HΠΑ: Εκδόθηκε προσχέδιο του κανόνα Volcker

Οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες θα έχουν τρεις μήνες στη διάθεση τους για να πείσουν τις ρυθμιστικές αρχές να "ψαλιδίσουν" τους περιορισμούς του κανόνα Volcker, μετά την απόφαση των αρχών να εκδώσουν την Τρίτη ένα προσχέδιο του κανόνα, μεταδίδει το Reuters.

Ο κανόνας αποσκοπεί στην αποτροπή μιας επανάληψης της κρίσης του 2008 με την επιβολή φραγμών σε δραστηριότητες υψηλού κινδύνου από τις τράπεζες.

Συγκεκριμένα, ο κανόνας Volcker, που φέρει το όνομα του πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ, Paul Volcker, έχει σαν στόχο να μην μπορούν οι τράπεζες που δέχονται καταθέσεις να χρησιμοποιούν κεφάλαια τους για συναλλαγές μετοχών, παραγώγων και άλλων χρηματοοικονομικών προϊόντων. Οι τελευταίες δραστηριότητες μπορούν να διεξάγονται μόνο από επενδυτικές τράπεζες.

Επιπλέον, ο κανόνας δεν επιτρέπει στις τράπεζες να επενδύουν ή να χρηματοδοτούν hedge funds ή private equity funds.
Οι τράπεζες θα έχουν περιθώριο ως τις 13 Ιανουαρίου 2012 για να κάνουν τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις τους.

"Τα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται ο κανόνας Volcker είναι πολύ σύνθετα, οπότε πιστεύω ότι πήραμε τη σωστή απόφαση που δώσαμε περιθώριο 90 ημερών για σχολιασμό" ανέφερε αξιωματούχος της αρχής που επιβλέπει τις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/661661/ArticleNewsWorld.aspx

Sarkozy: Μάχη κατά κερδοσκοπίας στα εμπορεύματα

Μάχη κατά της κερδοσκοπίας στην αγορά εμπορευμάτων κήρυξε ο Nicolas Sarkozy καθώς σε ομιλία του ζήτησε από την ΕΕ να υιοθετήσει πολύ αυστηρότερους κανόνες ακολουθώντας το παράδειγμα της Ουάσιγκτον.

Μιλώντας σε ευρωπαϊκό συνέδριο για τους φυσικούς πόρους, ο πρόεδρος της Γαλλίας – ο οποίος προεδρεύει και της G20 – ζήτησε αυστηρότερη νομοθεσία για την αγορά με ελάχιστη προκαταβολή μετρητών για τις συναλλαγές παραγώγων στην αγορά εμπορευμάτων αλλά και νέους κανόνες ενάντια στην «στρέβλωση της αγοράς».

Επιτέθηκε μάλιστα κατά των εταιριών trading της αγοράς εμπορευμάτων, χωρίς ωστόσο να τους κατονομάσει. Αναφερόμενος προφανώς στην Glencore International, ο κ. Sarkozy δήλωσε πως η δημόσια εγγραφή ρεκόρ των 60 δισ δολ. είναι «εμβληματική» και αντικατοπτρίζει πως επεκτάθηκε τα τελευταία χρόνια το trading εμπορευμάτων μέσω οικονομικών συμβολαίων.

Δήλωσε μάλιστα πως «το χάσμα ανάμεσα στην φυσική κατάσταση που επικρατεί στις αγορές και εκείνη που εμφανίζεται χρηματοοικονομικά διευρύνεται» επιρρίπτοντας τις ευθύνες στην «χρηματοοικονομοποίηση», ένα φαινόμενο που έχει φέρει τον κόσμο «στο χείλος του γκρεμού»

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/644494/ArticleNewsWorld.aspx

ΗΠΑ: Χαρτογράφηση της αγοράς hedge fund

Στο μικροσκόπιο των αμερικανικών εποπτικών αρχών βρίσκονται τα hedge fund, τα οποία θα κληθούν το Σεπτέμβριο να προσκομίσουν αναλυτικά στοιχεία των θέσεών τους, στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειάς των αρχών να σκύψουν πάνω από τον αμφιλεγόμενο κλάδο.

Σύμφωνα με σημερινή δήλωση ανώτατου αξιωματούχου εποπτικής αρχής στο Reuters, τα μέλη του διεθνούς οργανισμού επιτροπών κεφαλαιαγοράς (IOSCO) θα ζητήσουν από όλα τα hedge funds που δραστηριοποιούνται υπό τη δικαιοδοσία τους να προσκομίσουν 11 κατηγορίες πληροφοριών έως το τέλος Σεπτεμβρίου.

Μεταξύ των άλλων, καλούνται να γνωστοποιήσουν στην αρμόδια ρυθμιστική αρχή την αξία των θέσεων πώλησης (short) και αγοράς (long) στους διάφορους κλάδους, καθώς και τα επίπεδα του δανεισμού τους.

«Το επόμενο βήμα μας είναι να διεξάγουμε μια έρευνα στα hedge funds χρησιμοποιώντας τα στοιχεία που θα συλλέξουμε ούτως ώστε να μπορέσουμε να διαμορφώσουμε μια σφαιρική εικόνα για τον κλάδο για πρώτη φορά και έπειτα θα αναλύσουμε τα στοιχεία από πλευράς συστημικής βαρύτητας», σχολιάζει ο γενικός διευθυντής του IOSCO, Γκρεγκ Τάνζερ.

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, στο συγκεκριμένο κλάδο επικρατεί αδιαφάνεια, καθώς δεν εποπτεύεται επαρκώς.

Πηγή: Reuters

Επιμένει στη ρύθμιση της αγοράς παραγώγων

Σκληραίνει τη στάση του ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάιτνερ, ως προς τη ρύθμιση της αγοράς εξωχρηματιστηριακών παραγώγων καθώς η υπόθεση της Goldman Sachs λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις, εντείνοντας τις πιέσεις στους Ρεπουμπλικανούς να εγκρίνουν τις προτάσεις της κυβέρνησης. Μέσα στις επόμενες ημέρες, η Γερουσία αναμένεται να ψηφίσει νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού κλάδου. Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, δήλωσε στους Financial Times ότι οι πιθανότητες να ψηφιστεί το νομοσχέδιο αυξήθηκαν λόγω της υπόθεσης της Goldman Sachs από 60% με 70%, στο 90%. Εκτός της αγωγής που έχει ασκηθεί από την αμερικανική SEC και την έναρξη επίσημης έρευνας από τη βρετανική FSA, η Goldman Sachs βρίσκεται στο στόχαστρο και της Ε. Ε. για τη συμφωνία swap με ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, ενώ επίσης εξετάζεται ο ρόλος που μπορεί να διαδραμάτισε στη χρεοκοπία της Lehman Brothers.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_21/04/2010_398209

Bernanke: Ανάγκη ενίσχυσης αρμοδιοτήτων για FED

"Θα ήταν εποικοδομητικό να δοθεί η δυνατότητα στη FED να μπορεί να "διασπά" μεγάλους χρηματοπιστωτικούς ομίλους", σημείωσε ο B. Bernanke ενώπιον της επιτροπής χρηματοοικονομικών υποθέσεων της Γερουσίας.

Συγκεκριμένα ο πρόεδρος της FED τόνισε ότι η κυβέρνηση χρειάζεται έναν μηχανισμό που θα περιορίζει την δύναμη μεγάλων επιχειρήσεων των οποίων ενδεχόμενη χρεοκοπία θα μπορούσε να προκαλέσει κατάρρευση του χρηματοοικονομικού συστήματος.

Και συμπλήρωσε ότι η κατάρρευση της Lehman Brothers το Σεπτέμβριο του 2008 επιδείνωσε την κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας σημειώνοντας ωστόσο ότι η FED δεν είχε τότε τα εργαλεία προκειμένου να αποτρέψει την χρεοκοπία του Ομίλου.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/579147/ArticleNewsWorld.aspx

Fed:Διαταγή κοινοποίησης των τραπεζικών διασώσεων

Η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, η Federal Reserve, οφείλει να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία που αφορούν τους χρηματοπιστωτικούς οίκους οι οποίοι θα μπορούσαν να έχουν καταρρεύσει χωρίς την επιχείρηση «διάσωσης» της κυβέρνησης.

Το εφετείο του Μανχάταν εξέδωσε απόφαση βάση της οποίας η Fed οφείλει να αποκαλύψει τα πλήρη αρχεία του πρωτοφανούς προγράμματος δανεισμού υψους 2 τρισ. δολαρίων που εισήγαγε η αμερικανική κυβέρνηση μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, το 2008.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/574191/ArticleNewsWorld.aspx

Το ΔΝΤ ανησυχεί για έλλειψη συνεργασίας ΗΠΑ-Ε.Ε.

Reuters, AP

Για «χαμένη ευκαιρία» σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος μετά την κρίση προειδοποίησε ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν, αν Ευρώπη και ΗΠΑ δεν ενώσουν τις δυνάμεις τους ώστε να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις, και μάλιστα σύντομα. Οπως δήλωσε χθες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ανησυχεί πως η «υπαναχώρηση» από τις δεσμεύσεις συμμετοχής στην προσπάθεια δημιουργίας ενός διεθνούς συστήματος χρηματοοικονομικής εποπτείας μπορεί να πυροδοτήσουν προστατευτισμό.

Ιστορική ευκαιρία

Σύμφωνα με τον κ. Στρος-Καν, «το ζήτημα για μένα είναι πώς θα εκμεταλλευθούμε με τον καλύτερο τρόπο αυτή την ιστορική ευκαιρία». Με τη βελτίωση των παγκόσμιων οικονομικών συνθηκών «η κάθε κυβέρνηση επιστρέφει στην πατρίδα της, στην πολιτική ατζέντα της, και η προθυμία συντονισμένης δράσης μπορεί σε έξι μήνες από σήμερα να μην είναι τόσο ισχυρή». Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Στρος-Καν, «έχουμε ένα σύστημα γεμάτο τρύπες και εθνικές νομοθεσίες. Στην περίοδο που διανύουμε, υπάρχει κίνδυνος πολλές χώρες, υποκύπτοντας σε πολιτικές πιέσεις, να αρχίσουν να εφαρμόζουν ποικίλες λύσεις», ζημιογόνες σε άλλα σημεία του κόσμου. ΗΠΑ και Ευρώπη διαφωνούν για το θέμα της ρύθμισης του κλάδου των επενδυτικών κεφαλαίων αντιστάθμισης κινδύνου (hedge funds) και των ασφαλίστρων κινδύνου (CDS), αμφοτέρων καίριων παραγόντων που συνέβαλαν στην οικονομική κρίση. Η Ουάσιγκτον κατηγόρησε πρόσφατα τις Βρυξέλλες για την απόπειρα επιβολής ρυθμιστικού πλαισίου λειτουργίας των hedge funds, το οποίο σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάιτνερ, συνιστά προστατευτισμό(!) έναντι των αμερικανικών funds. Από την πλευρά τους, αξιωματούχοι της Ε.Ε. επιμένουν ότι τέτοιοι κανόνες είναι απαραίτητο να χαραχθούν λόγω ανεπάρκειας της αμερικανικής εποπτείας επί των μεγαλύτερων τραπεζών και επενδυτικών κεφαλαίων στον κόσμο. Την ίδια ώρα, ασυμφωνία επικρατεί και εντός της Ε.Ε., με τη Βρετανία να εκφράζει έντονο προβληματισμό για τις πιθανές επιπτώσεις ενός τέτοιου ρυθμιστικού πλαισίου στο Σίτι του Λονδίνου, που είναι η μεγαλύτερη αγορά παραγώγων της Ευρώπης και φιλοξενεί το 80% της βιομηχανίας hedge funds της Γηραιάς Ηπείρου. Οπως επισημαίνουν οι επικριτές των ευρωπαϊκών σχεδίων, η απαγόρευση, π.χ., των συναλλαγών σε CDS το μόνο που θα κατορθώσει είναι να στρέψει τους επενδυτές στη Γουόλ Στριτ. Η διάσταση απόψεων οδήγησε σε αδιέξοδο την προχθεσινή συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε. για τη δημιουργία ενός αυστηρού ρυθμιστικού πλαισίου.

Μονομερείς ενέργειες

Η ασυμφωνία έχει οδηγήσει διαφορετικές χώρες και περιφέρειες να αναλαμβάνουν ήδη μονομερείς ενέργειες: η Βρετανία προχωρώντας σε φορολόγηση των μπόνους, η Ευρώπη κάποιων συμβολαίων CDS και οι ΗΠΑ απαγορεύοντας τις επενδύσεις ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών (pro-prietary trading). Και αυτό, παρά την περυσινή δέσμευση του G20 να συντονίσουν τη νέα νομοθεσία για τα παράγωγα, τα hedge funds και τα τραπεζικά κεφάλαια, ώστε να αποφευχθεί επανάληψη της χειρότερης μεταπολεμικής κρίσης.

Προειδοποίηση για το «ρήγμα» στις χρηματοοικονομικές μεταρρυθμίσεις απηύθυνε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ο πρόεδρος του Συμβουλίου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (FSB) Μάριο Ντράγκι. Με τη χαρακτηριστική φράση «βρισκόμαστε όλοι στην ίδια βάρκα», ο επικεφαλής του FSB τόνισε ότι «θέλουμε να διατηρήσουμε μια διεθνώς ενοποιημένη χρηματοοικονομική αγορά, κάτι που είναι προαπαιτούμενο για τη σταθερότητα και την ανάπτυξη».

Glass-Steagall Act: Λένε τώρα στο Seattle, αυτά που έλεγε το antinews πριν ένα χρόνο

Αρχική » Πρώτη Σελίδα » Glass-Steagall Act: Λένε τώρα στο Seattle, αυτά που έλεγε το antinews πριν ένα χρόνο

Glass-Steagall Act: Λένε τώρα στο Seattle, αυτά που έλεγε το antinews πριν ένα χρόνο

Από Factorx | Τρ. 03 Νοε 2009, 21:12 στην/στις κατηγορίες Πρώτη Σελίδα.

Θα με συγχωρήσετε, αλλά θα ξαναφορέσω το φιλελεύθερο καπέλο μου και θα δω που βρισκόμαστε.

Όταν το 2008 καταλάβαμε ότι οι αγορές είναι σε κρίση, λίγο αφοριστικά, είχε γραφτεί σε αυτή την ιστοσελίδα (http://www.antinews.gr/?p=1378, http://www.antinews.gr/?p=3899, http://www.antinews.gr/?p=4897, http://www.antinews.gr/?p=10490, ότι οι αιτίες (οι αιτίες, όχι οι αφορμές, ή τα συμπτώματα) της κρίσης ήταν τρεις: 1. Η κατάργηση του Glass Steagall στο τέλος της δεκαετίας του ’90, 2. Η αλλαγή στα λογιστικά πρότυπα που μείωσε την αρχή του «συντηρητισμού» και 3. Η μείωση της αντικειμενικότητας και της σχετικής δύναμης των Rating Agencies.

Αυτά, στην Αμερική. Να επαναλάβω ότι η κατάργηση του Glass Steagall αύξησε το συστημικό ρίσκο των κεφαλαιαγορών, η κατάργηση της συντηρητισμού επέτρεψε πλασματικές αξίες στα εταιρικά αποτελέσματα και bonus πάνω σε αυτά και η σχετική απαξίωση των Rating Agencies ήταν σχεδόν αναπόφευκτη από τα πρώτα δύο σημεία και την πολυπλοκότητα των χρηματοοικονομικών εργαλείων, που προσωπικά είναι σχεδόν πάντα εκ του πονηρού: Ούτε τα μετατρέψιμα ομολογιακά δάνεια, ούτε τα δομημένα ομόλογα είναι σε θέση να αξιολογήσει πλήρως ο μέσος αναλυτής, πόσο μάλλον ο μέσος άνθρωπος.

Και μένω στην Αμερική, γιατί μόνο αυτή, και κάπως η Κίνα εμπλέκονται πραγματικά στις κεφαλαιαγορές. Μην άγχεστε που βάζω την Κίνα σε δεύτερη θέση, ίσως να ήταν αλλιώς, αν είχε περισσότερα από ένα κόμμα, αν οι πολίτες ήταν πιο ελεύθεροι και τέτοια ψιλά γράμματα. Όσο για την Ευρώπη, μην στεναχωριέστε Ευρω-οπαδοί φίλοι μου, πρώτον δεν ξέρω τι τηλέφωνο έχει η Ευρώπη για να λύσω απορίες και, δεύτερον, η Γερμανική κεφαλαιαγορά είναι αυτή που κατ’ εξοχήν μπερδεύει επενδυτική και εμπορική τραπεζική, καλό ίσως για την συνετή και οργανωμένη Γερμανική διαχείριση, αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο έχει δυσκολίες.

Τώρα, ένα χρόνο αργότερα, η μαγεία της ρευστότητας, σαν την μαγεία της κορτιζόνης, θα αρχίσει να εξανεμίζεται. Ήδη ο Πρόεδρος των ΗΠΑ φέρεται να έχει πει ότι η ανεργία θα γίνει δυσκολότερο θέμα. Η καμπύλη των επιτοκίων εξακολουθεί και είναι ανηφορική, που σημαίνει ότι η αγορά περιμένει άνοδο των επιτοκίων σε …πολλά χρόνια. Αλλά το καλαμπόκι είναι οριζόντιο, με τον χρυσό ανοδικό, που σημαίνει η πραγματική οικονομία είναι εκεί που είναι αλλά ο πληθωρισμός θα αρχίσει να κουνάει το κεφαλάκι του…

Και αν νομίσει κανείς ότι η Ευρώπη δεν έχει φόβους, το συνεχιζόμενα χαμηλό δολάριο σημαίνει ότι η οικονομική δραστηριότητα στην Ευρώπη θα μείνει χαμηλά, η Ευρωπαϊκή Μητρόπολη, για την ώρα θα κρατιέται, αλλά η περιφέρεια θα φτωχύνει. Η δε Κίνα, θα αγοράσει με τα φτηνά της δολάρια, πρώτες ύλες, και καράβια και λιμάνια, και θα συνεχίσει να εξάγει στις ΗΠΑ, με τις οποίες δεν έχει ιδιαίτερο πρόβλημα… έχει τόσου Κινέζους εκεί ούτως ή άλλως… Αμφιβάλω αν η Ευρωπαϊκή Μητρόπολη θα επιτρέψει απρόσκοπτες δουλειές Κινέζων στην έδρα της…

Το πιο ενδιαφέρον για μένα σε όλα αυτά είναι ότι πριν 2-3 εβδομάδες κάποιοι στην Αγγλία έθεσαν θέμα επαναφοράς του Glass Steagall, μόνο που οι Άγγλοι, oh so sorry, δεν μετρούν πάρα πολύ… Και ξαφνικά και ο Αμερικανικός Τύπος… Χαζεύοντας στο realclearpolitics.com, είδα 1-2 άρθρα κατά της όποιας επαναφοράς του Glass Steagall. Είδα και ένα υπέρ, στο ttp://seattletimes.nwsource.com/html/editorials/2010171846_edit02wamu3.html

Τα αμερικανάκια που τόσο χλευάζουν οι γερμανοευρωπαίοι, θυμήθηκαν τα οφέλη της διάσπασης του μεγάλου μονοπωλίου της Standard Oil και ζητούν την κατάργηση του Glass Steagall, για να μικρύνουν οι τράπεζες, ώστε να μπορούν να χρεοκοπήσουν όσες είναι να χρεοκοπήσουν χωρίς να είναι ο Κόσμος όλος όμηρός τους. Να και ένα άρθρο ωστόσο που διαφωνεί με την κατάργηση: http://www.forbes.com/forbes/2009/1005/opinions-glass-steagall-on-my-mind.html. Με ιδιαίτερη χαρά, σας λέω ότι οι λόγοι για τους οποίους διαφωνεί είναι αυτοί γιατί εγώ πιστεύω ότι πρέπει να καταργηθεί. Γιατί θίγει την ελεύθερη αγορά.

Τώρα, ξέρω, ότι κανένας στις ΗΠΑ δεν ασχολείται με μένα και τις περίεργες εμμονές μου. Ωστόσο και σε μια άλλη εμμονή βλέπω πρόοδο, στην Ενέργεια. Τα εκλαϊκευμένα επιστημονικά περιοδικά έχουν αρχίσει να λένε ότι καλές και άγιες οι Α.Π.Ε., αλλά στο μέλλον. Το παρόν έχει φυσικό αέριο από δύσκολα πετρώματα, εξοικονόμηση, υβριδικές τεχνολογίες στα αυτοκίνητα και πίσω από όλα αυτά the big N, μεγάλο Π καθ’ ημάς (ημάς στα Ελληνικά, όχι εμάς τους Έλληνες…)

Έχω τρεις σκοπιμότητες που τα γράφω αυτά: (1) εάν ο Γιώργος κάπως προσομοιάζει στον Ομπάμα, να κ. Πρωθυπουργέ τι σκέφτονται έξω. (2) Το διαβάσατε πρώτα εδώ ή we told you so, και (3), επειδή μερικοί εδώ με προσβάλλουν αποκαλώντας τον/την τάδε ή δείνα υποψήφιο/α «φιλελεύθερο/η», δεν είναι «φιλελεύθερος/η», σύντροφοι, «φιλελεύθερος» σημαίνει φίλος της ελευθερίας, φίλος της ελευθερίας σημαίνει φίλος της αγοράς, φίλος αυτών που εξυπηρετεί η αγορά, όχι της αγοράς σαν αυτοσκοπό. Και αν αυτό είναι ουτοπία, αυτή η ουτοπία μου αρέσει, και δεν είναι καθόλου ασύμβατη ούτε με την έννοια του «έθνους» ούτε του «πατριωτισμού», ούτε της «κοινωνικής προστασίας»… για να μην μπερδευόμαστε.

Archaeopteryx

http://www.antinews.gr/?p=21607

ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΤΙ:

Ο ΡΟΥΣΒΕΛΤ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΜΟΝΟ ΤΗ Glass Steagall, ΕΚΑΝΕ 159 ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ ΕΦΕΡΑΝ ΤΗ GREAT MODERATION!

σχετικές πληροφορίες στα ελληνικά: bibliologio - ΚΑΘΗ - ΤΑ ΝΕΑ

Bernanke: Νέα έκκληση για ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής εποπτείας

Ο πρόεδρος της Federal Reserve, Ben Bernanke κάλεσε σήμερα το αμερικανικό Κογκρέσο να εντείνει τις προσπάθειες για την αναμόρφωση της χρηματοοικονομικής βιομηχανίας, ενώ την ίδια στιγμή -όπως σημείωσε- η κεντρική τράπεζα σχεδιάζει την εφαρμογή σειράς μέτρων για την ενίσχυση του χρηματοοικονομικού συστήματος.

"Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την ανάγκη για επαναπροσανατολισμό της προσέγγισης μας σε ό,τι αφορά το εποπτικό πλαίσιο στη κατεύθυνση της ενίσχυσης των κανονισμών και του νομικού πλαισίου προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι δεν θα επαναληφθούν τα γεγονότα των τελευταίων δύο ετών", υπογράμμισε ο Bernanke. "Οι ρυθμιστικές αρχές μπορούν από την πλευρά τους να κάνουν πολλά, αλλά μία συνολική οικονομική μεταρρύθμιση απαιτεί την ανάληψη δράσης από το Κογκρέσο", τόνισε ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας.

Ο Bernanke έκανε τις παραπάνω δηλώσεις κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε συνέδριο που διοργάνωσε η κεντρική τράπεζα στη Βοστώνη.

Ο πρόεδρος της Federal Reserve δεν έκανε κάποιο σχόλιο για τη μελλοντική νομισματική πολική της Fed, ωστόσο επισήμανε ότι "οι οικονομικές συνθήκες στις ΗΠΑ έχουν βελτιωθεί σημαντικά".

http://www.capital.gr/News.asp?id=838977

ΗΠΑ: Νέα πρόταση για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών της Βουλής των Αντιπροσώπων, Barney Frank, έδωσε στη δημοσιότητα το προσχέδιο της πρότασης του για την αναμόρφωση των αγορών των εξωχρηματιστηριακών (over-the-counter) παραγώγων προϊόντων, όπως μεταδίδουν ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία.Μεταξύ άλλων το σχέδιο θα υποχρεώσει τους μεγάλους παίκτες της αγοράς να υιοθετήσουν τυποποιημένα παράγωγα προϊόντα που θα επεξεργάζονται σε κεντρικούς φορείς (clearinghouses), οι οποίοι θα διέπονται από αποτελεσματικές ρυθμίσεις και θα υπόκεινται σε αποτελεσματική εποπτεία. Αντίστοιχη πρόταση προωθεί και το σχέδιο που έχει δώσει στη δημοσιότητα ο Αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα. Η πρόταση θα δώσει επίσης στην αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC) και την Επιτροπή Προθεσμιακών Συναλλαγών σε Εμπορεύματα (CFTC) κοινή αρμοδιότητα για την επίβλεψη των αγορών προκειμένου να διασφαλιστεί η διαφάνεια και σταθερότητα των αγορών παραγώγων προϊόντων.
http://www.capital.gr/News.asp?id=826187

Aνάλυση: Ο «ρεϊγκανισμός» ζει και βασιλεύει στην Ουάσιγκτον

The New York Times
Η δημόσια συζήτηση για την παράλληλη δημόσια περίθαλψη στις ΗΠΑ υπήρξε αποκαρδιωτική για πολλούς λόγους. Ισως η πιο απογοητευτική διάσταση για τους προοδευτικούς, ωστόσο, να ήταν η έκταση στην οποία κέρδισαν έδαφος οι αντιτιθέμενοι στις περισσότερες επιλογές -στο Κογκρέσο, αν όχι στην ευρύτερη κοινωνία- απλώς επαναλαμβάνοντας ξανά και ξανά πως η παράλληλη περίθαλψη θα ήταν, αλίμονο, κυβερνητικό πρόγραμμα.
Απ’ ό,τι φαίνεται, η Ουάσιγκτον διέπεται ακόμα από ρεϊγκανισμό -μια ιδεολογία σύμφωνα με την οποία η κρατική παρέμβαση είναι πάντα κακή. Πείτε με αφελή, ήλπιζα όμως ότι η αποτυχία του ρεϊγκανισμού στην πράξη θα τον καταργούσε. Τελικά, αποδεικνύεται πως πρόκειται για ένα δόγμα-ζόμπι: παρότι θα έπρεπε να είναι νεκρό, επανέρχεται ξανά και ξανά.
Ας εξηγήσουμε γιατί η εποχή Ρέιγκαν θα έπρεπε να έχει τελειώσει. Πρώτα απ’ όλα, ακόμα και πριν από τη σημερινή κρίση, τα «Reaganomics», η οικονομική πολιτική του Ρόναλντ Ρέιγκαν, είχαν αποτύχει να δώσουν αυτό που υποσχέθηκαν.
Θυμάστε πώς θα βελτίωναν τη ζωή του καθενός οι χαμηλότεροι φόροι στα υψηλά εισοδήματα και η απορρύθμιση που δημιούργησε τη «μαγεία της αγοράς»; Ε, λοιπόν, αυτό δεν συνέβη. Σίγουρα, οι πλούσιοι επωφελήθηκαν τα μέγιστα: τα πραγματικά εισοδήματα του πλουσιότερου 0,01% του αμερικανικού πληθυσμού επταπλασιάσθηκαν μεταξύ 1980 και 2007. Ομως, το πραγματικό εισόδημα της μέσης οικογένειας αυξήθηκε μόλις κατά 22%. Αλλωστε, τα μεγαλύτερα από αυτά τα κέρδη επετεύχθησαν στη διάρκεια της προεδρίας Κλίντον. Ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους υπήρξε ο πρώτος αρχηγός αμερικανικής κυβέρνησης μετά τον Χούβερ στη διάρκεια της θητείας του οποίου η κλασική οικογένεια δεν βελτίωσε σημαντικά το εισόδημά της.
Υπάρχει, επίσης, και το... έλασσον ζήτημα της χειρότερης ύφεσης μετά τη δεκαετία του ’30.
Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε για την οικονομική καταστροφή της τελευταίας διετίας. Εν ολίγοις, όμως, το εξής: ότι οι πολιτικοί που υπήρξαν θιασώτες του ρεϊγκανισμού διέλυσαν τους κανόνες του Νιου Ντιλ που είχαν αποτρέψει τραπεζικές κρίσεις επί μισό αιώνα, πιστεύοντας πως οι αγορές θα φρόντιζαν οι ίδιες τον εαυτό τους. Αποτέλεσμα, να γίνει το τραπεζικό σύστημα ευάλωτο σε μια κρίση τύπου 1930 - η οποία ήλθε.
Οπως προείπα, η δημόσια συζήτηση για την παράλληλη δημόσια περίθαλψη υπήρξε καταθλιπτική στην κενολογία της. Οι αντίπαλοι μιας τέτοιας εναλλακτικής λύσης -όχι μόνο Ρεπουμπλικανοί- δεν πρόσφεραν συνεκτικά επιχειρήματά εναντίον της. Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Μπεν Νέλσον προειδοποίησε πως, αν υφίστατο σήμερα τέτοια επιλογή, οι Αμερικανοί θα την προτιμούσαν από την ιδιωτική περίθαλψη - κάτι που ο ίδιος θεωρεί εξ ορισμού κακό, και όχι ως εύλογη εξέλιξη σε περίπτωση που το κυβερνητικό πρόγραμμα ήταν πράγματι καλύτερο από αυτό που πρόσφεραν οι ιδιωτικές εταιρείες.
Σε άλλα μέτωπα, οι προσπάθειες ενίσχυσης των κανόνων εποπτείας των τραπεζών χάνουν επίσης έδαφος, καθώς το αντεπιχείρημα είναι πως κάτι τέτοιο θα εμποδίσει την καινοτομία - αυτό λίγους μήνες αφότου τα θαύματα της καινοτομίας έφεραν το τραπεζικό σύστημα στα πρόθυρα κατάρρευσης. Γιατί, λοιπόν, δεν πεθαίνουν αυτές οι ιδέες-ζόμπι; Ισως γιατί πίσω τους βρίσκονται πολλά χρήματα. Τεράστια κεφάλαια της ασφαλιστικής βιομηχανίας ρέουν προς Δημοκρατικούς όπως ο κ. Νέλσον, οι οποίοι εμποδίζουν την έγκριση του νομοσχεδίου. Πρέπει, όμως, να κατηγορήσουμε και τον πρόεδρο Ομπάμα, που χαιρέτιζε τον ρεϊγκανισμό πριν από τις εκλογές και δεν έκανε τίποτα για να αντιμετωπίσει τον φονταμενταλισμό των οπαδών του ιδιωτικού τομέα «πάση θυσία». Πού θα καταλήξουν όλα αυτά; Δεν γνωρίζω. Εχω, όμως, την αίσθηση ότι χάνεται μια κρίσιμη ευκαιρία.

Ριζικές αλλαγές προτείνει ο Ομπάμα

Για τον χρηματοπιστωτικό κλάδο και τις αγορές, με αυξημένες αρμοδιότητες στις εποπτικές αρχές
Ζωρζετ Zολωτα
Τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού κλάδου των ΗΠΑ από τη δεκαετία του ’30 προωθεί η αμερικανική κυβέρνηση, παραδίδοντας στις αρχές εποπτείας περισσότερες αρμοδιότητες για τη ρύθμιση του τραπεζικού κλάδου και των αγορών. «Προτείνουμε τη ριζική μεταρρύθμιση του ρυθμιστικού πλαισίου σε κλίμακα ανάλογη των μεταρρυθμίσεων που πραγματοποιήθηκαν μετά τη Μεγάλη Υφεση», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα. Κατηγόρησε την «κουλτούρα ανευθυνότητας», τις υπερβολικές αποδοχές στελεχών, τον μεγάλο δανεισμό και την ανάληψη μεγάλων κινδύνων από τις αγορές για την τρέχουσα χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση.
Οι προτάσεις του υπουργείου Οικονομικών θα εξετασθούν από το Κογκρέσο για να ληφθεί μια απόφαση έως τα τέλη Ιουλίου. Στο πλαίσιο του σχεδίου της κυβέρνησης, η ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) αποκτά το δικαίωμα στενής παρακολούθησης τραπεζικών ομίλων και εταιρειών που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ζητείται, επίσης, να έχει προηγηθεί γραπτή έγκριση από το υπουργείο Οικονομικών για να παρεμβαίνει άμεσα η Fed σε έκτακτο δανεισμό «υπό ασυνήθιστες και εξαιρετικές συνθήκες». Hedge funds και ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια θα υπάγονται στη δικαιοδοσία της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (SEC). Προτείνεται ακόμη η δημιουργία χρηματοοικονομικής υπηρεσίας για την προστασία των δικαιωμάτων των καταναλωτών (Consumer Financial Protection Agency) από μηχανισμούς παραπλάνησης και κατάχρησης. Η κυβέρνηση απευθύνει, επίσης, διεθνή έκκληση για την «αποτελεσματικότερη παρακολούθηση των υπηρεσιών πιστοληπτικής αξιολόγησης με βάση τα διεθνή κριτήρια και τις συστάσεις του G20».
Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που είναι περισσότερο εκτεθειμένα σε μόχλευση, δηλαδή έκθεση ιδίων κεφαλαίων σε πάσης φύσεως προϊόντα πίστωσης, θα υπόκεινται σε αυστηρότερα κριτήρια κεφαλαιακής επάρκειας από τη Fed. Τέλος, προτείνεται η δημιουργία μόνιμης επιτροπής για την εποπτεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών (Financial Services Oversight Council) υπό την αιγίδα του υπουργείου Οικονομικών. Θα επικεντρώνεται στην παρακολούθηση ενδεχόμενων συστημικών κινδύνων σε επίπεδο αγορών ή μεμονωμένων εταιρειών της Γουόλ Στριτ, αλλά και στον συντονισμό των υφιστάμενων υπηρεσιών. Δεν προωθείται, όμως, η ιδέα συγχώνευσης της SEC και της Επιτροπής Διαπραγμάτευσης Παραγώγων (CFTC), κάτι που επικρίθηκε από ορισμένους αναλυτές.
Στο σχέδιο τονίζεται η ανάγκη συμπλήρωσης του ρυθμιστικού «ελλείμματος» μεταξύ SEC και CFTC στην εποπτεία των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων (OTC). Σε αυτήν την κατηγορία εντάσσονται τα συμβόλαια ασφάλισης ομολόγων ή credit default swaps, τα οποία οδήγησαν στην AIG στην κρατικοποίησή της. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην ανάγκη μεγαλύτερης ρύθμισης της αγοράς ομολόγων δανείων, δηλαδή των τίτλων που συνδέονται σε πάσης φύσεως δάνεια και άρα με τον κίνδυνο ενός μαζικού κύματος επισφαλειών.

Οι «διορθώσεις» είναι αρκετές για τη Βρετανία
Στην αναβάθμιση των υφιστάμενων αρχών ρύθμισης και εποπτείας του χρηματοπιστωτικού κλάδου και όχι σε αναδιάρθρωση του συστήματος αποβλέπουν τα νέα μέτρα του υπουργείου Οικονομικών της Βρετανίας. «Πρέπει να είναι πιο ενδελεχείς στο έργο τους και να ρωτούν περισσότερα», δήλωσε ο Αλιστερ Ντάρλινγκ στο BBC, αναφερόμενος στο τριπολικό σύστημα εποπτείας του υπουργείου Οικονομικών, της Τράπεζα της Αγγλίας και της Αρχής Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών (FSA) - το οποίο, πάντως, δεν κρίνει σκόπιμο να αλλάξει. Ο κ. Ντάρλινγκ τόνισε ότι τα προβλήματα του κλάδου πηγάζουν από τα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών και των επενδυτικών εταιρειών του Σίτι. «Είναι πολλοί αυτοί που δεν έχουν επίγνωση των κινδύνων στους οποίους εκτίθενται», τόνισε ο κ. Ντάρλινγκ στον Τύπο και στην ετήσια καθιερωμένη ομιλία που έδωσε στην επίσημη κατοικία του δημάρχου του Σίτι. Ο ίδιος, πάντως, σκοπεύει να επιβάλλει αυστηρότερα όρια κεφαλαιακής επάρκειας, ενώ η FSA θα έχει δικαιοδοσίες και στις τράπεζες της χώρας που εδρεύουν στο εξωτερικό.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_100057_18/06/2009_318865

Επιγραμματικά, οι βασικές προτάσεις του Β. Obama, που οπωσδήποτε θα συζητηθούν και πιθανόν να μεταβληθούν στο νομοθετικό σώμα, αφορούν στα εξής:
-Νέες εξουσίες στην Fed για την επόπτευση των μεγάλων τραπεζών
-Οι μεγάλοι οίκοι υποχρεώνονται σε αύξηση των επιπέδων κεφαλαιακής επάρκειας και ρευστότητας -Δημιουργία εποπτικού συμβουλίου που θα συντονίζει την κυκλοφορία των οικονομικών ειδήσεων και δεδομένων
- Εξουσία στο Ταμείο Εγγυοδοσίας για ρευστοποίηση μεγάλων οίκων με βαρύτητα στο σύστημα
- Δημιουργία νέας υπηρεσία προστασίας των καταναλωτικών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, που θα έχει την δυνατότητα να θέτει στάνταρ
- Κατάργηση του Γραφείου Εποπτείας Αποταμίευσης
-Οι σύμβουλοι hedge funds θα υποχρεούνται να υπάγονται στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς
- Οι εκδότες δανείων θα υποχρεούνται να διατηρούν κάποιο οικονομικό μερίδιο στις πιστώσεις τους.

-- Οι αντιδράσεις
Η αναμόρφωση του χρηματοοικονομικού συστήματος των ΗΠΑ, από την κυβέρνηση Obama, είναι απόλυτα φυσιολογικό να προκαλέσει αντιδράσεις, είτε θετικές είτε αρνητικές. Οι πρώτοι που σαφώς δεν αισθάνονται καθόλου ικανοποιημένοι είναι όσοι δραστηριοποιούνται στις αγορές Over-The-Counter (OTC) παραγώγων καθώς και οι διαχειριστές των hedge funds τους οποίους η κυβέρνηση θέτει σε «στενωπό παρακολούθησης». Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρει εκτενής ανάλυση του MarketWatch, κάποιοι «παρατηρητές» των εποπτικών αρχών, υποστηρίζουν ότι η μεταρρύθμιση είναι αρνητική για τράπεζες και χρηματοοικονομικούς ομίλους. Σύμφωνα με τον κ. Jaret Seiberg, αναλυτή της Concept Capital, η απόφαση της κυβέρνησης να αυξήσει τις απαιτήσεις για την κεφαλαιουχική επάρκεια και ρευστότητα των τραπεζών θα πλήξει την κερδοφορία τους. Στον αντίποδα σε report του το Brookings Institute θεωρεί ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι και τόσο «επιθετικές». Σύμφωνα με το κορυφαίο αμερικανικό think tank «ο φόβος πολιτικών συγκρούσεων ανάγκασε την κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε περισσότερο γενναίες αλλά ταυτόχρονα απαραίτητες μεταρρυθμίσεις». Κατά τον κ. Douglas Elliott του Brookings, η αμερικανική κυβέρνηση θα έπρεπε να προχωρήσει σε «συγχωνεύσεις» εποπτικών αρχών, προκειμένου ο έλεγχος τραπεζών και αγοράς να «περάσει σε λιγότερα «χέρια» και άρα να γίνει περισσότερο ευέλικτος και αποτελεσματικός». Αντίθετη στην μεταρρυθμίσεις είναι και η American Banking Association, θεωρώντας ότι η «περικοπή» των αρμοδιοτήτων του Office of Thrift αποτελεί μία ιδιαίτερα αποτυχημένη και πιθανώς καταστροφική απόφαση. Την ίδια στιγμή, βέβαια, ο κ. Obama διαθέτει την στήριξη του κόμματός του στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στα υπόλοιπα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ, γεγονός που τον καθιστά περισσότερο ήρεμο σε ό,τι αφορά το «πέρασμα» των μεταρρυθμίσεων.
http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/523617/ArticleNewsWorld.aspx

ΗΠΑ: Περισσότερες αρμοδιότητες στη Fed και στο δημόσιο

Ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα προετοιμάζεται να ανακοινώσει την Τετάρτη τη μεταρρύθμιση του χρηματοοικονομικού τομέα, η οποία θα εστιάζεται στην ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της Κεντρικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας και στη δυνατότητα του κράτους να θέτει υπό την ευθύνη του μεγάλες επιχειρήσεις, των οποίων η ξαφνική χρεωκοπία θα οδηγούσε σε αποσταθεροποίηση όλο το σύστημα, τονίζεται σε άρθρο στην εφημερίδα Γουόλ Στριτ Τζέρναλ.
Μία Τρίτη πτυχή της μεταρρύθμισης θα είναι η δημιουργία ενός νέου ρυθμιστικού οργάνου για τα χρηματοοικονομικά προϊόντα που προορίζονται για τους καταναλωτές, εξηγεί στην ιστοσελίδα της η οικονομική εφημερίδα, επικαλούμενη πηγές «προσκείμενες στη διαδικασία».
Η δρομολογημένη μεταρρύθμιση αυτή παρουσιάζεται ως η πλέον φιλόδοξη από τη δεκαετία του ’30 και καλύπτει όλες τις πτυχές του τραπεζικού τομέα.
«Στόχος να είναι να σωθούν οι αγορές από τις ίδιες τους τις υπερβολές και, στο μέλλον, να βελτιώσει την προστασία του οικονομικού μας συστήματος, που βασίζεται στην αγορά», εξήγησε από την Παρασκευή ο οικονομικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου Λάρι Σάμερς.
Η μεταρρύθμιση δεν πρόκειται να «θέσει ένα ειδικό όριο ανάπτυξης για τις χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις, όμως θα καταστήσει δυσκολότερη την υπερβολική αύξηση των μεγάλων επιχειρήσεων, ώστε μία ενδεχόμενη αποτυχία τους να μην συμπαρασύρει το σύνολο της οικονομίας», τονίζει η εφημερίδα.
Πρόκειται κυρίως να απαιτήσει από τις τράπεζες ανώτατα επίπεδα για την κεφαλαιοποίηση, τις ρευστοποιήσεις και τον δανεισμό, ώστε να αποφευχθούν οι επικίνδυνες πρακτικές που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν το σύνολο της οικονομίας. Ακόμη και κάποια από τα επενδυτικά κεφάλαια μεγάλου ρίσκου θα μπορούσαν να ενταχθούν στο καθεστώς της επιτήρησης, όταν θα έχουν περάσει κάποιο όριο.
Την επαύριο από την παρουσίαση των βασικών γραμμών της μεταρρύθμισης που προωθεί ο Ομπάμα, ο υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ αναμένεται στο Κογκρέσο όπου θα έχει την ευκαιρία να δώσει διευκρινίσεις.
http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/06/15/1677247.htm

ΗΠΑ: Δράση για την εξασφάλιση ρευστού στις τράπεζες

Η κρατική παρέμβαση δεν θα πρέπει να καταστείλει τη δημιουργικότητα και την επιχειρηματικότητα, δήλωσε χθες ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπαράκ Ομπάμα.
«Θα υπάρξει μία σειρά από αρκετά σύνθετα ζητήματα αναφορικά με τον έλεγχο των αγορών που θεωρούμε ότι είναι απαραίτητος», είπε ο Ομπάμα σε στελέχη επιχειρήσεων.
«Ταυτόχρονα όμως είμαστε και πολύ προσεκτικοί ώστε να μην ελέγχουμε με τέτοιο τρόπο που να αποκλείει την καινοτομία και την δημιουργικότητα, αλλά (με τρόπο που) να αντιμετωπίζει τους κινδύνους του συστήματος, τους οποίους προφανώς είμασταν απροετοίμαστοι να αντιμετωπίσουμε όταν προέκυψε αυτή η τελευταία κρίση».
Σε ό,τι αφορά στις τράπεζες, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε ότι οι πραγματικοί ισολογισμοί των τραπεζών δεν ήταν γνωστοί και ότι η κυβέρνησή του θα δράσει αποτελεσματικά ώστε να διασφαλίσει ότι οι μεγαλύτερες τράπεζες έχουν αρκετό ρευστό για να λειτουργήσουν.
Ο Μπαράκ Ομπάμα είπε ότι ορισμένες από τις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας διαθέτουν τοξικά τραπεζικά προϊόντα, τα οποία καθιστούν παθητικούς τους ισολογισμούς και συνεισφέρουν στην επιβράδυνση του δανεισμού.
http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/03/13/1640512.htm

Μπερνάνκι: Δεν έχουν περιθώρια χρεοκοπίας οι μεγάλες τράπεζες

«Δεν θα επιτρέψουμε να καταρρεύσει κανένα από τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στις εύθραυστες χρηματοοικονομικές αγορές υπό τις τρέχουσες συνθήκες ύφεσης».

Αυτό τόνισε σήμερα ο διοικητής της Federal Reserve στη διάρκεια ομιλίας του στο Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων στην Ουάσιγκτον. Ο Μπεν Μπερνάνκι υπογράμμισε ακόμη μία φορά ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα για βιώσιμη ανάκαμψη της οικονομίας χωρίς ανάκαμψη του τραπεζικού συστήματος.

«Η διασφάλιση της βιωσιμότητας των συστημικά σημαντικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων είναι καθοριστικής σημασίας σε αυτή την προσπάθεια», δήλωσε ο διοικητής της Fed, ο οποίος παρουσίασε μια νέα προσέγγιση για την εποπτεία των χρηματοοικονομικών αγορών.

Όπως επεσήμανε, οι αδυναμίες του υφιστάμενου ρυθμιστικού καθεστώτος έχουν αναδειχθεί σε όλο τους το μεγαλείο στη διάρκεια της τρέχουσας χρηματοοικονομικής κρίσης.

Ο Μπεν Μπερνάνκι επισήμανε, επίσης, την ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση των κανονισμών εποπτείας προκειμένου να εξομαλυνθούν οι κύκλοι έκρηξης-κατάρρευσης του χρηματοοικονομικού συστήματος των ΗΠΑ.

«Πρέπει να αναθεωρήσουμε τις ρυθμιστικές πολιτικές και τους λογιστικούς κανόνες προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι δεν οδηγούν σε υπερβολικές» διακυμάνσεις στο χρηματοοικονομικό σύστημα και την οικονομία, τόνισε ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ στη διάρκεια της ομιλίας του.

Ο κ. Μπερνάνκι δήλωσε ότι οποιαδήποτε ομοσπονδιακή υπηρεσία που αναλαμβάνει την ευθύνη να καθορίσει τα αποδεκτά επίπεδα κινδύνου πρέπει να έχει την απαραίτητη αρμοδιότητα, καθώς και την εξουσία να επιτηρεί στενά συγκεκριμένα ιδρύματα. Στο ερώτημα εάν η Fed θα αναλάβει αυτόν τον ρόλο, ο διοικητής απάντησε ότι έγκειται στο πώς το Κογκρέσο θα ορίσει την ευθύνη. Δήλωσε, ωστόσο, ότι η εν λόγω ανάλυση «συστημικού κινδύνου» «προϋποθέτει» τη συμμετοχή της Fed.

http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/03/10/1639222.htm

Το ελλιπές θεσμικό πλαίσιο είναι ο κύριος ένοχος της κρίσης

The Economist

Τους τελευταίους μήνες πολλοί οικονομικοί αναλυτές και πολιτικοί, συμπεριλαμβανομένων του οικονομολόγου και αρθρογράφου των New York Times, Πωλ Κρούγκμαν, και του πρώην υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, Χένρι Πόλσον, έχουν αποδώσει τη χρηματοπιστωτική κρίση στις «διεθνείς ανισορροπίες», στο δυσθεώρητο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών που εμφανίζουν χώρες όπως η Κίνα και στο ιλιγγιώδες έλλειμμα των ΗΠΑ. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όμως, δεν συμφωνεί. Σε σχετικές μελέτες του που δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή 6 Μαρτίου τονίζει πως «κύριος ένοχος» είναι η ανεπαρκής ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος μαζί με την έλλειψη πειθαρχίας στην αγορά. Σύμφωνα με τον κορυφαίο οικονομολόγο του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ, οι παγκόσμιες ανισορροπίες συνεισέφεραν μόνον «έμμεσα» στην κρίση. Η διάκριση είναι σημαντική ως προς το κατά πόσον η λύση βρίσκεται στη μακροοικονομική πολιτική ή στη ρύθμιση των χρηματαγορών.

Συνοπτικά το επιχείρημα περί των διεθνών ανισορροπιών είναι πως τεράστια κεφάλαια από χώρες με υψηλή αποταμίευση, όπως η Κίνα και οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες, κατέκλυσαν την Αμερική. Αυτό οδήγησε τα επιτόκια σε χαμηλά επίπεδα και καλλιέργησε την πιστωτική φούσκα και τις συνεπακόλουθες φούσκες στις τιμές περιουσιακών στοιχείων, ακινήτων και μετοχών, η κατάρρευση των οποίων προκάλεσε τη χρηματοπιστωτική κρίση. Μια μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση των προβλημάτων της παγκόσμιας οικονομίας θα προέβλεπε και τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπισθούν αυτές οι ανισορροπίες. Το ΔΝΤ, όμως, εκτιμά πως οι ανισορροπίες δεν θα προκαλούσαν την κρίση χωρίς τη δημιουργικότητα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που καλλιέργησαν δομές και εργαλεία για να ικανοποιήσουν την επιθυμία των επενδυτών για υψηλότερες αποδόσεις. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, το ρυθμιστικό πλαίσιο του χρηματοπιστωτικού τομέα είναι προβληματικό, αναποτελεσματικό και περιορισμένου εύρους. Εκείνο που αποκαλεί «σκιώδες τραπεζικό σύστημα», δηλαδή το δίκτυο των αλληλένδετων επενδυτικών τραπεζών, κεφαλαίων αντιστάθμισης κινδύνου, εκδοτών στεγαστικών δανείων κ.λπ., δεν υπόκειται στο είδος των συνετών ρυθμίσεων που ισχύουν για τις τράπεζες. Αυτό οφείλεται μερικώς, σύμφωνα με το ΔΝΤ, στο ότι αρχικά δεν είχαν θεωρηθεί μεγάλης συστημικής σημασίας υπό την έννοια που θεωρούνται σημαντικές οι τράπεζες. Η απουσία, όμως, αυστηρών ρυθμίσεων τα κατέστησε πιο ελκυστικά από τις τράπεζες (των οποίων ήταν συχνά θυγατρικές). Με την πάροδο του χρόνου, το εν λόγω δίκτυο διευρύνθηκε τόσο, ώστε απέκτησε μεγάλη συστημική σημασία. Στα τέλη του 2007 το ενεργητικό των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της Αμερικής υπολογιζόταν σε 10 τρισ. δολάρια, τόσο όσο και το ενεργητικό του αμερικανικού τραπεζικού συστήματος. Δεδομένης της εξήγησης αυτής, ήταν αναμενόμενο να ρίξει το ΔΝΤ το βάρος κυρίως στην επιβολή αυστηρότερων ρυθμίσεων και στη διεύρυνση της εφαρμογής των ρυθμίσεων αυτών. Μεταξύ άλλων, πρότεινε να υπόκειται το σκιώδες τραπεζικό σύστημα στα ίδια είδη συνετών κανόνων που είναι αναγκασμένες να ακολουθούν οι τράπεζες.

Υποστηρίζει πως οι ρυθμίσεις πρέπει να επικεντρωθούν σε αυτό που κάνει ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα και όχι στο πώς ονομάζεται, ενώ θέλει να εστιάσουν οι ρυθμιστικές αρχές το ενδιαφέρον τους σε αυτά που συνεισφέρουν στον συστημικό κίνδυνο (τη μόχλευση, τη χρηματοδότηση και την αλληλεξάρτηση), η σημασία των οποίων είχε μάλλον υποτιμηθεί μέχρι την κατάρρευση της Lehman Brothers. Υπάρχει, όμως, μια έλλειψη συνοχής εδώ. Η εκδοχή του ΔΝΤ περί του «τι συνέβη και πώς» αποτελεί κλασική περίπτωση του πώς παρέκαμψαν με το ρυθμιστικό σύστημα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Δεν είναι δυνατόν, όμως, να προβλεφθούν όλοι οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να αποφύγει κανείς τις ρυθμίσεις. Εξ άλλου, η διεύρυνση της εφαρμογής των ρυθμίσεων μπορεί να αποτρέψει μια επανάληψη αυτών ακριβώς των προβλημάτων που οδήγησαν στην κρίση, αλλά τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει τους χρηματιστές να επινοήσουν νέους τρόπους για να αποφύγουν την πληθώρα ρυθμίσεων που προτείνει το ΔΝΤ. Είναι δύσκολο να πετύχει κανείς έναν κινούμενο στόχο. Εξ άλλου, χωρίς τη ροή κεφαλαίων που αναζητούν αποδόσεις, τα επισφαλή χρηματοπιστωτικά εργαλεία, στα οποία αποδίδει το ΔΝΤ τον αυξανόμενο συστημικό κίνδυνο, δεν θα είχαν αναπτυχθεί ώστε να εγκυμονούν τέτοιους κινδύνους. Κάποιοι επιρρίπτουν την ευθύνη στις πολιτικές του ΔΝΤ που στη διάρκεια της ασιατικής κρίσης εξώθησαν τις χώρες της Ασίας να συγκεντρώσουν τεράστια συναλλαγματικά διαθέσιμα. Ισως αυτό εξηγεί γιατί το ΔΝΤ πήρε τόσο μονόπλευρη θέση επί του θέματος.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_08/03/2009_306719

becker-posner-blog.com

Οι τύποι είναι συντηρητικοί, της σχολής του Σικάγο και μάλλον ψηφίζουν ρεπουμπλικάνους (υπόθεση κάνω...).
Κι ενώ αποκλείεται να συμφωνώ πάντοτε μαζί τους, μόνο και μόνο λόγω ηλικίας, οι απόψεις τους είναι σεβαστές.
Μάλιστα, εάν συμφωνούν με τους λίμπεραλς σε κάτι τότε αυτό θα πρέπει να ισχύει και να εφαρμοζεται ως το πιο ενδεδειγμένο.
Τέλος, πρέπει να διαβάζονται καθώς κάτι τέτοιοι (ΔΥΣΤΥΧΩΣ) αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς... Τουλάχιστον να ξέρουμε το τρόπο σκέψης τους...

Becker
True, as I argued in prior posts on our blog, additional regulations of financial institutions are desirable, and the Fed has to think deeply about how to expand its arsenal of weapons. Yet it would be a major mistake to seriously hamper a worldwide competitive market engine that has brought so many benefits to the world's population.
http://www.becker-posner-blog.com/archives/2008/12/central_bank_co.html

Posner
If this diagnosis is correct, then the public-works expenditure program that President-elect Obama is proposing, though anathema to economic libertarians, resisted by the Bush Administration, and bound to be wasteful, as all such programs are, may be the most sensible response to the depression and one clearly superior to a tax cut. A tax cut or rebate, like the bank bailout, is unlikely, unless very large or credibly promised to be permanent, to stimulate consumption greatly; most of the money is likely to be used to rebuild savings or, in the case of the banks, to rebuild their equity cushion so that they can make loans, bound to be risky in a depressed economy, without courting bankruptcy. In other words, to stimulate economic activity the government will have to step in and “consume,” in lieu of reluctant or impoverished consumers by spending money on road repair and other public goods. A critical variable, however, is the length of time it will take for public-works projects actually to be begun. American government tends to be extremely sluggish.
http://www.becker-posner-blog.com/archives/2008/12/macroeconomic_p.html

Το τέλος του «πάρτι»

Ενώ πληθαίνουν οι ειδήσεις για χρεοκοπία ή στην καλύτερη των περιπτώσεων εξαγορά αντί πινακίου φακής κολοσσιαίων χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων, και σε μια στιγμή που οι μεγάλοι χρηματιστηριακοί δείκτες θυμίζουν «τρενάκια του τρόμου» με τις συνεχείς αυξομειώσεις τους (την περασμένη Δευτέρα μόνο στη Νέα Υόρκη «χάθηκαν» σε λίγες ώρες πάνω από 1 τρισ. δολάρια) είναι ευκαιρία να αναζητήσουμε τους πραγματικούς χαμένους και τους κερδισμένους από την κρίση του «κακοποιού καπιταλισμού» (rogue capitalism) όπως τον αποκαλεί ο κορυφαίος οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν.

Εκ πρώτης όψεως λοιπόν ο μεγάλος χαμένος δεν είναι μόνο ο χρηματοοικονομικός κλάδος αλλά και η «κουλτούρα της Γουόλ» - η ίδια η κυρίαρχη ιδεολογία της «Σχολής του Σικάγου» και του α λα Μίλτον Φρίντμαν (και... Μάργκαρετ Θάτσερ!) νεοφιλελευθερισμού - της ιδεολογίας της θεοποιημένης κερδοφορίας που με τόσο φανατισμό προωθήθηκε σε παγκόσμια κλίμακα τις τελευταίες δεκαετίες.

Με την παγκοσμιοποίηση και το «τσουνάμι» των ιδιωτικοποιήσεων τα πράγματα άλλαξαν. Το κράτος πρόνοιας και οι βασικές δημόσιες παροχές πέρασαν σταδιακά στα χέρια του ιδιωτικού, κερδοσκοπικού κεφαλαίου. Οι πολίτες άργησαν, αλλά συνειδητοποίησαν ότι οι περίφημες «μεταρρυθμίσεις», τις οποίες προώθησαν με πάθος τόσο οι κεντροδεξιές όσο και οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις, δεν αποτελούν παρά μεθόδους ιδιωτικοποίησης του δημόσιου πλούτου και μοχλούς για τον πλουτισμό των παικτών της αγοράς.

Αυτή η περίοδος της έκρηξης του νεοφιλελευθερισμού δείχνει λοιπόν να φθάνει στο προδιαγεγραμμένο τέλος της. «Το πάρτι τελείωσε», όπως είπε και η Νάνσι Πελόζι... Χρειάστηκε βέβαια να φθάσουμε στην καταστροφή - όχι πια κάποιων περιφερειακών «αναδυόμενων» οικονομιών, όπως το 1997-1998, αλλά της ίδιας της μητρόπολης του καπιταλισμού, των τραπεζικών κολοσσών της Γουόλ Στριτ.

Η ασιατική κρίση το 1997, τα σκάνδαλα διαφθοράς και λογιστικής συγκάλυψης της Enron και της WorldCom το 2000, και η νομοτελειακή κατάρρευση της φούσκας Nasdaq και των άλλων μεγάλων χρηματιστηριακών δεικτών, ήταν βέβαια «καμπανάκια» για τη σημερινή καταστροφή: αν υπήρχε πραγματικά το «αόρατο χέρι» του Ανταμ Σμιθ, θα μπορούσε από τότε να είχε οδηγήσει στην υιοθέτηση πολιτικών που θα περιόριζαν κάπως την ακραία, κακοποιό κερδοσκοπία στις παγκόσμιες χρηματαγορές. Οι αρμόδιοι δεν έκαναν τίποτε: η αγωνιώδης σημερινή προσπάθεια των δυτικών κυβερνήσεων, και ειδικώς της κυβέρνησης των ΗΠΑ να περισώσει, με τεράστιο δημόσιο κόστος, ό,τι μπορεί να περισωθεί, δεν πρέπει λοιπόν να αποσπά την προσοχή από τις ευθύνες τους.

http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=15478&m=A13&aa=1