Στόλοι γύρω από την Κύπρο

Αυξημένο διεθνές ενδιαφέρον για τις γεωτρήσεις
Η μεγαλύτερη συγκέντρωση πλωτών και εναέριων στρατιωτικών μέσων από το 1974 και μετά καταγράφεται τις ημέρες αυτές στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, αποδεικνύοντας το αυξημένο διεθνές ενδιαφέρον για τα νέα δεδομένα που διαμορφώνει η έναρξη των γεωτρήσεων και η προοπτική εύρεσης πλούσιων ενεργειακών κοιτασμάτων. Ειδικά η Τουρκία ενισχύει την παρουσία της στην περιοχή, θέτοντας σε εφαρμογή το σχέδιο «Μπαρμπαρόσα».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_09/10/2011_458887

Το σχέδιο «Μπαρμπαρόσα», το οποίο έχουν θέσει σε εφαρμογή οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, έρχεται να ενσαρκώσει τις πρόσφατες αναφορές του Τούρκου πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος δήλωσε ότι τα συμφέροντα της Τουρκίας στις θάλασσες δεν περιορίζονται στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά επεκτείνονται «από τη Διώρυγα του Σουέζ, μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό. Η Τουρκία περιστοιχίζεται στις τρεις πλευρές της από θάλασσα και θα υπερασπιστεί μέχρι τέλους τα οικονομικά συμφέροντα και την ασφάλειά της».
Οπως αναφέρουν στρατιωτικές και διπλωματικές πηγές, η έναρξη των γεωτρήσεων, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής έχουν συγκεντρώσει στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, τη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη σε πλωτά και εναέρια μέσα από το 1974 και μετά. Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι η τόσο έντονη κινητικότητα καταδεικνύει και την αποφασιστικότητα του διεθνούς παράγοντα να παρακολουθήσει στενά τις εξελίξεις, αλλά και να παρέμβει σε ενδεχόμενη κλιμάκωση της έντασης.
Εμφανή την παρουσία τους από την πρώτη στιγμή των γεωτρήσεων έχουν κάνει στην περιοχή οι ΗΠΑ, με το πολεμικό πλοίο «Monterey». Μάλιστα, τα αμερικανικά πλοία που προσεγγίζουν την Κύπρο είναι, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, από τα πλέον σύγχρονα. Συνεχείς διελεύσεις πραγματοποιούν και άλλα αμερικανικά πλοία που βρίσκονται στην Ανατολική Μεσόγειο, με επίσημη αποστολή τη Λιβύη. Με διακριτική παρουσία, φροντίζοντας όμως να καταγραφεί το στίγμα τους, κοντά στην Κύπρο διέρχονται συχνά ένα ρωσικό πλοίο, με ανεπτυγμένα συστήματα κάλυψης του ίχνους του, ενώ καταγράφεται, επίσης, γερμανική και βρετανική παρουσία.
Αυξημένες περιπολίες στα όρια της κυπριακής ΑΟΖ πραγματοποιούν ισραηλινά πολεμικά πλοία, εξοπλισμένα με υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, ενώ ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη πραγματοποιούν εναέριες περιπολίες.
Την ίδια στιγμή, στην ευρύτερη περιοχή πλέουν τα σκάφη που συμμετέχουν στη νατοϊκή επιχείρηση UNIFIL, στη θαλάσσια περιοχή του Λιβάνου, καθώς και πλοία της επιχείρησης Active Εndeavour για τον έλεγχο του λαθρεμπορίου όπλων και εκρηκτικών, ανάμεσά τους και η φρεγάτα «ΥΔΡΑ» του Πολεμικού Ναυτικού.
Η Τουρκία έχει στείλει τρία πολεμικά πλοία, που τις τελευταίες ημέρες είναι ελλιμενισμένα στην Αμμόχωστο, όπου έχει καταπλεύσει και το ερευνητικό πλοίο «Πίρι Ρέις». Το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος «BergeSurveyor», το οποίο έχει μισθώσει η Αγκυρα, κινείται δυτικά της Κύπρου.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_09/10/2011_458872

Τι σηματοδοτεί η λειτουργία του Nord Stream

Αλλαγή συσχετισμών στα ενεργειακά
Το «στρίψιμο της κάνουλας» του Nord Stream το πρωί της 8ης Νοεμβρίου, που θα σημάνει και την έναρξη λειτουργίας του αγωγού φυσικού αερίου, αυτομάτως θα αλλάξει τους ενεργειακούς συσχετισμούς και τις σχέσεις ενεργειακής εξάρτησης στη Γηραιά Ηπειρο. Οι δυνατότητες μεταφοράς του πρώτου εκ των δύο παράλληλων αγωγών του Nord Stream θα αγγίξουν τα 27,5 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, ενώ ύστερα από περίπου έναν χρόνο, όταν ο Nord Stream θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία, με την ολοκλήρωση δηλαδή του δεύτερου παράλληλου αγωγού, οι δυνατότητες μεταφοράς του θα διπλασιαστούν.
Πέραν των πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ που θα μπουν στα ταμεία της Gazprom, o ρωσικός ενεργειακός κολοσσός, αλλά κυρίως το ρωσικό κράτος, θα ενδυναμώσει περαιτέρω την παρουσία του στην Ευρώπη, καθώς ακόμα περισσότερες επιχειρήσεις και νοικοκυριά θα χρησιμοποιούν για τις ανάγκες τους ρωσικό φυσικό αέριο.
Ωστόσο, τη στιγμή που η Μόσχα χαμογελά, σε δεινή θέση αναμένεται να βρεθούν η Ουκρανία, η Λευκορωσία και η Πολωνία, καθώς ο νέος αγωγός φυσικού αερίου θα τις παρακάμπτει. Ιδίως για τις δύο πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, τα πράγματα θα γίνουν ακόμη δυσκολότερα, αφού θα είναι πολύ δύσκολο, και για πολλούς μάταιο, να εκβιάζουν διαρκώς με διακοπή πληρωμής τη Ρωσία κάθε φορά που οι τιμές της Gazprom δεν θα τους είναι αρεστές ή εφικτές, με αποτέλεσμα συνεχώς να αιωρείται ένα ενεργειακό μπλακ άουτ στην Ευρώπη. Οι καλές ενεργειακές ειδήσεις, όμως, δεν περιορίστηκαν για το Κρεμλίνο στην έναρξη λειτουργίας του Nord Stream. Σύμφωνα με τον ισχυρό άνδρα της Gazprom Aλεξέι Μίλερ, ο έτερος αγωγός φυσικού αερίου, South Stream (θα διέρχεται από τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, τη Σερβία, την Κροατία, την Αυστρία, την Ιταλία, τη Σλοβενία και ενδεχομένως και από τη Ρουμανία), που επίσης θα παρακάμπτει τις «ζωηρές» πρώην σοβιετικές δημοκρατίες Ουκρανία και Λευκορωσία, θα τεθεί σε λειτουργία τον Δεκέμβριο του 2015.
ΑπροθυμίαΤα ρωσικά χαμόγελα περιορίστηκαν από την αιφνιδιαστική στάση της Αγκυρας, η οποία ανακοίνωσε πως από το τέλος Δεκεμβρίου δεν θα προχωρήσει στην επέκταση της συμφωνίας που είχε συνάψει πριν από περίπου 25 χρόνια με τη Μόσχα, από την οποία μέχρι σήμερα προμηθεύεται φυσικό αέριο. Αιτία για την απροθυμία της Αγκυρας αποτελεί το τσουχτερό, όπως υποστηρίζει, τιμολόγιο της Gazprom. Για τον λόγο αυτό το τουρκικό υπουργείο Ενέργειας, με τη μορφή τελεσιγράφου, ζήτησε τη μείωση κατά 20% των τιμών με τις οποίες προμηθεύεται φυσικό αέριο.
Μέσω της Gazprom η Μόσχα, αφού απέρριψε τους τουρκικούς ισχυρισμούς, δηλώνοντας πως οι τιμές με τις οποίες προμηθεύεται η Αγκυρα φυσικό αέριο είναι προνομιακές, απάντησε στο τελεσίγραφο περί μη επέκτασης της συμφωνίας, αποκαλύπτοντας πως υπάρχουν πολλοί έτοιμοι μνηστήρες από την ιδιωτική αγορά φυσικού αερίου της Τουρκίας που περιμένουν να υπογράψουν με την Gazprom. Σε μια απόπειρα ερμηνείας της στάσης της Αγκυρας, εκτός από τον εκνευρισμό της, για τη ρωσική ασπίδα στις έρευνες της Λευκωσίας στην ΑΟΖ, αρκετοί είναι εκείνοι που οσμίζονται εσωτερικό σκάνδαλο, με τουρκικά κυβερνητικά στελέχη να επιθυμούν να «σπρώξουν» την Gazprom σε ιδιώτες.
Στο παρασκήνιο, το ερώτημα που θέτουν πολλοί είναι εάν συμφέρει τη μία από τις δύο πλευρές να τραβήξει περαιτέρω το σχοινί της σύγκρουσης. Η Αγκυρα γνωρίζει ότι δεν έχει άλλη εναλλακτική λύση, καθώς αν ποντάρει στα αποθέματα φυσικού αερίου του Αζερμπαϊτζάν, τότε αυτά δεν επαρκούν ούτε για τις ελάχιστες ανάγκες της. Από την πλευρά της, η Μόσχα θεωρητικά δεν έχει κανέναν λόγο να απολέσει έναν τόσο μεγάλο πελάτη, που αν μάλιστα μπει στη διαδικασία «να του κόψει την καλημέρα», τότε μια σειρά μεγάλων σχεδίων, όπως ο Blue Stream 2, που χωρίς την Τουρκία δεν μπορεί να υλοποιηθεί, πάει περίπατο...
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_09/10/2011_458870

Νάρκες, που μπορεί να εκραγούν από στιγμή σε στιγμή

Η Ελλάδα η Ιταλία και η Πορτογαλία καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν, υποστηρίζει ο οικονομολόγος της Deutsche Bank Τόμας Μάγιερ, που διακρίνει κινδύνους για την ΟΝΕ.
«Θα τινάξουν στον αέρα την νομισματική ένωση η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ιταλία;», είναι ο τίτλος εκτενούς δημοσιεύματος του γερμανικού οικονομικού περιοδικού Wirtschaftswoche. Το δημοσίευμα ξεκινά με τη διαπίστωση εντός της ευρωζώνης αυξάνονται οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει το κοινό νόμισμα.

Οι κίνδυνοι για την ευρωζώνη είναι μεγάλοι και πηγάζουν από τις χώρες της νότιας Ευρώπης

Στην παγκοσμιοποιημένη χρηματοπιστωτική αγορά το ευρώ έχει καταστεί ένας ισχυρός ανταγωνιστής του δολαρίου, ωστόσο εντός της ευρωζώνης αυξάνονται οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει το κοινό νόμισμα. Μάλιστα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) διανύει την πιο δύσκολη χρονιά από την ημέρα που ιδρύθηκε, αναφέρει το Wirtschaftswoche. Μολονότι οι προγνώσεις θέλουν το ευρώ από το 2020 και μετά να καθίσταται το ηγεμονικό νόμισμα σε βάρος του δολαρίου, στελέχη της Κομισιόν εκτιμούν ότι οι κίνδυνοι για την ευρωζώνη είναι μεγάλοι και πηγάζουν από τις χώρες της νότιας Ευρώπης, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Είναι δικαιολογημένοι ο φόβοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;
«Νομίζω πως ναι», απαντά ο κ. Μάγιερ και διευκρινίζει: «Όταν οι χώρες αυτές έγιναν μέλη της ΟΝΕ, οι αισιόδοξοι πίστευαν ότι με το χρόνο θα προκύψει σύγκλιση των οικονομιών και ότι οι μεγάλες διαφορές στο πεδίο της ανάπτυξης θα καλύπτονταν. Έτσι θα μπορούσε η ΕΚΤ να σχεδιάσει και να υλοποιήσει μια κοινή νομισματική πολιτική. Η εμπειρία των τελευταίων ετών κατέδειξε ότι οι διαφορές δεν ελαχιστοποιήθηκαν, αλλά σε μερικές περιπτώσεις διευρύνθηκαν. Και αναφέρομαι στην ανάπτυξη, την παραγωγικότητα και τον πληθωρισμό. Το κυριότερο όμως πρόβλημα είναι η ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιταλία. Η Γερμανία σημειώνει πλεονάσματα ρεκόρ στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, ενώ αντίθετα ελλειμματικό είναι το ισοζύγιο στην Ελλάδα και την Ισπανία. Θα πρέπει οπωσδήποτε να ξεπεραστούν όσο πιο γρήγορα γίνεται αυτές οι αρνητικές καταστάσεις, τονίζει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank για θέματα της ευρωζώνης.

«Οι τρεις αυτές χώρες ξοδεύουν κάθε χρόνο 150 δισεκατομύρια ευρώ περισσότερα από αυτά που παράγουν»

H Ελλάδα η Ιταλία και η Πορτογαλία καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν και αυτό αντικατοπτρίζεται στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών των χωρών αυτών, «Οι τρεις αυτές χώρες ξοδεύουν κάθε χρόνο 150 δισεκατομύρια ευρώ περισσότερα από αυτά που παράγουν», γράφει η Σίλκε Βέτταχ της Wirtschaftswoche, ενώ ο Τόμας Μάγιερ, χαρακτηρίζει τις τρεις αυτές χώρες «νάρκες, που μπορεί να εκραγούν από στιγμή σε στιγμή». Οι λόγοι είναι διαφορετικοί από χώρα σε χώρα της νότιας Ευρώπης. Η Ισπανία δεν έχει δημοσιονομικό έλλειμμα, λέει οκ. Μάγιερ και εξηγεί:
«Στις άλλες χώρες παίζουν τα δημοσιονομικά ελλείμματα σημαντικότερο ρόλο. Η Ελλάδα, Η Πορτογαλία και η Ιταλία θα πρέπει να προχωρήσουν σε πιο αποφασιστικά μέτρα προκειμένου να εξυγιάνουν μακροπρόθεσμα τα δημοσιονομικά τους».

«Ευελιξία στην αγορά εργασίας»

Ακρογωνιαίος λίθος για την βελτίωση της κατάστασης είναι η συνεπής προώθηση των μεταρρυθμίσεων. «Απολύτως απαραίτητη είναι η μεγιστοποίηση της ευελιξίας στις αγορές. Στην αγορά παροχής υπηρεσιών και στην αγορά εργασίας. Δεν αμφισβητών ότι σημειώθηκε πρόοδος, αλλά η πρόοδος αυτή δεν ήταν αρκετή σε αυτές τις χώρες. Από την ημέρα που τέθηκε σε ισχύ το ενιαίο νόμισμα, οι οικονομολόγοι είχαν προειδοποιήσει ότι η επιτυχία της κοινής νομισματικής πολιτικής εξαρτάται εκτός από την υιοθέτηση κοινών δημοσιονομικών κανόνων και από την διαρθρωτική ευελιξία», υπογραμμίζει ο γερμανός οικονομολόγος.

Ο Τόμας Μάγιερ θεωρεί ότι μεσομακροπρόθεσμα θα είχε αρνητικές συνέπειες για τις ευρωπαϊκές οικονομίες η υποχώρηση του ευρώ. Τα πλεονεκτήματα στο πεδίο των εξαγωγών θα ήταν βραχύβια, ενώ τα προβλήματα θα ήταν περισσότερα. Οι ιδιωτικοποιήσεις των κρατικών επιχειρήσεων συνιστούν ένα βήμα στη σωστή κατεύθυνση, λέει ο γερμανός οικονομολόγος παραπέμποντας στα προβλήματα της Ολυμπιακής και της Alitalia. «Κατ` αρχήν απαλλάσσονται οι φορολογούμενοι από τα βάρη των ελλειμμάτων σε αυτές τις επιχειρήσεις. Το είδαμε και στη Γερμανία με το κρατικό τραπεζικό σύστημα και τα ελλείμματα του που κάλυψαν οι φορολογούμενοι. Το είδαμε στην Ιταλία με την Alitalia και στην Ελλάδα με την Ολυμπιακή. Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι παντού αναγκαίες και επιθυμητές, ακόμη και στη Γερμανία».

Πρόβλημα οι κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις

Σε τελική, ωστόσο, ανάλυση το ζητούμενοι είναι η αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας. Οι κυβερνήσεις δημιουργούν το πλαίσιο. Τα υπόλοιπα είναι ζήτημα των επιχειρήσεων. Εκείνες θα πρέπει να βρουν τον τρόπο να αναπτυχθούν, όχι με κρατικές αναθέσεις. «Αντί ο επιχειρήσεις να επικεντρωθούν σε αυτά που χρειάζεται η αγορά, καταβάλλουν προσπάθειες για να αποσπάσουν κρατικές αναθέσεις έργων», καταλήγει ο οικονομολόγος της Deutsche Bank.

http://www.dw-world.de/dw/article/0,2144,3323799,00.html

ΚΑΙ ΞΑΝΑ, ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ...

Ντάμπινγκ στα ελβετικά εργοτάξια
Η απασχόληση γερμανών εργατών στον κλάδο των κατασκευών της Ελβετίας επηρεάζει αρνητικά τους μισθούς. Αυτό υποστηρίζουν ελβετοί συνδικαλιστές.
Το εργοτάξιο Westside είναι το μεγαλύτερο κατασκευαστικό έργο που βρίσκεται υπό εξέλιξη στην Ελβετία. Εδώ κατασκευάζεται ένα τεράστιο συγκρότημα αναψυχής και αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου. Δεκάδες ελβετικές και γερμανικές κατασκευαστικές εταιρείες και χιλιάδες εργάτες δραστηριοποιούνται στο ατελείωτο αυτό εργοτάξιο. Πολλοί από τους οικοδόμους και τους τεχνίτες είναι Γερμανοί. Αυτοί δεν αμείβονται με βάση τον κατώτατο μισθό που ισχύει στην Ελβετία, υποστηρίζει ο Ρόλαντ Χέρτσογκ που μαζί με άλλα στελέχη του ελβετικού συνδικάτου UNIA, διενεργεί σε τακτά χρονικά διαστήματα ελέγχους στο εργοτάξιο. Ο κ. Χέρτσογκ διαπιστώνει «παρατυπίες και παραβιάσεις της εργασιακής νομοθεσίας και των συμβάσεων σε ποσοστό 50%».
Όχι μόνο οι χτίστες, αλλά και οι μπογιατζήδες, οι πλακάδες και οι κεραμιδάδες αμείβονται με μισθούς χαμηλότερους από τους ελβετούς συναδέλφους τους. Όπως είπε στην Ντόιτσε Βέλε ο Φρανκ Μπ. από το Μπαϋρόιτ της Γερμανίας: «Παίρνω το κανονικό γερμανικό μισθό. Έχω ακούσει κάτι για τον κατώτατο μισθό που ισχύει στην Ελβετία, αλλά δεν έχω καμία σχέση με αυτόν. Η γερμανική εταιρεία για την οποία εργάζομαι με διαβεβαιώνει ότι όλα γίνονται σύμφωνα με τον νόμο. Παίρνω 11,5 ευρώ την ώρα. Αυτό αντιστοιχεί σε 18 ελβετικά φράνκα».

Δεν τηρούνται οι ελβετικές συλλογικές συμβάσεις

Το ωρομίσθιο αυτό δεν θα ήταν χαμηλό εάν ο Φρανκ ζούσε στη Γερμανία. Στην Ελβετία όμως το κόστος διαβίωσης είναι υψηλότερο.
Ο Ρόλαντ Χέρτσογκ μας δείχνει το ελβετικό μισθολόγιο. Σύμφωνα με αυτό, ο Φρανκ θα έπρεπε να αμείβεται με 15 ευρώ, δηλαδή 25 ελβετικά φράνκα την ώρα. Στην παρέα προστίθεται και ο Γιαν, που δουλεύει εδώ και 10 χρόνια για μια γερμανική κατασκευαστική εταιρεία στην Ελβετία και δεν έχει δει αύξηση μισθού στο διάστημα αυτό. «Όλα είναι νόμιμα», υποστηρίζει. «Μας λένε ότι είμαστε μια γερμανική εταιρεία και όλα είναι εντάξει». «Τίποτε δεν είναι εντάξει», του απαντά ο ελβετός συνδικαλιστής και δείχνει στον γερμανό εργάτη τη νομοθεσία που επιβάλει στις γερμανικές εταιρείες να αμείβουν τους εργάτες τους στην Ελβετία με βάση το ελβετικό μισθολόγιο και τις συλλογικές συμβάσεις. Και αυτό δεν μπορούν να το αγνοήσουν οι γερμανοί εργοδότες, μολονότι στην παρούσα φάση η συλλογική σύμβαση «είναι αντικείμενο διαμάχης μεταξύ συνδικάτων και συνδέσμων εργοδοτών», λέει ο Ρόλαντ Χέρτσογκ.

Αντιδρούν συνδικάτα και εργαζόμενοι
Για πολλούς γερμανούς εργάτες ωστόσο η απασχόληση στην Ελβετία είναι η μοναδική διέξοδος, καθώς στη Γερμανία δεν υπάρχουν δουλειές. Αυτό τους φέρνει σε σύγκρουση με τους ελβετούς συναδέλφους τους, που βλέπουν μαζική εισβολή «μισθών ντάμπινγκ» στην αγορά εργασίας της Ελβετίας. Ο 30χρονος ελβετός οικοδόμος Κλοντ έχει ήδη καταγγείλει τη γερμανική εταιρεία στην επιθεώρηση εργασίας. Το κάνει από αλληλεγγύη ή για να προστατεύσει το συμφέρον του;

«Και τα δύο. Οι γερμανοί εργάτες είναι στην Ελβετία αντιμέτωποι με υψηλότερο κόστος διαβίωσης. Αλλά το κάνω και για το δικό μου συμφέρον. Τι μισθούς θα παίρνουμε και εμείς σε δύο χρόνια εάν συνεχιστεί το ντάμπινγκ», διερωτάται ο ελβετός εργάτης.