Greenspan: Υποτιμημένες οι μετοχές -Δεν βλέπει «παράλογη ευφορία»

Με βάση τα ιστορικά δεδομένα, οι μετοχές είναι σημαντικά υποτιμημένες, δήλωσε στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNBC, ο πρώην διοικητής της Federal Reserve, Alan Greenspan.

Στην παρέμβασή του για το ράλι της Wall Street, τόνισε ότι δεν βλέπει να επικρατεί κάποια «παράλογη ευφορία» στις αγορές αυτή τη στιγμή.

http://www.bankingnews.gr/%CE%94%CE%99%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%97/item/82873-greenspan-%CF%80%CF%81%CF%8E%CE%B7%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%82-fed-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%AD%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B2%CE%BB%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B7-%CE%B5%CF%85%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1

φθηνό(!) τίμημα η ύφεση

φαντάζομαι ότι τα ίδια σκέφτονται και διάφοροι για την Ελλάδα
όμως τώρα το λέει ο σοφός παππούς Άλαν και αναφέρεται στις ΗΠΑ, αναφερόμενος στο δημοσιονομικό τους πρόβλημα

Greenspan Says Recession Cheap Price to Fix Fiscal Policy

Allowing taxes to rise would be a small price to pay to get U.S. lawmakers to accept spending cuts on entitlement programs, even if it leads to a “moderate recession,” former Federal Reserve Chairman Alan Greenspan said today during an interview on Bloomberg Television and also at a panel discussion in Washington.

“Even if we have to pay the cost of a significant rise in taxes to get a significant slowing, and then decline, in social benefits that is a very cheap price,” Greenspan said in an interview on Bloomberg Television’s “In the Loop” with Betty Liu. “A large increase in taxes required to fund what is currently in the books is going to cause a recession,” he said. “If we can get away with that as the only cost to this whole problem, I think that’s a pretty good deal.”
Greenspan, 86, earlier today joined Paul Volcker, also a former Fed chairman, for a discussion on fiscal policy sponsored by the nonpartisan Peter G. Peterson Foundation at the Newseum in Washington. They both said that if policy makers are unable to reach a compromise to address spending cuts and tax increases, markets will react negatively.
“This is a very dangerous situation,” Greenspan said today at the event. “Markets may respond negatively before we even notice it, and that’s going to cause a huge problem.”
Greenspan said it would be a mistake to think that the U.S. is going to fix its “unstoppable” spending “without pain.”
Expansion in the U.S. faces headwinds from a slowing global economy and the risk Congress won’t reach a deal to avoid the so-called fiscal cliff, more than $600 billion of tax increases and federal spending cuts scheduled to kick in automatically in January. The drop in spending and rise in taxes could push the country back into recession, according to the nonpartisan Congressional Budget Office.

GDP Rose

Gross domestic product, the value of all goods and services produced in the U.S., rose at a 2 percent annual rate in the third quarter after climbing 1.3 percent in the previous three months, the Commerce Department said Oct. 26.
Volcker, 85, said that the U.S. tax system is “broken” and “it’s going to take some time” to reach a consensus among policy makers about how to redesign the system.
“It’s not going to be January 2013, it’s going to be 2014, 2015 before that gets put into place,” said Volcker during the discussion, which was moderated by Peter Peterson, chairman of the foundation.
Volcker served as Fed chairman from 1979 to 1987 and Greenspan served in the role from 1987 until 2006.

http://www.bloomberg.com/news/2012-11-16/greenspan-says-recession-cheap-price-to-fix-fiscal-policy.html

Το ευρώ δύσκολα δεν θα διασπαστεί, προειδοποίησε ο πρώην επικεφαλής της Federal Reserve.

Όπως τόνισε ο Αμερικανός οικονομολόγος, δεν βλέπει η Ευρώπη να έχει διάθεση για κοινή δράση.
Σε παλαιότερες δηλώσεις, ο κ. Greenspan είχε προειδοποιήσει ότι χωρίς μια πραγματική πολιτική ένωση το ευρώ δεν μπορεί να αποδώσει.
"Χρειάζεται μια πολιτική ένωση για να δουλέψει το ευρώ" ήταν τα ακριβή λόγια του πρώην ισχυρού άντρα της Fed.
Mάλιστα, ο ίδιος δεν παρέλειψε να διευκρινίσει πως η μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων των ευρωπαϊκών χωρών δεν αποτελεί το μόνο δρόμο για την έξοδο από την κρίση.
Η αντικατάσταση των πιστώσεων που χορηγεί η κεντρική τράπεζα ίσως να είναι πιο σημαντική από τις προσπάθειες μείωσης των ελλειμμάτων.
Αναφερόμενος ο ίδιος στην αμερικανική οικονομία εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την πορεία της ανάπτυξης, υπό το βάρος της συνεχιζόμενης αβεβαιότητας.
Μάλιστα ο Greenspan εμφανίστηκε ιδιαίτερα ανήσυχος για το fiscal cliff (δημοσιονομικός γκρεμός) στις ΗΠΑ.

www.bankingnews.gr

 (μέτρια εγχώρια απόδοση)

____________________________________________

υ.γ. το τι ακολουθεί την ύφεση μοιάζει ..εύκολο να προβλεφθεί: πόλεμος
τα ίδια το 1991, τα ίδια το 2001, όχι όμως το 2008, τώρα όμως μοιάζει αναπόφευκτο

Παρέμβαση του Alan Greenspan για τις εξελίξεις στην Ευρώπη

Στο προσκήνιο επανήλθε o πρώην επικεφαλής της Fed, Alan Greenspan, σχολιάζοντας  όλες τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν στην Ευρωζώνη.

Όπως χαρακτηριστικά προειδοποίησε, χωρίς μια πραγματική πολιτική ένωση το ευρώ δεν μπορεί να αποδώσει...
"Χρειάζεται μια πολιτική ένωση για να δουλέψει το ευρώ" ήταν τα ακριβή λόγια του πρώην ισχυρού άντρα της Fed.
Mάλιστα, ο ίδιος δεν παρέλειψε να διευκρινίσει πως η μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων των ευρωπαϊκών χωρών δεν αποτελεί το μόνο δρόμο για την έξοδο από την κρίση.
Η αντικατάσταση των πιστώσεων που χορηγεί η κεντρική τράπεζα ίσως να είναι πιο σημαντική από τις προσπάθειες μείωσης των ελλειμμάτων.
Αναφερόμενος ο ίδιος στην αμερικανική οικονομία εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την πορεία της ανάπτυξης, υπό το βάρος της συνεχιζόμενης αβεβαιότητας.
Μάλιστα ο Greenspan εμφανίστηκε ιδιαίτερα ανήσυχος για το fiscal cliff (δημοσιονομικός γκρεμός) στις ΗΠΑ.

http://www.bankingnews.gr/bank-insider/item/63360-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-alan-greenspan-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%AD%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%B7-%CE%BB%CF%8D%CF%83%CE%B7-%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD

Greenspan: "Αποτυχία" το εγχείρημα της Ευρωζώνης

"Αποτυχία" χαρακτήρισε το "ευγενές εγχείρημα" της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης ο πρώην πρόεδρος της Fed, Alan Greenspan. Εξάλλου τόνισε πως οι ΗΠΑ πρέπει να κάνουν νέα βήματα στην κατεύθυνση αντιμετώπισης της ασταθούς ανάκαμψης.

"Δεν ξέρω πως θα εξελιχθούν τα πράγματα, αλλά μπορώ να πω ότι χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω και ό,τι έχουμε κάνει μέχρις στιγμής δε φέρνει αποτέλεσμα", δήλωσε ο Greenspan σε οικονομικό συνέδριο στο Μόντρεαλ.

Όπως είπε, υπήρχε η υπόθεση πως οι πολιτισμικές διαφορές ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης θα γεφυρώνονταν στο πλαίσιο της δημιουργίας μιας ένωσης και πως οι Ιταλοί και οι Έλληνες, μεταξύ άλλων, θα διαχειρίζονταν την οικονομία τους όπως οι Γερμανοί όταν θα εισέρχονταν στη νομισματική ζώνη.

"Ωστόσο αυτό δεν έγινε ποτέ -από την ημέρα 1", είπε.

Σύμφωνα με τον Greenspan, οι ΗΠΑ πιθανώς κατευθύνονται πως μια νέα κρίση χρέους αυτό το καλοκαίρι η οποία θα περιπλεχθεί ακόμη περισσότερο από τη συνεχιζόμενη απροθυμία συμβιβασμού στο Κογκρέσο.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1528725

Alan Greenspan on Capitalism

Την ώρα που το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα αμφισβητείται στον τόπο που αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως η πρωτεύουσά του, στο Νταβός, ο πρώην πρόεδρος της Federal Reserve, Alan Greenspan, με άρθρο του στους Financial Times, προειδοποιεί όσους θέλουν να αλλάξουν ή να αντικαταστήσουν τον καπιταλισμό.

«Όποιες και εάν είναι οι ατέλειες του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς, κανένα καθεστώς που να έχει δοκιμαστεί για να τον αντικαταστήσει, από τον καπιταλισμό του Φάμπιαν έως τον σοβιετικού τύπου κομουνισμό, δεν έχει καταφέρει να ικανοποιήσει τις ανάγκες του κόσμου», γράφει ο Greenspan, ο οποίος κατηγορείται ότι με την πολιτική της απορρύθμισης των αγορών, της ελαχιστοποίησης της κρατικής παρέμβασης σε αυτές και βέβαια, των χαμηλών επιτοκίων, προκάλεσε την κρίση του 2008, η οποία μετεξελίχθηκε στη σημερινή κρίση χρέους.

«Ο καπιταλισμός χρειάζεται προσαρμογή. Μου προκάλεσε ιδιαίτερο άγχος η έκταση στην οποία οι τραπεζίτες, που προηγουμένως αποτελούσαν τους πυλώνες της καπιταλιστικής σύνεσης, επέτρεψαν στα κεφαλαιακά τους αποθέματα να μειωθούν επικίνδυνα, καθώς η χρηματοοικονομική κρίση πλησίαζε. Τα εποπτικά κεφάλαια πρέπει να αυξηθούν», τονίζει.

Αλλά προσθέτει. «Όμως, φοβάμαι ότι ως απάντηση στην κρίση, θα εφαρμοστούν πολυάριθμες ‘βελτιώσεις’ στο καπιταλιστικόμοντέλο. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι αυτές οι ‘βελτιώσεις’, θα φαντάζουν, εκ των υστέρων, σοφές».

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=106498

Capitalism has achieved “one success after another”, former Federal Reserve Chairman Alan Greenspan said on Thursday, reducing poverty "dramatically" and more than doubling life expectancy. But the capitalist model needs to be improved, he said.
“Capitalist practice needs adjustment,” Greenspan wrote in a commentary piece for the Financial Times.

He said the battle for free-market capitalism was "far from won".

"While central planning may no longer be a credible form of economic organization, the intellectual battle for its rival – free-market capitalism – is far from won," he wrote.

According to Greenspan, the “unforgiving market competition” that defines market capitalism “clashes with the inbred human desire for stability and, for some, civility”.

He believes the "often-assailed greed and avarice associated with capitalism" are "characteristics of human nature, not of market capitalism".

“I was particularly distressed by the extent to which bankers, previously pillars of capitalist prudence, had allowed their equity buffers to dwindle dangerously as the financial crisis approached,” Greenspan wrote.

But anti-capitalist virulence appeared strongest from those who confused “crony capitalism” with free markets, Greenspan wrote.

"Crony capitalism abounds when government leaders, usually in exchange for political support, routinely bestow favors on private-sector individuals or businesses. That is not capitalism. It is called corruption."

Greenspan said U.S. immigration law was an additional contributor to inequality in America, arguing it “protects” many high earners from skilled migrant competitors.

The World Economic Forum in Davos taking place this week has become synonymous with capitalism, attracting the rich and powerful to lament social inequality.

Many business leaders and politicians there have highlighted the ever-widening income gap, and argued in favor of reform.

“Whatever the imperfections of free-market capitalism, no regime that has been tried as a replacement, from Fabian socialism to Soviet-style communism, has succeeded in meeting the needs of its people,” Greenspan wrote.

“Yet I fear that, in response to the crisis, innumerable ‘improvements’ to the capitalist model will be enacted. I am very doubtful those 'improvements', in retrospect, will appear to have been wise,” he wrote.

 http://www.cnbc.com/id/46144322

Greenspan: Η EE είναι καταδικασμένη να αποτύχει

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι καταδικασμένη να αποτύχει, γιατί το χάσμα μεταξύ των χωρών του Βορρά και του Νότου είναι υπερβολικά μεγάλο, δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της Fed, Alan Greenspan, στο CNBC.

«Με τη δημιουργία του ευρώ, το 1999, υπήρχε η προσδοκία ότι οι οικονομίες του Νότου της Ευρωζώνης θα συμπεριφέρονταν σαν αυτές του Βορρά. Οι Ιταλοί θα συμπεριφέρονταν σαν Γερμανοί. Δεν το έκαναν. Αντίθετα, ο Βορράς αναγκάστηκε να επιδοτεί την υπερβολική κατανάλωση της Νότιας Ευρώπης, δηλαδή, τα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών της», εξηγεί.

Καθώς η κρίση θα εντείνεται, η ροή αγαθών από το Βορρά θα διακοπεί, και το επίπεδο ζωής του Νότου θα υποχωρήσει, προειδοποιεί.

«Οι επιπτώσεις από τις διαφορετικές κουλτούρες της Ευρωζώνης σε μεγάλο βαθμό υποτιμήθηκαν. Ο μόνος τρόπος να υπάρξει συγχώνευση των νομισμάτων διαφορετικών χωρών είναι εάν είναι πολιτισμικά παρόμοιες, όπως η Γερμανία, η Ολλανδία και η Αυστρία. Διαφορετικά, απλά δεν δουλεύει».

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=101941

____________________________________________

συμφωνώ
"Οι επιπτώσεις από τις διαφορετικές κουλτούρες της Ευρωζώνης σε μεγάλο βαθμό υποτιμήθηκαν"
υπάρχει μεγάλη δυσκολία συγκερασμού της διαφορετικής κουλτούρας
η "κουλτούρα" δεν είναι haircut, δεν είναι εξίσωση, η κουλτούρα είναι κάτι πολύ πολύ πολύ διαφορετικό

εδώ βέβαια υπάρχει ο ηθικός εκβιασμός απέναντι στη Γερμανία, η οποία μπορεί όμως να έχει παρα-ωριμάσει για να τον δεχτεί

Greenspan: Ζήτημα λίγων εβδομάδων η χρεοκοπία της Ελλάδας, αν δεν εκταμιευθεί η 6η δόση

Σχεδόν βέβαιη η χρεοκοπία της Ελλάδας, λέει ο Γκρίνσπαν

Με δυσοίωνες προβλέψεις για την Ελλάδα επανεμφανίστηκε στο προσκήνιο ο πρώην διοικητής της ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Αλαν Γκρίνσπαν.

Ο 85χρονος πρώην τραπεζίτης εκτίμησε σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Bloomberg ότι είναι σχεδόν βέβαιη η χρεοκοπία της Ελλάδας, καθώς "είναι εξαιρετικά απίθανο να λειτουργήσει [αποτελεσματικά] το πολιτικό σύστημα".
Οι πιθανότητες χρεοκοπίας της χώρας μας "είναι τόσο μεγάλες που σχεδόν μπορείς να πεις πως δεν υπάρχει διέξοδος" πρόσθεσε, για να προειδοποιήσει πως εφόσον επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις του οι ΗΠΑ μπορεί να μπουν σε μια νέα περίοδο ύφεσης.
 
http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=285040

________________________________________

Ωραίες και οι πολιτικές εκτιμήσεις του "σοφού" παππού!
Θα είναι πιο αστείο να σωθούμε και οι ΗΠΑ να πέσουν σε W;

ΑΛΑΝ ΓΚΡΗΝΣΠΑΝ: Χρυσός και Οικονομική Ελευθερία

αναδημοσίευση χωρίς άδεια από τον Chrysothera, άνευ δικών παρεμβάσεων, bold κλπ

Μία σχεδόν υστερική αντιπαλότητα προς τον "κανόνα χρυσού" είναι η μπαντιέρα που ενώνει τους απανταχού κρατιστές* όλων των αποχρώσεων. Φαίνεται πως αντιλαμβάνονται, ίσως πιό καθαρά και ξάστερα από πολλούς άλλους συνεπείς υποστηρικτές της ελεύθερης κοινωνίας, ότι ο χρυσός και η οικονομική ελευθερία είναι αδιαχώριστα, ότι ο κανόνας χρυσού είναι ένα εργαλείο της ελεύθερης κοινωνίας και ότι έκαστο επιβάλει και προϋποθέτει την ύπαρξη του άλλου.
Για να καταλάβουμε την αιτία της αντίθεσής τους, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε κατ' αρχάς τον συγκεκριμένο ρόλο του χρυσού σε μια ελεύθερη κοινωνία.
Το χρήμα είναι ο κοινός παρονομαστής όλων των οικονομικών συναλλαγών. Είναι το αγαθό που εξυπηρετεί σαν μέσον συναλλαγών, είναι παγκοσμίως αποδεκτό, από όλους τους συμμετέχοντες σε μια συναλλακτική οικονομία, σαν πληρωμή αγαθών και υπηρεσιών και ως εκ τούτου μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μέτρο αξίας στην αγορά και σαν αποθήκευση αξίας π.χ. σαν μέσον αποταμίευσης.
Η ύπαρξη τέτοιου είδους είναι προϋπόθεση για μια οικονομία κατανομής εργασίας. Εάν οι άνθρωποι δεν είχαν ένα είδος αντικειμενικής αξίας που να ήταν γενικά αποδεκτό σαν χρήμα, θα έπρεπε να καταφύγουν σε πρωτόγονες ανταλλαγές προϊόντων ή θα ήταν αναγκασμένοι να ζήσουν σε αυτάρκη αγροκτήματα και να στερηθούν των ανεκτίμητων πλεονεκτημάτων της εξειδίκευσης. Εάν οι άνθρωποι δεν είχαν τρόπο αποθήκευσης αξίας, δηλαδή αποταμίευσης, θα ήταν αδύνατον να προβούν σε συναλλαγές ή μακροχρόνιο προγραμματισμό.
Η απόφαση για το ποιό ακριβώς μέσον συναλλαγών θα είναι αποδεκτό από όλους τους συμμετέχοντες σε μια οικονομία δεν είναι αυθαίρετη. Πρώτα απ' όλα το μέσον συναλλαγών πρέπει να είναι ανθεκτικό στο χρόνο. Σε μια πρωτόγονη κοινωνία περιορισμένου πλούτου, το σιτάρι θα μπορούσε να θεωρηθεί αρκετά ανθεκτικό για χρήση σαν μέσο συναλλαγών, εφόσον όλες οι δοσοληψίες θα συνέβαιναν μόνον κατά την διάρκεια και αμέσως μετά τον θερισμό, και δεν θα περίσσευε κάποια ποσότητα άξια λόγου για μακροχρόνια αποθήκευση. Αλλά όπου το ζήτημα "αποθήκευση-αξίας" γίνεται σημαντικό, όπως είναι στις πλούσιες, περισσότερο πολιτισμένες κοινωνίες, το μέσον συναλλαγών πρέπει να είναι ένα ανθεκτικό αγαθό, συνήθως κάποιο μέταλλο. Ένα μέταλλο γενικώς επιλέγεται επειδή είναι ομοιογενές και διαιρετό: κάθε μονάδα είναι ολόϊδια με οποιαδήποτε άλλη και μπορεί να συγχωνευτεί ή να μορφοποιηθεί σε οποιαδήποτε ποσότητα. Τα πολύτιμα κοσμήματα π.χ. δεν είναι ούτε ομοιογενή ούτε διαιρετά.
Ακόμα πιο σημαντικό είναι, το αγαθό που θα επιλεγεί σαν μέσον συναλλαγών πρέπει να είναι πολυτελές. Η ανθρώπινη επιθυμία για πολυτέλειες είναι απεριόριστη και ως εκ τούτου τα πολυτελή αγαθά είναι πάντα σε ζήτηση και θα είναι πάντα αποδεκτά. Το σιτάρι είναι μια πολυτέλεια σε υποσιτιζόμενες κοινωνίες, αλλά όχι σε ευημερούσες κοινωνίες. Τα τσιγάρα, καλώς εχόντων των πραγμάτων, δεν θα εξυπηρετούσαν σαν χρήμα, αλλά αυτή ήταν η χρήση τους στην μεταπολεμική Ευρώπη όπου εθεωρούντο μια πολυτέλεια. Ο όρος πολυτελές αγαθό υποδηλώνει σπανιότητα και υψηλή αξία ανά μονάδα. Έχοντας υψηλή τιμή ανά μονάδα, ένα τέτοιο αγαθό μεταφέρεται εύκολα, για παράδειγμα μια ουγγιά χρυσού (31,1 γραμμάρια) αξίζει όσο μισός τόνος σιδήρου.
Στα πρώϊμα στάδια μιας αναπτυσσόμενης χρηματικής οικονομίας, διάφορα μέσα συναλλαγών θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, εφόσον μια μεγάλη ποικιλία εμπορευμάτων θα ικανοποιούσε τις παραπάνω συνθήκες. Ωστόσο ένα από τα εμπορεύματα σταδιακά θα εκτοπίσει όλα τα άλλα, όντας ευρύτερα αποδεκτό. Οι προτιμήσεις ως προς τι θα συσσωρευτεί σαν "αποθήκη-αξίας" θα κλίνουν προς το πλέον αποδεκτό εμπόρευμα, και αυτή η τάση με την σειρά της , θα κάνει αυτό το εμπόρευμα ακόμα πιο αποδεκτό. Η τάση είναι προοδευτική μέχρι που αυτό το εμπόρευμα γίνεται το μοναδικό μέσο συναλλαγών. Η χρήση ενός μοναδικού μέσου είναι εξαιρετικά πλεονεκτική για τους ίδιους λόγους που μια χρηματική οικονομία είναι ανώτερη από μια ανταλλακτική οικονομία : βοηθάει στην πραγματοποίηση ανταλλαγών σε απείρως μεγαλύτερη κλίμακα.
Το εάν έχει επιλεγεί σαν μοναδικό μέσον ο χρυσός, το ασήμι, τα όστρακα, τα βοοειδή ή ο καπνός, είναι θέμα ελεύθερης βούλησης, που εξαρτάται από τον βαθμό ανάπτυξης μιας συγκεκριμένης οικονομίας. Στην πράξη, όλα τα ανωτέρω έχουν χρησιμοποιηθεί, σε διάφορες ιστορικές περιόδους, σαν μέσα συναλλαγών. Ακόμη και στον αιώνα που διανύουμε, δύο σημαντικά εμπορεύματα, ο χρυσός και ο άργυρος έχουν χρησιμοποιηθεί σαν διεθνή μέσα συναλλαγών, με τον χρυσό να επικρατεί.
Ο χρυσός, έχοντας καλλιτεχνική και λειτουργική ιδιότητα παράλληλα, και όντας σχετικά σπάνιος, πάντοτε εθεωρείτο αγαθό πολυτελείας. Είναι ανθεκτικός, ομοιογενής, διαιρετός, μεταφέρεται εύκολα, και συνεπώς έχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι όλων των άλλων μέσων συναλλαγών. Από τις αρχές του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, είναι στην ουσία το μοναδικό μέσον των παγκόσμιων συναλλαγών.
Εάν όλα τα αγαθά και υπηρεσίες έπρεπε να πληρωθούν σε χρυσό, μεγάλου ύψους πληρωμές θα ήταν δύσκολο να γίνουν, και αυτή η δυσκολία θα έτεινε να περιορίσει την έκταση του κοινωνικού καταμερισμού εργασίας και την εξειδίκευση. Έτσι, μια λογική συνέχεια της δημιουργίας ενός μέσου συναλλαγών, είναι η δημιουργία ενός τραπεζικού συστήματος και εργαλείων πίστης (τραπεζογραμμάτια και καταθέσεις) που λειτουργούν σαν υποκατάστατα του χρυσού αλλά είναι πλήρως μετατρέψιμα σε χρυσό.
Ένα ελεύθερο τραπεζικό σύστημα βασισμένο σε χρυσό είναι ικανό να παρέχει πίστωση και έτσι να δημιουργήσει τραπεζογραμμάτια (νόμισμα) και καταθέσεις, σύμφωνα με τις παραγωγικές απαιτήσεις της οικονομίας. Οι κάτοχοι χρυσού παρακινούνται, μέσω καταβολής τόκου, να καταθέσουν τον χρυσό τους σε μια τράπεζα (έναντι της κατάθεσης έχουν δικαίωμα έκδοσης επιταγών). Εφόσον είναι σπάνια η περίπτωση που όλοι οι καταθέτες θα θελήσουν να κάνουν ανάληψη όλου του χρυσού την ίδια στιγμή, οι τράπεζες μπορούν να διατηρούν σαν αποθεματικό μέρος μόνον των συνολικών καταθέσεων σε χρυσό. Αυτό διευκολύνει τον τραπεζίτη να δανείζει περισσότερα από το ποσόν των καταθέσεων σε χρυσό (που σημαίνει ότι κρατάει απαιτήσεις σε χρυσό παρά χρυσό σαν ασφάλεια των καταθέσεών του). Ωστόσο το ποσόν των δανείων που μπορεί να χορηγήσει δεν είναι αυθαίρετο - πρέπει να το ρυθμίσει σε σχέση με τα αποθεματικά του και την κατάσταση των επενδύσεων του.
Όταν οι τράπεζες δανείζουν χρήματα προκειμένου να χρηματοδοτηθούν παραγωγικές και κερδοφόρες επενδύσεις, τα δάνεια αποπληρώνονται γρήγορα και η τραπεζική πίστωση εξακολουθεί να είναι γενικώς διαθέσιμη. Αλλά όταν οι επιχειρήσεις που χρηματοδοτούνται με τραπεζική πίστωση είναι λιγότερο κερδοφόρες και αργούν την αποπληρωμή, οι τραπεζίτες γρήγορα διαπιστώνουν ότι τα χορηγηθέντα δάνεια είναι υπερβολικά σε σχέση με τα αποθέματά τους σε χρυσό, και αρχίζουν να μειώνουν την χορήγηση νέων δανείων, συνήθως χρεώνοντας υψηλότερα επιτόκια. Αυτό έχει την τάση να περιορίζει την χρηματοδότηση νέων επιχειρηματικών σχεδίων και πιέζει τους έχοντες ήδη δανειστεί να βελτιώσουν πρώτα την κερδοφορία τους προκειμένου να τους δοθούν νέες πιστώσεις για περαιτέρω επέκταση. Έτσι, υπό τον κανόνα χρυσού, ένα ελεύθερο τραπεζικό σύστημα αναδεικνύεται σε προστάτη οικονομικής σταθερότητας και ισόρροπης ανάπτυξης.
Όταν ο χρυσός είναι αποδεκτός σαν μέσον συναλλαγών από τα περισσότερα ή όλα τα έθνη, ένας αδέσμευτος και ελεύθερος διεθνής κανόνας χρυσού προωθεί τον διεθνή καταμερισμό εργασίας και το ευρύτερο διεθνές εμπόριο. Αν και οι μονάδες συναλλαγών (το δολάριο, η Αγγλική λίρα, το φράγκο κ.λ.π.) διαφέρουν από χώρα σε χώρα, όταν όλες καθορίζονται σε όρους χρυσού οι οικονομίες των διαφόρων χωρών λειτουργούν σαν μία - εφόσον δεν υπάρχουν περιορισμοί στο εμπόριο και στην κίνηση κεφαλαίων. Η πίστωση, τα επιτόκια, και οι τιμές τείνουν να ακολουθούν παρόμοια συμπεριφορά σε όλες τις χώρες. Για παράδειγμα, εάν οι τράπεζες σε μία χώρα ακολουθήσουν πολύ χαλαρή πιστωτική πολιτική, τα επιτόκια σε αυτήν την χώρα θα τείνουν να πέσουν, προτρέποντας τους καταθέτες να μετακινήσουν τον χρυσό τους σε τράπεζες άλλων χωρών που δίνουν υψηλότερα επιτόκια. Αυτό άμεσα θα προκαλέσει έλλειψη στα αποθεματικά των τραπεζών της χώρας του "εύκολου χρήματος", προκαλώντας αυστηρότερα πιστωτικά κριτήρια και επάνοδο σε υψηλότερα, πιο ανταγωνιστικά επιτόκια ξανά.
Ένα πλήρως ελεύθερο τραπεζικό σύστημα και απόλυτα συνεπές με τον κανόνα χρυσού δεν έχει ακόμα επιτευχθεί. Αλλά πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, το τραπεζικό σύστημα στις ΗΠΑ (και στον περισσότερο κόσμο) ήταν βασισμένο στον χρυσό, και παρά την κατά καιρούς παρέμβαση των κυβερνήσεων, οι τράπεζες ήταν περισσότερο ελεύθερες παρά ελεγχόμενες. Περιοδικά, σαν αποτέλεσμα της υπερβολικά γρήγορης πιστωτικής επέκτασης, οι τράπεζες δάνειζαν μέχρι το όριο των αποθεμάτων τους σε χρυσό, τα επιτόκια ανέβαιναν πολύ, οι νέες πιστώσεις έπεφταν, και η οικονομία έπεφτε σε έντονη αλλά βραχύβια ύφεση. (Σε σύγκριση με τις υφέσεις του 1920 και 1932, οι προ του πρώτου παγκοσμίου πολέμου πτώσεις της οικονομικής δραστηριότητας ήταν σίγουρα ηπιότερες.) Τα περιορισμένα αποθέματα σε χρυσό ήταν αυτά που σταματούσαν την ανισόρροπη επέκταση της οικονομικής δραστηριότητας, πριν αυτή εξελιχθεί σε πλήρως καταστροφική του τύπου της μετά-τον-πρώτο-παγκόσμιο-πόλεμο περιόδου. Η περίοδοι επαναπροσαρμογής ήταν σύντομες και οι οικονομίες γρήγορα επανακτούσαν ισχυρά θεμέλια για επανέναρξη της ανάπτυξης.
Αλλά αυτή ακριβώς η διαδικασία θεραπείας, λανθασμένα διαγνώστηκε σαν ασθένεια: εάν η έλλειψη τραπεζικών αποθεματικών προκαλούσε πτώση δραστηριότητας - επιχειρηματολόγησαν οι οικονομικοί παρεμβατιστές - γιατί να μην βρεθεί ένας τρόπος εφοδιασμού αυξημένων αποθεματικών στις τράπεζες έτσι που να μην ξαναβρεθούν με έλλειμμα ! Εάν οι τράπεζες μπορούν να συνεχίσουν να δανείζουν χρήματα επ' αόριστον - ελέχθη - δεν θα χρειαζόταν ποτέ να έχουμε κάμψη οικονομικής δραστηριότητας. Και έτσι ιδρύθηκε η Κεντρική Τράπεζα (Federal Reserve System) το 1913. Αποτελείτο από δώδεκα περιφερειακές τράπεζες ιδιοκτησίας ιδιωτών τραπεζιτών κατ' όνομα, αλλά στην ουσία τελούσαν υπό την εγγύηση, έλεγχο, και υποστήριξη της κυβέρνησης. Η χορηγούμενη πίστωση από αυτές τις τράπεζες είναι στην πράξη (αν και όχι νόμιμα) υποστηριζόμενη από την δύναμη επιβολής φόρων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Τεχνικά, παραμείναμε στον κανόνα χρυσού - οι πολίτες ήταν ακόμα ελεύθεροι να κατέχουν χρυσό, και ο χρυσός εξακολουθούσε να χρησιμεύει σαν αποθεματικό τραπεζών. Αλλά τώρα, παράλληλα με τον χρυσό, η χορηγούμενη πίστωση από την κεντρική τράπεζα (χάρτινα αποθεματικά) μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σαν νόμιμο νόμισμα πληρωμής των καταθετών.
Όταν η οικονομία στην Αμερική γνώρισε μια ήπια κάμψη το 1927, η Κεντρική Τράπεζα δημιούργησε μεγαλύτερα χάρτινα αποθεματικά με την ελπίδα να ματαιώσει την πιθανότητα έλλειψης αποθεματικών στις εμπορικές τράπεζες. Πιο καταστροφική ωστόσο, ήταν η απόπειρα της Κεντρικής Τράπεζας να βοηθήσει την Μεγάλη Βρετανία, η οποία έχανε τον χρυσό της προς όφελος της Αμερικής, επειδή η Κεντρική Τράπεζα της Αγγλίας ηρνείτο να επιτρέψει άνοδο των επιτοκίων την στιγμή που αυτό επέβαλλαν οι δυνάμεις της αγοράς (ήταν πολιτικά μη αποδεκτό). Το σκεπτικό των εμπλεκομένων αρχών είχε ως εξής : εάν η Κεντρική Τράπεζα τροφοδοτούσε με υπερβάλλοντα χάρτινα αποθεματικά τις Αμερικανικές τράπεζες, τα επιτόκια στην Αμερική θα έπεφταν σε επίπεδα παρόμοια με αυτά της Μεγάλης Βρετανίας, και αυτό θα λειτουργούσε σαν φρένο στην απώλεια του Βρετανικού χρυσού και συνεπώς μιας πολιτικά επιζήμιας ανόδου των επιτοκίων.
Η Κεντρική Τράπεζα της Αμερικής (FED) τα κατάφερε: σταμάτησε την απώλεια χρυσού, αλλά στην πορεία αυτής της προσπάθειας σχεδόν κατέστρεψε τις οικονομίες του κόσμου. Η υπερβολική πίστωση με την οποία η FED τροφοδότησε την οικονομία, διαχύθηκε στο Χρηματιστήριο δημιουργώντας μία φανταστική κερδοσκοπική έκρηξη τιμών. Με καθυστέρηση, οι αξιωματούχοι της FED προσπάθησαν να απορροφήσουν την υπερβάλλουσα ρευστότητα και τελικώς κατάφεραν να σταματήσουν την κερδοσκοπική φούσκα. Αλλά ήταν πολύ αργά: το 1929 οι κερδοσκοπικές ανισορροπίες είχαν γίνει τόσο συντριπτικές ώστε οι ενέργειες της FED προκάλεσαν οξύτατη συρρίκνωση και εν συνεχεία κατάρρευση της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης. Σαν αποτέλεσμα, η Αμερικανική οικονομία κατέρρευσε. Η Μεγάλη Βρετανία τα πήγε ακόμη χειρότερα, και αντί να εξομαλύνει όλες τις συνέπειες της προηγηθείσας ανόητης πολιτικής, εγκατέλειψε τελείως τον κανόνα χρυσού το 1931, ισοπεδώνοντας όποια υπόλοιπα εμπιστοσύνης είχαν απομείνει και προκαλώντας σειρά τραπεζικών καταρρεύσεων σε παγκόσμια κλίμακα. Οι οικονομίες όλου του κόσμου βυθίστηκαν στην Μεγάλη Ύφεση του 1930.
Με λογική παρόμοια αυτής της προηγούμενης γενεάς, οι κρατιστές υποστήριξαν ότι ο κανόνας χρυσού κυρίως ευθύνετο για την πιστωτική κατάρρευση που οδήγησε στην Μεγάλη Ύφεση. Εάν ο κανόνας χρυσού δεν ίσχυε, έλεγαν, η εγκατάλειψη των πληρωμών σε χρυσό από την Μ. Βρετανία το 1931 δεν θα είχε προκαλέσει την κατάρρευση των τραπεζών σε όλο τον κόσμο. (Η ειρωνεία ήταν ότι από το 1913 βρισκόμασταν όχι σε κανόνα χρυσού αλλά σε αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν "μικτός κανόνας χρυσού" - ωστόσο το φταίξιμο αποδόθηκε στον χρυσό.)
Αλλά η αντίθεση σε οποιαδήποτε μορφή κανόνα χρυσού - από ένα αυξανόμενο αριθμό υποστηρικτών του 'κράτους ευημερίας' - στην πραγματικότητα είχε σαν αφετηρία μια πολύ πιό ύπουλη σκέψη: την επίγνωση ότι ο κανόνας χρυσού είναι ασύμβατος με τις χρόνιες ελλειμματικές δαπάνες (το έμβλημα του 'κράτους ευημερίας'). Εάν απογυμνωθεί από την ακατάληπτη ακαδημαϊκή φρασεολογία του, το κράτος ευημερίας δεν είναι παρά ένας μηχανισμός μέσω του οποίου οι κυβερνήσεις δημεύουν τον πλούτο των παραγωγικών μελών της κοινωνίας προκειμένου να στηρίξουν μια ευρύτατη γκάμα 'σχεδίων ευημερίας'. Ένα μεγάλο μέρος της δήμευσης πραγματοποιείται μέσω φορολογίας. Αλλά οι κρατιστές της ευημερίας γρήγορα κατάλαβαν ότι εάν θέλουν να διατηρήσουν την πολιτική τους δύναμη, η φορολογία έπρεπε να είναι περιορισμένη και θα έπρεπε να καταφύγουν σε προγράμματα μαζικών δαπανών μέσω ελλειμμάτων, θα έπρεπε δηλαδή να δανειστούν χρήματα εκδίδοντας κρατικά ομόλογα, για να χρηματοδοτήσουν μεγάλης κλίμακας δαπάνες ευημερίας.
Σύμφωνα με τον κανόνα χρυσού, το ποσόν της πίστωσης που μία οικονομία μπορεί να αντέξει προσδιορίζεται από τα απτά περιουσιακά στοιχεία της οικονομίας αυτής, εφόσον κάθε εργαλείο πίστης είναι σε τελευταία ανάλυση μια απαίτηση έναντι απτών περιουσιακών στοιχείων. Ωστόσο, τα κρατικά ομόλογα δεν καλύπτονται με απτό πλούτο, παρά μόνον με την υπόσχεση του κράτους να πληρώσει από μελλοντικά φορολογικά έσοδα, και ως εκ τούτου διατίθενται με δυσκολία στις αγορές. Ένας μεγάλος όγκος νέων κρατικών ομολόγων μπορούν να διατεθούν στο κοινό μόνον με σταδιακά αυξανόμενα επιτόκια. Έτσι, οι κρατικές ελλειμματικές δαπάνες περιορίζονται δραστικά κάτω από τον κανόνα χρυσού.
Η εγκατάλειψη του κανόνα χρυσού κατέστησε δυνατόν για τους κρατιστές ευημερίας να χρησιμοποιήσουν το τραπεζικό σύστημα σαν όχημα ατελείωτης πιστωτικής επέκτασης. Δημιούργησαν χάρτινα αποθεματικά υπό την μορφή κρατικών ομολόγων τα οποία -μέσω ενός πολύπλοκου τρόπου- οι τράπεζες δέχονται εις αντικατάσταση απτών περιουσιακών στοιχείων και τα μεταχειρίζονται σαν να ήταν πραγματικές καταθέσεις, δηλαδή το αντίστοιχο αυτού που παλαιότερα ήταν κατάθεση χρυσού. Ο κάτοχος κρατικού ομολόγου ή τραπεζικής κατάθεσης που δημιουργήθηκε από χάρτινα αποθεματικά πιστεύει ότι έχει βάσιμη απαίτηση πάνω σε πραγματικά περιουσιακά στοιχεία. Αλλά γεγονός είναι ότι σήμερα υπάρχουν περισσότερες εκκρεμείς απαιτήσεις απ' ότι πραγματικά περιουσιακά στοιχεία.
Ο νόμος προσφοράς και ζήτησης δεν μπορεί να παραβιαστεί. Καθώς η προσφορά χρήματος (απαιτήσεων) αυξάνεται σε σχέση με την προσφορά απτών περιουσιακών στοιχείων στην οικονομία, οι τιμές πρέπει τελικά να ανέβουν. Έτσι τα κέρδη που αποταμιεύτηκαν από τα παραγωγικά μέλη της κοινωνίας χάνουν αξία σε σχέση με τα προϊόντα. Όταν τα λογιστικά βιβλία της οικονομίας τελικά ισοσκελισθούν, βρίσκεται ότι η απώλεια αξίας αντιπροσωπεύει τα αγαθά που η κυβέρνηση αγόρασε για παροχή ευημερίας ή άλλους σκοπούς με χρηματικά έσοδα από κρατικά ομόλογα που χρηματοδοτήθηκαν μέσω τραπεζικής πιστωτικής επέκτασης.
Όταν απουσιάζει ο κανόνας χρυσού, δεν υπάρχει τρόπος να προστατευτούν οι αποταμιεύσεις από δήμευση μέσω πληθωρισμού. Δεν υπάρχει ασφαλής αποθήκευση αξίας. Εάν υπήρχε, η κυβέρνηση θα έπρεπε να κηρύξει παράνομη την κατοχή της, όπως έκανε στην περίπτωση του χρυσού**. Εάν όλοι αποφάσιζαν, για παράδειγμα, να μετατρέψουν όλες τις τραπεζικές καταθέσεις σε ασήμι ή χαλκό ή οποιοδήποτε άλλο αγαθό, και ως εκ τούτου απέφευγαν να δεχτούν επιταγές σαν πληρωμή των προϊόντων, οι τραπεζικές καταθέσεις θα έχαναν την αγοραστική τους δύναμη και η κρατικά-δημιουργημένη τραπεζική πίστη θα ήταν άχρηστη σαν απαίτηση επί αγαθών. Η οικονομική πολιτική του κράτους ευημερίας έχει σαν απαίτηση να μην υπάρχει τρόπος για τους κατόχους πλούτου να προστατέψουν τον εαυτό τους.
Αυτό είναι το άθλιο μυστικό για τις ύβρεις κατά του χρυσού από τους κρατιστές της ευημερίας. Οι ελλειμματικές δαπάνες είναι απλούστατα ένας μηχανισμός για την κρυφή δήμευση του πλούτου. Ο χρυσός στέκεται εμπόδιο σ' αυτήν την δόλια διαδικασία. Είναι ο προστάτης των δικαιωμάτων της ιδιοκτησίας. Εάν κάποιος τα κατανοήσει αυτά, δεν θα έχει καμία δυσκολία να καταλάβει την αντίθεση των κρατιστών προς τον κανόνα χρυσού.
--------------------------------
* (Σ.τ.Μ.) : κρατιστές- μεταφορά στην ελληνική του αγγλικού όρου statists.
** (Σ.τ.Μ.)²: το 1933, μετά το Μεγάλο Κραχ, η κυβέρνηση Ρούσβελτ κήρυξε παράνομη την κατοχή χρυσού (!) και υποχρέωσε τους κατόχους να το ανταλλάξουν σε "μετατρέψιμα" χαρτονομίσματα. Η κατοχή χρυσού έγινε ξανά νόμιμη στα τέλη της δεκαετίας 1970.

Πηγή: "Capitalism, the Unknown Ideal" by Ayn Rand, 1967 - Η εργασία που ακολουθεί  είναι μια κατά το δυνατόν πιστή μετάφραση άρθρου του ΑΛΑΝ ΓΚΡΗΝΣΠΑΝ που μαζί με άλλα, περιέχονται στο βιβλίο "ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΙΔΕΩΔΕΣ" της ΑΪΑΝ ΡΑΝΤ - έκδοση 1967

(Ευχαριστώ τον C.I.G.A. Πάνο για την ευγενική του προσφορά)

δείτε και τα σχόλια

Η ανατομία ενός εγκλήματος - τράπεζες, FED και SEC φταίνε για την χρηματοπιστωτική κρίση

Παταγώδης αποτυχία των εποπτικών αρχών, αγνόηση των προειδοποιήσεων για τη βιωσιμότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και κατάρρευση των στοιχειωδών κανόνων «καλής πρακτικής» στην εταιρική διακυβέρνηση, ήταν μερικοί μόνο από τους παράγοντες που οδήγησαν την παγκόσμια οικονομία στα πρόθυρα της κατάρρευσης πριν από δύο χρόνια.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε η ειδική επιτροπή που συνέστησε το Αμερικανικό Κογκρέσο, κατόπιν εντολής του προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, προκειμένου να διερευνήσει τα αίτια της κρίσης του 2008. Ο Ελληνοαμερικανός πρόεδρος της Επιτροπής, Φιλ Αγγελίδης, ενημέρωσε, μάλιστα, αυτήν την εβδομάδα το Ευρωκοινοβούλιο για τα συμπεράσματα του – και συγκεκριμένα την αντίστοιχη Επιτροπή που έχει συσταθεί στις Βρυξέλλες και πρόκειται να εκδώσει το δικό της πόρισμα τον προσεχή Μάιο.

Το Reporter σας παρουσιάζει σήμερα σε αποκλειστικότητα το πλήρες κείμενο της ομιλίας του κ. Αγγελίδη (βλ. σχετικά έγγραφα), στο οποίο περιγράφεται – σε όλες τις ανατριχιαστικές του λεπτομέρειες – το έγκλημα που συντελέστηκε σε βάρος της κοινωνίας, όχι μόνο των ΗΠΑ, αλλά και ολόκληρου του κόσμου. 

Μεταξύ άλλων, ο κ. Αγγελίδης επισημαίνει ότι η κρίση δεν ήταν ούτε αναπόφευκτη, ούτε απρόβλεπτη. Αντιθέτως, όλες οι «κόκκινες σημαίες» είχαν υψωθεί πολύ πριν. Απλώς κανείς δεν τους έδωσε σημασία. Ειδικότερα, ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, υπήρχαν αναφορές, ακόμη και από το FBI για ευρείας έκτασης απάτες και «κακές πρακτικές» στην αγορά των στεγαστικών δανείων. Επίσης, η ανεξέλεγκτη και επικίνδυνη αγορά των παραγώγων μεγεθύνθηκε σε βαθμό που θα έπρεπε να είχε σημάνει συναγερμό στις εποπτικές αρχές τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000. Η φούσκα στην αγορά ακινήτων των ΗΠΑ ήταν προφανής, ενώ τα τιτλοποιημένα στεγαστικά δάνεια υψηλού κινδύνου αξιολογούνταν σταθερά με ΑΑΑ από οίκους αξιολόγησης, όπως η Moody’s.

Η Επιτροπή Αγγελίδη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τόσο η Αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Fed), όσο και η Κεντρική Τράπεζα της Νέας Υόρκης, αλλά και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC), είχαν και τα μέσα και τις γνώσεις για να αποτρέψουν την κρίση. Πώς; Αυστηροποιώντας τους κανόνες για τα επίπεδα ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα καθώς και τους κανόνες δανειοδότησης, ενώ θα μπορούσαν να έχουν βάλει φραγμούς στις ανεξέλεγκτες τιτλοποιήσεις. Εντούτοις, τίποτε από όλα αυτά δεν έγινε, εν πολλοίς με προσωπική ευθύνη του ίδιου του διοικητή της Fed, Άλαν Γκρίνσπαν.

Το αποτέλεσμα ήταν να φτάσει η αξία της αγοράς παραγώγων στο αστρονομικό και πλήρως «φανταστικό» ποσό των 683 τρισεκατομμυρίων δολαρίων το 2008. Οι δε μεγαλύτερες τράπεζες των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των Bear Stearns, Goldman Sachs, Lehman Brothers, Merrill Lynch, and Morgan Stanley και Citigroup, έφτασαν να είναι τόσο εκτεθειμένες και τόσο εξαρτημένες από τον διαρκή δανεισμό, ώστε ακόμη και η ελάχιστη απομείωση της αξίας των κεφαλαίων τους, θα έφτανε για να τις οδηγήσει στο χείλος της καταστροφής, όπως και έγινε. Το σύστημα ήταν τόσο εύθραυστο, που ήταν απολύτως αναμενόμενο να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος. Είναι ενδεικτικό ότι για κάθε 48 δολάρια που επένδυε (με δανεικά), το 2008, η Citigroup είχε μόλις ένα δολάριο διαθέσιμων ίδιων κεφαλαίων για να καλύψει τυχόν ζημιές.

Παράλληλα, όλοι οι κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης, σύνεσης και ευθύνης, παραβιάζονταν επί χρόνια συστηματικά. Η ανθρώπινη κρίση είχε αντικατασταθεί από μαθηματικοποιημένα μοντέλα, τα οποία ελάχιστη, όπως αποδείχθηκε, σχέση είχαν με την πραγματικότητα. Γιατί η ανθρώπινη κρίση θα ήταν σε θέση να αντιληφθεί τον κίνδυνο από τον διπλασιασμό του κατά κεφαλήν ιδιωτικού χρέους μέσα σε μία δεκαετία, όπως είχε γίνει στις ΗΠΑ.

Όταν, τέλος ξέσπασε η κρίση, η αντίδραση των αρχών και της πολιτείας ήταν αλλοπρόσαλλη και επιδείνωσε το πρόβλημα. Το σκιώδες τραπεζικό σύστημα είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Κανείς δεν ήξερε ποιος έχει τι και πόσο είναι εκτεθειμένος, ενώ άλλα ιδρύματα διασώθηκαν από το κράτος, άλλα κρατικοποιήθηκαν και άλλα αφέθηκαν να καταρρεύσουν, χωρίς καμία συγκεκριμένη στρατηγική στις αποφάσεις που λαμβάνονταν.

Ο κ. Αγγελίδης ολοκλήρωσε την ομιλία του, ενώπιον των ευρωβουλευτών, λέγοντας ότι το τελευταίο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας θα το γράψουμε τώρα, ανάλογα με τα μέτρα που θα λάβουμε για την αποτροπή παρόμοιων μελλοντικών κρίσεων. Και τα μέχρι τώρα σημάδια δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά.

http://www.reporter.gr/%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1/item/177265-%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%C2%ABR%C2%BB-%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%A4%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%BF%CE%B4%CE%AE%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%87%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7

Greenspan: Λάθος η συνταγή για την κρίση

Οι ρυθμιστικές αρχές των ΗΠΑ θα ταλαιπωρηθούν τους επόμενους μήνες από απρόβλεπτα αρνητικά αποτελέσματα, καθώς θα μεταφράζουν το ευρύ φάσμα των αρχών του νομοσχεδίου Dodd Frank σε περίπου 200 λεπτομερείς κανόνες.

Η βασική αρχή της νομοθεσίας είναι ότι σε μεγάλο βαθμό όσα συνέβησαν και οδήγησαν στη χρεοκοπία της Lehman Brothers αποδίδονται στην υπερβολή (σχεδόν όλοι συμφωνούν) και πως οι αιτίες της αντιμετωπίζονται άμεσα με αυτό το ευρύ νομοθέτημα (εδώ υπάρχουν αμφισβητήσεις).

Το χρηματοοικονομικό σύστημα στο οποίο επιβάλλεται η νομοθεσία Dodd Frank είναι πολύ πιο πολύπλοκο απ' όσο θεωρούν οι βουλευτές, ακόμη και αρκετοί ρυθμιστές του κλάδου. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα καταλήξουμε σε έναν αριθμό ρυθμιστικών ασυνεπειών, των οποίων οι επιπτώσεις δεν μπορούν αυτήν τη στιγμή να προβλεφθούν.

Οι αρχικές αντιδράσεις στις αναδιαρθρώσεις δεν προοιωνίζονται θετικές εξελίξεις.

- Λίγο μετά την επικύρωση του νόμου τον Ιούλιο του 2010, η Ford Motor Credit απέσυρε τα σχέδιά της για την έκδοση χρεογράφων καλυπτόμενων από στοιχεία ενεργητικού. Η έκδοση απαιτούσε πιστοληπτική αξιολόγηση που η Ford δεν μπορούσε να αποκτήσει. Μία από τις προϋποθέσεις του νόμου είναι πως οι οίκοι αξιολόγησης θα είναι νομικά υπεύθυνοι για τις γνώμες τους σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονούν. Για να εξασφαλιστεί η έκδοση των χρεογράφων, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ανέβαλε την ανάγκη πιστοληπτικής αξιολόγησης.

- Τον Δεκέμβριο, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, σύμφωνα με όσα επιβάλλει ο νέος νόμος, σε μία αρχική διαπίστωση πρότεινε μείωση του τραπεζικού μεριδίου στις προμήθειες των χρεωστικών καρτών που σχετίζονται με λιανικές συναλλαγές, οδηγώντας αρκετούς πιστωτικούς οργανισμούς να υποστηρίξουν πως πλέον δεν δύνανται να εκδίδουν χρεωστικές κάρτες.
- Πιο πρόσφατα, διατυπώνονται ανησυχίες ότι, εάν δεν υπάρξει άμεση εξαίρεση από τη νομοθεσία Dodd Frank, ένα σημαντικό ποσοστό της αγοράς παραγώγων συναλλάγματος θα εγκαταλείψει τις ΗΠΑ (το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ προβληματίζεται για το εάν χρειάζεται να υπάρξει εξαίρεση, αλλά ορισμένοι από τους αξιωματούχους του τραπεζικού κλάδου επιμένουν ότι η νομοθεσία πρέπει να εφαρμοστεί ως έχει).

- Πολλοί από τους κανόνες της νομοθεσίας, επί παραδείγματι για το proprietary trading, αφορούν στη διεθνή λειτουργία των αμερικανικών τραπεζών. Οι θυγατρικές των ξένων χρηματοοικονομικών οργανισμών που δραστηριοποιούνται στις ΗΠΑ, όμως, μπορούν εύκολα να μεταβιβάσουν αυτές τις συναλλαγές σε ευρωπαϊκές και ασιατικές θυγατρικές και -εάν τίθεται θέμα ώρας- και σε τράπεζες στον Καναδά.

- Η πιο εκπληκτική αποτυχία της νομοθεσίας στη χαλιναγώγηση της υπερβολής στην αγορά είναι η θέση την οποία υιοθετεί ως προς τις ασυνήθιστα μεγάλες (κατά πολλούς στυγερές) απολαβές των τραπεζικών στελεχών. Μικρές διαφορές στο επίπεδο ικανότητας των ανώτατων στελεχών συνήθως μεταφράζονται σε μεγάλες διαφορές στα τελικά κριτήρια των τραπεζών. Ο ανταγωνισμός ακόμη και για εκείνους που έχουν ελάχιστα περισσότερες ικανότητες είναι σκληρός. Οι ανώτεροι τραπεζίτες λειτουργούν κατά το πλείστον ως ανεξάρτητες ενότητες των οποίων οι «πελάτες» είναι περισσότερο δικοί τους παρά της τράπεζας. Και όταν μεταπηδούν σε άλλη τράπεζα φεύγουν με το «αστέρι». Παραμένει αβέβαιο εάν η νομοθεσία μπορεί να εφαρμοστεί σε μία τέτοια αρένα.

Αυτές είναι οι «κορυφές του παγόβουνου» και οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει μία ευρύτερη ανησυχία για τη νομοθεσία: ότι αδυνατεί να συλλάβει το μέγεθος της διεθνούς διασυνδεσιμότητας η οποία δημιουργήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες και δεν άλλαξε σημαντικά με την κρίση του 2008. Η νομοθεσία ενδεχομένως να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη στρέβλωση που έχει δημιουργηθεί ποτέ από ρυθμιστικές κινήσεις στην αγορά από το 1971, όταν οι ΗΠΑ προσπάθησαν να επιβάλουν ελέγχους στους μισθούς και στις τιμές.

Προχωρώντας, οι ρυθμιστικές αρχές αναλαμβάνουν και το καθήκον της πρόβλεψης και πιθανώς της αποτροπής των ανεπιθύμητων συνεπειών που ενδεχομένως να υπάρξουν στην αγορά όταν σημειώνεται σημαντική απόκλιση από τους κανόνες. Κανείς δεν έχει τέτοιες ικανότητες.

Οι αξιωματούχοι πιάστηκαν εξαπίνης από μία καταστροφή την οποία εσφαλμένα νομίζαμε ότι είχαμε αντιμετωπίσει. Η Federal Deposit Insurance Cooperation, επί παραδείγματι, σημείωσε το καλοκαίρι του 2006 ότι «περισσότερο από το 99% των ασφαλισμένων οργανισμών κάλυπταν ή ξεπερνούσαν τις απαιτήσεις των υψηλότερων κεφαλαιουχικών απαιτήσεων». Ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τον Απρίλιο του 2007, είχε δηλώσει ότι οι διεθνείς οικονομικοί κίνδυνοι είχαν μειωθεί τους προηγούμενους έξι μήνες.

Το πρόβλημα είναι πως οι ρυθμιστικές αρχές -και κατά συνέπεια όλοι μας- μπορούν μόνο να ρίξουν γρήγορες ματιές στις εσωτερικές διεργασίες ακόμη και των απλούστερων από τα σύγχρονα χρηματοοικονομικά συστήματα. Η σημερινή ανταγωνιστική αγορά, είτε το αναγνωρίζουμε είτε όχι, καθοδηγείται από τη διεθνή εκδοχή του «αόρατου χεριού» του Adam Smith, το οποίο είναι ανεπανόρθωτα θαμπό. Με ορισμένες σπάνιες εξαιρέσεις (όπως για παράδειγμα το 2008), το διεθνές «αόρατο χέρι» δημιούργησε σχετικά σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες, επιτόκια, τιμές και μισθούς.

Στις πιο ρυθμισμένες χρηματοοικονομικές αγορές, η μεγάλη πλειονότητα των αλληλεπιδράσεων δεν είναι ποτέ ορατή. Γι' αυτόν τον λόγο, η ερμηνεία της συμπεριφοράς της σύγχρονης χρηματοοικονομικής αγοράς υπόκειται σε ευρύ φάσμα «εξηγήσεων», που μάλιστα αντιφάσκουν με τις φυσικές επιστήμες, όπου υπάρχει ισχυρή σχέση ανάμεσα στην αιτία και στο αποτέλεσμα.

Είναι, λοιπόν, η απάντηση στο σύγχρονο πολύπλοκο χρηματοοικονομικό σύστημα η επιστροφή σε απλούστερες τραπεζικές πρακτικές που επικρατούσαν προ 50ετίας; Τέτοια λύση δεν είναι εφικτή εάν θέλουμε να διατηρήσουμε το σημερινό επίπεδο παραγωγικότητας και διαβίωσης.

Στα μεταπολεμικά χρόνια, ο βαθμός χρηματοοικονομικής πολυπλοκότητας φαίνεται πως ενισχύεται, όπως επίσης και ο καταμερισμός της εργασίας, η παγκοσμιοποίηση και το επίπεδο της τεχνολογίας. Ένας παράγοντας εκτίμησης αυτής της πολυπλοκότητας, το ποσοστό του ΑΕΠ που απορροφάται από τον χρηματοοικονομικό και ασφαλιστικό κλάδο, αυξάνεται δραματικά. Στις ΗΠΑ, επί παραδείγματι, αυξήθηκε από το 2,4% το 1947 στο 7,4% το 2008 και στο 7,9% το 2009, παρά τη σημαντική συρρίκνωση.

Αυξανόμενα μερίδια στον χρηματοοικονομικό κλάδο καταγράφονται επίσης στη Βρετανία, στην Ολλανδία, στην Ιαπωνία, στην Κορέα και στην Αυστραλία, μεταξύ άλλων. Ακόμη και η Κίνα ακολουθεί την ίδια τάση, καθώς το αντίστοιχο ποσοστό ενισχύθηκε από το 1,6% το 1981 στο 5,2% το 2009. Μεγάλο μέρος αυτής της ενίσχυσης , αλλά όχι όλο, αποδίδεται στην απελευθέρωση του κλάδου, ειδικότερα στις ΗΠΑ κατά τη δεκαετία του 1980.

Το ενοχλητικό ερώτημα το οποίο καλούνται να απαντήσουν οι ρυθμιστικές αρχές είναι εάν αυτή η ενίσχυση του χρηματοοικονομικού κλάδου ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη που καταγράφηκε τα τελευταία 50 χρόνια ή απλώς σύμπτωση. Προχωρώντας με την ανανέωση των ρυθμιστικών κανόνων, θα πρέπει να εξετάσουμε τον ακόμη αδιευκρίνιστο δεσμό ανάμεσα στην πολυπλοκότητα του χρηματοοικονομικού κλάδου και στο υψηλότερο επίπεδο διαβίωσης.



ΠΗΓΗ: FT.com
http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/194/articles/633128/ArticleFTgr.aspx

________________________________________

Καιρό είχε να μιλήσει, είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσει

Αλαν Γκρίνσπαν Προειδοποιεί για τους κινδύνους από το χρέος των ΗΠΑ

Ο κ. Αλαν Γκρίνσπαν πρώην πρόεδρος της FED σε παλαιότερη ομιλία του, στη Βοστόνη

Ο κ. Αλαν Γκρίνσπαν πρώην πρόεδρος της FED σε παλαιότερη ομιλία του, στη Βοστόνη

Με κρίση στην αγορά ομολόγων απειλούνται οι ΗΠΑ σε περίπτωση που οι πολιτικοί δεν δράσουν σύντομα προκειμένου να περικόψουν σημαντικά το  εθνικό χρέος. Αυτό επεσήμανε ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) κ. Αλαν Γκρίνσπαν σε συνέντευξη που έδωσε την Παρασκευή στην εφημερίδα «Wall Street Journal».

Οπως επεσήμανε ο κ. Γκρίνσπαν, «το Κονγκρέσο θα πρέπει να "περάσει" έναν προϋπολογισμό ο οποίος να περιλαμβάνει πολλές από τις προτάσεις που έχει υποβάλει η επιτροπή του Λευκού Οίκου, αρμόδια για την μείωση του χρέους. Νομίζω ότι η πρόταση προϋπολογισμού που συντάχθηκε από τους Αλαν Σίμπσον και Ερσκιν Μπόουλς»,  πρόσθεσε, «θα μπορούσε να περάσει από το Κονγκρέσο. Η μόνη ερώτηση είναι αν αυτό θα γίνει πριν ή μετά την επαπειλούμενη κρίση στην αγορά ομολόγων».

Ο πρώην επικεφαλής της Fed έκανε ακόμη αναφορά στον έναν από τους δυο επικεφαλής  της Εθνικής Επιτροπής Οικονομικής Υπευθυνότητας και Αναμόρφωσης, ο οποίος τον περασμένο μήνα κέρδισε την, έστω και περιορισμένη, υποστήριξη προτείνοντας την εκ βαθέων αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος και των δαπανών των ΗΠΑ, η οποία θα μπορούσε να περικόψει 4 τρισ. δολάρια από το εθνικό χρέος.

Σύμφωνα με τον κ. Γκρίνσπαν, ο κίνδυνος μιας κρίσης στην αγορά ομολόγων είναι, πλέον, τόσο μεγάλος, η οποία τον ωθεί να προτείνει την άμεση αύξηση της φορολογίας. Κατέληξε λέγοντας ότι «οι πιθανότητες τα επόμενα δυο-τρια χρόνια να μην έχουμε πρόβλημα στην αγορά ομολόγων ούτε προβλήματα πληθωρισμού αυτή τη στιγμή είναι στο 50-50. Αλλά όχι για πολύ, ακόμη».

Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι η οικονομία αρχίζει, πλέον να δείχνει σημάδια ανάκαμψης που έγιναν αρκετά εμφανή από τα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artId=376808&dt=07/01/2011

____________________________________________________

Καιρό είχαμε να τον ακούσουμε!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artId=376808&dt=07/01/2011#ixzz1ARgqXYgn

"Καμπανάκι" Greenspan για έλλειμμα και δημόσιο χρέος

Οι προσπάθειες δημοσιονομικής τόνωσης της Federal Reserve δεν έχουν επιβεβαιώσει έως σήμερα τις προσδοκίες και η αμερικανική κυβέρνηση πρέπει τώρα να περάσει στο περιθώριο προκειμένου να επιτρέψει στις αγορές και τις επιχειρήσεις να οδηγήσουν την ανάκαμψη, δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της Federal Reserve, Alan Greenspan.

"Πρέπει να βρούμε νέους τρόπους για να περιορίσουμε τον κυβερνητικό ΄ακτιβισμό΄ με τα προγράμματα τόνωσης και να αφήσουμε την οικονομία θα θεραπευτεί μόνη της" δήλωσε ο Alan Greenspan μιλώντας στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων στη Νέα Υόρκη.

Στο σημείο αυτό "θα ήμασταν σε καλύτερη θέση αν κάναμε λιγότερα αντί για περισσότερα", σημείωσε ο πρώην πρόεδρος της Fed και πρόσθεσε: "Θα ήταν καλύτερο να αφήσουμε να λειτουργήσουν οι φυσιολογικές δυνάμεις της αγοράς".

Σημείωσε ότι η στεγαστική αγορά του προκαλεί ανησυχία, αν και επισήμανε ότι η εικόνα της ευρύτερης οικονομίας βελτιώνεται. Οι πιθανότητες η αμερικανική οικονομία να διολισθήσει και πάλι σε ύφεση υποχωρούν, σημείωσε χαρακτηριστικά.

Σημείωσε ωστόσο ότι η αμερικανική κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει κάτι για να αντιμετωπίσει το δημοσιονομικό έλλειμμα και αυτό θα πρέπει να γίνει άμεσα.

"Για πρώτη φορά από όσο θυμάμαι τάσσομαι υπέρ κινήσεων που θα περιλαμβάνουν αύξηση των φόρων και μείωση των δαπανών, ενώ υποστηρίζω και την εκπνοή του προγράμματος φοροελαφρύνσεων που υπεγράφησαν επί της θητείας Μπους", δήλωσε.

Αναφερόμενος στα νέα ρεκόρ της τιμής του χρυσού ο Greenspan σημείωσε ότι το πολύτιμο μέταλλο αποτελεί το "απόλυτο μέσο πληρωμών", ενώ σημείωσε ότι αυτό που συμβαίνει στις αγορές "αποτελεί σημάδι ότι υπάρχει πρόβλημα όσον αφορά τις αγορές συναλλάγματος".

Το άλμα του χρυσού μπορεί να αποτελεί "το καναρίνι στο ορυχείο και θα πρέπει να το προσέχουμε", ανέφερε χαρακτηριστικά.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1047541

Ο Τρισέ κατά των τραπεζών

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Ζαν Κλοντ Τρισέ επέκρινε δριμύτατα τη συμπεριφορά των τραπεζών μετά τη παγκόσμια οικονομική κρίση, σε συνέντευξη του σε γερμανική εφημερίδα.

" Όλες θα είχαν εξαφανιστεί εάν δεν τις είχαμε σώσει, αυτό είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε" τονίζει ο Τρισέ στη συνέντευξη του στην εφημερίδα Die Welt της Κυριακής.

Για τους λόγους αυτούς, δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΚΤ, είναι ακατανόητο για τους διευθύνοντες να σκέφτονται ότι μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούσαν πριν από την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1832880

______________________

πιο ωραίος και από τον σοφό παππού Άλαν που κάνει disclosure αρκετό καιρό αργότερα!
δηλ., ποιους ακριβώς απειλεί;

7.4.08

Alan Greenspan: «Μην τα ρίχνετε σε μένα»

Στις 17 Μαρτίου, ο Alan Greenspan έγραφε ένα άρθρο για τους FT με τον τίτλο «Δεν θα υπάρξει ποτέ τέλειο μοντέλο κινδύνου,» όπου ισχυρίζεται ότι «Ποτέ δεν θα κατορθώσουμε να προβλέψουμε τα απρόβλεπτα των χρηματοοικονομικών αγορών.» Καταλήγει ότι «Είναι πολύ σημαντικό, κρίσιμο για την ακρίβεια, οι όποιες μεταρρυθμίσεις και προσαρμογές στην δομή των αγορών και των ρυθμίσεων να μην εμποδίσουν τους πιο αξιόπιστους και αποτελεσματικούς φύλακές μας κατά της καθολικής οικονομικής αποτυχίας: την ελαστικότητα των αγορών και τον ανοιχτό ανταγωνισμό.»
Εκείνο το άρθρο προκάλεσε μια σειρά επικριτικές απαντήσεις, μέσα από το forum των FT. Για παράδειγμα, ο Paul de Grauwe έγραψε: «Το άρθρο του Greenspan είναι παραπέτασμα για να κρύψει τις δικές του ευθύνες που κατέστησε δυνατή την χρηματοοικονομική κρίση.»
Το άρθρο που ακολουθεί είναι η απάντηση του κ. Greenspan στους επικριτές του, γραμμένο αποκλειστικά για το Economists’ Forum:
Μου προκαλεί προβληματισμό το γεγονός ότι δεν φαίνεται πως οι αξιοπρόσεκτα παρόμοιες φούσκες ακινήτων που προέκυψαν σε περίπου 25 χώρες μεταξύ 2001 και 2006 έχουν κοινή αιτία. Η δραματική πτώση στα πραγματικά μακροχρόνια επιτόκια στατιστικά εξηγεί και επί το πλείστον ευθύνεται, για την μείωση και σύγκλιση των επιτοκίων κεφαλαιοποίησης real estate σε όλο τον πλανήτη. Μέχρι το 2006, τα μακροπρόθεσμα επιτόκια σε όλες της ανεπτυγμένες και μεγάλες αναπτυσσόμενες οικονομίες διολίσθησαν σε μονοψήφια επίπεδα, νομίζω για πρώτη φορά στην ιστορία.
http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/194/articles/307195/ArticleFTgr.aspx

_____________________________

Συζητάμε ότι ο σοφός παππούς Άλαν ανέλαβε το 1987 (κραχ) και αντικαταστάθηκε από τον καλύτερο γνώστη του κραχ του '29 - Κύκλοι - εν μέσω "της χειρότερης κρίσης από το 1929"...
Συμπτώσεις αλά Δεκεμβρίου 2012...

Αλλά ο παππούς τα είπε πρώτος, όταν είδε πρώτος που πήγαινε η δουλειά... Μιλάμε για το ανεπανάληπτο Irrational Exuberence του αντιδείκτη παππού(?) που ειπώθηκε to 1996, όταν είχε κλείσει μια δεκαετία στο χώρο...
Ο ελικοπτεράκιας Μπεν εφαρμόζει το εξαγγελθέν πρόγραμμά του ενώπιον συγγενών και φίλων τραπεζιτών, οι οποίοι ζητούν κι άλλα..! Αυτη άλλωστε είναι η δουλειά τους, να έχουν συνέχεια εμπόρευμα και κόσμο να εξυπηρετούν, ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΝΑ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΕ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΑΤΙΜΗΣΗ; άντε, μέσω της Φεντ... Τυπώστε και δώστε στο λαό αυτό που θέλει: χρήμα να κάνει τα κουμάντα του!

Γκρίνσπαν: «Κύριος υπεύθυνος ο Μπους για την κρίση»

«Στοχοποίησε», σήμερα, την εποχή διακυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Τζόρτζ Μπους τον νεότερο ο πολύπειρος τραπεζίτης Αλαν Γκρίνσπαν (σχεδόν 20 έτη στην «κεφαλή» της Κεντρικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας, της Fed), για την «παρούσα» οικονομική κρίση στον πλανήτη.

«Ο πρώην πρόεδρος Τζορτζ Μπους είναι ανάμεσα στους κύριους υπεύθυνους για την οικονομική κρίση, υλοποιώντας ένα κυβερνητικό πρόγραμμα διαρκών ανατιμήσεων της ακίνητης περιουσίας, προς όφελος αποκλειστικώς των μικρομεσαίων», είπε.

«Στην αρχή της δεκαετίας του 2.000, όταν ο πιστωτικός τομέας είχε εκραγεί, η πρόοδος στην πιστωτική αγορά ονομαζόμενη σαμπράιμ, δηλαδή του υψηλού ρίσκου, διήρκεσε πολλά έτη έως ότου να γίνει, τελικά, φούσκα», που μάς έφερε την αμερικανική και μετά τη διεθνή οικονομική κρίση, τόνισε ο πολύπειρος τραπεζίτης.

Ο κ. Γκρίνσπαν στηλίτευσε όλη την κυβερνητική πρακτική του τότε προέδρου Μπους, να εμπλέκει, για πολιτικούς λόγους, «ολοένα περισσότερο τα ομοσπονδιακά στεγαστικά ταμιευτήρια Φρέντι Μακ και Φάνι Μέι στην αμαρτωλή αγορά των υψηλού κινδύνου στεγαστικών δανείων», κάτι που θα οδηγούσε, πρακτικά, στη χρεοκοπία αμφοτέρων... εάν το αμερικανικό δημόσιο, χάρη σε πολλά χρήματα των φορολογουμένων, δεν αναλάμβανε επειγόντως την εποπτεία τους επί προεδρίας Ομπάμα.

Να σημειωθεί πως τα στεγαστικά δάνεια του υψηλού κινδύνου, με πολιτική εντολή του «υπουργού Κατοικίας» δίνονταν απλόχερα σε πιστωτές αμφίβολων οικονομικών δυνατοτήτων. Όταν πλέον τα δάνεια - σε ποσοστό άνω και του 50% του συνόλου - δεν εξυπηρετούνταν πλέον, η αγορά ακινήτων κατέστη «φούσκα», «πάγωσε» μετά το φθινόπωρο του 2008 ελλείψει αγοραστών και για πολύν καιρό, ενώ χιλιάδες κατοικίες κατασχέθηκαν από τις τράπεζες, έως και τα «πρόθυρα» της προεδρίας του Μπαράκ Ομπάμα.

Ο Αλαν Γκρίνσπαν αποχώρησε από την Fed ακριβώς τρία έτη, πριν εγκαταλείψει τον Λευκό Οίκο ο Μπους ο νεότερος, δηλαδή τον Ιανουάριο 2006. Είναι σήμερα 84 ετών.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

O Alan Greenspan υπερασπίζεται την Fed

Η φούσκα στην αγορά ακινήτων δεν δημιουργήθηκε εξαιτίας της νομισματικής πολιτικής της κεντρικής τράπεζας, αλλά οι τιτλοποιήσεις στεγαστικών δανείων συνέβαλαν στην κρίση, δήλωσε ο πρώην διοικητής της Federal Reserve, Alan Greenspan, στην Financial Crisis Inquiry Commission, την επιτροπή ελέγχου που έχει διορίσει η κυβέρνηση για την διερεύνηση των αιτιών της οικονομικής κρίσης.

«Η διευκόλυνση των φτωχών Αμερικανών στην λήψη στεγαστικού δανείου με χαμηλά επιτόκια, δεν προκάλεσε την κρίση. Όμως, η προσπάθεια της Wall Street να τιτλοποιήσει αυτά τα δάνεια σε μη διαφανή παράγωγα προϊόντα, πράγματι συνέβαλε στην επέκταση της κρίσης,» δήλωσε ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ.

Ο πρώην επικεφαλής της Fed έχει υποστεί επικρίσεις έχει επικριθεί για την διατήρηση των επιτοκίων σε υπερβολικά χαμηλά επίπεδα, συμβάλλοντας στην κρίση. Επικρίνεται επίσης, όπως και ο διάδοχός του Ben Bernanke, για την αποτυχία υιοθέτησης και επιβολής δυναμικών ρυθμίσεων για την καταναλωτική προστασία στα προϊόντα στεγαστικών δανείων και πιστωτικών καρτών.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/576869/ArticleNewsWorld.aspx

Ο «δάσκαλος» εγκαλείται για υπόθαλψη της κρίσης

Ο πρώην πρόεδρος της Fed, Αλαν Γκρίνσπαν, απολογείται για την πολιτική του

Σπανίως η φήμη κάποιου δημοσίου προσώπου δέχεται τέτοιο δραματικό πλήγμα όσο του Αλαν Γκρίνσπαν. Οταν αποχώρησε από την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ, στις αρχές του 2006, έπειτα από σχεδόν 19 χρόνια στα ηνία της, χαιρετίσθηκε ως «δάσκαλος». Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι πολιτικές του κατηγορούνται ευρέως για υπόθαλψη της χρηματοοικονομικής κρίσης του 2007-09. Τώρα, ο κ. Γκρίνσπαν προσφέρει μια περίτεχνη γραμμή υπεράσπισης. Εν μέρει, ο πρώην επικεφαλής της Fed εμφανίζεται μετανοημένος. Παραδέχεται ότι εμπιστεύθηκε σε υπερβολικό βαθμό τις ιδιωτικές αγορές. Ομολογεί σφάλματα στους κανόνες. Κυρίως, όμως, δηλώνει αθώος και επικαλείται τρία επιχειρήματα.

Πρώτον, ότι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ενέπνευσε μια οικονομική ευφορία που εν τέλει πυροδότησε την έκρηξη στην αγορά κατοικίας.

Δεύτερον, ότι οι εύκολες πιστώσεις της Fed δεν προκάλεσαν τη «φούσκα» των ακινήτων γιατί οι τιμές των κατοικιών επηρεάζονται από τα μακροπρόθεσμα επιτόκια και όχι τα βραχυπρόθεσμα τα οποία επηρεάζει η Fed. Το σκεπτικό ήταν να αποτρέψει μια βίαιη ύφεση μετά τη «φούσκα της υψηλής τεχνολογίας». Το πρόβλημα άρχισε όταν η Fed άρχισε να αυξάνει το επιτόκιο στα μέσα του 2004 και τα επιτόκια στεγαστικών δανείων δεν ακολούθησαν, όπως γίνεται συνήθως. Αυτό το αποδίδει στις τεράστιες εισροές ξένων κεφαλαίων στα αμερικανικά ομόλογα και στεγαστικά δάνεια.

Τρίτον, πως οι χαράσσοντες την πολιτική δεν μπορούν να προεξοφλήσουν τις περισσότερες κρίσεις. Τώρα, ο κ. Γκρίνσπαν τάσσεται υπέρ των αυστηρότερων απαιτήσεων κεφαλαιακής επάρκειας για τις τράπεζες. Με τον τρόπο αυτό θα παρέχεται μεγαλύτερο δίχτυ προστασίας για την απορρόφηση των ζημιών και θα στηρίζεται η εμπιστοσύνη της αγοράς σε περιπτώσεις σοβαρών τραπεζικών πτωχεύσεων.

Η αντίφαση

Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει ο κ. Γκρίνσπαν, δεν ήταν το τέλος του Ψυχρού Πολέμου που πυροδότησε την οικονομική έκρηξη. Hταν η πτώση του πληθωρισμού, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, που ακολούθησαν τα επιτόκια. Αυτό έδωσε ώθηση στην αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας και των τιμών μετοχών και ακινήτων. Ως το 1988, τα επιτόκια στεγαστικών δανείων είχαν υποχωρήσει από 15% το 1982 σε 9%. Ως το 1991, το χρηματιστήριο είχε τριπλασιαστεί σε σχέση με το 1982.

Αυτό που ενίσχυσε το παγκόσμιο κύρος του «μοντέλου της αγοράς» ήταν η νέα ευρωστία της αμερικανικής οικονομίας, ως αποτέλεσμα της πτώσης του πληθωρισμού. Οι κυβερνήσεις άλλων χωρών υιοθέτησαν και αυτές αντίστοιχες πολιτικές. Ο κ. Γκρίνσπαν υπήρξε συνένοχος στη χρηματοοικονομική κρίση όχι γιατί έκανε λίγα, αλλά γιατί πέτυχε πολλά. Οι υφέσεις υπήρξαν σποραδικές και ήπιες. Το χρηματιστηριακό κραχ του 1987, η χρηματοοικονομική κρίση της Ασίας το 1997-98 και η σκασμένη «φούσκα της υψηλής τεχνολογίας» δεν οδήγησαν σε βαθιές κάμψεις. Επικράτησε η άποψη ότι η Fed θα μπορούσε να αποκρούσει σχεδόν κάθε οικονομική αναταραχή. Ο κ. Γκρίνσπαν, άλλοτε επικριτής της «ρύθμισης», έγινε στην ουσία νεοφώτιστος της ιδέας αυτής. Ο κόσμος φαινόταν λιγότερο ριψοκίνδυνος. «Επαναπαυθήκαμε σε μια κατάσταση μακαριότητας», γράφει ο κ. Γκρίνσπαν. Η υπερβολική οικονομική επιτυχία δημιουργεί τους σπόρους της καταστροφής της. Η παρατεταμένη ευημερία τροφοδότησε την υπερβολική εμπιστοσύνη, η οποία οδήγησε σε αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Ούτε ο κ. Γκρίνσπαν, ούτε άλλος μεγάλος οικονομολόγος έχει ακόμα «παλέψει» με αυτή την τρομερή αντίφαση.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_27/03/2010_395567

Greenspan: Η νέα εποπτεία δεν είναι η λύση

Υπέρ της αύξησης της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών προκειμένου να αποτραπεί η επόμενη κρίση, τάχθηκε σήμερα ο πρώην πρόεδρος της FED Alan Greenspan.

Παράλληλα, σημείωσε ότι η δημιουργία μιας νέας εποπτικής αρχής η οποία θα παρακολουθεί το ρίσκο που αναλαμβάνουν οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί δε θα αποτρέψει την επόμενη πιστωτική κρίση στην αγορά.

Ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί η επόμενη κρίση σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο της FED είναι ο περιορισμός της μόχλευσης από τις τράπεζες και η αύξηση της κεφαλαιακής τους επάρκειας.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/573985/ArticleNewsWorld.aspx

Oι αμερικανικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να υποχρεώσουν τις τράπεζες να αυξήσουν τα επίπεδα των κεφαλαίων τους έως και 40%, δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της Federal Reserve, Alan Greenspan, όπως μεταδίδει το Bloomberg.

Όπως επισήμανε κάτι τέτοιο θα αποτελούσε τον πιο αποτελεσματικό τρόπο για την διασφάλιση της σταθερότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, έναντι της επιβολής νέων ρυθμίσεων με στόχο τον περιορισμό του κινδύνου.

“Η πιο επείγουσα μεταρρύθμιση στον απόηχο της κρίσης, κατά την άποψη μου, είναι το επίπεδο των κεφαλαίων σε αντιστάθμιση του κινδύνου”, αναφέρει ο Greenspan και συμπληρώνει: “Αν οι τράπεζες διαθέτουν επαρκή κεφάλαια εξαλείφεται η ανάγκη για τον καθορισμό λεπτομερών κανονισμών στις διατάξεις”.

Οι τράπεζες ενδεχομένως να χρειάζεται να διακρατούν κεφάλαια ισοδύναμα με το 14% των στοιχείων του ενεργητικού τους, έναντι 10% στα μέσα του 2007 και πριν το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, αναφέρει ο Greenspan.

Η ενίσχυση των κανονισμών για την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών έχει επίσης το πλεονέκτημα πως δεν επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη, συμπλήρωσε ο Greenspan.

http://www.capital.gr/News.asp?id=928805

Γκρίνσπαν: «Ανησυχητική» μια περαιτέρω πτώση στα χρηματιστήρια

Στην εκτίμηση ότι η ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας θα είναι μια «αργή, επίπονη διαδικασία» προέβη ο πρώην διοικητής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Άλαν Γκρίνσπαν, μιλώντας χθες σε εκπομπή του NBC.

Τόνισε, παράλληλα, πως θα τον ανησυχούσε πολύ μια περαιτέρω πτώση των διεθνών χρηματιστηρίων. Μια πτώση στις τιμές των μετοχών είναι «κάτι παραπάνω από ανησυχητικό σημάδι», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι αξίες των μετοχών δεν είναι απλά λογιστικά κέρδη. Στην πραγματικότητα έχουν έναν πολύ σημαντικό αντίκτυπο στην οικονομική δραστηριότητα», δήλωσε ο Γκρίνσπαν.

Στις 5 Φεβρουαρίου, οι αμερικανικές μετοχές κατέγραψαν απώλειες για τέταρτη διαδοχική εβδομάδα – που συνιστά το μακρύτερο πτωτικό σερί από τον περασμένο Ιούλιο. Ενδεικτικό είναι ότι από τις αρχές του 2010 μέχρι και την Παρασκευή ο Dow Jones [.DJI] industrial average έχει υποχωρήσει 4%.

Σύμφωνα με τον Γκρίνσπαν, η ανεργία στις ΗΠΑ αναμένεται να διαμορφωθεί κοντά στο 9% με 10% στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς. Η αμερικανική οικονομία απώλεσε συνολικά 8,4 εκατ. θέσεις εργασίας κατά τη διάρκεια της ύφεσης. Τον Οκτώβριο, η ανεργία ξεπέρασε το 10% για να υποχωρήσει στο 9,7% τον Ιανουάριο.

Πηγή: Bloomberg

________________________

Ο σοφός παππούς μίλησε! Τι ακριβώς είπε βέβαια, θα πρέπει να ρωτήσουμε το μαντείο των Δελφών... Ίδια πράγματα μέσα στους αιώνες. .
Σχετικό
http://athenstock.blogspot.com/2010/02/paynsa-1001.html

savers