Η απειλή των χρηματοπιστωτικών αγορών

Οι χρηματοπιστωτικές αγορές είναι ασταθείς, μη εξυπηρετικές και συχνά ανήθικες. Πρέπει να διατηρούνται υπό περισσότερο έλεγχο.Οι ενθουσιώδεις προασπιστές της ελεύθερης αγοράς, σίγουρα θα απορρίψουν εύκολα την περιφρόνησή μου. Για αυτούς, οι «ζωντανές» αγορές, όπου οι μετοχές, τα ομόλογα και τα νομίσματα πωλούνται σε δημόσια γνωστοποιημένες τιμές, είναι σαφώς καλό πράγμα· μπορεί να είναι ακόμα και ο καπιταλισμός στα καλύτερά του. Τέτοιου είδους ανοικτές αγορές, λένε, και βελτιώνουν την οικονομική αποτελεσματικότητα, και κάνουν την κοινωνία πιο ελεύθερη.   

Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Οι αγορές αυτές είναι επιβλαβείς, τόσο οικονομικά όσο και ηθικά. Επιτρέψτε μου να είμαι σαφής. Δεν συζητώ για αυτές που οι μη-οικονομολόγοι τυπικά αποκαλούν αγορές, τα –γενικά- χρήσιμα σούπερ μάρκετ και τις λαϊκές αγορές. Ούτε επανεξετάζω τα πλεονεκτήματα αυτού που οι οικονομολόγοι αποκαλούν «αγορά» -τον πραγματικό ή εικονικό χώρο όπου αγοραστές και πωλητές κάνουν συναλλαγές. Και αυτό το άρθρο δεν είναι σε καμία περίπτωση ενάντια όλων των οικονομικών.  Οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές δεν χρειάζονται χρηματοπιστωτικές αγορές για να συγκεντρώσουν αποταμιεύσεις και για να χορηγήσουν δάνεια και επενδύσεις.  

Το πρόβλημά μου είναι με τις ανοιχτές χρηματοπιστωτικές αγορές –ιδιαίτερα όσον αφορά τις μετοχές, τα ομόλογα και τα νομίσματα. Σε κάθε μία από αυτές τις αγορές, μετρητά ανταλλάσσονται για κάτι εντελώς άυλο και αβέβαιο: μία υπόσχεση ταμειακών ροών για ομόλογα, δυνητική ταμειακή ροή για μετοχές, και δυνητική αγοραστική δύναμη και έσοδα από τόκους για τα νομίσματα. Το πρόβλημα είναι απλό. Επειδή η αποτίμηση ενός χρηματοοικονομικού περιουσιακού στοιχείου είναι αναγκαστικά ένας άγνωστος παράγοντας, δεν υπάρχει κάποια σκληρή πραγματικότητα για να περιορίσει την παράλογη αισιοδοξία και την αχαλίνωτη απληστία. Και οι δύο ανθούν. 

Στις χρηματοπιστωτικές αγορές, οι τιμές περιφέρονται από δω κι από κει σαν βοοειδή που έχουν δραπετεύσει. Η κρίση αυτή υποστηρίζεται από βάσιμη ανάλυση. Στη δεκαετία του 1980, ο οικονομολόγος Ρόμπερτ Σίλερ έδειξε ότι οι πραγματικές αλλαγές στην οικονομία και στις περιουσίες των εταιρειών δε μπορούν σε καμία περίπτωση να εξηγήσουν το μέγεθος των διακυμάνσεων στις τιμές των μετοχών. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ψυχολογικοί παράγοντες –εναλλαγές της διάθεσης- παίζουν σημαντικό ρόλο.

Οι διαθέσεις δεν έχουν σταθεροποιηθεί από τότε που ο Σίλερ πραγματοποίησε τις μελέτες του. Γιατί είναι διπλάσιος ο αμερικανικός χρηματιστηριακός δείκτης S&P 500 τώρα, σε σχέση με το Μάρτιο του 2009, προσαρμοσμένος για τον πληθωρισμό, ενώ το ΑΕΠ των ΗΠΑ είναι μόνο κατά 8 τοις εκατό υψηλότερο; Γιατί είναι 23 τοις εκατό χαμηλότερος, προσαρμοσμένος για τον πληθωρισμό, από ότι τον Αύγουστο του 2000, ενώ το ΑΕΠ είναι 23 τοις εκατό υψηλότερο; Γιατί αλλάζουν οι συναλλαγματικές ισοτιμίες πολύ περισσότερο από ότι οι ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ, τα επιτόκια ή οι εμπορικές ροές; Η απάντηση του Σίλερ σε αυτά τα ερωτήματα είναι ακόμα πειστική· οι δραματικές μεταβολές μεταξύ αμφιβολίας και ευπιστίας, οδηγούν σε τεράστιες διακυμάνσεις της αγοράς. 

Η υπερβολική αστάθεια της αγοράς διαστρεβλώνει την υπόλοιπη οικονομία. Οι συναλλαγματικές ισοτιμίες κινούνται πάντα πολύ γρήγορα για να ανταποκριθούν με σύνεση οι επιχειρήσεις. Η φρενίτιδα των τιμών των μετοχών οδηγεί σε άχρηστες υπερβολές και ελλείψεις νέου κεφαλαίου. Οι τιμές των ομολόγων είναι γενικά λιγότερο ιδιότροπες, ωστόσο οι ραγδαίες συναισθηματικές εναλλαγές στα κρατικά ομόλογα της ευρωζώνης –υπερβολική αυτοπεποίθηση που ακολουθείται από πανικό- οδήγησαν την περιφέρεια σε κρίση. Όταν μία δεκαετία τυφλής αισιοδοξίας των επενδυτών ξαφνικά εξερράγη στον χρηματοοικονομικό πανικό του 2008, οι ανεπτυγμένες οικονομίες εισήλθαν σε μία ύφεση, η οποία ακόμα δεν έχει τελειώσει.

Η χρηματοπιστωτικές αγορές έχουν και μία καλή πλευρά. Οι τιμές είναι δημοσιοποιημένες, μπορούν να μαζευτούν νέα κεφάλαια, και μπορούν να πωληθούν τα ανεπιθύμητα περιουσιακά στοιχεία. Αυτά τα οφέλη, ωστόσο, προσθέτουν πολύ λιγότερα στην οικονομία από ότι αφαιρούν οι πυρετώδεις συναλλαγές και η αδικαιολόγητη αστάθεια.  

Όσο για την ηθική πλευρά των χρηματοπιστωτικών αγορών, πράγματι είναι σωστή η συσχέτιση των αγορών με την ελευθερία –κυρίως την ελευθερία καθορισμού των τιμών- και σίγουρα η ελευθερία είναι καλό πράγμα. Ναι, αλλά η ελευθερία δεν είναι καλή όταν γίνεται τόσο συχνή κατάχρησή της. Τότε μετατρέπεται σε επιβλαβή άδεια.  

Αυτό ακριβώς συμβαίνει στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Οι συμμετέχοντες αναζητούν κέρδη τα οποία είναι εντελώς δυσανάλογα με την προσπάθεια που καταβάλλουν. Αυτό είναι απλά άδικο. Η επιθυμία τους για αδικαιολόγητο κέρδος, αναπόφευκτα κηλιδώνεται από την απληστία, και η φαυλότητα αυτή εξαπλώνεται σε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Άπληστοι επενδυτές είναι πρόθυμοι να πληρώσουν εξωφρενικά υψηλές αμοιβές σε επενδυτικές τράπεζες και χρηματιστές, και οι εργαζόμενοι σε αυτές τις εταιρείες συχνά καταλήγουν να είναι άδικα πλούσιοι και, συχνά, ιδιαίτερα άπληστοι.   

Οι χρηματοπιστωτικές αγορές πρέπει να εξημερωθούν.

Πρώτα από όλα, ας καταρρίψουμε τους μύθους. Οι οικονομολόγοι κολακεύουν σήμερα τους επενδυτές με ανόητες φαντασιώσεις για «αποτελεσματικές αγορές», «τη σοφία του πλήθους», και την οικονομική σημασία των μηνυμάτων των χρηματοπιστωτικών αγορών. Οι κεντρικοί τραπεζίτες διατηρούν τη μαγική πεποίθηση ότι η αύξηση των τιμών των περιουσιακών στοιχείων ενισχύει την οικονομία. Τέτοιου είδους παραμύθια δεν έχουν καμία θέση σε μία αποδοτική, αλλά ούτε και σε μία δίκαια, οικονομία. Αν αλλάξουμε νοοτροπία, οι πολιτικές θα ακολουθήσουν. Οι κεντρικοί τραπεζίτες και οι πολιτικοί θα βρουν τρόπους να κάνουν τις άγριες διακυμάνσεις στις τιμές των περιουσιακών στοιχείων λιγότερο πιθανές, και θα νιώσουν την υποχρέωση να προστατεύσουν την πραγματική οικονομία από τις εναλλαγές διάθεσης των επενδυτών.  

Οι αγορές συναλλάγματος είναι ιδιαίτερα επιβλαβείς, δεδομένου ότι τα διάφορα δράματά τους συχνά προκαλούν χάος στα επιχειρηματικά σχέδια. Δεν υπάρχει κάποια κρυφή αρετή στο να επιτρέπουμε την ελεύθερη διακίνηση χρημάτων πέρα από τα σύνορα, χωρίς κανέναν καλό λόγο. Οι κυβερνήσεις και οι ρυθμιστικές αρχές των διαφόρων χωρών πρέπει να περιορίσουν την υπερβολική ροή και τις μεταβολές των τιμών.

Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των φανατικών υποστηρικτών τους, οι χρηματοπιστωτικές αγορές κάνουν το καπιταλιστικό σύστημα λιτότερο σταθερό και λιγότερο ελκυστικό. Παρέχουν ένα τρομακτικό παράδειγμα των ελευθέρων αγορών εν δράσει. Ο καπιταλισμός θα ήταν πολύ πιο ελκυστικός αν δεν παίρναμε αυτές τις αγορές τόσο στα σοβαρά. Οι περιορισμοί δεν θα περιόριζαν την πραγματική ελευθερία· αντιθέτως, θα απελευθέρωναν τους ανθρώπους από την αναξιοπρεπή υποδούλωση στο συναίσθημα και την απληστία.  

http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2013-02-21-23-26-26-2013022189309/

__________________________________________

μακάρι να μας έλεγε ποιος τα λέει αυτά

ΥΠΟΙΚ: Πάνω από 21.000 ο αριθμός των offshore εταιριών - 965 δήλωσαν...

Στις 21.065 ανέρχονται οι αλλοδαπές εταιρείες, σύμφωνα με στοιχεία που τηρούνται στο TAXIS. Σύμφωνα με το σχετικό έγγραφο που διαβιβάστηκε στη Βουλή από τον υφυπουργό Οικονομικών Γ.Μαυραγάνη, από αυτές οι 16.580 είναι ενεργές.
Το έγγραφο διαβιβάστηκε προς απάντηση ερώτησης του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Νίκου Τσούκαλη για τον έλεγχο των off shore στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με το έγγραφο, για την κατηγορία «Αλλοδαπές εταιρείες» και τα στοιχεία δηλώσεων Ειδικού Φόρου επί των Ακινήτων:

• Το 2003 υποβλήθηκαν 383 δηλώσεις και ο φόρος ανήλθε σε 4.830.905,09 ευρώ.
• Το 2004 οι δηλώσεις ήταν 411 και ο φόρος 3.645.775,66 ευρώ.
• Το 2005 οι δηλώσεις ήταν 352 και ο φόρος 3.005.765,38 ευρώ.
• Το 2006 οι δηλώσεις ήταν 311 και ο φόρος 3.117.108,81 ευρώ.
• Το 2007 οι δηλώσεις ήταν 275 και ο φόρος 2.820.464,92 ευρώ.
• Το 2008 οι δηλώσεις ήταν 239 και ο φόρος 3.390.785,72 ευρώ.
• Το 2009 οι δηλώσεις ήταν 201 και ο φόρος 3.472.938,54 ευρώ.
• Το 2010 οι δηλώσεις ήταν 1177 και ο φόρος 3.410.530,20 ευρώ.
• Το 2011 οι δηλώσεις ήταν 998 και ο φόρος 877.651 ευρώ
• Το 2012 οι δηλώσεις ήταν 965 και ο φόρος 345.201,02 ευρώ.

Ο κ. Μαυραγάνης θυμίζει στο έγγραφο του ότι, με το Ν.3091/2002 επιβλήθηκε ειδικός φόρος 3% επί της αξίας των ακινήτων που ανήκουν σε νομικά πρόσωπα και νομικές οντότητες, με ειδικότερες προϋποθέσεις του νόμου.

Σκοπός της θέσπισης του ειδικού φόρου επί των ακινήτων ήταν η δημιουργία αντικινήτρων και η πάταξη της φοροαποφυγής που παρατηρείται στα ακίνητα που ανήκουν σε εξωχώριες εταιρείες.

Οι διατάξεις αυτές τροποποιήθηκαν με το Ν.3842/2010 με σκοπό την ορθή και αποτελεσματική λειτουργία του νομικού πλαισίου που περιβάλλει τα ακίνητα των εξωχώριων εταιρειών και την αποτροπή αποφυγής ή μείωσης της φορολογίας, μέσω της καταστρατήγησης του νομικού αυτού πλαισίου.

http://www.reporter.gr/%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1/item/212584-YPOIK-Panw-apo-21-000-o-arithmos-twn-offshore-etairiwn

______________________________________________

είναι περισσότερες από τις κυπριακές;

Economist και Μ.Bloomberg υπερ Ομπάμα

Τη στήριξή του στον Μπαράκ Ομπάμα - βέβαια με λιγότερο ενθουσιασμό από ότι το 2008 - εκφράζει το βρετανικό περιοδικό Economist, καλώντας τους αναγνώστες του να ψηφίσουν «τον διάβολο που γνωρίζουμε».
Σε κύριο άρθρο του που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του το Economist εκτιμά ότι o αντίπαλος του Μπαράκ Ομπάμα, ο Ρεπουμπλικάνος Μιτ Ρόμνεϊ «δεν κάνει για τη δουλειά αυτή».
«Η επιλογή πρέπει να γίνει με βάση τις απαντήσεις σε δύο ερωτήματα: Ο πρόεδρος Ομπάμα ήταν καλός, ιδιαίτερα στα βασικά θέματα, όπως είναι η οικονομία και η εξωτερική πολιτική; Η Αμερική μπορεί πραγματικά να εμπιστευτεί τον Μιτ Ρόμνεϊ, ο οποίος αλλάζει συνεχώς άποψη, ότι θα τα πάει καλύτερα;» γράφει το εβδομαδιαίο περιoδικό και προσθέτει: «Σε αυτή τη βάση, ο Δημοκρατικός αξίζει, με ένα μικρό πλεονέκτημα, να επανεκλεγεί».
Το βρετανικό περιοδικό κρίνει την προεκλογική εκστρατεία του Μπαράκ Ομπάμα ως «αξιοθρήνητη»,  εκτιμώντας παράλληλα, ότι αν και ο πρόεδρος θα μπορούσε να ενσαρκώσει «την προσωποποίηση της ελπίδας και τον κεντρόφιλο πολιτικό προσανατολισμό», περιορίστηκε  σε χτυπήματα κάτω από τη μέση κατά του Μιτ Ρόμνεϊ.
Όμως, αν και εκτιμά ότι τα επιτεύγματά του Ομπάμα ήταν μέτρια, ο Economist θεωρεί ότι Rόμνεϊ άλλαξε γνώμη σε πολλά ζητήματα για να είναι αξιόπιστος, και τα σχέδιά του για μείωση των φόρων και την αύξηση των αμυντικών δαπανών είναι μη ρεαλιστικά.
«Παρόλα τα ελαττώματά του, ο Ομπάμα απομάκρυνε την αμερικανική οικονομία από το χείλος της αβύσσου και κάνει καλή δουλειά στην εξωτερική πολιτική. Για το λόγο αυτό το περιοδικό θα παραμείνει στο πλευρό του διαβόλου που γνωρίζει και θα επιδιώξει την επανεκλογή του», σημείωνει χαρακτηριστικά.
Ο Economist υπενθυμίζει ότι υποστήριξε την υποψηφιότητα του Μπαράκ Ομπάμα «με ενθουσιασμό» το 2008, προέβλεψε όμως ότι οι Αμερικανοί θα «πάνε στις κάλπες με πολύ λιγότερη ελπίδα».
«Η πιο ισχυρή χώρα στον κόσμο, πρέπει τώρα να λάβει μιαν απόφαση πολύ πιο δύσκολη από ότι πριν από τέσσερα χρόνια», τονίζει ο Economist.
Το 2004, υποστήριξε τον Δημοκρατικό Τζον Κέρι κατά του Προέδρου Τζόρτζ Μπους.

http://www.iefimerida.gr/news/74783/economist-%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5

Τον Barach Obama φαίνεται πως επιθυμεί για νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης,  Michael Bloomberg.

Θρυαλλίδα της προτίμησης αυτής αποτέλεσε η επιτυχημένη αντιμετώπιση του τυφώνα Sandy. Υπενθυμίζεται πως ο ανεξάρτητος δήμαρχος είχε υπάρξει έντονα επικριτικός εναντίον του νυν προέδρου των ΗΠΑ.

http://www.bankingnews.gr/%CE%8C%CE%BB%CE%B7-%CE%B7-%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7/item/64577-%CE%B7%CF%80%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-obama-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%AF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%AD%CE%BF-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B5%CE%B4%CF%81%CE%BF-%CE%BF-%CE%B4%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%AD%CE%B1%CF%82-%CF%85%CF%8C%CF%81%CE%BA%CE%B7%CF%82




 Bloomberg Backs Obama, Citing Fallout From Storm

In a surprise announcement, Mayor Michael R. Bloomberg said Thursday that Hurricane Sandy had reshaped his thinking about the presidential campaign and that as a result, he was endorsing President Obama.

Mr. Bloomberg, a political independent in his third term leading New York City, has been sharply critical of Mr. Obama, a Democrat, and Mitt Romney, the president’s Republican rival, saying that both men had failed to candidly confront the problems afflicting the nation. But he said he had decided over the past several days that Mr. Obama was the better candidate to tackle the global climate change that he believes might have contributed to the violent storm, which took the lives of at least 38 New Yorkers and caused billions of dollars in damage.

“The devastation that Hurricane Sandy brought to New York City and much of the Northeast — in lost lives, lost homes and lost business — brought the stakes of next Tuesday’s presidential election into sharp relief,” Mr. Bloomberg wrote in an editorial for Bloomberg View.

“Our climate is changing,” he wrote. “And while the increase in extreme weather we have experienced in New York City and around the world may or may not be the result of it, the risk that it may be — given the devastation it is wreaking — should be enough to compel all elected leaders to take immediate action.”

Mr. Bloomberg’s endorsement is another indication that Hurricane Sandy has influenced the presidential campaign. The storm and the destruction it left in its wake have dominated news coverage, transfixing the nation and prompting the candidates to halt their campaigning briefly. 

http://www.nytimes.com/2012/11/02/nyregion/bloomberg-endorses-obama-saying-hurricane-sandy-affected-decision.html

A Vote for a President to Lead on Climate Change

 The devastation that Hurricane Sandy brought to New York City and much of the Northeast -- in lost lives, lost homes and lost business -- brought the stakes of Tuesday’s presidential election into sharp relief. 

The floods and fires that swept through our city left a path of destruction that will require years of recovery and rebuilding work. And in the short term, our subway system remains partially shut down, and many city residents and businesses still have no power. In just 14 months, two hurricanes have forced us to evacuate neighborhoods -- something our city government had never done before. If this is a trend, it is simply not sustainable.
Our climate is changing. And while the increase in extreme weather we have experienced in New York City and around the world may or may not be the result of it, the risk that it might be -- given this week’s devastation -- should compel all elected leaders to take immediate action.
Here in New York, our comprehensive sustainability plan -- PlaNYC -- has helped allow us to cut our carbon footprint by 16 percent in just five years, which is the equivalent of eliminating the carbon footprint of a city twice the size of Seattle. Through the C40 Cities Climate Leadership Group -- a partnership among many of the world’s largest cities -- local governments are taking action where national governments are not.

Leadership Needed

But we can’t do it alone. We need leadership from the White House -- and over the past four years, President Barack Obama has taken major steps to reduce our carbon consumption, including setting higher fuel-efficiency standards for cars and trucks. His administration also has adopted tighter controls on mercury emissions, which will help to close the dirtiest coal power plants (an effort I have supported through my philanthropy), which are estimated to kill 13,000 Americans a year.
Mitt Romney, too, has a history of tackling climate change. As governor of Massachusetts, he signed on to a regional cap- and-trade plan designed to reduce carbon emissions 10 percent below 1990 levels. “The benefits (of that plan) will be long- lasting and enormous -- benefits to our health, our economy, our quality of life, our very landscape. These are actions we can and must take now, if we are to have ‘no regrets’ when we transfer our temporary stewardship of this Earth to the next generation,” he wrote at the time.
He couldn’t have been more right. But since then, he has reversed course, abandoning the very cap-and-trade program he once supported. This issue is too important. We need determined leadership at the national level to move the nation and the world forward.
I believe Mitt Romney is a good and decent man, and he would bring valuable business experience to the Oval Office. He understands that America was built on the promise of equal opportunity, not equal results. In the past he has also taken sensible positions on immigration, illegal guns, abortion rights and health care. But he has reversed course on all of them, and is even running against the health-care model he signed into law in Massachusetts.
If the 1994 or 2003 version of Mitt Romney were running for president, I may well have voted for him because, like so many other independents, I have found the past four years to be, in a word, disappointing.
In 2008, Obama ran as a pragmatic problem-solver and consensus-builder. But as president, he devoted little time and effort to developing and sustaining a coalition of centrists, which doomed hope for any real progress on illegal guns, immigration, tax reform, job creation and deficit reduction. And rather than uniting the country around a message of shared sacrifice, he engaged in partisan attacks and has embraced a divisive populist agenda focused more on redistributing income than creating it.

Important Victories

Nevertheless, the president has achieved some important victories on issues that will help define our future. His Race to the Top education program -- much of which was opposed by the teachers’ unions, a traditional Democratic Party constituency -- has helped drive badly needed reform across the country, giving local districts leverage to strengthen accountability in the classroom and expand charter schools. His health-care law -- for all its flaws -- will provide insurance coverage to people who need it most and save lives.
When I step into the voting booth, I think about the world I want to leave my two daughters, and the values that are required to guide us there. The two parties’ nominees for president offer different visions of where they want to lead America.
One believes a woman’s right to choose should be protected for future generations; one does not. That difference, given the likelihood of Supreme Court vacancies, weighs heavily on my decision.
One recognizes marriage equality as consistent with America’s march of freedom; one does not. I want our president to be on the right side of history.
One sees climate change as an urgent problem that threatens our planet; one does not. I want our president to place scientific evidence and risk management above electoral politics.
Of course, neither candidate has specified what hard decisions he will make to get our economy back on track while also balancing the budget. But in the end, what matters most isn’t the shape of any particular proposal; it’s the work that must be done to bring members of Congress together to achieve bipartisan solutions.
Presidents Bill Clinton and Ronald Reagan both found success while their parties were out of power in Congress -- and President Obama can, too. If he listens to people on both sides of the aisle, and builds the trust of moderates, he can fulfill the hope he inspired four years ago and lead our country toward a better future for my children and yours. And that’s why I will be voting for him.

http://www.bloomberg.com/news/2012-11-01/a-vote-for-a-president-to-lead-on-climate-change.html

__________________________________________

ακόμα και οι ΝΥΤ γράφουν ότι ..αγνοείται η αύρα του Μπλούμπεργκ και τι ακριβώς θα φέρει στον Ομπάμα

"The impact of Mr. Bloomberg’s endorsement is unclear; his city and his state are overwhelmingly Democratic, and although he is a well-known and long-serving public official who frequently appears in the national media, his influence is difficult to measure"

εγώ τα λέω καθαρά
ο δήμαρχος της 11/9, ένας (πρώην?) συντηρητικός ρεπουμπλικάνος και εβραίος, ένας που βλέπει να χάνονται οι ελπίδες του για Πρόεδρος, έστω και τη τελευταία στιγμή δίνει μια σπρωξιά
όχι όμως άδικα: 2 πλημμύρες σε 14 μήνες στη περιοχή του αρκούν


υ.γ. τον Φλεβάρη φαινόταν περίπατος ανεξάρτητα του αντιπάλου
και οποιαδήποτε διαφορά που θα είναι μεγαλύτερη από το 2008 θα είναι περίπατος

Βορίδης: Να βγουν σε πλειστηριασμό ακόμα και οι πρώτες κατοικίες - Κάποια στιγμή θα πρέπει να αποπληρωθούν οι οφειλές των πολιτών προς τις τράπεζες

Δήλωση "βόμβα" του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Μάκη Βορίδη, που είναι θετικός στον πλειστηριασμό, ακόμα και των πρώτων κατοικιών, για την αποπληρωμή των δανείων προς τις τράπεζες.

Στη δήλωση που έκανε στον Real fm, είπε ότι κάποια στιγμή πρέπει να ληφθούν ξεκάθαρα μέτρα, για να αποπληρωθούν οι οφειλές των πολιτών, προς τις τράπεζες.
Συγκεκριμένα ανέφερε:
"Εξαιτίας της κρίσης και της δύσκολης κατάστασης των νοικοκυριών θωρακίστηκαν οι οφειλές αλλά αυτό οδηγεί σε πάγωμα αποπληρωμής των δανείων. Κατανοητό το ζήτημα αλλά κάποια στιγμή πρέπει να προχωρήσει η αποπληρωμή των οφειλών".
Απαντώντας επίσης σε σχετική ερώτηση για το κλείσιμο των ελληνικών επιχειρήσεων, ο κ. Βορίδης είπε ότι δεν τον ενδιαφέρει τι εθνικότητος θα είναι τα κεφάλαια που θα έρθουν στην Ελλάδα.

http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/voridhs_na_vgoyn_se_pleisthriasmo_akoma_kai_oi_prwtes_katoikies.1976204.html

__________________________________________


ΕΤΣΙ ΠΑΙΧΤΑΡΑ ΜΟΥ!!!
ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΑ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ
ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΒΟΓΓΑ!!!
ΠΟΛΥ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΙΣΤΕΥΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ

λογική πάντως η αλλαγή στάσης, τόσους αγώνες έκανε για να διώξει τα επεν.. τώρα τράπεζες και απάτριδο κεφάλαιο

Εγώ αυτοπροσδιορίζομαι ως εθνικοφιλελεύθερος
πάντα μέσα από τις γραμμές του πατριωτικού κινήματος
www.tovima.gr/politics/article/?aid=353846 

υ.γ. όσοι ξέρουν την ιστορία της επεν, γνωρίζουν γιατί έφυγε ο Μιχαλολιάκος και πήγε ο ..Βορίδης

Ενισχυμένη εποπτεία εφαρμογής του Μνημονίου - Αυστηρότεροι όροι για τον δεσμευμένο λογαριασμό -

Επεξεργάζεται το Βερολίνο
Σχέδιο ενίσχυσης της εποπτείας των δανειστών στην πιστή υλοποίηση του Μνημονίου επεξεργάζεται το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, προκαλώντας την αντίδραση της ελληνικής πλευράς. Στο σχέδιο περιλαμβάνονται η θεσμοθέτηση ενός μηχανισμού αυτόματης διόρθωσης τυχόν αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους -ακόμη και αν δεν ευθύνεται η Αθήνα- με προκαθορισμένα σκληρά μέτρα, όπως η περικοπή μισθών και συντάξεων ή η αύξηση του ΦΠΑ, καθώς και ο έλεγχος από το εξωτερικό του ειδικού δεσμευμένου λογαριασμού (escrow account) μέσω του οποίου εξυπηρετείται το δημόσιο χρέος. Στον λογαριασμό αυτό θα καταβάλλεται το σύνολο της κάθε δόσης και όχι μόνο το ποσό που απαιτείται για την πληρωμή χρεολυσίων και τόκων. Στόχος του Βερολίνου είναι να διασφαλίσει ότι η Γερμανία και οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης δεν θα χρειαστεί να δώσουν στο μέλλον πρόσθετη χρηματοδότηση στην Ελλάδα.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_19/10/2012_499133

Σχέδιο για αυστηρότερη εποπτεία στην υλοποίηση του Μνημονίου και για περαιτέρω εκχώρηση δημοσιονομικής κυριαρχίας, που θα περιλαμβάνει αυτόματο μηχανισμό διόρθωσης των αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους, ανεξαρτήτως των αιτίων που τις προκάλεσαν, προσπαθεί να επιβάλει η Γερμανία. Μέρος αυτού του σχεδίου είναι και η λειτουργία με αυστηρότερους όρους του ειδικού λογαριασμού (escrow account) μέσω του οποίου εξυπηρετείται το χρέος.
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, το σχέδιο επεξεργάζεται εδώ και καιρό το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών. Εχει στόχο να διασφαλίσει ότι η Γερμανία και οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης δεν θα χρειαστεί να δώσουν στο μέλλον πρόσθετη χρηματοδότηση στην Ελλάδα και αποτελεί ένα από τα μείζονα ανοιχτά σημεία της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές για το τελικό κείμενο του νέου Μνημονίου. Η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να βάλει «φρένο» στο σχέδιο που προωθούν οι συνεργάτες του κ. Σόιμπλε, καθώς είναι προφανές ότι η με απροκάλυπτο τρόπο εκχώρηση δημοσιονομικής κυριαρχίας στους πιστωτές θα προκαλέσει ισχυρότατες πολιτικές αντιδράσεις. Αυτό το αντιλαμβάνονται κάποιοι και στην Ευρωζώνη. Ο κ. Γιοργκ Ασμουσεν, μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και υφυπουργός του κ. Σόιμπλε παλαιότερα, φέρεται να είπε στον κ. Στουρνάρα λίγο πριν ξεκινήσει η συνεδρίαση του τελευταίου Eurogroup στο Λουξεμβούργο: «Ρώτησέ τον, εάν αυτός θα μπορούσε να περάσει κάτι τέτοιο στη Γερμανία». Ο κ. Ασμουσεν αναφερόταν στον πρώην προϊστάμενό του (τον Β. Σόιμπλε), ο οποίος βρισκόταν λίγα βήματα πιο μακριά και πιθανόν άκουγε τη συζήτηση.
Σύμφωνα με αξιωματούχο του υπουργείου Οικονομικών, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έθεσε το θέμα στην καγκελάριο Μέρκελ κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στην Αθήνα. Αν και έδειξε να κατανοεί ότι η ελληνική κυβέρνηση θα βρεθεί σε δύσκολη θέση, η κ. Μέρκελ δεν δεσμεύθηκε ότι θα μπλοκάρει το σχέδιο που προωθεί ο κ. Σόιμπλε.
Αντίθετα, στις αρχές της εβδομάδας, η ελληνική πλευρά ενημερώθηκε από τα στελέχη της τρόικας ότι η γερμανική πρόταση για αυτόματο μηχανισμό διόρθωσης των δημοσιονομικών αποκλίσεων με εκ των προτέρων προσδιορισμένα μέτρα και για στενότερη εποπτεία έχει εγκριθεί επί της αρχής και από τη Γαλλία, η όποια έως τώρα ήταν επιφυλακτική. Θα πρέπει, δηλαδή, εάν σε πολιτικό επίπεδο δεν υπάρξει ανατροπή, να αρχίσει η επεξεργασία σε τεχνικό επίπεδο, ώστε να περιληφθούν στο τελικό κείμενο του νέου Μνημονίου.
Διττός στόχοςΤο σχέδιο έχει στόχο να απαντήσει αφενός μεν στην ανησυχία που υπάρχει σε πολλές χώρες στην Ευρωζώνη, ότι θα πρέπει να χρηματοδοτούν εις το διηνεκές την Ελλάδα, αφετέρου δε στο γεγονός ότι από τη στιγμή που η χώρα μας θα αποκτήσει πρωτογενή πλεονάσματα, δεν θα μπορεί να ελεγχθεί για την εφαρμογή των όρων του Μνημονίου, μόνο με την απειλή της μη καταβολής της δόσης. Εχει επίσης δύο σκέλη:
- Το πρώτο είναι το προληπτικό και αφορά την εποπτεία (monitoring) υλοποίησης των μέτρων του Μνημονίου και επίτευξης των στόχων του. Το σχήμα δεν έχει πάρει οριστική μορφή, αλλά είναι γνωστό ότι η Γερμανία και οι άλλες χώρες είχαν προτείνει και στο παρελθόν να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός εποπτείας, επί της ουσίας ένας επίτροπος εγκατεστημένος στην Αθήνα, που θα εντόπιζε έγκαιρα αποκλίσεις και θα επέβαλλε διορθωτικές κινήσεις. Οι εξουσίες του θα έφταναν μέχρι του να θεωρείται η σύμφωνη γνώμη του αναγκαία για την έγκριση πληρωμής πιστώσεων από τον κρατικό προϋπολογισμό. H υλοποίηση του σχεδίου αυτού ωστόσο απετράπη.
- Το δεύτερο σκέλος είναι το διορθωτικό, δηλαδή η αντιμετώπιση των αποκλίσεων από τους στόχους όταν αυτές διαπιστωθούν, και αφορά τη σύσταση ενός μηχανισμού αυτόματης διόρθωσης (autocorrectiofiscal adjustment mechanism). H ιδέα είναι όταν διαπιστωθεί οποιαδήποτε απόκλιση από τους στόχους, να λαμβάνονται εκ προοιμίου καθορισμένα και νομοθετημένα δημοσιονομικά μέτρα (π.χ. περικοπή μισθών ή συντάξεων, αύξηση ΦΠΑ κ.λπ.) για να τη διορθώσουν. Κι αυτό ανεξάρτητα από τις αιτίες που προκαλούν την απόκλιση. Η ελληνική πλευρά διαφωνεί, υποστηρίζοντας ότι θα υποχρεώνεται να λαμβάνει συνεχώς πρόσθετα μέτρα ακόμη κι αν ο μοναδικός λόγος των αποκλίσεων είναι η ύφεση που προκαλούν τα προηγούμενα μέτρα που είχε επιβάλει η τρόικα.
Οι διαπραγματεύσεις επί του θέματος προβλέπονται σκληρές και είναι προς το παρόν ασαφές σε ποια σημεία του σχεδίου θα επιμείνει η Γερμανία και όσες από τις χώρες του Βορρά συμπλέουν μαζί της.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100047_19/10/2012_499121

Αυστηρότεροι όροι για τον δεσμευμένο λογαριασμό

Συμπληρωματικά σε αυτό τον μηχανισμό, η Γερμανία επαναφέρει την πρόταση για έναν δεσμευμένο λογαριασμό (escrow account), που θα διασφαλίζει την εξυπηρέτηση του χρέους από τους δανειστές.
Στον ειδικό λογαριασμό που υπάρχει σήμερα κατατίθεται το τμήμα τής κάθε δόσης που απαιτείται για την πληρωμή ομολόγων και εντόκων γραμματίων. Από την ώρα που η Ελλάδα θα αποκτήσει πρωτογενές πλεόνασμα θα κατατίθεται σε αυτόν και μέρος των φορολογικών εσόδων, ως μέρος της προβλεπόμενης συνεισφοράς της Αθήνας στην εξυπηρέτηση του χρέους.
Ο λογαριασμός τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος και οι εντολές πληρωμής εκδίδονται από το Γενικό Λογιστήριο. Το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών επιστρέφει και πάλι στην πρόταση που είχε κάνει και τότε και η οποία προέβλεπε τα εξής:
1. Στον ειδικό δεσμευμένο λογαριασμό να κατατίθεται όλο το ποσό της κάθε δόσης και όχι μόνο αυτά που απαιτούνται για τόκους και χρεολύσια.
2. Θα τηρείται σε κεντρική τράπεζα της Ευρωζώνης (είχαν προτείνει αυτή του Λουξεμβούργου) και
3. Θα ελέγχεται από τους δανειστές, οι οποίοι θα εκδίδουν εντολές πληρωμών, ύστερα από αίτημα της Ελλάδας και γνωμοδότηση του εποπτικού μηχανισμού της τρόικας στην Αθήνα.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100002_19/10/2012_499120

___________________________________________________

Εμπλοκή

Την ώρα που οι διαβουλεύσεις με την τρόικα προκειμένου να κλείσει το πακέτο των μέτρων, ύψους 13,9 δισ. ευρώ για τη διετία 2013 - 2014 είναι πυρετώδεις, εμπλοκή σημειώθηκε το βράδυ της Κυριακής στις συναντήσεις της τρόικας τόσο με τον υπουργό Εργασίας Γ.Βρούτση, για τις ανατροπές στα εργασιακά, που οι εκπρόσωποι των δανειστών έχουν θέσει ως προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της δόσης των 31,5 δισ. ευρώ, όσο και με τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντ.Μανιτάκη για το αίτημα περί απολύσεων στο δημόσιο.
Αυτήν την ώρα σε εξέλιξη βρίσκεται συνάντηση της τρόικας με τον υπουργό Οικονομικών Γ.Στουρνάρα σχετικά με το πακέτο των δημοσιονομικών προσαρμογών και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Νωρίτερα, ο Αντώνης Μανιτάκης αποχώρησε από το υπουργείο Οικονομικών, όπου πραγματοποιούνται οι συναντήσεις, μετά την εμπλοκή που σημειώθηκε στις διαβουλεύσεις με την τρόικα. Ερωτηθείς για το εάν προτιμά να συναινέσει σε απολύσεις ή σε περικοπές μισθών, απάντησε: «Προτιμώ να κάνω αυτό που πρέπει να γίνει».

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η τρόικα αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητα του μοντέλου διαθεσιμότητας που έχει προτείνει το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και ειδικότερα το χρονοδιάγραμμα που έχει εισηγηθεί η κυβέρνηση και ζήτησε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων από τους οργανισμούς που καταργούνται και διεύρυνση του μοντέλου της διαθεσιμότητας σε ολόκληρο το Δημόσιο.

Το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης δεν δέχεται τις απολύσεις και έχει αντιπροτείνει το μοντέλο διαθεσιμότητας, λέγοντας ότι για φέτος ο στόχος των 15.000 απομακρύνσεων υπερκαλύπτεται από τα αιτήματα για συνταξιοδοτήσεις, ενώ τονίζει ότι έως το 2015 θα έχουν απομακρυνθεί πολλοί περισσότεροι από 150.000 υπαλλήλους που ζητά η τρόικα.

Νέο ραντεβού με την τρόικα θα έχει ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης τη Δευτέρα.
Μετά την εμπλοκή στις διαβουλεύσεις της τρόικας με τον Αντώνη Μανιτάκη, πραγματοποιήθηκε νέα συνάντηση μεταξύ των εκπροσώπων των δανειστών και των υπουργών Εργασίας Γ.Βρούτση και Οικονομικών Γ.Στουρνάρα.
Είχε προηγηθεί εμπλοκή και στις διαπραγματεύσεις του Γ.Βρούτση με την τρόικα, με αποτέλεσμα ο υπουργός Εργασίας να διακόψει τη σύσκεψη και να ενημερωσει τον πρωθυπουργό για τα όσα ζητούν οι εκπρόσωποι των δανειστών.

Οι διαφωνίες μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας για τα εργασιακά επικεντρώνονται -κατά τις πληροφορίες- στη μείωση κατά 50% των αποζημιώσεων, την «αντικατάσταση» των ωριμάνσεων (τριετίες) στους μισθούς και τη νομοθέτηση κατώτατου μισθού.
Η τρόικα ζητά αποσύνδεση του κατώτατου μισθού από επιδόματα και ωριμάνσεις (τριετία), όπως φαίνεται και από το κείμενο του σχεδίου μνημόνίου που είδε το φως της δημοσιότητας:
«Η κυβέρνηση θα καθορίσει ένα χρονοδιάγραμμα για να προσαρμόσει τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα. Με βάση το νέο πλαίσιο, ο βασικός κατώτατος μισθός, το επίδομα ωρίμανσης και τα οικογενειακά επιδόματα που καθορίζει η εθνική γενική συλλογική σύμβαση θα αντικατασταθεί από έναν ελάχιστο μισθό που θα νομοθετηθεί από την κυβέρνηση σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, άλλα ενδιαφερόμενα μέρη και ανεξάρτητους ειδικούς.
»Αυτό το σύστημα που θα αρχίσει να ισχυει μέχρι το Μάρτιο του 2013, θα περιλαμβάνει ένα ενιαίο νόμιμο ελάχιστο μισθό ως νομικά δεσμευτικο κατώτατο μισθολογικο όριο και τους συντελεστές ωριμανσης και τα επιδόματα που συνδέονται με τον κατώτατο μισθό θα καταργηθούν σταδιακά, με το πρώτο βήμα να γίνεται από τα τέλη Μαρτίου 2013».
Η τρόικα θέτει τις αλλαγές στα εργασιακά ως προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της δόσης των 31,5 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με το κείμενο του σχεδίου μνημονίου που έχει αποστείλει η τρόικα στην ελληνική πλευρά, εκτός από τον νέο κατώτατο μισθό, ζητείται ακόμη μεγαλύτερη ευελιξία στα ωράρια εργασία και εξαήμερη εβδομάδα δουλειάς.
Ειδικότερα:
* Για το ωράριο εργασίας: «Μεγαλύτερη ευελιξία στην διευθέτηση των συνολικών ωρών εργασίας ανά εβδομάδα, που καλύπτει το μάξιμουμ των ημερών εργασίας, των ωρών εργασίας και τους περιορισμούς στις βάρδιες και στις άδειες».
* Σε ό,τι αφορά στη μείωση των αποζημιώσεων, υπάρχει μια ασαφής διατύπωση που μπορεί να ερμηνευθεί και ως πρόταση για μείωση των αποζημιώσεων έως και 50%. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι αναφορικά με το κόστος απόλυσης θα πρέπει «να μειωθεί η περίοδος προειδοποίησης στους 3 μήνες και η αποζημίωση έως 12 μήνες».
Μιλώντας στην τηλεόραση του Σκάι, το πρωί της Κυριακής, ο υπουργός Εργασίας Γ. Βρούτσης, είπε, μεταξύ άλλων, ότι ο κατώτατος μισθός των 586 ευρώ παραμένει «σκαλοπάτι» για την κυβέρνηση και δεν πρόκειται να μειωθεί έως «το τέλος της δημοσιονομικής προσαρμογής» και για το 40ωρο εβδομαδιαίας εργασίας ότι «δεν αλλάζει», «είναι αδιαπραγμάτευτο» και αποτελεί «σταθερή κυβερνητική θέση», «καθώς δεν μπορούμε ακόμα να αξιολογήσουμε τις αλλαγές που εφαρμόστηκαν πρόσφατα στις εργασιακές σχέσεις».
Όπως σημείωσε ο κ. Βρούτσης, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων βρίσκεται και το ζήτημα των μειωμένων αποζημιώσεων σε περίπτωση απόλυσης στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και το μειωμένο διάστημα προειδοποίησης., ωστόσο, «τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί».
Την ίδια ώρα, έντονες είναι οι αντιδράσεις των συνδικάτων, που ετοιμάζονται για τις κινητοποιήσεις της 18ης Οκτωβρίου, ημέρα κατά την οποία θα διεξάγεται και η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ, από την οποία η ελληνική κυβέρνηση αναμένει -τουλάχιστον- μια θετική δήλωση.

http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231217627

Στην Κριστίν Λαγκάρντ έστειλε ο Πόουλ Τόμσεν το σχέδιο συμφωνίας με την Ελλάδα για τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις που έχουν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων σε υπουργούς και προφανώς τους πολιτικούς αρχηγούς που ενημερώθηκαν γι΄αυτό την Κυριακή

Τα κύρια μέτρα είναι:

"ο βασικός κατώτατος μισθός  και οι ωριμάνσεις και τα οικογενειακά επιδόματα που καθορίζει η εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας θα πρέπει σταδιακά να αντικατασταθούν από ένα μηχανισμό ελάχιστου μισθού νομοθετημένου από την Κυβέρνηση μετά από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες".

Στο σχετικό κεφάλαιο του μνημονίου οικονομικής και χρηματοπιστωτικής πολιτικής αναφέρονται τα εξής:

«Η Κυβέρνηση προτίθεται να αξιοποιήσει τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας για την περαιτέρω βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς εργασίας και την ενθάρρυνση  της δημιουργίας  θέσεων εργασίας.

Οι μεταρρυθμίσεις στα  εργασιακά  που εγκρίθηκαν τον  Φεβρουάριο του 2102 στο πλαίσιο του προγράμματος έχουν ήδη συμβάλει στη μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, αλλά η ανεργία παραμένει σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα και η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει ένα σημαντικό χάσμα ανταγωνιστικότητας.

Η κυβέρνηση θα στηρίξει τις μεταρρυθμίσεις και θα τις  εφαρμόσει ομοιόμορφα σε ολόκληρη την αγορά εργασίας. Ωστόσο, το σύστημα μειώσης μισθών  στην Ελλάδα  παραμένει περίπλοκο , και αποσυνδεδεμένο  από τις ευρύτερες συνθήκες της αγοράς εργασίας,ενώ το μη μισθολογικό κόστος παραμένει υπερβολικό, συμβάλλοντας στην πίεση για υπερβολική ονομαστική μείωση των μισθών και στην τοποθέτηση εμποδίων μπροστά στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.

Έχουμε συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση των ζητημάτων αυτών, και τα επόμενα βήματα προς ένα ισχυρότερο πλαίσιο εργασίας για την Ελλάδα

-Ως προαπαιτούμενη δράση  για την αναθεώρηση, η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα χρονοδιάγραμμα για τη μεταρρύθμιση του κατώτατου μισθού  στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, ο βασικός κατώτατος μισθός  και οι ωριμάνσεις και τα οικογενειακά επιδόματα που καθορίζει η εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας θα πρέπει σταδιακά να αντικατασταθούν από ένα μηχανισμό ελάχιστου μισθού νομοθετημένου από την Κυβέρνηση μετά από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες.

Αυτό το σύστημα, το οποίο θα τεθεί σε ισχύ μέχρι την 1η Απριλίου 2013, θα περιλαμβάνει έναν ενιαίο νόμιμο ελάχιστομισθο,που θα λειτουργεί ως κατώτατο όριο για τις νέες συμφωνίες και συμβάσεις εργασίας- και οι νομικαδεσμευτικοι  συντελεστές ωρίμανσης  και τα επιδόματα που συνδέονται με τον κατώτατο μισθό θα καταργηθούν σταδιακά μέχρι τον Απρίλιο του 2015. Με το πρώτο βήμα να τίθεται σε ισχύ στο τέλος Μαρτίου 2013. Το τρέχον πάγωμα του βασικού κατώτατου μισθού θα παραμείνει ως έχει κατά τη διάρκεια της περιόδου του προγράμματος, και στη συνέχεια, για οποιαδήποτε ρύθμιση θα λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές συνθήκες, ιδίως το επίπεδο της ανεργίας.

-Για τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους της εργασίας, θα πάρουμε μια σειρά από δράσεις:

/ 1 / φορολογική επιβάρυνση. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2013, ως νέο πρόγραμμα διαρθρωτικής αναφοράς, εμείς θα υιοθετήσουμε νομοθεσία για τη μεταρρύθμιση του συστήματος εισφορών των ταμείων: 1. διευρύνοντας τη βάση των εισφορών, 2. απλοποιήση του συστήματος  συμβολήςεισφορών σε όλα τα ταμεία, 3. Μεταφέροντας την χρηματοδότηση από άχρηστους φόρους, στις εισφορές και 4. μείωση των εισφορών κατά μέσο όρο 4%. Οι μεταρρυθμίσεις θα εφαρμοστούν σταδιακά στο 1 Ιανουαρίου 2014 και 1 Ιανουαρίου 2015,θα είναι ουδέτερες σε ότι αφορά στα έσοδα  και στη διατήρηση της αναλογιστικής ισορροπίας των διαφόρων ταμείων.. Ως ένα ενδιάμεσο βήμα, στο τέλος Ιουνίου 2013, το σχέδιο της νομοθεσίας θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί.

-Άλλα μη μισθολογικά κόστη. Ως προαπαιτούμενη δράση για την αναθεώρηση, η κυβέρνηση έχει θεσπίσει νομοθεσία για την μείωση   πλειάδας μη μισθολογικών κόστων εργασίας, που παρεμποδίζουν την αποδοτικότητα. Οι αλλαγές, που ορίζονται στο παράρτημα 2(είναι στο τέλος του κειμένου), θα φέρουν πιο κοντά την Ελλάδα στους εταίρους της ΕΕ, και περιλαμβάνουν:

- Μεγαλύτερη ευελιξία των ρυθμίσεων εργασίας, στο πλαίσιο των γενικών εβδομαδιαίων ορίων για το χρόνο εργασίας(που καλύπτουν το μέγιστο αριθμό εργάσιμων ημερών, ωρών εργασίας και βαρδιων,  και περιορισμού των αδειών και στις βαρδιων)

- Μείωση του διοικητικού φόρτου (σε σχέση με εκτεταμένες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων και προεγκρισεις των εργασιακών ρυθμίσεων)

- Μείωση του κόστους απόλυσης. Θα μειώσουμε την περίοδο προειδοποίησης σε  [3] μήνες και θα θεσουμεανωτατοοριο, στην ελαχιστηνομιμηαποζημιωση στους 12 μηνες,  (ενώ θα διατηρήσουμε  την υπάρχουσα σχέση μεταξύ της διαρκειαςεργασιας και της ελαχιστηςαποζημιωσηςγια διάρκεια εργασιας κάτωαπό το ανώτατο όριο).

Αν αυτό το όριο εχει ήδη ξεπεραστεικατά την ημερομηνία της μεταρρύθμισης, το προστιθέμενο ποσό θα εξαιρείται από τονκανονισμο, αλλά το ποσό που θα υπερβαίνει τους 12 μηνες,θα υπόκειται σε ανώτατο όριο που θα ισοδυναμεί με  6 φορές τον εθνικό κατώτατο μηνιαίο μισθό. Επιπλέον, για να εξασφαλίσει την ισότιμη και δίκαιη μεταχείριση για όλους τους εργαζόμενους και τα επαγγέλματα, σε εκείνες όπου το κόστος αποχώρησης από το νόμο που είναι πέραν του κανόνα που μόλις περιγράψαμε, η αποζημίωση απόλυσης θα ευθυγραμμιζεται  όπως αναφέρθηκε προηγουμένως.

-Θα εργαστούμε για να ενισχύθει το δίχτυ ασφαλείας για εκείνους που έμειναν άνεργοι. Όπως αναφέρεται παρακάτω στο τμήμα της δημοσιονομικής πολιτικής, η Κυβέρνηση θα ενίσχυσει τα επιδομάτα ανεργίας για να βοηθήσει να μετριάσει οποιαδήποτε βραχυπρόθεσμη επίπτωση από τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας μπορεί να έχει. Θα εργαστεί επίσης για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της κατάρτισης μας με επίκεντρο τους νέους και τους μακροχρόνια ανέργους (και καλύτερη χρηματοδότηση για το σκοπό αυτό).

　

- Επόμενα βήματα. Ως γενική αρχή, έχουμε δεσμευτεί να προωθήσουμε  όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας μας, που υπολείπονται των καλύτερων ευρωπαϊκών practces. Ως πρώτο βήμα, μια ανεξάρτητη αξιολόγηση της επιθεώρησης εργασίας θα να συμπληρωθεί μέχρι το τέλος του 2012, με έμφαση στην  αποτελεσματικότητα των διαδικασιών ελέγχου για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας.

Σε αυτή τη βάση η κυβέρνηση θα καθορίζει ένα σχέδιο δράσης για την εφαρμογή διαδικασιών για τον αποτελεσματικότερο εντοπισμό περιπτώσεων αδήλωτης εργασίας, καθώς και για την εξάλειψη των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τις διοικητικές δαπάνες για τις επιχειρήσεις χωρίς να εξυπηρετούν ένα δικαιολογημένο στόχο της δημόσιας πολιτικής.

2. Υπό το φως των βαθιών προβλημάτων που είχαμε μέχρι σήμερα με την πλήρη εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, η κυβέρνηση θα ενισχύσει τη διαχείριση και τους μηχανισμούς παρακολούθησης στον τομέα αυτό. Εμείς θα στελεχώσουμε  πλήρως την διεύθυνση του σχεδιασμού, της διαχείρισης, και της παρακολούθηση τηςμεταρρύθμισςη στο [Γραφείο του πρωθυπουργού] και θα δημοσιεύουμε σε τριμηνιαία βάση δείκτες παρακολούθησης για κάθε πρωτοβουλία για τη μεταρρύθμιση των κυβερνητικών  ιστοσελίδων.

-ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 -

Κατώτατος μισθός

Η κυβέρνηση θα καθορίσει ένα χρονοδιάγραμμα για να προσαρμόσει τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα. Με βάση το νέο πλαίσιο, ο βασικός κατώτατος μισθός, το επίδομα ωρίμανσης και τα οικογενειακά επιδόματα που καθορίζει η εθνική γενική συλλογική σύμβαση θα αντικατασταθεί από έναν ελάχιστο μισθό που θα  νομοθετηθεί από την κυβέρνηση σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, άλλα ενδιαφερόμενα μέρη και ανεξάρτητους ειδικούς. Αυτό το σύστημα που θα αρχίσει να ισχυειμέχρι το Μάρτιο του 2013, θα περιλαμβάνει ένα ενιαίο νόμιμο ελάχιστο μισθό ως νομικά δεσμευτικο κατώτατο μισθολογικο όριο και τους συντελεστές ωριμανσης και τα επιδόματα που συνδέονται με τον κατώτατο μισθό θα καταργηθούν σταδιακά, με το πρώτο βήμα να γίνεται από τα τέλη Μαρτίου 2013.

Μη μισθολογικά κόστη

-Σχετικά με το κόστος απόλυσης, θα μειώθει η περίοδος προειδοποιησης σε 3 μήνες και θα τεθεί ανώτατο όριο αποζημιωσης στους 12 μήνες (ενώ θα διατηρήσουμε  την υπάρχουσα σχέση μεταξύ της διαρκειαςεργασιας  και της  ελαχιστηςαποζημιωσης για διάρκεια εργασιας κάτω από το ανώτατο όριο). Αν αυτό το όριο  εχει ήδη ξεπεραστει κατά την ημερομηνία της μεταρρύθμισης, το προστιθέμενο ποσό θα εξαιρείται από τον κανονισμο, αλλά το ποσό  που θα υπερβαίνει τους 12 μηνες, θα υπόκειται σε ανώτατο όριο που θα ισοδυναμεί με  6 φορές τον εθνικό κατώτατο μηνιαίο  μισθό.

Επιπρόσθετα για να διατηρήσουμε ίση μεταχείριση για όλους τους εργαζόμενους και ειδικότητες,   σε εκείνους όπου το κόστος αποχώρησης από το νόμο είναι πέραν του κανόνα που μόλις περιγράψαμε, η αποζημίωση απόλυσης  θα ευθυγραμμιστεί με τη μεταγενέστερη

- Μείωση του διοικητικού φόρτου καταργώντας την απαίτηση  για την εκ των προτερωνυποβολη των ωραριωνεργασιας στους επιθεωρητεςεργασιας και να καταργηθεί η προέγκριση από τους επιθεωρητεςεργασάις για τις υπερωρίες

-Για να ενισχύσουμε την ελαστικότητα της εργασίας, μέσα στα πλαίσια της εργασίας εβδομαδιαίως, επιτρέποντας μια συμβατική (η αμοιβαία συμφωνημένη) βάση: 1) συμφωνίες σχετικά  με τις ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο έξω από τα αναφερομενα στις συλλογικες συμβάσεις 2)επιμήκυνση του μέγιστου αριθμού ημερών εργασίας σε 6 μέρες τη βδομάδα σε όλους τους εργασιακούς τομείς 3)θέτοντας πάλι το ελάχιστο όριο ξεκουράσης ημερησίως σε 11 ώρες 4)η συνεχης 15νθημερη άδεια να μπορεί να παρθεί οποιάδηποτε στιγμή όλο το χρόνο σε εποχιακά επαγγέλματα». 

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=479482

______________________________________________

δε γίνομαι ποτέ χυδαίος όμως το "εμπλοκή" συχνά στην ελληνικήν ακολουθείται από δύο άλλες λέξεις...
αυτές νομίζω περιγράφουν καλύτερα, παρά το "εμπλοκή, κυρίως αυτά που θα ακολουθήσουν

σε κάθε περίπτωση να επισημάνω κάτι:
προχθές είχαμε "πρόοδο" και σήμερα "εμπλοκή"
και στις δύο περιπτώσεις, τα ΜΜΕ έπαιζαν ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, με μόνο το Μέγα να "χαλάει τη πιάτσα", δείχνοντας το δρόμο... προφανώς σε εκείνους που ..διαφωνούσαν

σημειώνω επίσηςγια  τυχόν απορία: Τι δουλειά έχει το ΔΝΤ με τον ιδιωτικό τομέα;
Αυτή είναι η δουλειά του!!! όσο είναι και η μεταρρύθμιση πχ του δημοσίου
για όποιον έχει λίγο παραπάνω χρόνο: Washington Consensus

θα βρει όλο το πλαίσιο