνηση.

Η αναστολή θα διατηρηθεί μέχρι νεωτέρας, σημειώνει η ΕΚΤ, προσθέτοντας ότι η αναστολή ισχύει για όλους τους εκκρεμείς τίτλους.

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/581234/Article.aspx

Επιστολή στην Ευρ.Επιτροπή, το Δ.Ν.Τ. και την Ε.Κ.Τ. - σχόλιο - LOL

Σημείωση πριν διαβάσετε το υπόλοιπο:

Το παρόν ποστ ενημερώνεται καθημερινά.
Ο στόχος, εκτός από ενημερωτικός ως προς το ελληνικό ζήτημα, είναι να φωτιστούν όλα τα στοιχεία του.

Αλλά το δύσκολο είναι το τελευταίο μέρος του κειμένου: όλα αυτά που θα διαπραγματευθούν μακριά μας εν τέλει θα μας επιβληθούν, ο στόχος των πολιτών αυτής της περιοχής σε σχέση με την όλη αυτή διαδικασία ποιος είναι; ποιος θέλουμε να είναι; ποιος είναι εφικτό να είναι;

με κόκκινο bold οι τελευταίες προσθήκες

_______________________________

Προς

Κύριο Olli Rehn,
Επίτροπο Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων
Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Κύριο Dominique Strauss-Kahn
Managing Director
Δ.Ν.Τ.

Κύριο Jean-Claude Trichet
Πρόεδρο
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αγαπητοί Κύριοι,

Σύμφωνα με τη δήλωση της 11ης Απριλίου 2010 για τη στήριξη της Ελλάδας από τις χώρες-μέλη της Ευρωζώνης, οι ελληνικές αρχές ζητούν διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ πάνω σε ένα πολυετές πρόγραμμα οικονομικών πολιτικών, που θα στηρίζεται στα συμπεράσματα του ECOFIN του Φεβρουαρίου και το οποίο θα μπορεί να υποστηριχθεί με οικονομική βοήθεια από τις χώρες μέλη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ στην περίπτωση που οι ελληνικές αρχές αποφασίσουν να αιτηθούν μία τέτοια βοήθεια.

Με εκτίμηση,

Γιώργος Παπακωνσταντίνου

http://www.mnec.gr/el/press_office/DeltiaTypou/articles/article1297.html

___________________________

H naftemporiki αναφέρει:

To ΥΠΟΙΚ διευκρινίζει ότι η επιστολή δεν αφορά ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης.

___________________________

Καλό το παραμύθι αλλά εδώ δεν είμαστε πολιτικοί. Κατ' ουσία η επιστολή είναι το πρώτο βήμα για τη ζήτηση διεθνούς βοήθειας/εποπτείας [ΑΙΤΗΣΗ ΜΕ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟ γίνεται πάντοτε, ακόμα και αν είναι να πληρώσεις στη Δ.Ο.Υ. πάλι αίτηση κάνεις], η οποία θα πρέπει να πρώτα να συμφωνηθεί ανεπίσημα μεταξύ όσων εμπλέκονται και μετά να υπογραφεί από τους ίδιους, ευτυχώς τα λέει ο Αυστριακός Nowotny της ΕΚΤ (16.ΙV.10:"this is a step in this structural decision-making process, and at the end of the day it leads to the activation of the program").

O ΓΑΠ ανακοίνωσε (23/4/2010) ότι έδωσε εντολή στον ΥΠΟΙΚ Παπακωνσταντίνου να ζητήσει την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης ΟΝΕ/ΔΝΤ. O YΠΟΙΚ Παπακωνσταντίνου λίγο αργότερα δημοσίευσε επιστολή προς Εurogroup-Eυρ. Επιτροπή-ΕΚΤ, οι οποίοι, με κοινή δήλωση, απάντησαν ότι η ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης είναι απόφαση των χωρών ΟΝΕ, στη βάση προγράμματος σχεδιασμένου από Επιτροπή-ΕΚΤ-ΔΝΤ.

Η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε στις 2/5/2010 ότι ήρθε σε συμφωνία με τους αντισυμβαλλόμενους Ευρ. Επιτροπή - ΕΚΤ - ΔΝΤ ενώ δημοσιοποίησε πλαίσιο μέτρων χωρίς να εξειδικεύσει. Παρακάτω ένα από τα ελάχιστα που έφτασαν στη δημοσιότητα καθώς περιμένουμε το τελικό επίσημο κείμενο για έγκριση και από τη βουλή και από άλλα ΟΝΕϊκά κοινοβούλια.

Το εγχώριο δημόσιο χρέος αναμένεται να "ταβανώσει" στο 150% το 2013 ενώ θα υπάρχει δημόσιο έλλειμμα (προφανώς όχι πρωτογενές) ακόμα και το 2014.

Εκ πρώτης άποψης, πιστεύω αυτό που υποστήριξε πρώτος ο Χουντής, ότι δηλαδή παρανόμως το ΔΝΤ εμπλέκεται στα χωράφια της Ευρωζώνης καθώς αυτό ΔΕΝ προβλέπεται από πουθενά. Όμως επειδή το ψήφισαν οι Αρχηγοί/Πρωθυπουργοί Κρατών χωρών-μελών πιθανότατα να μπορεί να γίνει και ας αφήσω τα του Ευρωπαϊκού Δικαίου στους νομικούς. Σε κάθε περίπτωση, έχει ήδη ξεκινήσει μια τεράστια ευρωπαϊκή προσπάθεια νομιμοποίησης της "εισβολής" του ΔΝΤ εντός ΟΝΕ καθώς η συμφωνία περνάει από ΟΝΕϊκά κοινοβούλια, αν όχι όλα, πάντως σίγουρα κάποια όπως πχ η Ολλανδία και προφανώς η Γερμανία, ώστε να εξαφανιστούν τυχόν νομικά κωλλύματα. ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ αυτό σημαίνει ότι ΠΡΕΠΕΙ και το εγχώριο κοινοβούλιο να ψηφίσει υπέρ της προσφυγής σε ευρωπαϊκό μηχανισμό που να περιέχει το ΔΝΤ - όχι ότι θα κάνει διαφορά αλλά είναι ψυχολογικό.

Αναλυτικά, οι συνεισφορές των χωρών ΟΝΕ για διμερή δάνεια προς την Ελλάδα για το 2010.

Από την άλλη έχει φανεί ξεκάθαρα ότι η ΕΚΤ είναι κατά της μονομερούς εμπλοκής του ΔΝΤ, το έχει δηλώσει κατ' επανάληψη ο Τρισσέ ενώ θεωρεί τη συμφωνία της 25ης Μαρτίου 2010 "εφαρμόσιμη", δηλαδή "πιλότος" η Επιτροπή και η τεχνογνωσία προσέγγισης του ελληνικού ζητήματος από το ΔΝΤ, ένα σημείο που η Ευρώπη είναι το λιγότερο άπειρη. Εκεί είναι που υπερέχει το ΔΝΤ καθώς και στο ότι έχει τη δυνατότητα να δανείσει περί τα $3δισ. εντός μιάς ημέρας (ας είναι καλά τα πιεστήρια του Μπεν και οι αμερικάνοι φορολογούμενοι!). Δεν ξέρουμε η κόντρα ΕΚΤ-ΔΝΤ που θα καταλήξει, καθώς οι δηλώσεις τόσο από μέρους ΕΚΤ (16.IV.10, Στάρκ: «Είναι συνετό να στηριχθούμε στην εμπειρία του ΔΝΤ, αλλά, όπως και πριν, είμαι επιφυλακτικός σχετικά με την όποια πιθανή οικονομική συνδρομή του, το ΔΝΤ θα πρέπει να αποδεχτεί τους κανόνες της ευρωζώνης») όσο και από μέρους Strauss-Kahn (16.IV.10: "το ΔΝΤ έχει κανόνες και οι κανόνες θα είναι ίδιοι με την Ελλάδα όπως και για όλες τις υπόλοιπες χώρες") είναι ξεκάθαρες. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο που δεν θα πρέπει να το υποτιμήσει η εγχώρια κυβέρνηση, αλλά αντίθετα θα πρέπει να το φέρει προς όφελός της στη διαπραγμάτευση (εφόσον δεν ευσταθούν θεωρίες συνομωσίας περί "άλωσης ΟΝΕ/ευρώ από το αμερικανοκρατούμενο ΔΝΤ μέσω ΓΑΠ").

H EKT έλαβε πρώτη απτά μέτρα ενίσχυσης του εγχώριου κυκλώματος κράτους-τραπεζικού συστήματος όταν ανακοίνωσε (25/3/2010: μερικές ώρες πριν τις πρώτες υπογραφές για το μηχανισμό ΟΝΕ/ΔΝΤ) την παράταση της αποδοχής ομολόγων με χαμηλή πιστοληπτική διαβάθμιση, έστω κι αν θα χρεώνει για τέτοια υψηλότερο επιτόκιο. Να σημειωθεί πως θεωρήθηκε "δώρο" για τις ελληνικές τράπεζες αλλά αυτό είναι μια πρόχειρη διάγνωση καθώς η ΕΚΤ έχει προεξοφλήσει ελληνικά ομόλογα αξίας €150 δισ., τα οποία προέρχονται το λιγότερο κατά 70% από ΜΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ τράπεζες. Συνεπώς το δώρο είναι και για τους πιστωτές μας. Και για να το πάμε πιο πέρα, η ΕΚΤ α) έκανε εξαρχής λάθος όταν τον Μάρτιο 2009 "χαλάρωσε" τα κριτήρια αποδοχής ομολόγων προς προεξόφληση, για να αυξήσει τη ρευστότητα των ευρωπαϊκών τραπεζών και επέτρεψε ΑΝΕΤΕΣ αθρόες κρατικές εκδόσεις ομολόγων, ΠΧ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΤΟ 2009 και β) όταν, χωρίς προφανώς ευρύ σχεδιασμό και σκέψη για το τι επιφυλασσει το μέλλον και οι αγορές, έκανε δηλώσεις και ενέργειες για την επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς αποδοχής ομολόγων (πιο σκληρά κριτήρια, τα ελληνικά κινδύνευαν να μην γινόνται δεκτά από την ΕΚΤ) με συνέπεια να φανεί αναξιόπιστη στις 25/3/2010 όταν το πήρε πίσω και ανακοίνωσε τα νέα (ελαστικά) κριτήρια που θα ισχύουν από το 2011, ΕΧΕΙ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ Η ΕΚΤ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, και αυτός είναι ο βασικός λόγος που πήρε τέτοιες αποφάσεις.

Επίσης, γνωρίζουμε όλοι το προφανές: το ΔΝΤ είναι ήδη εδώ έστω και σε συμβουλευτικό ρόλο, το δηλώνουν οι του Γερμανικού ΥΠΟΙΚ, είναι αυτές τις μέρες στην Αθήνα και περνούν μέχρι και από τις εφορίες ενώ ζητούν αυτές να ιδιωτικοποιηθούν. Και αυτό είναι το πραγματικό πλεονέκτημα του Ταμείου: δεν του ξεφεύγει τίποτα γιατί έχει αντιμετωπίσει απίθανες καταστάσεις και έχει μεγάλη εμπειρία.

Ακόμα, το ΔΝΤ δήλωσε από μόνο του ότι είναι ευχαριστημένο ("καλωσόρισε") με τη πρώτη δέσμη μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής στις 3/3/2010, την ίδια μέρα μάλιστα, σα να τα είχε προτείνει το ίδιο. Προσπαθώντας να δούμε λίγο πιο μπροστά, έχουμε ήδη αρκετά αναλυτικές πληροφορίες για την ατζέντα της δεύτερης δέσμης προσαρμογής έστω κι αν βλέπουμε να προχωράνε με αργό ρυθμό οι νομοθετικές "πρωτοβουλίες" της κυβέρνησης. Βέβαια, όλοι γνωρίζουμε ότι το ζήτημα της Ελλάδα δεν επιλύεται σε μερικούς μήνες αλλά απαιτείται τουλάχιστον τριετή προσαρμογή - τα μέτρα της οποίας προφανώς συζητούνται αυτές τις ημέρες ως "σταθμοί" για τη παροχή δανείων.

Η συνήθης ακολουθούμενη διαδικασία προσφυγής μιας χώρας στο ΔΝΤ χρειάζεται απαραίτητα δύο υπογραφές: του εκάστοτε υπουργού οικονομικών και του διοικητή της κεντρικής τράπεζας κάτω από μια επιστολή (σα του ΥΠΟΙΚ) που φέρει τίτλο "Επιστολή Προθέσεως/Letter of Intent (LoI)", όπου από τη μία περιγράφει το δάνειο/τα δάνεια και από την άλλη τα μέτρα που οφείλει να δρομολογήσει η χώρα που προσφεύγει. Όμως αυτά ισχύουν για χώρες που έχουν το δικό τους νόμισμα και όχι για χώρες εντός νομισματικής ένωσης. Βέβαια, εφόσον υπάρχει στάση πληρωμών, θεωρώ ότι αυτοδίκαια επεμβαίνει το ΔΝΤ για να συντονίσει τη διαδικασία πιστωτών - χρεώστη καθώς (και) για αυτό το σκοπό ιδρύθηκε. Αλλά - ακόμα - η μικρή Ελλάς δεν είναι σε στάση πληρωμών αλλά κάπως ..νωρίτερα, είναι μέλος μιας νομισματικής ένωσης (ΟΝΕ), η οποία διαθέτει κοινό νόμισμα (€) με εκδότη/κεντρική τράπεζα την ΕΚΤ. Συνεπώς, η ΕΚΤ ή ενδεχόμενα ο "τοπικός αντιπρόσωπος/μέτοχος" Προβόπουλος είναι εκείνοι που θα πρέπει να υπογράψουν από κοινού με τον αρμόδιο Παπακωνσταντίνου αλλά και τον αρμόδιο Νομισματικών Υποθέσεων Επίτροπο Φιλανδό Όλι Ρεν. Αλλά αυτές είναι οι πραγματικές τεχνικές λεπτομέρειες - μαζί με τον τρόπο νομιμοποίησης του ΔΝΤ εντός ΟΝΕ.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Παπακωνσταντίνου αποστέλλει επιστολή με αποδέκτες τόσο τον Ρεν όσο και τον Τρισσέ καθώς ο πρώτος θα πρέπει να συντονίσει τα υπόλοιπα κράτη-μέλη ΟΝΕ ενώ ο δεύτερος να αποδεχτεί τη διαδικασία - ενδεχόμενα να τυπώσει τα όσα "μωβ" από μέρους του απαιτούνται γιατί δε βλέπω πραγματική μετακίνηση ποσών και το ενδεχόμενο ευρωομολόγου δείχνει να μην παίζει.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, το "πειραματόζωο" λαμβάνει υπόσταση: ζητάει άδεια να προσφύγει στο ΔΝΤ αλλά αυτό δεν γίνεται απ'ευθείας καθώς ΔΕΝ έχουμε πτωχεύσει αλλά ούτε είναι ..πρέπον να επαναδιαπραγματευθούμε το χρέος μας καθώς αυτό είναι πουλημένο κυρίως σε τράπεζες εταίρων μας (2ο λινκ: διαχρονικά η εξέλιξη κατοχής εγχώριου δημ. χρέους από αλλοδαπούς), η ΟΝΕ εισάγει το ΔΝΤ καθώς είναι ..άπειρη να διαχειριστεί το ελληνικό ζήτημα ενώ κάνει και προετοιμασία για τυχόν επόμενες υποψήφιες χώρες καθώς η επιχειρούμενη προσαρμογή (10-15% του ΑΕΠ) θα μείνει στην ιστορία για χώρα χωρίς δικό της νόμισμα να υποτιμήσει.

Όλες αυτές οι τεχνικές λεπτομέρειες δεν είναι αμελητέες καθώς θα δημιουργήσουν προηγούμενο για τη διαμόρφωση μιας μόνιμης διαδικασίας εντός ΟΝΕ, η οποία θα αντικαταστήσει διαδικασίες όπως η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος (excessive deficit procedure στα ελληνικά), δημιουργώντας ισχυρότερο μηχανισμό παρακολούθησης των οικονομιών των κρατών-μελών και σε επόμενη φάση εγκαινιάζοντας υψηλότερη εποπτεία επί των δημοσιονομικών - και όχι μόνο - πολιτικών, με βάση τη τεχνογνωσία που ακολουθεί εδώ και δεκαετίες το ΔΝΤ. Επ'αυτού, ο Ρεν δήλωσε ότι "η διαδικασία εποπτείας του δημόσιου χρέους πρέπει να ενταθεί", ενώ ακόμα και δημοσιογράφοι βάζουν τίτλους για το διευθυντήριο των Βρυξελλών ("Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε η πρόταση της Κομισιόν να επιθεωρούνται οι εθνικοί προυπολογισμοί ανά έτος, μόλις καταρτιστούν και πριν περάσουν από την έγκριση των κοινοβουλίων - μόνιμος μηχανισμός παρακολούθησης κρίσεων - σύσταση δείκτη ανταγωνιστικότητας"). καθώς . Πρώτες υποψήφιες χώρες είναι όλα τα "γουρούνια": η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και το μεγάλο "αγγούρι" που λέγεται Ισπανία [γιατί τα "γουρούνια" έχουν πρόβλημα ανταγωνιστικότητας], ενώ υπάρχουν νέες ενδείξεις ότι το "ντόμινο" συνεχίζεται με νέο επίκεντρο τη Λισαβώνα - η Λισαβώνα τα πάει περίφημα και σήμερα 22/3/10.

H γαλλίδα ΥΠΟΙΚ σημείωσε ότι "η κοινοβουλευτική απόφαση της Γαλλίας για βοήθεια προς την Ελλάδα, η οποία επίκειται, "θεωρητικά" μπορεί εφαρμοστεί και για βοήθεια προς άλλες χώρες της ευρωζώνης".

Μέσα σε όλα αυτά η ελληνική κοινωνία και ΦΟΒΑΤΑΙ τη πτώχευση [ενδεικτικό του σχετικού φόβου ενστίκτου είναι ότι ο ελληνικός πλούτος είναι κυρίως σε ακίνητα και όχι κινητά ή καταθέσεις] και βαθιά μέσα του γνωρίζει ότι έχει ΩΦΕΛΗΘΕΙ από τη κατάντια του κράτους του και δείχνει ότι ΑΔΥΝΑΤΕΙ να αντιδράσει, ότι κι αν υποστηρίζουν οι πολίτες (23/4/10: "Το 51% των Ελλήνων θεωρούν ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ θα βλάψει την Ελλάδα, ενώ το 27% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι θα ήταν ωφέλιμη, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Public Issue για λογαριασμό του Σκάι. Μόνο το 47% των ερωτηθέντων απάντησε ότι εμπιστεύεται τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου για να διαχειριστεί τα οικονομικά προβλήματα, συγκριτικά με το 55% σε αντίστοιχη δημοσκόπηση του Φεβρουαρίο"). Στο μεταξύ, η Αθήνα είναι "αποκλεισμένη" από αστυνομικούς με περιβολή ΜΑΤατζήδων αλλά και με πολιτικά, καβαλημένοι όλοι αυτοί σε πάσης φύσεως δίτροχα ακόμα και σε παπιά.

Η κυβέρνηση που της έλαχε να σκάσει στα χέρια της η βόμβα της οικονομίας, ύστερα από τη κορύφωση του λόγου εναντίον των κερδοσκόπων (6.ΙΙΙ.10:"την ώρα που η κυβέρνηση καταβάλλει υπεράνθρωπη προσπάθεια, κάποια "παιδάκια" στη Νέα Υόρκη και αλλού, καθισμένα μπροστά σε κομπιούτερ, [να] την υπονομεύουν") έχει διατάξει "σιγή ασυρμάτου" (14.ΙΙΙ.10:"Θα παρακαλούσα γενικώς, να μη γίνουμε εμείς οι αναλυτές, οι σχολιαστές των γεγονότων, ας τα αφήσουμε αυτά στους δημοσιογράφους") σε αγαστή συνεργασία με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης (14.ΙΙΙ.10:"Σας επαναλαμβάνω ότι όσο λιγότερο μιλάμε, τόσο το καλύτερο για την οικονομία"), τώρα που το παιχνίδι έχει ήδη χαθεί προς όφελος πρώτα απ' όλα των κερδοσκόπων, οι οποίοι και κερδίζουν και δίνουν ώθηση στη κυβέρνηση να προσφύγει στη διεθνή εποπτεία. Οι δηλώσεις ΓΑΠ στη βουλή (16.ΙΙΙ.10:"στην Ευρώπη η πλειοψηφία είναι συντηρητική και η επιμονή του συντηρητικού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος οδήγησε στην επιλογή ενός όχι αμιγώς ευρωπαϊκού μηχανισμού") προσπαθούν απλά να δικαιολογήσουν με πολιτικό επιχείρημα τη κατάσταση και βέβαια να προετοιμάσουν τη κοινωνία.

Σημειώνεται ότι από την ημέρα της συνάντησης ΓΑΠ-Σαμαρά, ο τελευταίος υποστηρίζει την μη-απευθείας-προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης και βέβαια στο ΔΝΤ. Στις 19.IV.10, σε προσυνέδριο του κόμματος με θέμα την οικονομία, o Σαμαράς, χωρίς να θέτει το ζήτημα ως εξής: η αντίθεσή μας στην προοπτική του ΔΝΤ είναι αδιαπραγμάτευτη εθνική στάση για τη Νέα Δημοκρατία. Η τοποθέτηση του Σαμαρά ουσιαστικά δηλώνει στη κυβέρνηση ότι ΔΕΝ πρόκειται να λάβει μέρος σε κυβέρνηση "εθνικής ενότητας" οπότε ο ΓΑΠ περιορίζεται είτε να προχωρήσει στη λήψη μέτρων εξαντλώντας τις πιθανότητες μη-προσφυγής είτε στην προσφυγή στο μηχανισμό.

Εντάξει, "θα ακούσουμε τη μουσική να παίζει", ο στόχος όλων των παραπάνω ποιος είναι; Αυτό πραγματικά δεν έχει ξεκαθαρίσει. Εκτός εάν ο στόχος είναι μόνο η διασφάλιση των πιστωτών μας υπό πλήρη υποταγή... Εκεί είναι που θα πρέπει τελικά να εστιάσουμε εμείς οι πολίτες γιατί όλα δείχνουν ότι οδηγούμαστε σε ταχεία απαξίωση των πολιτικών, το "θυμό της μεσαίας τάξης", ο οποίος θεωρώ ότι δύσκολα θα εξαερωθεί ήσυχα τα επόμενα χρόνια στις στάχτες της εξάρθρωσης (πάλι;) της εγχώριας τρομολαγνείας, του τζακ-ποτ, του tittytainment μέσω του ΣΤΑΡ και της "εθνικής πορνοστάρ". Ο μόνος στόχος που οι αμαρτωλοί ξένοι οίκοι έχουν καταφέρει να συγκεκριμενοποιήσουν διακρίνεται στο ακόλουθο διάγραμμα και προέρχεται από την ελβετική UBS - που έχει άμεσα συμφέροντα καθώς η ίδια και άλλες ελβετικές τράπεζες μας έχουν δανείσει €75 δισ..

Σύμφωνα με το πίνακα, εάν η Ελλάδα εισέλθει σε ένα αυστηρό πρόγραμμα προσαρμογής διάρκειας minimum τριών ετών [2011-2013]το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να ..σταθεροποιήσει το δημόσιο χρέος σε επίπεδα περί το 120% του ΑΕΠ μέχρι το 2020, θα βρεθούμε δηλαδή σε επίπεδα δημοσίου χρέους που ..απολαμβάναμε (20% υψηλότερα βέβαια) από την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ επί "κινέζου" Σημίτη μέχρι και κάποια στιγμή των κυβερνήσεων Καραμανλή Β'. Σημειώνεται ότι πιο δυσοίωνες προβλέψεις κάνουν λόγο για δημόσιο χρέος στο 150% του εγχώριου ΑΕΠ, υπολογίζοντας βέβαια μεγαλύτερη ύφεση.

Προφανώς, εντός του στόχου θα είναι η εξάλειψη διαφόρων εγχώριων στρεβλώσεων που η κάθε εγχώρια συντεχνία καταφέρνει να επιβάλλει στις υπόλοιπες ώστε όλοι να ζούμε κατά κάποιο τρόπο ευχαριστημένοι και ενδεχόμενα θα καταφέρει να ανασυντάξει τον (μειούμενο) κρατικό μηχανισμό σίγουρα βελτιώνοντάς τον. Όμως ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΕ ΔΥΣΘΕΩΡΑΤΑ ΥΨΗ και τα εγχώρια χώματα θα παραμείνουν υπό το ζυγό των πιστωτών τους μέχρι την επόμενη κρίση... Που μπορεί να έρθει πιο σύντομα από το διάστημα που μεσολάβησε από το peak της προηγούμενης (1993)...

Μήπως, στόχος μπορεί να θεωρηθεί η εκποίηση δημόσιας περιουσίας[€12δισ. αποκρατικοποιήσεων ο στόχος της κυβέρνησης για 2010-2014], όπως αυτή ξεκίνησε στις αρχές της προηγούνενης δύσκολης δημοσιονομικής καταστασης και συνεχίστηκε με αργό ρυθμό τα τελευταία χρόνια;

Ένας στόχος που και εφικτός είναι - αλλά πολύ περισσότερο αναγκαίος - είναι μια μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη, ώστε το άρθρο 4 παρ. 5 του Ελληνικού Συντάγματος 1975/1985/2001 "Oι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους" να ισχύει στη πράξη.Προσωπικά, αυτός θα πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος.

[πλαίσιο μέτρων που συστήνονται/επιβάλλονται στην εγχώρια κυβέρνηση βρίσκονται στο λινκ με τα συμπεράσματα του ECOFIN Φεβρουαρίου, αυτό υπέγραψαν αυτό είναι το πιο έγκυρο - προσωπική εκτίμηση είναι ότι οι δύο τομείς που θα χτυπηθούν περισσότερο θα είναι η δημόσια παιδεία και η δημόσια υγεία - λίστα με ότι γράφεται στο τύπο για τα μέτρα που προτείνει το ΔΝΤ- η λίστα του ΟΟΣΑ για τα μέτρα φθινόπωρου]

Πριν την επόμενη παράγραφο που ασχολείται με την αναδιοργάνωση του χρέους, ας βάλω ακόμα ένα στόχο, που είναι εύκολος να πραγματοποιηθεί αλλά συνάμα τόσο δύσκολος: ΝΑ ΜΑΣ ΓΙΝΕΙ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ (ονόματα και διευθύνσεις), ΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ (π.χ. 1897-1908-1918 κλπ) ΣΥΜΦΩΝΗΘΗΚΕ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ, ΜΕ ΤΙ ΟΡΟΥΣ (ποσό, ποσό που πραγματικά εκταμειεύθηκε και μπήκε στην Ελλάδα, επιτόκιο). Στοίχημα βάζω όσο θέλετε ότι μερικά δάνεια θα γίνονται rollover από το 1897 - ωραίο ιστορικό και σχετικό λινκ.

Παράλληλα, η άλλη λύση που υπάρχει αν και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι μπορεί να εφαρμοστεί καθώς οι διαπραγματεύσεις με έναν στη μία πλευρά και πολλούς απέναντι είναι συνήθως ανέφικτες, είναι η ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ/ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ του χρέους, χωρίς δήλωση αδυναμίας εξυπηρέτησης ούτε χρεωστάσιο. Θεωρώ ότι η βάση επαναδιαπραγμάτευσης - η οποία εννοείται πως θα συνοδεύεται από ανάλογα επιτόκια - θα πρέπει να είναι μια συμφωνία πολυετούς αναδιοργάνωσης του κρατικού χρέους με πρώτο στόχο οι λήξεις των εκδόσεων 2011-2013 να μετακυλιστούν διανεμόμενες ισομερώς στην επόμενη 30ετία - ακόμα ένα άρθρο με τις επιλογές επαναδιαπραγμάτευσης του εγχώριου χρέους. Στα τελευταία δημοσιεύματα αναφέρεται ότι "πλέον, οι αγορές βλέπουν αναδιάρθρωση" του κρατικού χρέους. Θεωρείται δύσκολη η αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους καθώς κατά 80% είναι αγορασμένο από χώρες ΟΝΕ και την Ελβετία, και βέβαια από εγχώριες τράπεζες: οι συνέπειες "κουρέματος" κατά 20-30% θα είναι πολύ ισχυρές ενώ αξίζει να σημειώθεί ότι τα εγχώρια ομόλογα κατά 50% είναι "παρκαρισμένα" στην ΕΚΤ για την άντληση ρευστότητας.

Στόχο σίγουρα πρέπει να αποτελεί η διευθέτηση της τριπλής εγχώριας δημοσιονομικής/οικονομικής αντισορροπίας: τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα και δημόσιο χρέος και έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών.

Ένας ακόμα στόχος, που ενδεχόμενα να βρίσκεται μόνο στη σφαίρα στης φαντασίας (μου) είναι η τρομαχτική ευκαιρία που υπάρχει, με την έλευση του μηχανισμού στήριξης και τη παρουσία ξένων τεχνοκρατών, για τη αναδημιουργία του κρατικού μηχανισμού ώστε αυτός να προσφέρει επίπεδο υπηρεσιών ευρωπαϊκού επιπέδου. Απουσιάζει βέβαια η απαραίτητη εκπαίδευση από πλευράς των ληπτών των κρατικών υπηρεσιών αλλά υπάρχει σίγουρα περιθώριο παροχής υψηλότερου επιπέδου υπηρεσιών, να συγκλίνει δηλαδή προς τον σχετικό ευρωπαϊκό μέσο όρο ("αφού δεν μπορείς να το αποφύγεις, κοίταξε τουλάχιστον να επωφεληθείς. Οι σκληρές αντικοινωνικές ρυθμίσεις θα μπορούσαν σε επόμενη φάση να αποβούν επωφελείς για την κοινωνία. Δεν είναι άσχημο να αποκτήσει διοίκηση, φορολογικό σύστημα, υγιή ασφαλιστικά ταμεία, πραγματική εκπαίδευση. Οι Ενετοί ήταν κατακτητές, αλλά άφησαν και μερικά πανέμορφα κτίσματα").

Η θεώρηση αναδιοργάνωσης του κρατικού μηχανισμού δείχνει ότι θα συντελεστεί με την είσοδο ιδιωτικών εταιρειών (συμβούλων) εντός του κρατικού μηχανισμού ("Ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες θα αναλάβουν να «κυνηγήσουν» τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο, αλλά και να παρακολουθούν σε μηνιαία βάση την εκτέλεση του προϋπολογισμού από υπουργεία, ασφαλιστικά ταμεία και νοσοκομεία").

Στο πλαίσιο του παραπάνω στόχου, μια άποψη που κερδίζει καθημερινά έδαφος είναι ότι μόνο μέσω του μπαμπούλα ΔΝΤ είναι δυνατόν να λειτουργήσουν πέντε πράγματα σε αυτή τη χώρα καθώς κανείς - περισσότερο από όλους οι πολιτικοί - δεν θέλει να ξεβολευτεί και περιμένει είτε να τρωθεί μόνο ο διπλανός του είτε η επανάσταση να ξεκινήσει από τους γύρω του και όχι από τον ίδιο. Το χαρακτήρισα σκληρά: "το ΔΝΤ είναι αυτό που μας αξίζει". Άλλο που πρώτα οι Γερμανοί επιθυμούν μόνοι τους να τα καταφέρουν οι Έλληνες.

Προσωπικά, θεωρώ υπαρκτή τη προοπτική εξόδου από την ευρωζώνη (εννοείται πως ΔΕΝ μπορούν να μας αποβάλλουν καθώς δεν υπάρχει τέτοια πρόβλεψη) - ως ένα ακόμα στόχο - αλλά θα πρέπει να ενημερωθούν ΟΛΟΙ ότι κάτι τέτοιο συνεπάγεται αρχικά την μη εισαγωγή αγαθών. Εάν μπορεί αυτό να χωνευθεί από το σύνολο των εγχώριων κατοίκων δεν έχω καμία αντίρρηση. Αλλά νομίζω ότι δεν υπάρχουν άντερα και από τους πολίτες για να αποδεχτούν μια τέτοια προοπτική, εγώ ή ο greek rider μπορεί να έχουμε αλλά δε το πιστεύω για τη μεγάλη πλειοψηφία. Βέβαια, στα πλαίσια της όλης συζητησης θα πρέπει να διερωτηθούμε όλοι κάτι ακόμα: όπως το μοντέλο της Γερμανίας είναι δύσκολο να είναι το μοντέλο της ευρωζώνης, έτσι, το μοντέλο της Ελλάδας αντέχει να είναι μέλος της ευρωζώνης και του σκληρού ευρώ;

Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η χώρα θα βρίσκεται υπό πολυετή περίοδο μεταρρυθμίσεων - το γράφει και στην επιστολή παραπάνω ο Παπακωνσταντίνου, έστω και για κερδίσει χρόνο - και χωρίς ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ αποτυχίας καθώς θα προσπαθεί να επιτυγχάνει τους στόχους της, είτε αυτοί είναι η εξυπηρέτηση των δανειστών της είτε η εξυπηρέτηση των 11 εκ. κατοίκων της. Εννοείται πως οι πρώτοι που δεν έχουν πλέον καμία δικαιολογία αποτυχίας είναι η πολιτική ελίτ. Και είναι αυτοί, καθώς αυτοί κυβερνούν, που είναι αναγκασμένοι να λάβουν τα επόμενα χρόνια "αναγκαία αντιδημοφιλή μέτρα".

Τέλος, όλα δείχνουν ότι μετά "τα μπάνια του λαού", ο τόπος αυτός θα έχει πραγματικά εισέλθει σε μια νέα σκοτεινή εποχή.

Νέα Μέτρα (που είναι οι απολύσεις στο Δημόσιο;)

Δεν πρέπει να ασχολείται κανείς με ..προβλέψεις δημοσιογράφων. Μιλάμε ότι ακόμα και τώρα έχουν αποτύχει παταγωδώς να εξηγήσουν τα νέα μέτρα.
Ίσως αυτή να είναι και η σκοπιμότητα: να χάσεις τα πραγματικά σημαντικά - όπως συνήθως συμβαίνει συνήθως.

Τα μέτρα μπορεί να τα βρει κάποιος εύκολα αλλά εγώ θα περιμένω το επίσημο κείμενο της συμφωνίας μεταξύ εγχώριας κυβέρνησης και ΕΕ/ΔΝΤ/ΕΚΤ. Ελπίζω εκεί να διαβάσουμε πιο αναλυτικά μερικά πράγματα.

Όσο περιμένουμε το τελικό κείμενο, ας σκεφτούμε κάπως διαφορετικά:
Σας έπεισαν τα μέτρα;
Ήταν πρωτότυπα;
Διαφέρουν σημαντικά από εκείνα που σκέφτηκε νωρίτερα η κυβέρνηση και η Κομισιόν;
Οι αγορές θα πεισθούν αυτή τη φορά;
Είδατε κάπου να σημειώνονται απολύσεις στο δημόσιο τομέα;

Μήπως είναι έως και light τα μέτρα, όταν έχουμε να κανουμε με μια χώρα ουσιαστικά χρεοκοπημένη;

Ή, απλά, ισχύει γνωστό ανέκδοτο του Χότζα:
... που πάει καποιος και του παραπονιέται ότι το σπίτι του είναι μικρό
... και του λέει ο χοτζας βάλε μεσα τις κατσικες
... και πάει ο ανθρωπος μετα από μια βδομαδα ... χότζα μου μικρότερο εγινε τώρα
... και του λεει ο χοτζας βαλε και την αγελάδα ... αφόρητο το σπιτι
... βαλε και τις κότες ... μα δεν χωράμε χοτζα μου !!!

... καλά του λεει βγάλε τη μια κατσίκα ... βγαλε τις όλες ...καλυτερα
... βγάλε και την αγελάδα ... ανασανα χοτζα μου
... βγάλε και τις κοτες ... παλατι εγινε το σπίτι μου χότζα μου ...

στην όψη, αμερικάνος καθηγητής των 70ς

Το μόνο που αξίζει από τις σημερινές παρουσιάσεις/συνεντεύξεις τύπου είναι αυτό που αποτυπώθηκε στο διάγραμμα:
Τα μέτρα παίρνονται στο 2010, εντός του οποίου "σιγουρεύεται" η ύφεση στο -4% (ίσως χρειαστεί μαγείρεμα για να μείνει εκεί), με σκοπό να ανακοπεί η διόγκωση του ελλείμματος και να υπάρξει ..ανάκαμψη το 2012! ενώ, παρά τα τόσα μέτρα, ακόμα και το 2014 η ελληνική κυβέρνηση αναμένεται να έχει έλλειμμα...

Statement by the Eurogroup

Brussels, 2 May 2010

Statement by the Eurogroup

Eurogroup Ministers concur with the Commission and the ECB that market access for
Greece is not sufficient and that providing a loan is warranted to safeguard financial
stability in the euro area as a whole. Following a request by the Greek authorities, euro
area Ministers unanimously agreed today to activate stability support to Greece via
bilateral loans centrally pooled by the European Commission under the conditions set
out in their statement of 11 April. Parliamentary approval, needed in some Member
States prior to the release of the first tranche, is expected to follow swiftly.
The Eurogroup is confident that the ambitious fiscal adjustment and comprehensive
structural reforms under the Greek authorities' programme are appropriate to stabilise
the fiscal and economic situation and address the fiscal and structural challenges of the
Greek economy in a decisive manner. The programme is supported by strong
conditionality. It will thereby also help restore confidence and safeguard financial
stability in the euro area.
In the context of a three year joint programme with the IMF, the financial package
makes available € 110 billion to help Greece meet its financing needs, with euro area
Member States ready to contribute for their part € 80 billion, of which up to € 30
billion in the first year. The first disbursements will be made available before the
payment obligations of the Greek government fall due on 19 May.
Euro area financial support will be provided under strong policy conditionality, on the
basis of a programme which has been negotiated with the Greek authorities by the
Commission and the IMF, in liaison with the ECB. The programme has been approved
by the Greek Council of Ministers on 2 May and endorsed by the Eurogroup on the
basis of a Commission and ECB assessment.
In this context, the Eurogroup welcomes the efforts to date by the Greek Government
to resolutely address the fiscal imbalances as well as the new measures announced
today in the framework of a three-year programme agreed with the European
Commission, the ECB and the IMF, which is also announcing its staff-level
agreement with Greece on a standby arrangement.
The main elements of policy conditionality, as endorsed today, will be enshrined in a
Council Decision under Articles 126 and 136 TFEU to be formally adopted in the
coming days and further detailed in a Memorandum of Understanding, to be concluded
between the Greek authorities and the Commission on behalf of euro area Member
States.

http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/misc/114130.pdf

Τρόικα: Η Ελλάδα θα λάβει νέα μέτρα αν χρειαστεί

Η Ελλάδα θα λάβει περαιτέρω μέτρα αν χρειαστεί, δήλωσαν αξιωματούχοι που διαπραγματεύθηκαν το πακέτο στήριξης για την Ελλάδα, όπως μεταδίδει το Reuters.

«Υπάρχει συμφωνία από τις ελληνικές αρχές ότι αν υπάρχει ανάγκη για προσαρμογή των μέτρων, τα μέτρα αυτά θα ληφθούν», δήλωσε ο κ. Servaas Deroose, υποδιευθυντής οικονομικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο κ. Deroose δήλωσε επίσης ότι η Ελλάδα θα συντάσσει τριμηνιαίες εκθέσεις τις οποίες θα υποβάλει στους διεθνείς υποστηρικτές της. «Θα υπάρχει συνεχής παρακολούθηση», δήλωσε σε δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Στην ίδια συνέντευξη Τύπου, ο επικεφαλής της αποστολής στην Ελλάδα του ΔΝΤ, κ. Poul Thomsen δήλωσε πως οι πολιτικές θα πρέπει να αναπροσαρμόζονται «συνέχεια».

«Αυτό είναι ένα πολύ ισχυρό, πολύ αξιόπιστο και πολύ καλά στηριζόμενο πακέτο. Νομίζω πως οι αγορές θα αντιδράσουν θετικά. Καθώς θα βλέπουν ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να το εφαρμόσει, νομίζω πως θα δείτε μια διατηρήσιμη, σημαντική υποχώρηση των spreads», τόνισε ο κ. Thomsen.

Σύμφωνα με τον κ. Thomsen, «η στρατηγική είναι να επιτραπεί στην (ελληνική) κυβέρνηση να δημιουργήσει σταδιακά ένα ρεκόρ επιτευγμάτων φιλόδοξων αλλά ρεαλιστικών προσαρμογών πολιτικής και να επιστρέψει σταδιακά στην αγορά, όχι να βρίσκεται στο έλεος των αγορών»..

Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπάρχει σχέδιο για αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας. «Δεν συζητήθηκε ποτέ, δεν υπάρχει σχέδιο», τόνισε.

Τόσο ο κ. Thomsen όσο και ο κ. Deroose τόνισαν πως η συναίνεση των πολιτών θα είναι το κλειδί για την επιτυχία του σχεδίου μείωσης του ελλείμματος. «Θα είναι δύσκολο, αλλά θα γίνει. Θα χρειαστεί επίσης μια άνευ προηγουμένου συναίνεση από την Ελληνική κοινωνία. Αυτή είναι μια καθοριστική στιγμή για την Ελλάδα».

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/581193/Article.aspx

Allianz και MunichRe θα συνεισφέρουν στο "πακέτο"

Οι ασφαλιστικές εταιρείες Allianz και MunichRe είναι πρόθυμες να συνεισφέρουν στο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας, στηρίζοντας τις προσπάθειες της Deutsche Bank, σύμφωνα με τους Financial Times της Γερμανίας, μεταδίδει το Reuters.

Στο preview της έκδοσης της Δευτέρας, οι Financial Times Deutschland, χωρίς να επικαλούνται πηγές, αναφέρουν ότι Allianz και MunichRe έχουν υποσχεθεί να συνεισφέρουν δάνεια ύψους 300 εκατ. ευρώ και 200 εκατ. ευρώ αντίστοιχα.

Όπως αναφέρει το Reuters, η MuchRe αρνήθηκε να σχολιάσει το δημοσίευμα, ενώ η Allianz δεν ήταν άμεσα διαθέσιμη για σχολιασμό.

Σύμφωνα με τους FTD, η Deutsche Bank θα προσφέρει πίστωση ύψους 500 εκατ. ευρώ, ενώ ο επικεφαλής της τράπεζας κ. Josef Ackermann ζήτησε και από τις Daimler και Siemens να συνεισφέρουν.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/581192/ArticleNewsWorld.aspx

Αγοράζει χρόνο η Ελλάδα υποστηρίζουν οι αναλυτές

Με σκεπτικισμό υποδέχτηκαν τα νέα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης αναλυτές και διεθνή μέσα ενημέρωσης, καθώς ακόμη διάχυτη είναι η αίσθηση ότι τα προβλήματα της Ελλάδας είναι ανυπέρβλητα και «επικίνδυνα» ως προς τη διάχυση του σε άλλες αδύναμες χώρες της ευρωζώνης. Μάλιστα, η γερμανίδα καγκελάριος Α. Μέρκελ σύστησε προσοχή για τις υπόλοιπες χώρες αναφορικά με τις δημοσιονομικές ανισορροπίες τους, καθώς παρουσίασε την Ελλάδα ως «παράδειγμα προς αποφυγή».
Η Unicredit ανέφερε ότι ακόμα και μία ενδεχόμενη χρεοκοπία ενός μικρού μέλους της ευρωζώνης, όπως η Ελλάδα, θα θέσει σε κίνδυνο το ευρώ, άποψη που συμμερίζεται και η Capital Economics, η οποία έκανε λόγο για επιμονή του κινδύνου του domino effect.
Η Barclays Capital επισήμανε ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι πρόσφατο. «Η ελληνική κρίση εξελισσόταν εδώ και πολλά χρόνια», ανέφερε, θεωρώντας ότι με την ενεργοποίηση του μηχανισμού η Ελλάδα "αγοράζει" χρόνο, αλλά όχι για πολύ. Ο κίνδυνος αναδιάρθρωσης του χρέους είναι ακόμη μπροστά στην Ελλάδα.
Στο ίδιο μοτίβο ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, B. Eichengreen, εξέφρασε τις αμφιβολίες του αν στο τέλος της 3ετίας η Ελλάδα θα έχει ξεπεράσει τα προβλήματα της, ενώ και οι Financial Times, σε αντίθεση με την επίσημη ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θεωρούν ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση χρέους.

bankingnews

Η «επόμενη ημέρα» της ελληνικής οικονομίας

Τρία σενάρια πρόγνωσης για την «επόμενη ημέρα» της ελληνικής οικονομίας.

Ενώ βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη το θρίλερ της ενεργοποίησης του σχεδίου στήριξης της ελληνικής οικονομίας, διαμορφώνονται σενάρια και προγνωστικά σχετικά με το κατά πόσον η Ελλάδα είναι ικανή να επιτύχει τους στόχους που τίθενται από Ε.Ε., ΔΝΤ και ΕΚΤ.

Τα τρία σενάρια είναι τα εξής:

1: Η Ελλάδα πετυχαίνει πλήρως, ακόμη και υπερβαίνει τους στόχους της.

Χάρη στα επώδυνα μέτρα και σε δραστικές ενέργειες για την πάταξη της φοροδιαφυγής, η ελληνική κυβέρνηση μειώνει το έλλειμμα κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες μέχρι το τέλος του επόμενου έτους.

Η πιθανότητα υλοποίησης του εν λόγω σεναρίου θεωρείται μικρή, καθώς τα μέτρα αναμένεται να πλήξουν ακόμη περισσότερο μία οικονομία που αντιμετωπίζει ήδη μεγάλες δυσκολίες. Το ΔΝΤ αναμένει συστολή της τάξης του 2% στην ελληνική οικονομία το 2010 και 1,1% το 2011, ενώ κάποιοι ακόμη πιο απαισιόδοξοι αναλυτές περιμένουν το εν λόγω ποσοστό να αγγίξει το 5%.

Ωστόσο, αν υλοποιηθεί το σενάριο, θα αποτελέσει μία εξαιρετικά ευχάριστη έκπληξη για τον επενδυτικό κόσμο και η Ελλάδα θα τα καταφέρει να «επιστρέψει» στις αγορές γρήγορα, ίσως μέσα στο 2011.

2: Η Ελλάδα αποτυγχάνει παταγωδώς.

Σημειώνεται συστολή στην οικονομία 4% και άνω, τα έσοδα από τη φορολογία καταποντίζονται και η Ελλάδα χάνει κάθε ελπίδα ελέγχου του ελλείμματος.

Πιθανότητα υλοποίησης: μέτρια. Τα επώδυνα μέτρα αναμένεται να πυροδοτήσουν κύμα αντιδράσεων, προκαλώντας κοινωνική αναταραχή άνευ προηγουμένου. Εάν υλοποιηθεί το σενάριο, επέρχεται πολιτική αστάθεια στη χώρα, μειώνονται δραματικά οι πιθανότητες μείωσης του ελλείμματος και αυξάνονται οι πιέσεις για έξοδο από την Ευρωζώνη, κάτι που θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα για το Ευρώ. Αυξάνεται η πίεση σε χώρες που αντιμετωπίζουν επίσης προβλήματα, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία.

3: Η Ελλάδα σημειώνει μερική επιτυχία.

Τα μέτρα οδηγούν σε ύφεση, αλλά η φορολογία και οι περικοπές φέρνουν αποτελέσματα. Παρόλα αυτά, δεν επιτυγχάνεται ο στόχος της μείωσης του ελλείμματος κατά 10 μονάδες.

Πιθανότητα: υψηλή. Ο ελληνικός δημόσιος τομέας αποτελεί ένα πραγματικό χάος, κάτι το οποίο σημαίνει ότι ακόμα και υποτυπώδεις αλλαγές/ μεταρρυθμίσεις θα έχουν θετικά αποτελέσματα. Επίσης, προβλέπονται μειώσεις στις αμυντικές δαπάνες, της τάξης των 460 εκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, η αύξηση της ανεργίας θα είναι ένα αναμενόμενο επακόλουθο της ύφεσης. Μία μείωση του ελλείμματος της τάξης των 3-4 μονάδων ετησίως δεν θα αποτελούσε έκπληξη, αλλά παρόλα αυτά θα καθυστερούσε την επιστροφή της χώρας στις αγορές, λόγω της έλλειψης εμπιστοσύνης από πλευράς των επενδυτών- επακόλουθο της μη πλήρους επίτευξης των στόχων που είχαν τεθεί.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Reuters

Από τον πλούτο μετόχων και διοικήσεων στον «καπιταλισμό για τον καταναλωτή»

Η κρίση αλλάζει το επιχειρηματικό δόγμα που κυριάρχησε τα τελευταία 25 χρόνια

The Economist

Η ιδέα πως μοναδικός στόχος μιας επιχείρησης είναι να μεγιστοποιήσει την απόδοση για τους μετόχους της κυριάρχησε στον αμερικανικό επιχειρηματικό κόσμο τα τελευταία 25 χρόνια. Εξαπλωνόταν, άλλωστε, ταχύτατα σε όλον τον κόσμο μέχρις ότου εκδηλώθηκε η χρηματοπιστωτική κρίση, θέτοντας την ορθότητά της εν αμφιβόλω. Σε άρθρο του που δημοσίευσε σε πρόσφατο τεύχος της επιθεώρησης Harvard Business Review, ο κοσμήτορας της Σχολής Διοίκησης του Πανεπιστημίου του Τορόντο Ρότζερ Μάρτιν χαρτογραφεί την άνοδο αυτής της αρχής και υποστηρίζει ότι «είναι καιρός να την εγκαταλείψουμε». Η εμμονή με τις αποδόσεις για τους μετόχους άρχισε το 1976, ισχυρίζεται ο κ. Μάρτιν, όταν δύο οικονομολόγοι, οι Τζένσεν και Μέκινγκ, δημοσίευσαν άρθρο τους στο οποίο υποστήριζαν ότι οι ιδιοκτήτες των εταιρειών υποσκελίζονταν από τα στελέχη της διοίκησης. Αυτό το άρθρο επικαλέστηκε ο μεγαλύτερος αριθμός ακαδημαϊκών εργασιών επί θεμάτων επιχειρήσεων, ενώ ενέπνευσε ένα ακαταμάχητο κίνημα υπέρ της στροφής της διοίκησης στην αύξηση της απόδοσης για τους μετόχους.

Οι νεοφώτιστοι στο δόγμα δεν είχαν καιρό να ασχοληθούν με τις άλλες ενδιαφερόμενες πλευρές: πελάτες, υπαλλήλους, προμηθευτές και γενικότερα την κοινωνία στο σύνολό της. Οι οπαδοί της θεωρίας, μάλιστα, επέκριναν δριμύτατα τον «καπιταλισμό των άλλων ενδιαφερόμενων πλευρών», που εφαρμοζόταν στην ηπειρωτική Ευρώπη.

Τώρα, επισημαίνει ο κ. Μάρτιν, ο πλούτος για τους μετόχους πρέπει να δώσει τη θέση του στον «καπιταλισμό για τον καταναλωτή», στο σύστημα δηλαδή που εξωθεί τις επιχειρήσεις «να μεγιστοποιούν την ικανοποίηση που προσφέρουν στους πελάτες τους». Η πρότασή του έχει αρχίσει να προσελκύει υποστηρικτές. Ο Πολ Πόλμαν, ο οποίος πέρυσι ανέλαβε επικεφαλής του κολοσσού των καταναλωτικών προϊόντων Unilever, δήλωσε προσφάτως στην εφημερίδα Financial Times ότι «για να είμαι ειλικρινής, δεν δουλεύω για τους μετόχους αλλά για τον πελάτη». Και δεν είναι μόνον οι πελάτες που περιμένουν να επωφεληθούν από τη μείωση των αποδόσεων για τους μετόχους.

Πρόσφατη έρευνα της CBI κατέδειξε ότι έχει επικρατήσει η προσδοκία πως «θα αναδυθεί μια νέα προσέγγιση, που θα βασίζεται στη συνεργασία των διαφόρων παραγόντων», συμπεριλαμβανομένων των προμηθευτών και των ιδρυμάτων που εκπαιδεύουν τους εργαζόμενους.

Το μοντέλο αποδόσεων

Εχει, όμως, πραγματικά αποτύχει το μοντέλο των αποδόσεων για τους μετόχους; Η χρηματοπιστωτική κρίση σίγουρα υπονόμευσε δύο από τις μεγάλες ιδέες που είχαν εμπνεύσει τους οικονομολόγους Τζένσεν και Μέκινγκ: ότι οι αμοιβές των υψηλόβαθμων στελεχών πρέπει να αποτελούν συνάρτηση του πλούτου που διασφάλισαν για τους μετόχους και ότι οι διαχειριστές κεφαλαίων θα εξασφάλιζαν πολύ μεγαλύτερες αποδόσεις από όσες θα προσέφερε το χρηματιστήριο. Οι φούσκες που δημιουργήθηκαν την περασμένη δεκαετία, τόσο στα χρηματιστήρια όσο και στις αγορές εταιρικών ομολόγων, κατέστησαν σαφή τα σοβαρά μειονεκτήματα των δύο αυτών ιδεών, ή τουλάχιστον του τρόπου με τον οποίο εφαρμόζονταν στην πράξη. Η τιμή της μετοχής μιας εταιρείας μπορεί να αποτελεί πολύ καλή ένδειξη για τις μακροπρόθεσμες αποδόσεις για τους μετόχους. Τα στελέχη, όμως, που αμείβονταν ανάλογα με τις βραχυπρόθεσμες κινήσεις της μετοχής, είχαν κάθε λόγο να κάνουν ό, τι μπορούν για να εξωθούν ανοδικά την τιμή της μετοχής και όχι για να μεγιστοποιούν τις αποδόσεις μακροπρόθεσμα. Κατά κάποιον τρόπο, τα όσα συνέβησαν με την Goldman Sachs αποτελούν την επιτομή του προβλήματος.

Ολα αυτά δεν σημαίνουν, βέβαια, ότι η μεγιστοποίηση της απόδοσης για τους μετόχους είναι εσφαλμένη και πρέπει να θυσιαστεί στον βαθμό κάποιας άλλης επιχειρηματικής θεότητας. Οσοι υποστηρίζουν τα συμφέροντα των άλλων ενδιαφερομένων πλευρών παραδέχονται πως τα μεν δεν αποκλείουν τα δε. Ο κ. Μάρτιν, για παράδειγμα, παραδέχεται πως «η αύξηση της απόδοσης για τους μετόχους αποτελεί υποπροϊόν του ενδιαφέροντος για την ικανοποίηση του πελάτη». Με άλλα λόγια, το πρόβλημα δεν είναι αν δίνεται έμφαση στις αποδόσεις για τους μετόχους, αλλά η υποκατάστασή της από το υπερβολικό ενδιαφέρον για τις βραχυπρόθεσμες αυξήσεις στις τιμές της μετοχής.

Αν, όμως, αποκτήσουν οι μέτοχοι περισσότερες εξουσίες για να επηρεάζουν τη διοίκηση (ιδιαιτέρως στην Αμερική), μπορεί να τους πείσουν να υιοθετήσουν μια πιο μακρόπνοη θεώρηση.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_30/04/2010_399335

Αλλάξτε τις τράπεζες και δώστε μας δουλειά

Εκατοντάδες μέλη συνδικαλιστικών ενώσεων πραγματοποίησαν αυτήν την εβδομάδα στους δρόμους του Σικάγου διαδήλωση, με σημείο αφετηρίας τα γραφεία της Goldman Sachs στην πόλη. Στόχος της πορείας, που συνεχίστηκε έξω από την κεντρική τράπεζα του Σικάγου και την Bank of America, ήταν η δημιουργία θέσεων εργασίας αλλά και η προώθηση του νομοσχεδίου για τη μεταρρύθμιση του ρυθμιστικού του πλαισίου. Στη Γερουσία έχουν ήδη λάβει χώρα δύο ψηφοφορίες, αλλά το επίμαχο νομοσχέδιο για την αυστηρότερη παρακολούθηση της Γουόλ Στριτ δεν έχει ακόμη εγκριθεί. Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί πλέον διαπραγματεύονται επί συγκεκριμένων διατάξεων, με ζητούμενο την έγκριση του νομοσχεδίου με κάποιες τροποποιήσεις.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_30/04/2010_399361

_______________________

Όσο υπάρχουν άεργοι μπορούν να διαδηλώνουν! δουλεία άλλη να κάνουν δεν έχουν!

Ευρωζώνη: Συρρίκνωση της προσφοράς χρήματος Μ3 το Μάρτιο

Το ετήσιο ποσοστό της πτώσης στην προσφορά χρήματος της Ευρωζώνης συρρικνώθηκε το Μάρτιο, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η ΕΚΤ ανέφερε πως η προσφορά χρήματος Μ3 υποχώρησε κατά 0,1% σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα, έπειτα από μείωση 0,3% το Φεβρουάριο σε ετήσια βάση. Αυτό οδήγησε τον τριμηνιαίο μέσο όρο ανάπτυξης να υποχωρήσει κατά 0,1%.

Επιπλέον, τα δάνεια προς τον ιδιωτικό τομέα παρέμειναν σε αρνητικό επίπεδο για έβδομο διαδοχικό μήνα, ωστόσο το ετήσιο ποσοστό μείωσης συρρικνώθηκε στο 0,2% από το 0,4% το Φεβρουάριο.

Η ανάπτυξη του δείκτη Μ1 ήταν αμετάβλητη το Μάρτιο στο 10,9%. Η ΕΚΤ αναθεώρησε το μέγεθος του Φεβρουαρίου στο 11% από το αρχικό 10,9%.

http://www.capital.gr/news.asp?id=957238

Μηνιαία πτώση καταθέσεων κατά 0,9% το Μάρτιο

Μηνιαία υποχώρηση των καταθέσεων των ελληνικών τραπεζών κατά 0,9% έως τα 227,4 δισ. ευρώ δείχνουν τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας το Μάρτιο, έναντι του Φεβρουαρίου, μεταδίδει το Reuters.

Όπως αναφέρει το πρακτορείο, οι καταθέσεις των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών υποχώρησαν για τρίτο μήνα το Μάρτιο ανεβάζοντας τις συνολικές απώλειες, κατά το πρώτο τρίμηνο, σε 10,6 δισ. ευρώ.

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/580952/Article.aspx

1897 - 2010: Βίοι παράλληλοι - "Ελευθεροτυπία"

Από το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαρίλαου Τρικούπη το 1893, στη σημερινή προσφυγή της Ελλάδας στην κοινή επιτροπή της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, ο κ. Φοίβος Οικονομίδης της "Ελευθεροτυπίας" κάνει μια ιστορική αναδρομή, παραθέτοντας τους "βίους παράλληλους" των δύο εποχών που έφεραν την Ελλάδα υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο…

"Κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα στον ελληνικό πολιτικό στίβο κυριάρχησαν οι προσωπικότητες του Χαρίλαου Τρικούπη και του Θεόδωρου Δηλιγιάννη, που υπήρξαν μεγάλοι πολιτικοί αντίπαλοι και εναλλάσσονταν στην εξουσία εκείνη την ίδια περίοδο.

Ο Τρικούπης ηγούνταν του Νεωτερικού Κόμματος, ενώ ο Δηλιγιάννης του Εθνικού. Ο Τρικούπης στόχευε στην ανάπτυξη του ιδιωτικού καπιταλισμού, ενώ ο Δηλιγιάννης του κρατικού καπιταλισμού. Ο Τρικούπης είχε πρότυπο τη φιλελεύθερη Αγγλία της εποχής, όπου και ο ίδιος είχε ζήσει για αρκετά χρόνια. Οι αντίπαλοι του Τρικούπη τον κατηγορούσαν ως "πλουτοκράτη", ενώ οι αντίπαλοι του Δηλιγιάννη κατηγορούσαν τους οπαδούς του ως "θεσιθήρες", "αρχομανείς" και "κρατικοδίαιτους".

"Το κράτος για τον Τρικούπη ήταν ένα εργαλείο για την οικονομική ανάπτυξη, ενώ για τον Δηλιγιάννη ήταν ένας αντικειμενικός στόχος. Ο Τρικούπης απέβλεπε στο να χρησιμοποιήσει το κράτος, ενώ ο Δηλιγιάννης στο να το κατακτήσει. Έτσι, ο κρατικός παρεμβατισμός στην οικονομική και κοινωνική ζωή ήταν επιδίωξη παροδική για τον έναν, μονιμότερη για τον άλλον".

Ο Τρικούπης κυβέρνησε την Ελλάδα μεταξύ των ετών 1882 και 1885, 1887 και 1890, όπως και μεταξύ των ετών 1892 - 1895. Ο Δηλιγιάννης μεταξύ των ετών 1885 - 1887, 1890 - 1892 όπως και μεταξύ των ετών 1895 και 1897.

Η περίοδος αυτή, στα τέλη του 19ου αιώνα, έχει οπωσδήποτε μεγάλες ομοιότητες αλλά και διαφορές με τις ελληνικές ιστορικές εξελίξεις στις αρχές του 21ου αιώνα.

Στα τέλη του 19ου αιώνα το ελληνικό κράτος δεν έχει ολοκληρωθεί, η ελληνική κοινή γνώμη αρχίζει να απασχολείται με το θέμα της προσάρτησης της Ανατολικής Ρωμυλίας από τη Βουλγαρία, το 1885, ενώ παράλληλα έχει στρέψει μονιμότερα την προσοχή της σε ζητήματα όπως το Κρητικό, το Μακεδονικό κ.ά.

Ομοιότητες με σήμερα

Από οικονομική άποψη, οι ελληνικές εξελίξεις εκείνης της περιόδου, το τεράστιο δημοσιονομικό χρέος και η επιβολή, το 1897, της Επιτροπής Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΕΔΟΕ) στο ελληνικό κράτος με αντιπροσώπους από τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, τη Γερμανία, την Αυστροουγγαρία και την Ιταλία, έχουν μεγάλες ομοιότητες με τις πρόσφατες ελληνικές εξελίξεις και την τελική προσφυγή της Ελλάδας στην κοινή επιτροπή Ευρωπαϊκής Ενωσης και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).

Ο Χαρίλαος Τρικούπης, ως πρωθυπουργός, "με την υποστήριξη των επιχειρηματικών κύκλων" προσπάθησε να αναπτύξει την οικονομία της χώρας και ιδιαίτερα τις επικοινωνίες. Αυτό το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε με τη σύναψη εξωτερικών δανείων, με την αύξηση της απόδοσης της φορολογίας λόγω αυστηρότερων ελέγχων για την είσπραξή της και την αύξηση των έμμεσων φόρων και των τελωνειακών δασμών, όπως και με την εκμετάλλευση του κρατικού μονοπωλίου στο αλάτι και τα σπίρτα.

Πριν από το 1878 η Ελλάδα είχε τεράστιες δυσκολίες να δανειοδοτηθεί από τις διεθνείς χρηματαγορές, αλλά τελικά εκείνη τη χρονιά κατόρθωσε να ρυθμίσει το εκκρεμούν εξωτερικό χρέος της από τα παλαιότερα δάνεια της "ανεξαρτησίας" των ετών 1824, 1825, 1833.

"Η μετριοπάθεια του Τρικούπη ενέπνεε αρκετή εμπιστοσύνη στους ξένους επενδυτές" και η Ελλάδα σύναψε το διάστημα 1879 - 1890 πολλά δάνεια από το εξωτερικό.

Κατά τα έτη 1879 - 1892 το συνολικό έλλειμμα των δημόσιων προϋπολογισμών ανερχόταν σε 471 εκατομμύρια δραχμές. Το έλλειμμα για εκείνη την εποχή ήταν τεράστιο και ήταν αδύνατο να καλυφθεί με τα κρατικά έσοδα. Μοναδική λύση ήταν η προσφυγή στον εξωτερικό και εσωτερικό δανεισμό.

Σύμφωνα με τον Βεργόπουλο, "δεδομένου ότι το 1883 οι υποχρεώσεις της χώρας σε χρυσό προς το εξωτερικό είχαν περιοριστεί σε 16 μόνο εκατομμύρια χρυσών δραχμών, είναι προφανές ότι τα κρίσιμα ελλείμματα που έγιναν αιτία να διογκωθεί το δημόσιο χρέος και οδήγησαν στην πτώχευση του 1893 δεν οφείλονταν σε παλαιότερες διαχειρίσεις, αλλά τοποθετούνταν σχεδόν καθ' ολοκληρίαν στην περίοδο 1883 - 1893".

Τα δάνεια από το εξωτερικό που συνήφθησαν το διάστημα 1879 - 1893 ήταν εννέα. Με μοναδική εξαίρεση το δάνειο του 1879 ύψους 44 εκατομμυρίων, όλα τα υπόλοιπα συνομολογήθηκαν από τις κυβερνήσεις Τρικούπη.

Το συνολικό ονομαστικό ποσό των δανείων έφτασε το ονομαστικό ύψος των 640 εκατομμυρίων χρυσών φράγκων. Αλλά η πραγματική τιμή έκδοσης ήταν περί το 70% της ονομαστικής τμής, γεγονός που σήμαινε ότι από τα 640 εκατ. φράγκα έφτασαν στην Ελλάδα μόνο τα 462,5 εκατ. Δηλαδή οι δανειστές του ελληνικού δημοσίου πλήρωναν μόνο το 70% της ονομαστικής τιμής των ελληνικών χρεογράφων και αποκόμιζαν επίσης επιτόκιο της τάξης περί το 5% επί της ονομαστικής τιμής.

Δεδομένου ότι η Ελλάδα είχε πτωχεύσει ήδη δύο φορές, το 1826 και το 1843, είναι απορίας άξιον πού βρέθηκαν τόσο μεγάλα ποσά δανεισμού στο εξωτερικό. Αλλά τα κέρδη ήταν πολύ μεγάλα που επέτρεπαν στους δανειστές του ελληνικού κράτους να ριψοκινδυνέψουν.

"Υπολογίζοντας με βάση τον μέσο τόκο των δανείων (5%) και το μέσο ποσοστό των ετήσιων χρεολυτικών πληρωμών (0,5%), βρίσκουμε ότι η Ελλάδα σε δέκα χρόνια επέστρεψε αυτά που πραγματικά -και όχι ονομαστικά- είχε εισπράξει".

Αρκετά χρόνια μετά τη μεταπολίτευση (1974) η Ελλάδα συνέχισε να πληρώνει 1 δισ. δραχμές τον χρόνο για την αποπληρωμή των τρικουπικών δανείων (και αυτό ίσως να συνεχίζεται μέχρι σήμερα)!

Τακτικοί αγοραστές μας

Δανειστές της Ελλάδας, που αγόραζαν συστηματικά ελληνικά χρεόγραφα εκδιδόμενα στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, ήταν ο οίκος Hambro και υιός του Λονδίνου και το Comptoir d' Escompte de Paris, όπου κεντρικό ρόλο έπαιζε ο Έλληνας Α. Βλαστός. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Βλαστός μαζί με τον Ανδρέα Συγγρό, εκφράζοντας τα γαλλικά συμφέροντα, προσπαθούσαν να επηρεάσουν και τις ελληνικές πολιτικές εξελίξεις. Τακτικός επίσης αγοραστής των ελληνικών χρεογράφων ήταν και η Nationalbank fur Deutschland του Βερολίνου.

Ένα σημαντικό ποσοστό των δανείων καλυπτόταν από Έλληνες κεφαλαιούχους "είτε του εσωτερικού είτε του εξωτερικού". Πολλοί Έλληνες κεφαλαιούχοι θεωρούσαν ότι ήταν πολύ συμφερότερο να δανείζουν τη χώρα τους από τα χρηματιστήρια του εξωτερικού "ως αλλοδαποί", σύμφωνα με τους κανόνες της διεθνούς χρηματαγοράς. Αυτό ήταν προφανές γιατί ο Τρικούπης πρόσφερε προς τους αλλοδαπούς δανειστές εγγυήσεις πολύ πιο σημαντικές σε σύγκριση με τους ημεδαπούς.

Σύμφωνα με τον Βρετανό λόρδο Εδουάρδο Λω, που είχε σταλεί από την κυβέρνησή του στην Ελλάδα για να εξετάσει την οικονομική κατάσταση της χώρας (υπάρχει και αθηναϊκός δρόμος προς τιμήν του), στα χέρια Ελλήνων που ζούσαν εντός της πατρίδας τους βρίσκονταν ελληνικά χρεόγραφα του εξωτερικού, κατά το 1892, αξίας 60 έως 80 εκατομμυρίων χρυσών φράγκων. Σε αυτούς θα έπρεπε να προστεθούν τα χρεόγραφα που κατείχαν οι Έλληνες κάτοικοι εξωτερικού.

Σύμφωνα με Έλληνες συγγραφείς (Α. Ανδρεάδης, Ιστορία των Εθνικών Δανείων, Αθήνα, 1914), τα χρεόγραφα που κατείχαν Ελληνες αντιστοιχούσαν στο 15% του συνολικου ποσού των δανείων, ενώ κατά άλλους το ποσοστό αυτό κυμαινόταν μεταξύ του 25% και του 30%. Τα δάνεια του εξωτερικού συνέβαλαν τελικά στη διεύρυνση και όχι στην κάλυψη του ελλείμματος. Μόνο το 1892 η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους απορρόφησε 55 εκατομμύρια δραχμές. Το 1893 η εξυπηρέτηση του χρέους απορροφούσε το ένα τρίτο του εθνικού προϋπολογισμού.

Η ανεργία και η υποαπασχόληση ήταν πρόσφατα σημαντικά προβλήματα που άρχισαν να επιλύονται με τη μετανάστευση.

Μεταξύ των ετών 1890 και 1914 περίπου 350.000 Έλληνες μετανάστευσαν κυρίως στις ΗΠΑ. Το μεταναστευτικό συνάλλαγμα από διάφορες χώρες του κόσμου έμελλε να παίξει τα επόμενα χρόνια σημαντικό θετικό ρόλο στο ελληνικό ισοζύγιο πληρωμών.

Τότε όμως τα πράγματα ήταν δραματικά. Το 1893, που θεωρήθηκε το έτος της μεγάλης κρίσης, οι ελληνικές εισαγωγές ανέρχονταν στο ποσό των 119.306.000 φράγκων, ενώ οι εξαγωγές υπολείπονταν σημαντικά και μόλις έφταναν στα 82.261.000 φράγκα.

Η πτώση της τιμής της σταφίδας ήταν καταστροφική για τις ελληνικές εξαγωγές, ενώ οι εξοπλισμοί που στόχευαν στην εθνική ολοκλήρωση απορροφούσαν μεγάλα χρηματικά ποσά.

Περί τα τέλη του 1893 ο Τρικούπης προσπάθησε πάλι να επανέλθει στη γνωστή τακτική του, δηλαδή της σύναψης νέου δανείου για την εξυπηρέτηση των παλαιών. Όμως, αυτήν τη φορά στάθηκε αδύνατο. Στις 10 Δεκεμβρίου 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης από το βήμα της Βουλής εκστόμισε την παροιμιώδη φράση του: "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν". Ο νόμος ΒΡ-ΣΤ/93 κήρυξε επίσημα το ελληνικό κράτος σε κατάσταση πτώχευσης όσον αφορά στην αποπληρωμή των εξωτερικών δανείων.

Η απόφαση αυτή προκάλεσε σάλο μεταξύ των δανειστών στο Παρίσι, στο Λονδίνο και στο Βερολίνο που αποδοκίμασαν έντονα τον Τρικούπη και αξίωσαν "την επιβολή διεθνούς ελέγχου πάνω στις εισπράξεις των προσόδων του Δημοσίου".

Οι διπλωματικοί αντιπρόσωποι διαφόρων χωρών έκαναν διαβήματα διαμαρτυρίας προς την ελληνική κυβέρνηση. Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των δανειστών και της κυβέρνησης Τρικούπη που δεν απέδωσαν, αλλά επαναλήφθηκαν μετά τη μεγάλη νίκη, στις εκλογές του 1895, του Δηλιγιάννη επί του Τρικούπη. Με την κυβέρνηση Δηλιγιάννη επιτεύχθηκε, έπειτα από μακρόχρονες διαπραγματεύσεις, ένας συμβιβασμός, τον Φεβρουάριο του 1897.

Ατυχώς, όμως, ο ελληνοτουρκικός πόλεμος που ξέσπασε εκείνη τη χρονιά απέτρεψε την επίσημη επικύρωση της συμφωνίας.

Η δυσμενής έκβαση αυτού του πολέμου για την Ελλάδα έδωσε την ευκαιρία στους πιστωτές της χώρας μας να εκμεταλλευτούν την πολύ δύσκολη οικονομική και πολιτική κατάσταση που επακολούθησε την ελληνική ήττα και να επιβάλουν όρους πολύ πιο δυσμενείς στην ελληνική κυβέρνηση από εκείνους που είχαν αρχικά αποδεχτεί πριν από την έναρξη του πολέμου.

Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να αποδεχτεί να αποζημιώσει την Τουρκία με το ποσό των 4 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών, όπως επίσης και την αποδοχή της Επιτροπής Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου.

Αλλά υπήρξαν συγγραφείς που υποστήριξαν ότι ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 ήταν "σικέ" για να επιβληθεί ο διεθνής οικονομικός έλεγχος στην Ελλάδα. Η άποψη αυτή αντικρούστηκε από κάποιους.

Την άποψη της "συμπαιγνίας" υποστήριξε "ένας δημοκρατικός βουλευτής" και υπουργός εκείνης της εποχής, ο Γ. Φιλάρετος, που "είχε το θάρρος να καταγγείλει των ξένων την ατιμία και τη βαρβαρότητα και των Ελλήνων κομματαρχών και του μονάρχη την απάτη και προδοσία". Οι μυστικές εντολές της Αυλής ήταν παθητική άμυνα στα θεσσαλικά σύνορα και "διαδοχικές οπισθοχωρήσεις". Οι Έλληνες διοικητές των Σωμάτων απέφυγαν να ξετυλίξουν τις σημαίες στην πρώτη γραμμή του μετώπου, προφανώς για να μην εξάψουν το πολεμικό μένος των στρατιωτών.

Η ελληνοτουρκική σύγκρουση είχε αφορμή την εξέγερση στην Κρήτη και η ήττα των Ελλήνων εξαργυρώθηκε με την αποζημίωση που επιδικάστηκε στην Τουρκία (4 εκατ. λίρες ή 100 εκατ. δρχ.). Το ποσό αυτό το δάνεισαν οι κυρίαρχες δυνάμεις της εποχής και για εγγύηση επέβαλαν τον διεθνή οικονομικό έλεγχο στην Ελλάδα που ήταν "πρώτα απ' όλα αγγλικός και κράτησε ίσαμε το τέλος της αγγλοκρατίας στην Ελλάδα, δηλαδή μέχρι το 1947, οπότε και απονεκρώθηκε".

Εξάρτηση και κηδεμονία

Ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 έγινε "για να δυναμώσει το καθεστώς της ξένης εξάρτησης και κηδεμονίας στην Ελλάδα και να παρουσιαστεί η ξένη κηδεμονία ιστορική αναγκαιότητα".

Ένας σύγχρονος εκείνης της εποχής, ο Άγγλος G. Perris, έγραψε: "Ο πόλεμος του 1897 ήταν ψευτοπόλεμος που στόχευε στο να επιβληθεί ο διεθνής έλεγχος στα οικονομικά της Ελλάδας, πράγμα που δεν τολμούσε να δεχτεί ούτε ο βασιλιάς ούτε καμιά κυβέρνηση και Βουλή γιατί αποτελεί μείωση της ανεξαρτησίας του κράτους. Άλλωστε, η οικονομική ανόρθωση της Ελλάδας ήταν αδύνατη χωρίς τον έλεγχο. Τι έπρεπε λοιπόν να γίνει; Οι κεφαλαιοκρατικοί παράγοντες ήταν τότε πανίσχυροι. Αυτοί διηύθυναν, όπως και τώρα, τον κόσμο. Επινοήθηκε λοιπόν ο πόλεμος ως μέσο επιβολής του ελέγχου της Ελλάδας".

Όπως και τότε, έτσι και σήμερα δημιουργήθηκε το κατάλληλο ψυχολογικό κλίμα ώστε η Ελλάδα να υποχρεωθεί να ζητήσει την προστασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με την ελπίδα των ξένων ότι έτσι θα μπορέσουν να διορθωθούν τα οικονομικά της στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης".

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/581017/Article.aspx

Εθνική Τράπεζα: Στα 10,5 ευρώ η τιμή από S&P

Στα 10,5 ευρώ από 12,5 προηγουμένως μειώνει την τιμή στόχο για την μετοχή της Εθνικής Τράπεζας η Standard & Poor’s ενώ θέτει σύσταση “Sell”, σύμφωνα με το Reuters.

http://www.euro2day.gr/news/market/123/articles/581136/Article.aspx

Spiegel: Δέκα χρόνια το ΔΝΤ στην Ελλάδα

Για δέκα χρόνια μπορεί να παραμείνει υπό τον έλεγχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ΔΝΤ η Ελλάδα, γράφει σήμερα το γερμανικό περιοδικό Spiegel, χωρίς να αποκαλύπτει τις πηγές του.

Σύμφωνα με το περιοδικό, «το ΔΝΤ ετοιμάζεται να παραμείνει δέκα χρόνια στην Ελλάδα μέχρι να υλοποιηθούν οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις και να αποδώσουν τους καρπούς τους».

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1810325

________________________

Το ξαναγράφω: το Σπήγκελ είναι από αυτούς που διαβάζω με προσοχή.

Δέσμευση των τραπεζών επιδιώκει η Γερμανία

Σε συνέντευξή της που δημοσιεύεται αύριο Κυριακή, η Γερμανίδα Καγκελάριος Αγγελα Μέρκελ δηλώνει ότι "θα καλωσόριζε" τη συμβολή του ιδιωτικού τομέα της χώρας της στην "διάσωση" της Ελληνικής οικονομίας.

"Θα καλωσόριζα ιδιαίτερα την εθελοντική συμμετοχή των τραπεζών", είπε η κα Μέρκελ, σύμφωνα με αποσπάσματα της συνέντευξής της στην Bild am Sonntag.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank Γιόζεφ Ακερμαν συντονίζει τις πρωτοβουλίες του ιδιωτικού τομέα για τη στήριξη του "πακέτου διάσωσης", δήλωσε χθες Παρασκευή τραπεζική πηγή.

Η συγκέντρωση χρημάτων από τον ιδιωτικό τομέα θα καταστήσει ευκολότερη για την κα Μέρκελ την παρουσίαση της Γερμανικής πρωτοβουλίας για τη στήριξη της Ελληνικής οικονομίας εν όψει των κρατιδιακών εκλογών, σύμφωνα με αναλυτές.

Ιδιώτες έχουν δεσμευτεί να εισφέρουν 1-2 δις ευρώ για τον δανεισμό της Ελλάδας, χωρίς πάντως να έχει υπάρξει τυπική και οριστική συμφωνία, κατά την πηγή αυτή, που απέφυγε να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες για το σχέδιο αυτό.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1810318

__________________

Κάπως περίεργο το όλο θέμα με το να ζητούν εμπλοκή των τραπεζών στον μηχανισμό. Όσο και να αφορά εσωκομματικά θέματα κάτι κρύβεται.

Σε αρνητικό έδαφος η Wall Street

Πτωτικά κινήθηκαν σήμερα οι αμερικανικές μετοχές, καταγράφοντας τη χειρότερη εβδομάδα από τον περασμένο Ιανουάριο.

Αρνητικά επηρέασε το επενδυτικό κλίμα η υποβάθμιση της Goldman Sachs από την Bank of America Corp.

Ειδικότερα, ο δείκτης Dow Jones [.DJI] σημείωσε πτώση 1,42%, κλείνοντας στις 11.008,61 μονάδες.

Απώλειες της τάξης του 1,66% κατέγραψε και ο S&P 500, ο οποίος διαμορφώθηκε στις 1.186,69 μονάδες.

Στις 2.461,19 μονάδες, με πτώση 2,02%, υποχώρησε τέλος ο δείκτης των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας.

Χ. Σμιτ: Η ΕΕ αποδείχτηκε αδύναμη να δράσει

Επικρίσεις κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους χειρισμούς της σε ό,τι αφορά την ελληνική κρίση διατύπωσε ο πρώην καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ, στο πλαίσιο της βράβευσής του από το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων.

Ο κ. Σμιτ δήλωσε, μεταξύ άλλων: «έχουμε τώρα Απρίλιο κι έχουν περάσει ήδη πάνω από τρεις μήνες, διάστημα πολύ μεγάλο, κατά το οποίο ακούστηκαν και ειπώθηκαν πολλά δημοσίως. Πρόκειται για σοβαρό λάθος. Το ζήτημα θα ήταν πολύ πιο εύκολο, αν - αντί να γίνεται δημόσια συζήτηση - όλα αυτά είχαν γίνει κεκλεισμένων των θυρών».

Σύμφωνα με τον πρώην καγκελάριο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, «το πράγμα έγινε τεχνητά δυσκολότερο με την προσέλκυση της προσοχής της κοινής γνώμης και τα φτηνά δημοσιεύματα των εφημερίδων, ορισμένα εκ των οποίων μάλιστα, πολύ ανόητα. Και τις τελευταίες ημέρες δυσκόλεψε τεχνητά ακόμη περισσότερο από τις ενέργειες μιας rating agency στην Νέα Υόρκη. Αυτοί τρελαίνουν τις αγορές, χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός λόγος επί της ουσίας».

«Στην πραγματικότητα, ήταν γνωστό από τον Ιανουάριο ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε κρίση χρέους. Αλλά άφησαν να περάσει ο καιρός με φλυαρίες και φιλολογίες, χωρίς να αναλάβουν δράση. Τώρα η υπόθεση έγινε πολύ δυσκολότερη, απ' ό,τι εάν είχαν κινητοποιηθεί εγκαίρως», επεσήμανε.

«Το κακό είναι ότι κανείς δεν ανέλαβε εγκαίρως την πρωτοβουλία. Θα ήταν καλύτερα, αν κάποιος, για παράδειγμα ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ή ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή από κοινού οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας, είχε πάρει την πρωτοβουλία ώστε να μη συμβεί αυτό», πρόσθεσε.

Υπογράμμισε δε ότι «οι δυσκολίες της Ελλάδας μεγεθύνθηκαν τεχνητά από το γεγονός ότι η ΕΕ αποδείχτηκε αδύναμη - θα μπορούσε να πει κανείς ακόμα και ανίκανη να δράσει. Τώρα προσπαθούν να ανασυνταχθούν και εν πάση περιπτώσει δεν είναι ακόμη πολύ αργά. Τηρουμένων των αναλογιών, δεν πιστεύω ότι δεν θα τα καταφέρουν. Μπορούν πέρα για πέρα να τα καταφέρουν».

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Δ. Δρούτσας: Υπέρτατος στόχος η αμοιβαία μείωση των αμυντικών δαπανών στο Αιγαίο

«Όταν υπάρχει πολιτική βούληση μπορούν να ξεπεραστούν τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις του παρελθόντος καθώς και η αμοιβαία καχυποψία στις σχέσεις των δύο χωρών», δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας, αναφερόμενος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, από το βήμα του συνεδρίου του Economist.

Ο κ. Δρούτσας αναφέρθηκε στο νέο μοντέλο συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, το οποίο θα ξεκινήσει να λειτουργεί επίσημα κατά την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα στις 14 και 15 Μαΐου.

Συμμετείχε δε στο ίδιο πάνελ με τον αντιπρόεδρο της τουρκικής κυβέρνησης Αλί Μπαμπατζάν.

Ερωτηθείς από το ακροατήριο για την αμοιβαία μείωση των αμυντικών δαπανών στις δυο πλευρές του Αιγαίου, επεσήμανε ότι αυτό «είναι το όραμα και ο υπέρτατος στόχος της εξωτερικής πολιτικής και αξίζει να δουλέψουμε με συστηματικό τρόπο γι αυτό».

Από την πλευρά του, απαντώντας στο ίδιο ερώτημα, ο κ. Μπαμπατζάν μίλησε γενικότερα τονίζοντας ότι «η αντίληψη της απειλής στην περιοχή δεν αφορά μόνον τις δύο χώρες» και ότι η Τουρκία «ωθεί και πιέζει για μια περιοχή που δεν θα έχει πυρηνικά όπλα». «Το όραμά μας είναι να δούμε ανοιχτά σύνορα, ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών και προσώπων και μειωμένη αίσθηση του κινδύνου», πρόσθεσε.

Στην εισήγησή του ο κ.Δρούτσας υπογράμμισε ότι η ειρηνική επίλυση των διαφορών συμβάλει στην εμπέδωση της σταθερότητας και της ασφάλειας σε περιφερειακό επίπεδο, προσθέτοντας ότι η ασφάλεια και η σταθερότητα αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την οικονομική ανάπτυξη.

Ανέφερε δε ότι από το 1999 που ξεκίνησε η ελληνοτουρκική προσέγγιση οι εμπορικές συναλλαγές των δύο χωρών απογειώθηκαν.

«Ξεκινήσαμε με συναλλαγές ύψους 600 εκατομμυρίων ευρώ και σήμερα οι εμπορικές συναλλαγές έχουν ξεπεράσει τα 3,5 δισ. ευρώ. Οι επαφές της κοινωνίας των πολιτών πύκνωσαν και δημιουργήθηκαν οι πρώτοι δίαυλοι τακτικής επαφής και επικοινωνίας».

Τόνισε επίσης ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας έχει καταλυτική σημασία για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, γιατί θα εξομαλύνει, όπως είπε, τα σημεία τριβής.

«Εξάλλου ο σεβασμός της καλής γειτονίας και η ειρηνική επίλυση των διαφορών συγκαταλέγονται μεταξύ των βασικών ενταξιακών προαπαιτούμενων και προτεραιοτήτων», δήλωσε, προσθέτοντας ότι η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ θα συμβάλει αποφασιστικά στη θεμελίωση της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ανάπτυξης στη ΝΑ Ευρώπη. Ελπίζω

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

___________________________

Ελπίζω τα όσα έγραφα την Κυριακή να μοιάζουν λιγότερο κινέζικα από ότι φάνηκαν τότε.

Ας το πάω λίγο πιο πέρα (πλέον): ΟΝΕ Ελλάδας με Τουρκία δείχνει ένας εφικτός στόχος, ενδεχομένως μαζί και το Ισραήλ - άλλωστε ΚΑΙ οι τρεις περιοχές ΕΙΝΑΙ αμερικάνικη επικράτεια.

Επισήμανση

Τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα δεν έχουν πάρει μεγάλα ρίσκα, λένε εγχώριοι αναλυτές και οικονομολόγοι, επισημαίνοντας παράλληλα ότι ο βαθμός επικινδυνότητας μετριέται από το πόσο εκτεθειμένο είναι το τραπεζικό σύστημα. Οι ίδιοι δηλώνουν κατηγορηματικά ότι οι ισολογισμοί του ελληνικού τραπεζικού συστήματος συνολικά, δηλαδή το ενεργητικό και το παθητικό τους, είναι περίπου ίσο με το ΑΕΠ της χώρας και σημειώνουν ότι αυτός ο δείκτης είναι ασφαλής. Στην Ισλανδία όμως, η οποία χρεοκόπησε, το ενεργητικό και το παθητικό των τραπεζών, ήταν πέντε φορές το ΑΕΠ και στην Ιρλανδία -η οποία έφτασε στα όρια της χρεοκοπίας- ήταν 5 φορές το ΑΕΠ.

Το σημαντικότερο όμως ζήτημα για την ισορροπία και τη σταθερότητα, συνομολογούν θεσμικοί παράγοντες, τραπεζίτες και αναλυτές, είναι η εμπιστοσύνη. Γι' αυτό ένας από τους στόχους διασποράς ανεξέλεγκτων φημών, ήταν οι καταθέσεις. Θα πρέπει να επισημανθεί, ότι το ΔΝΤ δεν έχει επιβάλλει ποτέ πάγωμα των καταθέσεων σε όποια χώρα έχει δανείσει κεφάλαια και έχει δώσει την τεχνογνωσία του και συγκεκριμένα ούτε στην Ουγγαρία, ούτε στη Λετονία αλλά ούτε και στη Ρουμανία.

Στη μόνη χώρα που έχει δεσμεύσει καταθέσεις, ήταν στην Αργεντινή, το 2001, προκειμένου να σταματήσει η φυγή των κεφαλαίων που ξεκίνησε λόγω της υποτίμησης του νομίσματος τους έναντι του δολαρίου. Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι κανείς καταθέτης δεν έχασε τα χρήματά του ούτε καν στην Ισλανδία που κατέρρευσε το τραπεζικό σύστημα συνολικά.

Στήριξη από ΕΚΤ
Οι ελληνικές τράπεζες, λένε οι εγχώριοι αναλυτές είναι μέρος του ευρωσυστήματος και στηρίζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ενώ σημειώνουν ότι η ΕΚΤ θα συνεχίσει να τις στηρίζει για αρκετά χρόνια ακόμα, όπως και όλα τα υπόλοιπα πιστωτικά ιδρύματα των κρατών της Ευρωζώνης που τους παρέχεται ρευστότητα προκειμένου να γίνει ομαλά η μετάβαση για την άντληση ρευστότητας από τις αγορές.

Η αγορά των CDS (κόστος ασφάλισης έναντι αθέτησης αποπληρωμής υποχρεώσεων) βοηθούν στις φήμες περί χρεοκοπίας ή αναδιάρθρωσης του χρέους, οι οποίες δεν είναι και τόσο αθώες λένε παράγοντες της αγοράς. Σημειώνουν μάλιστα, ότι η οποιασδήποτε μορφής αναδιάρθρωση του χρέους πληρώνουν τα CDS η συνολική αγορά των οποίων εκτιμάται στα 10 δισ. ευρώ, ύψος το οποίο δεν επιβεβαιώνεται καθώς δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία στη διάθεση των Ευρωπαίων αξιωματούχων.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=27947157