Μόνιμη Ύφεση στη Δύση

Άνθρωποι με οικονομική σκέψη έχουν αναπτύξει θεωρίες που οδηγούν σε συμπέρασμα ότι οι δυτικές ανεπτυγμένες οικονομίες έχουν φτάσει σε "ταβάνι" ανάπτυξης, ειδικά ύστερα από τη δεκαετία του '90.
Υπάρχουν οικονομολόγοι, οικονομικοί αναλυτές αλλά και traders που έχουν αντιληφθεί ότι "η Ιαπωνία είναι ο οδηγός των ανεπτυγμένων οικονομιών", δηλαδή η αδυναμία αποφυγής ενός μόνιμου αποπληθωρισμού της οικονομίας, μια συνεχής - επί δεκαετίων - πορεία ουσιαστικής μη-ανάπτυξης.
Αυτό το μήνα έχουμε το βαρύ πυροβολικό Larry Summers να εκφωνεί δημοσίως το ίδιο συμπέρασμα.



link Larry Summers on the Danger of a Japan-Like Generation of Secular Stagnation Here in the North Atlantic

"It is not over until it is over…. We may well need, in the years ahead, to think about how we manage an economy in which the zero nominal interest rate is a chronic and systemic inhibitor of economic activity, holding our economies back, below their potential…"

Στη συνέχεια μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο του Euro2day σχετικά με την ομιλία του Summers.
Προτείνω βέβαια να δείτε το video, είναι πολύ καλύτερο.
Μετά το άρθρο, βρίσκονται links σχετικών post του Krugman, o οποίος βρίσκεται πολύ κοντά στις απόψεις του Summers μέσω της "παγίδας ρευστότητας" (ορισμοί του κενσϋανού πυλώνα εδώ και εδώ και εδώ).
Δεν ξέρω πως θα σας ακουστεί, όμως ο Summers, όσων αφορά τη δομή της λύσης που προτείνει στην ομιλία του, δείχνει να βρίσκεται κοντά στο πυρήνα της σκέψης των γερμανών ρεπουμπλικάνων - πχ Hans-Werner Sinn: Why Draghi was wrong to cut interest rates, αντίθετα με τον Krugman που θεωρεί ότι ακόμα και τα helicopter money είναι ευπρόσδεκτα.
Προσωπικά, θεωρώ ότι οι Αμερικάνοι δεν πρόκειται να εγκλωβιστούν στο βαθμό που συνέβη στην Ιαπωνία, είναι από τη φύση τους περίσσότερο ευέλικτοι και ευρηματικοί.

Κίνδυνος «μακροχρόνιας ύφεσης» στη Δύση

«Κάτι έχει αλλάξει στη λειτουργία των δυτικών οικονομιών, ίσως με αρχή τη δεκαετία του '80, χωρίς ακόμα και τώρα να είναι ακόμη ορατή η αλλαγή, κάτι που δεν αντιμετωπίζεται ούτε με τις φούσκες που ενίοτε δημιουργούνται. Η οικονομική στασιμότητα και η ύφεση φαίνεται ότι γίνονται ενδημικά χαρακτηριστικά των δυτικών οικονομιών».
Aυτό υποστηρίζει ο διάσημος Larry Summers, επίτιμος πρόεδρος του Harvard και πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ. Άποψη που στηρίζει κι ο νομπελίστας οικονομολόγος Paul Krugman, ταράσσοντας τα νερά στους διεθνείς κύκλους άσκησης οικονομικής πολιτικής.
Την άποψή τους ενισχύει το γεγονός ότι οι ανεπτυγμένες οικονομίες δεν έχουν εξέλθει από τη στασιμότητα παρότι έχουν περάσει τουλάχιστον πέντε χρόνια από τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Με άλλα λόγια, δεν δημιουργείται ικανοποιητική ζήτηση στις οικονομίες της Δύσης, εδώ και πολλά χρόνια, ενώ η θετική επίδραση από τις φούσκες, άλλοτε στην τεχνολογία κι άλλοτε στα ακίνητα, γίνεται ολοένα και πιο περιορισμένη.
Εν ολίγοις, το πρόβλημα φαίνεται πως θα είναι μόνιμο αλλάζοντας τις συνθήκες λειτουργίας των παραδοσιακών οικονομικών μοντέλων. Φαίνεται πως δημιουργείται μια νέα κατάσταση την οποία στο εξής θα θεωρούμε κανονική, ένα «new normal» με πολύ χαμηλά επιτόκια.
Το πρόβλημα είναι ότι οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να κατεβάσουν τα επιτόκια στο μηδέν. Αλλά το φυσιολογικό επιτόκιο με το οποίο θα οδηγούμασταν σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης είναι πλέον κατά τους οικονομολόγους αρνητικό. Όμως, αν υπάρξει αρνητικό επιτόκιο τα λεφτά θα φύγουν από τις τράπεζες και θα πάνε σε σεντούκια. Ποιες λύσεις βλέπουν οι διάσημοι οικονομολόγοι.

Το πραγματικό πρόβλημα της οικονομίας

Στην ομιλία του στο ΔΝΤ ο Larry Summers τόνισε ότι η αδυναμία της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ να μειώσει κάτω του μηδενός το ονομαστικό επιτόκιο, γεγονός που αποδυναμώνει την ισχύ της πολιτικής της, είναι το πιεστικότερο πρόβλημα για την οικονομία της υπερδύναμης.
Όπως σημείωσε, τα τελευταία 50 χρόνια, η Federal Reserve προχωρούσε σε μειώσεις των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων της κατά τη διάρκεια υφέσεων για να τονώσει την οικονομική ανάπτυξη. Τώρα, έχει δημιουργηθεί ένα νέο πρόβλημα. Η Fed κατέβασε το επιτόκιο στο μηδέν, όμως ακόμα η ανάκαμψη είναι αργή.
Το πρόβλημα, όπως επισήμανε ο Summers, είναι ότι το φυσιολογικό επιτόκιο -σημείο όπου οι επενδύσεις και οι καταθέσεις θα οδηγούσαν σε επίπεδα πλήρους απασχόληση- είναι πλέον αρνητικό. Η Fed δεν μπορεί να μειώσει το ονομαστικό επιτόκιο κάτω του μηδενός διότι ο κόσμος θα επιλέξει τότε να καταχωνιάσει τα χρήματά του αντί να τα ξαναβάλει στην τράπεζα. Αυτό ονομάζεται zero lower bound (ζώνη μηδενικών επιτοκίων) και έχει περιορίσει την ισχύ της δράσης της.
Για να αντισταθμιστεί αυτό το πρόβλημα, η Fed έχει χρησιμοποιήσει μη συμβατικά προγράμματα, όπως το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE). Έχει στόχο να μειώσει τα μακροπρόθεσμα επιτόκια και να φέρει μεγαλύτερες επενδύσεις. Το QE είναι ο τεχνικός όρος για την αγορά από τη Fed ομολόγων και άλλων τίτλων ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Ακόμα και με αυτές τις κινήσεις, όμως, το φυσιολογικό επιτόκιο παραμένει κολλημένο κάτω από το μηδέν. Η μείωση των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων είναι το ισχυρότερο εργαλείο που έχει η Fed για να τονώσει την απασχόληση σε περιόδους ύφεσης, όμως η ισχύς του έχει περιοριστεί από το zero lower bound και γι' αυτό η ανάκαμψη είναι αδύναμη.
Το πραγματικό πρόβλημα όμως είναι ευρύτερο. Εάν υπάρξει νέα ύφεση τώρα ή τα επόμενα χρόνια, η Fed θα έχει ακόμα πιο περιορισμένη δυνατότητα να την αντιμετωπίσει, αφού τα επιτόκιά της είναι ήδη μηδενικά, προειδοποίησε ο L. Summers.
«Φανταστείτε μια κατάσταση όπου το φυσιολογικό επιτόκιο και το επιτόκιο εξισορρόπησης έχουν μειωθεί σημαντικά κάτω από το μηδέν», ανέφερε. «Τότε η συμβατική μακροοικονομική λογική μας αφήνει με ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Ο λόγος είναι ότι όλοι φαίνεται να συμφωνούμε στο ότι αν και μπορείς να διατηρήσεις τα επιτόκια των ομοσπονδιακών καταθέσεων σε χαμηλό επίπεδο για πάντα είναι πολύ πιο δύσκολο να εφαρμόσεις έκτακτα μέτρα για πάντα, αν και τα προβλήματα μπορεί να συνεχίσουν να υπάρχουν για πάντα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, θεωρητικά υπάρχουν κάποιοι τρόποι με τους οποίους μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό το θέμα:
* Η Fed θα μπορούσε να επιτρέψει την ύπαρξη υψηλότερου πληθωρισμού, δίνοντας έτσι κίνητρα στον κόσμο να ξοδέψει χρήματα αντί να τα καταχωνιάζει.
* Θα μπορούσαμε να κινηθούμε προς μια κοινωνία χωρίς ρευστό, όπου όλο το χρήμα θα είναι ηλεκτρονικό. Αυτό θα καθιστούσε αδύνατο το καταχώνιασμα των χρημάτων εκτός τράπεζας, δίνοντας τη δυνατότητα στη Fed να μειώσει τα επιτόκια κάτω του μηδενός και ωθώντας τον κόσμο να ξοδέψει περισσότερα.
Και οι δύο ιδέες, θεωρητικά, θα ξεπερνούσαν το πρόβλημα του zero lower bound.
«Νομίζω πως αυτό που δεν έχει αντιληφθεί ο κόσμος είναι ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει» και ότι «μπορεί να χρειαστεί τα ερχόμενα χρόνια να σκεφτούμε πώς θα διαχειριστούμε μια οικονομία στην οποία τα μηδενικά ονομαστικά επιτόκια αποτελούν χρόνιο και συστημικό εμπόδιο για τις οικονομικές δραστηριότητες», δήλωσε ο Summers.

Επικροτεί ο Krugman

«Και οι δικές μου σκέψεις είναι παρόμοιες, όμως η διατύπωση του Larry (Summers) είναι πολύ πιο ξεκάθαρη και δυνατή, και συνολικά καλύτερη απ' οτιδήποτε έχω κάνει εγώ ποτέ», σχολίασε στη στήλη του στους New York Times ο Paul Krugman.
Αναπτύσσοντας περαιτέρω τις δηλώσεις Summers, ο Krugman εξήγησε πως, αν και δεν χρησιμοποιεί τον όρο παγίδα ρευστότητας, κινείται αποδεχόμενος ότι η αμερικανική είναι μια οικονομία της οποίας η νομισματική πολιτική περιορίζεται εκ των πραγμάτων από τη ζώνη των μηδενικών επιτοκίων (ακόμα και αν θεωρήσει κανείς ότι οι κεντρικές τράπεζες θα έπρεπε να κάνουν περισσότερα) και πως αυτό αντιστοιχεί σε μια κατάσταση στην οποία το φυσιολογικό επίπεδο των επιτοκίων -δηλαδή το επιτόκιο στο οποίο το επιθυμητό επίπεδο αποταμιεύσεων και το επιθυμητό επίπεδο επενδύσεων θα συνέπιπταν με την πλήρη απασχόληση- είναι αρνητικό.
Στην κατάσταση αυτή, οι συνήθεις κανόνες της οικονομικής πολιτικής δεν ισχύουν, αφού οι αποταμιεύσεις πλήττουν την οικονομία, ακόμα και τις επενδύσεις, και η εμμονή στα χρέη και στα ελλείμματα βαθαίνουν την ύφεση.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι δαπάνες, ακόμα και οι μη παραγωγικές, είναι καλύτερες από το τίποτα. Κατά τον Krugman, ο Summers δηλώνει επίσης εμμέσως ένα σημαντικό επακόλουθο: ότι δηλαδή αυτό δεν ισχύει μόνο για τις δημόσιες δαπάνες και πως και οι περιττές ιδιωτικές δαπάνες είναι καλές. «Πολλοί απεχθάνονται αυτήν τη λογική - θέλουν να υπάρχει ηθική στην οικονομία και δεν ενδιαφέρονται για το πόσοι θα υποφέρουν», σχολιάζει ο Krugman. «Όμως εδώ έρχεται το ριζοσπαστικό κομμάτι της παρουσίασης του Summers: η εκτίμησή του ότι αυτή μπορεί να μην είναι απλώς μια προσωρινή κατάσταση».
«Γνωρίζουμε τώρα πως η οικονομική επέκταση του 2003-2007 οφείλεται σε μια φούσκα. Έτσι, μπορεί να μπει κανείς στον πειρασμό να πει ότι η νομισματική πολιτική συνέχεια ήταν πολύ χαλαρή και πως τα χαμηλά επιτόκια έχουν ενθαρρύνει την επανεμφάνιση φούσκας. Όμως, όπως τονίζει ο Summers, υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η νομισματική πολιτική υπήρξε πολύ χαλαρή και αυτό είναι η έλλειψη πληθωρισμού».
Όπως αναφέρει ο Summers «ούτε η μεγάλη φούσκα ήταν αρκετή να παραγάγει συνολικά ζήτηση… Ούτε με την τεχνητή διέγερση της ζήτησης που προήλθε από όλη την οικονομική απρονοησία βλέπεις την υπέρβαση(…), το πρόβλημα μπορεί να είναι εκεί για πάντα».
Σύμφωνα με τον Krugman, η απάντηση του Summers είναι ότι ίσως η αμερικανική οικονομία χρειάζεται τις φούσκες για να μπορέσει να επιτύχει επίπεδα πλήρους απασχόλησης και ότι όταν αυτές απουσιάζουν η οικονομία έχει αρνητικά φυσιολογικά επιτόκια.
Ο Summers έκανε λόγο για χρόνια οικονομική στασιμότητα, που οφείλεται σε δημογραφικούς παράγοντες, η οποία έχει ακραίες επιπτώσεις. Όπως επισήμανε, ακόμα και οι policymakers που είναι πρόθυμοι να παραδεχθούν ότι η παγίδα ρευστότητας κάνει τη συμβατική αντίληψη περί σύνεσης στην πολιτική να μοιάζει με ανοησία θεωρούν ότι πρέπει να δράσουν τώρα προκειμένου να αποτρέψουν μελλοντικές κρίσεις. Ωστόσο, η τωρινή κρίση δεν έχει περάσει και, όπως τόνισε ο Summers, «τα περισσότερα από αυτά που θα γίνονταν υπό την αιγίδα της αποτροπής μιας μελλοντικής κρίσης θα ήταν αντιπαραγωγικά».
Κατά τον ίδιο, η επίσημη ατζέντα περιλαμβάνει λιγότερα μέτρα νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής απ' ό,τι παλαιότερα, παρά το γεγονός ότι η οικονομία παραμένει σε βαθύτατη κάμψη. Επίσης, ακόμα και η βελτίωση των χρηματοοικονομικών κανονισμών δεν είναι απαραίτητα κάτι καλό, αφού μπορεί να αποθαρρύνει τον ανεύθυνο δανεισμό, σε μια περίοδο όπου οποιεσδήποτε δαπάνες είναι καλές για την οικονομία.
Το βασικό πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι τα πραγματικά επιτόκια είναι πολύ υψηλά - παρότι είναι αρνητικά (μηδενικά ονομαστικά επιτόκια μείον κάποιο ποσοστό πληθωρισμού). Εάν όμως η αγορά θέλει ένα πολύ αρνητικό πραγματικό επιτόκιο, τότε τα προβλήματα θα επιμείνουν μέχρις ότου βρεθεί τρόπος να υπάρξει ένα τέτοιο επιτόκιο.
Κατά τον Krugman, μια λύση στο πρόβλημα αυτό θα ήταν η ανασυγκρότηση ολόκληρου του νομισματικού συστήματος - όπως για παράδειγμα με την κατάργηση του φυσικού χρήματος και με την πληρωμή αρνητικών επιτοκίων στις καταθέσεις. Ένας άλλος τρόπος θα ήταν να αξιοποιηθεί το επόμενο boom -είτε αυτό πρόκειται για φούσκα είτε οφείλεται σε επεκτατική δημοσιονομική πολιτική- ώστε να αυξηθεί ο πληθωρισμός και να παραμείνει σε διαχειρίσιμο επίπεδο.
«Προτάσεις τέτοιου είδους, βέβαια, προκαλούν οργισμένες αντιδράσεις», σχολιάζει ο Krugman. «Όμως, σε μια παγίδα ρευστότητας, οι αποταμιεύσεις μπορεί να είναι προσωπική αρετή, αλλά κοινωνικά καθίστανται ελάττωμα».
Όπως λέει και ο Summers, η κρίση δεν έχει τελειώσει μέχρι να… τελειώσει. Και η οικονομική πραγματικότητα τώρα είναι ότι οι κανόνες της ύφεσης θα έχουν εφαρμογή για πολύ μεγάλο διάστημα.

Paul Krugman

Secular Stagnation, Coalmines, Bubbles, and Larry Summers

Me Too! Blogging

classic cycle of credit/speculative expansion and credit destruction/speculative bust

 

http://www.oftwominds.com/blogfeb13/global-game2-13.html

 

Στο ναδίρ οι νέες χορηγήσεις

Σε ιστορικό χαμηλό έχουν μειωθεί οι νέες χορηγήσεις, υπό το βάρος της έλλειψης ρευστότητας και της αύξησης των καθυστερήσεων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, οι νέες εκταμιεύσεις καταναλωτικών δανείων υποχώρησαν τον Αύγουστο του τρέχοντος έτους στα 237 εκατ. ευρώ, όταν τα αντίστοιχα ποσά την περίοδο πριν από την κρίση ήταν διπλάσια (478 εκατ. ευρώ τον Αύγουστο του 2009). Οι εκταμιεύσεις καταναλωτικών δανείων δεν είναι παρά αναχρηματοδοτήσεις υφιστάμενων οφειλών, που αδυνατούν οι δανειολήπτες να αποπληρώσουν και είναι χαρακτηριστικό ότι οι μισές περίπου από αυτές είναι με υποθήκη.
Στο ναδίρ έχουν υποχωρήσει και οι χορηγήσεις στεγαστικών δανείων, καθώς σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, τον Αύγουστο υποχώρησαν στα 380 εκατ. ευρώ, όταν το αντίστοιχο διάστημα πριν από την κρίση, τα νέα στεγαστικά δάνεια που δίνονταν ήταν της τάξης των 724 εκατ. ευρώ τον μήνα. Οπως και στα καταναλωτικά δάνεια, στην περίπτωση των στεγαστικών δανείων, η πλειοψηφία των εκταμιεύσεων αφορά αναχρηματοδοτήσεις υφιστάμενων οφειλών και όχι νέα δάνεια για αγορά κατοικίας.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_14/10/2012_498692

Απομόχλευση 4,5 τρισ. για τις ευρωπαϊκές τράπεζες!

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες ενδέχεται να χρειαστεί να εκποιήσουν περιουσιακά στοιχεία συνολικής αξίας 4,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων (!) μέχρι και το 2013, αν οι κυβερνήσεις της Γηραιάς Ηπείρου αποτύχουν στη δέσμευσή τους να επιλύσουν την κρίση χρέους.
Την εκτίμηση αυτή κάνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην τακτική έκθεσή του για την Παγκόσμια Χρηματοοικονομική Σταθερότητα, την οποία έδωσε στη δημοσιότητα σήμερα, Τετάρτη.
Τυχόν αποτυχία των Ευρωπαίων να επιτύχουν στους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής που έχουν τεθεί ή να συστήσουν ένα ενιαίο εποπτικό σύστημα, τη λεγόμενη τραπεζική ένωση, θα μπορούσε να αναγκάσει 58 τράπεζες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από την ιταλική UniCredit μέχρι τη γερμανική Deutsche Bank να εκποιήσουν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία, επισημαίνει το ΔΝΤ.
Αυτή η εξέλιξη, τονίζει, θα έπληττε την χορήγηση πίστης και περιόριζε περαιτέρω κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες την ανάπτυξη το 2013 σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία, δηλαδή το σύνολο της περιφέρειας της Ευρωζώνης.
«Υπάρχει σαφέστατη ανάγκη για απομόχλευση στην Ευρώπη», σχολίασε στο Bloomberg ο Μίχαελ Ζόιφερτ, αναλυτής στην Norddeutsche Landesbank στο Ανόβερο της Γερμανίας, ο οποίος προβλέπει ότι το πλήγμα θα είναι σοβαρό για τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας.
Μέχρι στιγμής, το ΔΝΤ εκτιμά ότι η απομόχλευση μεταξύ των τραπεζών αναφοράς που χρησιμοποιεί στην έκθεσή του έχει ξεπεράσει τα 600 δισεκατομμύρια δολάρια στο πρώτο μισό του 2012.
Tην μεγαλύτερη πρόοδο όσον αφορά στην απομόχλευσή τους, λέει το ΔΝΤ, έχουν κάνει οι βρετανικές τράπεζες, οι οποίες έχουν περικόψει περιφερειακές δραστηριότητες, οι γαλλικές τράπεζες, οι οποίες έχουν μειώσει τα περιουσιακά τους στοιχεία που αποτιμώνται σε δολάρια –συμπεριλαμβανομένων δομημένων χρηματοοικονομικών προϊόντων- και οι ολλανδικές τράπεζες, οι οποίες έχουν πουλήσει θυγατρικές τους στη Λατινική Αμερική.
Πηγή: Bloomberg
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26517&subid=2&pubid=112934148

Λιγότερα δάνεια έξι δισ. ευρώ δόθηκαν το 2011

Οι τέσσερις μεγάλες τράπεζες (Alpha, Εθνική, Eurobank και Πειραιώς) χορήγησαν το 2011 λιγότερα δάνεια κατά 6 δισ. ευρώ. Ο μέσος όρος μείωσης των χορηγήσεων για τις τέσσερις μεγάλες τράπεζες διαμορφώθηκε το 2011 στο 4% περίπου, την ώρα που η μείωση των καταθέσεων άγγιξε το 24%, υπονομεύοντας κάθε δυνατότητα στήριξης της οικονομίας με ρευστότητα.
Την ίδια στιγμή, το κόστος χρηματοδότησης των προθεσμιακών καταθέσεων που αντιστοιχούν στα δύο τρίτα περίπου της συνολικής ρευστότητας από τις εγχώριες καταθέσεις ανήλθε στα υψηλότερα ευρωπαϊκά επίπεδα και σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, διαμορφώθηκε στο τέλος Μαρτίου στα 4,93% έναντι 2,88% στην Ευρωζώνη.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_1_08/05/2012_481439

Μειωμένες κατά 4% ήταν οι χορηγήσεις των μεγάλων πιστωτικών ιδρυμάτων

Λιγότερα δάνεια 6 δισ. ευρώ χορήγησαν οι τέσσερις μεγάλες τράπεζες (Alpha, Εθνική, Eurobank και Πειραιώς) το 2011, ενώ συνολικά η χαμένη ρευστότητα στην αγορά ξεπερνά τα 10 δισ. ευρώ. Η πολιτική απομόχλευσης του ενεργητικού των ελληνικών τραπεζών, μέσα από τη μείωση του δανειακού τους χαρτοφυλακίου, είναι αναπόφευκτη προκειμένου να ανταποκριθούν στις αυξημένες κεφαλαιακές απαιτήσεις, αλλά και για να αντισταθμίσουν μέρος από τη μείωση των καταθέσεων, που στοίχισε στις τέσσερις μεγάλες τράπεζες απώλεια ρευστότητας της τάξης των 25 δισ. ευρώ κατά το 2011.
Το κόστος χρηματοδότησης των προθεσμιακών καταθέσεων που αντιστοιχούν στα δύο τρίτα περίπου της συνολικής ρευστότητας από τις εγχώριες καταθέσεις, ανήλθε στα υψηλότερα ευρωπαϊκά επίπεδα και σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, διαμορφώθηκε στο τέλος Μαρτίου στα 4,93% έναντι 2,88% στην Ευρωζώνη. Την ίδια στιγμή σε υψηλά επίπεδα διατηρήθηκαν και τα επιτόκια χορηγήσεων, τα οποία ωστόσο με αιχμή τα καταναλωτικά και σταδιακά δάνεια, μειώνουν βαθμιαία την ψαλίδα που τα χωρίζει από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά. Η ερμηνεία για την εξέλιξη των επιτοκίων συνδέεται με τις αναδιαρθρώσεις που έγιναν ιδιαίτερα στα καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια, σε αντίθεση με τα επιχειρηματικά, στα οποία οι μειώσεις επιτοκίων ήταν πολύ μικρότερες, εξαιτίας του ότι το ποσοστό των δανείων σε καθυστέρηση είναι μικρότερο σε σχέση με αυτό στον τομέα των ιδιωτών.
Εκτακτη ρευστότητα Ο μέσος όρος μείωσης των χορηγήσεων για τις τέσσερις μεγάλες τράπεζες διαμορφώθηκε το 2011 στο 4% περίπου, την ώρα που η μείωση των καταθέσεων στο εσωτερικό άγγιξε το 24%, υπονομεύοντας κάθε δυνατότητα στήριξης της οικονομίας με ρευστό χρήμα. Αν και μέρος της χαμένης ρευστότητας αντισταθμίζεται βραχυπρόθεσμα από τον μηχανισμό παροχής έκτακτης ρευστότητας (Emergency Liquidity Assistance) ELA, η πολιτική απομόχλευσης του χαρτοφυλακίου αναμένεται να συνεχιστεί και το 2012 και ακολουθήθηκε σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, που το τραπεζικό σύστημα αντιμετώπισε προβλήματα. Οι τέσσερις μεγάλες τράπεζες έχουν αντλήσει από το ευρωσύστημα περί τα 107 δισ., από τα οποία 36 δισ. ευρώ μέσω του ELA.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις η πιστωτική επέκταση θα επιβραδυνθεί περαιτέρω το 2012, ξεπερνώντας το 5%, με αντίστοιχη μείωση των δανείων που κατευθύνονται στην αγορά. Ανασταλτικός παράγοντας για μια πιο ραγδαία μείωση του χαρτοφυλακίου των δανείων στο τραπεζικό σύστημα, αποτελούν οι ρυθμίσεις που καλύπτουν σήμερα το 30% του συνολικού δανειακού χαρτοφυλακίου, ύψους 246,8 δισ. ευρώ. Μέσα από τις αναχρηματοδοτήσεις, οι τράπεζες ανακυκλώνουν ουσιαστικά τα υφιστάμενα δάνεια, καθώς οι δανειολήπτες πληρώνουν κατά κύριο λόγο τόκους και πολύ λιγότερο κεφάλαιο, συντηρώντας τα υπόλοιπα των δανείων στα ίδια επίπεδα.
Παρά τις ρυθμίσεις οι επισφάλειες επιδεινώνονται ραγδαία, αποτέλεσμα της αύξησης της ανεργίας, που κινείται στα επίπεδα του 19%. Το ποσοστό των επισφαλειών για τις τέσσερις μεγάλες τράπεζες διαμορφώθηκε στο τέλος του 2011 στο 13,8%, ενώ στο σύνολο του τραπεζικού συστήματος άγγιξε το 16% περίπου. Το ύψος των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δηλαδή αυτών που καθυστερούν να αποπληρωθούν για διάστημα άνω των τριών μηνών, ξεπέρασε τα 40 δισ. ευρώ, ενώ περαιτέρω αύξηση εκτιμάται ότι σημειώθηκε το πρώτο τρίμηνο του 2012. Η ραγδαία επιδείνωση των επισφαλειών υποχρεώνει τις τράπεζες σε υψηλές προβλέψεις, που σύμφωνα με τα στοιχεία του 2011, ανήλθαν για τις τέσσερις μεγάλες τράπεζες στα 6,5 δισ. ευρώ. Τις υψηλότερες προβλέψεις ύψους 2,2 δισ. ευρώ πραγματοποίησε η Εθνική Τράπεζα, ενώ ακολούθησε η Τράπεζα Πειραιώς με 1,9 δισ. ευρώ, η Eurobank με 1,3 δισ. ευρώ και η Alpha Bank με 1,1 δισ. ευρώ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_100057_08/05/2012_481423

Ένα στα τέσσερα καταναλωτικά δάνεια σε καθυστέρηση

Περαιτέρω επιδείνωση του λόγου δανείων σε καθυστέρηση προς το σύνολο των δανείων εκτιμά ότι θα υπάρξει η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) στη ετήσια έκθεση της που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.
Πιο συγκεκριμένα όπως αναφέρει η ΤτΕ ο λόγος των δανείων σε καθυστέρηση προς το σύνολο των δανείων ανήλθε στο τέλος Σεπτεμβρίου 2011 σε 14,7%, από 10,5% στο τέλος Δεκεμβρίου 2010, ενώ εκτιμάται περαιτέρω άνοδός του στο τέλος Δεκεμβρίου 2011.
 
Στην καταναλωτική πίστη εμφανίζεται η κατάσταση να είναι η χειρότερη από τις υπόλοιπες μορφές πίστης, καθώς τα δάνεια σε καθυστέρηση ως προς το σύνολο των δανείων έφθασε τον Σεπτέμβριο του 2001 το 26,4% από 20% τον Δεκέμβριο του 2010.

Στην στεγαστική πίστη τα δάνεια σε καθυστέρηση ως προς το σύνολο των δανείων της κατηγορίας έφθασε το 14% τον Σεπτέμβριο του 2011 από 10,3% τον Δεκέμβριο του 2010.

Στην επιχειρηματική πίστη υπήρξε επίσης μεγάλη άνοδος στα δάνεια σε καθυστέρηση τα οποία ανήλθαν στο 13% του συνόλου από 8,8%. Όπως επισημαίνεται γενικότερα στην έκθεση της ΤτΕ, οι πιέσεις στο τραπεζικό σύστημα εντάθηκαν το 2011 και συνεχίζονται και τους πρώτους μήνες του 2012.

Οι ελληνικές τράπεζες συνέχισαν να αντιμετωπίζουν σημαντικού ύψους εκροή καταθέσεων από επιχειρήσεις και νοικοκυριά (ύψους περίπου 35 δισ. ευρώ συνολικά για το έτος), ενώ και οι εξασφαλίσεις μέσω των οποίων αντλούν χρηματοδότηση από το Ευρωσύστημα συνέχισαν να υφίστανται απομείωση της αξίας τους ή και (κάποιες εξ αυτών) να μη γίνονται αποδεκτές μετά τις υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδος σε πρώτη φάση και των τραπεζών σε δεύτερη.
Στήριξη εν όψει αυτών των πιέσεων παρεχόταν μέσω των πράξεων νομισματικής πολιτικής του Ευρωσυστήματος, αλλά και μέσω της χορήγησης έκτακτης χρηματοδότησης με ευθύνη της Τράπεζας της Ελλάδος.
Θετική επίδραση στη ρευστότητα, μέσω της δημιουργίας αποδεκτών εξασφαλίσεων, είχε και η επέκταση του σκέλους των εγγυήσεων τραπεζικών ομολόγων, στο πλαίσιο των μέτρων για την ενίσχυση της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας (Ν. 3965/2011).
Παράλληλα, η ένταση της ύφεσης επέτεινε τη δυσκολία των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών να εκπληρώνουν με συνέπεια τις δανειακές τους υποχρεώσεις, εξέλιξη που επιδείνωσε την ποιότητα των δανείων σε όλες τις κατηγορίες, ιδίως στα καταναλωτικά δάνεια.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2152779

York Capital Management: Η Ελλάδα έχει πάρει το δρόμο χωρίς επιστροφή - Προς τα εκεί οδηγείται και η Πορτογαλία ενώ 4 χώρες ίσως την γλιτώσουν

Στο δρόμο που δεν έχει επιστροφή βαδίζει η Ελλάδα, σύμφωνα με τον James Dinan, επικεφαλής του York Capital Management.

Κατά τον Dinan, η Πορτογαλία ακολουθεί πιστά το παράδειγμα της Ελλάδας, καθώς φαίνεται να οδηγείται επίσης στον ίδιο δρόμο, αυτόν που δεν έχει επιστροφή, ενώ Ιρλανδία, Ιταλία και Ισπανία πιθανότατα θα ξεφύγουν της τύχης της Ελλάδας και της Πορτογαλίας και θα καταφέρουν να σωθούν από τη δίνη της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους.
Να σημειωθεί εδώ πως το York Capital Management, το οποίο διαχειρίζεται κεφάλαια που ξεπερνούν τα 14 δισ. δολάρια, έχει από καιρό δηλώσει πως αναμένει την πληρωμή των ελληνικών CDS, πολύ πριν την επισήμη έναρξη του PSI+ και την υποβάθμιση την περασμένη Δευτέρα της Ελλάδας σε καθεστώς selective default από τον οίκο αξιολόγησης Standard & Poor's.
Αναφερόμενος στην πορεία της παγκόσμιας οικονομίας, ο Dinan προέβη σε μια άκρως δυσοίωνη εκτίμηση, προβλέποντας πως τα επιτόκια των κεντρικών τραπεζών ανά τον κόσμο θα διατηρηθούν σε χαμηλά επίπεδα για τουλάχιστον μια 10ετία... ίσως μάλιστα και για δύο 10ετίες...
Για την πρόβλεψή του αυτή επικαλείται την αδυναμία των κυβερνήσεων ανά τον κόσμο να διαχειριστούν την πορεία του πληθωρισμού σε πλήρη εναρμόνιση με τις όποιες προσπάθειες για ανάκαμψη.
Όπως εξηγεί στη συνέχεια ο Dinan, η μεγαλύτερή του ανησυχία για την πορεία της παγκόσμιας ανάπτυξης έγκειται στις αποπληθωριστικές πιέσεις.

http://www.bankingnews.gr/%CE%8C%CE%BB%CE%B7-%CE%B7-%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7/item/37725-york-capital-management-%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%AD%CF%87%CE%B5%CE%B9-%CF%80%CE%AC%CF%81%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%AF-%CE%BF%CE%B4%CE%B7%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%8E-4-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%AF%CF%83%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B3%CE%BB%CE%B9%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BD

ΕΕ: Αύξηση κεφαλαίων θα φέρει απομόχλευση

Η απομόχλευση από τις τράπεζες στην προσπάθειά τους να αυξήσουν τα κεφάλαιά τους, όπως απαιτούν οι ευρωπαϊκες αρχές, θα μπορούσε να δημιουργήσει περαιτέρω πιέσεις στα κρατικά χρέη ή να μειώσει τον δανεισμό προς την πραγματική οικονομία, σύμφωνα με έκθεση την οποία έγραψαν ανώτατοι αξιωματούχοι των υπουργείων Οικονομικών της ΕΕ, μεταδίδει το Reuters.

Στην έκθεση περιγράφονται επίσης οι αντιρρήσεις των χωρών της ΕΕ σε ότι αφορά τα προγράμματα παροχής εγγυήσεων προς τις τράπεζες.

Το έγγραφο, το οποίο γράφτηκε εν όψει της συνάντησης των υπουργών Οικονομικών της ΕΕ αυτην Τετάρτη, τονίζει τις ανησυχίες αναφορικά με το ενδεχόμενο απομόχλευσης στην προσπάθεια της ΕΕ να ενισχυθούν τα κεφάλαια 70 ευρωπαϊκών τραπεζών μέχρι τον Ιούνιο του 2012.

"Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες αναφορικά με την πιθανή ακατάλληλη απομόχλευση των τραπεζών όταν αυτές θα εφαρμόζουν τα μέτρα που θα έπλητταν την επάρκεια δανεισμού προς την πραγματική οικονομία ή θα ενέτειναν τις πιέσεις προς τα κρατικά χρέη", αναφέρεται στην έκθεση, σύμφωνα με το Reuters.

Επίσης, αναφέρεται ότι οι χώρες επιλέγουν την εφαρμογή εθνικών προγραμμάτων εγγυήσεων για τις τράπεζες, αντί ενός ενιαίου πανευρωπαϊκού προγράμματος στήριξης.

"Δεν υπάρχει πλήρης ταύτηση απόψεων αναφορικά με τον βαθμό του συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών για την παροχή των εγγυήσεων, πόσω μάλλον για την κατανομή του βάρους των απωλειών", σημειώνεται στην έκθεση.

"Μια πλειοψηφία κρατών μελών επιβεβαίωσε την προτίμησή του για την δημιουργία εθνικών, αλλά στενά συντονισμένων, προγραμμάτων εγγυήσεων, που θεωρούνται και τα μόνα που μπορούν να ενεργοποιηθούν γρήγορα", τονίζεται στην έκθεση. 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/668813/ArticleNewsWorld.aspx

Πύρρειος νίκη Ιαπωνίας ενάντια στον αποπληθωρισμό

Η Ιαπωνία νίκησε τον αποπληθωρισμό έπειτα από μάχη δύο ετών, καθώς ο δείκτης τιμών καταναλωτή ενισχύθηκε τον Απρίλιο κατά 0,6%, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η στατιστική υπηρεσία της χώρας.

Ο δομικός δείκτης τιμών καταναλωτή -που εξαιρεί την ενέργεια και τα τρόφιμα- ενισχύθηκε κατά 0,3%.

Οι αναλυτές επισημαίνουν πως η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στον καταστροφικό σεισμό και στο τσουνάμι της 11ης Μαρτίου, καθώς η Ιαπωνία αναγκάστηκε να εισαγάγει μεγάλες ποσότητες ενέργειας αλλά και τροφίμων.

"Η πορεία στις τιμές των εμπορευμάτων και των τιμών του πετρελαίου ώθησαν τα στοιχεία του πληθωρισμού", στην Ιαπωνία, αναφέρει ο αναλυτής της Creidit Suisse, κ. Hiromichi Shirakawa, και προσθέτει: "Ανησυχώ για το πώς θα κινηθούν οι καταναλωτικές δαπάνες το καλοκαίρι. Επισημαίνεται πως η ιαπωνική οικονομία βυθίστηκε στην ύφεση με συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,9% το πρώτο τρίμηνο του έτους.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/641545/ArticleNewsWorld.aspx

Volcker Not Worried About Short-Term Inflation

Inflation is not a problem right now. It won't be a problem next year, it won't be a problem for several years
 I see no possibility, frankly, that a deflation will take place

Over a period of time, price stability will be conducive to a strong economy

http://www.foxbusiness.com/markets/2010/10/26/volcker-sees-short-term-inflation-problem/

________________________________

Δεν μας φώτισε ιδιαίτερα...

Fed: Αγορά ομολόγων $3,89 δισ.

Στην αγορά κρατικών ομολόγων αξίας 3,89 δισ. δολαρίων ωρίμανσης 2014 έως 2016 προχώρησε η Federal Reserve Bank of New York στο πλαίσιο επανεπένδυσης των εσόδων από χρεόγραφα διασφαλισμένα με ενυπόθηκα δάνεια (MBS).

Όπως αναφέρουν ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, οι διαπραγματευτές προσέφεραν ομόλογα αξίας 15,85 δισ. δολ. Μετά την πώληση η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου εμφανίζει άνοδο 4 μ.β. στο 2,6%.

http://www.capital.gr/News.asp?id=1053677

___________________________________________

Όλα να τα πάρει να τελειώνουμε! Και άλλοι, ούτε τα προσχήματα δεν κρατούν, άκου 15...

Κι επειδή μεχρι να τα αγοράσει όλα θα αργήσουμε, δε βάζει καλού κακού(*) ένα πλαφονάκι στο επιτόκιο του δεκαετούς;;;

(*) πόσο λέγε να το κουνήσει με αυτά που κάνει;

Τράπεζες: Λιγότερα και ακριβότερα δάνεια μετά τη Βασιλεία ΙΙΙ

Μεγαλύτερη δυσκολία στη χορήγηση δανείων και υψηλότερα επιτόκια δανεισμού θα είναι το αποτέλεσμα της υιοθέτησης από την Ένωση της απόφασης των νέων κανόνων για το ύψος των ιδίων κεφαλαίων που θα πρέπει να διαθέτουν δεσμευμένα οι τράπεζες, σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής της Βασιλείας για την Εποπτεία των Τραπεζών (σύνοδος εκπροσώπων κεντρικών τραπεζών-Βασιλεία ΙΙΙ).

«Οι ευρωπαικές τράπεζες θα σεβασθούν τις νέες υποχρεώσεις τους. Αλλά αυτές θα έχουν αρνητικές επιπτώσεις τόσο στον όγκο όσο και στο κόστος του δανεισμού στον ιδιωτι8κό τομέα της οικονομίας» δήλωσε τη Δευτέρα ο Γκίντο Ραβούτ, γενικός γραμματέας της Ευρωπαικής Ομοσπονδίας Τραπεζών(ΕΟΤ).

Ο ίδιος εξήγησε ότι «στην Ευρώπη το 75% των δανείων στον ιδιωτικό τομέα γίνεται από τις ιδιωτικές τράπεζες έναντι μόνο 25% στις ΗΠΑ» όπου η άντληση δανεικών πόρων γίνεται μέσω των αγορών.

Η Επιτροπή της Βασιλείας συμφώνησε στη σταδιακή αύξηση του ελαχίστου ποσοστού των «σκληρών» ίδιων πόρων των τραπεζών ( μετοχές και κέρδη) που θα δεσμεύονται ως αποθεματικό.

Έτσι, από το 2% των ιδίων πόρων που αντιπροσωπεύουν σήμερα να φθάσουν σταδιακά στο 4,5% του ενεργητικού τους. Στο ποσοστό αυτό θα πρέπει να προστεθεί ένα ακόμη ποσοστό (μαξιλάρι) «ασφαλείας» της τάξης του 2,5% έτσι ώστε ο σκληρός πυρήνας των ιδίων πόρων κάθε τράπεζας να φθάσει στο 7%. Το ποσοστό «tier 1» που χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στους υπολογισμούς της Ένωσης θα φθάσει με αυτό τον τρόπο στο 4% με 5%.

Η «ΕΟΤ» υποστηρίζει στην ίδια πάντα δήλωση του γενικού γραμματέα της, ότι η αύξηση αυτών των ποσοστών(αποθεματικών) ιδίων πόρων θα αναγκάσει τις ευρωπαικές τράπεζες να αναζητήσουν και να δεσμεύσουν πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ προκειμένου να σεβασθούν τις διατάξεις του νέου κανονισμού που θα είναι υποχρεωτικές για την βελτίωση των διεθνών τραπεζικών προδιαγραφών.

Η Κομισιόν ανακοίνωσε ότι είναι έτοιμη να προτείνει στα αρμόδια συμβούλια Υπουργών το πρώτο τρίμηνο του 2011 την υιοθέτηση των αναγκαίων νομοθετικών κειμένων που θα μετατραπούν σε εσωτερικό-ευρωπαικό δίκαιο υποχρεωτικής εφαρμογής απ όλες τις κοινοτικές τράπεζες υπό την προυπόθεση ότι θα εγκριθούν προηγουμένως στη σύνοδο του G20 που θα συνεδριάσει στη Σεούλ στις 11-12 Νοεμβρίου.

Στους φόβους των ευρωπαίων τραπεζιτών ότι αυτά τα μέτρα θα προκαλέσουν μια αύξηση του ανταγωνισμού εις βάρος των ιδρυμάτων τους από τις αμερικανικές τράπεζες που θα εφαρμόσουν με λιγότετρο αυστηρό τρόπο όλες αυτές τις αποφάσεις, ο αρμόδιος για την εσωτερική αγορά επίτροπος Μισελ Μπαρνιέ δεσμεύθηκε να μην προχωρήσει εάν προηγουμένως δεν έχει στη διάθεση του στα αποτελέσματα μιας έρευνας για τις επιπτώσεις που θα έχουν στις κοινοτικές τράπεζες την οποία περιμένει για τα μέσα Νοεμβρίου και μόνο στη συνέχεια θα προχωρήσει, με βάση τις συστάσεις αυτής της έρευνας, στην υιοθέτηση συγκεκριμένων δεσμευτικών κοινοτικών νομοθετημάτων.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=58283147

Bernanke Must Raise Benchmark Rate 2 Points, Rajan Says

Raghuram Rajan accurately warned central bankers in 2005 of a potential financial crisis if banks lost confidence in each other. Now the International Monetary Fund’s former chief economist says the Federal Reserve should consider raising rates, even as almost 10 percent of the U.S. workforce remains unemployed.

Interest rates near zero risk fanning asset bubbles or propping up inefficient companies, say Rajan and William White, former head of the Bank for International Settlements’ monetary and economic department. After Europe’s debt crisis recedes, Fed Chairman Ben S. Bernanke should start increasing his benchmark rate by as much as 2 percentage points so it’s no longer negative in real terms, Rajan says.

“Low rates are not a free lunch, but people are acting as though they are,” said White, 67, who retired in 2008 from the Basel, Switzerland-based BIS and now chairs the Economic Development and Review Committee at the Paris-based Organization for Economic Cooperation and Development. “There will be pressure on central banks to follow an expansionary monetary policy, and I worry that one can see the benefits, but what people inadequately appreciate are the downsides.”

He and Rajan will have the chance to make their case at the Fed’s annual symposium in Jackson Hole, Wyoming, this week. In 2003, White told attendees central banks might need to raise rates to combat asset-price bubbles. In 2005, Rajan, 47, said risks in the banking system had increased. They were met with skepticism from then-Fed Chairman Alan Greenspan, 84, and Governor Donald Kohn, 67.

Losing Confidence

While the Fed did boost its target rate for overnight loans among banks in quarter-point steps to 5.25 percent by 2006 from 1 percent in 2004, that didn’t prevent a housing bubble, which began to pop in 2006. Banks began losing confidence in August of the same year and started charging other financial institutions higher interest on loans.

A minority of policy makers are increasingly echoing Rajan and White’s current worries, including Kansas City Fed President Thomas Hoenig, who is hosting the Aug. 26-28 symposium, and Andrew Sentance, one of nine members on the Bank of England’s monetary-policy committee.

Hoenig has dissented from all five Fed policy decisions this year, preferring to jettison a pledge to keep rates low for an “extended period.” Sentance was defeated for a third month in August in his bid to withdraw emergency stimulus by increasing the benchmark interest rate.

Few Converts

The naysayers may fail to win many converts any time soon as the recovery slows and U.S. unemployment, at 9.5 percent in July, remains near a 26-year high. The resulting extension of low rates may increase volatility of government bonds, especially in response to any stronger-than-anticipated economic data, said Marc Fovinci, head of fixed income at Ferguson Wellman Capital Management Inc.

Indications that growth will be at least 3 percent “in the coming months” would cause yields on 10-year Treasuries, which were 2.61 percent on Aug. 20, to rise to 3 percent within about a week, said Fovinci, who is based in Portland, Oregon, and helps invest $2.5 billion.

JPMorgan Chase & Co. reduced its forecast last week for growth in this quarter to an annual rate of 1.5 percent from 2.5 percent and in the last three months of 2010 to 2 percent from 3 percent.

“I’m not worried about inflation, because the economy appears to be weak,” Fovinci said. At the same time, the bond market seems to be “tightly coiled up like a spring.”

Rising Yields

Between June 3 and June 8, 2009, yields on 10-year Treasuries rose to 3.88 percent from 3.54 percent after the smallest drop in U.S. payrolls in eight months and European Central Bank President Jean-Claude Trichet’s forecast for economic growth in 2010. Two-year Treasury yields rose to 1.4 percent from 0.91 percent in the same period.

The margin for error is “incredibly thin,” said Derrick Wulf, a portfolio manager at Dwight Asset Management Co. in Burlington, Vermont, which oversees $64.3 billion. “A lot of investors have become complacent about being long” in Treasuries.

Rajan, now a professor at the University of Chicago’s Booth School of Business, says near-zero interest rates are a crisis tool and economists don’t know if the benefits from using them for longer periods outweigh the costs. While inflation isn’t the main threat now, “you can’t be totally comfortable,” he said in an Aug. 18 interview. People think “there is significant unused capacity in the economy” and that assumption may be mistaken.

‘Bad Incentives’

Near-zero rates create “bad incentives” for financial firms, he added.

“Blow the system up, we’ll come back and reward you with very low interest rates that allow you to build up capital, and then you could try it again next time around,” Rajan said.

The Fed also may be “prolonging pain” by propping up the housing market and keeping home prices from falling, he said.

Companies are sending mixed signals.

“Demand is very low across the country” for houses, Richard Dugas, chief executive officer of Bloomfield Hills, Michigan-based Pulte Group Inc., said Aug. 20 on Bloomberg Television’s “In the Loop with Betty Liu.” Meanwhile, Caterpillar Inc., the world’s largest maker of construction equipment, may add as many as 9,000 workers worldwide this year, Doug Oberhelman, chief executive officer of the Peoria, Illinois-based company, said Aug. 19.

Another Bubble

White, a Bank of Canada deputy governor from 1988 to 1994, says the benefits of low rates may already be waning “in a world with so much debt, especially household debt,” which in the U.S. totaled a near-record $11.7 trillion at the end of June. There’s also a danger they might create another bubble, he said.

Another risk is that near-zero rates allow companies to roll over nonviable loans, a practice known as “evergreening” that can create so-called zombie businesses, which happened in Japan, he added.

Rajan and White’s arguments aren’t winning over Keith Hembre, chief economist at U.S. Bancorp’s FAF Advisors Inc. in Minneapolis, where he helps oversee $86 billion.

“There’s little evidence that the very low rates today are inflicting any harm,” said Hembre, a former Fed researcher. While he has “some longer-term sympathy with the argument,” it’s “just off-base today, given the evidence available from both real-time and market indicators.”

Bernanke, 56, and the majority of Fed officials show little inclination to change course. The Fed lowered its benchmark rate to a range of zero to 0.25 percent in December 2008 and said after each policy meeting since March 2009 it will likely stay very low for an “extended period.”

Emergency Measures

The ECB has kept its main refinancing rate at 1 percent since May 2009, and the Bank of England’s key rate has been 0.5 percent since March 2009. Axel Weber, an ECB council member, said in an Aug. 19 Bloomberg Television interview that policy makers should keep emergency liquidity measures in place at least through the end of the year, beyond Trichet’s October guarantee. Bernanke and Trichet will speak at the Fed symposium Aug. 27.

White and Rajan have ruffled central-bank feathers before at Jackson Hole, where policy makers, academics, analysts and money managers from dozens of countries mix hiking and rafting in Grand Teton National Park with debate over monetary policy and bank regulation.

In 2003, White and then-colleague Claudio Borio, who was head of BIS research and policy analysis, told central bankers they might need to raise interest rates to “lean against” asset-price bubbles.

‘Cannot Work’

“The one thing I am sure about is that a mild calibration of monetary policy to address asset-price bubbles does not and cannot work,” Greenspan, who retired in 2006, responded at the conference.

Bernanke, then a Fed governor, told attendees that Japan raised rates in 1989 to prick a bubble, and as a result, “asset prices collapsed and they had a 14-year depression.”

In 2005, Rajan warned that if banks lost confidence in each other, “the interbank market could freeze up, and one could well have a full-blown financial crisis.”

Kohn disagreed in a speech after Rajan’s presentation.

“As a consequence of greater diversification of risks and of sources of funds, problems in the financial sector are less likely to intensify shocks hitting the economy and financial market,” he said.

More Open

Bernanke has since become more open to White’s view. While low interest rates didn’t cause the U.S. housing bubble, he said in a January speech, if the next wave of regulation proves “insufficient to prevent dangerous buildups of financial risks, we must remain open to using monetary policy as a supplementary tool for addressing those risks.”

Kohn, the Fed’s vice chairman from 2006 through June, said in a March speech that “serious deficiencies” with securitization of loans “exposed the banking system to risks that neither participants in financial markets nor regulators fully appreciated.”

Spyros Andreopoulos, a London-based global economist at Morgan Stanley, says he worries about the inflationary implications of extreme monetary accommodation beyond the next two to three years, with policy makers likely to lean toward low rates because of the fear of deflation.

“Imagine a car that’s stuck in the mud,” he said. “When you press on the gas, the car doesn’t emerge smoothly; it jumps up. My fear is when economies pick up after the stimulus, you’ll see inflation faster than was expected.”

http://www.bloomberg.com/news/2010-08-22/bernanke-must-raise-benchmark-2-points-in-prescient-rajan-s-latest-warning.html

__________________________

Το επιχείρημά του είναι σωστό καθώς είναι από τα λίγα που θα καθαρίσουν τα πάντα.

Δυστυχώς, όταν γράφω "θα καθαρίσουν" είμαι ρεαλιστικός, ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΑΝΕΙΣΜΟ...

Και βέβαια τέρμα οι φούσκες...

Όμως πάλι κάποιοι συγκεκριμένοι θα ευνοηθούν...

Οταν ο αποπληθωρισμός οδηγεί στον πληθωρισμό

Reuters

Εάν προσπαθείτε να αποφασίσετε για το αν ανησυχείτε περισσότερο για τον πληθωρισμό ή τον αποπληθωρισμό, μην μπαίνετε στον κόπο: μπορεί απλώς να συμβούν και τα δύο. Ναι, στο πνεύμα αυτών των εποχών λιτότητας, πρόκειται για μία προσφορά «δύο σε ένα», πρώτα έρχεται ο αποπληθωρισμός, τον οποίο θα ακολουθεί ένας πανίσχυρος πληθωρισμός με το πάτημα του «κόκκινου» κουμπιού της μηχανής ποσοτικής χαλάρωσης.

Είναι σαφές ότι στο εγγύς μέλλον, ο αποπληθωρισμός αποτελεί το πιο κοντινό σενάριο. Αντί να κινηθούν για τον περιορισμό της μεγάλης φούσκας χρέους, οι ρυθμιστικές αρχές προσέθεσαν σε αυτήν.

Οπως το 1937 στις ΗΠΑ και το 1997 στην Ιαπωνία, μία κίνηση προς την κατεύθυνση της λιτότητας προϋπολογισμού έχει αυξήσει τις έντονες καθοδικές πιέσεις, οι οποίες παράγονται ήδη από τις πολύ μεγάλες αχρησιμοποίητες οικονομικές δυνατότητες.

Στην περίπτωση που ούτε οι τράπεζες ούτε οι κυβερνήσεις δεν είναι πρόθυμες ή σε θέση να ανατροφοδοτήσουν τη ζήτηση όταν οι τιμές υποχωρήσουν, όπως έχουμε δει, εν απουσία ενός εξωτερικού σοκ, τότε θα έχουμε να κάνουμε με ένα φαύλο κύκλο, που θα τρέφεται από τον ίδιο του τον εαυτό.

Οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις θα αποπληρώνουν τα χρέη τους, που θα γίνονται όλο και βαρύτερα, καθώς τα χρήματα θα αποκτούν μεγαλύτερη αξία και θα καθυστερούν τις αγορές τους λόγω της πτώσης των τιμών.

Φυσικά σε ένα σύστημα, στο οποίο η κυβέρνηση μπορεί να δημιουργήσει χρήματα κατά το δοκούν, ο αποπληθωρισμός θα πρέπει θεωρητικά να αποτελεί πρόβλημα που αντιμετωπίζεται εύκολα. Οι κεντρικές τράπεζες θα μπορούν, όπως είχε κάποτε τονίσει και ο επικεφαλής της Fed Μπεν Μπερνάνκι, να πετούν απλώς χρήματα από τα ελικόπτερα.

Αυτό, βεβαίως, είναι σαν να λέμε ότι ο καθένας θα μπορεί να απαλλαγεί από ένα σπίτι γεμάτο τερμίτες, εάν έχει στην κατοχή του αρκετή βενζίνη και σπίρτα. Θα δουλέψει μεν, αλλά θα έχει σημαντικές παράπλευρες ζημίες.

Η δυσκολία επίτευξης μιας ελεγχόμενης καύσης, ή της εκτύπωσης της ακριβώς απαραίτητης ρευστότητας, για να εμποδιστεί ο αποπληθωρισμός χωρίς να απελευθερωθεί ένας πολύ ισχυρός αποπληθωρισμός, αποτελεί έναν από τους κύριους λόγους που η ποσοτική χαλάρωση έχει μια τόσο πολυκύμαντη ιστορία.

Ο Ανταμ Πόσεν, μέλος της Επιτροπής Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Αγγλίας και εμπειρογνώμονας σχετικά με την εμπειρία αποπληθωρισμού της Ιαπωνίας, τάχθηκε υπέρ του σεναρίου «αποπληθωρισμός πρώτος και πληθωρισμός δεύτερος».

Σημειώνοντας ότι ο πληθωρισμός έχει παραμείνει στη Βρετανία πάνω από τον στόχο του και ότι οι πληθωριστικές προσδοκίες έχουν αυξηθεί, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτό αποτελεί εν μέρει αποτέλεσμα της διατήρησης μιας πολύ χαλαρής και πολύ ακραίας νομισματικής πολιτικής ενόψει των αρκετά τρομερών απειλών.

Φυσικά, η Βρετανία δεν είναι ούτε ΗΠΑ ούτε Ιαπωνία, αλλά ακόμη και έτσι το μικρό νησί, χωρίς ένα πραγματικό αποθεματικό νόμισμα, αναγκάζεται να λάβει μέτρα λιτότητας τα οποία μπορεί να απαιτούν ακραία νομισματικά μέτρα. Κάτι παρόμοιο μπορεί να συμβεί και στις ΗΠΑ, αλλά για ελαφρώς διαφορετικούς λόγους. Εάν η πολιτική πίεση για μηδενικές νέες δαπάνες συνεχιστεί στις ΗΠΑ, ένα νέο κύμα ποσοτικής χαλάρωσης από τη Fed ενδέχεται να αποτελεί έναν εφικτό και γρήγορο τρόπο για τη στήριξη του συστήματος. Η τελευταία φορά που εφαρμόστηκαν μέτρα ποσοτικής χαλάρωσης ήταν εν μέσω δημοσιονομικής πολιτικής στήριξης και με μια Ευρώπη που δεν βρισκόταν σε κρίση ταυτότητας και χρέους.

Εάν οι ευρωπαϊκές τράπεζες αρχίσουν να καταρρέουν, πέρα από την αναπόφευκτη διάσωση, είναι αυτονόητο ότι θα υπάρξει ένα αρκετά μεγάλο και συντονισμένο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης για την απομάκρυνση μιας γενικευμένης κρίσης. Αυτό μας επιστρέφει πίσω στον πληθωρισμό. Το ερώτημα είναι πού σταματάει αυτό.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_22/07/2010_408773

_________________________

Noμίζω ότι περιγράφει πολύ καλά τον φαύλο κύκλο και τις στρατηγικές "αυτοπαγίδευσης" που έχουν εγκλωβιστεί οι κεντρικές τράπεζες.

Μιας και διαβάζω ένα τέτοιο άρθρο να σημειώσω ότι με κάνει κάπως πιο αισιόδοξο για το μέλλον καθώς μάλλον και αυτοί που χειροκροτούν τις μέχρι σήμερα πολιτικές αρχίζουν να αλλάζουν άποψη βλέποντας ότι αυτές ΔΕΝ οδηγούν πουθενά!

Συνεπώς, ερχόμαστε πιο κοντά στις δύο επιλογές:

α. αυτοκαταστροφή (συνέχιση των ίδιων φαύλων πολιτικών)

β. πρώτα αναγνώριση του μη-αποτελέσματος και μετά προσπάθεια εξισορρόπησης της κατάστασης από διαφορετική σκοπιά

Μακάρι να το καταλάβουν αυτοί που πρέπει (βασικά ΟΧΙ οι ιθύνοντες, αυτοί ..ακούνε μόνο) και να πράξουν αναλόγως, σταματώντας τη λαίλαπα που θα πλήξει στο τέλος τους ίδιους.

ΗΠΑ: Σε χαμηλό πέντε μηνών οι νέες κατοικίες

Στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων πέντε μηνών βρέθηκαν οι ενάρξεις κατασκευής κατοικιών στις ΗΠΑ το Μάιο, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα το αμερικανικό υπουργείο Εμπορίου.

Συγκεκριμένα, οι ενάρξεις μειώθηκαν κατά 10% στις 593.000 – στα χαμηλότερα επίπεδα από τον περασμένο Δεκέμβριο. Η ποσοστιαία μείωσή τους ήταν η μεγαλύτερη σε διάστημα 14 μηνών. Σημειώνεται ότι οι αναλυτές ανέμεναν μικρότερη πτώση στις 650.000

Εν τω μεταξύ, οι νέες οικοδομικές άδειες υποχώρησαν κατά 5,9% στις 574.000 – τα χαμηλότερα επίπεδα σε διάστημα ενός έτους.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1831372

Bernanke:Κόστος για την οικονομία η υψηλή ανεργία

Το υψηλό ποσοστό ανεργίας που παρουσιάζει η αμερικανική οικονομία συνεχίζει να προβληματίζει τον πρόεδρο της FED B. Bernanke, όπως ανέφερε στην ομιλία του στο συνέδριο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στο Ντιτρόιτ.

Ένα σημαντικό ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι η υψηλά ανεργία που αποτελεί βαρύ κόστος για τους εργαζόμενους και τις οικογένειες τους αλλά και για το σύνολο της κοινωνίας, σημείωσε ο πρόεδρος της FED.

Παράλληλα τόνισε ότι στόχος της FED είναι να διασφαλιστεί η πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό στις αξιόπιστες μικρομεσαίες επιχειρήσεις προκειμένου να στηριχθεί η αναπτυξιακή τους πορεία.

Επιπλέον δεν έκρυψε την δυσαρέσκειά του προς τις εμπορικές τράπεζες για την μείωση του δανεισμού στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στα 660 δισ. δολ. το α’ τρίμηνο του 2010 έναντι 700 δισ. προ διετίας.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/587408/ArticleNewsWorld.aspx

Νέα επιβράδυνση της πιστωτικής επέκτασης

Περαιτέρω επιβράδυνση παρουσίασε τον Απρίλιο ο ετήσιος ρυθμός ανόδου της συνολικής χρηματοδότησης των εγχώριων επιχειρήσεων και νοικοκυριών. Διαμορφώθηκε στο 3,2% από 3,5% το Μάρτιο και 4,2% το Δεκέμβριο.

Σε σχέση με το Μάρτιο του 2010, παρατηρήθηκε επιβράδυνση στην πιστωτική επέκταση τόσο προς τις εγχώριες επιχειρήσεις όσο και προς τα νοικοκυριά.

Χρηματοδότηση των εγχώριων επιχειρήσεων

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήσε η Τράπεζα της Ελλάδος, η χρηματοδότηση προς τις εγχώριες επιχειρήσεις παρουσίασε τον Απρίλιο του 2010 θετική καθαρή ροή 15 εκατ. ευρώ (Απρίλιος 2009: 446 εκατ. ευρώ) και ο ετήσιος ρυθμός της πιστωτικής επέκτασης παρουσίασε επιβράδυνση και διαμορφώθηκε σε 3,9% από 4,3% τον προηγούμενο μήνα (Δεκέμβριος 2009: 5,1%).

Από την ανάλυση της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων κατά κλάδο οικονομικής δραστηριότητας προκύπτει ότι τον επισκοπούμενο μήνα παρατηρήθηκε επιβράδυνση του ετήσιου ρυθμού ανόδου της χρηματοδότησης προς όλους τους κλάδους με εξαίρεση τα «Λοιπά Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα» όπου ο ετήσιος ρυθμός επιταχύνθηκε λόγω ενδο-ομιλικών κινήσεων. Ειδικότερα, με αρνητικό ετήσιο ρυθμό μεταβολής κινείται η πιστωτική επέκταση τόσο προς τη βιομηχανία (Απρίλιος 2010: -1,7%, Μάρτιος 2010: -1,3%, Δεκέμβριος 2009: -3,5%), όσο και προς το εμπόριο (Απρίλιος 2010: -0,8%, Μάρτιος 2010: 0,5%, Δεκέμβριος 2009: 4,2%). Σχεδόν αμετάβλητος στο επίπεδο του προηγούμενου μήνα παρέμεινε ο ετήσιος ρυθμός ανόδου της χρηματοδότησης του κλάδου των κατασκευών (Απρίλιος 2010: 3,3%, Μάρτιος 2010: 3,4%, Δεκέμβριος 2009: 2,7%), ενώ σημαντική επιβράδυνση παρουσίασε ο ετήσιος ρυθμός ανόδου της χρηματοδότησης της ναυτιλίας (Απρίλιος 2010: 0,7%, Μάρτιος 2010: 2,3%, Δεκέμβριος 2009: 4,0%). Αντίθετα, με σχετικά υψηλούς ετήσιους ρυθμούς αυξήθηκε και αυτό το μήνα η χρηματοδότηση των κλάδων «Λοιπών Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων» (16,5%), «Τουρισμού» (7,9%), «Ηλεκτρισμού-Φωταερίου-Ύδρευσης» (20,5%), «Επικοινωνιών-Μεταφορών πλην Ναυτιλίας» (27,9%) και «Λοιπών» (6,3%).

Χρηματοδότηση των εγχώριων νοικοκυριών

Η καθαρή ροή χρηματοδότησης προς τα νοικοκυριά τον Απρίλιο του 2010 ήταν αρνητική 174 εκατ. ευρώ (Απρίλιος 2009: θετική ροή 115 εκατ. ευρώ) και ο ετήσιος ρυθμός της πιστωτικής επέκτασης επιβραδύνθηκε περαιτέρω (Απρίλιος 2010: 2,5%, Μάρτιος 2010: 2,7%, Δεκέμβριος 2009: 3,1%).

Αναλυτικότερα, η καθαρή ροή των στεγαστικών δανείων ήταν αρνητική 18 εκατ. ευρώ τον Απρίλιο του 2010 (Απρίλιος 2009: θετική 133 εκατ. ευρώ), και o δωδεκάμηνος ρυθμός ανόδου τους επιβραδύνθηκε (Απρίλιος 2010: 3,3%, Μάρτιος 2010: 3,5%, Δεκέμβριος 2009: 3,7%).

Τα καταναλωτικά δάνεια σημείωσαν καθαρή αρνητική ροή 151 εκατ. ευρώ (Απρίλιος 2009: θετική ροή 2 εκατ. ευρώ), και ο δωδεκάμηνος ρυθμός ανόδου τους υποχώρησε περαιτέρω (Απρίλιος 2010: 0,6%, Μάρτιος 2010: 1,0%, Δεκέμβριος 2009: 2,0%).

Τέλος, η καθαρή ροή των "λοιπών" δανείων προς τα νοικοκυριά ήταν αρνητική, 5 εκατ. ευρώ τον Απρίλιο του 2010 (Απρίλιος 2009: αρνητική ροή 20 εκατ. ευρώ), ενώ ο δωδεκάμηνος ρυθμός μεταβολής τους επιταχύνθηκε σε 2,6% από 2,1% το Μάρτιο του 2010 (Δεκέμβριος 2009: -1,1%).

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1824028

_______________________

Πολύ φοβάμαι ότι τα νούμερα αυτά δεν παίζουν... πρόκειται για αναδιαρθρώσεις και ανακυκλώσεις δανείων... μια φάση που εξελίσσεται εδώ και καιρό...

Σε εξέλιξη λοιπόν το deflation.

Κλείνουν οι στρόφιγγες δανεισμού των ισπανικών τραπεζών

Φοβάται τα δημόσια χρέη η παγκόσμια διατραπεζική αγορά.

Δυσκολίες δανεισμού στη διατραπεζική αγορά του εξωτερικού αντιμετωπίζουν οι ισπανικές τράπεζες και τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα, καθώς υπάρχουν έντονες ανησυχίες για το δημόσιο χρέος της χώρας, όπως αναφέρει σε σημερινό της δημοσίευμα η εφημερίδα Expansion.

Άλλες αναφορές στον ισπανικό Τύπο μιλούν για επαλήθευση ρεπορτάζ της Wall Street Journal, ότι μια από τις μεγαλύτερες ισπανικές τράπεζες, η BBVA, προσπαθούσε χωρίς επιτυχία να αναχρηματοδοτήσει υποχρεώσεων 1 δισ. δολαρίων (815 εκ. ευρώ).

Σύμφωνα με την Expansion, οι ξένες τράπεζες μειώνουν τα κονδύλια που διαθέτουν για πιστώσεις προς τραπεζικά ιδρύματα σε εκείνες τις χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα δημοσιονομικά προβλήματα.

Ωστόσο, οι τράπεζες της Ευρωζώνης έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν απεριόριστα κονδύλια αναχρηματοδότησης, με σταθερά επιτόκια, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από τον Οκτώβριο του 2008, λίγο μετά την κατάρρευση της αμερικανικής Lehman Brothers, η οποία και είχε προκαλέσει ασφυξία στη διατραπεζική αγορά.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Bloomberg

αποπληθωρισμός(?)

Ισπανία: Στο -0,1% ο δομικός πληθωρισμός

Σε αρνητική πορεία, για πρώτη φορά στην ιστορία, κινήθηκε ο δομικός πληθωρισμός στην Ισπανία τον Απρίλιο, εντείνοντας τις ανησυχίες για την πορεία της οικονομίας της χώρας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της στατιστικής υπηρεσίας της χώρας, ο δομικός πληθωρισμός στην χώρα (δείκτης από τον οποίο εξαιρούνται οι ευμετάβλητες τιμές καυσίμων και τροφίμων) υποχώρησε στο -0,1% από +0,2% που ήταν τον Μάρτιο.

Πρόκειται για την πρώτη φορά από το 1986 (όπου και υπάρχουν στοιχεία) που ο δομικός πληθωρισμός στην Ισπανία εμφανίζει αρνητικό πρόσημο.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/583454/ArticleNewsWorld.aspx

______________________

Ξανά αυτό το deflation...