Κ. Σημίτης: Ελάχιστα πιθανό ένα νέο κούρεμα - Καθυστερεί η απόφαση για το χρέος

Δεν βλέπει ο Κώστας Σημίτης τακτοποίηση του ελληνικού χρέους πολύ σύντομα.
Παρουσιάζοντας το βιβλίο του «Η ευρωπαϊκή κρίση χρέους» στην αγγλική του έκδοση στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε πως η τακτοποίηση του ελληνικού χρέους δεν είναι πιθανή πολύ σύντομα, ενώ παράλληλα έκρινε πως είναι ελάχιστα πιθανό ένα νέο κούρεμα.
Δεδομένου ότι από το φθινόπωρο θα ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την αντιμετώπιση των ανισορροπιών Βορρά - Νότου, ο κ. Σημίτης επισήμανε την ανάγκη η Ελλάδα να έχει λόγο, επιχειρήματα και συμμετοχή σε αυτή τη συζήτηση.
Όπως είπε, είναι δεδομένο ότι μέσα από αυτή τη συζήτηση θα υπάρξουν σημαντικές μεταβολές στις θεσμικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που μας αφορούν, αφού το κεντρικό ερώτημα θα είναι πώς θα εξασφαλιστεί μελλοντικά η σύγκλιση και η συνοχή.
Αναφορικά με τις ευρωεκλογές, επισήμανε τον κίνδυνο του έντονου ευρωσκεπτικισμού, που κινδύνευσε στην Αγγλία να καταλάβει την πρώτη θέση αλλά δείχνει ευτυχώς να υποχωρεί.
Ο κ. Σημίτης αναφέρθηκε και σε χώρες όπως η Ελλάδα όπου μια  έντονη εσωστρέφεια «δεν επιτρέπει στη συζήτηση να λάβει πιο ουσιαστικές διαστάσεις γύρω από τα μεγάλα ευρωπαϊκά διλήμματα».
Σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό, είναι χαρακτηριστικό ότι η πολιτική ενοποίηση, καθώς και  η επίτευξη κοινωνικής δικαιοσύνης συζητιόνται δυστυχώς ελάχιστα.
«Τα εκατομμύρια άνεργοι, η θεαματική πτώση εισοδημάτων, η αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων και η δραματική μείωση των πόρων για τις υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής πρόνοιας ήταν αποτέλεσμα της ανέλεγκτης λειτουργίας της αγοράς και της πολιτικής λιτότητας που ακολούθησε.  Χρειάζεται λοιπόν και στο ευρωπαϊκό επίπεδο ένα πλαίσιο κανόνων, που θα διασφαλίζει κοινωνική δικαιοσύνη», πρόσθεσε.

http://www.naftemporiki.gr/story/808680/k-simitis-elaxista-pithano-ena-neo-kourema

Υπογράμμισε, επίσης, και τη συστημική πλευρά της κρίσης, για την οποία, όπως είπε, «ο διαχωρισμός μεταξύ οικονομικής πολιτικής, που υπάγεται στην αρμοδιότητα της υπερεθνικής οντότητας και κοινωνικής πολιτικής που είναι πεδίο δραστηριοποίησης των κρατών δεν ευσταθεί».

http://www.kathimerini.gr/767399/article/epikairothta/politikh/shmiths-ka8ysterei-h-apofash-gia-to-xreos

___________________________________

απόλυτα λογικό ένα πειραματόζωο να μην έχει λόγο
μόνο όσοι το παρατηρούν έχουν δυνατότητες ελέγχου

ορθή η παρατήρηση περί σημερινού διαχωρισμού οικονομικής -κοινωνικής πολιτικής
(απο τα δυσνόητα της εποχής)

Reuters: Η Ευρωζώνη εγγυάται τα χρήματα του ΔΝΤ προς την Ελλάδα

Το ΔΝΤ δεν αποχωρεί από την βοήθεια προς την Ελλάδα. Παρά το γεγονός ότι τελική συμφωνία με την Τρόικα δεν υπάρχει και οι πιέσεις εντείνονται, η Ευρωζώνη δηλώνει πως θα εξασφαλίσει το... δρόμο των χρημάτων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Με δηλώσεις ανώτερου αξιωματούχου της ΕΕ, που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του, προς το Reuters, έρχεται ένα μήνυμα με θετικό πρόσημο προς την ελληνική πλευρά. Η Ευρωζώνη βάζει τα πράγματα σε γόνιμη διάσταση σημειώνοντας πως τους επόμενους μήνες το ΔΝΤ θα καταβάλει το μερίδιο της διεθνούς βοήθειας προς την Ελλάδα.
Σύμφωνα με τους κανόνες του ΔΝΤ, το Ταμείο δεν μπορεί να καταβάλει μέρος του δανείων προς την Ελλάδα εάν δεν εξασφαλιστεί η ομαλή χρηματοδότηση της χώρας τους επόμενους 12 μήνες.
«Εκτιμώ πως δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα στο να υπογράψει η Ευρωζώνη τη διασφάλιση συνέχισης της χρηματοδότησης προς την Ελλάδα», είπε, ακόμη, ο Ευρωπαίος αξιωματούχος.
Ο ίδιος σημείωσε, επίσης, πως η Τρόικα θα πρέπει να έχει ολοκληρώσει την αξιολόγηση της Ελλάδας πριν τα μέσα Μαΐου.
«Δεν είναι προς το συμφέρον κανενός να καθυστερεί η αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε επείγουσα ανάγκη για κεφάλαια, καθώς έχει το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού και η κυβέρνηση μπορεί να χρηματοδοτήσει τις τρέχουσες ανάγκες της. Τα κεφάλαια θα χρειαστούν όταν η Ελλάδα θα κληθεί να πληρώσει το χρέος της και το ραντεβού επ' αυτού πηγαίνει για τα μέσα Μαϊου», πρόσθεσε.
Ο αξιωματούχος, δήλωσε, τέλος, ότι δεν έχει γίνει ακόμα καμία συζήτηση σχετικά με ένα τρίτο πακέτο διάσωσης για την Ελλάδα, το οποίο ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είπε ότι μπορεί να είναι απαραίτητο αν η Ελλάδα δεν ανακτήσει πλήρως την πρόσβασή της στις αγορές έως το 2015.

http://www.iefimerida.gr/news/140322/reuters-%CE%B7-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CE%B6%CF%89%CE%BD%CE%B7-%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CF%85%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%BD%CF%84-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1


(Reuters) - The euro zone will assure the International Monetary Fund in coming months that it will continue to bankroll Greece, enabling the IMF to disburse its share of international aid to Athens, a senior European Union official said on Friday.
Progress in Greek reforms, undertaken by Athens in return for international financial aid, will be among the topics for talks among euro zone finance ministers, called the Eurogroup, at a meeting on Monday.
Under IMF rules, the Fund cannot disburse its part of the loans to Greece unless it is financed 12 months ahead. But according to the IMF, Athens is 4.4 billion euros short in 2014 and 6.5 billion short in 2015.
For IMF money to flow to Greece, therefore, the euro zone will have to affirm that Athens will get more money.
"I foresee no problem in any of the euro zone states in signing up to this assurance of continued financing," a senior EU official with close knowledge of the issue said.
"It is not my expectation that there will be a concrete figure to that, but there will be a political assurance it will be forthcoming," the official said.
Greece is not in an urgent need of funds now, the official said. It had a primary budget surplus, so the government can finance its current needs. Extra money will be needed only when Greece must pay back debt, and its next big redemption date is not until mid-May, the official said.
That creates a deadline for when Greece needs to meet all the conditions necessary to get the next tranche of money from the euro zone. In EU jargon, that is called "closing the review" of reform progress.
"We are consulting with colleagues in Washington ... at the closure of the review there will have to be an assurance from the Eurogroup that over the next 12-month period the program remains fully financed," the official said.
Because of the time needed for the formalities of loan disbursement, he said, international inspectors will have to sign off on the Greek progress report well in advance of the mid-May redemption peak.
"It is not in anyone's interest ... to prolong the Greek review," the official said.
The official said there was no discussion yet on a third bailout for Greece, which German Finance Minister Wolfgang Schaeuble said might be necessary if Greece does not regain market access at affordable rates by 2015.
Nor were there any discussions on further debt relief to Athens, the prospect of which was held out by euro zone finance ministers in November 2012 on the condition, now met, that Greece should reach a primary budget surplus, the official said.

http://www.reuters.com/article/2014/01/24/us-eurozone-greece-idUSBREA0N18X20140124

Καμπανάκι από Fed για φοιτητικά δάνεια

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν αναλυτές της Fed για την άνοδο των μη εξυπηρετούμενων φοιτητικών δανείων στις ΗΠΑ, την ώρα που οι καθυστερήσεις στα στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια υποχωρούν.
Tα φοιτητικά δάνεια ξεπέρασαν το $1 τρισ. το τρίτο τρίμηνο του 2013, με το ποσοστό των καθυστερούμενων να ξεπερνά το 11,8%, σύμφωνα με στοιχεία της Fed Νέας Υόρκης.
"Είμαι πάντοτε εξαιρετικά ανήσυχος για μια πιστωτική αγορά η οποία επωφελείται από κυβερνητικές εγγυήσεις και επεκτείνεται πολύ γρήγορα" ανέφερε ο Jeffrey Lacker, πρόεδρος της Fed Ρίτσμοντ. "Αυτό βλέπουμε τώρα με τα φοιτητικά δάνεια και αυτό είδαμε με τα στεγαστικά" πρόσθεσε.
Όπως μεταδίδει το Bloomberg, η Fed Nέας Υόρκης ξεκίνησε την ανάλυση των φοιτητικών δανείων στο πλαίσιο των τριμηνιαίων εκθέσεων για το χρέος των νοικοκυριών. Η αρχή έγινε πριν από έξι χρόνια όταν επικεφαλής του οργανισμού ήταν ο Timothy Geithner.

http://www.euro2day.gr/news/world/article/1174086/hpa-kampanaki-apo-fed-gia-foithtika-daneia.html

Citi: "Βυθισμένη" σε ύφεση η Ελλάδα μέχρι το 2016

Δεν «βλέπει» ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας το 2014 η Citi που, κόντρα στις περισσότερες προβλέψεις, προχωρά σε μια μάλλον απαισιόδοξη εκτίμηση για την πορεία του ελληνικού ΑΕΠ. Προβλέπει συνέχιση της ύφεσης το 2014 και το 2015, ενώ εκτιμά πως το κούρεμα των ομολόγων του επίσημου τομέα αποτελεί τον μόνο δρόμο προς την δημοσιονομική βιωσιμότητα για την Ελλάδα.

Ειδικότερα, σε έκθεσή της για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας, η Citi εκτιμά πως οι περαιτέρω αυξήσεις φόρων που έχουν σχεδιαστεί για το επόμενο διάστημα σε συνδυασμό με τις περικοπές δαπανών, πιθανότατα θα αφήσουν βυθισμένη την Ελλάδα σε ύφεση το 2014 ακόμα και το 2015.

Όπως επισημαίνει η τράπεζα, η ύφεση στην Ελλάδα υποχώρησε στο 3% το γ’ τρίμηνο κυρίως χάρη στην μειωμένη δημοσιονομική απορρόφηση το 2011-2012 και την πτώση του πληθωρισμού. Για το 2013 ο οίκος τοποθετεί την συρρίκνωση του ελληνικού ΑΕΠ στο 3,3%, αναμένοντας άμβλυνση της ύφεσης στο 1,9% το 2014 και 0,5% το 2015. Η ανάκαμψη θα αργήσει να έρθει για την Ελλάδα καθώς, σύμφωνα με τη Citi, η χώρα θα δει ανάπτυξη το 2016 με ρυθμό 1,1%.

Επίσης, η Citi υποβαθμίζει σημαντικά τις εκτιμήσεις της για τον πληθωρισμό στη χώρα κυρίως λόγω του μεγάλου κενού στο ΑΕΠ της Ελλάδας τους επόμενους μήνες. Έτσι λοιπόν, προβλέπει μείωση του πληθωρισμού κατά 0,8% φέτος, 2,9% το 2014 και 2,4% το 2015. Οι τιμές καταναλωτή θα αρχίσουν να αυξάνονται ξανά στην Ελλάδα το 2018, εκτιμά ο οίκος.

Δυσοίωνες είναι και οι εκτιμήσεις της τράπεζας και για την πορεία του δημοσίου χρέους το οποίο προβλέπει ότι θα ανέλθει στο 175% του ΑΕΠ φέτος, για να ενισχυθεί περαιτέρω στο 190% και 199% του ΑΕΠ τα έτη 2014 και 2015, αντίστοιχα, και αυτό έχοντας συνυπολογίσει στις εκτιμήσεις της νέα μείωση του κόστους των δανείων του επίσημου τομέα.

«Οι διαπραγματεύσεις για νέα ανακούφιση της Ελλάδας από το βάρος του χρέους μέσω κουρέματος των ομολόγων του επίσημου τομέα θα εγείρουν πολιτική αστάθεια αυξάνοντας τον κίνδυνο πρόωρων εκλογών», υπογραμμίζει ενώ τοποθετείται λέγοντας πως μόνο το κούρεμα αυτών των τίτλων θα αποκαθιστούσε την δημοσιονομική βιωσιμότητα στην Ελλάδα. «Μια τέτοια συμφωνία ωστόσο είναι απίθανο να επιτευχθεί βραχυπρόθεσμα», σημειώνει η Citi, χωρίς να αποκλείει ωστόσο μικρού μεγέθους OSI το 2014 που δεν θα είναι όμως αρκετό για να αποκαταστήσει την βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο οίκος εκτιμά πως το ποσοστό χρέους προς ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω κατά τα επόμενα χρόνια, ενώ «βλέπει» ανάγκη για OSI για Ελλάδα, Κύπρο και Πορτογαλία. Παράλληλα, εκτιμά πως μεσοπρόθεσμα Ισπανία και Ιταλία δεν θα χρειαστούν PSI, αν και τονίζει πως η αναδιάρθρωση χρέους για αυτές τις χώρες παραμένει ένας πραγματικός κίνδυνος, ειδικότερα αν η πορεία του ΑΕΠ απογοητεύσει.

Η Citi εκτιμά πως η Σλοβενία ενδέχεται να αποτελέσει την 6η χώρα της ευρωζώνης που θα ζητήσει διάσωση το επόμενο έτος.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1918901

Τα επόμενα 50 χρόνια στην Ελλάδα

(δικές μου επισημάνσεις)

11-Οκτ-2013 

Σε κύριο άρθρο με τίτλο “The next 50 years in Greece”, η σύνταξη της εφημερίδας WALL STREET JOURNAL διερωτάται ως προς τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο τερματισμού του καθεστώτος των κυλιόμενων δανείων εντός ευρωζώνης, προβάλλοντας ως παράδειγμα την Ελλάδα.
Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής:  

Τίτλος: Τα επόμενα 50 χρόνια στην Ελλάδα,  
Υπότιτλος: Πως θα τερματιστεί το καθεστώς των αιώνιων, κυλιόμενων δανείων

Η ετήσια σύνοδος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ξεκινά την Παρασκευή (σ.σ. σήμερα) στην Ουάσιγκτον και ενώ το αδιέξοδο των ΗΠΑ ως προς τον προϋπολογισμό θα είναι το πρώτο θέμα στην ατζέντα, η Ελλάδα δεν θα βρίσκεται σε πολύ χαμηλότερη θέση. Αυτό που διακυβεύεται σήμερα, 3 ½ χρόνια αφότου η Αθήνα αναγκάστηκε να αποδεχτεί το πρώτο της δάνειο, είναι το εάν η Ελλάδα θα πρέπει να υποστεί δεκαετίες υπό την επιτήρηση των γειτόνων της εντός ευρωζώνης.
Αυτό δεν είναι η ιστορία που ακούτε στις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και τη Φραγκφούρτη. Σύμφωνα με τη δική τους ιστορία, η δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδας βρίσκεται υπό έλεγχο και η οικονομία της έχει ήδη φθάσει στο ναδίρ. Οι ελληνικές τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με χρήματα ιδιωτών και ο προϋπολογισμός της Αθήνας προσεγγίζει ένα ετήσιο πλεόνασμα – εκτός των ποσών για αποπληρωμή χρεωστικών τόκων και δανειακού κεφαλαίου-  για πρώτη φορά μετά το 2002.
Κανένα από αυτά τα στοιχεία της ιστορίας δεν είναι ψευδές, ωστόσο αποκρύπτονται ορισμένα δυσάρεστα δεδομένα. Το μικρό πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της ελληνικής κυβέρνησης φέτος είναι εν μέρει το αποτέλεσμα της καθυστέρησης στην επιστροφή φόρων και της πληρωμής λογαριασμών σε ιδιώτες εργολάβους και προμηθευτές. Η ε/φ «Καθημερινή» ανέφερε αυτήν την εβδομάδα ότι το ελληνικό Υπουργείο Εργασίας εξετάζει το ενδεχόμενο κατάσχεσης των περιουσιακών στοιχείων ιδιωτικών εταιρειών προκειμένου να συγκεντρώσει χρωστούμενες καταβολές για κοινωνική ασφάλιση. Οι κατασχέσεις περιουσιών μπορεί να είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών προβλέπει υψηλότερα εισοδήματα κατά το προσεχές έτος χάρη σε μια αύξηση της «φορολογικής συμμόρφωσης».
Εν τω μεταξύ, το πραγματικό μελανό σημείο για το μέλλον της χώρας είναι το ότι φέτος το κρατικό χρέος αναμένεται να φθάσει το 175.5% του ΑΕΠ. Η συζήτηση συνεχίζεται ως προς το εάν πρέπει να παραγραφεί μέρος των δανείων των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων προς την Ελλάδα, ωστόσο αυτή παραμένει συγκεχυμένη και μη εποικοδομητική. Το ΔΝΤ ζητά να παραγράψουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ένα μεγάλο μερίδιο από αυτά που τους χρωστά η Ελλάδα, αλλά για ιδιοτελείς λόγους: επιθυμεί να προβεί η ΕΕ σε ‘κούρεμα’ του ελληνικού χρέους, ούτως ώστε το ίδιο να αποπληρωθεί πλήρως.
Η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί ότι το βάρος του ελληνικού χρέους μπορεί να καταστεί υποφερτό, μειώνοντας το μέσο επιτόκιο του χρέους και επιμηκύνοντας το μέσο χρόνο ωρίμανσης. Η εξαγορά χρέους του περασμένου έτους σημαίνει ότι η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών δανείων προς την Ελλάδα ήδη φέρει μέσο χρόνο ωρίμανσης μεταξύ 15-30 ετών και ένα μέσο επιτόκιο περίπου 3.5%.
Το τρίτο δανειακό πακέτο της Ελλάδας, που αναμένεται τον επόμενο χρόνο, θα περιλαμβάνει περισσότερα δάνεια που θα αποπληρωθούν με αργούς ρυθμούς επί δεκαετίες. Υπάρχει ακόμη και η πρόταση για ανταλλαγή ορισμένων διμερών δανείων κ-μ της ευρωζώνης προς την Ελλάδα για 50ετή ομόλογα.
Ωστόσο, από τη στιγμή που η Ελλάδα θα αρχίσει να αναζητά αποπληρωμή σε 50 χρόνια, γιατί να μην αρχίσει να αναζητά το ίδιο σε 100 ή 200 χρόνια;  Το να παρατείνεις και να προσποιείσαι είναι μια στρατηγική με μακρά παρουσία στην ιστορία των κρίσεων εθνικού χρέους. Παρ’ όλα αυτά η αποδοχή μιας τέτοιας στρατηγικής τώρα θα ήταν ένας δυσάρεστος τρόπος για να θυμούνται οι ιστορικοί οικονομολόγοι τις πρώτες δεκαετίες του μεγάλου ευρωπαϊκού νομισματικού πειράματος, εάν υποτεθεί ότι θα διαρκέσει τόσο πολύ. 
Οι δανειστές της Ελλάδας ήδη σημειώνουν οικονομική ζημία καθώς το επιτόκιο των δανείων τους πλησιάζει το μηδέν και η ωρίμανσή τους πλησιάζει το άπειρο, ακόμα κι αν στην πράξη δεν καταγράφουν λογιστική ζημία. Εντούτοις, η προοπτική ενός άμεσου κουρέματος διαφαίνεται ως η πιο διαφανής και δημοκρατική λύση. Οι φορολογούμενοι των κ-μ της ευρωζώνης δικαιούνται να γνωρίζουν επακριβώς τις επιπτώσεις που έχει επιφέρει η απόφαση των κυβερνήσεων τους να μην αφήσουν την Ελλάδα να χρεοκοπήσει την άνοιξη του 2010. Εξάλλου, η δραστική μείωση του υπερβολικού χρέους της Ελλάδας θα βελτιώσει και τις πιθανότητες που έχει η Αθήνα να επιστρέψει στο δανεισμό από τις αγορές.
Γερμανοί αξιωματούχοι έχουν αρκετές αντιρρήσεις ως προς το κούρεμα. Σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο, η κυβέρνηση της χώρας δεν έχει το δικαίωμα να προβαίνει σε περαιτέρω δανεισμό δανειοληπτών οι οποίοι, στο πλαίσιο δέσμευσης με τη μορφή δανείου ή εγγύησης από τη γερμανική κυβέρνηση, οδηγούνται στην χρεοκοπία. Ουσιαστικά αυτό σημαίνει ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μπορεί να λάβει χώρα μόνο αν είναι ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί εκ νέου ένα πακέτο διάσωσης. Αυτή βέβαια η πιθανότητα μόνο προφανής δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια.  Όταν, όμως, η Αθήνα ξεκινήσει με συνέπεια να σημειώνει μικρά πλεονάσματα, τότε το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες θα μπορέσουν πιο εύκολα να σταματήσουν την παροχή πακέτων διάσωσης και να αποδεχτούν το ενδεχόμενο χρεοκοπίας.
Μια άλλη αντίρρηση αφορά το γεγονός ότι η διαγραφή θα απαλύνει την πίεση που υφίσταται η Αθήνα για μεταρρύθμιση και αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας. Αυτός ο φόβος δεν είναι καθόλου αβάσιμος. Εντούτοις, αν η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στο ευρώ, παρά τα πακέτα διάσωσης, τότε το ερώτημα που ανακύπτει είναι εάν η χώρα μπορεί να ανήκει πραγματικά στη νομισματική ένωση. Καλύτερα θα ήταν να έρθει κανείς αντιμέτωπος με το ζήτημα αυτό τώρα από το να τεθεί η Ελλάδα σε ένα αργόσυρτο πεντηκονταετές πρόγραμμα διάσωσης. 
Ένας τύπος συμβιβασμού θα μπορούσε να είναι να απαλλαγούμε από την, ομολογουμένως, παρωδία των συνεχιζόμενων δανείων και να ανταλλάξουμε εν συνόλω τα υφιστάμενα δάνεια της Ελλάδας με  ομόλογα άνευ τοκομεριδίων  με επιτόκιο 1%. Αυτό θα σήμαινε και την παραδοχή της αποτυχίας του σχεδίου διάσωσης, αποφεύγοντας, ενδεχομένως, τα νομικά κωλύματα που θα είχε ένα άμεσο κούρεμα. Έτσι, η διαφάνεια που θα προέκυπτε θα διευκόλυνε τους ιδιώτες πιστωτές να δανείσουν πάλι στην Αθήνα σε μικρές ποσότητες, προκειμένου να καλύψει τις χρηματοπιστωτικές της ανάγκες.
Η τραγωδία συνίσταται στο ότι οι πολιτικοί της Ευρώπης προτιμούν την αέναη παροχή κυλιόμενων δανείων, διότι αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους. Στην ουσία, δεν υποχρεούνται ποτέ να παρουσιάσουν στους φορολογούμενους τους στοιχεία για την ελληνική διάσωση. Και ενώ η ελληνική οικονομία ποτέ δεν ανακάμπτει επί της ουσίας, είναι πολύ πιθανό να αποφύγει μια εκ νέου κρίση. Το πολιτικό στοίχημα είναι να ξεχαστούν οι απερισκεψίες των τελευταίων 5 ετών.
Αν υποθέσουμε ότι δεν θα υπάρξει μια νέα ύφεση, όλο αυτό θα μπορούσε να δουλέψει- για όλους, εκτός ίσως από τους νέους της Ελλάδας που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον. 

δημοσίευση
http://online.wsj.com/article/SB10001424052702304626104579122923263849900.html

via
http://mignatiou.com/2013/10/wsj-%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1-50-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/

______________________________________________

νομίζω ότι οι αμερικάνοι δημοσιογράφοι έχουν αντιληφθεί πλήρως το ελληνικό ζήτημα στη παρούσα φάση του

εννοείται ότι προσπαθούν να το ορίσουν εντός του πλαισίου της ΟΝΕ και του ευρώ

οι λίγες αιχμές που αφήνουν είναι το ελάχιστο που αποδίδουν ως παραδοχή αποτυχίας του όλου εγχειρήματος, θα μπορούσαν να γραφτούν τόμοι

Ξέκοψαν κάθε κουβέντα για νέο κούρεμα

Σε όχι ιδιαίτερα θερμό κλίμα για την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε 

η συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, 

όπου το θέμα του χρηματοδοτικού κενού της χώρας αρκέστηκε απλώς στα πηγαδάκια πριν τη συνεδρίαση του Eurogroup, 

αλλά και μετά την ολοκλήρωσή του.

Ο επικεφαλής του Eurogroup, κ. Ντάισελμπλουμ ξεκαθάρισε 

όπως είχε κάνει και πριν λίγες ημέρες πως το θέμα των χρηματοδοτικών αναγκών 

της Ελλάδας για το δεύτερο εξάμηνο του 2014 

θα τεθεί στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων τον Δεκέμβριο ή ακόμα και τον Ιανουάριο. 

Για αυτό ακριβώς το χρηματοδοτικό κενό είχε προηγηθεί 

η δήλωση του μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ, κ. Άσμουσεν, 

ο οπίος απέρριψε με κατηγορηματικό τρόπο την πρόταση του Γιάννη Στουρνάρα 

για κάλυψη του κενού μέσω της μετακύλισης της λήξης των ελληνικών ομολόγων 

που διατηρεί το ευρωσύστημα. 

Με αυτό τον τρόπο ο κ. Άσμουσεν πέταξε την καυτή πατάτα του χρηματοδοτικού κενού 

στην ελληνική πλευρά, σημειώνοντας με νόημα πως 

η μετακύλιση θα σημαίνει νομισματική χρηματοδότηση και αυτό απαγορεύεται ρητά.

Αυτή η στάση δεν ήταν τυχαία, καθώς ο κ. Άσμουσεν 

θεωρείται ο άνθρωπος που στηρίζει απόλυτα τις πρωτοβουλίες της κας Μέρκελ. 

Δυσάρεστες εκπλήξεις επεφύλλασσε και ο κ. Ντάιλσεμπλουμ 

ξεκαθαρίζοντας πως 

'δεν υπάρχει στήριξη στο Eurogroup για κούρεμα του ελληνικού χρέους". 

Επιπλέον ο ίδιος άφησε ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο για τη λήψη νέων μέτρων, 

λέγοντας χαρακτηριστικά πως 

"είναι πολύ νωρίς να πούμε εάν η Ελλάδα θα χρειαστεί επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα". 

Ο κ. Ντάισελμπλουμ δήλωσε πως η Ελλάδα ποτέ δεν είναι εύκολη υπόθεση, 

σημειώνοντας πως γίνεται ακόμα δρόμος για να επιτευχθεί το πρωτογενές πλεόνασμα, 

δίνοντας σήμα στις ελληνικές αρχές πως οι μεταρρυθμίσεις έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους. 

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟ EUROGROUP

Τη βεβαιότητα ότι δεν θα ληφθούν άλλα οριζόντια δημοσιονομικά μέτρα, εξέφρασε σήμερα από το Λουξεμβούργο, μιλώντας στους δημοσιογράφους, ο υπουργός οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, λίγο μετά τη λήξη του Eurogroup.

Ο κ. Στουρνάρας τόνισε ότι το βάρος των κυβερνητικών προσπαθειών επικεντρώνεται τώρα στη μεγαλύτερη δυνητική αύξηση του ΑΕΠ και στην υιοθέτηση μέτρων καθαρά διαρθρωτικού χαρακτήρα. Πρόσθεσε, επίσης, ότι το «κυκλικά διορθωμένο πρωτογενές πλεόνασμα» της Ελλάδας (δηλαδή το απαλλαγμένο από συγκυριακούς παράγοντες πλεόνασμα) ανέρχεται στο 4-6% του ΑΕΠ.

Ο υπουργός οικονομικών πρόσθεσε ότι η Ελλάδα βρίσκεται πολύ κοντά στην ικανοποίηση των προαπαιτούμενων για την εκταμίευση της δόσης, ύψους 1 δισ. ευρώ.

Σε ό,τι αφορά το λεγόμενο «χρηματοδοτικό κενό» της Ελλάδας, ο Γ. Στουρνάρας το προσδιόρισε γύρω στα 5 δισ. ευρώ για το δεύτερο εξάμηνο του 2014 και γύρω στα 10,4-10,8 δισ. ευρώ για τη διετία (Ιουλίου 2014-Ιουλίου 2016). Σημείωσε ότι στο αποψινό Eurogroup έγινε μια πρώτη συζήτηση και ότι η απόφαση αναμένεται να ληφθεί ως το τέλος του έτους.

Κληθείς να σχολιάσει τη δήλωση του εκτελεστικού μέλους του συμβουλίου της ΕΚΤ, Γκιόργκ 'Ασμουσεν ότι το χρηματοδοτικό κενό δεν θα καλυφθεί με τη μετακύληση ομολόγων, ο Γ. Στουρνάρας τόνισε ότι όλες οι επιλογές βρίσκονται στο τραπέζι. Πρόσθεσε ότι αν το κενό δεν καλυφθεί με μετακύληση ομολόγων, τότε θα καλυφθεί με ένα ισοδύναμο τρόπο. «Τίποτα δεν είναι εκτός διαπραγμάτευσης», ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός οικονομικών και πρόσθεσε: «Όπως εμείς τηρούμε τις δεσμεύσεις μας, έτσι και οι εταίροι θα τηρήσουν τις δικές τους».

Σε ό,τι αφορά τη συζήτηση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ο Γ. Στουρνάρας δήλωσε ότι η Ελλάδα επιθυμεί «απομείωση του χρέους», σημειώνοντας πως αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους, όπως π.χ με την επιμήκυνση της ωρίμανσης των δανείων ή/και με τη μείωση των επιτοκίων.

Ερωτηθείς για την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, ο Γ. Στουρνάρας ανέφερε ότι καλό θα ήταν αυτό να συμβεί πριν από τη λήξη του δημοσιονομικού προγράμματος και συγκεκριμένα το δεύτερο εξάμηνο του 2014, εκδίδοντας περιορισμένου ύψους ομόλογα.

http://gr.news.yahoo.com/παγωμάρα-στο-eurogroup-για-την-ελλάδα-ξέκοψαν-κάθε-202512518.html 

 

Πώς θα είναι η Ευρωζώνη ύστερα από 10 χρόνια

Τέσσερις κορυφαίοι οικονομολόγοι προβλέπουν το μέλλον και το ΔΝΤ προτείνει δημοσιονομική ενοποίηση

Των Λεωνιδα Στεργιου και Κωνσταντινου Καρκαγιαννη

Η Ευρωζώνη το 2020 δεν θα μοιάζει σε τίποτα με αυτό που γνωρίζουμε σήμερα. Στην καλύτερη περίπτωση θα είναι πιο μικρή και αντιμέτωπη με σοβαρά δημογραφικά προβλήματα, ενώ στη χειρότερη θα βρίσκεται αντιμέτωπη με αλλεπάλληλες κρίσεις χρέους, πτωχεύσεις που θα την οδηγήσουν σε διάλυση. Αυτό είναι το κεντρικό συμπέρασμα τεσσάρων κορυφαίων οικονομολόγων που πήραν μέρος σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης του think tank Centre for EuropeaReform σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης μέχρι το 2020.

Ο Πολ ντε Χράουβε, καθηγητής οικονομικών στο LondoSchool of Economics πιστεύει πως το πρόβλημα ξεκινάει από την αλόγιστη παροχή δανείων προς τις ελλειμματικές χώρες του Νότου πριν από το ξέσπασμα της κρίσης το 2009. Σήμερα, το πρόβλημα διατηρείται εξαιτίας της επιμονής των πιστωτριών χωρών του Βορρά να λάβουν στο ακέραιο τα χρήματα που έχουν δανείσει σε Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία και Ιρλανδία.

Ο γνωστός οικονομολόγος Τζορτζ Μάγκνους επισημαίνει ότι η Ευρωζώνη οδηγείται σε αδιέξοδο, καθώς η Γερμανία προσπαθεί να επιβάλει ένα οικονομικό μοντέλο το οποίο προς το παρόν λειτουργεί αποτελεσματικά μόνο για τη δική της οικονομία. Η πιο ριζοσπαστική πρόταση-πρόβλεψη προέρχεται από τον Γερμανό οικονομολόγο και σύμβουλο της Deutsche Bank Τόμας Μάιερ: Ευρωζώνη δύο ταχυτήτων με την κυκλοφορία δύο ευρώ είναι αναπόφευκτη εξέλιξη. Επανίδρυση σε σωστές βάσεις προτείνει ο οικονομολόγος Χόλγκερ Σμέντινγκ από το think tank του Berenberg στο Λονδίνο. Πιστεύει ότι η Ευρωζώνη και το ευρώ ξεκίνησαν σε λάθος βάση από την αρχή. Απαιτούνται ριζικές αναδιαρθρώσεις σε όλους τους τομείς -από το δημογραφικό μέχρι το ευρωσύστημα- προκειμένου να διασωθεί η Ευρωζώνη. Αν γίνει κάτι τέτοιο, τότε το μέλλον της θα εξασφαλιστεί από τους σημερινούς κινδύνους: τη Γαλλία και τη Βρετανία.

Βόρειοι και Νότιοι

Σύμφωνα με τον Ντε Χράουβε, το Βερολίνο και οι υπόλοιπες πιστώτριες χώρες επέβαλαν, με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πολιτική λιτότητας στις χώρες του Νότου. Στόχος της πολιτικής λιτότητας είναι η επίτευξη μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων από τα οποία θα αποπληρωθούν τα εξωτερικά χρέη. Ομως, τα χρέη αυτά είναι τόσο μεγάλα που απαιτούνται δεκαετίες για να αποπληρωθούν. Για παράδειγμα, η Ελλάδα θα χρειαστεί 30% αν πετύχει πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών 3% του ΑΕΠ και 22 χρόνια με πλεόνασμα 4%. Ποια οικονομία και πολιτικό σύστημα μπορεί να αντέξει τρεις δεκαετίες με λιτότητα, ύφεση, ανεργία και ένα περιβάλλον που δυνητικά αυξάνει το χρέος; Ο ίδιος δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα χρεοκοπήσουν χώρες του Νότου όπως η Ελλάδα ή η Πορτογαλία. Ομως, πιστεύει ότι αν είναι να πτωχεύσουν, θα πρέπει να γίνει το γρηγορότερο δυνατό καθώς θα βγουν από τον φαύλο κύκλο της λιτότητας και οι πιστωτές θα αναγκαστούν να διαγράψουν μέρος των χρεών.

Ο Μάγκνους πιστεύει ότι το πρόβλημα ξεκινά από την ανεπάρκεια της Ευρωζώνης να βρει λύση στο δημογραφικό (γήρανση πληθυσμού), στην ανταγωνιστικότητα, την παραγωγικότητα και στη χρηματοδότηση της οικονομίας. Παραθέτει μεγέθη που δείχνουν ότι οι νέοι στην Ευρωζώνη θα έχουν μειωθεί κατά 1,5% μέχρι το 2020, ενώ θα περάσει στην τρίτη θέση, πίσω από την Κίνα, στην έρευνα και την ανάπτυξη μέχρι το 2030-35. Επίσης, οι μη πτυχιούχοι θα είναι πέντε φορές περισσότεροι από ό,τι στις ΗΠΑ. Ενα τέτοιο μοντέλο είναι καταδικασμένο, ισχυρίζεται ο Μάγκνους. Και το μοντέλο της Γερμανίας να εξάγει μόνο στις αναδυόμενες επίσης δεν έχει μέλλον ούτε ταιριάζει σε όλες τις οικονομίας. Για πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων είναι ότι δεν μπορεί όλες οι οικονομίες να είναι πλεονασματικές. Ο Μάγκνους προτείνει πολιτικές για ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης και ανάσχεση της ύφεσης, σε συνδυασμό με την τραπεζική ενοποίηση, αλλά με τρόπο που να απαιτηθούν λιγότερες ανάγκες για την ανακεφαλαιοποίηση και να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη των αγορών.

Δύο νομίσματα

Ο Μάγιερ πιστεύει ότι η κυκλοφορία δύο ευρώ (ένα για την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και ένα για τον Νότο) είναι αναπόφευκτη. Η πιστωτική κρίση του 2008 αντικατέστησε τον τραπεζικό δανεισμό από τον κρατικό, με αποτέλεσμα να εκτιναχθούν ελλείμματα και χρέη, απειλώντας το «οικοδόμημα» του ευρώ που στηρίζεται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Επομένως, ο Νότος θα πρέπει να υιοθετήσει ένα δικό του νόμισμα και μία νομισματική πολιτική που θα διευκολύνει τη δημοσιονομική. Ετσι θα αποκατασταθεί η ανταγωνιστικότητα του Νότου και θα αμβλυνθούν οι ανισορροπίες με τον Βορρά.

Ανατρεπτικό σενάριο

Σήμερα η Ευρωζώνη είναι χωρισμένη σε δύο ομάδες: πιστωτές και δανειολήπτες. Οι πρώτοι από τη θέση του τιμωρού πιέζουν τους Νότιους για μεταρρυθμίσεις. Το αποτέλεσμα είναι οι Νότιοι να προηγούνται σε μεταρρυθμίσεις. Η μόνη που μένει πίσω είναι η Γαλλία και στη συνέχεια η Γερμανία, διότι βρίσκεται στη θέση του τιμωρού. Αν η Γαλλία προωθήσει σοβαρές μεταρρυθμίσεις χωρίς ιδιαίτερη βιασύνη, τότε μαζί με τη Βρετανία το 2020 θα έχουν εκτοπίσει τη Γερμανία από την πρώτη θέση στην τρίτη μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ολα αυτά υπό την προϋπόθεση ότι η Βρετανία θα παραμείνει στην Ε.Ε. μετά το 2017.

Ανταγωνιστικότητα

Η διαφορά ανταγωνιστικότητας και δομής των οικονομιών μεταξύ Νότου και Βορρά στην Ευρωζώνη φαίνεται στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Η Ελλάδα έχει περιορίσει σημαντικά το έλλειμμα εξαιτίας της δημοσιονομικής προσαρμογής (προκάλεσε κατακόρυφη μείωση της εγχώριας ζήτησης και, κατά συνέπεια μείωση των εισαγωγών) και όχι λόγω αντίστοιχης αύξησης της ανταγωνιστικότητας. Επίσης, στη συρρίκνωση του ελλείμματος συνέβαλε και η αύξηση του τουρισμού.

Οι παρενέργειες

Η πιστωτική κρίση αντικατέστησε την τραπεζική χρηματοδότηση με την κρατική. Τα ελλείμματα εκτινάχθηκαν και με τη σειρά του το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Οι υπερχρεωμένες οικονομίες του Νότου αναδείχθηκαν οι αδύναμοι κρίκοι. Ισπανία και Πορτογαλία προσέφυγαν σε πακέτα διάσωσης τα οποία, ωστόσο, αύξησαν περισσότερο το δημόσιο χρέος, προκαλώντας έναν φαύλο κύκλο λιτότητας, ύφεσης και βιωσιμότητας του χρέους.

Κόστος εργασίας

Τα μέτρα λιτότητας για τη δημοσιονομική προσαρμογή μέσω της «εσωτερικής υποτίμησης» προκάλεσαν κατακόρυφη πτώση του εργατικού κόστους στις χώρες που προσέφυγαν στους μηχανισμούς στήριξης. Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό να αντισταθμίσει τις απώλειες θέσεων εργασίας που προκάλεσε η ανεργία λόγω της ύφεσης. Η μελέτη του CER καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι χώρες που δέχθηκαν βοήθεια πραγματοποίησαν τις μεγαλύτερες μεταρρυθμίσεις.

Αντίθετη πορεία

Την περίοδο που o αδύναμος Νότος πραγματοποιούσε μεγάλη προσαρμογή του εργατικού κόστους (εσωτερική υποτίμηση), οι οικονομίες του Βορρά ακολουθούσαν αντίθετη πορεία, παρουσιάζοντας αύξηση του μισθολογικού κόστους. Για παράδειγμα, το κόστος εργασίας ανά μονάδα παραγόμενου προϊόντος στην Ελλάδα από το 2009 έως το 2012 μειώθηκε κατά περίπου 8%. Την ίδια χρονική περίοδο το μισθολογικό κόστος στη Γερμανία αυξήθηκε κατά περίπου 2%.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_2_29/09/2013_535076

Ωρα για τη δημιουργία ενός κεντρικού προϋπολογισμού

Οι χώρες της Ευρωζώνης θα πρέπει να είναι έτοιμες να παραχωρήσουν κυριαρχικά δικαιώματα επί της σύνταξης του προϋπολογισμού, να καταβάλουν χρήματα για να φτιάξουν μηχανισμούς ασφάλισης και να προχωρήσουν στην έκδοση ευρωομολόγων, σύμφωνα με την άποψη οικονομολόγων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Προκειμένου να αποφύγουν την επανεμφάνιση κρίσεων, τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης θα πρέπει να ενισχύσουν τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας και να δημιουργήσουν Ταμεία μέσω των οποίων θα μεταφέρονται πόροι από χώρα σε χώρα προτού χτυπήσει η κρίση, σύμφωνα με μελέτη οικονομολόγων του ΔΝΤ. «Αν και το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προβλημάτων των κρατών-μελών θα πρέπει να είναι ο σχηματισμός μεγαλύτερων εθνικών αποθεματικών, η ένταση των κρίσεων καθώς και η δυνατότητα να προκαλέσουν «πάγωμα» των αγορών σημαίνει ότι πρέπει να υπάρξει ένας μηχανισμός ασφάλισης για ολόκληρη την Ευρωζώνη. Η δημοσιονομική ενοποίηση δεν μπορεί να είναι αυτός ο μηχανισμός», αναφέρεται στη μελέτη. Το έργο που επείγει περισσότερο, σύμφωνα με το ΔΝΤ, είναι η δημιουργία ενός ταμείου διάσωσης των τραπεζών, θέμα το οποίο, μαζί με το ζήτημα ποιος θ’ αποφασίζει και θα πληρώνει για την εκκαθάριση προβληματικών τραπεζών, έχει προκαλέσει σοβαρές τριβές μεταξύ των κρατών-μελών και μεταξύ των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. Προκειμένου να προχωρήσει το σχέδιο, τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης θα πρέπει να συμφωνήσουν να παραχωρήσουν εξουσίες επί του προϋπολογισμού τους, σύμφωνα με το ΔΝΤ. «Η Ευρωζώνη δεν έχει την πολυτέλεια να επιτρέψει την επανάληψη ασύνετων δημοσιονομικών και οικονομικών πολιτικών από ορισμένες χώρες. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι εφαρμόζονται οι δημοσιονομικοί κανόνες, πρέπει να δοθούν τα κατάλληλα κίνητρα αλλά και να υπάρχουν αξιόπιστες απειλές στην περίπτωση που τα κράτη-μέλη δεν συμμορφώνονται». Από την άλλη πλευρά, η ύπαρξη και η εφαρμογή αυστηρών δημοσιονομικών κανόνων θα επιτρέψουν στα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης να συνεισφέρουν από κοινού πόρους για τη δημιουργία ενός ασφαλιστικού ταμείου ή ακόμη και ενός πλήρους προϋπολογισμού, υποθέτουν οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ.

Το επόμενο βήμα για τη δημιουργία μιας δημοσιονομικής ένωσης θα μπορούσε να είναι η από κοινού έκδοση ομολόγων με εγγύηση τα έσοδα που θα συνεισφέρουν τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης στον κοινό προϋπολογισμό, σύμφωνα με την άποψη των οικονομολόγων του ΔΝΤ. Η έκδοση ευρωομολόγων θα χρησίμευε για τη χρηματοδότηση προσωρινής μεταφοράς πόρων προς κράτη-μέλη της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν οικονομικές κρίσεις ή ακόμη και για τη χρηματοδότηση του ταμείου διάσωσης τραπεζών, καταλήγει η μελέτη των οικονομολόγων του ΔΝΤ. Σημειώνεται ότι η εν λόγω μελέτη αποτελεί προσωπική άποψη των οικονομολόγων και όχι του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ. Ενδεχομένως ν’ απηχεί τις απόψεις του Ταμείου, όπως έχουν εκφραστεί κατά καιρούς και από τη γενική διευθύντριά του Κριστίν Λαγκάρντ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί επίσημη πολιτική του ΔΝΤ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_2_29/09/2013_535075

Οι δύο εναλλακτικές, η εξής... μία: στάση πληρωμών

Η προσπάθεια των χωρών του Νότου να εφαρμόσουν την πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, με τεράστιο κόστος όσον αφορά τη μείωση του ΑΕΠ και την αύξηση της ανεργίας, δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη πολιτική εσωτερικής ανατίμησης στις χώρες του Βορρά, γεγονός που σημαίνει ότι ολόκληρο το βάρος της οικονομικής προσαρμογής πέφτει αποκλειστικά στις χώρες του Νότου. Σύμφωνα με τον Ντε Χράουβε, η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ευρωζώνη είναι η ίδια με αυτή που επικράτησε στη Γερμανία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διότι τα υπερχρεωμένα κράτη του Νότου είναι υποχρεωμένα να πληρώνουν επί δεκαετίες μεγάλα ποσά στις πιστώτριες χώρες. «Μια τέτοια παρατεταμένη περίοδος μεταφοράς πόρων σε ξένα έθνη θα έρθει σε σύγκρουση με την έλλειψη πολιτικής νομιμοποίησης, όπως έγινε και στη Γερμανία. Κανένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να επιβιώσει αν θεωρηθεί ότι ενεργεί σύμφωνα με τα συμφέροντα ξένων εθνών και όχι των ίδιων των πολιτών του», υποστηρίζει ο Ντε Χράουβε.

Κατά τον Ντε Χράουβε, η Ευρωζώνη διαθέτει τρεις επιλογές αν θέλει να αποφύγει την άτακτη χρεοκοπία των χωρών του Νότου. Πρώτον, να υιοθετήσει συμμετρική δημοσιονομική πολιτική. Δηλαδή, οι χώρες του Βορρά να αντισταθμίσουν, εν μέρει, την πολιτική λιτότητας στις χώρες του Νότου υιοθετώντας επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, η οποία θα ενισχύσει τη ζήτηση και την ανάκαμψη της Ευρωζώνης και ταυτόχρονα θα περιορίσει τις ανισορροπίες του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών μεταξύ Βορρά και Νότου. Κοντολογίς, οι χώρες της περιφέρειας θα μειώσουν τα ελλείμματά τους εφαρμόζοντας λιγότερα μέτρα λιτότητας. Δεύτερη επιλογή είναι η ΕΚΤ να αγοράσει σημαντικό μέρος του υπάρχοντος δημοσίου χρέους των χωρών του Νότου και να προχωρήσει σε μερική διαγραφή του. Η μερική διαγραφή χρέους δεν θα έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στις χώρες του Βορρά, παρά μόνο θετικό αντίκτυπο στις χώρες του Νότου. Οι χώρες του Βορρά δεν θα χάσουν χρήματα διότι η ΕΚΤ διαγράφοντας τα χρέη θα τα αντικαταστήσει αυξάνοντας τη νομισματική βάση, δηλαδή τυπώνοντας νέο χρήμα. Μακροπρόθεσμα, εξηγεί ο Ντε Χράουβε, οι χώρες του Βορρά μπορεί να χάσουν χρήματα εξαιτίας της ανόδου του πληθωρισμού που τελικά θα προκαλέσει το τύπωμα νέου χρήματος, αν και μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα περιορίζοντας τη ρευστότητα στο σύστημα και την πιστωτική επέκταση. «Ιδανικά, η Ευρωζώνη θα συνδυάσει τη συμμετρική δημοσιονομική πολιτική με μερική διαγραφή χρέους από την ΕΚΤ. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά απίθανο ότι θα επιλεγεί μια από τις δύο εναλλακτικές, πολύ περισσότερο ο συνδυασμός τους. Η συναισθηματική αντίσταση προς τέτοιες στρατηγικές παραμένει πολύ ισχυρή στον Βορρά της Ευρώπης. Οπότε απομένει μόνο μία λύση: οι χώρες της Νότιας Ευρώπης να προχωρήσουν σε στάση πληρωμών» εξηγεί ο Ντε Χράουβε.

Η επιμονή των χωρών του Βορρά για πλήρη αποπληρωμή των χρεών καθιστά πιθανότερες μεγαλύτερες και άτακτες χρεοκοπίες, ενώ θα ήταν προς το συμφέρον και των δύο πλευρών η μερική ελάφρυνση του χρέους ώστε να είναι δυνατή εξυπηρέτησή του. «Ατυχώς... σε πολλές χώρες του Βορρά επικρατούν μανιχαϊκές απόψεις περί καλού και κακού, γεγονός που οδηγεί στη συναισθηματική επιθυμία για κολασμό του κακού. Με αυτή τη νοοτροπία οι πολιτικοί των χωρών του Βορρά δυσκολεύονται να επιλέξουν τη λογική λύση που θα ήταν επωφελής για όλους» καταλήγει ο Ντε Χράουβε.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_2_29/09/2013_535074

Παγίδα και αυταπάτη ότι η εσωτερική υποτίμηση είναι η λύση στην κρίση

Απορρίπτει ο οικονομολόγος της Capital Economics, Ben May, τη “συνταγή” της εσωτερικής υποτίμησης που εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη.
Προκειμένου να ανακτήσουν οι χώρες της περιφέρειας τη χαμένη τους ανταγωνιστικότητα μέσω της εσωτερικής υποτίμησης, θα έπρεπε τα χρέη τους να εκτιναχθούν σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα, τα οποία θα έφερναν την καταστροφή, εκτιμά ο May.
Ειδικότερα, η Capital Economics έχει υπολογίσει ότι για να ανακτήσει το σύνολο της χαμένης της ανταγωνιστικότητας η περιφέρεια, οι τιμές θα πρέπει να μειωθούν περίπου κατά 23% στην Ελλάδα, 12% στην Ιταλία και 6% στην Ισπανία και την Ιταλία.
Όμως, εάν συμβεί αυτό, και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ για το ΑΕΠ, το 2020, το ελληνικό χρέος θα φτάσει στο 170% του ΑΕΠ, έναντι του 124% που προβλέπει η τρόικα. Αλλά και το χρέος της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιταλίας θα ξεπεράσει το όριο του 120% του ΑΕΠ.
Η Capital Economics εκτιμά, μάλιστα, ότι τελικά η εικόνα θα είναι ακόμα χειρότερη. Και αυτό γιατί θεωρεί τις προβλέψεις του ΔΝΤ για το ΑΕΠ υπεραισιόδοξες, ακόμα και χωρίς να συνυπολογιστούν οι επιπτώσεις του αποπληθωρισμού. Με τις εκτιμήσεις της εταιρείας ερευνών, το ισπανικό και πορτογαλικό χρέος θα φτάσει στο 150% του ΑΕΠ έως το 2020. Στην Ελλάδα και την Ιταλία, το χρέος θα αγγίξει το 200% του ΑΕΠ.
“Επομένως, η εσωτερική υποτίμηση δεν θα λύσει το πρόβλημα της Ευρωζώνης, αλλά αντίθετα θα μεταφέρει τα συμπτώματά του από τη μία σφαίρα στην άλλη. Σε συνθήκες υψηλών χρεών, η εσωτερική υποτίμηση, ως πιθανή λύση στα προβλήματα του ευρώ, δεν είναι παρά μία παγίδα και μία αυταπάτη”, καταλήγει ο May.

http://www.newmoney.gr/article/10354/capital-economics-pagida-kai-aytapati-oti-i-esoteriki-ypotimisi-einai-i-lysi-stin

Ύφεση 3,9% και χρέος στο 190,5% του ΑΕΠ «βλέπει» η S&P

Την άνοδο του ελληνικού χρέους στο 190,5% του ΑΕΠ και ύφεση στο 3,9% προβλέπει για φέτος η Standard & Poor’s σε τελευταία μελέτη της για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, θεωρώντας ότι το μακροοικονομικό κλίμα θα επιβαρύνει τις ελληνικές τράπεζες που αξιολογούνται στο χειρότερο επίπεδο κινδύνου, στο ίδιο όπου βρίσκονται οι τράπεζες της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας, ενώ της Αιγύπτου και της Βουλγαρίας είναι σε καλύτερο επίπεδο.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Standard & Poor’s, η ελληνική οικονομία θα συρρικνωθεί και πάλι φέτος, δίνοντας συνέχεια σε μία βαθιά ύφεση, η οποία συνεχίζεται από το 2008 και έφτασε πέρυσι στο 6,8%.
Ειδικότερα, οι προβλέψεις του οίκου κάνουν λόγο για μείωση του ΑΕΠ κατά 3,9%, με τον πληθωρισμό να μειώνεται κατά 1%, ενώ στην εξαετία της κρίσης το κατά κεφαλήν ΑΕΠ θα έχει συρρικνωθεί κατά 32%. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα συνδικάτα και άλλα εμπλεκόμενα μέρη αναμένεται να συνεχίσουν να περιπλέκουν τη διαδικασία προς τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις της οικονομίας.
Ομως, ο οίκος θεωρεί ότι η πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ βραχυπρόθεσμα μειώνεται, ενώ η Ευρωπαίοι εταίροι έχουν εκδηλώσει την αποφασιστικότητά τους να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της σταθερότητας στην Ελλάδα.
Η βαθιά ύφεση, σε συνδυασμό με τις έντονες πιστωτικές πιέσεις που οδήγησαν σε δύο ελληνικές αναδιαρθρώσεις το 2012, θα επιτείνει τις ανισορροπίες στον τραπεζικό κλάδο, προειδοποιεί η S&P. Και εκτιμά ότι αυτές θα εκδηλωθούν με τη μορφή των αυξανόμενων ζημιών στα χαρτοφυλάκια δανείων, τις οποίες ο οίκος υπολογίζει στο 17-19% του συνόλου των δανείων.
Η S&P εκτιμά ότι η διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης που βρίσκεται σε εξέλιξη θα οδηγήσει σε σημαντική παρουσία του Δημοσίου στις διοικήσεις των τραπεζών, γεγονός το οποίο θα εντείνει τον κίνδυνο να αυξηθούν οι στρεβλώσεις στην αγορά.

http://www.naftemporiki.gr/finance/story/644957

Eurostat: Στο 10% το έλλειμμα του 2012

Στο 10% διαμορφώθηκε το έλλειμμα της Ελλάδας το 2012, ενώ το χρέος ανήλθε στο 156,9% του ΑΕΠ, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Eurostat.

Στην Ευρωζώνη, το έλλειμμα μειώθηκε στο 3,7% από 4,2% που ήταν το 2011, ενώ στην Ε.Ε.-27 το έλλειμμα μειώθηκε σε 4% από 4,4%. Όσον αφορά στο χρέος, αυτό αυξήθηκε σε 90,6% από 87,3% και σε 85,3% από 82,5%, αντίστοιχα.
Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, τα χαμηλότερα ελλείμματα καταγράφηκαν πέρυσι στην Εσθονία (-0,3%), τη Σουηδία (-0,5%), τη Βουλγαρία και το Λουξεμβούργο (-0,8%) και τη Λετονία (-1,2%), ενώ η Γερμανία εμφάνισε πλεόνασμα 0,2%.
Συνολικά 17 κράτη – μέλη είχαν έλλειμμα άνω του 3%: η Ισπανία (-10,6%), η Ελλάδα (-10,0%), η Ιρλανδία (-7,6%), η Πορτογαλία (-6,4%), η Κύπρος και το Ηνωμένο Βασίλειο (-6,3%), η Γαλλία (-4,8%), η Τσεχία (-4,4%), η Σλοβακία (-4,3%), η Ολλανδία (-4,1%), η Δανία και η Σλοβενία (-4,0%), το Βέλγιο και η Πολωνία (-3,9%), η Μάλτα (-3,3%), η Λιθουανία (-3,2%) και η Ιταλία (-3,0%).
Όσον αφορά στο χρέος, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στην Εσθονία (10,1%), τη Βουλγαρία (18,5%), το Λουξεμβούργο (20,8%), τη Ρουμανία (37,8%), τη Σουηδία (38,2%), τη Λετονία και τη Λιθουανία (40,7%).
Αντιθέτως, 14 κράτη – μέλη είχαν χρέος άνω του 60% του ΑΕΠ: η Ελλάδα (156,9%), η Ιταλία (127,0%), η Πορτογαλία (123,6%), η Ιρλανδία (117,6%), το Βέλγιο (99,6%), η Γαλλία (90,2%), το Ηνωμένο Βασίλειο (90,0%), η Κύπρος (85,8%), η Ισπανία (84,2%), η Γερμανία (81,9%), η Ουγγαρία (79,2%), η Αυστρία (73,4%), η Μάλτα (72,1%) και η Ολλανδία (71,2%).
Εκτός στόχων τα ελλείμματα Γαλλίας, Ισπανίας
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Γαλλία δεν κατάφερε να πετύχει τον στόχο της για το έλλειμμα, ενώ και στην Ισπανία το έλλειμμα αυξήθηκε περισσότερο απ’ όσο αναμενόταν.
Συγκεκριμένα, το δημοσιονομικό έλλειμμα της Γαλλίας ανήλθε πέρυσι στο 4,8% έναντι στόχου για 4,5%. Στην Ισπανία, το έλλειμμα αυξήθηκε στο 10,6% του ΑΕΠ έναντι 10,2% που προέβλεπε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και 7% που προέβλεπε η κυβέρνηση της χώρας.
 
http://www.naftemporiki.gr/finance/story/643408

Γερμανία: Αύξηση του δημόσιου χρέους στα 2,166 τρισεκατομμύρια ευρώ

Στον δανεισμό προς τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν κρίσεις χρέους αποδίδεται η αύξηση των χρηματοοικονομικών υποχρεώσεων της Γερμανίας σε επίπεδο που αποτελεί ιστορικό υψηλό, στα 2,166 τρισεκατομμύρια ευρώ στα τέλη του 2012, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα χθες η Μπούντεσμπανκ, το γερμανικό κεντρικό πιστωτικό ίδρυμα.

Το 2011, το γερμανικό χρέος είχε φθάσει τα 2,085 τρισ. ευρώ. Το 2012, η Γερμανία συνεισέφερε 36 δισ. ευρώ στον Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ) και 9 δισ. στον διάδοχό του Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ), αυξάνοντας σε 65 δισ. τη συνολική συνεισφορά της χώρας στους λεγόμενους μηχανισμούς «διάσωσης» του ευρώ από το 2008.

Η Γερμανία υπήρξε η κύρια πηγή χρηματοδότησης στα δανειακά προγράμματα χρηματοοικονομικής στήριξης κατά την διάρκεια της κρίσης. Η κυβέρνηση της χώρας χρειάζεται να δανείζεται από τις αγορές για να εξασφαλίζει τα προς δανεισμό κεφάλαια, τα οποία ξεπερνούν μακράν κάθε ενδεχόμενο πλεόνασμα χάρη σε φορολογικά έσοδα. Αλλά η Γερμανία χαίρει προνομιακά χαμηλών επιτοκίων χάρη στη σταθερά καλή αξιολόγηση του αξιόχρεου.

Ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ αυξήθηκε στο 81,9%, κατά 1,5 μονάδα, που αποτελεί επίσης ιστορικό υψηλό, ανέφερε η «Μπούμπα». Βάσει του συμφώνου σταθερότητας του Μάαστριχτ, τα κράτη μέλη της ευρωζώνης δεν δικαιούνται να υπερβαίνουν το 60% του ΑΕΠ. Η Γερμανία βρισκόταν κάτω από το όριο αυτό το 2011.

http://www.euro2day.gr/news/highlights/121/articles/771550/Article.aspx

_____________________________________

ευτυχώς αυτοί δε μαζεύουν χρέος!!!

ΔΝΤ: Δεν είναι βιώσιμο το 20% του εταιρικού χρέους

Το 20% του εταιρικού χρέους στις αδύναμες χώρες της ευρωζώνης δεν είναι βιώσιμο και μπορεί να οδηγήσει τις επιχειρήσεις σε μείωση των μερισμάτων και σε πώληση στοιχείων ενεργητικού, εκτιμά το ΔΝΤ.

Όπως μεταδίδει το Bloomberg, σύμφωνα με την έκθεση του ΔΝΤ για τη δημοσιονομική σταθερότητα, οι επιχειρήσεις στην Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία είναι αυτές που αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα υπερχρέωσης.
"Οι επιχειρήσεις στην περιφέρεια της ευρωζώνης συσσώρευσαν υπερβολικό χρέος κατά τη διάρκεια της ραγδαίας πιστωτικής επέκτασης, λόγω των προσδοκιών για υψηλά κέρδη και ευνοϊκές πιστωτικές συνθήκες" αναφέρει το ΔΝΤ. Τώρα "αντιμετωπίζουν την πρόκληση της μείωσης του υπερβολικού χρέους σε ένα περιβάλλον χαμηλότερης ανάπτυξης και υψηλότερων επιτοκίων, το οποίο σχετίζεται εν μέρει με τον κατακερματισμό της χρηματοδότησης στην ζώνη του ευρώ" προσθέτει.
Στην έκθεση του το ΔΝΤ περιλαμβάνει στις χώρες της περιφέρειας την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία.
Σύμφωνα με το Ταμείο, οι υπερχρεωμένες επιχειρήσεις αναγκάζονται να καταβάλουν μεγάλα ποσά για την πληρωμή τόκων, περιορίζοντας τις επενδύσεις.
"Αν και οι μεγάλες επιχειρήσεις μπορούν να πουλήσουν στοιχεία ενεργητικού – συμπεριλαμβανομένων ξένων μονάδων – για να μειώσουν τη μόχλευση, οι πωλήσεις ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τα έσοδα και τα κέρδη τους" επισημαίνει.
"Επιπλέον, ενδέχεται να είναι απαραίτητες επιπρόσθετες περικοπές στο λειτουργικό κόστος, τα μερίσματα και τις κεφαλαιακές δαπάνες, δημιουργώντας επιπρόσθετους κινδύνους στην ανάπτυξη και την εμπιστοσύνη των αγορών" προειδοποιεί.

http://www.fmvoice.gr/index.php/2012-09-12-05-28-06/world-news/2012-09-12-05-28-29/item/59507-%CE%B4%CE%BD%CF%84-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B2%CE%B9%CF%8E%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF-%CF%84%CE%BF-20-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%87%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85%CF%82

Υπολογιστικό λάθος "επέβαλε" τη λιτότητα!

Μετά την πολύκροτη παραδοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ότι υποτίμησε τον αντίκτυπο της λιτότητας στην ανάπτυξη, μία ακόμη ακαδημαϊκή διαμάχη ταράσσει το στρατόπεδο των υποστηρικτών της λιτότητας. Πλέον επί τάπητος δεν τίθενται μόνο οι περιβόητοι πολλαπλασιαστές που αποτυπώνουν τον αντίκτυπο της λιτότητας, αλλά και η αρχική εκτίμηση για τη σχέση υψηλού χρέους και χαμηλής ανάπτυξης. Στο στόχαστρο βρίσκονται οι πιο γνωστοί οικονομολόγοι του Harvard, οι οποίοι κατηγορούνται για σειρά λαθών, σκοπίμων και μη.

Στο στόχαστρο βρίσκεται η ακαδημαϊκή ανάλυση στην οποία βασίστηκε η πολιτική της δημοσιονομικής λιτότητας καθώς δύο από τους πλέον γνωστούς οικονομολόγους ανά τον κόσμο κατηγορούνται για τσαπατσούλικη στατιστική.

Ο Κένεθ Ρογκόφ και η Κάρμεν Ράινχαρτ του πανεπιστημίου Harvard κατέληξαν στην έρευνά τους ότι η ανάπτυξη μειώνεται κατά 0,1% σε μέσο όρο όταν το δημόσιο χρέος υπερβαίνει το 90% του ΑΕΠ. Ερευνητές του University of Massachusetts, Amherst, όμως, δήλωσαν ότι επανέλαβαν το μοντέλο της ανάλυσης, χρησιμοποιώντας τα ίδια στοιχεία και κατέληξαν στο ότι η ανάπτυξη αυξάνεται κατά 2,2%.

«Λάθη κώδικα, επιλεκτικός αποκλεισμός διαθέσιμων στοιχείων και μη συμβατική στάθμιση των στατιστικών περιλήψεων οδήγησαν σε σοβαρά λάθη, που αντικατοπτρίζουν εσφαλμένα τη σχέση ανάμεσα στο δημόσιο χρέος και την ανάπτυξη του ΑΕΠ», αναφέρουν.

Η ακαδημαϊκή διαμάχη είναι αρκετά σημαντική επειδή η έρευνα των Ρογκόφ - Ράινχαρτ, η οποία δημοσιεύθηκε το 2010, είναι ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα υπέρ της αύξησης της φορολογίας και της μείωσης των δημοσίων δαπανών για να διατηρηθεί το χρέος κάτω από το όριο του 90% του ΑΕΠ.

Ο Πολ Ράιαν, ρεπουμπλικάνος βουλευτής και πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής προϋπολογισμού, ο οποίος τάχθηκε υπέρ της ταχείας δημοσιονομικής προσαρμογής στις ΗΠΑ, επικαλέστηκε την ανάλυση των Ρογκόφ - Ράινχαρτ ως «συμπερασματικά πρακτικά στοιχεία που αποδεικνύουν πως όταν το συνολικό χρέος ξεπερνά το 90% της οικονομίας, τότε υπάρχει σημαντικός αρνητικός αντίκτυπος στην οικονομική ανάπτυξη».

Οι ερευνητές του Amherst δηλώνουν ότι ο Ρογκόφ και η Ράινχαρτ έκαναν λάθη στα spreadsheet του Excel, ότι έχασαν τα στοιχεία πολλών ετών και στη συνέχεια έβγαλαν μέσο όρο με έναν τρόπο που δίνει ασυνήθιστα μεγάλο βάρος σε μικρά επεισόδια συγκεκριμένων χωρών.
Για παράδειγμα, στη Νέα Ζηλανδία του 1951, όταν το χρέος της ξεπερνούσε το 90% του ΑΕΠ και η ανάπτυξη ήταν -7,6%, έχει μεγαλύτερο βάρος στο τελικό αποτέλεσμα. «Ο κόσμος κάνει λάθη. Όταν όμως τα λάθη συνδυάζονται με τον τρόπο που έγινε η στάθμιση στον μέσο όρο τότε βγαίνει αυτό το αποτέλεσμα», δήλωσε ο Ρόμπερτ Πόλιν, ένας εκ των οικονομολόγων που συμμετείχαν στην ομάδα του Amherst.

Ο Κ. Ρογκόφ και η Κ. Ράινχαρτ εξέδωσαν πλήρη απάντηση λέγοντας ότι η ομάδα του Amherst «δεν κατέληξε σε δραματικά διαφορετικά αποτελέσματα ως προς το σχετικά μικρό μεταπολεμικό δείγμα στο οποίο επικεντρώνεται» καθώς και εκείνοι καταλήγουν στο ότι η ανάπτυξη επηρεάζεται αρνητικά όταν το δημόσιο χρέος ξεπερνά το 90% του ΑΕΠ». «Για να το θέσουμε διαφορετικά, η ανάπτυξη με υψηλά επίπεδα χρέους είναι σχεδόν η μισή από τον ρυθμό ανάπτυξης με χαμηλότερα επίπεδα χρέους» αναφέρουν.

Οι δύο οικονομολόγοι παραδέχθηκαν ότι υπήρξαν λάθη στο Excel. «Στην κριτική σωστά επισημαίνεται το λάθος στον κώδικα, όπου παραβλέπονται αρκετές χώρες από τον υπολογισμό του μέσου όρου», σημειώνουν. Απορρίπτουν, όμως, «με τον πιο σκληρό τρόπο» την κριτική περί παράλειψης στοιχείων αρκετών ετών και επιμένουν στην αντισυμβατική μέθοδο που ακολουθήθηκε κατά τη στάθμιση.

«Τα κενά εξηγούνται από το γεγονός ότι υπήρχαν κενά στα στοιχεία που είχαμε για το δημόσιο χρέος όταν κάναμε την έρευνα», αναφέρουν.


ΠΗΓΗ: FT.com

Το MIT αποκαθηλώνει τη μελέτη - "μπούσουλα" των Rogoff - Reinhart υπέρ της λιτότητας

Ακαδημαϊκή ανατροπή φέρνει το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, όσον αφορά στην αξιοπιστία της μελέτης των Ράινχαρτ και Ρογκόφ το 2010, για την υιοθέτηση των πολιτικών λιτότητας με στόχο να αντιμετωπιστεί το αυξημένο δημόσιο χρέος των ανεπτυγμένων χωρών.
Το 2010, οι οικονομολόγοι του Χάρβαρντ, Κάρμεν Ράινχαρτ και Κένεθ Ρογκόφ δημοσίευσαν μια μελέτη, υπό τον τίτλο “Ανάπτυξη εν καιρώ Χρέους”. Το βασικό τους συμπέρασμα ήταν ότι “τα μέσα ποσοστά ανάπτυξης  για τις χώρες με δημόσιο χρέος άνω του 90% του ΑΕΠ, είναι σχεδόν 1% χαμηλότερα από ό,τι θα ήταν αν το επίπεδο χρέους ήταν διαφορετικό”. Υποστήριξαν επίσης ότι οι χώρες με χρέος άνω του ορίου αυτού παρουσίασαν μέση αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ  της τάξης του -0,1%.
Σύμφωνα με τη μελέτη, οι χώρες που το χρέος τους ξεπερνά το 90% του ΑΕΠ τους αντιμετωπίζουν σοβαρές συνέπειες και κινδύνους όσον αφορά στην ανάπτυξη της οικονομίας τους και οδηγούνται σε μακράς διάρκειας οικονομική επιβράδυνση. 
Τα στατιστικά στοιχεία που παρέθεσαν στη μελέτη τους οι Ρογκόφ – Ράινχαρτ χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον στο δημόσιο διάλογο κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης.

Τώρα, οικονομολόγοι του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης δημοσιοποιούν μελέτη, η οποία, στην ουσία, επιτίθεται κατά των πορισμάτων που εξήγαγαν οι Ρογκόφ – Ράινχαρτ, τα οποία έγιναν και το βασικό εργαλείο για την υιοθέτηση των πολιτικών λιτότητας σε παγκόσμιο επίπεδο, με στόχο να μειωθεί το δημόσιο χρέος των χωρών του ανεπτυγμένου κόσμου.

Όπως είναι γνωστό, η ανάγκη αντιμετώπισης της Μεγάλης Ύφεσης που προέκυψε από τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008, είχε οδηγήσει άμεσα σε επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές με άμεσο αποτέλεσμα την αύξηση του δημοσίου χρέους σε παγκόσμιο επίπεδο. Από εκεί, άλλωστε, ξεκινά και η επιδείνωση για το χρέος των ευρωπαϊκών οικονομιών.
Όπως λένε, αναπαράγοντας τα στοιχεία της μελέτης Ράινχαρτ – Ρογκόφ βρίσκουμε ότι λάθη κωδικοποίησης, επιλεκτικοί αποκλεισμοί διαθέσιμων δεδομένων και μη συμβατική στάθμιση των στατιστικών στοιχείων οδηγούν σε σοβαρά λάθη που παρουσιάζουν τη σχέση μεταξύ δημοσίου χρέους και ΑΕΠ σε 20 προηγμένες οικονομίες της μεταπολεμικής περιόδου, με ανακρίβειες", λένε οι οικονομολόγοι Τόμας Χέρντον, Μάικλ Ασ και Ρόμπερτ Πόλλιν του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης..
Όπως εξηγούν, ο μέσος ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ για τις χώρες με δημόσιο χρέος άνω του 90% του ΑΕΠ είναι στην πραγματικότητα 2,2% και όχι -0,1% όπως υποστήριξαν οι καθηγητές του Χάρβαρντ.
Η νέα μελέτη διαψεύδει τη σχέση μεταξύ δημοσίου χρέους και αύξησης ΑΕΠ όταν φτάνει σε επίπεδα άνω του 90% και σημειώνει ότι υπάρχει ένα “σοβαρό έλλειμμα γραμμικότητας” στη σχέση των δύο αυτών παραγόντων.

Η μελέτη των Ράινχαρτ – Ρογκόφ έχει ασκήσει μεγάλη επιρροή στη χάραξη της σύγχρονης πολιτικής και της διαχείρισης του δημοσίου χρέους και βρήκε ισχυρούς υποστηρικτές, μεταξύ των οποίων και ο Ευρωπαίος Επίτροπος για τα Οικονομικά Όλι Ρεν που τη χρησιμοποίησε ως επιχείρημα σε σημαντικότατες συνομιλίες, όπως τον περιορισμό  του προϋπολογισμού της Ευρωζώνης.

Μεγάλος επικριτής της μελέτης αυτής ήταν και ο Νομπελίστας οικονομολόγος, Πωλ Κρούγκμαν, ο οποίος τώρα επανήλθε στο θέμα. Όπως έγραψε στη στήλη του στους New York Times, όταν συγκρίνεις τα αποτελέσματα, (οι Ράινχαρτ και Ρογκόφ) φαίνεται να πέφτουν πολύ έξω. Κάτι πήγε πολύ λάθος και το να καταφεύγουν σε άλλα συμπεράσματα που έχουν φτάσει δεν αποτελεί καλή άμυνα”.
Πιο συγκεκριμένα, οι τρεις βασικοί τομείς απ' όπου τεκμαίρεται και η αμφισβήτηση της μελέτης των Ράινχαρτ και Ρογκόφ είναι οι εξής:
-Επιλεκτικοί αποκλεισμοί διαθέσιμων δεδομένων  Οι Ράινχαρτ – Ρογκόφ χρησιμοποιούν για τη μελέτη του την περίοδο 1946 – 2009. Η σημαντικότερη διαφορά έγκειται στη χρονιά που αρχίζει η παράθεση στοιχείων για την κάθε χώρα.
Υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία 110 ετών για τις χώρες με χρέος που υπερβαίνει το 90% του ΑΕΠ, ωστόσο χρησιμοποιούν τα στοιχεία των 96 ετών μόνο. Η μελέτη επίσης δεν αναφέρει ποιες χρονιές παραλείφθηκαν και γιατί.
Οι καθηγητές της Μασαχουσέτης (οι κκ Χέρντον, Ας και Πόλλιν) συνειδητοποίησαν ότι δεν υπήρχαν τα στοιχεία της Αυστραλίας για την περίοδο 1946-1950, της Νέας Ζηλανδίας (1946-1949) και του Καναδά (1946-1950). Το γεγονός αυτό έχει συνέπειες, καθώς αυτές οι τρεις χώρες έχουν και υψηλό χρέος και σταθερή ανάπτυξη. Τη συγκεκριμένη περίοδο, ο Καναδάς είχε σχέση χρέους – ΑΕΠ άνω του 90%, το ίδιο και η Νέα Ζηλανδία. Εάν κανείς χρησιμοποιήσει τον μέσο ρυθμό ανάπτυξης εκείνης της χρονικής περιόδου είναι 2,58%. Εάν όμως χρησιμοποιήσει κανείς τα στοιχεία της τελευταίας χρονιάς (πχ. του 1950 στην περίπτωση του Καναδά) τότε ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης θα είναι -7,6%.
-Μη συμβατική (λανθασμένη) στάθμιση των στατιστικών στοιχείων:
Οι Ράινχαρτ – Ρογκόφ χωρίζουν τις χρονιές ανά χώρα σε “καλάθια” χρέους /ΑΕΠ. Στη συνέχεια υπολογίζουν τη μέση αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ για κάθε χώρα από αυτά τα καλάθια, κι έτσι το ποσοστό ανάπτυξης των 19 ετών που, για παράδειγμα, η Αγγλία έχει χρέος άνω του 90% του ΑΕΠ, βγαίνει κατά μέσο όρο σε έναν και μόνο αριθμό.   Οι αριθμοί  της κάθε χώρας υπολογίζονται κατά Μ.Ο., ισόποσα για κάθε χώρα, ώστε να υπολογιστεί η μέση αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ.
Για να γίνει αυτό πιο κατανοητό, χρησιμοποιείται ως παράδειγμα η Αγγλία: Από το 1946 έως το 1964 είχε χρέος άνω του 90% του ΑΕΠ, με μέσο ρυθμό ανάπτυξης στο 2,4%. Η Νέα Ζηλανδία εμφανίζεται με χρέος άνω του 90% για έναν χρόνο στη μελέτη  και μέσο ρυθμό ανάπτυξης στο -7,6%. Τα δυο αυτά ποσοστά, δηλ. το 2,4% και το -7,6% λαμβάνουν ίδιο ειδικό βάρος στον τελικό υπολογισμό, καθώς σταθμίζουν ισομερώς τις δύο χώρες. Παρά το γεγονός ότι για την Αγγλία έχουν προσμετρηθεί 19 φορές τα στοιχεία, ενώ για την άλλη χώρα μόνον μια φορά!
-Λάθη κωδικοποίησης
Όπως το θέτουν οι καθηγητές Χέρντον, Ασ και Πόλλιν “λόγω ενός λάθους στην κωδικοποίηση της μελέτης των “ΡΡ” αποκλείονται εντελώς από την ανάλυση πέντε χώρες: η Αυστραλία, η Αυστρία, το Βέλγιο, ο Καναδάς και η Δανία” Αυτό πιθανότατα συμβαίνει λόγω ενός λάθους στο πρόγραμμα Excel στο οποίο ήταν καταγραμμένα τα στοιχεία της μελέτης. Οι Ράινχαρτ και Ρογκόφ πρόσθεσαν “κελιά” στις γραμμές 30 έως 44 αντί για τις γραμμές 30 έως 49 κι αυτό το λάθος στο φύλλο του Excel, σύμφωνα  τουλάχιστον με τους καθηγητές της Μασαχουσέτης, οδήγησε σε μια απόκλιση της τάξης του  -0,3% στον μέσο ρυθμό αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ για τις χώρες με υψηλό δημόσιο χρέος.

http://www.newmoney.gr/article/9146/mit-apokathilonei-ti-meleti-mpoysoyla-ton-rogoff-reinhart-yper-tis-litotitas

Τα αγκάθια του επόμενου ελέγχου από την τρόικα

Μετατίθενται οι αποφάσεις για ΦΠΑ και φόρο στα καύσιμα – Ποια είναι τα μέτωπα που προκάλεσαν τώρα την καθυστέρηση
Στον επόμενο έλεγχό της παραπέμπει η τρόικα για την επανεξέταση των αιτημάτων μείωσης του ΦΠΑ στην εστίαση και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα. Το θέμα αναμένεται να αποτελέσει σημείο της επόμενης διαπραγμάτευσης, στην οποία θα πρέπει να επικαιροποιηθεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, να εξεταστεί ενδελεχώς η πορεία του προϋπολογισμού και να γίνουν οι απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις.
Η δέσμευση αυτή αναμένεται να αποτυπωθεί στο τελικό κείμενο της συμφωνία κυβέρνησης - τρόικας. Αρμόδια στελέχη του οικονομικού επιτελείου αναφέρουν ότι οι συζητήσεις στην Ελλάδα είναι χρονοβόροι, γιατί η τρόικα έχει πλήρη ενημέρωση για το τι συμβαίνει στη χώρα και με ευκολία τα στελέχη της μπορούν να εμβαθύνουν σε όλα τα ζητήματα που βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Κάτι που, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, δεν συμβαίνει σε άλλες χώρες που εφαρμόζουν Μνημόνιο, καθώς λείπει αυτή η εμβάθυνση σε πρόσωπα, γεγονότα και στοιχεία.
Για παράδειγμα, η επιμονή των ελεγκτών για πλήρη ανεξαρτητοποίηση της νέας Γενικής Γραμματείας Εσόδων ήταν πλήρως τεκμηριωμένη και αφού προηγουμένως είχαν επισκεφθεί επαγγελματικούς φορείς και στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων. Αποτέλεσμα της στάσης της τρόικας στο θέμα αυτό ήταν, τελικά, να περάσει στη νέα γραμματεία ολόκληρος ο φοροεισπρακτικός και ελεγκτικός μηχανισμός. Μάλιστα, όπως ανέφερε ανώτατο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών, ό,τι σχετίζεται «με έσοδα» περνάει πλέον υπό τον έλεγχο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, όπως ακριβώς ήθελε εξαρχής η τρόικα.
Για την ιστορία, θα πρέπει να αναφερθεί ότι σε αυτή τη διαπραγμάτευση, μέχρι και την τελευταία στιγμή, ανοικτά παρέμεναν (και σε ορισμένες περιπτώσεις εξακολουθούν να παραμένουν) εξαιρετικά κρίσιμα θέματα όπως:
1. Απολύσεις στο Δημόσιο. Το μεγαλύτερο «αγκάθι». Σύμφωνα με παράγοντες του οικονομικού επιτελείου –με βάση εκτιμήσεις της τελευταίας στιγμής– το πιο πιθανό είναι να υπάρχει αριθμητικός στόχος στη νέα συμφωνία, που θα προβλέπει την αποχώρηση περίπου 12.000 εργαζομένων στον δημόσιο τομέα από τώρα έως το τέλος του 2014 (εκ των οποίων 2.000 φέτος).
2. Μείωση των συντελεστών φορολόγησης ακινήτων κατά 15% σε σχέση με το υφιστάμενο σύστημα (ΕΕΤΗΔΕ). Η τρόικα έχει απορρίψει πρόταση για μείωση 20% των συντελεστών και όπως όλα δείχνουν, με αμοιβαίες υποχωρήσεις, η συμφωνία θα κλείσει με μείωση της τάξης του 15% για όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων.
3. Ρύθμιση χρεών ενήμερων δανειοληπτών. Τα ανοικτά ζητήματα σχετίζονται με το επιτόκιο καθώς και το όριο του ανεξόφλητου υπολοίπου για την υπαγωγή στη ρύθμιση.
Από την άλλη πλευρά, συμφωνία είχε από νωρίς επέλθει στα εξής:
- Κάλυψη δημοσιονομικού κενού χωρίς περικοπές μισθών - συντάξεων ή αύξηση φόρων τόσο για το 2013 όσο και για το 2014. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι με την αναθεώρηση του Μεσοπρόθεσμου δεν μπορεί να ανοίξει εκ νέου το θέμα.
- Στις 48 οι δόσεις για τις ρυθμίσεις οφειλών σε εφορίες και Ταμεία. Οι δόσεις θα είναι ισόποσες, ενώ η σχετική ρύθμιση αναμένεται να ξεκινήσει τον Ιούνιο.
- Δέσμευση για επανεξέταση του αιτήματος μείωσης του ΦΠΑ στην εστίαση και του ΕΦΚ στα πετρελαιοειδή. Η κυβέρνηση προσπάθησε να πείσει την τρόικα για την ανάγκη μείωσης των έμμεσων φόρων, αλλά σε αυτήν τη φάση, δεν αναμένονται αλλαγές.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_14/04/2013_517500

Πριν ακόμα «κλείσει» ο τρέχων έλεγχος της τρόικας, οι εκπρόσωποι των δανειστών και το οικονομικό επιτελείο έχουν ήδη εντοπίσει τα βασικά «αγκάθια» του επόμενου τριμηνιαίου ελέγχου. Οπως έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες, είναι πολύ πιθανό η Ελλάδα να χρειαστεί νέα κεφάλαια για τη χρηματοδότησή της, ενώ αναμένεται να επιδεινωθεί η πρόβλεψη για την ύφεση φέτος, δημιουργώντας τόσο δημοσιονομικό πρόβλημα, όσο και πρόβλημα στη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.
Βάσει της συμφωνίας του Εurogroup τον περασμένο Δεκέμβριο, οι Κεντρικές Τράπεζες των χωρών της Ευρωζώνης (NCBs) θα έπρεπε να αποφασίσουν για τη μετακύλιση των λήξεων των ελληνικών ομολόγων που έχουν στα επενδυτικά τους χαρτοφυλάκια (ANFA).
Αυτό θα έπρεπε να είχε γίνει μέχρι φέτος τον Μάρτιο, αλλά ακόμη δεν έχει πραγματοποιηθεί.
Ετσι, τον Απρίλιο η Ελλάδα θα πληρώσει περίπου 300 εκατ. ευρώ σε τέτοια ομόλογα, αλλά το μεγάλο πρόβλημα έρχεται τον Μάιο.
Στις 20 Μαΐου θα πρέπει η Ελλάδα να εξοφλήσει ομόλογα συνολικής αξίας 5,6 δισ. ευρώ εκ των οποίων το 1,5 δισ. ευρώ είναι ΑNFA. Εάν οι Κεντρικές Τράπεζες δεν προχωρήσουν στην μετακύλιση των λήξεων αυτών, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να καλύψει τα ομόλογα (πιθανότατα με έκδοση νέων εντόκων γραμματίων), εξέλιξη που θα προκαλέσει «τρύπα» στο χρηματοδοτικό της πρόγραμμα ύψους 1,5 δισ. ευρώ.
Υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών, ερωτηθείς από την «Κ» για το θέμα δήλωσε με νόημα ότι «είναι θέμα δικιάς τους αξιοπιστίας», καθώς την ώρα που η τρόικα πιέζει ασφυκτικά την ελληνική κυβέρνηση, η ίδια η Ευρωζώνη δεν ανταποκρίνεται στις δεσμεύσεις της. Πάντως, αυτή τη στιγμή γίνονται συζητήσεις γύρω από το πώς θα προχωρήσει η μετακύλιση των ANFA.
Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει το οικονομικό επιτελείο τους επόμενους μήνες είναι η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Το μακροοικονομικό μοντέλο αναμένεται να αλλάξει, καθώς η ύφεση εκτιμάται ότι θα είναι μεγαλύτερη από το 4,5% που έχει τεθεί ως στόχος για το 2013. Προσωρινές εκτιμήσεις δείχνουν ότι η ύφεση φέτος μπορεί να ξεπεράσει το 5%.
Η εξέλιξη αυτή θα έχει άμεση επίπτωση στην πορεία του χρέους και θα ανοίξει τη συζήτηση για το νέο «κούρεμά» του, που αυτή τη φορά θα πρέπει να πλήξει τους επίσημους φορείς (χώρες Ευρωζώνης). Κάτι, όμως, που για να προχωρήσει θα πρέπει πρώτα η Ελλάδα να παρουσιάσει πρωτογενή πλεονάσματα.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_14/04/2013_517426

Τρόικα: Σε πορεία επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων η Ελλάδα "το χρέος βρίσκεται σε βιώσιμη τροχιά"

Σε πορεία επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων βρίσκεται η Ελλάδα, αναφέρεται στην κοινή δήλωση των δανειστών της Ελλάδας για τη νέα αναθεώρηση του μνημονίου. Ωστόσο επισημαίνεται ότι υπάρχουν ακόμη "ουρές", καθώς, όπως αναφέρεται, "το ορόσημο του Μαρτίου (δημόσιο) είναι πιθανό να επιτευχθεί στο κοντινό μέλλον".

Η τρόικα των πιστωτών εκτιμά ότι το χρέος βρίσκεται σε βιώσιμη τροχιά και τοποθετεί το Μάιο την αξιολόγηση για την καταβολή των 6 δισ. ευρώ που αφορούν στη δόση των Ε.Ε./ΔΝΤ για το α΄ τρίμηνο του 2013 και προϋποθέτουν συνολική επανεξέταση του μνημονίου.

Υπενθυμίζεται από την πολιτική απόφαση των υπουργών Οικονομικών του Δεκεμβρίου εκκρεμεί η τελευταία δόση του 2012, ύψους 2,8 δισ. ευρώ, η οποία επρόκειτο να εγκριθεί το Μάρτιο με ορόσημα τις τιμές των φαρμάκων (που έχουν προσαρμοστεί) και το θέμα του δημοσίου που πλέον -σύμφωνα με την τρόικα- απομένει να επιλυθεί για να συμφωνηθεί η εκταμίευση.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση "τα πρόσφατα μέτρα που έλαβαν οι αρχές υποδηλώνουν ότι πιθανότατα να επιτευχθούν τα ορόσημα του Μαρτίου στο εγγύς μέλλον και ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη της ευρωζώνης ενδέχεται σύντομα να συμφωνήσουν την εκταμίευση της δόσης ύψους 2,8 δισεκατ. ευρώ από το EFSF που απομένει από την προηγούμενη επανεξέταση".

Το κλιμάκιο της Τρόϊκας εκτιμά ότι η βιωσιμότητα του χρέους βρίσκεται σε καλό δρόμο. Αυτή η βιωσιμότητα θα διασφαλισθεί μακροπρόθεσμα με τη συνέχιση της πλήρους εφαρμογής και υλοποίησης του προγράμματος και με τη δέσμευση από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης να εξετάσουν μελλοντικές πρωτοβουλίες και βοήθεια, εφόσον κριθεί απαραίτητο, για την επίτευξη περαιτέρω αξιόπιστης μείωσης του ποσοστού του ελληνικού χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ και εφόσον η Ελλάδα επιτύχει ετήσιο πρωτογενές πλεόνασμα ώστε το χρέος να διατηρηθεί σε προγραμματισμένη τροχιά.

Συμφωνία για τη δόση

Η τρόικα πικυρώνει τη συμφωνία με τις ελληνικές αρχές για τα μέτρα που είναι αναγκαία ώστε να διασφαλιστεί ότι το μνημόνιο θα παραμείνει σε τροχιά και θα επιτύχει τους στόχους του.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της τρόικας: "Η αποστολή κατέληξε σε συμφωνία, σε επίπεδο κλιμακίου εκπροσώπων, με τις ελληνικές αρχές, επί της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής πολιτικής που απαιτείται ώστε να διασφαλιστεί ότι το πρόγραμμα παραμένει σε τροχιά υλοποίησης και ότι οι στόχοι του θα επιτευχθούν.

Το κλιμάκιο της Τρόϊκας και οι ελληνικές αρχές συμφώνησαν ότι οι οικονομικές προοπτικές παραμένουν εν πολλοίς αμετάβλητες σε σχέση με την προηγούμενη επανεξέταση. Εξακολουθεί να διαφαίνεται η σταδιακή επιστροφή στην ανάπτυξη εντός του 2014, με πληθωρισμό κάτω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης και βελτιωμένη μισθολογική ευελιξία, κάτι που συμβάλλει στην αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας".

Δίλημμα: Πάταξη φοροδιαφυγής ή επιπλέον μέτρα προσαρμογής

Η τρόικα επισημαίνει ότι οι δημοσιονομικές επιδόσεις βρίσκονται σε τροχιά ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος, με την κυβέρνηση να είναι δεσμευμένη για την πλήρη εφαρμογή των συμφωνηθέντων δημοσιονομικών μέτρων για το 2013-2014 που δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί, συμπεριλαμβανομένης και της θέσπισης νομοθεσίας για την επέκταση της είσπραξης του φόρου των ακινήτων το 2013 μέσω της ΔΕΗ.

"Παραμένει σημαντικό η άμεση ανταπόκριση σε πιθανές αποκλίσεις που μπορεί να εμφανιστούν. Οι αρχές έχουν κάνει σημαντική πρόοδο στα μέτρα για τη βελτίωση της συλλογής φόρων και οφειλών, μέσω μεταρρυθμίσεων στη διαχείριση των εσόδων ώστε να έχει σημαντικά περισσότερη αυτονομία, εξουσίες και πόρους και καθιέρωσης αποτελεσματικότερου και ευκολότερα εφαρμόσιμου συστήματος αποπληρωμής χρεών. Εδώ δόθηκε και η μεγαλύτερη έμφαση της τρόικας, δεδομένης της σημασίας στη βελτίωση της συγκέντρωσης των φόρων και του περιορισμού του περιθωρίου για διαφυγή και διαφθορά ώστε να διασφαλιστεί η δικαιότερη και πιο ισορροπημένη κατανομή των βαρών της προσαρμογής και να υποστηριχθεί η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, καθώς και να ελαχιστοποιηθεί η ανάγκη για επιπλέον μέτρα προσαρμογής".


Βαίνει προς ολοκλήρωση η ανακεφαλαιοποίηση

Η τρόικα επισημαίνει εξάλλου ότι οι ενέργειες για την πλήρη ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού κλάδου όπως έχει σχεδιαστεί με βάση το πρόγραμμα, πλησιάζουν στην ολοκλήρωσή της, και οι αρχές έχουν αναλάβει τη δέσμευση για την ανάπτυξη μιας συνολικής στρατηγικής για τον τραπεζικό κλάδο μετά από την ανακεφαλαιοποίηση.

Τα περισσότερα από τα 50 δισ. ευρώ που προορίζονται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών έχουν ήδη εκταμιευθεί προς την Ελλάδα και έχουν διοχετευτεί σε κάθε μία από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες από το ΤΧΣ, ως προκαταβολές για την κάλυψη των κεφαλαιακών αναγκών τους.

«Η εκτίμησή μας είναι ότι αυτό θα παράσχει επαρκή κεφάλαια (για να καλύψει) ακόμη και τις επιπτώσεις του πολύ δυσμενούς σεναρίου. Αυτά τα κεφάλαια θα εξασφαλίσουν την ασφάλεια και την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος και των καταθέσεών του.

Αποφάσεις για δημόσιο και απελευθέρωση αγορών

Άλλοι βασικοί τομείς που εξετάστηκαν στο πλαίσιο της αξιολόγησης περιλαμβάνουν τη διοικητική μεταρρύθμιση για τη βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών του δημοσίου και την ενίσχυση της υπευθυνότητας μέσω του εξορθολογισμού της διάρθρωσής του, της κατάργησης θέσεων εργασίας και της μετάταξης υπαλλήλων, και μέσω απολύσεων που θα είναι στοχευμένες σε πειθαρχικά παραπτώματα, σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ανικανότητας, στους μακροχρόνια απόντες, στους υπαλλήλους που παρουσιάζουν χαμηλή απόδοση αλλά και υπαλλήλους που προέρχονται από λουκέτα και συγχωνεύσεις φορέων και ΔΕΚΟ και δεν μπορούν να ενταχθούν στο θεσμό της κινητικότητας".

Επίσης η τρόικα ανακοινώνει ότι συμφωνήθηκε νέος κύκλος απελευθέρωσης αγορών προϊόντων και υπηρεσιών περιλαμβανομένων των κλάδων μεταφορών και του λιανεμπορίου. Στην αναθεώρηση έγιναν παρεμβάσεις στο πεδίο των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά και στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας για να διασφαλιστεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα και να αποφευχθεί η διόγκωση του χρέους.

Σύστημα κοινωνικής πρόνοιας

Το κλιμάκιο συζήτησε επίσης με τις ελληνικές αρχές την πρόοδο όσον αφορά το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας. Εδώ περιλαμβάνονται: στοχευμένα προγράμματα απασχόλησης και κατάρτισης με την υποστήριξη της ΕΕ, πιλοτικά προγράμματα για την επέκταση των επιδομάτων ανεργίας και την διασφάλιση ελάχιστου εισοδήματος, ένα πρόγραμμα παροχής πρόσβασης σε πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας για τους ανασφάλιστους και, τέλος, ένα σύστημα για την μείωση της οικονομικής επιβάρυνσης των χρεωμένων νοικοκυριών χαμηλών εισοδημάτων που επλήγησαν σοβαρά από την κρίση.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1773781 

Απεριόριστες οι δόσεις για τους μικρο-οφειλέτες ληξιπρόθεσμων οφειλών

Ιδιαιτέρως ευχάριστα είναι τα νέα για όσους χρωστούν στο Δημόσιο ποσά ως 5.000 ή 10.000, καθώς το σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, προβλέπει απεριόριστες δόσεις για τους μικρο-οφειλέτες.
Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή της Κυριακής», όσοι ανήκουν στην παραπάνω κατηγορία θα αποπληρώσουν τις οφειλές τους ανάλογα με τις δυνατότητές τους, χωρίς ελάχιστο όριο καταβολής.
Αντίθετα, όσοι χρωστούν περισσότερα, θα πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να ξεπληρώσουν το χρέος τους. Ειδικότερα, όσοι οφείλουν άνω των 50.000 ευρώ θα πρέπει να προσκομίζουν υπογραφή λογιστή και συνεγγυητές, προκειμένου να τύχουν ευνοϊκών ρυθμίσεων, ενώ όσοι χρωστούν πάνω από 300.000 ευρώ θα πρέπει να προσκομίζουν εμπράγματες εξασφαλίσεις.
Μείωση προσαυξήσεων
Οπως σημειώνεται στο ίδιο δημοσίευμα, στο σχέδιο νόμου του υπουργείου θα προβλέπεται μείωση των προσαυξήσεων, ανεξαρτήτως του ύψους της οφειλής. Το ποσοστό της μείωσης θα ξεκινάει από 20% (για όσους ξεχρεώνουν σε 48 δόσεις) και θα κλιμακώνονται έως και 50% (για όσους καταβάλλουν το χρέος τους σε μόλις μία δόση).

http://www.iefimerida.gr/news/100093/%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%8C%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CF%8C%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF-%CE%BF%CF%86%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BB%CE%B7%CE%BE%CE%B9%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%BC%CF%89%CE%BD-%CE%BF%CF%86%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CF%8E%CE%BD