“CRIC” rotation

 

The same old cycle. Morgan Stanley

If you’ve become confused following the seemingly endless stream of back-and-forth headlines from Europe, we don’t blame you.
The latest, still-contested elections in Italy mean financial conditions in Europe have become unstable once more, following some six months of improvement.
Italy’s massive public debt burden and lack of competitiveness have put the country in a tough position. Investors have been lending Italy and Italian companies money since European Central Bank (ECB) president Mario Draghi promised to “do whatever it takes” to keep the euro a stable currency, including supporting a troubled country like Italy in case market conditions deteriorated. That aid would, however, depend upon the Italian government and its willingness to make unpopular reforms that cripple its economy in the short-term. Because investors doubt that Italian politicians will be willing to bite the bullet, they’ve become dubious of the ECB aid, dubious of the Italian government, and altogether less optimistic about the future of Europe.
But if you’re reeling from de ja vu, never fear. Morgan Stanley’s European economics team points out that the European crisis has more or less been moving in cycles: crisis, response, improvement, and complacency. By that logic we’re now at the very beginning of the fourth such “CRIC” rotation. This is both good and bad: on one hand, Morgan Stanley analysts downplay the likelihood of a “severely negative event.” On the other hand, we’re likely to see a new round of negative headlines out of the region for awhile.

http://qz.com/58982/fourth-euro-crisis-cycle-of-panic-has-begun/

Δέκα νταλίκες ευρώ έσωσαν την Ελλάδα από το κραχ

Με φορτία χαρτονομισμάτων ευρώ που αντιστοιχούσαν σε περίπου 10 νταλίκες σώθηκε η Ελλάδα από το κραχ. Η ζήτηση που παρουσιάστηκε για ρευστό από το ξέσπασμα της κρίσης ως την κορύφωσή της το περασμένο καλοκαίρι απαιτούσε συνεχή τροφοδοσία των τραπεζών με τεράστιες ποσότητες μετρητών από την Τράπεζα της Ελλάδος ώστε να αποφευχθεί το «ατύχημα» που θα τίναζε τη χώρα στον αέρα.

Αρκούσε η αδυναμία μιας τράπεζας να ανταποκριθεί στο αίτημα ενός καταθέτη για να γίνει bank run, δηλαδή να τρέξουν όλοι οι καταθέτες να αποσύρουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες για να τα σώσουν - όπως έγινε στην Αργεντινή - προκαλώντας την κατάρρευση της χώρας. «Αν οι ανάγκες των τραπεζών για τραπεζογραμμάτια δεν είχαν αντιμετωπιστεί πλήρως και αντιθέτως είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι τράπεζες δεν ήταν σε θέση να εξοφλήσουν τις καταθέσεις του κοινού, θα είχε προκληθεί κατάρρευση της εμπιστοσύνης με δεινές συνέπειες για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τις εν γένει προοπτικές της χώρας» επισήμανε ο κεντρικός τραπεζίτης κ. Γ. Προβόπουλος στην ομιλία του κατά τη γενική συνέλευση της Τράπεζας της Ελλάδος την περασμένη Δευτέρα. Τη στιγμή που όλοι έκαναν λόγο για έλλειψη ρευστότητας που πλήττει την αγορά και την ελληνική οικονομία, το ρευστό που κυκλοφορούσε στη χώρα δεν είχε ιστορικό προηγούμενο.

Μόνο που λίμναζε. Τα χρήματα που είχαν οι Ελληνες στο πορτοφόλι τους, σε θυρίδες, χρηματοκιβώτια, σεντούκια, στρώματα ή σε άλλες κρυψώνες ήταν υπερδιπλάσια από αυτά που συνήθως κυκλοφορούσαν στην αγορά. Από τα επίπεδα των 20 δισ. ευρώ που ήταν η αξία των χαρτονομισμάτων σε κυκλοφορία πριν από την κρίση, στην κορύφωσή της, λίγο πριν από τις εκλογές του περασμένου Ιουνίου, εκτινάχθηκε στα 48 δισ. ευρώ! Δηλαδή οι Ελληνες διακρατούσαν 28 δισ. ευρώ μετρητά παραπάνω από το συνηθισμένο. Με όλα τα μέτρα πρόκειται για ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσό. Ενώ σύμφωνα με όσα ισχύουν στις ανεπτυγμένες οικονομίες η αξία των χαρτονομισμάτων σε κυκλοφορία αντιστοιχεί στο 6%-8% του ΑΕΠ της χώρας, στην Ελλάδα είχε ξεπεράσει το 25% του ΑΕΠ. Είναι εντυπωσιακό ότι με τόσα μετρητά εκτός τραπεζικού συστήματος δεν υπήρξε έξαρση διαρρήξεων, ληστειών κ.λπ.

Η ζήτηση άρχισε να αυξάνεται σταδιακά από τις αρχές του 2010, χρονιά κατά την οποία η συνολική αύξηση των χαρτονομισμάτων σε κυκλοφορία αυξήθηκε κατά 10 δισ. ευρώ. Αλλά τόσο περίπου αυξήθηκε και το επόμενο έτος, ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2012 η ζήτηση κορυφώθηκε και έφτασε σε 8 δισ. ευρώ. Μετά τις εκλογές η τάση αντιστράφηκε. Σταδιακά χρήματα άρχισαν να βγαίνουν από τα σεντούκια, τα στρώματα, τα χρηματοκιβώτια και τις άλλες κρυψώνες και επέστρεψαν στις τράπεζες. Από τις εκλογές ως το τέλος του έτους είχαν επιστρέψει 10 δισ. ευρώ. Η τάση συνεχίστηκε και τους πρώτους μήνες του 2013. Αν και τον Ιανουάριο τα υπόλοιπα των καταθέσεων ήταν μειωμένα κατά περίπου 450 εκατ. ευρώ, ωστόσο όπως αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, η επιστροφή των καταθέσεων συνεχίστηκε. «Η διαφορά που εμφανίζεται στα υπόλοιπα σε σχέση με το τέλος του 2012 οφείλεται στο γεγονός ότι πολλοί σήκωσαν χρήματα για να πληρώσουν τις αυξημένες φορολογικές τους υποχρεώσεις» σημειώνουν τραπεζικές πηγές. Ως πρόσθετο λόγο αναφέρουν ότι «παραδοσιακά, ο Ιανουάριος είναι μήνας πληρωμών για τις επιχειρήσεις, οι οποίες σήκωσαν χρήματα από τους λογαριασμούς τους για να τις εξυπηρετήσουν». Πάντως, σύμφωνα με τραπεζικές πηγές, το ισοζύγιο τον Φεβρουάριο είναι θετικό, καθώς καταγράφεται αύξηση των καταθέσεων, η οποία υπολογίζεται σε περίπου 1,5 δισ. ευρώ.

Με πτήσεις cargo έφθαναν τα φορτία μετρητών
Στην κορύφωση της ζήτησης υπήρχαν ως και 200 αποστολές ημερησίως σε τραπεζικά καταστήματα σε όλη τη χώρα
Για να ικανοποιηθεί η ζήτηση για ρευστό είναι προφανές ότι στήθηκε μια τιτάνια επιχείρηση από την Τράπεζα της Ελλάδος. Δεν ήταν μόνο η εξεύρεση των μετρητών από άλλες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης που είχαν περίσσευμα αλλά και η τροφοδοσία του τραπεζικού συστήματος σε όλη τη χώρα ώστε να μην παρουσιαστεί έλλειψη μετρητών σε κανένα κατάστημα που θα μπορούσε να πυροδοτήσει φημολογίες για χρεοκοπία και να οδηγήσει σε bank run.

Για να γίνει αντιληπτός ο όγκος των μετρητών που χρειάστηκαν, τραπεζικές πηγές αναφέρουν ότι ένα τριαξονικό φορτηγό μπορεί να μεταφέρει σε χαρτονομίσματα των 100 ευρώ 2 δισ. ευρώ. Για τα 28 δισ. ευρώ παραπάνω μετρητά που ζήτησαν οι έλληνες καταθέτες απαιτούνται 14 τέτοιες νταλίκες.

Αν μάλιστα υπολογίσουμε ότι τα χρήματα που ήλθαν δεν ήταν όλα σε χαρτονομίσματα των 100 ευρώ αλλά και των 5, 20 και 50 ευρώ (η Ελλάδα τυπώνει μόνο χαρτονομίσματα των 10 ευρώ), είναι προφανές ότι ο όγκος του φορτίου είναι πολύ μεγαλύτερος.

Πώς ήλθαν τα χρήματα

Τα χρήματα ήλθαν στην ελληνική αγορά με πτήσεις cargo και διοχετεύθηκαν από το θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας της Ελλάδος στα υποκαταστήματα της κεντρικής τράπεζας σε όλη τη χώρα και από εκεί στις τράπεζες μέσω του δικτύου χρηματαποστολών της Τράπεζας της Ελλάδος το οποίο εργαζόταν υπερωρίες.

Οι υπάλληλοι δούλευαν ακόμη και τις νυχτερινές ώρες για να παραδώσουν εγκαίρως τα μετρητά στα τραπεζικά καταστήματα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στην κορύφωση της ζήτησης υπήρχαν ως και 200 τέτοιες αποστολές ημερησίως σε όλη τη χώρα. Το κέντρο των αποστολών αυτών βρισκόταν στα καταστήματα της κεντρικής τράπεζας στις μεγάλες πόλεις όπως Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα κτλ.

Την εποχή εκείνη ήταν σύνηθες το φαινόμενο από καταθέτες που πήγαιναν στις τράπεζες για να κάνουν ανάληψη να ζητούν να έλθουν την επόμενη ημέρα ή ακόμη και τη μεθεπόμενη, όταν η τράπεζα θα είχε εφοδιαστεί με τα ανάλογα ποσά από την κεντρική τράπεζα. Η έκτακτη αυτή κατάσταση απαιτούσε και τη λήψη έκτακτων μέτρων. Ειδικότερα στο μεσοδιάστημα ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις, όταν η ζήτηση κορυφώθηκε, τραπεζικές πηγές αναφέρουν ότι στην Τράπεζα της Ελλάδος είχαν επεξεργαστεί σχέδια τα οποία προέβλεπαν την επιβολή πλαφόν στις αναλήψεις, που στις ακραίες περιπτώσεις έφτανε ως και 20 ευρώ ανά λογαριασμό ημερησίως. Κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, θα επέτεινε την αγωνία των καταθετών και θα προκαλούσε ακόμη και πανικό. Από την πλευρά της, πάντως, η Τράπεζα της Ελλάδος διαψεύδει ότι υπήρχαν τέτοια σχέδια.

Στο εξωτερικό, σε θυρίδες αλλά και στα στρώματα
Σύμφωνα με μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος, από την αρχή της κρίσης ως τις εκλογές του Ιουνίου έφυγαν από το τραπεζικό σύστημα 87,5 δισ. ευρώ. Από αυτά περίπου ένα τρίτο κατευθύνθηκε στο εξωτερικό, άλλο ένα τρίτο αποσύρθηκε σε θυρίδες, χρηματοκιβώτια, στρώματα κ.λπ. και το υπόλοιπο ένα τρίτο καταναλώθηκε είτε για την κάλυψη τρεχουσών αναγκών εξαιτίας της μείωσης των εισοδημάτων και της αύξησης της ανεργίας είτε για την πληρωμή φόρων. Εκτοτε περίπου 15 δισ. ευρώ από τα περίπου 30 δισ. ευρώ μετρητά που «αποθησαυρίστηκαν» επέστρεψαν στις τράπεζες και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της κεντρικής τράπεζας άλλα 10 δισ. ευρώ αναμένεται να εισρεύσουν σε τραπεζικούς λογαριασμούς τους επόμενους 12-18 μήνες. 

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=500948

 __________________________________________________

όσα περιγράφονται δεν είναι ούτε το 1% όσων συνέβησαν στη ΝΥ από το καλοκαίρι έως το τέλος του 2008

Christensen (Saxo): Το ευρώ είναι καταδικασμένο

Το πρόσφατο ράλι του ευρώ είναι παραπλανητικό και το κοινό νόμισμα πρόκειται να καταρρεύσει διότι η Ευρώπη δεν το έχει στηρίξει με μια δημοσιονομική ένωση, δήλωσε στο Bloomberg ο CDO της Saxo Bank, Lars Seier Christensen.
«Το όλο πράγμα είναι καταδικασμένο», τόνισε. «Αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε σε μία από αυτές τις ψεύτικες λύσεις όπου ο κόσμος νομίζει πως το πρόβλημα έχει περιοριστεί ή έχει διευθετηθεί, κάτι που δεν ισχύει».

Το ευρώ έχει ενισχυθεί κατά 8,2% έναντι του δολαρίου τους τελευταίους έξι μήνες, αγγίζοντας έως και το 1,3711 δολάριο την 1η Φεβρουαρίου, το υψηλότερο επίπεδο από τις 14 Νοεμβρίου 2011. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προβλέπει ότι η οικονομία της ευρωζώνης θα συρρικνωθεί κατά 0,3% φέτος και ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Mario Draghi, δήλωσε στις 7 Φεβρουαρίου ότι η άνοδος του νομίσματος ενέχει ρίσκο για την ανάπτυξη και τον πληθωρισμό.

Αν και το ευρώ έχει ενισχυθεί, οι οικονομίες της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας συρρικνώθηκαν περισσότερο του αναμενομένου το δ΄ τρίμηνο. Οι υπουργοί των 17 χωρών μελών της ευρωζώνης συνεδρίασαν την περασμένη εβδομάδα προκειμένου να συζητήσουν το θέμα της βοήθειας προς την Κύπρο και την Ελλάδα, την ώρα όπου οι επερχόμενες εκλογές στην Ιταλία και τα πολιτικά σκάνδαλα στην Ισπανία απειλούν να αναζωπυρώσουν την κρίση χρέους στην περιοχή.

«Μια άλλη πιθανή κατάρρευση θα αφορούσε την έξοδο ορισμένων χωρών που καταστρέφονται από το ευρώ, κυρίως οικονομιών της νότιας Ευρώπης», σημείωσε ο κ. Christensen. «Ο κόσμος υποεκτιμά δραματικά τα προβλήματα που θα προκύψουν για τους Γάλλους από αυτό. Όταν μπουν σε μια πλήρη κρίση οι Γάλλοι, τότε τελείωσε. Ακόμα και οι Γερμανοί δεν μπορούν να πληρώσουν γι’ αυτούς και πιθανότατα δεν θα το κάνουν». 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/758387/ArticleNewsWorld.aspx

Είναι η S&P θύμα εκδίκησης;

Toυ Robert J. Samuelson / The Washington Post
Το τελευταίο άρθρο μου, στο οποίο αναφέρθηκα στην αγωγή της Fed των ΗΠΑ κατά της Standard & Poor’s, προκάλεσε μερικές αντιδράσεις, που αξίζει να μοιραστώ με τους αναγνώστες. Στο άρθρο αυτό υποστήριζα ότι η S&Ρ έκανε λάθη στις αξιολογήσεις ομολογιακών εκδόσεων τιτλοποίησης στεγαστικών δανείων και σήμερα αποτελεί αποδιοπομπαίο τράγο. Οπως είναι ευρέως γνωστό, η κρίση αυτή δεν προβλέφθηκε ούτε από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους ούτε από οικονομολόγους, αλλά ούτε και από τραπεζίτες.
Τον σκεπτικισμό του εξέφρασε ένας οικονομολόγος που γνωρίζω και σέβομαι. Οπως γράφει, αν και συμφωνεί «σε μεγάλο βαθμό» με τα υποστηριζόμενά μου, εκτιμά πως είμαι «πολύ χαλαρός με τη S&P».
Παραθέτω το ουσιαστικό σημείο του ηλεκτρονικού μηνύματός του:
«Ιστορικά, οι οίκοι αξιολόγησης τα έχουν πάει αρκετά καλά με τις κατατάξεις εταιρικών ομολογιακών δανείων. Ωστόσο, υπάρχει πράγματι ασυμβίβαστο όταν καλούνται να πράξουν το αυτό για εκδόσεις τιτλοποιημένων δανείων, ήτοι τη σύνθεση πολλών δανείων ή ομολόγων σε ένα νέο, μεγαλύτερο ομολογιακό δάνειο. Στην περίπτωση των τιτλοποιημένων δανείων, η άρνησή τους να χορηγήσουν την κατηγορία ΑΑΑ σε τουλάχιστον ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό της έκδοσης, μπορεί να στείλει τη συγκεκριμένη στα αζήτητα. Οπότε, οι εν λόγω οίκοι καθίστανται ουσιαστικά συνεταίροι των τραπεζών που εκδίδουν τιτλοποιημένα δάνεια και είχαν πραγματικό κίνητρο να “είναι ενθαρρυντικοί”».
Πιστεύω ότι αυτό είναι μάλλον αλήθεια. Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ υποστηρίζει ότι η S&Ρ καθυστέρησε την αναπροσαρμογή των μοντέλων της αξιολόγησης κινδύνου, με αποτέλεσμα την επίσης καθυστέρηση της υποβάθμισης ομολογιακών εκδόσεων τιτλοποιημένων στεγαστικών δανείων. Η ουσία της αγωγής κατά της S&Ρ έγκειται στο ότι οι αξιολογήσεις της στρεβλώθηκαν από τα επιχειρηματικά συμφέροντά της και δεν ήταν «ανεξάρτητες και αντικειμενικές,» όπως ανεμένετο.
Ωστόσο, αυτές οι λανθασμένες κρίσεις –που πράγματι επέφεραν όφελος στη S&P– θα μπορούσαν εύκολα να είναι το αποτέλεσμα της ευφορίας που επικράτησε τα χρόνια άνθησης της αγοράς κατοικίας. Θεώρησα επίσης σημαντικό το γεγονός ότι πολλές από τις τράπεζες που εξέδιδαν αυτής της κατηγορίας τίτλους –Citigroup, Merrill Lynch κ.λπ.– τους είχαν επίσης συμπεριλάβει ευρέως στα δικά τους επενδυτικά χαρτοφυλάκια. Οι τράπεζες αυτές γνώριζαν το «αξιόχρεο» των στεγαστικών δανείων που τιτλοποιήθηκαν καλύτερα από τον καθένα και όμως τα προτίμησαν.
Αντιθέτως, το υπουργείο Δικαιοσύνης κατηγορεί τη Standard & Poor’s ότι «εν γνώσει της και με δόλο» υπερτίμησε τους συγκεκριμένους τίτλους. Αυτή είναι μια πολύ πιο βαριά κατηγορία από το να υποστήριζε απλώς ότι ο οίκος έκανε λάθος, ευνοώντας πάντως τα ίδια συμφέροντά του.
Κάποιος άγνωστος σε μένα αναγνώστης υποστηρίζει στο μήνυμά του ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ίσως στρέφεται κατά της Standard & Poor’s για να την «τιμωρήσει» για την υποβάθμιση της δανειοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ το 2011. Υπενθυμίζεται ότι δεν έγινε αντίστοιχη κίνηση ούτε από τη Fitch ούτε από τη Moody’s. Ασφαλώς η κυβέρνηση δεν παραδέχεται κάτι τέτοιο, πολλοί όμως σχολιαστές του άρθρου μου δείχνουν να το πιστεύουν. Οτι η S&Ρ είναι «θύμα εκδίκησης».

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_15/02/2013_511316

Fed: Δεν προέβλεψε το χρηματοοικονομικό τσουνάμι

Η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ απέτυχε να προβλέψει το χρηματοοικονομικό τσουνάμι που απειλούσε τις αγορές το 2007 και το αναγνώρισε αφότου ξέσπασε η κρίση τον Αύγουστο, όπως αποκαλύπτουν τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Fed που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με τα πρακτικά, ο πρόεδρος της Fed, Ben Bernanke, στις αρχές του 2007 προέβλεπε ότι τα χειρότερα για την οικονομία είχαν πλέον περάσει όσον αφορά τη στεγαστική αγορά.

Επιπλέον τα στελέχη της Κεντρικής Τράπεζας έβλεπαν ήπια ανάπτυξη για την αμερικανική οικονομία.

Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση της Susan Bies, στελέχους της Fed η οποία δημόσια είχε δηλώσει ότι αισθάνεται καλύτερα με τις εξελίξεις στη στεγαστική αγορά των ΗΠΑ.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/752411/ArticleNewsWorld.aspx

Οι αξιωματούχοι της Federal Reserve το 2007 υποεκτίμησαν τους αυξανόμενους κινδύνους για το χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ πριν ξεκινήσουν τη μετάβαση σε μία κατάσταση υψηλής εγρήγορσης, σύμφωνα με τα όσα αποκαλύπτονται από τα έγγραφα της κεντρικής τράπεζας.

Όπως μεταδίδει το Dow Jones Newswires, τα έγγραφα, τα οποία δόθηκαν στη δημοσιότητα  με καθυστέρηση πέντε ετών, παρέχουν την πιο πλήρη εικόνα για τις αποφάσεις της κεντρικής τράπεζας τη χρονιά που κρίση άρχισε να δείχνει τα πρώτα σημάδια της.

Η Fed ξεκίνησε το 2007 διατηρώντας αμετάβλητη τη νομισματική πολιτική με πολλά στελέχη της να είναι καθησυχαστικά για τις προοπτικές της οικονομίας.

Έως το τέλος του έτους, οι ΗΠΑ είχαν μπει σε ύφεση και η Fed ξεκίνησε πανικόβλητη μία εκστρατεία μείωσης των επιτοκίων θεσπίζοντας παράλληλα νέα προγράμματα για την προφύλαξη των αγορών.

Ο πρόεδρος της Ben Bernanke στις αρχές του έτους προέβλεπε πως το χειρότερο σενάριο για τη στεγαστική αγορά είχε γίνει λιγότερο πιθανό ενώ το Μάιο δήλωνε πως έβλεπε «επαρκείς θεμελιώδεις λόγους να πιστεύει πως η ανάπτυξη θα μετριαστεί».

Μετά τα μέσα του έτους άρχισε να κάνει λόγο για περιορισμούς στις αγορές οι οποίοι απειλούν να μεταφερθούν πέρα από τη στέγαση  στην ευρύτερη οικονομία και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ο ίδιος ο Bernanke ξεκίνησε να παίρνει, με διστακτικό ωστόσο τρόπο, μία περισσότερο παρεμβατική στάση.

Το Δεκέμβριο, όταν οι ΗΠΑ είχαν ήδη μπει σε ύφεση, η Fed εξέταζε μία μεγάλη μείωση της τάξης του 0,5% του βασικού της επιτοκίου ώστε να εξομαλύνει τις αρνητικές συνέπειες για την οικονομία. Ο πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας διάλεξε ωστόσο ένα πιο μετριοπαθή δρόμο μειώνοντας το επιτόκιο κατά 0,25%. Μάλιστα, σύμφωνα με τα έγγραφα, δήλωσε στους συναδέλφους του: «Μπορείτε να καταλάβετε πως είμαι σχεδόν μπερδεμένος γι’ αυτό.»

Το Σεπτέμβριο η Fed είχε ήδη ξεκινήσει να παρέχει φθηνά δάνεια στις τράπεζες. Ο Bernanke δήλωσε στα υπόλοιπα στελέχη πως η κεντρική τράπεζα έχει την ευθύνη να βοηθά τις αγορές να λειτουργούν φυσιολογικά και να προωθεί την οικονομική σταθερότητα προσθέτοντας πως δεν έχει την ευθύνη να βοηθά ιδιώτες και επιχειρήσεις.

Οι επόμενοι μήνες θα σημαδευτούν από τις χρηματοδοτούμενες από την Fed διασώσεις των Bear Stearns και American International Group (AIG).

Ο νυν υπουργός Οικονομικών, και τότε πρόεδρος της New York Fed, Timothy Geithner, υποβάθμισε τα προβλήματα των δύο hedge funds της Bear, τα οποία αποτέλεσαν σημείο καμπής της κρίσης. «Η άμεση έκθεση των αντισυμβαλλόμενων με την Bear Stearns είναι πολύ, πολύ μικρή σε σχέση με άλλα πράγματα,» δήλωνε τότε ο Geithner.

Ορισμένα στελέχη της κεντρικής τράπεζας ωστόσο είχαν διαφορετική στάση. Η Janet Yellen, νυν αντιπρόεδρος της Fed και τότε πρόεδρος της Federal Reserve Bank of San Francisco, προειδοποιούσε ολοένα περισσότερο για τους αυξανόμενους κινδύνους για την οικονομία όσο προχωρούσε το έτος.

«Εξακολουθώ να αισθάνομαι την παρουσία ενός γορίλα 300 κιλών στο δωμάτιο και αυτός είναι ο στεγαστικός κλάδος,» δήλωσε τον Ιούνιο του 2007. «Ο κίνδυνος για περαιτέρω επιδείνωση στη στεγαστική αγορά, με τις τιμές να πέφτουν και τις στάσεις πληρωμών σε ενυπόθηκα δάνεια, που προκαλεί μεγάλη ταραχή.»

Έως το Δεκέμβριο, πίεζε την Fed για μία περισσότερο επιθετική αντιμετώπιση της κρίσης, δηλώνοντας πως είναι υπέρ της μείωσης του βασικού επιτοκίου κατά 0,5%.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1711092

Αστεία, γέλια, κόντρες για το πρωτάθλημα του μπάσκετ και διαλείμματα για καφέ. Κάπως έτσι ήταν οι συνεδριάσεις της νομισματικής πολιτικής της Federal Reserve το 2007. Η δημοσιοποίηση των πρακτικών των συναντήσεων εκείνων, πέντε χρόνια αργότερα, εκθέτει ανεπανόρθωτα τους άνδρες που είχαν επιφορτιστεί με την ευθύνη του ελέγχου και της προστασίας του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος.

Οι θεματοφύλακες της παγκόσμιας οικονομίας εμφανίζονταν ανυποψίαστοι μπροστά στη χειρότερη κρίση που έχει βιώσει ο πλανήτης από τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930. Τόσο ανυποψίαστοι, ώστε κάποιοι από αυτούς πίστευαν ότι ήταν… «καλό πράγμα»!

Τα πρακτικά των συνεδριάσεων δείχνουν ότι η νομισματική επιτροπή της Fed, η FOMC, ξέσπασε σε γέλια 66 φορές τον Ιανουάριο του 2007. Τον Ιούνιο, την ώρα που η αμερικανική στεγαστική πίστη έδινε τα πρώτα σημάδια της επερχόμενης καταστροφής, τα αστειάκια είχαν πληθύνει. Τα πρακτικά καταγράφουν 81 περιπτώσεις γέλιου. Έως τον Αύγουστο, και καθώς τα χειρότερα έδειχναν να έρχονται, η διάθεση δεν ήταν πια τόσο ευχάριστη. Οι χαράσσοντες την πολιτική βρήκαν 40 αφορμές για γέλιο. Και το Δεκέμβριο, όταν άρχισε η ύφεση που θα διαρκούσε 18 μήνες, γέλασαν μόνο 22 φορές…
Όπως δείχνουν τα πρακτικά, οι κορυφαίοι αξιωματούχοι της Fed άργησαν πολύ να καταλάβουν ότι η κρίση που ερχόταν θα συντάρασσε τη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, αλλά και όλο τον κόσμο.

http://www.protothema.gr/economy/article/?aid=251300

_______________________________________________

o geokalp βγήκε τον Οκτώβριο 2007 και το είπε όσο πιο καθαρά μπορούσε (τότε, σήμερα θα το έλεγε αλλιώς)

Οκτώβριος - δεν γίνονται κάθε φορά! 

μου φαίνεται απίστευτο να είναι τόσο εκτός... δεν το πιστεύω

Η διεύρυνση οικονομικών ανισοτήτων η μεγαλύτερη απειλή της επόμενης 10ετίας

Ερευνα του Φόρουμ του Νταβός με τη συμμετοχή 1.000 στελεχών ιδιωτικού και δημόσιου τομέα

Reuters, Bloomberg,AP

Οι αγεφύρωτες εισοδηματικές ανισότητες και οι οξείες δημοσιονομικές ανισορροπίες, σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, αποτελούν τους σοβαρότερους -ανθρωπογενείς κυρίως- κινδύνους, που θα αντιμετωπίσει ο κόσμος την προσεχή δεκαετία, σύμφωνα με την έκθεση του 2013 για τους Παγκόσμιους Κινδύνους του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF). Η καθιερωμένη ετήσια έρευνα, βάσει των συμπερασμάτων της οποίας καταρτίζεται η έκθεση για τους Παγκόσμιους Κινδύνους, εκπονήθηκε με τη συμμετοχή άνω των 1.000 ειδικών, προερχομένων από τις απανταχού κυβερνήσεις, τον χώρο των επιχειρήσεων, των πανεπιστημίων και της κοινωνίας πολιτών, οι οποίοι κλήθηκαν να εξετάσουν και να τοποθετηθούν έναντι των πενήντα σοβαρότερων κινδύνων διεθνούς εμβέλειας. Αξίζει να σημειωθεί πως, παρά το γεγονός ότι το 2012 απετράπη η διάλυση της Ευρωζώνης και οι ΗΠΑ απέφυγαν τον «δημοσιονομικό γκρεμό», οι συμμετέχοντες στην έρευνα εξέφρασαν την άποψη ότι οι πολιτικοί έχουν αποτύχει στο να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα θεμελιώδη ζητήματα των δημοσίων οικονομικών τους. Επίσης, η φετινή έκθεση του WEF δείχνει ότι όσοι απάντησαν είναι λίγο πιο απαισιόδοξοι σε σύγκριση με τους αντίστοιχους στην προηγούμενη έκθεση του 2012. Με κριτήριο το πόσες πιθανότητες υπάρχουν για να επαληθευθεί η πρόβλεψη ενός κινδύνου μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, πρώτος στην κατάταξη έρχεται το χάσμα μεταξύ των εισοδημάτων, ενώ εκείνος ο κίνδυνος, ο οποίος θεωρείται πως θα επιφέρει τις δραματικότερες επιπτώσεις είναι μία σοβαρή συστημική κρίση χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα. Επίσης, αξιοσημείωτο είναι ότι μεταξύ των 5 μειζόνων κινδύνων εμφανίζονται δύο κοινοί κίνδυνοι τόσο ως προς τις πιθανότητες εμφάνισής τους όσο και ως προς τις συνέπειές τους και αυτοί είναι οι χρόνιες δημοσιονομικές ανισορροπίες και οι κρίσεις από την ανεπάρκεια υδάτινων πόρων. Εξίσου απειλητικοί παράγοντες θεωρούνται η κακή διαχείριση της πληθυσμιακής γήρανσης, η ανεπάρκεια τροφίμων και η εξάπλωση των όπλων μαζικής καταστροφής. «Στην έκθεση αποτυπώνεται, μεταξύ άλλων η απώλεια εμπιστοσύνης προς τους εκπροσώπους της πολιτικής και οικονομικής διακυβέρνησης διεθνώς», παρατηρεί ο Λι Χάουελ, γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και υπεύθυνος για την έκθεση. Το πόνημα των 80 σελίδων ολοκληρώθηκε και παρουσιάστηκε εν όψει του φετινού Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας το διάστημα 23-27 Ιανουαρίου, όπου οι ισχυροί και οι πλούσιοι θα συζητήσουν για το αύριο του πλανήτη.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_09/01/2013_507134

ΔΝΤ: Δύσκολα θα μπει τέλος στη διεθνή οικονομική κρίση

Δύσκολα θα μπει τέλος στη διεθνή οικονομική κρίση καθώς και να επέλθει εξισορρόπηση στο συσχετισμό αποπληρωμής κρατικού χρέους και ανάκαμψης της οικονομικής δραστηριότητας σε ένα υπερχρεωμένο κράτος, σύμφωνα με τον αναπληρωτή γενικό διευθυντή του ΔΝΤ Ντέιβιντ Λίπτον.
Η απομείωση του κρατικού χρέους, συνδυασμένη με εκείνη του αντίστοιχου τραπεζικού, μετατράπηκαν τελικά ως προς την εσωτερική ζήτηση σε τροχοπέδη, οπότε βραχυπροθέσμως προέκυψε δυσμενής επίπτωση για την ίδια την ανάπτυξη, επεσήμανε.
Αρα η απομείωση του κρατικού χρέους, με βάση το μοντέλο που τελικά υιοθετείται, δεν θα πρέπει να ζημιώνει την ανάπτυξη, υποστήριξε και συνέχισε: Η δημοσιονομική σταθεροποίηση δεν πρέπει να επιβαρύνει την οικονομική ανάκαμψη, μέσω της περιστολής του δανεισμού και των δημοσίων επενδύσεων.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2252063

Brooklyn vs Venice

Streets are flooded under the Manhattan Bridge in the Dumbo section of Brooklyn, N.Y.

 

N. Αφρική: Νέες συγκρούσεις της αστυνομίας με απεργούς μεταλλωρύχους

Ταραχές ξέσπασαν στη διάρκεια ευρείας κλίμακας επιχείρησης της αστυνομίας της Νότιας Αφρικής, γύρω από το ορυχείο πλατίνας Μαρικάνα, όπου παραμένουν απεργοί μεταλλωρύχοι. Μία ημέρα μετά την έκκληση της κυβέρνησης της χώρας να αποκατασταθεί η τάξη στο ορυχείο της βρετανικής εταιρείας Lonmin, απ' όπου εξορύσσεται περισσότερο από το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πλατίνας, η αστυνομία πραγματοποίησε έρευνα στον καταυλισμό που έχουν δημιουργήσει κοντά στο ορυχείο οι μεταλλωρύχοι.
Τουλάχιστον 500 αστυνομικοί πήραν μέρος στην επιχείρηση που ξεκίνησε στις 2 το πρωί (τοπική ώρα), την πρώτη που πραγματοποιείται μετά τα βίαια επεισόδια της 16ης Αυγούστου μεταξύ αστυνομίας και απεργών που κόστισαν τη ζωή σε 34 μεταλλωρύχους.
Οι εργαζόμενοι στο ορυχείο Μαρικάνα απεργούν από τις 10 Αυγούστου ζητώντας μισθολογικές αυξήσεις, ενώ πολλοί μεταλλωρύχοι άλλων εταιρειών του τομέα έχουν αρχίσει να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις.
Μετά την επιδρομή της αστυνομίας οι μεταλλωρύχοι συγκεντρώθηκαν το πρωί κοντά στο σημείο, όπου σκοτώθηκαν οι 34 συνάδελφοί τους στις 16 Αυγούστου. Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων για να τους διαλύσει.
Όταν οι απεργοί άρχισαν να ρίχνουν πέτρες εναντίον των αστυνομικών, εκείνοι απάντησαν με πλαστικές σφαίρες, με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλοί τραυματίες, μεταξύ αυτών τουλάχιστον δύο γυναίκες, όπως μετέδωσε το πρακτορείο SAPA.
Πολυεθνικές εταιρείες εξόρυξης, όπως η Anglo American η Aquarius και η Xstrata ανακοίνωσαν ότι αναστέλλουν προσωρινά τις δραστηριότητές τους στη Νότια Αφρική εξαιτίας των απεργιών και των ταραχών.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γαλλικό πρακτορείο, Reuters
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2236027

Μελέτη ΜΙΤ: Παγκόσμια ασύμμετρη σύγκρουση το 2013 λόγω επισιτιστικής κρίσης!

Παγκόσμιο λιμό από τα μέσα του 2013 προβλέπει αναθεωρημένη μελέτη του αμερικανικού πανεπιστημιακού ιδρύματος ΜΙΤ. Σύμφωνα με την μελέτη ο λόγος για αυτή την δραματική εξέλιξη θα είναι η άνοδος των τιμών των τροφίμων μία εκτίμηση η οποία βασίζεται σε στοιχεία του ΟΗΕ και δεύτερο η συσχέτιση των περιόδων που ξέσπασαν εξεγέρσεις και διαδηλώσεις στον πλανήτη την πορεία των τιμών των τροφίμων.

Όπως καταγράφεται στην μελέτη του ΜΙΤ όποτε ο δείκτης τιμών των τροφίμων παγκοσμίως ξεπερνούσε το σημείο 210 οι συνθήκες για την πρόκληση κοινωνικών εξεγέρσεων ήταν οι πλέον κατάλληλες. Φυσικά η διαπίστωση αυτή δεν σημαίνει ότι όποτε οι τιμές των τροφίμων ξεπεράσουν το δείκτη αυτό θα προκληθούν
άμεσα ταραχές. Αυτό που απέδειξε η μελέτη του ΜΙΤ είναι ότι υπό αυτές τις συνθήκες η πιθανότητα να ξεσπάσουν ταραχές αυξάνονται.

Ο βασικότερος λόγος για μία τέτοια εξέλιξη πέρα από το αυτονόητο που έχει να κάνει με τις ανάγκες του
παγκόσμιου πληθυσμού για διατροφή είναι το γεγονός ότι για τους περισσότερους ανθρώπους της Γης η δαπάνη για την αγορά τροφίμων αντιστοιχεί στο 80% τρων εισοδημάτων τους.



Στον παραπάνω πίνακα αποτυπώνεται η χρονική συσχέτιση των εξεγέρσεων ανα τον κόσμο με τις αυξήσεις στον δείκτη των τροφίμων του ΟΗΕ.

Επομένως μία αύξηση των τιμών των τροφίμων θα οδηγούσε στην μείωση ή στην αδυναμία ανεύρεσης τροφίμων και όταν ο μέσος άνθρωπος δεν μπορεί να τραφεί τότε δεν έχει άλλη λύσει από το να διαμαρτυρηθεί ή και να πολεμήσει για την διατροφή του. Αυτή την περίοδο σύμφωνα με την μελέτη των Ηνωμένων Εθνών ο δείκτης τιμών των τροφίμων έχει σταθεροποιηθεί για αρκετούς μήνες στο 213
τρείς μονάδες πάνω από το στατιστικό όριο που θεωρείται το όριο για την εκδήλωση κοινωνικών ταραχών.

Η πρόσφατη ξηρασία στα μεσοδυτικά των ΗΠΑ αποτελεί μία εν δυνάμει απειλή για την ισορροπία στην παγκόσμια αγορά τροφίμων και όπως αναφέρουν ειδικοί αναλυτές ο πλανήτης κινδυνεύει να βρεθεί σε μία τρίτη διατροφική κρίση μέσα σε πέντε χρόνια ικανή να προκαλέσει νέες ταραχές για τρόφιμα και εξεγέρσεις της ίδιας κλίμακας με την Αραβική άνοιξη.

Κατά την διάρκεια της αραβικής εξέγερσης ο δείκτης τροφίμων των Ηνωμένων Εθνών είχε φτάσει το 220 και κινείτο προς τις 240 μονάδες. Για το 2012 η μελέτη εκτιμά ότι ο δείκτης θα κινηθεί μεταξύ 210-216. Όμως οι ειδικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η τάση είναι αυξητική με ενδεχόμενη περίοδο κορύφωσης τον Αύγουστο του 2013 και σύμφωνα με το μοντέλο οι πιθανότητες για κοινωνικές ταραχές θα αυξηθούν μετά από αυτό τον μήνα του καλοκαιριού.

Όπως προβλέπουν οι ειδικοί η κατάσταση αυτή δεν πρόκειται να μεταβληθεί τα επόμενα χρόνια κυρίως λόγω της κλιματικής αλλαγής και των επιπτώσεων της στην αγροτική παραγωγή. Αρκετές σοδειές σε πολλές χώρες του κόσμου κινδυνεύουν με καταστροφή, οι καλλιέργειας βασικών τροφίμων όπως το στάρι, η βρώμη, θα υποστούν σημαντική πίεση από την κλιματική αλλαγή με αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών τους. Δεδομένου ότι τα αγαθά αυτά είναι λαϊκής κατανάλωσης αντιλαμβάνεται κανείς τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. 

http://www.xrimanews.gr/agores/39420-meleth-mit-pagkosmia-asymmetrh-sygkroysh-to-2013-logw-episitistikhs-krishs

Spiegel: Απροετοίμαστη η Ευρώπη, καθώς βαθαίνει η κρίση

«Το πακέτο σωτηρίας προς τις ισπανικές τράπεζες προκάλεσε μια αισιοδοξία που δεν κράτησε πολύ. Η κρίση του ευρώ βαθαίνει με γρήγορους ρυθμούς, και η Ευρώπη είναι απροετοίμαστη», γράφει ο Στέφαν Κάϊζερ, σε ανάλυση στο Spiegel.

«Παρά την επίσημη αισιοδοξία από την Μαδρίτη - ακόμη και από τον συνήθως κατηφή υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε - είναι αμφίβολο κατά πόσον 100 δισ. ευρώ θα είναι αρκετά για να σωθεί ο τραπεζικός τομέας της Ισπανίας, και να μπει η ευρωζώνη στο δρόμο προς την ανάκαμψη.

Επιπλέον, μοιάζει απίθανο να προχωρήσει η ισπανική κυβέρνηση στις σημαντικές μεταρρυθμίσεις που είναι απαραίτητες για να υπάρξει μόνιμη σταθερότητα στον τραπεζικό τομέα. Προς το παρόν, η επιτυχία σε αυτό το μέτωπο ήταν απατηλή.

Επί πολύ καιρό, η Μαδρίτη παρουσίαζε μια πολύ πιο ρόδινη εικόνα για τις τράπεζες, και έκανε λίγες και απρόθυμες προσπάθειες για μεταρρυθμίσεις. Ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόϊ καθυστέρησε πολύ να ζητήσει βοήθεια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).

Είναι τώρα επιτακτική ανάγκη να αναλάβει η τρόϊκα τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες στις ισπανικές τράπεζες, και να ενισχυθεί η επιτήρηση της Ισπανίας.

Εμπειρογνώμονες της τρόϊκας πρέπει να βεβαιώνουν ότι τα χρήματα της βοήθειας θα χρησιμοποιούνται όπως πρέπει, και ότι ο τραπεζικός τομέας θα γίνεται πιο αποτελεσματικός. Μια τέτοια προσπάθεια μπορεί να περιλαμβάνει κλείσιμο τραπεζικών υποκαταστημάτων και απολύσεις, κάτι που η ισπανική κυβέρνηση θα ήθελε να αποφύγει πάση θυσία.

Ακόμη και αν η προσπάθεια για την σταθεροποίηση των τραπεζών της Ισπανίας είναι επιτυχημένη, η χώρα και η ευρωζώνη δεν θα έχουν σωθεί. Στο κάτω-κάτω, η κρίση έχει εξαπλωθεί, εδώ και καιρό, πέραν του τραπεζικού τομέα, ακόμη και στην Ισπανία.

Επιχειρήσεις και καταναλωτές είναι υπερχρεωμένοι, και αυτά τα χρέη οδηγούν σε πτώση την κατανάλωση και τις επενδύσεις. Τα μέτρα της σκληρής λιτότητας που εφάρμοσε η Μαδρίτη υπό την πίεση των εταίρων της στην ευρωζώνη οδήγησαν την οικονομία σε ύφεση, και την ανεργία στα καταστροφικά ύψη του 25%.

Βραχυπρόθεσμα, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι αγορές θα είναι πρόθυμες να δανείσουν την Ισπανία με λογικά επιτόκια.

Οσο για την Ευρώπη, η στρατηγική που ακολουθεί για να αποτρέψει περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης είναι, απλώς, η ελπίδα. Και είναι μια στρατηγική που εφαρμόζεται επίσης απέναντι στον κίνδυνο για την εξάπλωση της κρίσης.

Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία: προς το παρόν, οι ευρωπαίοι ηγέτες φάνηκαν ανίκανοι να σταματήσουν το ντόμινο. Σειρά μπορεί να έχει η Κύπρος, και ακόμη χειρότερα, η Ιταλία, η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης. Τότε, το ταμείο σωτηρίας απλώς δεν θα έχει αρκετά χρήματα για να στηρίξει, εκτός από την Μαδρίτη, και την Ρώμη», γράφει ο Κάϊζερ. 

 

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=462000&h1=true

 

_______________________________________________

 

100δισ έφτασαν να αγοράζουν μια μέρα, κι αυτή Κυριακή, όταν οι αγορές είναι κλειστές...

 

το "χωρίς σχέδιο" αναφέρεται μόνο στο πως μπορεί να ανασχεθεί η κατάσταση

γιατί

κατά τα αλλα η Γερμανία ΕΧΕΙ σχέδιο: να προστατεύσει όσο μπορεί τις τράπεζές της, μέχρι το σημείο που να μην μπορεί άλλο

 

Πώς και πότε μπορεί να βγούμε από το ευρώ

Η «Κ» αποκωδικοποιεί εκθέσεις των S&P και Deutsche Bank, για τις αιτίες και τις συνέπειες ενδεχόμενης επιστροφής στη δραχμή

Προσομοιώσεις, υπολογισμοί των επιπτώσεων, ακόμα και οδηγίες χρήσης και προστασίας επιχειρήσεων έναντι του κινδύνου να επιστρέψει η Ελλάδα στη δραχμή, έχουν πραγματοποιήσει σχεδόν όλοι οι διεθνείς επενδυτικοί οργανισμοί και οι οίκοι αξιολόγησης. Μολονότι το σενάριο της επιστροφής στη δραχμή δεν είναι αυτό που έχει αυτή τη στιγμή τη μεγαλύτερη πιθανότητα, εντούτοις επισημαίνεται ότι, πλέον, αποτελεί ενδεχόμενο και μάλιστα μπορεί να είναι και αρκετά κοντινό.
Σύμφωνα με την Deutsche Bank, η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου ή μια «αντι-μνημονιακή» κυβέρνηση θα μπορούσαν να οδηγήσουν την Ελλάδα εκτός ευρώ μέσα στο καλοκαίρι. Μικρότερη πιθανότητα να επιστρέψει η Ελλάδα στη δραχμή έχει το σενάριο του σχηματισμού μιας «φιλο-μνημονιακής κυβέρνησης», ακόμα και αν αυτή είναι αδύναμη.
Για τον οίκο αξιολόγησης Standard & Poor’s, οι πιθανότητες εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ είναι περίπου 30% και συνδέονται κυρίως με το ενδεχόμενο χρεοκοπίας.
Οι δύο οίκοι, S&P και Deutsche Bank, σε δύο πολυσέλιδες εκθέσεις τους περιγράφουν τις συνέπειες από μια πιθανή έξοδο, τις αιτίες που μπορεί να επιτείνουν την επιστροφή στη δραχμή, αλλά και τις δυνατότητες που έχουν επενδυτές και επιχειρήσεις για να προστατευθούν μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Η «Κ» αποκωδικοποίησε τις εκθέσεις αυτές, οι οποίες δίνουν συγκεκριμένες απαντήσεις σε κρίσιμες ερωτήσεις.
– Τι μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα εκτός ευρώ;
Πρώτον, ένα εκλογικό αποτέλεσμα το οποίο δεν θα οδηγεί σε κυβερνητικό σχήμα ικανό να αντιμετωπίσει την κρίσιμη κατάσταση.
Δεύτερον, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης (EFSM) να μην εγκρίνει τη δεύτερη δόση των εγγυήσεων, για να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.
Τρίτον, να σταματήσει για διαφόρους λόγους να χρηματοδοτεί η ΕΚΤ τις ελληνικές τράπεζες.
Τέταρτον, συνέχιση και ενίσχυση της εκροής καταθέσεων από τις ελληνικές τράπεζες και ταυτόχρονη διακοπή της στήριξης από την ΕΚΤ.
Πέμπτον, κλιμάκωση κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας που θα οδηγήσουν σε μη πληρωμή φόρων, πανικό καταθετών κλπ.
– Πώς θα έρθει η «κατάρρευση» και τελικά η έξοδος από το ευρώ;
Ολα θα ξεκινήσουν από τη στιγμή που το κράτος ξεμείνει από χρήματα και δεν θα μπορεί να χρηματοδοτήσει τα ελλείμματά του. Το σημείωμα του τέως πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου έδινε προθεσμία μέχρι τις 20 Ιουνίου, ενώ με «στάση πληρωμών» ίσως τα ταμειακά διαθέσιμα να φτάσουν μέχρι τέλη Ιουλίου. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος χρηματοδότησης, τότε ο δρόμος προς τη δραχμή είναι ο εξής:
- Η έξοδος από το ευρώ και η υιοθέτηση νέου νομίσματος θα απαιτήσει τη δημιουργία και την ψήφιση νέων νόμων ευρείας κλίμακας. Ετσι, συγκαλείται το Κοινοβούλιο για να νομοθετήσει εντός ενός Σαββατοκύριακου.
- Η κίνηση κεφαλαίων τίθεται υπό αυστηρό έλεγχο, τόσο εκτός της Ελλάδας όσο και στις αναλήψεις από τις τραπεζικές καταθέσεις.
- Πιθανή η χρήση εγγράφων, με τα οποία θα δίνει το κράτος σε εργαζομένους και συνταξιούχους και με τα οποία θα δεσμεύεται να τους πληρώσει όταν θα έχει τη δυνατότητα.
- Η Ελλάδα θα επιλέξει να «χρεοκοπήσει» στο χρέος της που δεν υπάγεται σε ελληνικό δίκαιο.
- Ενδεχόμενη κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Κρίσιμης σημασίας είναι το εάν η Ε.Ε. και η ΕΚΤ θα αποφασίσουν να στηρίξουν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα για να ελαχιστοποιηθούν οι ζημίες.
- Αποκατάσταση του ρόλου της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), όπως ήταν στην προ ΕΚΤ εποχή.
- Εκτύπωση εθνικού νομίσματος (δραχμής) και μετατροπή των τοπικών περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων του κράτους.
- Απότομη υποτίμηση της αξίας της νέας δραχμής 50%–75%, με απώλειες παντού.
- Απόσυρση όλων των παλαιών νομισμάτων και χαρτονομισμάτων από την οικονομία, για να μην έχουν αξία.
Γραμμές άμυνας
– Ποια είναι τα μέτρα της ΕΚΤ και της Ε.Ε. για να αποτρέψουν τη μετάδοση της κρίσης από την επιστροφή στη δραχμή;
Κατ’ αρχάς, αναμένεται να ενισχυθεί ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης (ESM) με ρευστότητα ύψους 1 τρισ. ευρώ. Το ποσό αυτό θα αρκεί να καλύψει τις ανάγκες της Ισπανίας και της Ιταλίας για τρία χρόνια. Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) θα αγοράζει ομόλογα της Ιταλίας και της Ισπανίας, ενώ αναμένεται να κόψει τα επιτόκια του ευρώ. Επίσης, η ΕΚΤ θα κάνει αποδεκτά ομόλογα με χαμηλότερη πιστοληπτική αξιολόγηση προκειμένου να χρησιμοποιούνται από τις τράπεζες ως εγγυήσεις για να δανείζονται. Τέλος, θα στηρίζει τη λειτουργία και τη ρευστότητα του ESM.
Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ενωση θα δώσει μεγαλύτερη ευελιξία στον μηχανισμό στήριξης, ο οποίος θα χρησιμοποιηθεί για την άμεση ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Παράλληλα, θα δοθεί ένα έξτρα πακέτο βοήθειας στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία για προληπτικούς λόγους, ενώ θα προβλευθεί πανευρωπαϊκή εγγύηση καταθέσεων.
Το τελευταίο στάδιο θα είναι η έκδοση ευρωομολόγου. Η Ευρωζώνη, με τη σημερινή δομή, δεν είναι έτοιμη τεχνικά, πολιτικά και οικονομικά να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο. Επομένως, χρειάζεται χρόνος και κάποιο ενδιάμεσο στάδιο. Για παράδειγμα, πρόδρομος του ευρωομολόγου θεωρείται το LTRO, που θα στηρίξει τις τράπεζες.
Τράπεζες
– Ποιες θεωρούνται σήμερα οι πιο ασφαλείς τράπεζες, ύστερα από υποβάθμιση που θα υποστούν λόγω πιθανής εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ;
Σύμφωνα με την αξιολόγηση της Standard & Poor’s, οι τράπεζες αυτές είναι: RBC, HSBC, Deutsche Bank, JPMorgan, Credit Suisse, BNP, Credit Agricole, Societe Generale, UBS, Barclays, Goldman Sachs, Macquarie, RBS, Morgan Stanley, Citi, Bank of America και Nomura.
– Πώς θα στηριχθούν οι τράπεζες (και ελληνικές) σε περίπτωση κρίσης ή ακόμα και στη φάση της εξόδου από το ευρώ;
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα ενεργοποιήσει για τρίτη φορά στην ιστορία της τον μηχανισμό LTRO (Long–Term Refinancing Operation). Πρόκειται για έναν μηχανισμό έκτακτης χρηματοδότησης, μακροπρόθεσμης διάρκειας. Είναι κάτι σαν τον μηχανισμό ELA (Emergency Liquidity Assistance) της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος είναι βραχυπρόθεσμης διάρκειας.
Με αυτόν τον τρόπο αναμένεται να αντιμετωπιστεί και η περίπτωση μαζικών αναλήψεων καταθέσεων, έως ένα βαθμό.
Οδηγίες χρήσεως για επιχειρήσεις και επενδυτές
– Πώς μπορεί να προστατευθεί μία επιχείρηση ή ένας επενδυτής από το ενδεχόμενο της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ;
Οι «οδηγίες χρήσεως» έχουν επτά κεφάλαια:
1. Αντιστάθμιση συναλλαγματικού κινδύνου, δηλαδή μεταφορά των κεφαλαίων σε πιο ασφαλή νομίσματα.
2. Ελαχιστοποίηση κινδύνου από την αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων στο νέο νόμισμα.
3. Διαχείριση διαθεσίμων και συστημάτων πληρωμών.
4. Αξιολόγηση των συνεργατών και των μετόχων.
5. Αναθεώρηση των συμβολαίων και των συμφωνητικών με πελάτες και προμηθευτές.
6. Προετοιμασία για την περίπτωση που οι τράπεζες «παγώσουν» ή μειώσουν περαιτέρω τον δανεισμό.
7. Γραμμές άμυνας για την περίπτωση εκτίναξης των επιτοκίων.
Ασφαλή νομίσματα
– Ποια νομίσματα θεωρούνται τα πιο ασφαλή;
Η Deutsche Bank θεωρεί ασφαλή καταφύγια τη στερλίνα, τη σουηδική κορώνα, το ελβετικό φράγκο και το δολάριο ΗΠΑ.
– Πώς μπορούν να μειωθούν οι απώλειες από την υποτίμηση του νομίσματος;
Πρώτον, μείωση εξωτερικού και ενδοεταιρικού δανεισμού στις θυγατρικές – εταιρείες με έδρα σε χώρες με κίνδυνο.
Δεύτερον, μεταφορά διαθεσίμων σε πιο ασφαλείς χώρες και νομίσματα.
Τρίτον, διατήρηση της αναγκαίας μόνο ρευστότητας σε ημερήσια βάση.
Τέταρτον, αναδιάρθρωση θυγατρικών και χαρτοφυλακίου δανείων.
Πέμπτον, μετατροπή των θυγατρικών σε υποκαταστήματα της μητρικής στο εξωτερικό.
Εκτον, αποφυγή πελατών, προμηθευτών και τραπεζικών συναλλαγών στις χώρες με κίνδυνο.
Εβδομον, άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό.
Ογδοον, παράδοση παραγγελιών μόνο με προπληρωμή.
Ενατον, προσομοίωση και προετοιμασία σε τεχνικό επίπεδο (μηχανογράφηση) για το νέο νόμισμα.
Δέκατον, online παρακολούθηση των ταμειακών διαθεσίμων σε όλη την επικράτεια (για μεγάλες επιχειρήσεις με εκτεταμένο δίκτυο).
– Τι σημαίνει επαναξιολόγηση συνεργατών, μετόχων κ.λπ.;
Σημαίνει ότι η μέχρι σήμερα συνεργασία, αν πρόκειται να συνεχιστεί, θα γίνει σε νέα βάση: αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, απαίτηση εγγυήσεων - εξασφαλίσεων, αξιολόγηση της ρευστότητας του συνεργάτη.
Μοντέλο λειτουργίας
– Ποιες αλλαγές θα πρέπει να υπάρξουν στο μοντέλο λειτουργίας μιας επιχείρησης;
Πρώτον, το λογιστήριο και γενικά όλες οι συναλλαγές θα πρέπει πλέον να γίνονται κεντρικά από την επιχείρηση.
Δεύτερον, μείωση καταθέσεων σε τράπεζες χωρών που ενέχουν ρίσκο.
Τρίτον, αναθεώρηση του συστήματος πληρωμών. Για παράδειγμα, μπορεί η μισθοδοσία να ανατεθεί σε τράπεζα εξωτερικού.
Τέταρτον, προσθήκη ρήτρας στα συμφωνητικά για πληρωμή του προμηθευτή και σε εθνικό νόμισμα.
Πέμπτον, μείωση της πίστωσης σε πελάτες χωρών σε ρίσκο και προσθήκη ρήτρας για αποπληρωμή μόνο σε ευρώ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_10/06/2012_484979

Ζητά βοήθεια για τις τράπεζές της η Ισπανία

Εξωτερική βοήθεια ζήτησε η Ισπανία, για πρώτη φορά και επισήμως, προκειμένου να παλέψει με τη χρηματοοικονομική κρίση. Όπως είπε ο υπουργός Προϋπολογισμού, Cristobal Montoro, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί θα πρέπει να ενισχύσουν τις ισπανικές τράπεζες.

Οι ισπανικές τράπεζες δεν χρειάζονται υπερβολικά ποσά για την ανακεφαλαιοποίησή τους, είπε, και τόνισε ότι το ερώτημα είναι το από πού θα προέλθουν τα ποσά αυτά.

Ο πρόεδρος της Santander, Emilio Botin, υπολόγισε χθες ότι τέσσερις ισπανικές τράπεζες χρειάζονται περίπου 40 δισ. ευρώ.

Ο Montoro κάλεσε τους Ευρωπαίους ηγέτες να εγκρίνουν την τραπεζική ένωση. Και επέμεινε ότι η χώρα του δεν χρειάζεται συνολική διάσωση, λέγοντας, μάλιστα, ότι είναι τεχνικά αδύνατο να διασωθεί η Ισπανία.

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=113571

Bloomberg: Επιστροφή στη δραχμή σε 46 ώρες

Όπως αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα, η Ελλάδα είναι πολύ πιθανό να έχει ένα πολύ μικρό χρονικό περιθώριο για να διαχειριστεί μία έξοδο από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Πόσο μικρό περιθώριο; Ούτε δύο 24ωρα.

Οι πρώτες κρίσιμες κινήσεις θα πρέπει να γίνουν από την στιγμή που θα κλείσει η Νέα Υόρκη και οι αγορές στις ΗΠΑ, αργά το βράδυ της Παρασκευής, μέχρι την στιγμή που στην Ασία και τον Ειρηνικό θα ανοίξουν ξανά οι μεγάλες αγορές το πρωί της Δευτέρας. Μιλάμε λοιπόν, για Σαββατοκύριακο "φωτιά" μέσα στο οποίο θα "τρέξουν" πολλές εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία, κάτι που πρέπει να κάνει την ελληνική ηγεσία να ετοιμάζεται για πιθανή αποχώρηση της από το ενιαίο νόμισμα.
Ουσιαστικά, από το κλείσιμο της Wall Street στη Νέα Υόρκη μέχρι το άνοιγμα του χρηματιστηρίου του Ουέλιγκτον στην Νέα Ζηλανδία, ο χρόνος που παρέχεται δεν φτάνει ούτε καν τα δύο 24ωρα.
Το πρακτορείο έκανε σχετική έρευνα ρωτώντας 21 οικονομολόγους, αναλυτές και ακαδημαϊκούς για το πώς φαντάζονται μία έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και συνέθεσε τις προτάσεις τους σε ένα κεντρικό σενάριο.
Σύμφωνα με αυτό, το κρίσιμο Σαββατοκύριακο η πολιτική ηγεσία θα πρέπει ταυτόχρονα:
Να διαχειριστεί την ένταση στους δρόμους και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου, να αντιμετωπίσει μία πιθανή εσωτερική χρεοκοπία, να σχεδιάσει ταχύτατα το νέο νόμισμα και την μετάβαση σε αυτό, να ανακεφαλαιοποιήσει εκ νέου τις τράπεζες, να σταθεροποιήσει την ροή κεφαλαίου στην αγορά και να βρει έναν τρόπο να συνεχίσει να πληρώνει μισθούς και συντάξεις, μετά την διακοπή της "τροφοδοσίας" από τους δανειστές.
Κι όλα αυτά, μέσα σε 46 ώρες, καθώς πέραν από κινδυνολογίες, ο συντάκτης φροντίζει να θέσει και χρονικά περιθώρια στην υπηρεσιακή ελληνική κυβέρνηση.
Το μέγεθος και το πολιτικό κόστος των παραπάνω εκτιμάται ότι μπορεί να οδηγήσει σε πτώση οποιαδήποτε κυβέρνηση, σε μία χώρα που ήδη δύο φορές από το 2010 "διασώθηκε" από την χρεοκοπία.
Να σημειωθεί πως το εν λόγω δημοσίευμα, αναφέρει πως το σενάριο ενισχύεται εν πολλοίς από την πολιτική αστάθεια που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα, και από τις αμφιβολίες που υπάρχουν σχετικά με το αν μια πιθανή αριστερή κυβέρνηση θα μπορέσει να διαχειριστεί την κρίση. Αναφορά γίνεται στο εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου που δεν ανέδειξε ξεκάθαρο νικητή, και την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ εν όψη νέων εκλογών, με τρεις τουλάχιστον μεγάλες δημοσκοπήσεις να τον φέρνουν στην πρώτη θέση.
Καθησυχάζει η UBS
Στο παραπάνω σενάριο, να προστεθεί ότι η τράπεζα UBS, αναφέρει από τη δική της πλευρά, δύο πιθανά σενάρια:
Το πρώτο αφορά μια αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου συνοδευόμενη από νέα αναδιάρθρωση του χρέους και το άλλο αφορά τη στάση πληρωμών. Όπως τονίζει πάντως το ελβετικό πιστωτικό ίδρυμα, ακόμα και το δεύτερο σενάριο δεν θέτει αναγκαστικά την Ελλάδα εκτός ευρώ.

http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/bloomberg_epistrofh_sth_draxmh_se_46_wres.1787421.html

_____________________________________________

αυτά ήταν κάποτε, σήμερα ο χρόνος μετράει διαφορετικά: 46 ώρες θα είναι αρκετές για να διαλυθούν τα υπόλοιπα γουρούνια και για κλείσουν θέσεις που στέκονται με δεκανίκια

Στη Δικαιοσύνη η JPMorgan για την υπόθεση Lehman

Όταν κατέρρευσε η Lehman Brothers, στο αποκορύφωμα της οικονομικής κρίσης, η JPMorgan Chase βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα. Η τράπεζα ήταν ένας από τους μεγαλύτερους δανειστές της Lehman.

Σήμερα, περισσότερα από τρία χρόνια αργότερα, οι ρυθμιστικές αρχές ετοιμάζονται να επιβάλουν ποινές στην JPMorgan για κινήσεις που σχετίζονται με την κατάρρευση της Lehman, σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν το θέμα, τους οποίους επικαλούνται οι New York Times. Αυτή θα είναι και η πρώτη περίπτωση επιβολής ποινής σε ομοσπονδιακό επίπεδο, η οποία προέρχεται από την κατάρρευση της Lehman.

Η Commodity Futures Trading Commission αυτήν την εβδομάδα αναμένεται να καταθέσει αγωγή κατά της JPMorgan. Η τράπεζα εκτιμάται πως θα καταλήξει σε συμβιβασμό για το θέμα της Lehman και θα καταβάλει πρόστιμο ύψους περίπου 20 εκατ. δολαρίων. Αν και η ποινή είναι σημαντική για την Επιτροπή, το ποσό είναι ελάχιστο για μια τράπεζα τόσο μεγάλη όσο η JPMorgan Chase, σημειώνουν οι New York Times.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, η απόφαση για την αγωγή προέρχεται από την αμφισβητούμενη αντιμετώπιση των χρημάτων των πελατών, αλλά και από το γεγονός ότι η JPMorgan είχε στενή σχέση με τη Lehman τις τελευταίες μέρες πριν από την πτώχευσή της.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/690512/ArticleNewsWorld.aspx
 

Προβλέψεις για επισιτιστική κρίση, κοινωνική αναταραχή έως το 2013

Απότομη και μεγάλη αύξηση στις τιμές των τροφίμων, ανάλογη με αυτή που το 2008 πυροδότησε ταραχές σε πολλές χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, «βλέπουν» ερευνητές.

Απότομη και μεγάλη αύξηση στις τιμές των τροφίμων, ανάλογη με αυτή που το 2008 πυροδότησε ταραχές σε πολλές χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, «βλέπουν» ερευνητές. Εκτιμούν ότι έως το 2013, οι πιο ευάλωτοι πληθυσμοί θα βιώσουν μια νέα επισιτιστική κρίση, η οποία είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει σε κοινωνική αναταραχή και σε ανθρώπινες απώλειες.
Την πρόβλεψη έκανε το μαθηματικό μοντέλο του Ινστιτούτου Πολύπλοκων Συστημάτων του Νιου Ίνγκλαντ (NECSI), υπό το γνωστό θεωρητικό πολύπλοκων συστημάτων Γιανίρ Μπαρ - Γιαμ. Τους τελευταίους δέκα μήνες, το μοντέλο προβλέπει τις τιμές των τροφίμων με αξιοσημείωτη ακρίβεια, αποδίδοντάς τις κυρίως στη μετατροπή καλλιεργειών καλαμποκιού σε αιθανόλη, αλλά και στη δράση κερδοσκόπων της αγοράς αγροτικών συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης.
«Οδεύουμε προς μία ακόμη κορύφωση στις τιμές των τροφίμων έως το τέλος του έτους, εάν τα αίτια δεν εξαλειφθούν μέσα από αλλαγές πολιτικής», προειδοποιεί ο Μπαρ-Γιαμ. «Θα εκδηλωθεί κοινωνική αναταραχή, όπως συνέβη κατά τις δύο τελευταίες κορυφώσεις», το 2008 και το 2011.
Η έκθεση του NECSI παρουσιάζεται στη δημοφιλή ιστοσελίδα ArXiv και, παρότι δεν βασίζεται στις συνήθεις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι οικονομολόγοι, τα συμπεράσματά της συμπίπτουν με τα υπόλοιπα δεδομένα. «Το μοντέλο του NESCI παρακολουθεί τις τιμές των τροφίμων καλύτερα από οποιοδήποτε οικονομικό μοντέλο», αναγνωρίζει ο επίτιμος καθηγητής αναπτυξιακών σπουδών στο Χάρβαρντ Πίτερ Τίμερ.
Το μοντέλο του Μπαρ Γιαμ καταλήγει στα συγκεκριμένα συμπεράσματα λαμβάνοντας υπόψη αρκετές μεταβλητές και ο ίδιος είναι βέβαιος ότι δεν έχει παραλείψει καμία σημαντική παράμετρο, από τις δυσμενείς για τη γεωργική παραγωγή καιρικές συνθήκες έως την αύξηση της κατανάλωσης κρέατος στην Κίνα και από τη μετατροπή καλαμποκιού σε αιθανόλη έως την αύξηση της κατανάλωσης γαλακτοκομικών στην Ινδία.
Περιορισμένα οφέλη, μεγάλο τίμημα
«Υπάρχουν επίσης δύο πολιτικές αποφάσεις, τις οποίες θεωρήσαμε βασικούς παράγοντες», λέει ο Μπαρ-Γιαμ. «Η πρώτη είναι η προώθηση της μετατροπής αιθανόλης, η οποία παρέχει στις Ηνωμένες Πολιτείες λιγότερο από το 1% της ενέργειάς τους, αλλά έχει πολύ μεγαλύτερες συνέπειες για την ποσότητα τροφίμων που είναι διαθέσιμη σε διεθνές επίπεδο». Η δεύτερη, σύμφωνα με την έκθεση, είναι η υιοθέτηση νόμου για την απελευθέρωση των αγορών βασικών προϊόντων από το αμερικανικό Κογκρέσο.
Παρότι γίνονται κινήσεις για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που έχουν πυροδοτήσει οι αποφάσεις αυτές, ο καθηγητής αμφιβάλλει ότι αυτές θα αποτρέψουν τελικά την ανεξέλεγκτη αύξηση στις τιμές των τροφίμων. Ακόμη, λέει, και εάν τα μέτρα αποδειχθούν αποτελεσματικά, τα κερδοσκοπικά παιχνίδια αρκούν για να αυξήσουν τις τιμές περισσότερο απ' όσο μπορούν να αντέξουν οι φτωχότεροι των φτωχών.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2147700

____________________________________________

συχνές κρίσεις... ....

"Η Ελλάδα δεν απειλεί την παγκόσμια οικονομία"

Η Ελλάδα «ευτυχώς δεν αποτελεί απειλή για την παγκόσμια οικονομία», δήλωσε ο Joerg Asmussen, μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ, στους Financial Times Deutschland.

Παράλληλα, εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι μέχρι την σημερινή συνεδρίαση του Eurogroup –που πραγματοποιείται το απόγευμα- θα έχουν εκπληρωθεί όλοι οι όροι ώστε το Eurogroup να αποφασίσει επί του δεύτερου πακέτου στήριξης της Ελλάδας.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Asmussen, «οι έλληνες πρέπει να δουν ότι το πρόγραμμα είναι προς όφελός τους και δεν τους επιβάλλεται από έξω». Διαφορετικά δεν θα είναι αποτελεσματικό, τόνισε.

Ο κ. Asmussen επαίνεσε τις προσπάθειες για μεταρρυθμίσεις που καταβάλλουν η Ιταλία και η Ισπανία, δηλώνοντας πως οι χώρες αυτές έχουν σημειώσει «μεγάλη πρόοδο» με τις νέες κυβερνήσεις τους.

Σημείωσε παράλληλα πως η θέση του ευρώ ως το δεύτερο βασικότερο αποθεματικό συνάλλαγμα του κόσμου δεν κινδυνεύει από την κρίση χρέους της ευρωζώνης, ενώ εκτίμησε πως το αμερικανικό δολάριο θα παραμείνει «για το ορατό μέλλον» το σημαντικότερο συνάλλαγμα.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/680722/ArticleNewsWorld.aspx

Κρίση ηγεσίας, όχι κρίση καπιταλισμού

Bloomberg
Την ώρα που οι πλούσιες οικονομίες του κόσμου παραπαίουν και οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης εμφανίζονται πρόθυμοι να επιδεινώσουν την κατάσταση, η σφοδρότητα της οικονομικής κρίσης που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η Δύση δύσκολα παρουσιάζεται χειρότερη από όσο είναι. Ωστόσο, κι αυτό μπορεί να γίνει: Βάσει όσων διαβάζω, αντιμετωπίζουμε όχι μόνο τη χειρότερη ύφεση μετά τη δεκαετία του ’30, αλλά και μια πρόκληση για ολόκληρη την οικονομική τάξη της Δύσης. Η Μεγάλη Υφεση εκθέτει τη φτώχεια των ορθόδοξων οικονομικών. Συνιστά ιδεολογική κρίση. Δείχνει πως ο ίδιος ο καπιταλισμός είναι «κατά βάση» ελαττωματικός. Αν αυτά ήταν αλήθεια, θα ανησυχούσα περισσότερο απ’ όσο τώρα για το έτος που διανύουμε. Κι αυτό λέει κάτι. Οτι οι φήμες για θάνατο του καπιταλισμού είναι υπερβολικές.
Αυτό που ξαφνιάζει είναι πόσο λάθος υπήρξαν αυτές οι φήμες. Ισως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές να οργανώνονται κρυφά οι επαναστάτες, όμως εγώ δεν βλέπω σημάδια λαϊκής εξέγερσης. Παρακαλώ, μην αναφέρετε το «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ». Είναι ένα κίνημα χωρίς ατζέντα, την οποία μόλις επιχειρήσει να αποκτήσει θα διαλυθεί. Και πού είναι η αναβίωση της οργανωμένης Αριστεράς; Οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ κάθε άλλο παρά ηγούνται ενός τέτοιου κύματος. Και στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης τα αριστερά κόμματα υποχωρούν. Οι ψηφοφόροι, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, μπορεί να κάνουν λάθος όταν κατηγορούν τα σοσιαλιστικά, πρώην σοσιαλιστικά ή εν γένει αντικαπιταλιστικά κόμματα για την ύφεση που βιώνουν, όμως η δεξιά στροφή από το 2008 μάλλον θέτει εν αμφιβόλω την ιδέα πως ο καπιταλισμός υφίσταται κρίση εμπιστοσύνης. Πού είναι το αίτημα για μεγαλύτερο κράτος, κρατικοποίηση των βιομηχανιών, προστασία των εγχώριων παραγωγών και απαγόρευση των εισαγωγών;
Αυτό μπορεί να αλλάξει. Η κρίση, όπως είπα, δεν έχει τελειώσει. Ομως, η χειρότερη ύφεση των τελευταίων επτά δεκαετιών δεν περιόρισε, πόσω μάλλον κατέστρεψε, τη λαϊκή στήριξη προς τον υπάρχοντα καπιταλισμό (ήτοι, τον «μικτό» καπιταλισμό των αγορών, της αναζήτησης του κέρδους και του ανταγωνισμού μαζί με μια ισχυρή δόση κρατικής παρέμβασης). Πολλές χώρες είδαν να καταρρέει η εμπιστοσύνη στους πολιτικούς ηγέτες, όχι όμως και στην κυρίαρχη οικονομική τάξη. Βάσει αυτών, είναι επιπόλαιο να υποστηρίζουμε ότι ο υπάρχων καπιταλισμός είναι κατά βάση ελαττωματικός, εκτός αν τον συγκρίνουμε με σχετικές εναλλακτικές. Που δεν υπάρχουν.
Η ύφεση κατέστησε σαφέστατη την ανάγκη για καλύτερη, και σε πολλές περιπτώσεις αυστηρότερη, χρηματοοικονομική νομοθεσία. Υπογράμμισε την αδυναμία των οικονομικών σε ό,τι αφορά τον σχεδιασμό δημόσιας πολιτικής και την απάντηση σε ζητήματα δικαιοσύνης και κατανομής των βαρών. Ιδού όμως και η έκπληξη: Για το 99%, το μόνο σοβαρό πλαίσιο συζήτησης αυτών των θεμάτων είναι τα ορθόδοξα οικονομικά.
Είτε επικρίνει κανείς είτε εξαίρει τον αμερικανικού τύπου καπιταλισμό, στα ίδια βιβλία και τις ίδιες βασικές ιδέες στρέφεται για να στηρίξει τα επιχειρήματά του. Ο καπιταλισμός έχει πολλές μορφές και τα ορθόδοξα οικονομικά τις περικλείουν όλες. Εχουμε πολλά να μάθουμε, όμως αυτή δεν είναι μία ιδεολογική κρίση. Η Δύση χρειάζεται μια πνευματική επανάσταση όσο χρειάζεται και μια δικτατορία του προλεταριάτου.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_05/01/2012_468133

_____________________________________

Κρίση ηγεσίας, όχι κρίση καπιταλισμού και κατ' επέκταση μυωπία για την δημιουργία νέου παραδείγματος
υπάρχει όμως πραγματική δυνατότητα για νέο παράδειγμα;

Η κρίση στην Ευρώπη μοιάζει πολύ με αυτήν στα τέλη της δεκαετίας του ’20

The Economist

«Σωστά, εμείς φταίγαμε», έλεγε ο Μπεν Μπερνάνκι στον Μίλτον Φρίντμαν σε ομιλία του το 2002. Αναφερόταν στο συμπέρασμα του νομπελίστα ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες ήταν υπεύθυνοι για μεγάλο μέρος των δεινών της Μεγάλης Υφεσης. «Ωστόσο, χάρη σ’ εσάς», συνέχισε ο μέλλων πρόεδρος της Fed, «δεν θα το ξανακάνουμε». Εννιά χρόνια αργότερα, οι συνάδελφοι του κ. Μπερνάνκι επαίρονται ότι τήρησαν αυτή την υπόσχεση. «Αποτρέψαμε μια Μεγάλη Υφεση», δήλωνε τον Μάρτιο στην Daily Telegraph ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, Μέρβιν Κινγκ.
Το σοκ που έπληξε την παγκόσμια οικονομία το 2008 ήταν αντίστοιχο με εκείνο που εγκαινίασε τη Μεγάλη Υφεση. Το 12μηνο που ακολούθησε την οικονομική κορύφωση του 2008, η βιομηχανική παραγωγή υποχώρησε όσο και τον πρώτο χρόνο της Μεγάλης Υφεσης. Οι τιμές των μετοχών και το παγκόσμιο εμπόριο περισσότερο. Ωστόσο, αυτή τη φορά, δεν ακολούθησε ύφεση. Παρότι το παγκόσμιο βιομηχανικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 13% από το ζενίθ του, τη δεκαετία του ’30 είχε βουλιάξει σχεδόν κατά 40%. Οι δείκτες ανεργίας ΗΠΑ και Ευρώπης αυξήθηκαν περισσότερο από 10% στην παρούσα κρίση - τότε ώς και κατά 25%. Αυτή η σοβαρή διαφορά οφείλεται κατά κύριο λόγο στα μαθήματα από τη Μεγάλη Υφεση.
Ακόμα συζητείται πώς έγινε η Μεγάλη Υφεση τόσο μακροχρόνια και βαθιά. Η πιο κοινή άποψη είναι πως η ταυτόχρονη υιοθέτηση πιο σφιχτών δημοσιονομικών και νομισματικών μέτρων μετέτρεψε μια δύσκολη κατάσταση σε φρίκη. Το λάθος δεν επαναλήφθηκε αυτή τη φορά. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει μια λιγότερο παρηγορητική εικόνα. Γιατί σε δύο σημαντικούς -και αλληλένδετους- τομείς, ο πλούσιος κόσμος μπορεί ακόμα να κάνει λάθη που έγιναν τη δεκαετία του ’30. Κινδυνεύει να επαναλάβει τη δημοσιονομική λιτότητα που «έδωσε» στις ΗΠΑ μια «κάμψη μέσα στην ύφεση» το 1937-38. Και η κρίση στην Ευρώπη μοιάζει πολύ με τη χρηματοοικονομική αναταραχή των τελών της δεκαετίας του ’20 και των αρχών εκείνης του ’30, όταν οι οικονομίες έπεφταν σαν πλάκες του ντόμινο υπό την πίεση της λιτότητας, του σφιχτού χρήματος και της έλλειψης δανειστή τελευταίας ευκαιρίας. Εχουμε ακόμα να μάθουμε πολλά.
Η στροφή στη λιτότητα είναι παγκόσμια, όμως πιο δραματική είναι στην Ευρωζώνη, η οποία μπορεί να την αντέξει λιγότερο. Η λειτουργία χωρίς διακυμάνσεις νομισμάτων ή δανειστή τελευταίας ευκαιρίας απηχεί όμως επώδυνα τον κόσμο του κανόνα χρυσού στις αρχές της δεκαετίας του ’30. Ολα σήμερα μοιάζουν τρομερά οικεία (παρότι καμιά ευρωπαϊκή χώρα προφανώς δεν θα εκλέξει άλλον Χίτλερ). Η ιδιότητα του μέλους της Ευρωζώνης, όπως και η υιοθέτηση του κανόνα του χρυσού, σημαίνει πως οι μη ανταγωνιστικές χώρες δεν μπορούν να υποτιμήσουν το νόμισμά τους για να μειώσουν το εμπορικό τους έλλειμμα. Η λιτότητα φέρνει ένα φαύλο κύκλο κάμψης, συρρίκνωσης της εγχώριας ζήτησης και αύξησης της ανεργίας, πλήττοντας τα έσοδα, συντηρώντας μεγάλα ελλείμματα και αποστραγγίζοντας την εμπιστοσύνη σε τράπεζες και κρατικό χρέος. Οσο οι κάτοικοι της περιφέρειας μεταφέρουν τα χρήματά τους σε ασφαλέστερες τράπεζες του πυρήνα, τόσο μειώνεται η προσφορά χρήματος, όπως και τη δεκαετία του ’30. Οι υψηλές διαβουλεύσεις με τις πιστώτριες χώρες δεν αποδίδουν. Δεν υπάρχει δανειστής τελευταίας ευκαιρίας. Παρότι το EFSF ενισχύθηκε, δεν ήταν αρκετό.
Στην παρούσα πορεία, οι συνθήκες στις ανεπτυγμένες οικονομίες φαίνεται πως θα επιδεινωθούν περαιτέρω. Η ανάπτυξη σε ΗΠΑ και Βρετανία θα είναι λιγότερη από 2% το 2012 υπό την παρούσα πολιτική, και η ύφεση είναι πιθανή σε αμφότερες. Το ίδιο και στην Ευρωζώνη. Η ΕΚΤ θα μπορούσε να βελτιώσει την προοπτική της τελευταίας χαλαρώνοντας τη νομισματική πολιτική, όμως η ευρεία λιτότητα και η αβεβαιότητα θα είναι δύσκολο να αντισταθμιστούν.
Η κατάρρευση του κανόνα του χρυσού έφερε την ανάκαμψη, όμως προκάλεσε τεράστια οικονομική ζημία, καθώς οι χώρες ήγειραν εμπορικούς φραγμούς για να ανακόψουν τις εισαγωγές από άλλες που υποτίμησαν το νόμισμά τους. Οι κυβερνήσεις που εξελέγησαν για να καταπολεμήσουν την ανεργία πειραματίσθηκαν με έλεγχο μισθών και τιμών, δημιουργία καρτέλ και άλλες παρεμβάσεις. Στις χειρότερα πληγείσες χώρες, οι βασανισμένοι πολίτες στράφηκαν στον φασισμό, ελπίζοντας μάταια σε ανακούφιση...
Αργά αντανακλαστικάΟ κόσμος σήμερα έχει μεγαλύτερη δυνατότητα να αντιμετωπίσει την καταστροφή απ’ όσο τη δεκαετία του ’30. Τότε, οι περισσότερες ισχυρές οικονομίες τελούσαν υπό τον κανόνα του χρυσού. Σήμερα, η Ευρωζώνη ευθύνεται για λιγότερο από το 15% της παγκόσμιας παραγωγής. Στις ανεπτυγμένες χώρες η ανεργία δεν οδηγεί στην έσχατη ένδεια, όπως τη δεκαετία του ’30. Τότε, ο κόσμος δεν είχε έναν διεθνή ηγέτη. Σήμερα, ίσως οι ΗΠΑ να μπορούν ακόμα να συντονίσουν την αντίδραση ενώπιον της καταστροφής. Οι θεσμοί είναι πολύ ισχυρότεροι και η δημοκρατία πιο παγιωμένη. Ωστόσο, η παρατεταμένη οικονομική αδυναμία προκαλεί ευρεία αναθεώρηση της αξίας του φιλελεύθερου καπιταλισμού. Η κατάσταση δεν είναι ανεπανόρθωτη. Ομως, καθυστερώντας, η επανόρθωση δυσκολεύει. Τα μαθήματα της δεκαετίας του ’30 φύλαξαν τον κόσμο από πολλά δεινά μετά το σοκ του 2008. Δεν είναι πολύ αργά για να θυμηθούμε και άλλα. Αλλιώς, η ιστορία μπορεί να επαναληφθεί.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_17/12/2011_466411

Σε ιστορικό χαμηλό η απόδοση του 5ετούς ομολόγου των ΗΠΑ

Το ποσό των 35 δισ. δολ. άντλησε το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ στη δημοπρασία 5ετών ομολόγων. Όπως μεταδίδουν ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, η απόδοση διαμορφώθηκε στο 0,937% η οποία είναι η χαμηλότερη ιστορικά.

Η έκδοση καλύφθηκε 3,15 φορές έναντι μέσου όρου 2,82 στις τέσσερις τελευταίες τέσσερις ανάλογες δημοπρασίες.

Οι έμμεσοι πλειοδότες, στους οποίους περιλαμβάνονται οι κεντρικές τράπεζες αγόρασαν το 45,3% των ομολόγων ενώ οι άμεσοι το 9,6%.

Μετά τη δημοπρασία η απόδοση του δεκαετούς υποχώρησε στο 1,96% από 1,98%.

http://www.capital.gr/News.asp?id=1337371