ΝΥΤimes: Η μεγάλη κλοπή της μεσαίας τάξης

Αύξηση 275% κατέγραψε το μέσο μετά φόρων εισόδημα του πλουσιότερου 1% του αμερικανικού πληθυσμού, από το 1979 μέχρι το 2007, όπως αποκάλυψε έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κογκρέσου, σύμφωνα με τους New York Times.

Στο ίδιο χρονικό διάστημα, το μέσο εισόδημα του πιο εύπορου 20% του πληθυσμού αυξήθηκε κατά 65%, ενώ αντιθέτως, το μέσο εισόδημα για το πιο φτωχό μέρος του πληθυσμού αυξήθηκε κατά μόλις 18%. Για την «μεσαία» τάξη, ο ρυθμός ανάπτυξης του μέσου μετά φόρων εισοδήματος ήταν λίγο χαμηλότερος από το 40%.

Η έκθεση, η σύνταξη της οποίας είχε ζητηθεί εδώ και αρκετά χρόνια, βασίστηκε σε αναλύσεις του Internal Revenue Service και του Census Bureau, και εκτιμάται ότι θα έχει σημαντική επίπτωση στην έκβαση των διαβουλεύσεων αναφορικά με το πόσο δίκαιες είναι οι πολιτικές φορολόγησης και δαπανών.
Σύμφωνα με την έκθεση, η κυβερνητική πολιτική έχει γίνει λιγότερο αναδιανεμητική από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, καθώς κάνει όλο και λιγότερα για να μειώσει την συγκέντρωση του πλούτου.
Επιπλέον, οι κοινωνικές δαπάνες δεν συμβάλουν την εξομάλυνσης της κατανομής των εισοδημάτων, καθώς ένα αυξανόμενο μερίδιο αυτών των δαπανών –όπως για παράδειγμα η κοινωνική ασφάλιση- κατευθύνεται σε ηλικιωμένους αμερικάνους, ασχέτως των εισοδημάτων τους.

Σύμφωνα με την έκθεση, παράγοντες που συνεισφέρουν στην ταχύτατη ανάπτυξη των εισοδημάτων των πιο εύπορων είναι: η δομή των αμοιβών των ανώτατων διοικητικών στελεχών, οι υψηλοί μισθοί που λαμβάνουν κάποιοι «σούπερ-σταρ» του αθλητισμού και των τεχνών, το αυξανόμενο μέγεθος του κλάδου των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών καθώς και ο αυξανόμενος ρόλος που παίζουν τα κεφαλαιακά κέρδη, τα οποία κατευθύνονται δυσανάλογα στα νοικοκυριά με υψηλότερα εισοδήματα.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/663773/ArticleNewsWorld.aspx

Δραματική μείωση του πραγματικού εισοδήματος

Με γοργούς ρυθμούς συνεχίζει να αναπτύσσεται η γερμανική οικονομία. 3,4 % προβλέπεται για την τρέχουσα χρονιά και 1,9 % για το 2012. Επωφελούνται όμως όλοι οι Γερμανοί από τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης;

 

Κάθε άλλο, αποφαίνεται έκθεση του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW) για την εξέλιξη των μισθών την τελευταία 10ετία στη Γερμανία και καταλήγει στο εξής παράδοξο: οι οικονομία αναπτύσσεται, αλλά οι μισθοί μειώνονται κυρίως δε στο πεδίο των χαμηλών εισοδημάτων. Όπως εξηγεί ο εκπρόσωπος του Ινστιτούτου Μάρκους Γκράμπκα: "Εάν πάρουμε το παράδειγμα ενός μέσου μισθού, ενός υπαλλήλου στη Γερμανία, τότε διαπιστώνουμε ότι το ακαθάριστο πραγματικό του εισόδημα το 2000 ήταν στα 1300 ευρώ, ενώ το 2010 μειώθηκε κάτω από τα 1200 ευρώ".

 

 

 Ενώ το ακαθάριστο εισόδημα όλων των εργαζομένων στη Γερμανία μειώθηκε από το 2000 κατά μέσο όρο κατά 2,5 %, η μείωση στις τάξεις των χαμηλόμισθων έφτασε το 22 %. Η τεράστια αυτή μείωση αφορά κυρίως τα ακαθάριστα εισοδήματα μεταξύ 700 και 1300 ευρώ. Όπως σημειώνει ο Βίλχελμ Αντάμι, εκπρόσωπος της Γερμανικής Ομοσπονδίας Συνδικάτων: "Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα ανησυχητική γιατί σε καμία άλλη βιομηχανική χρόνια δεν διαπιστώνεται την τελευταία 10ετία μεγαλύτερη αύξηση της φτώχειας και της ανισότητας στα εισοδήματα".

 

Οι λόγοι της δραματικής μείωσης

 

Οι λόγοι της εξέλιξης αυτής είναι πολλοί και διάφοροι. Μεταξύ άλλων θα πρέπει να αναφερθούν η μείωση των επιδομάτων κοινωνικής πρόνοιας που έφερε η περιβόητη μεταρρύθμιση Χαρτς 4 και η οποία οδήγησε σε δραματική διεύρυνση της αγοράς φτηνής εργασίας ή χαμηλών μισθών, η αύξηση της γυναικείας απασχόλησης με τις γυναίκες να εξακολουθούν να έχουν κατά μέσο όρο χαμηλότερους μισθούς αλλά και η διστακτικότητα των συνδικάτων να ζητήσουν γενναίες αυξήσεις, υπό το φόβο της μαζικής ανεργίας.

 

Όλα αυτά οδήγησαν τη Γερμανία να μετρά το 2010 επτά εκατομμύρια χαμηλόμισθους, το οποίο αποτελεί ρεκόρ. Σχεδόν ένας στους επτά από τους 40 περίπου εκατομ. απασχολούμενους στη χώρα ανήκει στη λεγόμενη αγορά φθηνής εργασίας.

Ορισμένοι οικονομολόγοι ερμηνεύουν την εξέλιξη αυτή ως απόδειξη για την επίτευξη της ευελιξίας στην αγορά εργασίας αλλά και την επιτυχή καταπολέμηση της μαζικής ανεργίας. Τα συνδικάτα και κόμματα της αντιπολίτευσης αντίθετα εκτιμούν ότι οι αριθμοί αυτοί έρχονται να υπογραμμίσουν την αναγκαιότητα καθορισμού κατώτατων μισθών για όλους τους κλάδους, και όχι για ορισμένους, όπως ισχύει σήμερα.

 

Καθορισμός κατώτατων μισθών;

 

 

Ο Μάρκους Γκράμπκα: "Για τα χαμηλότερα εισοδήματα η εισαγωγή κατώτατου μισθού θα λειτουργούσε αναμφίβολα ως σταθεροποιητικός παράγοντας. Ωστόσο στα πλατιά στρώματα του πληθυσμού διαπιστώνουμε στασιμότητα του πραγματικού εισοδήματος. Έτσι η εισαγωγή του θα ωφελούσε μόνον ένα μικρό μέρος των απασχολούμενων".

 

Το υπ. Εργασίας πάντως δεν βλέπει ανάγκη παρέμβασης και τονίζει ότι το θέμα του κατώτατου μισθού είναι ένα ζήτημα που άπτεται των διαπραγματεύσεων εργαζομένων και εργοδοτών στο πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων.

 

Σε πολλούς κλάδους τα συνδικάτα κατάφεραν να περάσουν φέτος γενναίες μισθολογικές αυξήσεις. Ο καλπάζων πληθωρισμός στην ευρωζώνη όμως...τρώει στην πραγματικότητα τις αυξήσεις των χαμηλόμισθων στη Γερμανία.

 

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15254035,00.html

Δείτε: labor productivity vs compensation (from '80s)

 

http://www.employmentpolicy.org/sites/www.employmentpolicy.org/files/field-content-file/pdf/Mike%20Lillich/EPRN%20WagesMay%2020%20-%20FL%20Edits_0.pdf

Wageless Recovery

More product less shared

Ενας στους πέντε Αμερικανούς πληροί τα κριτήρια για βοηθήματα διατροφής

Συνολικά 59 εκατ. ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου
Περί το 1/5 των Αμερικανών, δηλαδή 59 εκατομμύρια άνθρωποι, πληρούν τα κριτήρια για τη χορήγηση βοηθήματος διατροφής – ζουν, δηλαδή, κάτω από το όριο της φτώχειας όπως τα έχει ορίσει το αμερικανικό κράτος. Στην εκπληκτική αυτή ανακάλυψη προβαίνει σχετικό ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας Financial Times, που επισημαίνει πως πολλές οικογένειες τής άλλοτε μεσαίας τάξης της Αμερικής έχουν καταφύγει στην αρωγή του κράτους για τη διατροφή τους, εξαιτίας της χρηματοπιστωτικής κρίσης και της αυξανόμενης ανεργίας που προκάλεσε.
Ο αριθμός όσων κάνουν εμπράκτως χρήση του δικαιώματος είναι μικρότερος από τον αριθμό των δικαιούχων, αλλά παραμένει και πάλι δυσθεώρητος. Η βρετανική εφημερίδα επικαλείται τα τελευταία στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία ο αριθμός Αμερικανών που λαμβάνουν τα σχετικά κουπόνια και κάνουν χρήση του προγράμματος επιδότησης διατροφής, του λεγόμενου Snap, έχει φθάσει στα 44,1 εκατ. Το πρόγραμμα καταγράφει, έτσι, τον υψηλότερο αριθμό χρηστών του στα 50 χρόνια της ιστορίας του. Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα των F.T., ο αριθμός αυτός αυξάνεται δραματικά τα τελευταία τρία χρόνια και έχει συνολικά διογκωθεί κατά 17 εκατ. άτομα, που ισοδυναμεί με αύξηση κατά 61%.
Ο λόγος είναι, βέβαια, η ανεργία που πλήττει όλο και περισσότερους Αμερικανούς από την χρηματοπιστωτική κρίση και έκτοτε. Σύμφωνα με στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας, τον Ιανουάριο του 2008, οι χρήστες του προγράμματος Snap ήταν 27,7 εκατ. άτομα. Τον Οκτώβριο του 2009, όταν η ανεργία στις ΗΠΑ είχε εκτιναχθεί στο 10,2%, ο αριθμός των Αμερικανών που έκανε χρήση του προγράμματος Snap είχε ήδη φθάσει τα 38,2 εκατ. άτομα.
Ενδεικτικό του ταχύτατου ρυθμού με τον οποίο αυξάνονται οι χρήστες του εν λόγω προγράμματος είναι ρεπορτάζ της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal, που φέρει τον αριθμό των Αμερικανών που ελάμβαναν το σχετικό βοήθημα τον Νοέμβριο, δηλαδή μόλις πριν από τέσσερις μήνες, να ανέρχεται σε 42,38 εκατ. Σε χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών έχει αυξηθεί κατά δύο εκατ. άτομα. Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει μάλιστα την πολιτεία της Ουάσιγκτον ως εκείνη με το μεγαλύτερο ποσοστό κατοίκων που λαμβάνουν βοηθήματα διατροφής, και συγκεκριμένα το 21,1%. Ακολουθούν ο Μισισιπής με 20,1% και το Τενεσί με 20%.
Τα ποσοστά είναι, άλλωστε, ακόμη μεγαλύτερα μεταξύ των μειονοτήτων.
Τα πλέον πρόσφατα στοιχεία για τις μειονότητες είναι από το 2006, και φέρουν το 44% των Αμερικανών που έκαναν χρήση των βοηθημάτων διατροφής να είναι ισπανόφωνοι ή αφροαμερικανοί, όταν το ποσοστό των μειονοτήτων αυτών επί του συνόλου του πληθυσμού των ΗΠΑ είναι 29%. Το ποσό στο οποίο αντιστοιχεί, πάντως, το κουπόνι διατροφής κρίνεται ανεπαρκές από τους δικαιούχους, καθώς ανέρχεται κατά μέσον όρο στα 130 δολάρια για την κάλυψη διατροφικών αναγκών ενός μηνός. Σύμφωνα, όμως, με την Financial Times, τα κενά του προγράμματος καλύπτουν διάφορα εναλλακτικά προγράμματα από εκκλησίες και άλλους φορείς. Η χρηματοπιστωτική κρίση έχει εξωθήσει σε τέτοιου είδους λύσεις πολλές οικογένειες που ανήκαν στη μεσαία τάξη. Το αποτέλεσμα είναι πως έχουν πεισθεί και πολλές εταιρείες τροφίμων να συμμετέχουν στο πρόγραμμα Snap, ενώ στο παρελθόν αρνούνταν να δεχθούν τα κουπόνια διατροφής. Το πρόγραμμα επιδοτούμενης διατροφής δεν έχει, έως τώρα, βρεθεί στο στόχαστρο των Ρεπουμπλικανών, που πιέζουν για δραστικές περικοπές των κοινωνικών δαπανών με σκοπό τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος των ΗΠΑ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_09/03/2011_435058

Der Spiegel: Επιπλέον € 50 δισ. θα χρειαστούν οι γερμανικές τράπεζες ενόψει Βασιλεία ΙΙΙ

Eπιπλέον 50 δισεκατομμύρια ευρώ ιδίων κεφαλαίων προκειμένου να τηρήσουν το θεσμικό πλαίσιο Βασιλεία ΙΙΙ για τους νέους εποπτικούς κανόνες το 2019 θα χρειαστούν οι 10 μεγαλύτερες γερμανικές τράπεζες, υποστηρίζει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.

Όπως διευκρινίζει το γερμανικό περιοδικό επικαλούμενο εμπιστευτικό έγγραφο της γερμανικής κεντρικής τράπεζας, τουλάχιστον 40 δισεκατομμύρια μπορούν να εξευρεθούν μέσω των μελλοντικών κερδών ή με τη συγκέντρωση πόρων από τις χρηματαγορές.

Για τα υπόλοιπα 10 δισεκατομμύρια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να βρουν νέες πηγές εσόδων, κάτι που θα δημιουργήσει προβλήματα κυρίως στις περιφερειακές, λιγότερο κερδοφόρες τράπεζες.

Υπενθυμίζεται ότι στις 12 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε το νέο θεσμικό πλαίσιο, Βασιλεία ΙΙΙ, το οποίο ορίζει ότι μέχρι το 2019 τα ίδια κεφάλαια θα πρέπει να αποτελούν το 7% του συνόλου των πιστώσεων που χορηγεί μια εμπορική τράπεζα. Σήμερα το ποσοστό αυτό ανέρχεται μόνο στο 2%.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1868908

rc-ingr- US

Να τα προβλήματα με τις ισοτιμίες και τις οικονομίες..

For several years, the UK banking sector has been relying extensively on external capital flows, principally shortterm wholesale funding, to finance its lending activities. Those external inflows have fallen sharply – a mild form of the reversal of capital inflows experienced by a number of emerging market economies in the 1990s. Unless they are replaced by other forms of external finance, the adjustments in the trade deficit and exchange rate will need to be larger and faster than would otherwise have occurred, implying a larger rise in domestic saving and weaker domestic spending in the short run.

Speech by
MERVYN KING
GOVERNOR OF THE BANK OF ENGLAND

Εισόδημα

http://www.census.gov/prod/2008pubs/p60-235.pdf