Showing posts with label παράγωγα. Show all posts
Showing posts with label παράγωγα. Show all posts

24.4.13

Όσα θέλατε να ξέρετε για τα warrants

Στις επικείμενες αυξήσεις κεφαλαίων των τραπεζών νέα επενδυτικά προϊόντα θα εισέλθουν στην ελληνική αγορά. Προϊόντα που δεν έχουν διαπραγματευθεί στο παρελθόν στο ελληνικό χρηματιστήριο και τα οποία είναι αναμενόμενο να προκαλέσουν το ενδιαφέρον στο επενδυτικό κοινό αλλά ταυτόχρονα να δημιουργήσουν και απορίες. Τα warrants! Όσοι αποφασίσουν να συμμετέχουν στην αύξηση κεφαλαίου των τραπεζών θα βρεθούν να έχουν στα χέρια τους 9 warrants [*] για κάθε μετοχή την οποία θα έχουν στην κατοχή τους πριν την αύξηση.

Τι είναι όμως στην ουσία τους τα warrants; Με απλά ελληνικά; Τα warrants είναι τίτλοι που δίνουν στον κάτοχό τους το δικαίωμα να πληρώσει την τιμή εξάσκησης για να αποκτήσει μετοχές σε συγκεκριμένες ημερομηνίες στο μέλλον. Οπότε η αξία τους συνδέεται με την πιθανότητα η μετοχή να είναι πάνω από την τιμή εξάσκησης στις ημερομηνίες αυτές. Όσο πιο μεγάλη η πιθανότητα αυτή τόσο πιο πολύ είναι κάποιος διατεθειμένος να πληρώσει για τα warrants άρα τόσο πιο μεγάλη η αξία τους.

Παράδειγμα: Έχοντας μία μετοχή της Τράπεζας Χ αποκτά κανείς 9 warrants που το καθένα δίνει στον κάτοχό του το δικαίωμα να αγοράσει τη μετοχή της Τράπεζας Χ στην τιμή της αύξησης (έστω 50cents, το οποίο ονομάζεται τιμή εξάσκησης όσον αφορά στο warrant) σε συγκεκριμένες ημερομηνίες στο μέλλον. 
Στους μετόχους που θα συμμετέχουν στην αύξηση και βρεθούν με τα νέα προϊόντα στα χέρια τα ακόλουθα ερωτήματα ενδέχεται να γεννηθούν.

•Τι να τα κάνω τα warrants; Να τα κρατήσω μέχρι το τέλος; Να τα εξασκήσω στην πρώτη ευκαιρία; Να τα πουλήσω να τελειώνω;
Πιθανώς, κάποιοι επενδυτές να επιλέξουν να μη συμμετέχουν στην αύξηση και να ενδιαφερθούν για τα warrants στην δευτερογενή αγορά. Οι επενδυτές αυτοί ενδέχεται να κάνουν τις ακόλουθες σκέψεις.

•Είναι ακριβό ή φθηνό το warrant; Πόσο πρέπει να πληρώσω για αυτό; Αν το πάρω κινδυνεύω να χάσω τα λεφτά μου; Τι αποδόσεις μπορώ να προσδοκώ;
Ας δούμε όμως αναλυτικά τις απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα. Θα απαντήσουμε θεωρητικά και πρακτικά έτσι ώστε ο καθένας να έχει μια πλήρη εικόνα του τι μπορεί να συμβεί τις επόμενες ημέρες/χρόνια…

•Τι να τα κάνω τα warrants; Να τα κρατήσω μέχρι το τέλος; Να τα πουλήσω να τελειώνω; Τα warrants δίνουν το δικαίωμα στον κάτοχό τους να αγοράσει τη μετοχή σε συγκεκριμένη τιμή σε κάποιες ημερομηνίες στο μέλλον. Θεωρητικά αυτό το δικαίωμα θα έχει πάντα αξία έτσι είναι πάντα καλύτερα να έχει κανείς το warrant παρά τη μετοχή. Δεν τα εξασκούμε ποτέ πριν το τέλος τους (τη λήξη). Αν πιστεύουμε ότι η μετοχή θα πέσει απλά πουλάμε τα warrants. Πρακτικά αυτό προϋποθέτει ότι θα υπάρχει αρκετή ρευστότητα ώστε να πωληθούν τα warrants κοντά στις ημερομηνίες εξάσκησης ώστε να μπορέσουμε νε εφαρμόσουμε τη θεωρητικά σωστή στρατηγική.

•Είναι ακριβό ή φθηνό το warrant; Πόσο πρέπει να πληρώσω γι αυτό; Η θεωρητικά δίκαια τιμή ενός warrant καθορίζεται από έναν μαθηματικό τύπο που λαμβάνει υπ όψιν στοιχεία όπως η τιμή της μετοχής, η τιμή εξάσκησης και η μεταβλητότητά της. Ο τύπος αυτός είναι το μοντέλο Black & Scholes με το οποίο όσοι ασχολούνται με την αγορά των options είναι εξοικειωμένοι. Δεδομένου ότι η τιμή εξάσκησης θα είναι σταθερή όσο μεγαλύτερη θα είναι η τιμή της μετοχής τόσο μεγαλύτερη θα είναι η θεωρητική τιμή του warrant.

Το μυστικό όμως κρύβεται στη μεταβλητότητα της μετοχής. Η μεταβλητότητα είναι το μέγεθος που μετράει το πόσο πάνω κάτω περιμένουμε να κινηθεί η μετοχή μέχρι τη λήξη του warrant κατά μέσο όρο. Δηλαδή στην αρχή των warrants είναι η προσδοκία της αγοράς για τη μέση ημερήσια κίνηση της μετοχής τα επόμενα 5 χρόνια.

Για να έχουμε ένα μέτρο του τι σημαίνει αυτό, διακύμανση (volatility) με τιμή 16% σημαίνει ότι στα επόμενα 5 χρόνια η μετοχή θα κινείται κατά μέσο όρο με 1% την ημέρα (κίνηση είτε πάνω, είτε κάτω). Οπότε διακύμανση 50% σημαίνει ότι κατά μέσο όρο η μετοχή θα κινείται κατά 3% την ημέρα μέχρι τη λήξη του συμβολαίου.

Όσο μεγαλύτερη είναι η αναμενόμενη διακύμανση της μετοχής τόσο μεγαλύτερη είναι και η τιμή του warrant. Αυτό διότι όσο μεγαλύτερη είναι η ημερήσια αναμενόμενη κίνηση της μετοχής τόσο μεγαλύτερη είναι και η δυνατότητα για μελλοντικό κέρδος, αφού μια μετοχή που κινείται πολύ μπορεί να πάει και πολύ πάνω ενώ όσο κάτω και να πάει πιο κάτω από το μηδέν δεν πρόκειται να πέσει η τιμή ποτέ. Διαγραμματικά αυτό φαίνεται παρακάτω




Μεγάλες κινήσεις της μετοχής δημιουργούν τη δυνατότητα για μεγάλες ανοδικές κινήσεις οπότε και μεγάλο κέρδος, αλλά και για μεγάλες πτωτικές κινήσεις, όπου η απώλεια περιορίζεται στο μηδέν. Η ασυμμετρία αυτή κάνει όλη τη διαφορά και έτσι μεγάλη διακύμανση συνεπάγεται υψηλότερη τιμή για το warrant.

•Αν το πάρω κινδυνεύω να χάσω τα λεφτά μου; Η τιμή του warrant μπορεί να πάει στο μηδέν όπως φαίνεται από το παραπάνω διάγραμμα. Μπορεί να πάει στο μηδέν όταν η πιθανότητα να είναι η μετοχή πάνω από την τιμή εξάσκησης είναι πολύ πολύ μικρή.

Έτσι αν στο warrant πάνω στη μετοχή της Τράπεζας Χ έχει τιμή εξάσκησης 0.5 ευρώ και η μετοχή είναι στα 10cents τότε η πιθανότητα να είναι στη λήξη πάνω από τα 50cents είναι πολύ μικρή και έτσι η αξία του warrant θα είναι κοντά στο μηδέν.

•Τι αποδόσεις μπορώ να προσδοκώ; Όσο αυξάνεται η τιμή της μετοχής τόσο αυξάνεται και η τιμή του warrant. Ναι, αλλά πόσο είναι το τόσο; Η απάντηση δίνεται από το delta του warrant. Το delta δίνεται από έναν άλλο μαθηματικό τύπο, ο οποίος προκύπτει από τον τύπο Black & Scholes, και παίρνει τιμές από 0 έως 1. Όσο πιο χαμηλά είναι η τιμή της μετοχής τόσο πιο κοντά στο μηδέν είναι το delta το οποίο σημαίνει ότι όταν η μετοχή είναι πολύ χαμηλά ακόμα και αν ανέβει λίγο δε θα αλλάξει η τιμή του warrant. Όσο πιο μεγάλη είναι η τιμή της μετοχής τόσο μεγαλύτερη είναι η τιμή του delta (τόσο πιο κοντά στο 1), το οποίο σημαίνει ότι αν ανέβει η τιμή της μετοχής κατά 10 cents για παράδειγμα, θα ανέβει και η τιμή του warrant κατά 10 cents.

Αν η τιμή της μετοχής είναι κοντά στην τιμή αύξησης τότε ενδέχεται το delta να είναι γύρω στο 70% στην αρχή. Αν υποθέσουμε τις παρακάτω τιμές για ένα warrant της Τράπεζας Χ τότε μπορούμε να βγάλουμε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

Warrant 5ετές στην Τράπεζα Χ με τιμή εξάσκησης 0.5 ευρώ και η τιμή της μετοχής στο 0.5. Έτσι, αν υποθέσουμε μεταβλητότητα 45% για τα επόμενα 5 χρόνια, τότε αυτό συνεπάγεται (τύπος Black & Scholes) τιμή 20cents για το ένα warrant και 70% delta. Αν η Τράπεζα Χ ανέβει κατά 10cents τότε η τιμή του warrant θα πρέπει να ανέβει κατά 7 cents στα 27cents. Έτσι άνοδος 20% για τη μετοχή (από 0.5 à 0.6) είναι άνοδος 35% (από 0.2 à 0.27)

Υπάρχει, λοιπόν σημαντική μόχλευση, στο trading των warrants. Βέβαια απαραίτητη προϋπόθεση για όλα αυτά είναι να μπορεί κανείς να κάνει πράξεις στα securities αυτά σε τιμές κοντά στις θεωρητικές τους και το bid-offer της αγοράς να είναι αρκετά μικρό ώστε να το μέσα-έξω να μην κοστίσει τόσο ώστε να ροκανίσει σημαντικά το περιθώριο κέρδους.


[*] Με εξαίρεση την Alpha όπου είναι πιθανό να πάρει κάποιος έως 7,3 warrants ανά μετοχή αντί για 9.

http://www.euro2day.gr/news/market/123/articles/773305/Article.aspx 

_______________________________________

γιατί δε βγάζει καλύτερα ο ΟΠΑΠ ένα κουπόνι;;;

 

16.4.13

Το Eυρωκοινοβούλιο "μειώνει" τους λογαριασμούς της ΔΕΗ

Απερρίφθη πριν από λίγη ώρα από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το περίφημο backloading. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί τη μείωση του κόστους αγοράς δικαιωμάτων ρύπων για τη ΔΕΗ και υπό κανονικές συνθήκες θα πρέπει άμεσα να συνυπολογιστεί από την κυβέρνηση και το  ΥΠΕΚΑ προκειμένου να εφαρμοστεί όχι αύξηση αλλά μείωση στα τιμολόγια ρεύματος των χειμαζόμενων καταναλωτών αλλά και των επιχειρήσεων και των βιομηχανιών που κλήθηκαν να πληρώσουν προκαταβολικά την αύξηση του κόστους που είχε προϋπολογιστεί για τους ρύπους με αυξημένες τιμές.

Το λεγόμενο backloading είναι η πρόταση να αποσυρθούν από την αγορά ρύπων περίπου 900 εκατ. δικαιώματα εκπομπής ούτως ώστε μέσω της τεχνητής έλλειψης να εκτιναχθούν προς τα πάνω οι τιμές στο χρηματιστήριο των ρύπων. Ωστόσο το βέτο που έθεσε με την αρνητική του ψήφο το ΕΚ επιστρέφει την πρόταση ως μη αποδεκτή και αποτελεί μια συντριπτική ήττα της Κομισιόν και του Συμβουλίου.

Η είδηση για την απόρριψη του backloading οδήγησε σε νέα κατάρρευση την αγορά δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων στην ΕΕ όπου κατεγράφη νέο χαμηλό στα 2,93 ευρώ ο τόνος, ενώ σημαντική μείωση καταγράφει στα χρηματιστήρια της ενέργειας και η τιμή του ηλεκτρισμού (3% στη Γερμανία στα 39,6 ευρώ η μεγαβατώρα).

Υπογραμμίζεται ότι η ΔΕΗ είχε προϋπολογίσει το κόστος των ρύπων με τιμές στα 7 ευρώ ο τόνος, ποσό που είχε εγκριθεί από την κυβέρνηση και είχε περάσει στους λογαριασμούς του ρεύματος κατά τις αυξήσεις των τιμολογίων του Ιανουαρίου. Δηλαδή στην πράξη, με τις τιμές κάτω από τα 3 ευρώ, προκύπτει ένα περίσσευμα 4 ευρώ για κάθε δικαίωμα, ως πλεόνασμα που θα πρέπει να επιστραφεί στους καταναλωτές ή να συνυπολογιστεί στις επικείμενες αναπροσαρμογές των τιμολογίων το Μάιο και τον Ιούλιο. Επίσης με τα νέα δεδομένα οι προϋπολογισμένες αυξήσεις (για το Μάιο και τον Ιούλιο όπως έχει ήδη συμφωνηθεί με την τρόικα και έχει ανακοινωθεί από τον περασμένο Ιανουάριο) θα πρέπει να επανυπολογιστούν και πιθανόν οι επιβαρύνσεις για τους καταναλωτές να είναι μηδενικές.

Σημειώνεται ότι η απόρριψη έγινε με 15 ψήφους διαφορά και στο ΕΚ δόθηκε μια μεγάλη μάχη μεταξύ των υποστηρικτών και των πολέμιων της πρότασης. Πρωταγωνιστικό ρόλο στις αντιδράσεις διαδραμάτισε η ομάδα των Φιλελευθέρων και ο έλληνας ευρωβουλευτής Θόδωρος Σκυλακάκης.

Πλεόν η πρόταση για το backloading θα επιστρέψει στις επιτροπές του Ευρωκοινοβουλίου για περαιτέρω διαβούλευση. Αξίζει να αναφερθεί ότι η αγορά δικαιωμάτων ρύπων αποτελεί την καρδιά του συστήματος χρηματοδότησης της πράσινης ενέργειας. Οι υπολογισμοί που είχαν γίνει για τη δεύτερη φάση λειτουργίας της αγοράς δικαιωμάτων ρύπων (ETS) στην Ευρώπη, είχαν βασιστεί σε τιμές της τάξης των 30 ευρώ ο τόνος, ωστόσο η κρίση αλλά και ο περιορισμός της ζήτησης έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο το σύστημα. Σύμφωνα με αναλυτές στην αγορά υπάρχει υπερπροσφορά δικαιωμάτων της τάξης των 1,7 δις δικαιωμάτων ρύπων. Το σύστημα καλύπτει 12000 μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και εργοστάσια. Η πτώση της βιομηχανικής παραγωγής εξαιτίας της κρίσης έχει μειώσει σημαντικά τη ζήτηση.

Δηλώσεις Σκυλακάκη

Μετά το τέλος της ψηφοφορίας στην οποία απορρίφθηκε η πρόταση της Επιτροπής για backloading900 εκ. δικαιωμάτων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ο Θόδωρος Σκυλακάκης, ευρωβουλευτής της Ομάδας της Συμμαχίας των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE) και μέλος της Κ.Ε. της Δράσης, δήλωσε:

"Μετά από πολύμηνο αγώνα τον οποίο από ελληνικής πλευράς (επί πολύ) έδινα μόνος, τελικά με οριακή πλειοψηφία απορρίφθηκε το backloading, δηλαδή η αύξηση της τιμής ρεύματος στην Ελλάδα και η επιβάρυνση της χώρας κατά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, η οποία θα δημιουργούσε χιλιάδες νέους ανέργους, καθώς η χώρα αγοράζει ετησίως 20 εκατομμύρια δικαιώματα ρύπων από το εξωτερικό. Τώρα η ΔΕΗ, η οποία υπολόγισε τις τιμές των ρύπων με 7ευρώ/δικαίωμα για το 2013 και μεγαλύτερο στα επόμενα έτη, οφείλει να μειώσει την τιμή του ρεύματος ανάλογα με τη μείωση που εμφανίζεται πλέον στην αγορά ρύπων. Είναι ευθύνη της ΔΕΗ, της κυβέρνησης και της ΡΑΕ να το πράξουν άμεσα".

"Εάν είχε εγκριθεί το backloading, αυτό θα οδηγούσε στην αύξηση των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος σε όλη την Ευρώπη και θα ήταν σε βάρος των καταναλωτών, προπαντός στις χώρες της κρίσης, που πλήττονται από τρομακτική ανεργία". Αυτό τόνισε χθες στη σχετική συζήτηση στην Ολομέλεια ο Θόδωρος Σκυλακάκης,

Όπως υποστήριξε, η όλη υπόθεση με το "backloading" γίνεται για να εισπράξουν τα κράτη επιπλέον ποσά, από τους πολίτες-καταναλωτές, μέσω της "πίσω πόρτας" και γίνεται προπαντός επειδή οι εμπνευστές της ευρωπαϊκής κλιματικής πολιτικής αρνούνται να αποδεχθούν την παταγώδη αποτυχία των οικονομικών στόχων της πρότασής τους.

Αναλυτικά, η τοποθέτηση του Θόδωρου Σκυλακάκη στην Ολομέλεια ήταν η εξής:

"Το "backloading" σημαίνει στην ουσία μεγαλύτερους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος σε ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμη και στις χώρες της κρίσης, που πλήττονται από τρομακτική ανεργία. Υψηλότεροι λογαριασμοί εις βάρος του βιοτικού επίπεδου ανθρώπων σε απόγνωση και της ανταγωνιστικότητας οικονομιών σε κρίση. Γιατί όμως γίνεται το backloading, ενώ οι περιβαλλοντικοί μας στόχοι εκπληρώνονται; Όχι βέβαια για να ενθαρρυνθούν οι επενδύσεις. Διότι οι επενδυτικές αποφάσεις που θα γίνουν από σήμερα και πέρα, θα επηρεαστούν αρνητικά από το "backloading", αφού τα έσοδά τους δεν θα εμφανιστούν πριν από το 2019-2020, όταν θα επανέρχονται τα δικαιώματα αυτά στην αγορά και οι τιμές θα πέφτουν!

Γίνεται λοιπόν για να εισπράξουν τα κράτη επί πλέον έσοδα από την πίσω πόρτα και γίνεται προπαντός διότι αρνούνται οι εμπνευστές της να αποδεχθούν ότι απέτυχαν παταγωδώς οι οικονομικοί στόχοι της κλιματικής μας πολιτικής, λόγω της αμερικανικής επανάστασης στο σχιστολιθικό αέριο και της ήττας στον τομέα των φωτοβολταϊκών από την Κίνα. Γιατί αρνούνται να αποδεχθούν την πραγματικότητα."

Την εξέλιξη σχολίασε ο διευθύνων σύμβουλος της Enel Green Power, Φραντσέσκο Σταράτσε, της μεγαλύτερης εταιρείας πράσινης ενέργειας στον κόσμο, κατά την παρουσίαση του επενδυτικού πλάνου της EGP στη Ρώμη. Η εξέλιξη αυτή δεν μας εξέπληξε, τόνισε, με δεδομένο ότι πολλές χώρες στην Ευρώπη, όπως η Ισπανία, η Ελλάδα και η Ιταλία βρίσκονται σε κρίση. Θα ήταν δύσκολο να αυξηθεί το βάρος για αυτές τις χώρες. Το θέμα έχει παγώσει και αναβάλλεται για το μέλλον, θα πρέπει οι εταιρείες πράσινης ενέργειας να ζήσουμε με αυτή την απόφαση κατέληξε ο κ. Σταράτσε.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1775072

13.4.13

Νέος οίκος αξιολόγησης το.. Βερολίνο

Ξεχάστε τη Moody's, τη Fitch και την Standard & Poor's. Εδώ και αρκετό καιρό η κυβέρνηση της Γερμανίας λειτουργεί ως ένας de facto οίκος αξιολόγησης των οικονομιών και των τραπεζικών συστημάτων της Ευρωζώνης. Το είδαμε με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο να συμβαίνει στην περίπτωση της Κύπρου όταν αξιολόγησε ως μη αποδεκτά και ανάξια διάσωσης τα μεγέθη των κυπριακών πιστωτικών ιδρυμάτων και ενορχήστρωσε εντέχνως την εν μία νυκτί κατάρρευσή τους. Το είδαμε όμως και την περασμένη Κυριακή στο επί της ουσίας «μπλόκο» της καθοδηγούμενης από το Βερολίνο τρόικας στον επιχειρούμενο «γάμο» της Εθνικής Τράπεζας με την Eurobank, για τον ίδιο ακριβώς λόγο: Η τράπεζα που θα δημιουργούνταν θα ήταν επικίνδυνα μεγάλη σε σχέση με το ελληνικό ΑΕΠ.
Το τελευταίο επιχείρημα, δηλαδή το να μην υπάρχουν τράπεζες πολύ μεγάλες σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας στην οποία εδράζονται, αποτελεί μαζί με το «κούρεμα» στις καταθέσεις των προβληματικών τραπεζών, τους δυο βασικούς πυλώνες της στρατηγικής που προωθεί το Βερολίνο στην προσπάθειά του να δημιουργήσει υπό την ηγεμονία του μια νέα χρηματοοικονομική τάξη πραγμάτων στην Ευρωζώνη. Παράλληλα, αποτελεί και τα πιο κραυγαλέα δείγματα της υποκρισίας με την οποία επιχειρεί να επιβάλει δήθεν κανόνες χρηματοπιστωτικής εξυγίανσης. Ασφαλώς όλοι θα ήθελαν οι τράπεζες της Ευρώπης να είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες, με ελάχιστα «κόκκινα δάνεια» και με ελάχιστη έκθεση σε «τοξικές» επενδύσεις, καθώς και να μην είναι δυσανάλογα μεγάλες σε σχέση με τις χώρες στις οποίες εδρεύουν.
Νέος οίκος αξιολόγησης το.. Βερολίνο
Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική, όχι τόσο στην περιφέρεια, όσο στον σκληρό πυρήνα της Ε.E., στις λεγόμενες ισχυρές και εύρωστες οικονομίες της Ε.E., της Γερμανίας μη εξαιρουμένης. Αν πάρει κανείς την αναλογία Τράπεζες/ΑΕΠ, όπως την είδαμε να χρησιμοποιείται από τη γερμανοκρατούμενη τρόικα σε Ελλάδα και Κύπρο, και την εφαρμόσει στις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό: Βάσει ενεργητικού, το τραπεζικό σύστημα της Ιταλίας είναι μιάμιση φορά μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας. Της Γερμανίας προσεγγίζει το 300% του ΑΕΠ και της Ισπανίας και της Γαλλίας τείνουν στο 350% του ΑΕΠ, ενώ της Ολλανδίας, του περιβόητου κ. Ντάιζελμπλουμ, ξεπερνά το 400% του ΑΕΠ. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ, με τις «τοξικές» μεγατράπεζές τους, περιορίζεται στο 90% του ΑΕΠ τους.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι «υγιείς» οικονομίες της Ευρώπης (εξαιρούνται Ισπανία και Ιταλία) έχουν πολύ πιο διογκωμένο (κι επομένως πιο επικίνδυνο για τη σταθερότητα και βιωσιμότητά τους) τραπεζικό σύστημα από τις χώρες που επιχειρούν να «εξαγνίσουν». Κανείς δεν ρωτάει γιατί η Deutsche Bank, π.χ. έχει δάνεια 40 φορές το ενεργητικό της, ή πώς μπορεί μια χώρα, όπως η Γερμανία ή η Γαλλία να θεωρείται σε εξαιρετική κατάσταση, όταν το τραπεζικό της σύστημα είναι 350% μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της....
Νέος οίκος αξιολόγησης το.. Βερολίνο
Η Ελλάδα των τριών «Α»
Η στρέβλωση αυτή, αναδεικνύεται κι από μια δεύτερη οπτική γωνία. Σε μελέτη της, η Tράπεζα Διεθνών Διακανονισμών συνέλεξε στοιχεία για το χρέος σε 18 χώρες-μέλη του OOΣA για το διάστημα 1980 - 2010 και καθόρισε τα εξής ανώτατα επιτρεπτά όρια για το δανεισμό σε μια κοινωνία: το δημόσιο χρέος δεν πρέπει να περνά το 85% του AEΠ, το χρέος των επιχειρήσεων (πλην του χρηματο-οικονομικού κλάδου) το 90% του AEΠ και το χρέος των νοικοκυριών επίσης το 85% του AEΠ. Aν εξετάσει το πιστωτικό προφίλ των οικονομιών της Δύσης μέσα από τα κριτήρια που θέτει η TΔΔ, θα διαπιστώσει ότι οι περισσότερες χώρες τα υπερβαίνουν σε τουλάχιστον δυο από τις τρεις κατηγορίες. Kαμία χώρα δεν βρίσκεται κάτω από τα όρια και στις τρεις κατηγορίες χρέους, ενώ ελάχιστες είναι αυτές που υπερβαίνουν τα όρια μόνο σε μία, μεταξύ αυτών και η Eλλάδα!
H χώρα μας υπερβαίνει το όριο της TΔΔ μόνο στην κατηγορία του δημοσίου χρέους. Όσον αφορά στο χρέος των νοικοκυριών έχει την τέταρτη καλύτερη επίδοση στις 18 δυτικές οικονομίες που εξετάζει η μελέτη, ενώ έχει το χαμηλότερο χρέος επιχειρήσεων ως ποσοστό του AEΠ από κάθε άλλη εξεταζόμενη χώρα! Το δε συνολικό ιδιωτικό της χρέος, που αντανακλά και την έκθεση των τραπεζών της υπολογιζόταν από την ΤΔΔ στο 130% του ΑΕΠ της, λίγο μικρότερο από αυτό της Γερμανίας! Την ίδια ώρα, στην Ολλανδία το ιδιωτικό χρέος (νοικοκυριών κι επιχειρήσεων) εμφανιζόταν στο 250% και στη Γαλλία στο 270%!
Δυστυχώς για την Ελλάδα οι τρεις μεγάλοι αμερικανικοί οίκοι αξιολόγησης (Moody's, Fitch, S&P) δεν έκριναν τη βιωσιμότητα μιας οικονομίας με βάση το συνολικό χρέος, αλλά μόνο το δημόσιο. Γι' αυτό και έφτασαν να αξιολογούν την Ελλάδα ως αναξιόχρεη χώρα. Το κριτήριο αυτό, διαψεύστηκε στην πράξη στην περίπτωση της Κύπρου. Η τελευταία αντιμετωπίστηκε από τον νέο και κυρίαρχο οίκο αξιολόγησης της Ευρώπης, το Βερολίνο, ως δυνάμει αναξιόχρεη χώρα λόγω του αθροίσματος του δημοσίου και του ιδιωτικού (τραπεζικού) της χρέους και δίχως να προϋποθέτει τη διάσωση των κυπριακών τραπεζών από τη Λευκωσία!
Απλώς αρκούσε το άθροισμα ιδιωτικού και δημοσίου χρέους! Υπό το ίδιο αυτό πρίσμα, η Ελλάδα θα εμφανιζόταν πολύ πιο αξιόχρεη ακόμα κι από χώρες που απολαμβάνουν σήμερα την ύψιστη πιστοληπτική αξιολόγηση «ΑΑΑ». Αντ' αυτού, εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με εξίσου αυθαίρετα μεν, αλλά διαφορετικά από της Κύπρου κριτήρια, με συνέπεια να παραμένει επί της ουσίας αναξιόχρεη κι αποκλεισμένη από τις αγορές, και παράλληλα να απαγορεύεται η ενίσχυση του τραπεζικού της κλάδου, παρόλο που αυτός είναι αναλογικά ίσως και ο μικρότερος στην Ευρωζώνη...

Πόσο εκτεθειμένες είναι οι μεγάλες τράπεζες;
1,5 τετρακισεκατομύρια τα παράγωγα μόλις 70 τρισεκατομύρια το παγκόσμιο ΑΕΠ 
Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε από την τρόικα η συγχώνευση Εθνικής - Eurobank -και προηγουμένως το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου- είναι τουλάχιστον προκλητικός με βάση τον τρόπο που λειτουργούν σήμερα οι μεγάλες τράπεζες της Ευρωζώνης, οι οποίες, μάλιστα, υποτίθεται ότι είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες. Το γιατί απαντιέται εύκολα αν αναλογιστεί κανείς τι συμβαίνει στην παγκόσμια αγορά παραγώγων.
Τα παράγωγα αποτελούν νόμιμα στοιχήματα για την μελλοντική αξία ή η απόδοση μετοχών, νομισμάτων, ομολόγων, εμπορευμάτων και πάσης φύσεως αξιών στην οικονομία. Ως τέτοια, αποτελούν το απόλυτο κερδοσκοπικό εργαλείο, το οποίο αξιοποιούν στο έπακρο οι μεγάλοι τραπεζικοί κολοσσοί του πλανήτη.
Η συνολική νοητή αξία αυτών των παραγώγων παγκοσμίως αγγίζει τα 1,5 τετρακισεκατομύρια δολάρια! Μπροστά του ακόμα κι αυτό το παγκόσμιο ΑΕΠ ωχριά: ανέρχεται μόλις σε 70 τρισ. δολ. το χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι αν υπάρξει η παραμικρή διόρθωση στην παγκόσμια αγορά παραγώγων η ζημία θα μετριέται σε πολλαπλάσια του παγκόσμιου ΑΕΠ!
Ποιοι είναι οι μεγάλοι παίκτες σε αυτήν την αγορά; Οι μεγατράπεζες της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Τα στοιχεία για την έκθεση των ευρωπαϊκών τραπεζών είναι περιορισμένα. Παραδόξως, οι αμερικανικές τράπεζες είναι πιο διαφανείς: Η JPMorgan Chase με ενεργητικό μόλις πάνω από 1,8 τρισ. δολάρια, έχει συνολική έκθεση σε παράγωγα πάνω από 69 τρισ.! Η Citibank, με ενεργητικό περίπου 1,3 τρισ. δολ.) έχει έκθεση πάνω 52 τρισ, ενώ η Goldman Sachs έχει έκθεση 41 τρισ., δηλαδή 362 φορές μεγαλύτερη από το ενεργητικό της (περίπου 114 δισ.)!
Η έκθεση των ευρωπαϊκών τραπεζών στα παράγωγα κυμαίνεται σε ανάλογα επίπεδα, ίσως και υψηλότερα, δεδομένου ότι το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης φέρεται ως τρεις φορές πιο υπερδανεισμένο από το αμερικανικό.
Οι μεγάλες τράπεζες, όπως η Deutsche Bank, γνωρίζουν ότι απλά δεν υπάρχει αρκετό κεφάλαιο για να καλύψουν όλη αυτήν την έκθεση και τρέμουν εξελίξεις όπως μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, διότι κάτι τέτοιο θα πυροδοτούσε ένα πτωτικό ντόμινο στην αγορά παραγώγων.
Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες με μεγάλη έκθεση πρέπει να διακινδυνεύσουν ακόμη περισσότερα χρήματα για τη δημιουργία των αυξημένων αποδόσεων που απαιτούνται για την κάλυψη των στοιχημάτων που έχουν ήδη γίνει. Αυτό επιτυγχάνεται χάρη στο άφθονο νέο χρήμα που τυπώνει η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ (την οποία επισήμως αποδοκιμάζει το Βερολίνο) διατηρεί ζωντανή τη φούσκα των παραγώγων κι επιτρέπει και στις τράπεζες της Ευρώπης να εμφανίζονται «επαρκώς κεφαλαιοποιημένες».
Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές τράπεζες χρειάζονται και πραγματικό χρήμα. Γι' αυτό και κάνουν ό,τι μπορούν για να προσελκύσουν κεφάλαια. Προφανώς, το χρήμα στην Ευρωζώνη έχει πλέον μόνο μια κατεύθυνση: Από τον Νότο προς το Βορρά.
Tίποτα δεν πλησιάζει σε μέγεθος το 1,5 τετράκισ. δολ. της αγοράς παραγώγων
1. Tο AEΠ των HΠA αγγίζει τα 15 τρισ. δολάρια.
2. Tο σύνολο της προσφοράς χρήματος στις HΠA είναι επίσης περίπου 15 τρισ. δολάρια.
3. Tο παγκόσμιο AEΠ εκτιμάται σε περίπου 70 τρισ. δολάρια.
4. H ακίνητη περιουσία του σε ολόκληρο τον κόσμο αποτιμάται σε περίπου 75 τρισ. δολάρια.
5. H συνολική αξία ομολόγων και μετοχών υπολογίζεται σε περίπου 100 τρισ. ευρώ.
6. O παγκόσμιος πληθυσμός είναι περίπου 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Έτσι, η αγορά παραγώγων αντιπροσωπεύει περίπου 210.000 δολάρια ανά άτομο στον πλανήτη.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26516&subid=2&pubid=113025685

8.4.13

Νέο θρίλερ με τα CDS στην ΕΕ

Αν ο χρόνος είναι χρήμα, τότε η Ευρώπη, το τελευταίο οκτάμηνο που μεσολάβησε απ' την παρέμβαση Ντράγκι υπέρ του ευρώ, αποδεικνύεται διπλά σπάταλη.

Εχασε τον χρόνο που είχε κερδίσει τον περασμένο Σεπτέμβρη και την ανοχή των αγορών. Ακόμα χειρότερα, με την απόφαση του Eurogroup για το bail-in της Κύπρου οι Ευρωπαίοι κατόρθωσαν να κάνουν συγχρόνως δύο πράγματα που μοιάζουν εκ πρώτης όψεως αντιφατικά.
Να εισάγουν τον κόσμο σε μια νέα εποχή αβεβαιότητας -με την ανασφάλεια για τις καταθέσεις να κυριαρχεί, ακόμα και για όσους έχουν κάτω απ' το ευρωπαϊκά εγγυημένο όριο των 100 χιλιάδων- και να ταξιδέψουν πίσω στον χρόνο πριν από σημεία καμπής για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως η κατάρρευση της Lehman Brothers.
Oπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Πίτερ Κόι, οικονομικός αναλυτής του Bloomberg Businessweek, «αντί να έχει τονωθεί η οικονομική ανάπτυξη ολόκληρης της ηπείρου, ώστε η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ελλάδα και η Κύπρος να βρουν τον δρόμο της επιστροφής προς τη δημοσιονομική σταθερότητα, η Γερμανία θεωρώντας ότι η ΕΚΤ θα απέτρεπε ενδεχόμενες χρεοκοπίες, έδειξε το σκληρό της πρόσωπο και άρχισε να επιμένει ότι οι χρεωμένες χώρες θα έπρεπε να αναλάβουν περισσότερες ευθύνες για τη διάσωσή τους».
Το πρόγραμμα σωτηρίας δεν άφησε καμία αμφιβολία στις αγορές ότι τα υπερχρεωμένα κράτη είναι μόνα τους, με αποτέλεσμα το κόστος για προστασία έναντι χρεoκοπίας credit default swap να εκτοξευτεί στα ύψη. Για παράδειγμα, από τα χαμηλά επίπεδα που βρέθηκε στα μέσα Ιανουαρίου να αυξηθεί έως και το 60% για την UniCredit της Ιταλίας και το 67% για την Intesa Sanpaolo της Ιταλίας, σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg.
Για 10 ημέρες
Τελευταίο θύμα αυτής της εμμονής είναι η Κύπρος, η οποία «φαίνεται να οδεύει προς μια μακρά και δριμεία περίοδο ύφεσης λόγω του μίζερου πακέτο διάσωσης», οπως εκτιμά ο Κόι, ενώ με αφετηρία την ημερομηνία της πρώτης ανακοίνωσης για το νησί και για 10 μέρες στη σειρά, τα CDS ανέβαιναν για τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, αλλά και για εκείνες τις αμερικανικές με σημαντικό βαθμό διασύνδεσης με το ευρωπαϊκό σύστημα.
Γνωστά στο ελληνικό κοινό απ' τα πρώτα επεισόδια της κρίσης στη χώρα, τα σύνθετα χρηματο-οικονομικά προϊόντα αυτά, που είναι ασφαλιστήρια έναντι κινδύνου αθέτησης πληρωμών κατέγραψαν αύξηση για όλες τις μεγάλες τράπεζες και το μεγαλύτερο ανοδικό σερί από το 2011.
Μετά το bail-in καταθέτες και επενδυτές ανησυχούν για τα χρήματά τους έξω. Η εμπιστοσύνη στον ευρωπαϊκό τραπεζικό κλάδο επλήγη και πολλές τράπεζες πληρώνουν ήδη τις συνέπειες.Για παράδειγμα, σύμφωνα με το Bloomberg το CDS της ισπανικής Banco Santander αυξήθηκε από τα χαμηλά του Ιανουαρίου στο 37%.
Συγκεκριμένα, μεταξύ 15 και 27 Μαρτίου, το κόστος ασφάλισης των ομολόγων ευρωπαϊκών τραπεζών ανέβηκε κατά 43%, όπως δείχνει ο Markit iTraxx Europe Senior Financial Index, δείκτης που παρακολουθεί τις τιμές των CDS για 25 ευρωπαϊκούς πιστωτικούς και ασφαλιστικούς οργανισμούς και έφτασε (στις 28 Μαρτίου) σε τιμές λίγο χαμηλότερες απ' τον Μάιο του 2010 (205 έναντι 223), όταν υπεγράφη το πρώτο ελληνικό μνημόνιο.
Παρότι η συγκεκριμένη τιμή αποκλιμακώθηκε κάπως (πέφτοντας στο 179 στις 4/4), το πλήγμα στην εμπιστοσύνη αντανακλάται και στον Stoxx Europe 600 Banks Index (SX7P), δείκτη που μετράει τις χρηματιστηριακές τιμές των ευρωπαϊκών τραπεζών και ο οποίος έπεσε κατά 6.8%. Τα νούμερα είναι χειρότερα για κάποιες ιταλικές και ισπανικές τράπεζες.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή της Pimco, Φιλίπ Μποντερό, έσπασαν τρία ταμπού με την απόφαση για την Κύπρο: επλήγη η αποταμίευση, επιβλήθηκαν έλεγχοι στις κεφαλαιακές ροές και επιταχύνθηκε η μετάβαση προς τους νέους κανονισμούς για τις τράπεζες που είχε προαναγγελθεί για το 2018.
«Στην αγορά των CDS», αναφέρει στους Financial Times ο Ζιλ Μοέκ, αναλυτής της Deutsche Bank, «βλέπουμε εντάσεις που δεν είναι παρούσες στην αγορά ρευστού». Αυτό μεθερμηνεύεται και με την έννοια ότι τα CDS είναι ένα θερμόμετρο που μετράει πυρετό που έως τώρα δεν έχει εκδηλωθεί, αφού, όπως λέει ο Μοέκ, μέχρι στιγμής δεν έχουμε κάποια χειροπιαστά δεδομένα για αύξηση του κόστους της χρηματοδότησης των τραπεζών.
Σε κάθε περίπτωση, είναι ενδεικτικά όσα ανέφερε μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο του CNBC και εξηγώντας εκεί για ποιο λόγο τις τελευταίες εβδομάδες «σορτάρει» τις τράπεζες (δηλαδή στοιχηματίζει εναντίον τους), ο διευθυντής της επενδυτικής φίρμας Newedge, Λάρι ΜακΝτόναλντ.
Ρίσκο
Ο ΜακΝτόναλντ στάθηκε ιδιαίτερα στους δείκτες που απεικονίζουν την αύξηση των τιμών των CDS των τραπεζών από τότε που έγινε γνωστή η επίμαχη απόφαση για την Κύπρο. «Το είδαμε αυτό το 2011. Το είδαμε πριν από τη Lehman. Το είδαμε το 2012. Είναι πρόβλημα επειδή πολλοί παίκτες στο τραπέζι του δανεισμού ίσως βλέπουν κάτι να συμβαίνει στην Ευρώπη», ισχυρίζεται ο ΜακΝτόναλντ, ο οποίος θεωρεί τα CDS σημάδι επερχόμενων ή τελούμενων τώρα εξελίξεων. Ανάμεσα στις τελευταίες είναι και η διαρροή καταθέσεων, ειδικά από τράπεζες της περιφέρειας, κάτι που στις επόμενες λίγες εβδομάδες θα εξακριβωθεί αν έγινε.
Ο ΜακΝτόναλντ υπογραμμίζει επίσης πως σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως οι τράπεζες στην Πορτογαλία, δεν υπάρχουν καθόλου περιθώρια για λάθη μετά τις κυπριακές εξελίξεις. «Αν οι καταθέσεις εγκαταλείψουν τις πέντε κορυφαίες τράπεζες και μετά η κυβέρνηση πρέπει να καλύψει την τρύπα στο κεφάλαιο, υπάρχει ένα σημαντικό ρίσκο.
Είναι σαν να βλέπουμε έναν κίνδυνο τύπου Ελλάδας να έρχεται τους επόμενους μήνες». Προσέτι, ανησυχία για την πραγματική κατάσταση των τραπεζών και την ικανότητά τους να δώσουν ρευστότητα στην παραγωγική οικονομία δημιουργείται απ' την παρατήρηση των κινήσεων αντιστάθμισης κινδύνου που επιχειρούν με εργαλείο πάλι τα CDS. Συγκεκριμένα, όλο και περισσότερο, οι τράπεζες εκμεταλλεύονται ένα κενό που υπάρχει στο Σύμφωνο για την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών (Βασιλεία ΙΙΙ). Ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας κύριων ιδίων κεφαλαίων Tier 1 είναι ένα κλάσμα, ο παρονομαστής του οποίου εξαρτάται απ' την ποσότητα των επισφαλών δανείων που έχουν χορηγήσει οι τράπεζες.
Οι τράπεζες ασφαλίζουν τα δάνεια αυτά με CDS που εκδίδουν άλλες τράπεζες ή ασφαλιστικοί οργανισμοί, οπότε ελαττώνουν τεχνητά τον παρονομαστή, αφού η μια τράπεζα εγγυάται στην άλλη. Με τον τρόπο αυτό οι τράπεζες κρατούν το Tier 1 σε υψηλά επίπεδα, ενώ στην πραγματικότητα μειώνουν τα κεφάλαια που επιβάλλεται να διατηρούν για περιπτώσεις πτωχεύσεων.
Την ίδια στιγμή, έχουν φουσκώσει τόσο τα ασφαλιστήρια συμβόλαια που είναι πιθανό να οδηγήσουν κάποια απ' τα ιδρύματα που τα εξέδωσαν σε πτώχευση και να πέσει το χρηματοπιστωτικό εποικοδόμημα σαν πύργος με τραπουλόχαρτα. Το απαισιόδοξο σενάριο το είδαμε να εκτυλίσσεται και το 2007 με την AIG στην περιοχή που δεν μπόρεσε να πληρώσει τα CDS που είχε εκδώσει και διασώθηκε απ' την αμερικανική κυβέρνηση. Είναι ένας ραφινάτος, αλλά πολύ επικίνδυνος τρόπος να κρατάς διπλά βιβλία και η Επιτροπή της Βασιλείας στην οποία συμμετέχουν οι εκπρόσωποι των ρυθμιστικών Αρχών από 27 κράτη επιθυμεί να κλείσει το «παραθυράκι», εισάγοντας χρεώσεις στην έκδοση τέτοιων ασφαλιστήριων συμβολαίων. Σε μια παράλληλη εξέλιξη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι αρκετά πιθανό να προχωρήσει τις διαδικασίες ενάντια σε κάποιες απ' τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου για τη χειραγώγηση των τιμών των CDS.
Ερευνα
Συνολικά 16 διαφορετικοί χρηματο-οικονομικοί οργανισμοί βρίσκονται υπό έρευνα και ίσως τελικά κληθούν να πληρώσουν βαριά πρόστιμα. Τον ίδιο κίνδυνο προστίμων αντιμετωπίζουν και οι εταιρείες Markit και ICE Clear Europe, οι οποίες διαχειρίζονται πλατφόρμες που σχετίζονται με την υπερδιογκωμένη -ανερχόμενη στα 27 τρισεκατομμύρια δολάρια- παγκόσμια αγορά παραγώγων και επίσης βρίσκονται υπό εξέταση.
Ο Μάρτιν βαν Βλίετ, επικεφαλής οικονομολόγος της ολλανδικής ING, θεωρεί ότι στην ΕΚΤ πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται μη συμβατικούς τρόπους να τονώσουν την οικονομία και εκτιμά ότι -αν όχι μέσα στον μήνα, πάντως σύντομα- θα πρέπει ο Ντράγκι να αναγνωρίσει ότι η οικονομία δεν βελτιώνεται και πως οι πιθανότητες μιας αρνητικής έκπληξης είναι μεγαλύτερες από παλαιότερα.
Ο Νικ Κούνις της -επίσης ολλανδικής- ABN Amro δηλώνει εμφατικά στο Bloomberg ότι «με την οικονομία αδύναμη, τον πληθωρισμό να πέφτει σε χαμηλά επίπεδα, τις ανομοιότητες μεταξύ των κρατών και τον πιστωτικό μηχανισμό να μη βελτιώνεται, δεν μπορείς να συμπεραίνεις ότι δεν είναι απαραίτητη περαιτέρω δράση από την ΕΚΤ».
Ενα σχόλιο που πρέπει εδώ να γίνει είναι ότι οι τραπεζίτες στην Ολλανδία έχουν έναν παραπάνω λόγο να ανησυχούν: τον Ντάισελμπλουμ, που πριν από την Κύπρο εφήρμοσε στην ολλανδική SNS Reaal το bail-in.
Ο ρόλος της ΕΚΤ
Η έλλειψη ρευστότητας αναβάλλει την ανάκαμψη
Για άλλη μια φορά, χάρη στους ηγέτες της, η ΕΕ μοιάζει με παιδική χαρά. Η εμπιστοσύνη των πολιτών βρίσκεται σε τσουλήθρα, ενώ οι εξελίξεις στο τραπεζικό σύστημα κάνουν τραμπάλα. Λίγους μήνες αφότου ο Μάριο Ντράγκι, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη θεατρικότητα, αποκάλυψε τον τρόπο με τον οποίο θα στήριζε το ευρώ, βρίσκεται ξανά υπό πίεση να παρουσιάσει εκ μέρους της ΕΚΤ ένα νέο σχέδιο.
Το περίφημο «μπαζούκας» του Ντράγκι συνίστατο στις -υπό όρους- απευθείας αγορές ομολόγων και κυρίως στην παροχή ενισχύσεων τύπου LTRO -χαμηλότοκα δάνεια τριετούς διάρκειας ύψους μέχρι ενός τρισ. ευρώ προς τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Χάρη και στο σχέδιο παροχής ρευστότητας, ο Ντράγκι είχε προβλέψει ότι η Ευρώπη θα ξαναγυρνούσε στην ανάπτυξη στο δεύτερο μισό του 2013. Κάτι τέτοιο μοιάζει πλέον, αν όχι υπεραισιόδοξο, τουλάχιστον αμφίβολο.
Οι επιλογές που διαθέτει ο κεντρικός τραπεζίτης της Ευρωζώνης είναι περιορισμένες: μείωση επιτοκίων ή μετατροπή σε πολυετή των τριετών δανείων. Δεν διασφαλίζεται όμως έτσι το σημαντικότερο, ότι θα πάνε τα χρήματα εκεί που πρέπει, αφού οι τράπεζες απλά παρκάρουν τα χρήματα και δεν τα χορηγούν στις επιχειρήσεις.
Βασικός στόχος
Το να ξαναρχίσουν να δανείζονται οι τελευταίες πρέπει να είναι η κύρια επιδίωξη της ΕΚΤ, όπως είπαν στο Bloomberg διαφορετικές πηγές, υπό το φως των στοιχείων που φανερώνουν ότι για δέκατο συνεχόμενο μήνα τα δάνεια μειώθηκαν τον Φεβρουάριο, πέφτοντας κατά 0,9% σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2012, ενώ περισσότερο και από τις προβλέψεις έπεσε η βιομηχανική παραγωγή τον Μάρτιο.
Υπάρχουν αρκετοί οικονομολόγοι που πιστεύουν ότι η ΕΚΤ θα διευκόλυνε τη δανειοδότηση μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων αν οι εγγυήσεις που ζητούνταν ήταν λιγότερες, αλλά ακόμα κι αυτό πιθανότατα δεν θα εξασφάλιζε τη συναίνεση των εκπροσώπων των χωρών του Βορρά. Σε αυτό το στενόχωρο πλαίσιο ο Μάριο Ντράγκι στην τελευταία συνέντευξη Τύπου που έδωσε, ανέφερε ότι η ΕΚΤ θα παρακολουθεί στενά τις εισερχόμενες πληροφορίες και θα επαγρυπνεί για τη «σταθερότητα των τιμών», ενώ η περιζήτητη ανάπτυξη θα έρθει από την πιο «ευέλικτη» προσαρμογή των μισθών.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63808977

6.4.13

Έτσι θα "λειτουργήσουν" τα warrants

Πρώτη ανοίγει τον... χορό της ανακεφαλαιοποίησης η Alpha Bank, αποσκοπώντας σε κάλυψη των κεφαλαικών της αναγκών ύψους 4,571 δισ. ευρώ, μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου και χωρίς την έκδοση μετατρέψιμων ομολόγων (CoCos). Μάλιστα, η Alpha Bank αποσκοπεί στην υπερκάλυψη του 10%, βάζοντας.. τον πήχη της ιδιωτικής συμμετοχής στο 12%, ήτοι στα 550 εκατ. ευρώ.

Σημείο-κλειδί στην επιτυχημένη ολοκλήρωση της διαδικασίας, αποτελεί, σύμφωνα με το σχέδιο τράπεζας, το «δίχτυ ασφαλείας» που προσφέρει η τράπεζα στους επενδυτές, Τι σημαίνει αυτό; Βάσει του σχεδίου, προβλέπεται να δοθεί το δικαίωμα στους επενδυτές να αποσύρουν το ενδιαφέρον τους, στην περίπτωση που δεν συγκεντρωθεί το απαιτούμενο ποσό των 257 εκατ. ευρώ, που είναι το ελάχιστο για την κάλυψη του 10% της ιδιωτικής συμμετοχής.

Η περίοδος άσκησης δικαιωμάτων προτίμησης θα λάβει χώρα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαΐου. Πιο συγκεκριμένα, η Alpha επιθυμεί να αντλήσει το σύνολο των κεφαλαιακών της αναγκών με έκδοση κοινών μετοχών, με τους ιδιώτες να καλούνται να καλύψουν έως το 10% του συνόλου, δηλαδή 457 εκατ. ευρώ, ενώ στην περίπτωση υπερβάλλουσας ζήτησης μπορεί να διατεθούν επιπλέον μετοχές αξίας 93 εκατ ευρώ.

Μία, επίσης, πολύ σημαντική πτυχή της διαδικασίας, η οποία καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την ελκυστικότητα της συμμετοχής στην ΑΜΚ, είναι τα δικαιώματα κτήσης μετοχών, τα γνωστά warrants. Οι μέτοχοι που ακούν τα δικαιώματα προτίμησης λαμβάνουν δωρεάν warrants, τα οποία εκδίδει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για τις μετοχές που κατέχει. Λόγω του περιορισμού της αύξησης στο 10% (12% αν γίνει η ιδιωτική τοποθέτηση σε στρατηγικούς και θεσμικούς επενδυτές), εξασφαλίζεται η μέγιστη αναλογία ενός warrant σε 9 μετοχές του ΤΧΣ (η αντιστοιχία γίνεται 7,31 μετοχές του ΤΧΣ εφόσον πραγματοποιηθεί η ιδιωτική τοποθέτηση για επιπλέον 2%).

Πως όμως θα λειτουργήσουν τα warrants και τι πρέπει να προσέχουν οι επενδυτές;

«Η γενικότερη εντύπωση που ίσως πρέπει να αποτυπωθεί στους επενδυτές, πέρα από τα αυστηρώς τεχνικά χαρακτηριστικά και τον τρόπο λειτουργίας του συγκεκριμένου εργαλείου, είναι ότι ο τρόπος άσκησης των warrants τα καθιστά ‘φθηνά δικαιώματα’», σημειώνει αναλυτής με βαθιά γνώση της αγοράς.

Ο ίδιος εξηγεί ότι τα warrants είναι χρηματοοικονομικά εργαλεία που μοιάζουν με τα δικαιώματα προαίρεσης, τα γνωστά options. «Τα warrants στις ΑΜΚ των τραπεζών θα λειτουργήσουν σαν ένα option πάνω σε μία μετοχή», σημειώνει ο ίδιος θέλοντας να δώσει μία εικόνα του τρόπου λειτουργίας, δεδομένου ότι τα options είναι πιο γνωστά σε περισσότερο κόσμο.

«Με λίγα λόγια η όλη διαδικασία αναμένεται να αποδειχθεί ιδιαίτερα κερδοφόρα και να αποδώσει τα μέγιστα από τη στιγμή που η διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης θα εκτελείται κανονικά και οι τράπεζες θα επιστρέψουν σε κερδοφορία», συμπληρώνει.

Ο μέτοχος δηλαδή για κάθε μετοχή που αγοράζει αποκτά δωρεάν το δικαίωμα αγοράς εννέα μετοχών της τράπεζας, που κατέχει το ΤΧΣ, σε προκαθορισμένη τιμή. Εάν στο διάστημα μέχρι της ενάσκηση του δικαιώματος αυτού η τιμή της μετοχής έχει ανέβει, η απόδοση της αρχικής μετοχής που αγόρασε θα έχει πολλαπλασιασθεί.

Για παράδειγμα, επενδυτής που συμμετέχει στην αύξηση μπορεί να προβεί στην άσκηση του warrant και να αποκτήσει επιπλέον 9 μετοχές από το ΤΧΣ στην τιμή διάθεσης. Πρακτικά, η νέα του θέση είναι 10 μετοχές και αν η μετοχή έχει ανέβει εν τω μεταξύ 10% σε σχέση με την τιμή διάθεσης, το συνολικό του κέρδος γίνεται 10 επί 10%, δηλαδή 100%, διπλασιάζοντας την επένδυσή του. Με άλλα λόγια, μέσω των warrants δίνεται η δυνατότητα στον μέτοχο να αποκτήσει υπεραξία που αντιστοιχεί σε 10 μετοχές έχοντας όμως επενδύσει μόνο σε μία.

Η αξία των warrants που αντιστοιχούν σε 9 μετοχές του ΤΧΣ υπολογίζεται σε σχεδόν μία φορά την τιμή διάθεσης μίας νέας μετοχής. Αποτιμήσεις που κυκλοφορούν στα desks του Λονδίνου ανεβάζουν την τιμή του warrant (που δίνει 9 μετοχές) από 0,40 ευρώ έως 1,20 ευρώ. Μάλιστα, καθώς τα warrants θα εισαχθούν στο Χ.Α. άμεσα προς διαπραγμάτευση, οι επενδυτές θα μπορούν να εισπράξουν την αξία τους με μια απλή χρηματιστηριακή πώληση. Εάν διατηρήσουν τα warrants θα έχουν τη δυνατότητα να καρπωθούν το σύνολο του οφέλους με την εξάσκησή τους, πολλαπλασιάζοντας την αξία της αρχικής επένδυσης (βλέπε το ακόλουθο παράδειγμα). Σημειώνεται ότι τα warrants μπορούν να ασκηθούν εντός πενταετίας και το ΤΧΣ δε μπορεί να διαθέσει τις μετοχές που θα προκύψουν από την αύξηση για 3 χρόνια.

Ενδεικτικό Παράδειγμα που επεξηγεί το μηχανισμό της αύξησης και των Warrants

Με παραδοχή ότι η τιμή διάθεσης είναι 1 ευρώ ανά μετοχή, ο μέτοχος που συμμετέχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, έχει κόστος επένδυσης 1 ευρώ και βρίσκεται να κατέχει μία μετοχή και επιπλέον ένα warrant με το οποίο μπορεί να αγοράσει 9 μετοχές από το ΤΧΣ στο 1 ευρώ (αυτό το κόστος προσαυξάνεται για κάθε έτος που διακρατείται το warrant). Όταν εξασκήσει το warrant, καρπώνεται τη διαφορά της τιμής στην οποία διαπραγματεύεται η μετοχή τότε και της τιμής διάθεσης περίπου. Δηλαδή, αν η τιμή είναι 1,1 ευρώ, το κέρδος διαμορφώνεται σε 0,1 ευρώ και για τις εννέα μετοχές του warrant συν τη μία νέα μετοχή που προέκυψε από την αύξηση σε 1 ευρώ (10 x 0,1 ευρώ). Έναντι λοιπόν, της αρχικής του επένδυσης του 1 ευρώ σε μία μετοχή, η απόδοσή του είναι αυτή των δέκα μετοχών, δηλαδή 100%. Το αποτέλεσμα του μηχανισμού είναι ο σχεδόν δεκαπλασιασμός της απόδοσης της μίας μετοχής. Στον παρακάτω πίνακα υπολογίζεται το κέρδος για διαφορετικές τιμές της μετοχής της Alpha όπως ενδέχεται να διαμορφωθεί μελλοντικά:



Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι τα δικαιώματα προτίμησης (Rights) αφορούν μόνο το 10% της αύξησης και όχι το σύνολο της κεφαλαιακής ενίσχυσης των 4,6 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα, οι μέτοχοι καλούνται να καταβάλουν για κάθε μία υφιστάμενη μετοχή 0,86 ευρώ (457,1 εκατ. ευρώ/ 534 εκατ. που είναι ο αριθμός των υφιστάμενων μετοχών), έναντι 8,6 ευρώ ανά μετοχή που θα ίσχυε για να καλυφθεί το σύνολο των κεφαλαιακών αναγκών (4,6 δις ευρώ). Το τίμημα ανά μετοχή, είναι λοιπόν θεωρείται χαμηλό και δημιουργούνται συνθήκες περιορισμένης προσφοράς δικαιωμάτων, με αποτέλεσμα, η κάλυψη της αύξησης να θεωρείται από πολλούς δεδομένη.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1767231

______________________________________________

η παρουσίαση είναι για αρχάριους και τα συμπεράσματα επίσης

το σημαντικό που πρέπει καταλάβει κάποιος:
ακόμα ένας τρόπος απίθανου τζόγου!
ακόμα ένας τρόπος που μπορείς να χάσεις και τα λίγα που σου έμειναν από τράπεζες!!!

 

27.3.13

Δημοσιογράφος Bloomberg: Να πώς λειτουργούσε το κυπριακό πλυντήριο μέσα από τις τράπεζες

Σε άρθρο του με τίτλο «Κύπρος, η γη των δομημένων προϊόντων» ο οικονομικός αναλυτής του Bloomberg, Nick Dunbar εξηγεί πώς βίωσε ο ίδιος από το 2007 το «μεγάλο κόλπο» των κυπριακών τραπεζών για να γίνει η Μεγαλόνησος ένας οικονομικός παράδεισος όπου το ξέπλυμα χρήματος γινόταν ακόμη και με την πρόφαση της επανένωσης του νησιού και αναρωτιέται αν τα αποθέματα φυσικού αερίου του νησιού είναι άλλη μία περίπτωση «δομημένου προϊόντος».
Στην προσωπική του σελίδα αναφέρει: «Τον Μάιο του 2007, μια μεγάλη γαλλική τράπεζα με πλησίασε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με μια πρόταση να συμμετάσχω σε συνέδριο που διοργανώνει η Τράπεζα της Κύπρου για τις συντάξεις στην Κύπρο. Εκεί θα συζητούσαν τα οφέλη των μη παραδοσιακών επενδυτικών στρατηγικών για την ενίσχυση της θέσης των συνταξιοδοτικών ταμείων. Μου ζήτησαν να παρουσιάσω τις απόψεις μου σχετικά με το τι θα δούμε στην Ευρώπη και τα πιθανά οφέλη των δομημένων λύσεων.
«Δομημένες λύσεις» είναι μια λέξη-κώδικας για την πώληση παραγώγων, κάτι που έκανε με μεγάλη επιτυχία η γαλλική τράπεζα που θα συμμετείχε επίσης στο συνέδριο. Για τους υπεύθυνους της τράπεζας θεωρείται ότι προσδίδει αξιοπιστία να μιλήσει για κάτι τέτοιο ένας ανεξάρτητος δημοσιογράφος. Και γιατί όχι, σκέφτηκα. Ήξερα για το θέμα και ήμουν περίεργος να δω την Κύπρο».
Ο δημοσιογράφος συνοψίζει την ομιλία του στο συνέδριο και εξηγεί τα συμπεράσματά του από αυτό: «Μετά την ομιλία μου, συνομίλησα με τους ανθρώπους από την Τράπεζα της Κύπρου και άλλες τοπικές επιχειρήσεις. Κατάλαβα ότι οι Κύπριοι έβλεπαν τα «ξαδέλφια» τους από την Ελλάδα ως προσφιλείς χωριάτες που προτιμούσαν ένα γαϊδουράκι από μία Mercedes. Συγκεκριμένα οι Κύπριοι δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν οι ίδιοι τα δομημένα προϊόντα. Αυτό που ήθελαν να κάνουν ήταν να κερδίσουν τις προμήθειες πουλώντας στους συνταξιούχους Ελληνες, Ρώσους, Βρετανούς και άλλους πλούσιους ξένους που συρρέουν στην Κύπρο.
Στη συνέχεια περιγράφει την επόμενη πρόσκληση που του έγινε τον Ιούνιο του 2011 σε ένα συνέδριο με θέμα την επανένωση της Κύπρου, παρότι ο ίδιος τους ενημέρωσε ότι ήξερε πολύ λίγα πράγματα για την ιστορία του διαιρεμένου νησιού. Οι διοργανωτές τον καθησύχασαν ότι θα του στείλουν ένα ενημερωτικό σημείωμα για να προετοιμαστεί.
«Το έγγραφο της ΜΚΟ εξηγούσε πώς σχεδιάζει να επανενώσει το νησί και επικεντρωνόταν στην αποζημίωση των Ελλήνων που είχαν χάσει τη γη κατά τη διάρκεια της διαίρεσης της νήσου πριν από 40 χρόνια, χωρίς να εκδιώξει τους νυν ενοίκους. Μια ιδέα που έπεσε στο τραπέζι ήταν να δοθούν πιστοποιητικά στους αρχικούς ιδιοκτήτες της γης, τα οποία θα μπορούσαν να ομαδοποιηθούν και να τιτλοποιηθούν, και θα προσέλκυαν επενδυτές που ήθελαν να επικεντρωθούν στον τουρισμό. Με την οικονομική αυτή αλχημεία, που θα ενίσχυε την αξία των πιστοποιητικών θα πείθονταν και οι δύο πλευρές να υπογράψουν μια συμφωνία».
Τότε συνειδητοποίησε γιατί τον είχαν πλησιάσει. Ήθελαν με πρόσχημα την επανένωση της Κύπρου να αξιοποιήσουν δομημένα προϊόντα.
Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου μάλιστα ο δημοσιογράφος αναφέρει πως τον πλησίασε ένας τραπεζίτης και του ανέφερε πως αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει, ο τραπεζικός τομέας της Κύπρου θα χρειαστεί ένα πακέτο διάσωσης της τάξης του 30% του εγχώριου ΑΕΠ, με βάση τις τότε εκτιμήσεις. Αυτό συνέβη εννέα μήνες πριν τη χρεοκοπία του ιδιωτικού χρηματοπιστωτικού τομέα της Ελλάδας και 18 μήνες πριν την κορύφωση της κρίσης στην Κύπρο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι ακόμη και ένα πακέτο διάσωσης ύψους 10 δισ. ευρώ-το οποίο αντιστοιχεί στο 40% του ΑΕΠ για το 2011- δεν είναι αρκετό για την επιβίωση των κυπριακών τραπεζών και των εκτεθειμένων πιστωτών τους.
Ο δημοσιογράφος καταλήγει: «Μήπως τελικά όλη αυτή η συζήτηση που γίνεται πρόσφατα για τα αποθέματα φυσικού αερίου της Κύπρου και η ανάμειξη της Ρωσίας είναι άλλη μια περίπτωση δομημένου προϊόντος της Κύπρου;»

http://www.iefimerida.gr/news/97018/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%82-bloomberg-%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CF%85%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C-%CF%80%CE%BB%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B5%CF%82

25.3.13

Ο "ασκός του Αιόλου" άνοιξε στην Κύπρο και απειλεί την Ευρωζώνη

Από τα μέσα του 2012, λίγους μήνες μετά το ελληνικό PSI+, έχει αρχίσει δημόσια να «μεταδίδεται» ο τραπεζικός ιός που ρίχνει τα τελευταία 24ωρα νοκ άουτ τις κυπριακές τράπεζες και απειλεί τώρα ολόκληρη των ευρωζώνη.

Τότε, στις 24/6, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) παρουσίασε στη Βασιλεία την ετήσια έκθεσή της, η οποία είχε ως σημείο αιχμής την προειδοποίηση πως ο εφιάλτης των παραγώγων έχει επιστρέψει. Και συνιστούσε τη στήριξη της γραμμής που η Κομισιόν τότε προωθούσε για τις τράπεζες: τη μετάβαση από τη στρατηγική του “bail out” των μη βιώσιμων τραπεζών στην τακτική του “bail in”.

Δηλαδή στη διάσωσή τους με κεφάλαια όχι των φορολογούμενων, μέσα από τα μνημονιακά προγράμματα στήριξης του EFSF/ESM, αλλά των μετόχων και των δανειστών τους, στους οποίους συμπεριλαμβάνουν τους μη διασφαλισμένους καταθέτες.

Με άλλα λόγια, με την «τακτική» που πειραματικά επιχειρείται να εφαρμοστεί τώρα στην Κύπρο και που ετοιμάζεται να χρησιμοποιηθεί για τις υπόλοιπες τράπεζες των προβληματικών χωρών της Ευρωζώνης, όπως τις ισπανικές, τις ιταλικές κλπ, αφού η ίδια απόπειρα είχε αποφευχθεί να δοκιμαστεί στην Ισπανία...

Το «Κεφάλαιο» είχε τότε επισημάνει τη στροφή που ετοιμάζεται (φύλλο 137, στις 30/6/2012), εξηγώντας ότι αυτή η «αλλαγή» βρίσκεται στη βάση της πλατφόρμας ενοποίησης του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, που  με λίγες ημέρες διαφορά είχε... προκηρύξει η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ ως τον μεγάλο στόχο για την εγγύηση των καταθέσεων!

Το μυστικό, βέβαια, όπως αποκαλύπτουν τα γεγονότα της Κύπρου σήμερα, είναι στη διευκρίνιση ότι η εγγύηση αυτή θα αφορούσε μόνο τις διασφαλισμένες καταθέσεις.

Ήτοι αυτές που δεν ξεπερνούν τις 100 χιλ. ανά φυσικό πρόσωπο, όπως είχε οριστεί από τη Σύνοδο του G-20 μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers… Ο λόγος που η BIS συνιστά τη στροφή αυτή, για να επανέλθουμε στα σημερινά της Κύπρου, είναι –όπως σημειώνεται στην έκθεση τότε- ότι με στοιχεία του 2011 «οι τράπεζες σταδιακά αποκτούν το προφίλ κινδύνου που είχαν πριν από την κρίση» και οδήγησε το τραπεζικό σύστημα στην κατάρρευση της Lehman Brothers και στην παγκόσμια κρίση χρέους με την ύφεση να ακολουθεί σε ελάχιστο χρόνο.

Με άλλα λόγια, για να το πούμε σε απλοελληνκά, οι τράπεζες γέμισαν και πάλι τις γκρίζες περιοχές στα αμπάρια των ισολογισμών τους με τοξικά χαρτοφυλάκια (ανάμεσα στα οποία και τα υποτιμημένα κρατικά ομόλογα των προβληματικών οικονομιών).

Και απέναντι στην απειλή αυτή η BIS, με την ισχυρή στήριξη της γερμανικής κεντρικής τράπεζας Bundesbank, και η Κομισιόν –με συγκεκριμένη οδηγία που είχε ετοιμαστεί, όπως αποκάλυψε το Capital.gr την Τρίτη 19/3- απαντούν με το «bail in» δηλαδή τη μετατροπή των καταθετών σε δανειστές των τραπεζών (με την «ανταλλαγή» ποσοστού των καταθέσεων με μετοχές των χρεοκοπημένων τραπεζών)!

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση του Ευρωσυστήματος, που μπορεί να πυροδοτήσει κανείς, αν υπολογίσει ότι στην Ευρωζώνη υπάρχουν περί τα 17 τρισ. ευρώ σε καταθέσεις για να καλύψουν τη δυνητική «μαύρη τρύπα»., η οποία μόνο από τα πλασματικά κεφάλαια των παραγώγων (στις 31/12/2011) που υπάρχουν στις ευρωτράπεζες ξεπερνά τα 184 τρισ. ευρώ, με βάση τα στοιχεία της BIS του περασμένου Ιουνίου.

Αν, μάλιστα, επιχειρήσει να συγκρίνει κανείς το μέγεθος αυτό με τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών, βλέπει ότι για την ασφαλή κάλυψή τους δεν θα επαρκούσε ούτε το τριπλάσιο του συνολικού ευρωπαϊκού ΑΕΠ.

Οι «εθισμένοι» τραπεζίτες και η επιμονή της κυρίας Μέρκελ

Στην Κύπρο τα επόμενα 24ωρα θα επιχειρηθεί το πρώτο πείραμα αυτής της βίαιης προσαρμογής των τραπεζικών «ισολογισμών» των τριών τραπεζών εις βάρος των «μη διασφαλισμένων καταθέσεων». Οι «ιδεολόγοι» αυτού του πειράματος, που αποτελούν το οικονομικό think tank της κυρίας Μέρκελ, ισχυρίζονται ότι μπορεί να πετύχει στην Κύπρο, για να επεκταθεί στη συνέχεια ως πλατφόρμα της τραπεζικής ενοποίησης στην Ευρωζώνη και να διασφαλίσει τη σταθερότητα του Ευρωσυστήματος.  Η απέναντι πλευρά τους κατηγορεί ότι ανοίγουν τον «ασκό του Αιόλου», που θα συμπαρασύρει το τραπεζικό σύστημα της Ευρωζώνης.

Και θα τροφοδοτήσει πρωτοφανείς μετακινήσεις αποταμιευτικών/επενδυτικών κεφαλαίων από την Ευρωζώνη και το ευρώ στις χρηματαγορές της ΝΑ Ασίας, πιθανώς μέσω του λονδρέζικου City και της Wall Street, προκαλώντας ένα πρωτοφανές κύμα οικονομικής και πολιτικής αποσταθεροποίησης στην ΕΕ.

Οι «ιδεολόγοι» της BIS και της Κομισιόν εκτιμούν, όπως υποστήριξαν στο «Κεφάλαιο» ότι οι αγορές κεφαλαίου μπορεί να αντιδράσουν αρχικά, αλλά στη συνέχεια, «έπειτα από δεύτερη και τρίτη ανάγνωση, θα καταλάβουν τη σημασία της στήριξης των τραπεζών με πραγματικά (των αποταμιευτών) κεφάλαια και όχι δανεικά (των φορολογούμενων ή των κεντρικών τραπεζών) και θα τη στηρίξουν». 
Δεν αρνούνται βέβαια, ότι στο πίσω μέρος αυτής της σκέψης είναι ότι προσδοκούν τη μετακίνηση κεφαλαίων από τις λιγότερο σταθερές τράπεζες και συστήματα της Ευρωζώνης στις περισσότερο σταθερές μεγάλες «συστημικές» τράπεζες και οικονομίες. Δηλαδή τη γερμανική και των περιφερειακών σε αυτήν οικονομιών...

Η αλήθεια είναι ότι, πίσω από την προσδοκία αυτή, βρίσκεται άλλο ένα στοιχείο που διαπίστωσε η BIS: Οι πλέον επιβαρυμένες από τοξικά στοιχεία τράπεζες είναι οι περιφερειακές γερμανικές τράπεζες. Και αυτό το επιβεβαιώνει η Bundesbank, που υποστηρίζει τη στροφή στο “bail in” εδώ και τώρα στην Κύπρο...

* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 22ας Μαρτίου

http://www.capital.gr/news.asp?id=1757948

______________________________________________

πρόκειται για μία άριστη εναλλακτική: να πληρώνουν οι μέτοχοι, οι ομολογιούχοι και μετά οι αποταμιευτές (επενδυτές?) τις μαύρες τρύπες των τραπεζών
το ανέφικτο προκύπτει από τη διαφορά που πρέπει να καλυφθεί
συνεπώς, πάμε πάλι σε κάτι ..πρωτοποριακό: τα χρήματα να ταξιδεύουν από τις φτωχές μικρές τράπεζες στους κολοσσούς, μερικοί από τους οποίους τυγχάνει να είναι οι πιο ..επισφαλείς

εντάξει, ξέρουμε ότι η φούσκα του finance δεν γίνεται να σκάσει καθώς δεν καλύπτεται παρά μόνο από ολική χρεοκοπία του συστήματος, οπότε η λύση είναι απλή: πίνουμε το αίμα των αποκάτω μέχρι να πιούμε του διπλανού μας... όποιος αντέξει για όσο

υ.γ. ο μόνος που δεν χάνει ποτέ λεφτά είναι η ..ΕΚΤ


2.3.13

ESMA-EBA:Προοιδοποιούν τους επενδυτές για τα CFDs

Η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (European Securities Markets Authority-ESMA) και η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (European Banking Authority-EBA) δημοσίευσαν προειδοποίηση (http://www.esma.europa.eu/system/files/2013-267_0.pdf) προς τους μικροεπενδυτές σχετικά με τους κινδύνους της επένδυσης σε χρηματοπιστωτικές συμβάσεις επί Διαφορών (CFDs). Οι δύο Αρχές ανησυχούν ότι κατά την διάρκεια της τρέχουσας περιόδου με χαμηλές επενδυτικές αποδόσεις, άπειροι μικροεπενδυτές σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση μπαίνουν στον πειρασμό να επενδύσουν σε σύνθετα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, τα οποία μπορεί να μην κατανοούν πλήρως και με πιθανή κατάληξη απώλεια χρημάτων που δεν αντέχουν να χάσουν.

Οι επενδυτές που κάνουν συναλλαγές σε χρηματοπιστωτικές συμβάσεις επί Διαφορών (CFDs) θα πρέπει να προστατέψουν τον εαυτό τους

Οι επενδυτές θα πρέπει να σκεφτούν να διενεργούν συναλλαγές σε χρηματοπιστωτικές συμβάσεις επί Διαφορών (CFDs) μόνο εάν έχουν εκτεταμένη εμπειρία συναλλαγών σε αγορές με μεγάλες διακυμάνσεις, εάν καταλαβαίνουν πλήρως πώς αυτά λειτουργούν και έχουν επαρκή χρόνο να διαχειρίζονται τις επενδύσεις τους σε ενεργή βάση.

Οι επενδυτές θα πρέπει να διαβάζουν προσεκτικά την συμφωνία τους ή το συμβόλαιο τους με τον πάροχο των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs) πριν λάβουν μια απόφαση διενέργειας συναλλαγών.

Θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι τουλάχιστον καταλαβαίνουν τα ακόλουθα:

• το κόστος διαπραγμάτευσης των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs) με τον πάροχο των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs)
• εάν ο πάροχος των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs) θα αποκαλύψει τα περιθώρια (margins) που έχει στις συναλλαγές τους
• πως οι τιμές των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs) καθορίζονται από τον πάροχο των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs)
• τι συμβαίνει αν κρατούν τις θέσεις τους ανοικτές εντός 24ώρου
• εάν ο πάροχος των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs) μπορεί να αλλάξει ή να δώσει εκ νέου τιμές όταν ο επενδυτής δίνει μια εντολή
• εάν ο πάροχος των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs) θα εκτελέσει τις εντολές του επενδυτή ακόμα και αν η υποκείμενη αγορά είναι κλειστή
• εάν υπόκειται σε ρυθμίσεις Συνεγγυητικού Κεφαλαίου ή Κεφαλαίου Εγγύησης καταθέσεων στην περίπτωση αντισυμβαλλομένου ή θεμάτων περιουσίας του πελάτη

Αν οι επενδυτές δεν καταλαβαίνουν τι προσφέρεται δεν θα πρέπει να συναλλάσσονται.

Περαιτέρω πληροφορίες Πάντα ελέγξτε αν ο πάροχος των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs) είναι αδειοδοτημένος να παρέχει επενδυτικές υπηρεσίες στην χώρα σας. Μπορείτε να το ελέγξετε στην ιστοσελίδα της εθνικής εποπτικής αρχής του παρόχου των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs). Ο κατάλογος όλων των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, και οι ιστοσελίδες τους είναι διαθέσιμες ως κάτωθι:

• Στην ESMA στον http://www.esma.europa.eu/investor-corner
• Στην EBA στον http://www.eba.europa.eu/Publications/Consumer-Protection-Issues.aspx.

Η προειδοποίηση των επενδυτών για τις χρηματοπιστωτικές συμβάσεις επί Διαφορών (CFDs) θα μεταφραστεί στις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ταυτόχρονα με την δημοσίευση αυτής της προειδοποίησης, η ΕΒΑ εκδίδει μια εσωτερική Γνωμοδότηση βάσει του Άρθρου 29 των κανονισμών της ΕΒΑ προς τις εθνικές εποπτικές αρχές για την προληπτική εποπτεία των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων επί Διαφορών (CFDs). 

http://www.euro2day.gr/news/market/123/articles/761094/Article.aspx

______________________________________________

ο ιππόδρομος μπροστά τους έχει κάτι το παιδικό...


15.2.13

Είναι η S&P θύμα εκδίκησης;

Toυ Robert J. Samuelson / The Washington Post
Το τελευταίο άρθρο μου, στο οποίο αναφέρθηκα στην αγωγή της Fed των ΗΠΑ κατά της Standard & Poor’s, προκάλεσε μερικές αντιδράσεις, που αξίζει να μοιραστώ με τους αναγνώστες. Στο άρθρο αυτό υποστήριζα ότι η S&Ρ έκανε λάθη στις αξιολογήσεις ομολογιακών εκδόσεων τιτλοποίησης στεγαστικών δανείων και σήμερα αποτελεί αποδιοπομπαίο τράγο. Οπως είναι ευρέως γνωστό, η κρίση αυτή δεν προβλέφθηκε ούτε από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους ούτε από οικονομολόγους, αλλά ούτε και από τραπεζίτες.
Τον σκεπτικισμό του εξέφρασε ένας οικονομολόγος που γνωρίζω και σέβομαι. Οπως γράφει, αν και συμφωνεί «σε μεγάλο βαθμό» με τα υποστηριζόμενά μου, εκτιμά πως είμαι «πολύ χαλαρός με τη S&P».
Παραθέτω το ουσιαστικό σημείο του ηλεκτρονικού μηνύματός του:
«Ιστορικά, οι οίκοι αξιολόγησης τα έχουν πάει αρκετά καλά με τις κατατάξεις εταιρικών ομολογιακών δανείων. Ωστόσο, υπάρχει πράγματι ασυμβίβαστο όταν καλούνται να πράξουν το αυτό για εκδόσεις τιτλοποιημένων δανείων, ήτοι τη σύνθεση πολλών δανείων ή ομολόγων σε ένα νέο, μεγαλύτερο ομολογιακό δάνειο. Στην περίπτωση των τιτλοποιημένων δανείων, η άρνησή τους να χορηγήσουν την κατηγορία ΑΑΑ σε τουλάχιστον ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό της έκδοσης, μπορεί να στείλει τη συγκεκριμένη στα αζήτητα. Οπότε, οι εν λόγω οίκοι καθίστανται ουσιαστικά συνεταίροι των τραπεζών που εκδίδουν τιτλοποιημένα δάνεια και είχαν πραγματικό κίνητρο να “είναι ενθαρρυντικοί”».
Πιστεύω ότι αυτό είναι μάλλον αλήθεια. Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ υποστηρίζει ότι η S&Ρ καθυστέρησε την αναπροσαρμογή των μοντέλων της αξιολόγησης κινδύνου, με αποτέλεσμα την επίσης καθυστέρηση της υποβάθμισης ομολογιακών εκδόσεων τιτλοποιημένων στεγαστικών δανείων. Η ουσία της αγωγής κατά της S&Ρ έγκειται στο ότι οι αξιολογήσεις της στρεβλώθηκαν από τα επιχειρηματικά συμφέροντά της και δεν ήταν «ανεξάρτητες και αντικειμενικές,» όπως ανεμένετο.
Ωστόσο, αυτές οι λανθασμένες κρίσεις –που πράγματι επέφεραν όφελος στη S&P– θα μπορούσαν εύκολα να είναι το αποτέλεσμα της ευφορίας που επικράτησε τα χρόνια άνθησης της αγοράς κατοικίας. Θεώρησα επίσης σημαντικό το γεγονός ότι πολλές από τις τράπεζες που εξέδιδαν αυτής της κατηγορίας τίτλους –Citigroup, Merrill Lynch κ.λπ.– τους είχαν επίσης συμπεριλάβει ευρέως στα δικά τους επενδυτικά χαρτοφυλάκια. Οι τράπεζες αυτές γνώριζαν το «αξιόχρεο» των στεγαστικών δανείων που τιτλοποιήθηκαν καλύτερα από τον καθένα και όμως τα προτίμησαν.
Αντιθέτως, το υπουργείο Δικαιοσύνης κατηγορεί τη Standard & Poor’s ότι «εν γνώσει της και με δόλο» υπερτίμησε τους συγκεκριμένους τίτλους. Αυτή είναι μια πολύ πιο βαριά κατηγορία από το να υποστήριζε απλώς ότι ο οίκος έκανε λάθος, ευνοώντας πάντως τα ίδια συμφέροντά του.
Κάποιος άγνωστος σε μένα αναγνώστης υποστηρίζει στο μήνυμά του ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ίσως στρέφεται κατά της Standard & Poor’s για να την «τιμωρήσει» για την υποβάθμιση της δανειοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ το 2011. Υπενθυμίζεται ότι δεν έγινε αντίστοιχη κίνηση ούτε από τη Fitch ούτε από τη Moody’s. Ασφαλώς η κυβέρνηση δεν παραδέχεται κάτι τέτοιο, πολλοί όμως σχολιαστές του άρθρου μου δείχνουν να το πιστεύουν. Οτι η S&Ρ είναι «θύμα εκδίκησης».

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_15/02/2013_511316

3.2.13

Όταν η αρχαιότερη τράπεζα του Κόσμου χρεοκοπεί από τα παράγωγα...

Η Ιταλία συγκλονίζεται από ένα σκάνδαλο πρώτου μεγέθους αναφορικά με την υπόθεση της τράπεζας Monte die Paschi di Siena, λίγες ημέρες πριν της Ιταλικές εκλογές.
Ποίος είναι ο λόγος της χρεοκοπίας της Monte die Paschi di Siena, ουσιαστικά της αρχαιότερης τράπεζας του κόσμου; Απλά η αγορά ομολόγων υψηλού κινδύνου (των γνωστών παραγώγων), κάτι το οποίο οδήγησε στην εσπευσμένη κρατική παρέμβαση για τη διάσωσή της, το οποίο με τη σειρά του ανάβει φωτιές στο εσωτερικό της Ιταλίας.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι η αγορά ομολόγων είχε μείνει κρυφή επί τρία χρόνια, ενώ τώρα που αποκαλύφθηκε, το ιταλικό δημόσιο θα πρέπει να δανείσει σχεδόν τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ για να αποφευχθεί η χρεοκοπία, ενώ χιλιάδες εργαζόμενοι της τράπεζας ανησυχούν για τις θέσεις εργασίας, αφού υπάρχουν φήμες ότι η τράπεζα θα προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις.
Να σημειωθεί ότι η Monte die Paschi di Siena θεωρείται η αρχαιότερη τράπεζα του κόσμου, αφού ιδρύθηκε στην Τοσκάνη το 1472 και έκτοτε λειτουργεί ανελλιπώς. Μάλιστα, αξίζει να αναφέρουμε ότι στο χρηματιστήριο μπήκε μόλις το 1999.
Σήμερα προσπαθεί να προχωρήσει σε εσπευσμένη αύξηση κεφαλαίου, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις συνέπειες από τις πρόσφατες λανθασμένες επενδυτικές κινήσεις της. Πολλοί μικρομέτοχοι διαδήλωσαν τις τελευταίες ημέρες έξω από την έδρα της Monte Paschi, την ώρα που αποφασιζόταν η αύξηση κεφαλαίου. Μάλιστα, η οργή τους ήταν τόσο μεγάλη, που οι αρχές  αναγκάστηκαν να στείλουν αυξημένες δυνάμεις για να αποφευχθούν τα χειρότερα. 
Κάπου εδώ μπαίνει στη μέση και η πολιτική κόντρα, αφού η συγκεκριμένη τράπεζα είναι η τράπεζα που βρίσκονταν πολύ κοντά στον χώρο του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος. Πρέπει να σπάσουν οι περίεργες σχέσεις τραπεζών και πολιτικής» δηλώνει ο τεχνοκράτης πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι, ο οποίος επίσης κατεβαίνει στις βουλευτικές εκλογές. «Δεν έχουμε καμία ευθύνη» αντιτείνει ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος Πιερλουίτζι Μπερσάνι. Συνεργάτες του κάνουν λόγο για έναν «κυνικό Μόντι, ο οποίος κυνηγά μόνον ψήφους».
«Θα σώσουν την τράπεζα της Σιένα με τα λεφτά που μας πήραν για τον φόρο ακινήτων, είναι απαράδεκτο» τονίζουν η μπερλουσκονική Δεξιά και Πέπε Γκρίλλο του κινήματος «Πέντε Αστέρων». Τα γκάλοπ λένε ότι τελικά η Κεντροαριστερά θα πρέπει να κυβερνήσει μαζί με τον Μάριο Μόντι. Αλλά αυτή η νέα «τραπεζική θύελλα» δημιουργεί απρόβλεπτες αντιπαραθέσεις.
Πέραν όμως της πολιτικής αντιπαράθεσης ένα είναι το σίγουρο. Ότι αργά ή γρήγορα η απληστία των αγορών και ο εσφαλμένος τρόπος της αγοράς παραγώγων οδηγεί σε σειρά καταστροφών. Κανείς δε θα πρέπει να ξεχνάει από πού ξεκίνησε η κρίση στις ΗΠΑ, όπου η απληστία του χρηματοοικονομικού κλάδου οδήγησε στη χρεοκοπία της Lehman Brothers και μια άνευ προηγουμένου κρίση, η οποία συνεχίζει να ταλανίζει την παγκόσμια οικονομία μέχρι σήμερα. Κανείς, επίσης, δε θα πρέπει να ξεχνάει ότι η αγορά παραγώγων είναι αυτή που έχει οδηγήσει αρκετές φορές στη στρέβλωση των τιμών των τροφίμων. Ένα είναι το σίγουρο. ‘Η θα μπει κάποιος έλεγχος στην απληστία των αγορών ή οι κρίσεις θα συνεχιστούν, με όλο και χειρότερες επιπτώσεις στην οικονομία και τους λαούς.

http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2013-02-01-16-22-13-2013020187507/

18.1.13

Οι τράπεζες, ο «ντορβάς» και οι ιδιώτες

Ένας από τους βασικούς στόχους της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, με βάση τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές που κατά κανόνα τίθενται από την τρόικα, είναι η διασφάλιση της συμμετοχής επενδυτών.

Κι αυτό προκειμένου να διατηρηθεί ο ιδιωτικός χαρακτήρας τους, ώστε να μην βρεθεί μια χώρα της ευρωζώνης με κρατικό τραπεζικό σύστημα, αλλά και να διασφαλιστεί ότι οι απώλειες δημοσίου χρήματος από την επιβεβλημένη στήριξη των τραπεζών θα είναι οι μικρότερες δυνατές.

Ωστόσο ο «διάβολος» κρύβεται στις λεπτομέρειες.
Οι ιδιώτες επενδυτές (πολλοί από αυτούς κυριολεκτικά «καμένοι» από τις συνέπειες του PSI στις τραπεζικές μετοχές) καλούνται να καταβάλουν το 10% των συνολικών κεφαλαίων στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, προκειμένου να διατηρηθεί σε πρώτη φάση ο ιδιωτικός χαρακτήρας της κάθε τράπεζας.

Και σε τιμή, που θα είναι υψηλότερη από τo book value της τράπεζας δεδομένων των αρνητικών ιδίων κεφαλαίων παρότι διεθνώς οι τράπεζες αποτιμώνται σήμερα σε χαμηλότερα επίπεδα.

Εν τούτοις, από το ρεπορτάζ του Euro2day.gr προκύπτει ότι από μόνο του το γεγονός αυτό δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Υπάρχει ενδιαφέρον για συμμετοχή, είτε διότι πολλοί υφιστάμενοι επενδυτές των τραπεζών, επιθυμούν να προασπίσουν την μέχρι τώρα τοποθέτηση τους και να ποντάρουν στο μέλλον, είτε διότι (στην περίπτωση ξένων επενδυτών) εμφανίζονται πρόθυμοι να ρισκάρουν επενδύοντας στο μέλλον μιας οικονομίας που εξέρχεται από την κρίση.

Το μεγάλο «αγκάθι» που εμποδίζει το «κλείδωμα» αυτού του επενδυτικού ενδιαφέροντος αφορά πρωτίστως τα περίφημα warrants, τα «καλάθια» δηλαδή μετοχών, που θα επιτρέψουν τα επόμενα χρόνια τη μεταφορά μετοχών από τον δημόσιο τομέα στον ιδιωτικό και άρα την πραγματική μεταφορά της μετοχικής «κυριότητας» της τράπεζας σε ιδιωτικά χέρια.

Κι αυτό διότι οι όροι εξάσκησης των warrants καλούν στην πραγματικότητα τους ιδιώτες επενδυτές… «να βάλουν το κεφάλι τους στο ντορβά», όπως με γλαφυρότητα σημείωσε στο Euro2day.gr, ανώτερο τραπεζικό στέλεχος.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Οι ιδιώτες επενδυτές, καλούνται να εξετάσουν τη συμμετοχή τους στην ανακεφαλαιοποίηση, σταθμίζοντας αφενός το μέγεθος των κεφαλαίων που χρειάζεται κάθε τράπεζα και αφετέρου την ικανότητα της να παράξει, μέσω κερδών και απομόχλευσης, νέα κεφάλαια με τα οποία θα αποπληρώσει τα CoCos και τις υφιστάμενες προνομιούχες μετοχές.

Με δεδομένο, όμως, ότι οι περισσότερες εκ των συστημικών τραπεζών έχουν αρνητική καθαρή θέση αξιοσημείωτο μέρος των νέων κεφαλαίων θα κατευθυνθούν για την κάλυψη παλαιών ζημιών και όχι για να δουλέψουν και να παράξουν κέρδη και επομένως νέα κεφάλαια.


Πληρώνουν για να χάσουν!
Πρόκειται σύμφωνα με στελέχη της αγοράς για παραλογισμό σε όλο του το μεγαλείο. Το Δημόσιο μέσω του ΤΧΣ ζητά από τους επενδυτές να πληρώσουν για να χάσουν περίπου τη μισή αξία της επένδυσής τους.

Αν δεν αλλάξουν οι όροι εξάσκησης του δικαιώματος στην πραγματικότητα πρόκειται για… εξαπάτηση προς όφελος του Δημοσίου. Με βάση τη Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου αν μια ΑΜΚ βγει με τιμή έκδοσης το 1 ευρώ η τιμή εξάσκησης του warrant προσδιορίζεται στο 1 ευρώ συν το spread που προστίθεται ανά έτος (4% στο τέλος του πρώτου έτους, 5% στο τέλος του δεύτερου, και 8% στο τέλος του πέμπτου).

Εφόσον, όμως, η τράπεζα έχει αρνητική καθαρή θέση, όπως συμβαίνει με τις ελληνικές τράπεζες, η μετοχή δεν αξίζει πραγματικά 1 ευρώ αλλά λιγότερο και επομένως η τιμή εξάσκησης του warrant δεν μπορεί να έχει ως βάση το 1 ευρώ αλλά μια τιμή χαμηλότερη ώστε ο επενδυτής να μη γράψει ζημιά από τα….αποδυτήρια.

Όσο λοιπόν η τιμή εξάσκησης του δικαιώματος, δεν συνδέεται με τις πραγματικές τιμές που θα επικρατούν στην αγορά ή τις αποτιμήσεις με κάποιους δείκτες, αλλά με προκαθορισμένο υψηλό… αντίτιμο ο επενδυτής μπορεί να βρεθεί προ μεγάλου απροόπτου.

Να βρεθεί, δηλαδή, στο δίλλημα είτε να πρέπει να αγοράσει μετοχές σε πολύ υψηλότερη αποτίμηση όχι μόνο από την πραγματική, αλλά και από τις αποτιμήσεις τραπεζών σε άλλες αγορές, είτε να έρθει αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο πλήρους απώλειας από την επένδυση του, καθώς στο τέλος των 54 μηνών αν μια τράπεζα δεν έχει περάσει στον ιδιωτικό τομέα θα καταστεί επισήμως κρατική.

«Χαμένο» και το ελληνικό Δημόσιο
Η κίνηση αυτή θα είχε μια εντελώς άδικη, έστω, «λογική», αν διασφάλιζε τα συμφέροντα του δημοσίου, εις βάρος των ιδιωτών. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει στην πράξη, για δύο λόγους.

Πρώτον εάν δεν συμμετάσχουν επαρκώς ιδιώτες, την διαφορά θα πρέπει να καλύψει το δημόσιο χρήμα καταβάλλοντας μεγαλύτερα ποσά.

Δεύτερον, ακόμη κι αν υποθέταμε ότι το 10% θα καλυφθεί σε αυτή τη φάση από επενδυτές, ελλοχεύει ο ορατός κίνδυνος να μην εξασκηθούν τα warrants λόγω υπερβολικής αποτίμησης, ως τη λήξη του προβλεπόμενου διαστήματος.

Οπότε οι τράπεζες θα περάσουν στο Δημόσιο κι εν συνεχεία, (δεδομένου ότι η επάνοδος τους στον ιδιωτικό τομέα είναι υποχρεωτική από τους κανόνες της Ευρωζώνης) θα «βγουν στο σφυρί», προφανέστατα με τους όρους που θα επιβάλει η διεθνής αγορά.

Και στις δύο περιπτώσεις δεν προκύπτει κάποιο κέρδος για το δημόσιο όφελος, παρά μόνο το ενδεχόμενο μεγαλύτερης ζημίας.
Με αυτό το δεδομένο είναι απορίας άξιον πώς ουδείς από τους αρμοδίους που εκπονούν τους όρους συμμετοχής ιδιωτών στην ανακεφαλαιοποίηση έχει αντιληφθεί τον παραλογισμό της «προκαθορισμένης» τιμής εξάσκησης των warrants, σε μια υπόθεση που απαιτεί εξαιρετικά μελετημένους χειρισμούς.

Κι ακόμη περισσότερο όταν στην υπόθεση εμπλέκεται το Δημόσιο από το οποίο έχουν κυριολεκτικά καεί –και μάλιστα… ποικιλοτρόπως- όλοι όσοι το εμπιστεύτηκαν, είτε για μετοχικές τοποθετήσεις (με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο) είτε και για υποτιθέμενες τοποθετήσεις «χαμηλού ρίσκου» όπως τα ίδια τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου που κουρεύτηκαν αμείλικτα.

Από το ρεπορτάζ προκύπτει όπως έχει ήδη επισημάνει το Euro2day.gr από την περασμένη Τρίτη, ότι οι τραπεζίτες έχουν ήδη υποβάλλει ζωηρές ενστάσεις προσπαθώντας να πείσουν για τον παραλογισμό στην αποτίμηση των warrants, αλλά και των μετατρέψιμων ομολόγων.

Αν δεν εισακουστούν, τότε η όλη προσπάθεια συμμετοχής επενδυτών και παραμονής των τραπεζών στον ιδιωτικό τομέα, κινδυνεύει σοβαρά να αποβεί άκαρπη εις βάρος τελικά της ίδιας της οικονομίας και του δημοσίου συμφέροντος.

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/752121/Article.aspx

17.1.13

Bloomberg: Παράγωγο της Deutsche Bank βοήθησε τη Monte Paschi να κρύψει ζημιές

Η Deutsche Bank AG σχεδίασε ένα παράγωγο προϊόν για την ιταλική Banca Monte dei Paschi di Siena SpA στο αποκορύφωμα της χρηματοοικονομικής κρίσης το οποίο βοήθησε να συγκαλυφθούν οι ζημιές στην ιταλική τράπεζα πριν τελικά αναγκαστεί να ζητήσει κρατική βοήθεια, μεταδίδει το Bloomberg.

Η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα δάνεισε στη Monte Paschi περίπου 1,5 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2008 μέσω της συγκεκριμένης συναλλαγής (με τίτλο Project Santorini), σύμφωνα με τα έγγραφα της συμφωνίας που βρίσκονται στην κατοχή του Bloomberg News.

Η συναλλαγή βοήθησε τη Monte Paschi να μετριάσει τον αντίκτυπο από τη ζημιά των 367 εκατ. ευρώ από παλαιότερο παράγωγο που είχε συνάψει με την Deutsche Bank.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας η ιταλική τράπεζα είχε κάνει ένα ζημιογόνο στοίχημα στην αξία των κυβερνητικών ομολόγων της χώρας, αναφέρει το Bloomberg επικαλούμενο έξι ειδικούς στα παράγωγα που εξέτασαν τα έγγραφα.

Η συναλλαγή δείχνει πως οι επενδυτικές τράπεζες δημιούργησαν αδιαφανή προϊόντα τα οποία χρόνια αργότερα αφήνουν τις εταιρείες και τους φορολογούμενους με ζημιές, σχολιάζει το πρακτορείο.

Από την ελληνική κυβέρνηση μέχρι την ιταλική πόλη του Cassino, οι δανειολήπτες έχασαν χρήματα από στοιχήματα τα οποία μεροληπτούσαν υπέρ των τραπεζών, σημειώνει το Bloomberg.

Στο άρθρο σημειώνεται εξάλλου ότι τον περασμένο Δεκέμβριο ιταλικό δικαστήριο καταδίκασε στελέχη τεσσάρων τραπεζών, μεταξύ των οποίων και η Deutsche Bank, για απάτη σε συμφωνία ανταλλαγής επιτοκίων (interest-rate swap) στην πόλη του Μιλάνου.
 
http://www.capital.gr/news.asp?id=1709252 

18.10.12

WSJ: "Ξαναβλέπουν" Ελλάδα οι τράπεζες

Οι τράπεζες έχουν αρχίσει να αποτιμούν τα CDS των ελληνικών ομολόγων για πρώτη φορά από το PSΙ, την ώρα που αυξάνονται οι ελπίδες για την εκταμίευση της επόμενης δόσης.

Όπως μεταδίδει η WSJ, παρόλο που τα παράγωγα έχουν σταματήσει να συναλλάσσονται από το Μάρτιο, ορισμένες τράπεζες έχουν αρχίσει να τα αποτιμούν σε μια προσπάθεια να αναθερμάνουν την αγορά.

"Όλοι είναι πιο αισιόδοξοι ότι τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα στην Ευρώπη ή τουλάχιστον τόσο ξεκάθαρα ώστε να αποτιμηθούν τα ελληνικά CDS" ανέφερε broker στη WSJ.

Ένας άλλος λόγος που οι τράπεζες έχουν αρχίσει να αποτιμούν τα ελληνικά CDS, είναι η ενεργοποίηση νέων κανονισμών τον επόμενο μήνα που θα περιορίζουν τα στοιχήματα με CDS ενάντια στο χρέος μιας ευρωπαϊκής χώρας, χωρίς την ύπαρξη επενδύσεων στα ομόλογα της.

Οι τράπεζες που δημιουργούν αγορές ευρωπαϊκών CDS αναμένεται να εξαιρεθούν από αυτούς τους κανόνες. Ως εκ τούτου οι τράπεζες εκτιμούν ότι η προσφορά τιμών για τα ελληνικά CDS μπορεί να τους χαρίσει αυτή την εξαίρεση.

http://www.euro2day.gr/news/market/123/articles/733092/Article.aspx

16.7.12

Peugeot: Σε επίπεδο ρεκόρ σκαρφάλωσαν τα CDS

Τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Peugeot αυξήθηκαν τη Δευτέρα κατά 50 μονάδες βάσης, φτάνοντας στο επίπεδο ρεκόρ των 800 μονάδων βάσης.

Όπως μεταδίδει το Bloomberg, τα ασφάλιστρα κινδύνου της γαλλικής εταιρείας έχουν διπλασιαστεί από το Μάρτιο και καταδεικνύουν πιθανότητα χρεοκοπίας 51% τα επόμενα πέντε χρόνια.
Η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία ανακοίνωσε την Τετάρτη 8.000 περικοπές θέσεων εργασίας, ενώ μόνο το εργοστάσιο του Aulnay απασχολεί 3.000 άτομα. Στο εργοστάσιο της Rennes όπου θα μειωθεί η παραγωγή, θα υπάρξουν περικοπές 1.400 εργαζομένων.

Η απόφαση της Peugeot προκάλεσε την αντίδραση του Γάλλου πρόεδρου Francois Hollande, ο οποίος το Σάββατο δήλωσε ότι η εταιρεία πρέπει να επαναδιαπραγματευτεί το σχέδιο απόλυσης 8.000 εργαζομένων προκειμένου να αμβλυνθούν οι κοινωνικές επιπτώσεις, ενώ την κατηγόρησε ότι είπε ψέματα αναφορικά με τις προθέσεις της και ότι έκανε σοβαρά στρατηγικά λάθη.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/713878/ArticleNewsWorld.aspx

13.7.12

JPMorgan: Μείωση κερδών Q2 με ζημιά 4,4 δισ. δολ. στα παράγωγα

Η JPMorgan Chase & Co. μεγαλύτερη αμερικανική τράπεζα βάση ενεργητικών, επανεξέδωσε τα μεγέθη α΄ τριμήνου, μειώνοντας τα καθαρά κέρδη κατά 459 εκατ. δολ. κατόπιν αναθεώρησης των αποτελεσμάτων που έδειξε ότι εργαζόμενοι απέκρυψαν ζημίες.

Τα καθαρά κέρδη ήταν 4,92 δισ. δολ. αντί για 5,38 δισ. δολ. που είχε ανακοινωθεί παλαιότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της νεουρκέζικης τράπεζας.

Ο αμερικανικός επενδυτικός οίκος ανακοίνωσε επίσης χαμηλότερα κέρδη β΄ τριμήνου εξαιτίας της ζημίας 4,4 δισ. δολ. στο χαρτοφυλάκιο επενδύσεων στα παράγωγα.

Τα καθαρά κέρδη ήταν 4,96 δισ. δολ. ή 1,21 δολ. ανά μετοχή στο Q2 σε σχέση με 5,43 δισ. δολ. ή 1,27 δολ. ανά μετοχή στο αντίστοιχο περσινό διάστημα.

Στελέχη της τράπεζας, έχουν θεωρηθεί υπεύθυνα για τις ζημίες, που αρχικώς εκτιμήθηκαν στα 2 δισ. δολ. εξαιτίας αποτυχημένων τοποθετήσεων σε αγορές παραγώγων.

Την ίδια σχεδόν ώρα με την κοινοποίηση των αποτελεσμάτων της τράπεζας, η Wall Street Journal ανέφερε ότι ένας από τους παραπάνω εργαζόμενους, ο Bruno Iksil που έχει το παρατσούκλι London Whale καθώς και δύο προïστάμενοί του, έχουν αποχωρήσει από τον οίκο. 


http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/713431/ArticleNewsWorld.aspx

10.7.12

ΗΠΑ: Πάγωσαν τους λογαριασμούς της Peregrine

Η αρμόδια αμερικανική ρυθμιστική αρχή πάγωσε τους λογαριασμούς της Peregrine Financial Group (PFG), χρηματιστηριακής στις αγορές παραγώγων των ΗΠΑ, κατόπιν τις απόπειρας αυτοκτονίας του προέδρου.

Η National Futures Association ανακοίνωσε ότι φοβάται πως η PFG δεν διαθέτει αρκετά κεφάλαια ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της προς του πελάτες.

Ο πρόεδρος της χρηματιστηριακής Russell Wasendorf Sr βρέθηκε στο αυτοκίνητό του κοντά στα κεντρικά γραφεία της επιχείρησης. Η PFG ανακοίνωσε ότι αποπειράθηκε να δώσει τέλος στην ζωή του, γεγονός που προκάλεσε έρευνα για πιθανές «λογιστικές παρατυπίες».
Τα προβλήματα της PFG αυξάνουν τα αιτήματα για αυστηρότερη ρύθμιση των χρηματιστηριακών των αγορών futures, όπως ήταν η MF Global που χρεοκόπησε τον περασμένο Οκτώβριο.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/712704/ArticleNewsWorld.aspx

18.6.12

IOSCO: "Αθωώνει" το short selling στα CDS

Δεν υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι το short-selling στα CDS -το οποίο ορισμένοι πολιτικοί κατηγορούν ότι συνέβαλε στην επιδείνωση του προβλήματος χρέους της Ελλάδας- βλάπτει την αγορά κρατικών ομολόγων, απεφάνθη ο κορυφαίος παγκοσμίως οργανισμός securities, μεταδίδει το Reuters.

«Υπάρχουν μικτές αποδείξεις αναφορικά με την επίπτωση των CDS στην εύρυθμη λειτουργία της πρωτογενούς και της δευτερογενούς αγοράς ομολόγων και των κινήτρων των πιστοτών, αν και η αγορά CDS παίζει σημαντικό ρόλο στην διαδικασία των τιμών», αναφέρει σε έκθεσή του η IOSCO (International Organisation of Securities Commission).

Οι ηγέτες της G20, που συνεδριάζουν σήμερα και αύριο στο Μεξικό, είχαν ζητήσει την μελέτη αυτή από την IOSCO, μέλη της οποίας είναι μεταξύ άλλων η αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC), η Ιαπωνική Αρχή Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών και η Γερμανική Bafin.

Πολλοί πολιτικοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχαν υποστηρίξει το 2010 ότι το short-selling από hedge funds στα CDS που συνδέονται με το ελληνικό χρέος έκανε ακριβότερο το πρώτο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας.

Ο ισχυρισμός αυτός οδήγησε στην έγκριση από την ΕΕ του νόμου για την απαγόρευση του naked short selling κρατικών CDS από τον Νοέμβριο φέτος. Η νομοθεσία αυτή αποδείχθηκε τόσο αμφιλεγόμενη, που ορισμένα κράτη μέλη επέμειναν να τους επιτραπεί να μην συμμετέχουν, ενώ η IOSCO φάνηκε να στηρίζει τις ανησυχίες τους.

«Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για το αν η λήψη short θέσεων στον πιστωτικό κίνδυνο μέσω των naked CDS είναι βλαπτική για τις προβληματικές επιχειρήσεις ή τα κρατικά ομόλογα με υψηλές αποδόσεις», τονίζεται στην έκθεση της IOSCO. 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/707595/ArticleNewsWorld.aspx

11.6.12

«Απεταξάμην» το ευρώ από τους επενδυτές

Με ρυθμούς της τάξης του 20% την εβδομάδα αυξάνονται τα στοιχήματα των επενδυτών εναντίων του ευρώ, καθώς οι αγορές παρακολουθούν την ευρωπαϊκή κρίση χρέους και προεξοφλούν περαιτέρω πτώση του. Tο νόμισμα έχει γίνει ο νούμερο 1 στόχος όλων όσοι δραστηριοποιούνται στις επενδύσεις υποτιμητικής κερδοσκοπίας, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τα στοιχεία της Commodity Futures and Trading Commission των ΗΠΑ. Σύμφωνα με αυτά, οι θέσεις short σε ευρώ –στοιχήματα ότι το νόμισμα θα πιεστεί– αυξήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα κατά 13.687 συμβόλαια, ξεπερνώντας τις θέσεις long –στοιχήματα ότι το νόμισμα θα ανατιμηθεί– κατά 203.415, που είναι και επίπεδο-ρεκόρ.
Δεν είναι όμως μόνον οι ανοιχτές πωλήσεις στο ευρώ που πιέζουν το νόμισμα, αλλά και οι πωλήσεις κάθε είδους περιουσιακού στοιχείου που είναι αποτιμημένο σε ευρώ, με εξαίρεση –τουλάχιστον για την ώρα– τα γερμανικά ομόλογα. Το ξεπούλημα αυτό γίνεται σαφές και από τις δηλώσεις των μεγάλων επενδυτών, όπως είναι η Pimco και η China Investment Corp. Ο επικεφαλής της πρώτης, Μπιλ Γκρος, παρότρυνε ευθέως το διεθνές επενδυτικό κοινό να αποφεύγει καθετί ευρωπαϊκό έως ότου η ΟΝΕ μπορέσει να προσελκύσει και πάλι άνετη ιδιωτική χρηματοδότηση στις δημοπρασίες του κρατικού χρέους της. Η μεγάλη ζήτηση για γερμανικά ομόλογα προέρχεται κυρίως από Ευρωπαίους επενδυτές και αποταμιευτές και όχι από μεγάλους διεθνείς θεσμικούς, εξηγούν στη «Κ» κύκλοι του λονδρέζικου City.
Η China Investment Corp. ανακοίνωσε προ ολίγων ημερών πως σταμάτησε να αγοράζει ευρωπαϊκά ομόλογα σε μία ακόμα ένδειξη της απαξίωσης για το κοινό νόμισμα και της αβεβαιότητας για το μέλλον της Ευρωζώνης. Το κόστος που καλούνται να καταβάλουν οι ευρωπαϊκές τράπεζες για να δανειστούν δολάρια έχει ενισχυθεί σε υψηλά πολλών μηνών και σύμφωνα με τη Morgan Stanley, τα διαθέσιμα περιουσιακά στοιχεία υψηλής ποιότητας που είναι αποτιμημένα σε δολάρια είναι πλέον δυσεύρετα. Το αμερικανικό νόμισμα έχει ανατιμηθεί έναντι των εμπορικών εταίρων του κατά 12% από τα τέλη του 2008, ενώ το ευρώ έχει υποχωρήσει σε εμπορικά σταθμισμένους όρους κατά 6% από την αρχή του έτους.
Την ίδια ώρα, μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι συνεχίζουν το μπαράζ των υποβαθμίσεων των εκτιμήσεών τους για τα επίπεδα ισοτιμίας του ευρώ με το δολάριο. Η UBS περιμένει πλέον διολίσθηση στο 1,15, όπως και η Commerzbank, που τονίζει ότι οι πιέσεις στο νόμισμα από την κρίση είναι σημαντικά πιο ισχυρές απ’ ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί. Οι συστάσεις στους πελάτες των περισσότερων οίκων είναι ξεκάθαρες. Πουλάτε το ευρώ σε κάθε άνοδό του. Τα τμήματα asset management των ευρωπαϊκών τραπεζών εμφανίζονται επίσης με φυγόκεντρες τάσεις. Η Amundi έχει ήδη αλλάξει τις επενδύσεις της σε ευρωπαϊκά ομόλογα με νέες σε αμερικανικά. Hermes Fund Manager, FX Concepts, Merck Ιnvestments, Threadneedle Investments, Standard Life Investments και εκατοντάδες άλλοι έχουν βγει τις τελευταίες λίγες ημέρες να δηλώσουν πωλητές στο κοινό νόμισμα.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_10/06/2012_484986

2.6.12

Global Macro Investor: The end game - Με το χρέος και τα παράγωγα των G10 στο 1.200% του παγκόσμιου ΑΕΠ έχετε προθεσμία 6 μήνες

Ένα εξαιρετικά καταστροφικό και δυσοίωνο σενάριο περιγράφει ο Raoul Pal, ιδρυτής της Global Macro Investor, ο οποίος παλαιότερα άνηκε στο δυναμικό του μεγαλύτερου ευρωπαϊκού fund, της GLG Partners και της Goldman Sachs, προβλέποντας ότι οι επενδυτές έχουν έξι μήνες περιθώριο να διασώσουν ότι μπορούν από τα κεφάλαια τους.
Σε λίγο θα έλθει η «απόλυτη καταστροφή γι’ αυτό φορέστε τα κράνη σας και περιμένετε μέχρι να προκύψει ένα νέο οικονομικό σύστημα» συστήνει, ενώ θεωρεί ως κύρια αιτία της κρίσης τα 70 τρισ. δολαρίων συνολικού χρέους των χωρών του G10 και τα 700 τρισ. δολάρια των collateral.
Στην 32σέλιδη έκθεση του με τίτλο «The end game» (το τέλος του παιχνιδιού) αναφέρει:
Η παγκόσμια οικονομία δεν έχει καύσιμα για ανάπτυξη πια. Ήδη μπαίνει σε νέα φάση ύφεσης εν μέσω εξελισσόμενης βαθιάς ύφεσης.
Για πρώτη φορά μετά το 1930 μπαίνουμε σε νέα ύφεση χωρίς προηγουμένως να έχουν κορυφώσει οι δείκτες της βιομηχανικής παραγωγής, των παραγγελιών αγαθών, της εργασίας, της ανάπτυξης.
Δεν ξέρουμε τι ακριβώς μας περιμένει, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι απέχουμε πολύ λίγο από την κατάρρευση της πρώτης μεγάλης τράπεζας.
Με οριακά περιθώρια στα πακέτα διάσωσης των κυβερνήσεων, απέχουμε πολύ λίγο από την κατάρρευση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, η οποία θα οδηγήσει σε χρεοκοπία πολλών κυβερνήσεων
Σχεδόν δεν έχουμε «φρένα» στο σύστημα, ενώ κανείς δεν έχει συνειδητοποιήσει την κατάσταση.
Το πρόβλημα δεν είναι το κυβερνητικό χρέος. Το πραγματικό πρόβλημα είναι τα 70 τρισ. δολαρίων συνολικό χρέος των χωρών του G10 και τα 700 τρισ. δολάρια των collateral.
Πράγματι, αυτό το νούμερο φτάνει το 1.200% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ μόνο το χρέος στο 300% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
Απέχουμε ελάχιστα από την βρετανική κρίση που θα προκαλέσει σεισμικές δονήσεις
Θεωρείτε ότι η Ιαπωνία και η Κίνα θα είναι οι επόμενες; Θεωρείτε ότι οι ΗΠΑ θα επιβιώσουν;
Θα ζήσουμε ένα μεγάλο RESET (ολική επαναφορά)
Και συνεχίζει η ανάλυση της Global Macro Investor:
-Τα ομόλογα της Γερμανίας, της Βρετανίας, της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ θα παραμείνουν στο 1% (σε αυτή τη φάση)
-Η υπόλοιπη αγορά ομολόγων θα «πεθάνει»
-Θα απαγορευτεί το short selling σε ομόλογα και μετοχές
-Θα απαγορευτεί η διαπραγμάτευση σε CDS, παράγωγα και συμβόλαια
-Η διαπραγμάτευση θα είναι ελεύθερη μόνο σε χρυσό και δολάρια
Μας απομένουν μόνο έξι μήνες για να προστατεύσουμε τα κεφάλαια μας από τις δυτικές αγορές ή να βγάλουμε αρκετά χρήματα για να καλύψουμε τις ζημίες
Μετά από αυτό το διάστημα φορέστε τα κράνη σας, κρυφτείτε και περιμένετε μέχρι ένα νέο σύστημα αναδυθεί.

http://www.bankingnews.gr/%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%BD%CE%AD%CE%B1/item/47297-global-macro-investor-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CF%81%CF%8E%CE%B7%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-glg-partners-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-goldman-sachs-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CF%8C%CF%84%CE%B9-%CE%AD%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-g10-%CF%83%CF%84%CE%BF-1200-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B5%CF%80-%CE%AD%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%AF%CE%B1-6-%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%8E%CF%83%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CF%8C%CF%84%CE%B9-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B5

_______________________________________________

δεν ξέρω εάν είναι 6 5 ή 17 ή 29