Οι εκλογές στην Ευρώπη δεν παίζουν πια σχεδόν κανένα ρόλο

Με θέμα το μέλλον της δημοκρατίας και κομβικά σημεία τις αγκυλώσεις της στην Ευρώπη της κρίσης αλλά και στις ΗΠΑ, μίλησε ο Νόαμ Τσόμσκι σε ειδική εκδήλωση του Global Media Forum της DW στη Βόννη.

«Χάραξη πορείας προς ένα δίκαιο κόσμο-Ανανοηματοδοτώντας τη δημοκρατία». Αυτός ήταν ο τίτλος της πολυεπίπεδης διάλεξης του αμερικανού πολιτικού φιλοσόφου και ομότιμου καθηγητή Γλωσσολογίας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT) Νόαμ Τσόμσκι στο Global Media Forum της Deutsche Welle στη Βόννη. Στη σκιά της ευρωκρίσης και των διαδηλώσεων στην Τουρκία αλλά και με φόντο την επίσκεψη Ομπάμα στο Βερολίνο, ο αμερικανός φιλόσοφος σχολίασε «όλα εκείνα τα θέματα που θα έπρεπε να βρίσκονται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων αλλά καταλήγουν τελικά να γίνονται ψιλά γράμματα». Αποφεύγοντας τα κλισέ και τις ακαδημαϊκές μακρηγορίες, ο 85 ετών πλέον διανοητής ανέλυσε με ενάργεια πτυχές της κρίσης του κοινοβουλευτισμού, τις στρεβλώσεις της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας σε ΗΠΑ και ΕΕ αλλά και του ρόλου των ΜΜΕ. Δε δίστασε να μιλήσει με οξεία γλώσσα κατά της αμερικανικής «ρητορείας της τρομοκρατίας» που έχει γίνει το βασικότερο «εξαγώγιμο προϊόν» των ΗΠΑ από το 1945 και μετά, ασκώντας δριμεία κριτική στην εξωτερική πολιτική του Μπαράκ Ομπάμα και των προκατόχων του.

Η Ευρώπη στο έλεος της μακροοικονομίας

 

«Χάραξη πορείας προς ένα δίκαιο κόσμο-Ανανοηματοδοτώντας τη δημοκρατία» το θέμα το Ν. Τσόμσκι

 

Σημείο εκκίνησης ήταν η γηραιά ήπειρος, στο συγκείμενο της οικονομικής κρίσης. «Για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών το ζητούμενο είναι η εργασία. Για τους υπερεθνικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, όμως, το διακύβευμα έγκειται στη μείωση των ελλειμμάτων. Τα ελλείμματα διαμορφώνουν πλέον την πολιτική. Και ως προς αυτό η Ευρώπη βρίσκεται σε αλγεινότερη κατάσταση σε σχέση με τις ΗΠΑ», είπε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον Τσόμσκι το κέντρο βάρος στην ευρωπαϊκή ήπειρο έχει μετατοπιστεί ανεπιστρεπτί από την πολιτική στην οικονομία, η οποία αποτελεί το αδιαπραγμάτευτο πρόταγμα. Στις χώρες της κρίσης ήρθαν αίφνης στο προσκήνιο τα ασαφή όρια μεταξύ σύγχρονης αριστεράς και δεξιάς ως προς την κατάστρωση πολιτικών, ώστε οι βασικοί ιδεολογικοί διαχωρισμοί να καθίστανται πλέον δυσδιάκριτοι. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα για αυτό ανέφερε την Κύπρο και τις πρόσφατες περιπέτειές της. Η άρση των διαφορών και η σύγκλιση εν τέλει αριστεράς και δεξιάς έγκειται στο γεγονός ότι «οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεσμεύονται να ακολουθούν προγράμματα μακροοικονομικής φύσης, τα οποία θέτει η Κομισιόν». Αυτό συνεπάγεται την επιλογή σκληρής λιτότητας και αύξησης των φόρων σε βάθος χρόνου, ανεξαρτήτως «πολιτικού χρώματος». Ο αμερικανός διανοητής εκτιμά πως οι χειρισμοί στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης είναι αποτυχημένοι και πως η αναγωγή τους στην αυθεντία διεθνών οργανισμών, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είχε αρνητικές επιπτώσεις. Κατά τον Τσόμσκι, «το θεωρητικό μοντέλο των λεγόμενων συστημικών κινδύνων, κατά το οποίο εάν αποτύχει μία οικονομική διαπραγμάτευση, το συνολικό σύστημα καταρρέει» είναι προβληματικό και δρα εις βάρος της παραγωγικής οικονομίας.

«Τρίτο κόσμο» θυμίζουν τα κοινοβούλια της Ευρώπης

 

Κατάμεστη η αίθουσα της ολομέλειας του πρώην γερμανικού κοινοβουλίου

 

Όλες αυτές οι μεταμορφώσεις στα σύγχρονα μοντέλα διακυβέρνησης έχουν βέβαια και ένα υψηλό τίμημα: «την σταδιακή απώλεια της δημοκρατίας». Η αντιπροσώπευση εξαντλείται -στην Ευρώπη προσφάτως ενώ στις ΗΠΑ σχεδόν εξ υπαρχής -στην εκπροσώπηση οικονομικών συμφερόντων. «Μόλις του 1/10 του 1%, στην κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας, καταφέρνει να παίρνει αυτό που θέλει. Αυτό σημαίνει πως καθορίζουν την πολιτική. Έτσι η δημοκρατία μετατρέπεται σε πλουτοκρατία» με συνέπεια να παρατηρείται μία συνεχής «παρακμή των δικαιωμάτων των πολιτών». Στις ευρωπαϊκές χώρες της κρίσης, παρατηρεί ο Τσόμσκι, «οι εκλογές δεν παίζουν πια σχεδόν κανένα ρόλο, ακριβώς όπως και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που διοικούνται από διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα» υπογραμμίζοντας ωστόσο σκωπτικά πως «η ίδια η Ευρώπη επέλεξε να γίνει έτσι. Δεν ήταν υποχρεωμένη να το κάνει».
Ο Tσόμσκι αναφέρθηκε και σε πρόσφατο δημοσίευμα της Wall Street Journal περί «εξαφάνισης της δημοκρατίας από την Ευρώπη», σύμφωνα με το οποίο: «Γάλλοι, Ισπανοί, Ιρλανδοί, Ολλανδοί, Πορτογάλοι, Έλληνες, Σλοβάκοι, Σλοβένοι και Κύπριοι έχουν, ο καθένας στο δικό του μέτρο, καταψηφίσει πολλά από τα μέτρα που επιβλήθηκαν στη βάση του οικονομικού μοντέλου της ευρωζώνης από τότε που ξέσπασε η κρίση. Εντούτοις οι οικονομικές πολιτικές έχουν αλλάξει ελάχιστα σε σχέση με τις διαδοχικές εναλλαγές στην εξουσία περισσότερων κομμάτων».
Η πραγματική συναίνεση και τα ΜΜΕ

Aπό το Global Media Forum της DW στη Βόννη

Ο Νόαμ Τσόμσκι δεν φάνηκε ιδιαίτερα αισιόδοξος για το μέλλον της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, η οποία δίνει την εντύπωση να πορεύεται σπασμωδικά, δεχόμενη κλυδωνισμούς από εξωπολιτικά κέντρα λήψης αποφάσεων. Το ίδιο παρατηρεί και στις ΗΠΑ αλλά και σε όλες τις δυτικές δημοκρατίες του «υπαρκτού καπιταλισμού», όπως τις αποκαλεί. Από την άλλη πλευρά, οι εξελίξεις στην Πλατεία Ταξίμ της Κων/πολης στέλνουν, για τον αμερικανό φιλόσοφο, ένα θετικά μήνυμα υπέρ της διασφάλισης μίας δημοκρατικής δημόσιας σφαίρας, η οποία θα υπερτερεί από οποιοδήποτε οικονομικό συμφέρον. Στην κάλυψη της απόστασης μεταξύ πολιτών και όλων όσων χαράσσουν κυβερνητική πολιτική, σημαντικός είναι ο ρόλος των ανεξάρτητων ΜΜΕ, του πλέον καθοριστικού παράγοντα σήμερα στη διαμόρφωση και συχνά επιβολή πολιτικής και ηθικής νόρμας. Τα ΜΜΕ καλούνται να συνδράμουν υπεύθυνα στη διαμόρφωση πραγματικής και όχι πλασματικής συναίνεσης, παρουσιάζοντας στους πολίτες μόνο «την αλήθεια για όλα τα σημαντικά γεγονότα. Κάτι το οποίο είναι σχετικά εύκολο».

http://www.dw.de/%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%80%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%87%CE%B5%CE%B4%CF%8C%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%81%CF%8C%CE%BB%CE%BF/a-16893278

Η οργή των ψηφοφόρων κλονίζει τη λιτότητα

By Peter Spiegel 

Υπάρχει ένα παλιό γνωμικό στους πολιτικούς κύκλους των ΗΠΑ ότι η Ουάσιγκτον κάνει γκάφα όταν κατά λάθος λέει την αλήθεια.

Αυτό ακριβώς φαίνεται πως έκανε ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο σε μία στιγμή αυτοσχεδιασμού, κατά τη διάρκεια ενός πάνελ συζήτησης στο θέμα που επικρατεί καθημερινά πλέον στις Βρυξέλλες. Δημοσίως δήλωσε αυτό που πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες μέχρι πρότινος αναγνώριζαν μόνο κατ’ ιδίαν: ότι η αντίδραση της ευρωζώνης στην κρίση με πολιτική λιτότητας προσκρούει στην αδυσώπητη οργή των ψηφοφόρων.

«Γνωρίζω ότι υπάρχουν κάποιοι τεχνοκράτες σύμβουλοι που μας λένε ποιο είναι το τέλειο μοντέλο αντίδρασης σε μία κατάσταση, αλλά όταν τους ρωτούμε πώς θα εφαρμοστεί αυτό το μοντέλο απαντούν: 'Αυτή δεν είναι η δική μου δουλειά'», δήλωσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μιλώντας όχι και τόσο διπλωματικά στους συνεργάτες του. «Χρειαζόμαστε μία πολιτική που να είναι σωστή. Συγχρόνως, όμως, πρέπει να έχουμε… αποδοχή, πολιτική και κοινωνική», είπε.

Η παραδοχή αυτή έγινε μετά από σειρά αρνητικών εξελίξεων για τους υποστηρικτές της λιτότητας. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξέδωσε νέες εκτιμήσεις βάσει των οποίων η ύφεση επιδεινώνεται στις οικονομίες της ευρωζώνης όπου επιβάλλεται η πιο σκληρή λιτότητα, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα. Παράλληλα, μία από τις σημαντικότερες ακαδημαϊκές έρευνες, που συνδυάζει το υψηλό κρατικό χρέος με την οικονομική στασιμότητα, δέχθηκε ισχυρό πλήγμα αξιοπιστίας.

Φαίνεται, παράλληλα, ότι η παράταξη που ζητά χαλάρωση της λιτότητας κερδίζει έδαφος στις Βρυξέλλες, καθώς περίπου 6 μέλη της ευρωζώνης -εκ των οποίων και ορισμένες χώρες του αποκαλούμενου πυρήνα, όπως η Γαλλία και η Ολλανδία- ζητούν περισσότερο χρόνο για να πετύχουν τους σκληρούς ευρωπαϊκούς όρους για τα ελλείμματα, που είναι και το πιο ισχυρό εργαλείο των Βρυξελλών για τη χάραξη κοινής δημοσιονομικής πολιτικής στην ευρωζώνη.

Εάν, όμως, τα επιχειρήματα είναι μόνο το βάθεμα της οικονομικής ύφεσης ή η χαμένη αξιοπιστία ενός ακαδημαϊκού, τότε δύσκολα οι πολέμιοι της λιτότητας θα πετύχουν πολλά στην ευρύτερη συζήτηση που διεξάγεται στις Βρυξέλλες. Έτσι κι αλλιώς, η ύφεση βαθαίνει στην ευρωζώνη περισσότερο από έναν χρόνο, χωρίς να έχει οδηγήσει σε αλλαγή πολιτικής. Παράλληλα, βιτριολικές επιθέσεις μεταξύ κεϊνσιανιστών και υποστηρικτών της λιτότητας καταγράφονται από τότε που ξεκίνησε η κρίση χρέους.

Αυτό που έχει αλλάξει είναι ακριβώς αυτό που επισημαίνει ο κ. Μπαρόζο: η πολιτική. Μετά τις ιταλικές εκλογές του Φεβρουαρίου -όπου περισσότερο από το 50% των ψηφοφόρων στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης στήριξε υποψήφιους με πολιτική πλατφόρμα κατά της λιτότητας, ίσως και κατά της Ε.Ε.- εξανεμίζεται η δημόσια συναίνεση στην πολιτική αντίδρασης στην κρίση.

Όσοι είναι κοντά στον πρόεδρο της Κομισιόν επιμένουν ότι τα σχόλιά του δεν έγιναν κατά λάθος. Εδώ και μήνες, κατ’ ιδίαν εκφράζει την ανησυχία του για το αντιευρωπαϊκό αίσθημα που προκαλεί η οικονομική πολιτική που ακολουθείται στην ευρωζώνη. Είχε κρατήσει, όμως, το στόμα του κλειστό φοβούμενος ότι θα ταρακουνήσει ένα ήδη κλονισμένο καράβι. Αυτήν την εβδομάδα, ακολούθησε το πολιτικό του ένστικτο και μίλησε ελεύθερα.

Αδιαμφισβήτητα, η πολιτική καταστροφή που άφησε η κρίση στο πέρασμά της είναι ήδη μακρά και ευρεία. Στην Ιρλανδία, το Fiana Fail, το πάλαι ποτέ ισχυρό κόμμα της χώρας, αποδεκατίστηκε όταν αναγκάστηκε να συμφωνήσει σε ένα πακέτο στήριξης 67,5 δισ. ευρώ. Η δυναστεία Παπανδρέου στην Ελλάδα, μετά από τρεις δεκαετίες στην εξουσία, διαλύθηκε μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία γελοιοποιήθηκε δημοσίως από τους ομολόγους του και με συνοπτικές διαδικασίες απολύθηκε μετά από ένα όχι και τόσο διακριτικό νεύμα μεταξύ Βερολίνου και Βρυξελλών.

Η επανάσταση των ψηφοφόρων, όμως, όπως και η ίδια η κρίση, κινείται τώρα από την περιφέρεια στον ευρωπαϊκό πυρήνα. Ο Μάριο Μόντι, ο τεχνοκράτης πρωθυπουργός που είχε τις ευλογίες των Βρυξελλών και συνεθλίβη από το εκλογικό σώμα όταν αποπειράθηκε να βρεθεί και πάλι στην πρωθυπουργία μέσα από την κάλπη, προειδοποίησε αργότερα ότι και άλλοι ηγέτες θα εκδιωχθούν εάν δεν γίνει κάτι για να ενισχυθεί η ανάπτυξη.

Και δεν υπάρχει χώρα που να κινδυνεύει περισσότερο, και μάλιστα χώρα με μεγαλύτερη κεντρική σημασία, από τη Γαλλία, όπου ο Φρανσουά Ολάντ κέρδισε τον προηγούμενο χρόνο την προεδρία υποσχόμενος ότι θα ανατρέψει την πολιτική της λιτότητας στην ευρωζώνη. Προς το παρόν αποτυγχάνει. Η δημοτικότητά του έχει πέσει κάτω από το 30%, κοντά σε ιστορικό χαμηλό για πρόεδρο της Γαλλίας.

Ο Γερμανοί αξιωματούχοι έχουν ξεκαθαρίσει στους Ευρωπαίους εταίρους τους ότι η Γαλλία είναι η μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας και πως ενδεχομένως να είναι ο λόγος που θα τους αναγκάσει να επιτρέψουν προσωρινή χαλάρωση των μέτρων λιτότητας. Δεν ρισκάρουν μία γαλλογερμανική ρήξη λίγους μήνες πριν από τις εθνικές εκλογές στη Γερμανία.

Προειδοποιούν, όμως, ότι σε κάποιο σημείο -ίσως μάλιστα πολύ σύντομα- θα έρθει και η μέρα της κρίσης για τη Γαλλία. Τότε, η γερμανική επιμονή για λιτότητα και οικονομικές μεταρρυθμίσεις θα βρεθεί αντιμέτωπη με τους Γάλλους διαδηλωτές στα οδοφράγματα.

Εάν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, τότε η μη προσχεδιασμένη δήλωση Μπαρόζο μπορεί να αποδειχθεί προάγγελος δυσάρεστων καταστάσεων.



ΠΗΓΗ: FT.com

Deutsche Bank: Η ανεργία ρίχνει κυβερνήσεις

Τον κώδωνα του κινδύνου για ευρύτερη πολιτική αστάθεια στην ευρωζώνη κρούει έκθεση της Deutsche Bank. Οι αναλυτές της μεγαλύτερης γερμανικής τράπεζας καταλήγουν στο ότι η άνοδος της ανεργίας σε ιστορικά υψηλά επίπεδα απειλεί την πολιτική σταθερότητα.

«Αυτό που ξεκίνησε ως τυπική κυκλική ψήφος απόρριψης των κυβερνήσεων σε περίοδο ύφεσης φαίνεται πως κινδυνεύει να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο, εάν η αιτία της κρίσης -που είναι κυρίως η ανεργία- διατηρηθεί. Και, βεβαίως, οι οιωνοί αναφορικά με την ανεργία δεν είναι καλοί», αναφέρει η Deutsche Bank. Στην έκθεση τα ποσοστά της ανεργίας νέων στην περιφέρεια χαρακτηρίζονται μη αποδεκτά.

«Ο χρόνος μετράει αντίστροφα στην Ευρώπη. Τέσσερα χρόνια από τότε που ξεκίνησε η κρίση, η ανεργία ακόμη δεν έχει κορυφωθεί», αναφέρει η Deutsche Bank. Οι αναλυτές της επισημαίνουν ότι από το 2008, έχουν αλλάξει όλες οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης, εκτός από τρεις: της Γερμανίας, της Αυστρίας και του Λουξεμβούργου. «Δεν είναι τυχαίο ότι πρόκειται για τις χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στην ευρωζώνη» επισημαίνουν οι αναλυτές της Deutsche Bank.

Σημειώνουν παράλληλα ότι ο χρόνος διακυβέρνησης έχει μειωθεί αισθητά, εξέλιξη που περιορίζει σημαντικά και τα περιθώρια χειρισμών της εκάστοτε κυβέρνησης. «Η μέση θητεία μιας κυβέρνησης έχει μειωθεί, έτσι περιορίζονται και τα περιθώρια χειρισμών», αναφέρει η Deutsche Bank εξηγώντας πως σε εννέα χώρες της ευρωζώνης οι κυβερνήσεις έχουν θητεία μικρότερη των 18 μηνών. Αναφέρεται ενδεικτικά το παράδειγμα της Πορτογαλίας, όπου η κυβέρνηση Κοέλιο αναγκάστηκε σε στροφή 180 μοιρών στην πρόταση αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών, αλλά και στην αποτυχημένη πορεία του Μάριο Μόντι στις ιταλικές εκλογές.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/772610/ArticleNewsWorld.aspx

Αναβολή της επίσκεψης Ερντογάν στη Γάζα ζητούν οι ΗΠΑ

Να αναβάλει το ταξίδι του στη Γάζα στα τέλη Μαΐου ζήτησε από τον Τούρκο πρωθυπουργό ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι, που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη στο πλαίσιο της Διεθνούς Διάσκεψης για τη Συρία.
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε εκφράσει την πρόθεση του να επισκεφθεί τη Λωρίδα της Γάζας στα τέλη Μαΐου. Ωστόσο, η Ουάσινγκτον θεωρεί ότι η συγκυρία δεν είναι κατάλληλη.
Οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει πολλά στην προσπάθεια προσέγγισης της Άγκυρας με το Τελ Αβίβ, που ξεκίνησε με τη συγγνώμη Νετανιάχου για την ισραηλινή επιδρομή στο τουρκικό πλοιάριο Μαβι Μαρμαρά το 2011, που στοίχισε τη ζωή σε εννέα Τούρκους.
Ο επικεφαλής της Αμερικανικής διπλωματίας είχε επίσης συναντήσεις με τον Τούρκο ομόλογό του Αχμέντ Νταβούτογλου, αλλά και με τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς. Βασικό θέμα συζήτησης ήταν η επανέναρξη των ειρηνευτικών συνομιλιών στη Μέση Ανατολή.
Ο Τζον Κέρι κάλεσε ακόμη την Τουρκία να ανοίξει εκ νέου τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, η οποία έχει κλείσει εδώ και πάνω από σαράντα χρόνια από τις τουρκικές αρχές.
«Ελπίζουμε ότι η Σχολή της Χάλκης θα ανοίξει εκ νέου», δήλωσε ο Κέρι σε συνέντευξη Τύπου στην Κωνσταντινούπολη.
Ο αρχηγός της αμερικανικής διπλωματίας είπε ότι συζήτησε με τον τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου για τη θρησκευτική ελευθερία στην Τουρκία, της οποίας ο πληθυσμός είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό μουσουλμανικός και την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής.

Το απόγευμα ο Τζον Κέρι είχε συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Φανάρι, με τον οποίο συζήτησαν το θέμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

http://gr.euronews.com/2013/04/21/kerry-urges-better-relations-between-turkey-and-israel/

Μήνυμα Σαμαρά στην Ευρώπη για την ελληνική ΑΟΖ

«Είναι μέρος της ευρωπαϊκής μας περιουσίας, που πρέπει να αξιοποιήσουμε. Η ανακήρυξη της ΑΟΖ είναι στη δικαιοδοσία των κρατών, αλλά η Ε.Ε. μπορεί να στηρίξει τα κράτη αυτά ώστε να γίνει ταχύτερα και να ολοκληρωθούν όλα με ασφάλεια», ανέφερε ο Πρωθυπουργός. «Πρέπει», είπε, «να συσπειρωθούμε για κάτι που μας ενώνει, να ανασηκώσουμε το κεφάλι για κάτι που μας δίνει προοπτική» και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο πιο νευραλγικό σημείο της Μεσογείου, ενώ για πρώτη φορά μίλησε για το ενδεχόμενο σύζευξης των ΑΟΖ Ελλάδος, Κύπρου και Μάλτας.
Η Μεσόγειος, εκτίμησε ο κ. Σαμαράς, είναι κάτι παραπάνω από μια θάλασσα, καθώς για την Ευρώπη είναι το πιο κρίσιμο θαλάσσιο σύνορό της.
«Πρέπει να προφυλαχθεί η Ευρώπη από τους κινδύνους που βρίσκονται στα νότιά της, και από εκεί προέρχονται κύματα μεταναστών, στην απέναντι ακτή βρίσκονται πλουτοπαραγωγικοί πόροι που έχει ανάγκη η Ευρώπη, αλλά και στον ίδιο το βυθό της Μεσογείου», πρόσθεσε, επαναλαμβάνοντας για μία ακόμη φορά πως η ενεργειακή επάρκεια της Ευρώπης μπορεί να κριθεί από τη Μεσόγειο.
«Η Ε.Ε.», υπογράμμισε κατά την ομιλία του ο Πρωθυπουργός, «πρέπει να κάνει αισθητή την παρουσία της στη γειτονιά της, η Μεσόγειος παίζει και θα παίξει καθοριστικό ρόλο για την ασφάλεια και τη διεθνή ακτινοβολία της Ευρώπης, για τον ενεργειακό εφοδιασμό της».
ΣΥΡΙΖΑ: Ανούσια μικροπολιτική για εσωτερική κατανάλωση
Για «ανούσια μικροπολιτική» προς «εσωτερική κατανάλωση» έκανε λόγο ο υπεύθυνος για την Εξωτερική Πολιτική και Αμυνα του ΣΥΡΙΖΑ, Κ. Ήσυχος, σχολιάζοντας τις σημερινές δηλώσεις του Πρωθυπουργού.
Όπως επισήμανε ο κ. Ήσυχος, η Συνθήκη  για το δίκαιο της θάλασσας «αποτελεί την μοναδική βάση διαπραγμάτευσης για την χώρα μας με όλες τις όμορες χώρες». «Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ διαθέτοντας μία συνεκτική, συνολική, εναλλακτική πρόταση για μία πολυδιάστατη ενεργειακή, φιλειρηνική πολιτική, εκτιμά ότι η εποχή των ‘ευχών’ τελείωσε με τις ‘χαμένες ευκαιρίες’ που ο κ. Σαμαράς προτείνει», πρόσθεσε.

http://www.naftemporiki.gr/story/641834

Πολιτικό φορέα ιδρύει ο ιδιοκτήτης του facebook

 

Πολιτική ομάδα με πλατφόρμα την επικείμενη αμερικανική μεταρρύθμιση στο μεταναστευτικό, την στροφή σε μία παιδεία με μεγαλύτερο προσανατολισμό στην τεχνολογία και τις επενδύσεις στην επιστημονική έρευνα ξεκίνησε ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ του Facebook.

Ο φορέας ονομάζεται fwd.us (forward us -«προωθείστε μας») και έχει την στήριξη ηγετών άλλων αμερικανικών γιγάντων της πληροφορικής.

Στο μεταναστευτικό, η ομάδα τάσσεται υπέρ των μεταρρυθμίσεων σε ένα νέο πλαίσιο που θα δίνει δυνατότητα στους μέχρι των ημι-παράνομους μετανάστες να αποκτήσουν την αμερικανική υπηκοότητα -συζήτηση που έχει αναζωπυρωθεί στην Ουάσινγκτον.

«Για χώρα μεταναστών, έχουμε πολύ περίεργη μεταναστευτική πολιτική» ανέφερε ο Ζάκερμπεργκ, λέγοντας πως οι άξονες ενός νέου πλαισίου θα έπρεπε να είναι η αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων, η πρόβλεψη για μία οδό που θα καταλήγει στην ιθαγένεια και η προσέλκυση ξένων υψηλών προσόντων.

Στην «ιδρυτική διακήρυξη» της ομάδας, σε άρθρο του Ζάκερμπεργκ στη Washington Post, υπογραμμίζεται επίσης η σημασία υψηλότερων στάνταρ στην εκπαίδευση και αυξημένο βάρος στην επιστήμη, την τεχνολογία, τη μηχανολογία και τα μαθηματικά.

Το fwd.us στηρίζουν μεταξύ άλλων ο CEO του LinkedIn Ρέιντ Χόφμαν, η Ρούτσι Σανγκβί του Dropbox, ο Τζο Γκριν του causes.com ενώ οικονομική στήριξη -σε ύψος που δεν γνωστοποιήθηκε- έχει έρθει και από τον πρόεδρο της Google Έρικ Σμιτ, τον Ρίντ Χέιστινγκς του Netflix και τη Μαρίσα Μέγερ της Yahoo.

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=507409

__________________________________________

στη λογική που διέπει την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη μάλλον θα έπρεπε να υπάρχει ασυμβίβαστο

Oι ευρωσκεπτικιστές ξεκόβουν από Μέρκελ και CDU

Με αφορμή την επίσημη ίδρυση, αύριο Κυριακή,  του κόμματος «Εναλλακτική για την Γερμανία» (Alternative fuer Deutschland, AfD) που υποστηρίζει την έξοδο της χώρας από το ευρώ, ο επικεφαλής του Συνδέσμου Χριστιανοδημοκρατών/Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) για τη μεσαία τάξη Γιόζεφ Σλάρμαν καταλογίζει ευθύνες στην ηγεσία του κόμματός του για την αποξένωση των ψηφοφόρων του, οι οποίοι φαίνεται να στηρίζουν σήμερα τον νέο σχηματισμό.
«Η AfD απευθύνεται σε πολλούς από τους παραδοσιακούς υποστηρικτές των Χριστιανοδημοκρατών και των Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP), οι οποίοι απομακρύνθηκαν λόγω του πνεύματος εκσυγχρονισμού του κόμματος», υποστηρίζει ο Γ. Σλάρμαν σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Focus» και καταλογίζει ευθύνες στην ηγεσία του κόμματος, η οποία, όπως λέει, «έπρεπε να είχε αντιδράσει ήδη από καιρό». Προειδοποιεί μάλιστα για τον κίνδυνο το νέο κόμμα να στερήσει στις εκλογές του Σεπτεμβρίου «καθοριστικές ψήφους».

Για το ενδεχόμενο η AfD να οδηγήσει τελικά στην εξουσία τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους κάνει λόγο και ο Στέφαν Βέρχαν, εγγονός του Κόνραντ Αντενάουερ, ο οποίος το 2012 είχε αποχωρήσει από το CDU σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Διάσωσης και επανήλθε πρόσφατα.

http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=132064

Νέα πρόταση Νίμιτς για το Σκοπιανό

Νέα πρόταση για το θέμα του ονόματος παρέδωσε ο προσωπικός απεσταλμένος του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μάθιου Νίμιτς προς τους αντιπροσώπους της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ, πρέσβεις Αδαμάντιο Βασιλάκη και Ζόραν Γιόλεφσκι, αντίστοιχα, μετά τη συνάντηση που είχε μαζί τους στη Νέα Υόρκη. Χθες, είχαν προηγηθεί χωριστές συναντήσεις του κ. Νίμιτς με τους αντιπροσώπους των δύο χωρών.
Σε δηλώσεις του μετά τη σημερινή συνάντηση, ο κ. Νίμιτς ανέφερε ότι η νέα πρότασή του είναι «συγκεκριμένη» και αναμένει από τις κυβερνήσεις των δυο χωρών να τη μελετήσουν συνολικά, πολύ προσεκτικά και όχι αποσπασματικά.
Παράλληλα εξέφρασε την ελπίδα ότι «είμαστε πιο κοντά σε κάποια λύση αυτή τη φορά» και ανακοίνωσε πως ενδεχομένως θα επισκεφθεί την περιοχή (Αθήνα και Σκόπια) ή θα πραγματοποιηθούν νέες συναντήσεις στη Νέα Υόρκη μέσα στους επόμενους δυο μήνες.
Ο κ. Νίμιτς δήλωσε ότι επιδεικνύει προσωπικό ενδιαφέρον ο γ.γ. του ΟΗΕ, ενώ ο αναπληρωτής γ.γ. του ΟΗΕ, υπεύθυνος για Πολιτικές Υποθέσεις, Τζέφρι Φέλτμαν, παρέστη στην αρχή της συνάντησης ώστε να ενημερωθεί προσωπικά για την πορεία των συνομιλιών.
«Μίλησε για το πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος το ζήτημα και διαβεβαίωσε τους πάντες ότι ο γ.γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, ενδιαφέρεται προσωπικά για το ζήτημα και ελπίζει ότι θα βρεθεί λύση», τόνισε ο κ. Νίμιτς.
Ο κ. Νίμιτς δεν θέλησε να αναφερθεί στις λεπτομέρειες της πρότασης, υπογραμμίζοντας ωστόσο: «Ευελπιστώ ότι θα μελετηθεί πολύ προσεκτικά και είμαι πολύ αισιόδοξος ότι οι δύο πλευρές θα βρουν θετικά συστατικά σε αυτή την πρόταση και ότι θα στρώσει το δρόμο για σοβαρές συνομιλίες και πιθανώς και μια λύση».
Απαντώντας σε ερώτηση για το πόσο κοντά ή πόσο μακριά βρίσκονται οι δύο πλευρές από μία λύση, μίλησε για «εντατικές συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών», σημειώνοντας: «Μιλώ συχνά και με τον πρέσβη Βασιλάκη και με τον Πρέσβη Γιόλεφσκι, ενώ και μεταξύ αυτών των συναντήσεων, έχουμε συχνές συνομιλίες και συναντήσεις. Είχα σημαντική ανταπόκριση από τον τελευταίο γύρο συνομιλιών και επομένως προσπάθησα να επεξεργαστώ περαιτέρω αυτές τις ιδέες και να τους δώσω νέο σχήμα, ώστε να αντιμετωπίζονται τα ζητήματα, οι αντιρρήσεις και τα προβλήματα που είχαμε στους προηγούμενους γύρους. Ελπίζω ότι είμαστε πιο κοντά σε κάποια λύση αυτή τη φορά».
Τέλος, σε ερώτηση για το ποιες χώρες δείχνουν ενδιαφέρον για το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, ο προσωπικός απεσταλμένος του γ.γ. του ΟΗΕ ανέφερε ότι είναι οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, οι ΗΠΑ καθώς και, περιστασιακά, χώρες από διάφορες περιοχές του κόσμου. «Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό περιφερειακό ζήτημα, ένα πολύ σημαντικό ευρωπαϊκό ζήτημα, το οποίο έχει επιπτώσεις και ως εκ τούτου υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον»,. κατέληξε.

http://www.naftemporiki.gr/story/637649

Οι ΗΠΑ επιμένουν στην επανασύνδεση Τουρκίας – Ισραήλ

Σταθερή στο στόχο της να συμφιλιώσει την Τουρκία και το Ισραήλ παραμένει η Ουάσιγκτον.
Από την Άγκυρα ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι τόνισε πως το Ισραήλ θα πρέπει να αποζημιώσει τις οικογένειες των θυμάτων του Μαβί Μαρμαρά, του τουρκικού πλοίου που αναχαιτίστηκε από Ισραηλινούς πεζοναύτες καθώς έπλεε προς τη Γάζα.
«Θέλουμε να δούμε αυτή τη σχέση να αποκαθίσταται πλήρως. Για να επιτευχθεί αυτό, είναι απόλυτα απαραίτητο να ολοκληρωθεί το κομμάτι της συμφωνίας που αφορά τις αποζημιώσεις, να επιστρέψουν οι πρεσβευτές και να δημιουργηθεί μια πλήρης σχέση», δήλωσε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας.
Ο Τούρκος ομόλογός του τόνισε: «Όλοι θα πρέπει να γνωρίζουν πως το περιστατικό με το Μαβί Μαρμαρά ήταν μια οδυνηρή εμπειρία. Ο πόνος αυτός θα επουλωθεί μόνο με την ευαισθησία όλων των εμπλεκομένων. Μίλησα με τους συγγενείς και διαπίστωσα πως δεν έχει ακόμα επουλωθεί».
Πρόσφατα και με τη μεσολάβηση του Μπαράκ Ομπάμα, το Ισραήλ ζήτησε συγγνώμη για το περιστατικό και υποσχέθηκε να καταβληθούν αποζημιώσεις.
Οι συνομιλίες για το ζήτημα αναμένεται να αρχίσουν μέσα στην εβδομάδα.

http://gr.euronews.com/2013/04/07/us-sec-of-state-john-kerry-urges-turkey-and-israel-to-heal-their-rift/

Γιούνκερ: Βαθιές πληγές στην Ελλάδα από την γερμανική πολιτική

«Ο τρόπος με τον οποίο κάποιοι από την γερμανική πολιτική επιτέθηκαν στην Ελλάδα όταν εισήλθε στην κρίση, έχει αφήσει στη χώρα βαθιές πληγές» τονίζει ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρώην πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Focus, το οποίο κυκλοφορεί τη Δευτέρα.

Ζαν Κλοντ Γιούνκερ Ο Γιούνκερ αναφέρει όμως, ότι τον τρόμαξαν εξίσου τα πανό στην Αθήνα με την Καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ να φορά ναζιστική στολή. Ξαφνικά –λέει- ήλθαν στην επιφάνεια εχθρικά συναισθήματα, που θα νόμιζε κανείς ότι είχαν εκλείψει οριστικά. Επιπλέον, και ο ιταλικός προεκλογικός αγώνας ήταν σε μεγάλο βαθμό αντιγερμανικός και ως εκ τούτου αντιευρωπαϊκός», επισημαίνει.

Και καλεί τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνεχίσουν τις μεταρρυθμίσεις, καθώς, διαφορετικά, όπως λέει, «θα δινόταν στις αγορές ένα εντελώς λανθασμένο μήνυμα», ενώ επαναλαμβάνει πως «η ενωμένη Ευρώπη αποτελεί τη μόνη ευκαιρία για την ήπειρο».

Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου απορρίπτει τόσο τον σκεπτικισμό, όσο και την στροφή στο εθνικό συμφέρον, σε ότι αφορά το κοινό νόμισμα. «Για τη γενιά μου το κοινό νόμισμα αποτέλεσε μία πολιτική ειρήνης. Σήμερα, ωστόσο, βλέπω, με μια κάποια θλίψη, ότι στην Ευρώπη πολλοί "χάνουν το δρόμο" σε "μικρές" σκέψεις εθνικού συμφέροντος.

http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=349582

Η νέα παγκοσμιοποίηση θα είναι λεβαντίνικη

Στις 20 Μαρτίου ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα θα βρεθεί, εκτός απροόπτου, στα αποκλεισμένα παλαιστινιακά εδάφη της δυτικής όχθης του Ιορδάνη και θα συναντηθεί με τον επικεφαλής της Παλαιστιανικής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς. Θα είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία που αμερικανός πρόεδρος θα πραγματοποιήσει τέτοιου τύπου επίσκεψη, η οποία εκ των πραγμάτων ισοδυναμεί με de facto νομιμοποίηση και αποδοχή του παλαιστινιακού κράτους. Το ζήτημα που τίθεται είναι πώς ο Ομπάμα έλαβε αυτή την απόφαση και τι σημαίνει για τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο ολόκληρο. Πολλοί μιλούν για αλλαγή στρατηγικής στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, για μια άλλη εκδοχή επιβεβαίωσης της αμερικανικής ηγεμονίας στον κόσμο.




Ο πρόεδρος Ομπάμα στη δεύτερη θητεία του δείχνει να έχει ξεκαθαρίσει τι θέλει και πώς να το επιτύχει. Εχει αποδεχθεί, κατά τα φαινόμενα, τη Ρωσία και τον ρόλο της, την αντιμετωπίζει ως συνεργάτιδα και χρήσιμη χώρα παρά ως ανταγωνίστρια. Με άλλα λόγια, έχει αποφασίσει να συνεργασθεί με τον Πούτιν και δείχνει να έχει ξεπεράσει τη φάση του ρωσικού αποκλεισμού από τις μπίζνες της Δύσης. Του αρκεί η τήρηση των κανόνων της ελεύθερης αγοράς και όποιος κάνει τις καλύτερες προσφορές ας παίρνει τις δουλειές.

Η διαφαινόμενη αλλαγή της αμερικανικής στάσης απέναντι στη Ρωσία φαίνεται να στηρίζεται στην εκτίμηση ότι θα ακολουθήσει δεύτερο κύμα παγκοσμιοποίησης πολύ ισχυρότερο από το προηγούμενο και προφανώς για την εκμετάλλευσή του θα χρειασθούν διεθνείς συμμαχίες και βοήθειες.

Είναι σαφές πια ότι οικονομικά το ενδιαφέρον μετατοπίζεται νότια και ανατολικά. Ο νέος πλούτος των εθνών θα παραχθεί από τη Μέση Ανατολή, την Ασία και την Αφρική. Το Ιράν κατέχει το 50% των παγκόσμιων αποθεμάτων φυσικού αερίου, η Νοτιοανατολική Μεσόγειος επίσης κρύβει στα σπλάχνα της μεγάλες ποσότητες υδρογονανθράκων, η Αφρική είναι αυτή τη στιγμή η ταχύτερα αναπτυσσόμενη ήπειρος του πλανήτη και από τις κοιλάδες της Μεσοποταμίας ως τα βάθη της Ινδίας και της Κίνας ζουν τα πέντε έκτα των πολιτών του κόσμου. Τα αποθέματα ανεκπλήρωτης ζήτησης είναι τεράστια και ικανά να τροφοδοτήσουν την παγκόσμια ανάπτυξη για τα επόμενα 20-30 χρόνια. Τα συμφέροντα είναι προφανή και γι' αυτό η περιοχή είναι κρίσιμο να ασφαλισθεί κατά το δυνατόν.

Οι φιλίες της Μόσχας

Η συνεργασία λοιπόν με τη Ρωσία κρίνεται απαραίτητη για την επίτευξη αυτού του σκοπού. Ως διάδοχος της Σοβιετικής Ενωσης έχει παραδοσιακούς δεσμούς με όλη αυτή τη ζώνη, διατηρεί σχέσεις, φιλίες και προπάντων έχει εμπειρίες πολιτικοδιπλωματικές. Μπορεί  να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην επίτευξη ενός ανεκτού επιπέδου ασφαλείας, ικανού να στηρίξει την επερχόμενη οικονομική ανάπτυξη. Η διαφαινόμενη αμερικανική μετατόπιση στηρίζεται βεβαίως και στην πεποίθηση ότι η ζώνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου θα τείνει να μετατραπεί βαθμηδόν σε παγκόσμιο ενεργειακό κέντρο.

Ωστόσο οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι προϋπόθεση για την αποδοτική μετατόπιση των συμφερόντων είναι η ειρήνευση στη Μέση Ανατολή ή καλύτερα η διευθέτηση των προβλημάτων της συγκεκριμένης περιοχής. Εχουν κατανοήσει επίσης ότι χωρίς την επίλυση της παλαιστινιακής κρίσης δεν πρόκειται να ασφαλισθεί όλη αυτή η επίμαχη αναδυόμενη ζώνη. Κάτι που αρχίζουν σιγά-σιγά να συνειδητοποιούν τμήματα του εβραϊκού λόμπι στις ΗΠΑ και αλλού. Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ θα αντιδράσει, αλλά η απόφαση του προέδρου Ομπάμα δεν αλλάζει. Το ταξίδι στα παλαιστινιακά εδάφη θα πραγματοποιηθεί και θα δώσει άλλη διάσταση στη διαδικασία ειρήνευσης στην περιοχή.    

«Ιμπέριουμ» χαμηλού κόστους

Επιπλέον ο αμερικανός πρόεδρος φέρεται να έχει πεισθεί ότι η ευθεία αμερικανική εμπλοκή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις πέραν του ότι κοστίζει ακριβά σε χρήμα και ανθρώπινες ζωές δεν είναι και αποδοτική για την «αυτοκρατορία». Οι παλαιότερες εμπειρίες από την Ινδοκίνα, αλλά και οι νεότερες από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, δεν είναι οι καλύτερες, για να μην πούμε ότι απεδείχθησαν ζημιογόνες για τις ΗΠΑ. Οπως εξηγούν επίσημοι συνομιλητές των Αμερικανών, το «ιμπέριουμ» των ΗΠΑ επιβεβαιώνεται στη θάλασσα. Τα πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα επιτηρούν εδώ και τέσσερις δεκαετίες όλον τον κόσμο, προστατεύοντας την παγκόσμια ειρήνη και τα αμερικανικά συμφέροντα, με το ελάχιστο δυνατό κόστος. Αν χρειασθεί, μπορούν να επέμβουν οπουδήποτε και να επιβεβαιώσουν την αμερικανική ηγεμονία. Αντιθέτως, όταν εμπλέκονται χερσαίες δυνάμεις, η στρατιωτική υπεροχή και ηγεμονία δοκιμάζονται και προσφέρουν βάσεις ευρύτερων αμφισβητήσεων.

Οι στόχοι της Ουάσιγκτον

Σύμφωνα με την ενημέρωση που έχουν και οι επίσημες ελληνικές αρχές, η αμερικανική ηγεσία θέτει ως βασικούς στόχους για την επόμενη περίοδο τη διευθέτηση του Παλαιστινιακού, την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ιράν και την επίλυση της συριακής κρίσης. Και στις τρεις περιπτώσεις ο ρόλος της ρωσικής διπλωματίας και επιρροής θα είναι καθοριστικός. Ηδη οι Ρώσοι διαμεσολαβούν για την αποκατάσταση επαφής των Αμερικανών με τους μουλάδες του Ιράν, επιδρούν με τη ναυτική και διπλωματική παρουσία τους στην κρίση της Συρίας. Η εμπλοκή της Τουρκίας απεδείχθη άκρως προβληματική, καθώς ξύπνησε μνήμες της μακραίωνης οθωμανικής καταπίεσης στην περιοχή και πλέον η ρωσική παρέμβαση μοιάζει επιβεβλημένη.

Εκτιμάται ότι οι ιθύνοντες της Μόσχας μεθοδεύουν μια «βελούδινη» αποχώρηση της οικογένειας Ασαντ από τη Συρία και προετοιμάζουν μια μεταβατική εξουσία στρατιωτικών, οι οποίοι αφού ηρεμήσουν τα πνεύματα θα παραδώσουν την εξουσία στους πολιτικούς.

Η περίπτωση μιας πολεμικής εμπλοκής της Δύσης στη Συρία έχει αποκλεισθεί. Η γαλλική εμπειρία από τη Λιβύη δεν ήταν η καλύτερη. Γενικώς οι Αμερικανοί φαίνεται ότι απορρίπτουν πλέον την ευθεία στρατιωτική εμπλοκή ως μέθοδο αντιμετώπισης κρίσεων και επιλέγουν έμμεσους τρόπους. Προτιμούν τις εσωτερικές διεργασίες, την ανάπτυξη κινημάτων αποκαθήλωσης δικτατόρων, όπως έγινε στη Βόρεια Αφρική. Η χειραφέτηση των αραβικών κοινωνιών μοιάζει επιθυμητή και για τους Αμερικανούς αποτελεί την υγιέστερη διαδικασία ενσωμάτωσης των αραβικών χωρών στο διεθνές πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Θεωρείται μάλιστα και οικονομικά συμφερότερη για όλον τον κόσμο, καθώς διαχέεται ο πλούτος και παύουν 20-30 σουλτάνοι να διαχειρίζονται, κατά τρόπο αυθαίρετο, κοντά στο 1,5 τρισ. δολάρια τον χρόνο.

Αφρική, Νοτιοανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή, Ασία
Οι κινήσεις των Αμερικανών, οι επενδύσεις των Ρώσων   
Συνοπτικά μπορεί να πει κανείς ότι η νέα παγκοσμιοποίηση, που θα έχει επίκεντρο την Αφρική, τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Ασία, προϋποθέτει ασφάλεια, ειρήνευση και νέες συμμαχίες. Κάπως έτσι δένουν τα πράγματα και εξηγούνται οι κινήσεις των Αμερικανών, οι επενδύσεις των Ρώσων, το ενδιαφέρον τους για τη ΔΕΠΑ και το Νεώριο της Σύρου, αλλά και οι ανησυχίες των Ισραηλινών και η γενικότερη κινητικότητα στην περιοχή.

Αν όντως λοιπόν έλθει το Λεβάντε στο προσκήνιο, οι ευκαιρίες για την Ελλάδα μπορεί να είναι σημαντικές και ενδιαφέρουσες. Στην περίπτωση αυτή η χώρα μας, ως η μόνη ανεπτυγμένη και μέλος της ευρωζώνης, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κέντρο διεθνούς ενεργειακού εμπορίου και να αποτελέσει τη βάση διεθνών συναλλαγών. Διαθέτει ζηλευτή γεωπολιτική θέση, σύγχρονες υποδομές, διασυνδεδεμένο χρηματοοικονομικό τομέα και εκπαιδευμένο δυναμικό, ικανό να διεκπεραιώσει το έργο. Από εκεί και πέρα είναι ζήτημα συμμαχιών.    

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=502261

__________________________________________

καταπιάνεται με τόσα το άρθρο που καταλήγει ρηχό

αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους είναι ότι ο Ομπάμα άνοιξε όλα τα χαρτιά που έκλεισε επιμελώς 12-18 μήνες πριν, και τώρα είναι έτοιμος για "παραγωγή έργου"

ο χρονικός ορίζοντας είναι 24-36 μήνες αν και θα έχει χρόνος μέχρι τη λήξη της θητείας του καθώς δεν έχει να εμπλακεί πάλι σε εκλογές

λογικά θα δούμε πολλά

Το άστρο του λαϊκισμού

Του Νικου Μαραντζιδη*

Δεν υπάρχει λόγος να το κρύβουμε πλέον. Η μεταπολεμική ευρωπαϊκή συναίνεση, που συγκροτήθηκε στη βάση μιας ισχυρής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, προσδιορισμένη από το βάρος των θεσμικών μεσολαβήσεων, έχει δεχτεί ισχυρά πλήγματα.
Δεν είναι μόνο τα αστέρια του Γκρίλο στην Ιταλία. Νωρίτερα, μας είχαν απασχολήσει ο κύριος με τα τατουάζ στην Τσεχία, οι «Αγανακτισμένοι» στην Ελλάδα, οι Πραγματικοί Φινλανδοί, οι μετα-φασίστες Ούγγροι, οι ακροδεξιοί Αυστριακοί, το γαλλικό εθνικό μέτωπο, οι Ολλανδοί, οι Δανοί, και ο κατάλογος αυτός δεν έχει τέλος. Οποιος πιστεύει πως το φαινόμενο είναι συνδεδεμένο μόνο με την οικονομική κρίση, κάνει λάθος. Σε τελική ανάλυση, η ανάδυση του λαϊκισμού της νέας άκρας δεξιάς στην Ευρώπη εκφράστηκε πρωτίστως στον Βορρά και εκδηλώθηκε νωρίτερα από την κρίση.
Μακροσκοπικά, αυτός ο νέος λαϊκισμός είναι αποτέλεσμα σημαντικών αλλαγών που έχουν συμβεί στην ευρωπαϊκή ήπειρο τα τελευταία τριάντα χρόνια. Οι αλλαγές αυτές είναι κοινωνιολογικού, μορφωτικού και τεχνολογικού χαρακτήρα και επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες κοινωνικοποιούνται στη δημοκρατία.
Σε κοινωνιολογικό επίπεδο, η υψηλή αστικοποίηση, η μείωση των αποστάσεων ανάμεσα στο κέντρο και στην περιφέρεια και η πρόσβαση του συνόλου των πολιτών στην εκπαίδευση επιτρέπει στους ανθρώπους να αισθάνονται πως έχουν μεγαλύτερο δικαίωμα να πληροφορούνται και, κυρίως, να συμμετέχουν στις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων σε σχέση με τους παππούδες τους, πενήντα χρόνια νωρίτερα.
Σε ό,τι αφορά τους μηχανισμούς επικοινωνίας της πολιτικής, ζούμε μια πραγματική επανάσταση. Η τηλεόραση αρχικά και τα νέα μέσα κοινωνικής δικτύωσης άλλαξαν ριζικά όχι μόνο τη δυνατότητα επαφής με την πολιτική, αλλά δίνουν πλέον το δικαίωμα στην αλληλεπίδραση. Ο καθένας τώρα μπορεί να γράψει την άποψή του και να τη διαδώσει. Σε αυτό το επίπεδο, η απόσταση ανάμεσα στους «ειδικούς» και τους «αδαείς» κλείνει σε σημαντικό βαθμό. Η πολιτική συμμετοχή είναι πλέον φθηνή και γίνεται σε μεγάλο βαθμό δημοκρατική και εξατομικευμένη. Ο καθένας είναι πομπός και δέκτης ταυτόχρονα.
Η παγκοσμιοποίηση, σε συνδυασμό με τα νέα Μέσα, μετατρέπει τον πολίτη σε πλανητικό άνθρωπο. Ο Ευρωπαίος ψηφοφόρος μπορεί να παρακολουθεί τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ όπως περίπου και ο κάτοικος του Σιάτλ. Οι αποστάσεις μειώνονται.
Και όμως, ενώ συμβαίνει αυτή η κοσμογονία, οι πολιτικοί θεσμοί συνεχίζουν να λειτουργούν όπως τους γνώρισαν οι παππούδες μας. Πολύ κλειστοί, εξαιρετικά πολύπλοκοι και σε σημαντικό βαθμό προορισμένοι για τους επαγγελματίες της εξουσίας. Αν μάλιστα προσθέσουμε το ευρωπαϊκό δημοκρατικό έλλειμμα, δηλαδή την περίπλοκη θεσμική αρχιτεκτονική της λήψης των αποφάσεων, τότε τα πράγματα χειροτερεύουν. Το σύστημα είναι πολύπλοκο, κλειστό και ακριβό. Εν τέλει, το ερώτημα γίνεται σχεδόν υπαρξιακό: ποιος αποφασίζει για τη ζωή του Ευρωπαίου φορολογούμενου και πόσα μάς κοστίζουν οι αποφάσεις που παίρνει;
Μέχρι πρόσφατα, η αρχιτεκτονική της διακυβέρνησης στηριζόταν σε μία βασική προϋπόθεση: οι πολίτες εξουσιοδοτούσαν τις ελίτ να αποφασίζουν με δημοκρατικό τρόπο για τη ζωή τους. Οσο η ευημερία αποτελούσε τον κοινό παρονομαστή των ευρωπαϊκών κρατών, το σύστημα αυτό πάνω-κάτω λειτουργούσε. Οταν εμφανίστηκαν οι πρώτες μη κανονικότητες στη δεκαετία του ’80 (αύξηση της ανεργίας, εγκληματικότητα, παράνομη μετανάστευση κ.ά.) το σύστημα άρχισε να παρουσιάζει ρωγμές. Τα πρώτα λαϊκιστικά φαινόμενα, τοποθετημένα κυρίως στον χώρο της άκρας δεξιάς, έκαναν τότε την εμφάνισή τους, ενώ εμφατικά οι λαϊκιστές μπήκαν στο κέντρο της σκηνής τη δεκαετία του ’90.
Η σημερινή οικονομική κρίση στην Ευρώπη δείχνει να απειλεί συθέμελα αυτήν την εδραιωμένη συναίνεση, που συνοψίζεται στο: οι ελίτ αποφασίζουν, οι πολίτες ευημερούν. Οι πολιτικές ελίτ δείχνουν σήμερα πως δεν μπορούν να εγγυηθούν αυτήν την ευημερία και το ρήγμα έχει δημιουργηθεί. Ομως, το πρόβλημα είναι πρωτίστως θεσμικής αρχιτεκτονικής.

Η μεγάλη ζήτηση για λαϊκισμό στην Ευρώπη, τα τελευταία χρόνια, σχετίζεται κυρίως με το γεγονός πως το πολιτικό σύστημα λειτούργησε ως κλειστή αγορά ολιγοπωλιακού τύπου, παρουσιάζοντας όλες τις στρεβλώσεις που οι κλειστές αγορές επιδεικνύουν: νόθευση του ανταγωνισμού με συμπεριφορές καρτέλ, χαμηλή ποιότητα υπηρεσιών και, εν τέλει, υψηλό κόστος που μετακυλίεται στον καταναλωτή. Οι λαϊκιστές έχουν δίκιο όταν επισημαίνουν κάποια από τα θέματα αυτά. Απλώς, το κάνουν με λάθος τρόπο και προς τη λάθος κατεύθυνση. Το στοίχημα της δημοκρατίας σήμερα είναι να αξιοποιήσει τη δύναμη του λαϊκισμού θετικά.

Αν για την οικονομία ο λαϊκισμός είναι δύναμη καταστροφής, για την πολιτική, κάτω από συνθήκες, μπορεί να γίνει εργαλείο αναζωογόνησης της δημοκρατικής διαδικασίας και διόρθωσης ανισορροπιών. Για να συμβεί αυτό, πρέπει πρώτα απ’ όλα το καθιερωμένο πολιτικό σύστημα να πάψει να φοβάται τους πολίτες. Και αυτό είναι το μεγάλο μάθημα που πρέπει να πάρει σήμερα ολόκληρη η Ευρώπη.

* Ο κ. Ν. Μαραντζίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα και στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_03/03/2013_513088

______________________________________________

ευτυχώς!
υπάρχει και κάποιος που βλέπει θετικά στον "λαϊκισμό" του (κάθε) Γκρίλλο!
ΕΥΤΥΧΩΣ!!

υ.γ. ΠΟΛΥ ΚΟΜΨΑ ΓΡΑΦΕΙ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ, ΤΙΣ ΜΑΣΑΜΠΟΥΚΕΣ, ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΤΑΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑ "το πολιτικό σύστημα λειτούργησε ως κλειστή αγορά ολιγοπωλιακού τύπου, παρουσιάζοντας όλες τις στρεβλώσεις που οι κλειστές αγορές επιδεικνύουν: νόθευση του ανταγωνισμού με συμπεριφορές καρτέλ, χαμηλή ποιότητα υπηρεσιών και, εν τέλει, υψηλό κόστος που μετακυλίεται στον καταναλωτή"

κατά τα άλλα "λαϊκισμός"...


υ.γ. η ανάλυση είναι κλάσης ανώτερη από εκείνη του Γκάρντιαν 3 ποστ πιο κάτω

Η μετεκλογική Ιταλία θυμίζει την Ελλάδα το Μάιο του 2012

Οι Ιταλοί ψήφισαν, και είπαν όχι στα κόμματα του εγχώριου κατεστημένου και στην λιτότητα α λα γερμανικά. Θα μπορούσε το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών, που έχει οδηγήσει σε ακυβερνησία στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, να γίνει σημείο καμπής, για να χαλαρώσει η αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία που επιβάλλει η ΕΕ; Το «ΒΗΜΑ» ρώτησε τον Νικολά Βέρνον του Bruegel, κέντρου αναλύσεων με μεγάλη επιρροή στις Βρυξέλλες.

Είναι δυνατόν να γίνει μοχλός σημαντικής πίεσης για χαλάρωση της λιτότητας αυτή η απόρριψη από τον ιταλικό λαό;

«Η ψήφος των Ιταλών είναι πρώτα, και πάνω από όλα, απόρριψη του πολιτικού συστήματος της χώρας τους, που πολλοί πολίτες το θεωρούν θεμελιωδώς δυσλειτουργικό, μη αντιπροσωπευτικό, ιδιοτελές και διεφθαρμένο.

Φυσικά, η δυσφορία των ψηφοφόρων μεγεθύνεται από την κρίση και την λιτότητα, αλλά θα ήταν λάθος να δούμε την ψήφο αυτή αποκλειστικά υπό το πρίσμα της λιτότητας. Οι Ιταλοί καταψήφισαν τα κόμματα και ολόκληρο το εθνικό πολιτικό κατεστημένο. Οντως αυτές οι εκλογές είναι κρίσιμη καμπή για την Ιταλία. Αλλά είναι πολύ νωρίς για να πούμε ότι είναι σημείο καμπής για την ευρωπαϊκή κρίση. Προς το παρόν, η αναταραχή στις αγορές είναι περιορισμένη, και δεν υπάρχει διάχυση της αβεβαιότητας».

Ποιο είναι το «ιταλικό πρόβλημα» τώρα, από ευρωπαϊκής απόψεως;

«Το ίδιο με αυτό που είχαμε τον Μάϊο του 2012 στην Ελλάδα: ποιά κυβέρνηση μπορεί να σχηματιστεί, με τέτοιο ασαφές εκλογικό αποτέλεσμα, στην Ιταλία; Δεν θα το μάθουμε αν δεν περάσουν κάποιες εβδομάδες. Μέχρι να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση, όσο προσωρινή και αν είναι, δεν θα καταλάβουμε πώς το αποτέλεσμα της κάλπης στην Ιταλία θα μπορούσε να επηρεάσει την παν-ευρωπαϊκή συζήτηση για την λιτότητα. Ενδέχεται να μην μπορέσει να σχηματιστεί βιώσιμη κυβέρνηση με αυτή τη Βουλή, οπότε θα περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει στη συνέχεια, όπως συνέβη και με την Ελλάδα, πέρυσι τον Ιούνιο».

Μπορεί να γίνουν οι ιταλικές εκλογές καμπανάκι για την αλλαγή στην σκληρή θέση της Ανγκελα Μέρκελ για λιτότητα με κάθε κόστος;

«Ας μιλάμε, καλύτερα, για την στάση της γερμανικής κυβέρνησης και όχι της Ανγκελα Μέρκελ - δεν βοηθάει να προσωποποιούμε υπερβολικά αυτά τα πράγματα. Δεν πιστεύω ότι αυτή η στάση θα αλλάξει σύντομα, επειδή γίνεται προεκλογική εκστρατεία στην Γερμανία και μεγάλο μέρος της γερμανικής κοινής γνώμης πιστεύει ότι η δημοσιονομική πειθαρχία είναι το πιο σημαντικό ζήτημα, και ότι όλες οι χώρες θα πρέπει να συμμορφώνονται σε κοινή, συνετή, πολιτική για το έλλειμμα.

Για να το πω με άλλα λόγια, οι περισσότεροι Γερμανοί ψηφοφόροι δεν έχουν όρεξη να πληρώσουν για ό,τι θεωρούν αποτέλεσμα δημοσιονομικής κακοδιαχείρισης στην περιφέρεια. Φυσικά αυτή είναι μεγάλη ειρωνεία στην περίπτωση της Ιταλίας, η οποία έχει πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα και αρκετά συντηρητική δημοσιονομική διαχείριση, και της οποίας το πραγματικό πρόβλημα είναι η έλλειψη ανάπτυξης και παραγωγικότητας. Αλλά αυτήν την  πραγματικότητα δεν την αντιλαμβάνεται το μεγαλύτερο μέρος της γερμανικής κοινής γνώμης».

Πόσο απειλούν το ευρώ, και την ενότητα της ΕΕ, τέτοιες εκλογικές αναταράξεις σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες;

«Θα σας απαντήσω λέγοντας ότι βλέπουμε, ιδίως από πέρυσι, ότι η κοινή γνώμη στην Γερμανία και η κυβέρνηση στο Βερολίνο έχουν μια βαθιά, και θα έλεγα άνευ όρων, αφοσίωση στην ευρωπαϊκή ενοποίηση και στην επιβίωση του ευρώ. Η θλιβερή πραγματικότητα είναι ότι αυτές οι δύο αντιλήψεις, ότι θα πρέπει να υπερασπιστούμε πάση θυσία το ευρώ, αλλά και ότι η λιτότητα είναι η σωστή θεραπεία για όλες τις ασθένειες της περιφέρειας, συνυπάρχουν ακόμη, με άτσαλο τρόπο, στην Γερμανία. Πιστεύω ότι η Γερμανία δεν θα αλλάξει στάση σε αυτή τη συζήτηση πριν από τις εκλογές της, τον Σεπτέμβριο, ή τουλάχιστον μέχρι να υπάρξουν πολύ πιο σοβαρές αναταράξεις στις αγορές από αυτές που βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες». 

 

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=500893

Βρετανία: Μεγάλη άνοδος του αντιευρωπαϊκού UKIP σε αναπληρωματικές εκλογές

Στην τρίτη θέση ήρθε το κυβερνών Συντηρητικό Κόμμα του βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον στις αναπληρωματικές βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στο 'Ιστλι της νότιας Αγγλίας, πίσω από τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες και το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου(UKIP), που τάσσεται κατά της παραμονής της Βρετανίας στην Ε.Ε. και κατά της μετανάστευσης.
Η υποψήφια του UKIP Νταϊάν Τζέιμς δήλωσε ότι η δεύτερη θέση την οποία κατέλαβε ήταν «μεγάλη έκπληξη» που δείχνει ότι το κόμμα έχει καταστεί μεγάλη δύναμη στην πολιτική ζωή της Βρετανίας.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες με τον υποψήφιό τους Μάικ Θόρντον διατηρούν την έδρα τους στο 'Ιστλι με 13.342 ψήφους, δηλαδή μόνο 1.771 περισσότερες από την υποψήφια του UKIP Νταϊάν Τζέιμς, η οποία ήλθε δεύτερη με 11.571 ψήφους, ενώ στην τρίτη θέση η Μαρία Χάτσινγκς συγκέντρωσε 10.559 ψήφους.
Οι εκλογές στο Ίστλι διεξήχθησαν μετά την παραίτηση του πρώην υπουργού Ενεργείας και Κλιματικής Αλλαγής Κρις Χιούν, ο οποίος διώκεται για παρακώλυση της δικαιοσύνης. Το αυτοκίνητο του Χιουν είχε «συλληφθεί» από κάμερα της τροχαίας πριν από μερικά χρόνια να τρέχει με υπερβολική ταχύτητα και εκείνος είχε ισχυριστεί ψευδώς ότι οδηγούσε η σύζυγός του.

http://www.naftemporiki.gr/story/619665

Τι κρύβει το Basta austerità της Ρώμης

h/t Ζάχαρη

By Mark Mazower

Η αναταραχή που προκάλεσαν οι ιταλικές εκλογές έχει μεταφέρει το επίκεντρο της προσοχής εκεί όπου έπρεπε να βρίσκεται εξαρχής: στον πολιτικό παράγοντα της κρίσης της ευρωζώνης. Είχαμε έξι μήνες νηνεμίας, με χρηματιστήρια να ανεβαίνουν και ευσεβείς πόθους να κυριαρχούν. Η κυρίαρχη άποψη ήταν ότι η κρίση περιορίστηκε, με την Ιρλανδία να ανακάμπτει και τον κίνδυνο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη να μειώνεται. Όμως, αυτή η άποψη πάντα αγνοούσε την πολιτική.

Η Ελλάδα, ειδικότερα, έδειξε ότι, ακόμη κι αν οι ροές των κεφαλαίων πηγαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση, η έλλειψη δημοκρατίας μπορεί να διευρύνεται. Κανείς, έξω από την Ελλάδα, δεν έχει δώσει την πρέπουσα σημασία στο ότι το νεοναζιστικό κόμμα μπορεί ανέβει πάνω από το 10% σε εκλογές. Όμως, είναι μια προειδοποίηση για το τι μπορεί να συμβεί σε άλλα μέλη της ευρωζώνης.

Ευτυχώς, η άνοδος της Χρυσής Αυγής δεν έχει βρει μιμητές στην Ιταλία. Αλλά η κρίση δημοκρατικής νομιμότητας δείχνει να είναι εξίσου βαθιά και εκεί. Όπως στην Ελλάδα, οι ψηφοφόροι έχουν μια εύλογη, ξεκάθαρη άποψη: θέλουν να παραμείνουν στην Ευρώπη και, γνωρίζοντας τα μειονεκτήματα του οικονομικού τους συστήματος, ίσως και να είναι έτοιμοι να δεχτούν κάποιο βαθμό λιτότητας. 

Όμως οι πολιτικές τάξεις της Ρώμης έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία στα μάτια των ψηφοφόρων. Και η δημιουργία της αναστάτωσης και της διαφθοράς τη συνοδεύει. Δεν μπορούν να τους εμπιστευθούν για να καθαρίσουν. Όσοι δεν έχουν κάνει οι ίδιοι θυσίες δεν έχουν την ηθική αξιοπιστία να τις ζητούν από τους άλλους.

Οι τεχνοκράτες πρωθυπουργοί, όπως ο Mario Monti της Ιταλίας ή ο Λουκάς Παπαδήμος της Ελλάδας, δεν είναι εναλλακτική λύση. Μπορεί να έχουν "καθαρά χέρια" επειδή βρίσκονται εκτός των πολιτικών κομμάτων. Όμως είναι πλάσματα των τραπεζών και της οικονομίας. Μπορεί να καταλαβαίνουν το χρήμα, αλλά αυτό δεν τους κάνει αποδεκτούς από τους ψηφοφόρους, που θέλουν κάποιον που να καταλαβαίνει τους ίδιους.

Το αποτέλεσμα είναι επικίνδυνο. Από την απόρριψη των πολιτικών τάξεων, μέχρι την απόρριψη των θεσμών της Δημοκρατίας, μεσολαβεί ένα πολύ μικρό βήμα. Μέχρι στιγμής οι περισσότεροι ψηφοφόροι στην Ιταλία ή στην Ελλάδα δεν το έχουν κάνει. Κάποιοι όμως το έχουν κάνει και πολλοί ακόμη νιώθουν τον πειρασμό να το κάνουν, κλίνοντας είτε προς την άκρα δεξιά, προς έναν αντικαπιταλισμό που είναι δεσμώτης της δικής του επαναστατικής ρητορικής, είτε προς ένα είδος αναρχικής εναλλαγής από τα πολιτικά κόμματα - την άμεση δημοκρατία που ευαγγελίζεται ο Beppe Grillo στην Ιταλία.

Η αντίδραση των Βρυξελλών και των πιστωτών του Βορρά σε όλα αυτά έχει αποδειχθεί ρομποτικά πεζή: επιμονή στο ότι οι χρεωμένοι, όπως το μικρό ψάρι Ντόρη στην ταινία Νέμο, πρέπει να συνεχίσουν να κολυμπάνε. Και ίσως συνεχιστεί - για ένα διάστημα. Είναι πιθανόν η Νότια Ευρώπη να δώσει στους Γερμανούς προθεσμία μέχρι το φθινόπωρο για να βρουν μια καινούρια προσέγγιση. Όμως, η ανοχή στη λιτότητα δύσκολα θα κρατήσει παραπάνω.

Μια ώρα της αλήθειας σίγουρα πλησιάζει. Ο Γερμανός πρόεδρος Joachim Gauck έχει ζητήσει νέα συζήτηση για την Ευρώπη και υπονόησε πως το μέλλον της υπάρχει στην αναβίωση της ιδέας μιας κοινωνίας των εθνών. Για να προχωρήσει όμως μια τέτοια ιδέα, θα πρέπει να αντιμετωπίσει το ερώτημα της νομισματικής ένωσης. Γιατί η Ευρώπη ίσως οδεύει προς μια πολύ δύσκολη απόφαση: ή να εγκαταλείψει το ευρώ ή να το κρατήσει και να αφήσει την πολιτική κρίση να τεθεί εκτός ελέγχου.

Όπως σημείωσε ο κ. Gauck, η αρχική ευρωπαϊκή ιδέα οραματιζόταν μια υπερεθνική πολιτική που δεν θα έπνιγε τα κράτη μέλη, αλλά, αντίθετα, θα τα βοηθούσε να ξεπεράσουν την υπαρξιακή κρίση που τα κατέλαβε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και θα αποκαθιστούσε το γόητρό τους και την ικανότητά τους να κυβερνούν.

Η ευρωπαϊκή συνεργασία προχώρησε μαζί με τον οικονομικό σχεδιασμό, τους ελέγχους κεφαλαίου, τον κεϊνσιανισμό και την επιχειρηματική διαχείριση των βιομηχανικών σχέσεων. Την όλη διαδικασία την κατέρριψε ο στασιμοπληθωρισμός της δεκαετίας του ’70. Υπό την ηγεσία του Jacques Delors, προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 1985 ως το 1994, και των διαδόχων του, η Ε.Ε. πήρε διαφορετική κατεύθυνση. Έδωσε έμφαση στη νομισματική συνεργασία, στις ελεύθερες κινήσεις κεφαλαίου, στις ιδιωτικοποιήσεις και ένα ελαφρύ άγγιγμα από χρηματοπιστωτική εποπτεία.

Η παλαιότερη έκδοση εγκαταλείφθηκε, αλλά είχε παραγάγει υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης από το μοντέλο που ακολούθησε. Επίσης, ανάθρεψε τους εγχώριους πολιτικούς θεσμούς αντί να τους υπονομεύσει. Η αξιοπιστία των κοινοβουλίων και των κομμάτων αποκαταστάθηκε με κόπο.

Οπότε, από τη σημερινή άποψη, οι δεκαετίες του 1950 και του 1960 μοιάζουν με χρυσή εποχή. Τα επιτεύγματά τους κινδυνεύουν τώρα να χαθούν. Γιατί πουθενά δεν είναι γραμμένο ότι η Ευρώπη πάντα στον νου των πολιτών της θα συνδέεται με την ανάπτυξη και τη δημοκρατία. Ίσως ανοίγεται ένα διαφορετικό μέλλον, όπου αντιθέτως η Ευρώπη συνδέεται με τη στασιμότητα, την ανεργία και την τυραννία.

Όσοι κηρύσσουν τη λιτότητα πιθανόν δεν θεωρούν ότι συμβάλουν στην κρίση της δημοκρατίας, αλλά αυτό κάνουν. Οι ιταλικές εκλογές θα πρέπει να θυμίσουν στους ηγέτες της ευρωζώνης να δώσουν σημασία στους ψηφοφόρους τους. Οι οικονομικές επιδιορθώσεις δεν κατάφεραν να σταματήσουν μια πολιτική κρίση που έχει τη δυνατότητα να πλήξει όχι μόνο την ευρωπαϊκή ενοποίηση, αλλά και την ιδια τη νομιμότητα της δημοκρατικής τάξης της ηπείρου.


Ο αρθρογράφος είναι καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Columbia και συγγραφέας του “Governing the World: The History of an Idea”.


ΠΗΓΗ: FT.com
___________________________________________________

η ΧΑ δεν έχει βρει μιμητές στην Ιταλία;
εκεί συνέβησαν βιαιότητες ήδη από το 2007-8, πχ τσιγγάνοι στη Ρουμανία
"οι πολιτικές τάξεις της Ρώμης έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία στα μάτια των ψηφοφόρων"
αυτό συνέβη όταν έβγαλαν ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ τον Σίλβιο, στις αρχές '90
τόσο είχαν σιχαθεί τη μασαμπούκα των προηγούμενων δεκαετιών
νομίζω ότι τώρα πήγαν καλύτερα με τον Γκρίλλο

ανοίγεται ένα διαφορετικό μέλλον, όπου αντιθέτως η Ευρώπη συνδέεται με τη στασιμότητα, την ανεργία και την τυραννία.
νομίζω ότι αυτο είναι πιο κοντά στη πραγματικότητα
όποιος έχει κατανοήσει τι ακριβώς συνεπάγεται η χρήση ενός iphone ή ενός ipad μπορεί να συλλάβει την ιδέα

Σε πολιτικό αδιέξοδο οδηγείται η Ιταλία

Ρευστό είναι το πολιτικό σκηνικό στην Ιταλία, καθώς με βάση την εικόνα που προκύπτει από τα αποτελέσματα των εκλογών η κεντροαριστερά υπερισχύει στη Βουλή, ωστόσο κανένα κόμμα δεν συγκεντρώνει την αναγκαία πλειοψηφία στην Γερουσία για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης.
Στη Βουλή, με καταμετρημένο σχεδόν το σύνολο των ψήφων (61.305 επί 61.446 εκλογικών τμημάτων) η κεντροαριστερή συμμαχία με πυρήνα το Δημοκρατικό Κόμμα υπό τον Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι λαμβάνει 29,54%, το κεντροδεξιό συμμαχικό σχήμα υπό τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι 29,14%, το κίνημα κίνημα «Πέντε Αστέρων» του Μπέπε Γκρίλο 25,54% και η κεντρώα συμμαχία του Μάριο Μόντι 10,54%.
Βάσει του ιταλικού εκλογικού νόμου, η κεντροαριστερή συμμαχία (Δημοκρατικό Κόμμα, Αριστερά και Ελευθερία και σοσιαλιστές) θα εξασφαλίσει άνετη πλειοψηφία εδρών στη βουλή.

Στην Γερουσία (με καταμετρημένες τις ψήφους σε 60. 401 εκλογικά τμήματα επί συνόλου 60.431) η κεντροαριστερή συμμαχία εξασφαλίζει ποσοστό 31,6%, η κεντροδεξιά 30,67%, το κίνημα Πέντε Αστέρων 23,79% και η συμμαχία του κ. Μόντι 9,13%.

Σε ό,τι αφορά την κατανομή των εδρών, με ανατροπή της τελευταίας στιγμής, υπερισχύει, επίσης, η κεντροαριστερά, που κατέκτησε τον μεγαλύτερο αριθμό περιφερειών. Καθοριστική είναι η επικράτησή της, με μικρή διαφορά, στην περιφέρεια Πεδεμόντιο, με πρωτεύουσα το Τορίνο.
Με βάση τα μέχρι τώρα αποτελέσματα, η κατανομή των εδρών έχει ως εξής: 123 έδρες στην κεντροαριστερή συμμαχία, 118 στην κεντροδεξιά, 53 στο κίνημα «Πέντε Αστέρων» και 19 έδρες στην κεντρώα συμμαχία του κ. Μόντι.
Η αναγκαία για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης πλειοψηφία στην γερουσία είναι 158 έδρες.
Σύμφωνα με όσα προβλέπει το Σύνταγμα, ο ιταλός πρωθυπουργός Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, αναμένεται να αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον υποψήφιο πρωθυπουργό της κεντροαριστεράς, Πιερλουίτζι Μπερσάνι.
Ιταλικός Τύπος
«Εκλογές σοκ που μάς δίνουν ένα ακινητοποιημένο κοινοβούλιο», είναι ο τίτλος της Corriere della Sera.
«Μία χώρα που δεν είναι δυνατόν να κυβερνηθεί, σε πολιτικό και τεχνικό επίπεδο, με περιορισμένες διεξόδους βασισμένες σε συμμαχίες σχεδόν ανέφικτες πρακτικά και ανεπαρκείς αριθμητικά», σχολιάζει από την πλευρά του ο Μάσιμο Ράτζι στην La Repubblica. Ο αρθρογράφος θεωρεί ότι η μόνη διέξοδος είναι η επανάληψη της ψηφοφορίας, είτε για το σύνολο του Κοινοβουλίου, είτε μόνο για τη Γερουσία.
Μπερσάνι: Ξεκινά μια ευαίσθητη φάση για την χώρα
«Θα διαχειριστούμε τις ευθύνες που απορρέουν από τις εκλογές αυτές», τονίζει σε γραπτή του δήλωση ο κ. Μπερσάνι.

«Η κεντροαριστερά κέρδισε στη Βουλή, και, σε ό,τι αφορά τον αριθμό ψήφων υπερίσχυσε και στην Γερουσία. Είναι σαφέστατο σε όλους, ότι ξεκινά μια φάση πολύ ευαίσθητη για την χώρα» προσθέτει ο επικεφαλής του προοδευτικού «Δημοκρατικού Κόμματος».
Παράλληλα, ο σύμμαχος του κ. Μπερσάνι, Νίκι Βέντολα, επικεφαλής του κόμματος «Αριστερά και Ελευθερία», δήλωσε ότι «σε μια φάση κατά την οποία η Ιταλία πεθαίνει, είναι δυνατόν να ξεκινήσει μια γόνιμη συζήτηση με το κίνημα ''Πέντε Αστέρων'' που ενσάρκωσε το αίτημα αλλαγής των πολιτών, ακόμη και με σκληρό τρόπο». Σύμφωνα με τον κ. Βέντολα, «μια κυβέρνηση ευρείας συμμετοχής θα ήταν συμφορά για την ιταλική Δημοκρατία».
Γκρίλο: «Όχι» σε υπόγειες συμφωνίες
Την ίδια ώρα, ο κ. Γκρίλο διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να κάνει υπόγειες συμφωνίες.
Θα προσπαθήσουν να σχηματίσουν μια μεγάλη κυβέρνηση, αλλά δεν πρόκειται να τα καταφέρουν, εκτίμησε, μιλώντας στο διαδικτυακό κανάλι του κινήματος «Πέντε Αστέρων», και υποστήριξε πως τόσο η δέξια όσο και η αριστερά χρεοκόπησαν. «Βρίσκονται στην εξουσία εδώ και είκοσι πέντε χρόνια και αποτελούν το πραγματικό πρόβλημα της Ιταλίας», υπογράμμισε.
«Εμείς θα δώσουμε τις μάχες μας, με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο. Όποιος θέλει, ας μας ακολουθήσει», πρόσθεσε ο ιταλός ηθοποιός, κατά την άποψη του οποίου «το να παραδοθεί και πάλι η χώρα στο Μπερλουσκόνι, για έξι μήνες ή ένα χρόνο, θα αποτελούσε αδίκημα κατά ολόκληρου του γαλαξία».
Εν τω μεταξύ, ο γραμματέας του μπερλουσκονικού «Λαού της Ελευθερίας» Ανζτελίνο Αλφάνο, ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει από την υπηρεσιακή υπουργό εσωτερικών, 'Αννα Μαρία Καντσελιέρι, «να αναβάλει την επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της βουλής, διότι η διαφορά, υπέρ της κεντροαριστεράς, είναι μικρότερη από το 0,4% και μπορεί να έχει επηρεασθεί από ανακριβή καταμέτρηση».
Ικανοποίηση Μόντι
Ικανοποίηση για τα ποσοστά που συγκέντρωσε το «Κίνημα Πολιτών» του οποίου ηγείται εξέφρψασε ο Μάριο Μόντι.
«Είμαι πολύ ευχαριστημένος, λαμβάνοντας υπόψη το ότι η λίστα και η συμμαχία μας δημιουργήθηκαν στις 4 Ιανουαρίου. Πέρασαν πενήντα ημέρες και κερδίσαμε τρία εκατομμύρια διακόσιες χιλιάδες ψηφοφόρους, χωρίς να διαθέτουμε μέσα και υποδομές», ανέφερε, σημειώνοντας ότι με το πρόγραμμά του, δεν έκανε υποσχέσεις στους εκλογείς, αλλά παρουσίασε ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα, «για να συνεχιστεί μια πορεία που ξεκίνησε, με τη συμβολή όλων, τον Νοέμβριο του 2011, με την οικονομική εξυγίανση και τον καθορισμό νέων προοπτικών».
Η πρόταση μας αυτή, πρόσθεσε, διαμορφώθηκε μετά την κυβερνητική εμπειρία μας, η οποία σίγουρα δεν οικοδομήθηκε με σημείο αναφοράς την αναζήτηση της δημοτικότητας.
Ανησυχία στις αγορές
Οι αγορές παρακολουθούν τις εξελίξεις με «κομμένη την ανάσα», ανήσυχες ότι το εκλογικό αποτέλεσμα θα οδηγήσει σε ακυβερνησία τη  χώρα.
Στο «κόκκινο» βρέθηκαν τη Δευτέρα οι βασικοί χρηματιστηριακοί δείκτες στη Wall Street, ενώ σημαντική πτώση καταγράφηκε και στο χρηματιστήριο του Τόκιο. Πτωτικές τάσεις αναμένονται στις ευρωπαϊκές αγορές, αλλά και στο ιταλικό χρηματιστήριο.
Εν τω μεταξύ, κοντά σε χαμηλό επτά εβδομάδων διαμορφώνεται σήμερα το ευρώ έναντι του δολαρίου, καθώς το ρευστό πολιτικό σκηνικό στην Ιταλία οδηγεί τους επενδυτές σε ασφαλέστερες τοποθετήσεις όπως το αμερικανικό και το ιαπωνικό νόμισμα.
Το ευρώ διαμορφωνόταν νωρίτερα στα 1,3052 δολάρια, έχοντας υποχωρήσει προηγουμένως μέχρι τα 1,3039 δολάρια, τα χαμηλότερα επίπεδα από τις 10 Ιανουαρίου.
Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters, ένα «κλειδωμένο» κοινοβούλιο θα προκαλέσει νευρικότητα στους επενδυτές, οι οποίοι ελπίζουν για μια ισχυρή ηγεσία που θα οδηγήσει την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης στο μονοπάτι της σωτηρίας από τη βαθιά ύφεση, το μεγάλο ποσοστό ανεργίας και το τεράστιο δημόσιο χρέος.
«Από την πλευρά των αγορών, αυτό είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο και δεν βλέπω πως οι τιμές των ιταλικών ομολόγων δεν θα χάσουν έδαφος», δήλωσε ο Αλεσάντρο Τεντόρι, επικεφαλής των παγκόσμιων τιμών στην Citi. «Φαίνεται αναπόφευκτο να μην υπάρξει νέα εκλογική αναμέτρηση. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι η επιτυχία του Μπέπε Γκρίλο και το υψηλό ποσοστό αποχής των πολιτών από τις εκλογές. Βασικά το ήμισυ της χώρας έχει κουραστεί από το παλαιό πολιτικό σύστημα και η αλλαγή θα έρθει οδυνηρά».

Πηγές: ΑΜΠΕ, Reuters

http://www.naftemporiki.gr/story/616786

__________________________________________________

Ο ΓΚΡΙΛΛΟ ΕΧΕΙ ΤΟ 1ο ΚΟΜΜΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΒΟΥΛΗ
οι υπόλοιποι έχουν συνασπισμούς κομμάτων



 

Σαμαράς: Αν βγάλουμε τον Ιούνιο, τον Σεπτέμβριο θα απογειωθούμε

«Αν βγάλουμε τον Ιούνιο, τα περάσαμε τα δύσκολα. Από το Σεπτέμβριο θα απογειωθούμε». Με τη φράση αυτή ο Πρωθυπουργός κ. Αντ. Σαμαράς, το βράδυ της Τετάρτης, θέλησε να στείλει μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, ότι οι επόμενοι μήνες είναι πραγματικά κρίσιμοι, όχι μόνο για τη χώρα, αλλά και για την κυβέρνησή του.

Η ώρα ήταν περίπου εννέα και μισή και πριν λίγη ώρα είχε ολοκληρώσει τη συνάντησή του με την ηγεσία του υπουργείου Υγείας, που εντάσσεται στον κύκλο των συναντήσεων που κάνει με υπουργούς. Ο κ. Σαμαράς έφθασε, λίγα μέτρα από την οικία του, σε έναν οικείο χώρο για να δειπνήσει και να συζητήσει σε χαλαρή ατμόσφαιρα με μια ομάδα βουλευτών της ΝΔ, καθώς θα γίνουν και άλλες τέτοιες συναντήσεις στο μέλλον.

Ο Πρωθυπουργός, σε μια χαλαρή συζήτηση, στην ταβέρνα «Ο Βασίλης» στην Κηφισιά, θέλησε να εμψυχώσει τους 21 βουλευτές που κάλεσε για μια χαλαρή συζήτηση, ενώ παρόντες ήταν ο Πρόεδρος της Βουλής, κ. Ευ. Μεϊμαράκης, ο υπουργός Υγείας κ. Ανδρ. Λυκουρέντζος και ο αναπληρωτής του κ. Μ. Σαλμάς, αλλά και ο υπουργός Εργασίας κ. Ι. Βρούτσης και ο υφυπουργός του κ. Ν. Παναγιωτόπουλος.

Στον απόηχο της επίσκεψης του Γάλλου Προέδρου Φρανσουά Ολάντ, ο κ. Σαμαράς έδειξε απόλυτα ικανοποιημένος από τις επαφές που είχε, αλλά έσπευσε να διευκρινίσει ότι όλα πλέον είναι στα χέρια της ελληνικής κυβέρνησης. Εμφανίστηκε υπέρμαχος της άποψης, ότι η κυβέρνηση πρέπει να επιταχύνει τους ρυθμούς της, διότι οι επόμενοι μήνες είναι δύσκολοι και πρέπει να υπάρξουν αποτελέσματα για να φανεί συνεπής η χώρα έναντι των πιστωτών.

Έδειξε να κατανοεί απόλυτα τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των βουλευτών, τονίζοντας ότι έχει επίγνωση της κατάστασης. «Ξέρω τι γίνεται. Είμαι μέρος της κοινωνίας και δεν ζω αλλού» είπε σε ορισμένους βουλευτές, όταν άρχισαν να του θέτουν καυτά ζητήματα της καθημερινότητας. «Ξέρω τι λέει ο κόσμος. Ξέρω τις γκρίνιες για τους μισθούς και τις συντάξεις, για το ΦΠΑ στην εστίαση, κ.α. » ανέφερε σε κάποιο σημείο και θέλοντας να τους καθησυχάσει, επεσήμανε: «Να ξέρετε ότι όλα γίνονται με σχέδιο και πρέπει να πηγαίνουμε βήμα-βήμα».

Μάλιστα τους συνέστησε υπομονή κάποια στιγμή, αφού είχε ακούσει πολλούς να επισημαίνουν διάφορα προβλήματα, ακόμα και για τη φορολογία στα ακίνητα. «Αν πάμε καλά έως τον Ιούνιο, μετά όλα θα αλλάξουν, θα δείτε» φέρεται να είπε, ενώ έδειξε πως αποτελεί κομβικό σημείο ο Ιούνιος, διότι εκτιμά ότι ο τουρισμός θα βοηθήσει την οικονομία, η κυβέρνηση θα πάρει ανάσες και μετά θα εισέλθουμε στην τελική ευθεία για τις Γερμανικές εκλογές και άρα θα υπάρξει περαιτέρω ανοχή.

Η συζήτηση ήταν αρκετά ελεύθερη και ο κ. Σαμαράς ένιωσε την ανάγκη σε ένα σημείο να σηκωθεί όρθιος και να τους μιλήσει, θέλοντας περισσότερο να τους επισημάνει τις προσπάθειες της κυβέρνησης και να τους πείσει ότι πρέπει να υπάρχει πίστη στον κοινό σκοπό και συστράτευση. Παράλληλα τους εξήγησε ότι δεν τον ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος και ανέφερε πως οι στόχοι της χώρας είναι σαφείς και προδιαγεγραμμένοι με ακρίβεια, το ίδιο και οι επιλογές της κυβέρνησης και τους ζήτησε και τη δική τους βοήθεια για να στηριχθεί το κυβερνητικό έργο.

Η «οντισιόν» των υπουργών

Τις τελευταίες ημέρες, περνάνε το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου όλοι σχεδόν οι υπουργοί, οι αναπληρωτές τους και οι υφυπουργοί και έχουν δίωρες συζητήσεις με τον Πρωθυπουργό. Στις συναντήσεις αυτές, πέρα από τα τρέχοντα, ο Πρωθυπουργός δίνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς όλους που συμπυκνώνεται σε τρεις λέξεις: έργο, αποτέλεσμα και ταχύτητα.

Ο ίδιος δεν θέλει να δώσει δικαιώματα για να συζητούν για ανασχηματισμό, αν και όλοι κατανοούν ότι η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει για τις αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα. Και γι’ αυτό δίνει την εντύπωση στα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, ότι καθορίζει χρονοδιάγραμμα, εντός του οποίου θα κρίνει την αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού σχήματος.

Οι γνωρίζοντας πρόσωπα και καταστάσεις στο Μέγαρο Μαξίμου, θεωρούν ότι αυτό είναι μια κίνηση για να καθησυχάσει τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, καθώς πρέπει να υπάρχει και στο στοιχείο του αιφνιδιασμού, όταν αποφασισθεί ο ανασχηματισμός.

Ο κ. Σαμαράς τόνισε πολλές φορές στους υπουργούς, τους αναπληρωτές και τους υφυπουργούς, ότι δεν θέλει να ακούει πλέον σχέδια, αλλά να βλέπει έργο και αποτέλεσμα. Η συλλογικότητα στη λήψη των αποφάσεων δεν μπορεί, και δεν πρέπει να καλύψει τις ατομικές ευθύνες ενός εκάστου, φέρεται να είναι η άποψη που κυριαρχεί στο Μέγαρο Μαξίμου.

Σε αυτές τις συναντήσεις γίνεται σαφές προς τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, ότι δεν επιτρέπεται η ατομική στρατηγική και θεωρείται επιβεβλημένη και όχι απλώς αναγκαία, η συνεργασία μεταξύ των κυβερνητικών στελεχών.

«Όποιος έχει πρόβλημα, είμαι εδώ για να το αντιμετωπίσουμε» φέρεται να είπε ο Πρωθυπουργός σε έναν υπουργό του, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να απαντήσει σε όσους έχουν κατά καιρούς πρόβλημα στη συνεργασία τους με συναδέλφους τους.

Στις συναντήσεις με τους υπουργούς ο κ. Σαμαράς τους πιέζει ώστε να επιταχύνουν τις δράσεις ανά τομέα και να καλύψουν τα προαπαιτούμενα για τα οποία έχει δεσμευθεί η χώρα, ενώ δεν κρύβει πως δεν είναι ικανοποιημένος, καθώς έχουν καταγραφεί σημαντικές καθυστερήσεις.

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=499347

Aποκάλυψη>
Οδό διαφυγής μετ΄επιστροφής αναζητά ο Σαμαράς. Η βίαιη επιστροφή στη δραχμή

Με το μυαλό στην “επόμενη μέρα” ο Αντώνης Σαμαράς καθώς διαπιστώνει ότι οι πιθανότητες να κερδίσει το στοίχημα μειώνονται ασφυκτικά.
Η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση και μόνο τον Ιανουάριο η στέρηση εσόδων ξεπερνάει τα 150 εκατομμύρια ευρώ.
Η φορολογική δεινότητα των πολιτών έχει εξαντληθεί -και με το πιστόλι στον κρόταφο αν μας απειλούσαν οι φοροεισπράκτορες του Στουρνάρα πάλι ούτε το σάλιο μας δεν θα είχαν λαμβάνειν.
Μάλιστα κάποιοι πίσω από την ανεξήγητη ανοχή των δανειστών μας απέναντι σε ζητήματα όπως οι απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων, οι αποκρατικοποιήσεις και οι μεταρρυθμίσεις εκτιμούν ότι βρίσκεται η ειλημμένη απόφαση των εταίρων να μας πετάξουν έξω από την ευρωζώνη το β’ εξάμηνο του 2014.
Για το λόγο αυτό ο Σαμαράς πυκώνει τις επαφές του με τα κομματικά στελέχη ενόψει της επόμενης μέρας-βλέπε ραντεβού με Μειμαράκη στην ταβέρνα "Ο Βασίλης" της Κηφισιάς.
Ο σημερινός πρωθυπουργός σε καμία περίπτωση δεν θέλει να έχει την τύχη του ΓΑΠ και αναζητεί “οδό διαφυγής” η οποία θα του επιτρέψει να επιστρέψει με νέο κόμμα το οποίο που θα επιχειρεί να αγκαλιάσει τον χώρο της κεντροδεξιάς.
Το ζήτημα για τον Σαμαρά είναι να μην τον προλάβουν οι εξελίξεις και μείνει η χώρα στα χέρια του. Γι αυτό και η προετοιμασία για την πιθανή επιστροφή στη δραχμή πρέπει να γίνει με πρωτοβουλία της κυβέρνησης και όχι κατ΄απαίτηση των δανειστών μας! Τουλάχιστο ας προετοιμάσουμε σωστά και οργανωμένα τη κηδεία μας ώστε να έχουμε ελπίδες για την Δευτέρα Παρουσία…

http://www.kourdistoportocali.com/articles/18694.htm

 

Παραιτήθηκε η βουλγαρική κυβέρνηση

Την παραίτησή της κυβέρνησής του ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας μετά τις διαδηλώσεις χιλιάδων πολιτών σε ολόκληρη τη χώρα για τα μέτρα λιτότητας.
Είχε προηγηθεί η παραίτηση του αντιπροέδρου της βουλγαρικής κυβέρνησης και υπουργού Οικονομικών Συμεών Ντιάνκοφ, τη Δευτέρα, έπειτα από αίτημα του πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος σήμερα ανακοίνωσε ότι παραιτούνται όλα τα μέλη της κυβέρνησής του.
«Δεν πρόκειται να συμμετάσχω σε μία κυβέρνηση υπό την οποία η αστυνομία χτυπά τον κόσμο», δήλωσε ο Μπορίσοφ ανακοινώνοντας την παραίτησή του, χωρίς ωστόσο να διευκρινίσει αν θα επισπευθούν οι προγραμματισμένες για τον Ιούλιο βουλευτικές εκλογές στη χώρα.

Χιλιάδες Βούλγαροι βγήκαν στους δρόμους στη Σόφια, τη Φιλιππούπολη, τη Βάρνα και αλλες πόλεις για να διαμαρτυρηθούν για την αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, τα μέτρα λιτότητας και την υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου, ζητώντας την παραίτηση Μπορίσοφ. 

Τη Δευτέρα σε συγκρούσεις με την αστυνομία οι διαδηλωτές πέταξαν πέτρες κατά των δυνάμεων ασφαλείας και του κτηρίου της Βουλής, στο κέντρο της Σόφιας, ενώ μπλόκαραν πολλές κεντρικές οδικές αρτηρίες προκαλώντας κυκλοφοριακό χάος.

http://www.naftemporiki.gr/story/613815

________________________________________________

δεν είναι πολιτικοί αυτοί...
ο σωστός πολιτικός δεν παραιτείται ποτέ!
δεν βλέπουν ελληνικά κανάλια;;;

Ο Γκρίλο τρομάζει τους μεγάλους

Τον τελευταίο καιρό, Ιταλοί και ξένοι δημοσιογράφοι έμοιαζαν να τον έχουν σχεδόν ξεχάσει. Και εκείνος πήρε, κατά κάποιο τρόπο, την «εκδίκησή του».

Ο Μπέπε Γκρίλο επανέρχεται δριμύτερος. Στην πραγματικότητα, δεν είχε ποτέ εγκαταλείψει το πολιτικό προσκήνιο. Σύμφωνα με όσα διαρρέουν από τον πολιτικό χώρο (η δημοσιοποίηση των γκάλοπ απαγορεύεται, πλέον, μέχρι τις εκλογές), ο Ιταλός πρώην ηθοποιός και επικεφαλής του Κινήματος των Πέντε Αστέρων ξεπερνά το 20% της πρόθεσης ψήφου και είναι ο μόνος που συνεχίζει να σημειώνει άνοδο.

Εκφραστής του ισχυρού ρεύματος της λεγόμενης «αντιπολιτικής» και της «άμεσης Δημοκρατίας με την αρωγή του Διαδικτύου», ο Γκρίλο, εξήντα πέντε χρόνων, έχει βοηθηθεί σημαντικά και από τις τελευταίες πολιτικές και δικαστικές εξελίξεις.

Φτάνουν τρία, εύγλωττα παραδείγματα: η αποκάλυψη του σκανδάλου της τράπεζας Monte dei Paschi di Siena, με αγορά παραγώγων και σειρά πιθανών δωροδοκιών, η σύλληψη του προέδρου της αμυντικής βιομηχανίας Finmeccanica, Πάολο Ορσι (που φέρεται να έδωσε μίζες σε Ινδούς ιθύνοντες για να πουλήσει ελικόπτερα) και οι συνεχιζόμενες αποκαλύψεις υπεξαιρέσεων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ιδίως στην περιοχή του Μιλάνου.

Υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται άτομα που διατηρούσαν στενές σχέσεις τόσο με την Κεντροδεξιά, όσο και με την προοδευτική παράταξη. Μιλάμε, ουσιαστικά, για εκπροσώπους της πολιτικής στον χώρο των μπίζνες. Ο Γκρίλο -που μέχρι τώρα δεν έχει διαχειριστεί εξουσία- ευνοείται, έμμεσα, από τη «νέα δωροδοκιούπολη» και αποφεύγει επιμελώς να αναφερθεί σε μελλοντικές συμμαχίες και κινήσεις.

Στήριξε το δημοψήφισμα για να παραμείνει το νερό δημόσιο αγαθό, ζητά την αυστηρή μείωση των αποδοχών των πολιτικών, την άμεση κατάργηση της δημόσιας επιχορήγησης προς τα κόμματα και τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων, όχι μόνο για να καταργούνται, αλλά και για να προτείνονται νέοι νόμοι.

Υπήρξαν, όμως, στελέχη του που κατηγόρησαν επανειλημμένα τον Γενοβέζο κωμικό για έλλειψη εσωτερικής δημοκρατίας και για υπερβολική εξάρτηση από τον Τζανρομπέρτο Κασαλέτζιο, ο οποίος θεωρείται ένα είδος «επικοινωνιακού γκουρού» του Κινήματος των Πέντε Αστέρων.

«Ο Γκρίλο, με τις δηλώσεις και τη συμπεριφορά του, τρομάζει τους επενδυτές», καταγγέλλει ο κεντροαριστερός Μάσιμο ντ’ Αλέμα, ενώ για τον καβαλιέρε προσθέτει με ανησυχία ότι «έστω και αν κανείς δεν το λέει ανοιχτά, το 80% των υποψηφίων του κυρίου αυτού προέρχονται από τον χώρο της άκρας Αριστεράς».

«Ολοι κατά του Γκρίλο, αλλά, όσο κι αν τον χτυπούν, συνεχίζει να ανεβαίνει», είναι η περίληψη της όλης υπόθεσης. Ο Μάριο Μόντι τον κατηγόρησε ότι «με τις φωνές και τον λαϊκισμό του θέλει να μετατρέψει την Ιταλία σε μια νέα Ελλάδα». Και ο επικεφαλής του Κινήματος των Πέντε Αστέρων απάντησε ότι «την ελληνική κρίση τη δημιούργησαν ο Μόντι και οι όμοιοί του».

Μέχρι τώρα όλοι θεωρούσαν ότι το κίνημα αυτό, που επέλεξε τους υποψηφίους του μέσω Διαδικτύου, θα περιοριζόταν σε μια θεαματική αντιπολίτευση, περιμένοντας ενδεχομένως την επόμενη ευκαιρία. Τις τελευταίες ημέρες, όμως, δεν υπάρχουν πλέον βεβαιότητες.

Οι πλατείες στις οποίες εμφανίζεται ο Γκρίλο, φωνάζοντας «δεν θα χαθούμε αν βγούμε από το ευρώ, το πιο σημαντικό είναι να φύγουν οι πολιτικοί που μας κατέκλεψαν», είναι κατάμεστες. Για την τελευταία του συγκέντρωση επέλεξε έναν ιστορικό, ανοιχτό χώρο της ιταλικής Αριστεράς, την πλατεία του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού, στην Αιώνια Πόλη. Ολοι περιμένουν να δουν τώρα αν θα καταφέρει να τη γεμίσει. Και από αύριο, μέχρι τις εκλογές της 24ης Μαρτίου, ο Μπέπε Γκρίλο ανακοίνωσε ότι θα εμφανίζεται και στα τηλεοπτικά κανάλια.

Οι ψήφοι του μπορεί να αποδειχτούν, σε κάποιες τουλάχιστον περιπτώσεις, καθοριστικής σημασίας για τη στήριξη νόμων και προτάσεων μιας μελλοντικής κεντροαριστερής κυβέρνησης. Οσο για τα ανταλλάγματα και τις απατήσεις του, oι απαντήσεις θα δοθούν μόνο στην πορεία…

http://www.efsyn.gr/?p=24311

__________________________________________________

οι Ιταλοί αφού απήυδησαν με όλους ζήτησαν τη βοήθεια του ..Σίλβιο
θα είναι μια μεγάλη μεταστροφή εάν πάνε προς τον Πέπε
ένα ποσοστό άνω του 20% θα είναι νίκη

ΗΠΑ: Δεν θα εγκαταλείψουμε την Ευρώπη για χάρη της Ασίας

 

O αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι αντιδρά με χιούμορ σε σχόλιο της επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Αστον με αφορμή την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. κατά τη συνάντησή τους στην Ουάσινγκτον.

Η Ουάσινγκτον δεν θα διαλύσει τη σχέση της με την Ευρώπη για χάρη της Ασίας, δήλωσε ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι στην επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Αστον, αστειευόμενος με αφορμή την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
«Πολλά έχουν γραφτεί για τις μεγάλες προσπάθειες της Αμερικής στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού. Θέλω να υπογραμμίσω πως η επανεξισορρόπηση την οποία υποσχέθηκε ο πρόεδρος Ομπάμα δεν γίνεται και δεν θα γίνει σε βάρος της σχέσης μας με την Ευρώπη», ανέφερε ο νέος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του την 1η Φεβρουαρίου.
«Επιθυμούμε μια μεγαλύτερη δέσμευση με την Ευρώπη, η οποία είναι για μας κάτι περισσότερο από εταίρος», τόνισε ο κ. Κέρι.
Από την πλευρά της η κ.Αστον είπε χαμογελώντας πως «δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το να είσαι στην Ουάσινγκτον την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου για να γιορτάσεις την αμερικανο-ευρωπαϊκή συνεργασία».
«Θέλουμε να είμαστε ο πιο πιστός σας εταίρος. Γνωρίζουμε όλες τις δυσκολίες, αλλά πιστεύω ότι μπορούμε να τις ξεπεράσουμε», απάντησε ο αμερικανός υπουργός.


http://www.naftemporiki.gr/story/611824


__________________________________________

είναι γνωστή η ιδέα ένωσης ήδη από τη δεκαετία του '90
η μη αντικατάσταση του ΝΑΤΟ δείχνει κάτι
οι συζητήσεις για το εμπόριο συγκλίνουν επίσης
το θεωρώ μη αναστρέψιμο