Bernanke: Υπερασπίστηκε το QE - WSJ: Νέα περικοπή στο QE από Fed στις 29/1

Ο πρόεδρος της Fed, Ben Bernanke, υπερασπίστηκε το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, λέγοντας ότι βοήθησε την οικονομία και ότι δεν δημιουργεί προς το παρόν κινδύνους για "φούσκες" στις αγορές.
"Δεν πιστεύουμε πως η ανησυχίες για την χρηματοοικονομική σταθερότητα πρέπει στο σημείο αυτό να μας παρεκκλίνουν από την ανάγκη για επεκτατική νομισματική πολιτική" σημείωσε σε φόρουμ που διοργάνωσε το ινστιτούτο Brookings.
O κ. Bernanke δήλωσε ότι οι αγορές στοιχείων ενεργητικού αποδείχθηκαν αποτελεσματικές, υπογραμμίζοντας πως δεδομένου ότι είχαν εξαντληθεί τα όρια της συμβατικής νομισματικής πολιτικής, η Fed ένιωσε πως πρέπει να λάβει επιπρόσθετα μέτρα.
Όπως μεταδίδει το Bloomberg, ο κ. Bernanke υποστήριξε πως σχετικά με τους κινδύνους που συνδέονται με το πρόγραμμα χαλάρωσης, θεωρεί ποιον βάσιμο αυτόν για την χρηματοοικονομική αστάθεια. Ο ίδιος τόνισε πως αυτή την στιγμή οι τιμές των στοιχείων ενεργητικού δεν έχουν υπερβεί τα ιστορικά όρια.
"Για όσους τα τελευταία πέντε χρόνια λένε ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα του υπερπληθωρισμού, θα τους παραπέμψω στα σημερινά στοιχεία για τον δείκτη τιμών καταναλωτή και θα υποστηρίξω πως ο πληθωρισμός δεν αποτελεί σημαντικό κίνδυνο της πολιτικής αυτής" πρόσθεσε.

http://www.euro2day.gr/news/world/article/1174618/bernanke-yperaspisthke-to-qe.html

Η Federal Reserve πρόκειται να προχωρήσει σε περικοπή του προγράμματος αγορών ομολόγων για δεύτερη φορά σε έξι εβδομάδες τον Ιανουάριο, εκτιμούν οι παρατηρητές, σύμφωνα με έρευνα της Wall Street Journal.
Από τις δηλώσεις των αξιωματούχων της Fed, οι δημοσιογράφοι της WSJ βγάζουν το συμπέρασμα ότι η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ θα ανακοινώσει νέα μείωση του προγράμματος παροχής ρευστότητας QE στην πρώτη τακτική συνεδρίαση του 2014.
Πέρσι η Fed δαπανούσε 85 δισ. δολ. μηνιαίως για τις αγορές κρατικών ομολόγων και τιτλοποιημένων στεγαστικών χρεογράφων αλλά στα τέλη του περασμένου έτους ανήγγειλε περικοπή κατά 10 δισ. δολ.
Στην συνεδρίαση 28-29 Ιανουαρίου, που θα είναι η τελευταία για τον απερχόμενο διοικητή Ben Bernanke, προβλέπεται να αποφασιστεί μείωση του προγράμματος κατά 10 δισ. δολ. επιπλέον, στα 65 δισ. δολ. μηνιαίως.

http://www.euro2day.gr/news/world/article/1175948/wsj-nea-perikoph-sto-qe-apo-fed-stis-291.html

Μόνιμη Ύφεση στη Δύση

Άνθρωποι με οικονομική σκέψη έχουν αναπτύξει θεωρίες που οδηγούν σε συμπέρασμα ότι οι δυτικές ανεπτυγμένες οικονομίες έχουν φτάσει σε "ταβάνι" ανάπτυξης, ειδικά ύστερα από τη δεκαετία του '90.
Υπάρχουν οικονομολόγοι, οικονομικοί αναλυτές αλλά και traders που έχουν αντιληφθεί ότι "η Ιαπωνία είναι ο οδηγός των ανεπτυγμένων οικονομιών", δηλαδή η αδυναμία αποφυγής ενός μόνιμου αποπληθωρισμού της οικονομίας, μια συνεχής - επί δεκαετίων - πορεία ουσιαστικής μη-ανάπτυξης.
Αυτό το μήνα έχουμε το βαρύ πυροβολικό Larry Summers να εκφωνεί δημοσίως το ίδιο συμπέρασμα.



link Larry Summers on the Danger of a Japan-Like Generation of Secular Stagnation Here in the North Atlantic

"It is not over until it is over…. We may well need, in the years ahead, to think about how we manage an economy in which the zero nominal interest rate is a chronic and systemic inhibitor of economic activity, holding our economies back, below their potential…"

Στη συνέχεια μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο του Euro2day σχετικά με την ομιλία του Summers.
Προτείνω βέβαια να δείτε το video, είναι πολύ καλύτερο.
Μετά το άρθρο, βρίσκονται links σχετικών post του Krugman, o οποίος βρίσκεται πολύ κοντά στις απόψεις του Summers μέσω της "παγίδας ρευστότητας" (ορισμοί του κενσϋανού πυλώνα εδώ και εδώ και εδώ).
Δεν ξέρω πως θα σας ακουστεί, όμως ο Summers, όσων αφορά τη δομή της λύσης που προτείνει στην ομιλία του, δείχνει να βρίσκεται κοντά στο πυρήνα της σκέψης των γερμανών ρεπουμπλικάνων - πχ Hans-Werner Sinn: Why Draghi was wrong to cut interest rates, αντίθετα με τον Krugman που θεωρεί ότι ακόμα και τα helicopter money είναι ευπρόσδεκτα.
Προσωπικά, θεωρώ ότι οι Αμερικάνοι δεν πρόκειται να εγκλωβιστούν στο βαθμό που συνέβη στην Ιαπωνία, είναι από τη φύση τους περίσσότερο ευέλικτοι και ευρηματικοί.

Κίνδυνος «μακροχρόνιας ύφεσης» στη Δύση

«Κάτι έχει αλλάξει στη λειτουργία των δυτικών οικονομιών, ίσως με αρχή τη δεκαετία του '80, χωρίς ακόμα και τώρα να είναι ακόμη ορατή η αλλαγή, κάτι που δεν αντιμετωπίζεται ούτε με τις φούσκες που ενίοτε δημιουργούνται. Η οικονομική στασιμότητα και η ύφεση φαίνεται ότι γίνονται ενδημικά χαρακτηριστικά των δυτικών οικονομιών».
Aυτό υποστηρίζει ο διάσημος Larry Summers, επίτιμος πρόεδρος του Harvard και πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ. Άποψη που στηρίζει κι ο νομπελίστας οικονομολόγος Paul Krugman, ταράσσοντας τα νερά στους διεθνείς κύκλους άσκησης οικονομικής πολιτικής.
Την άποψή τους ενισχύει το γεγονός ότι οι ανεπτυγμένες οικονομίες δεν έχουν εξέλθει από τη στασιμότητα παρότι έχουν περάσει τουλάχιστον πέντε χρόνια από τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Με άλλα λόγια, δεν δημιουργείται ικανοποιητική ζήτηση στις οικονομίες της Δύσης, εδώ και πολλά χρόνια, ενώ η θετική επίδραση από τις φούσκες, άλλοτε στην τεχνολογία κι άλλοτε στα ακίνητα, γίνεται ολοένα και πιο περιορισμένη.
Εν ολίγοις, το πρόβλημα φαίνεται πως θα είναι μόνιμο αλλάζοντας τις συνθήκες λειτουργίας των παραδοσιακών οικονομικών μοντέλων. Φαίνεται πως δημιουργείται μια νέα κατάσταση την οποία στο εξής θα θεωρούμε κανονική, ένα «new normal» με πολύ χαμηλά επιτόκια.
Το πρόβλημα είναι ότι οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να κατεβάσουν τα επιτόκια στο μηδέν. Αλλά το φυσιολογικό επιτόκιο με το οποίο θα οδηγούμασταν σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης είναι πλέον κατά τους οικονομολόγους αρνητικό. Όμως, αν υπάρξει αρνητικό επιτόκιο τα λεφτά θα φύγουν από τις τράπεζες και θα πάνε σε σεντούκια. Ποιες λύσεις βλέπουν οι διάσημοι οικονομολόγοι.

Το πραγματικό πρόβλημα της οικονομίας

Στην ομιλία του στο ΔΝΤ ο Larry Summers τόνισε ότι η αδυναμία της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ να μειώσει κάτω του μηδενός το ονομαστικό επιτόκιο, γεγονός που αποδυναμώνει την ισχύ της πολιτικής της, είναι το πιεστικότερο πρόβλημα για την οικονομία της υπερδύναμης.
Όπως σημείωσε, τα τελευταία 50 χρόνια, η Federal Reserve προχωρούσε σε μειώσεις των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων της κατά τη διάρκεια υφέσεων για να τονώσει την οικονομική ανάπτυξη. Τώρα, έχει δημιουργηθεί ένα νέο πρόβλημα. Η Fed κατέβασε το επιτόκιο στο μηδέν, όμως ακόμα η ανάκαμψη είναι αργή.
Το πρόβλημα, όπως επισήμανε ο Summers, είναι ότι το φυσιολογικό επιτόκιο -σημείο όπου οι επενδύσεις και οι καταθέσεις θα οδηγούσαν σε επίπεδα πλήρους απασχόληση- είναι πλέον αρνητικό. Η Fed δεν μπορεί να μειώσει το ονομαστικό επιτόκιο κάτω του μηδενός διότι ο κόσμος θα επιλέξει τότε να καταχωνιάσει τα χρήματά του αντί να τα ξαναβάλει στην τράπεζα. Αυτό ονομάζεται zero lower bound (ζώνη μηδενικών επιτοκίων) και έχει περιορίσει την ισχύ της δράσης της.
Για να αντισταθμιστεί αυτό το πρόβλημα, η Fed έχει χρησιμοποιήσει μη συμβατικά προγράμματα, όπως το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE). Έχει στόχο να μειώσει τα μακροπρόθεσμα επιτόκια και να φέρει μεγαλύτερες επενδύσεις. Το QE είναι ο τεχνικός όρος για την αγορά από τη Fed ομολόγων και άλλων τίτλων ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Ακόμα και με αυτές τις κινήσεις, όμως, το φυσιολογικό επιτόκιο παραμένει κολλημένο κάτω από το μηδέν. Η μείωση των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων είναι το ισχυρότερο εργαλείο που έχει η Fed για να τονώσει την απασχόληση σε περιόδους ύφεσης, όμως η ισχύς του έχει περιοριστεί από το zero lower bound και γι' αυτό η ανάκαμψη είναι αδύναμη.
Το πραγματικό πρόβλημα όμως είναι ευρύτερο. Εάν υπάρξει νέα ύφεση τώρα ή τα επόμενα χρόνια, η Fed θα έχει ακόμα πιο περιορισμένη δυνατότητα να την αντιμετωπίσει, αφού τα επιτόκιά της είναι ήδη μηδενικά, προειδοποίησε ο L. Summers.
«Φανταστείτε μια κατάσταση όπου το φυσιολογικό επιτόκιο και το επιτόκιο εξισορρόπησης έχουν μειωθεί σημαντικά κάτω από το μηδέν», ανέφερε. «Τότε η συμβατική μακροοικονομική λογική μας αφήνει με ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Ο λόγος είναι ότι όλοι φαίνεται να συμφωνούμε στο ότι αν και μπορείς να διατηρήσεις τα επιτόκια των ομοσπονδιακών καταθέσεων σε χαμηλό επίπεδο για πάντα είναι πολύ πιο δύσκολο να εφαρμόσεις έκτακτα μέτρα για πάντα, αν και τα προβλήματα μπορεί να συνεχίσουν να υπάρχουν για πάντα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, θεωρητικά υπάρχουν κάποιοι τρόποι με τους οποίους μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό το θέμα:
* Η Fed θα μπορούσε να επιτρέψει την ύπαρξη υψηλότερου πληθωρισμού, δίνοντας έτσι κίνητρα στον κόσμο να ξοδέψει χρήματα αντί να τα καταχωνιάζει.
* Θα μπορούσαμε να κινηθούμε προς μια κοινωνία χωρίς ρευστό, όπου όλο το χρήμα θα είναι ηλεκτρονικό. Αυτό θα καθιστούσε αδύνατο το καταχώνιασμα των χρημάτων εκτός τράπεζας, δίνοντας τη δυνατότητα στη Fed να μειώσει τα επιτόκια κάτω του μηδενός και ωθώντας τον κόσμο να ξοδέψει περισσότερα.
Και οι δύο ιδέες, θεωρητικά, θα ξεπερνούσαν το πρόβλημα του zero lower bound.
«Νομίζω πως αυτό που δεν έχει αντιληφθεί ο κόσμος είναι ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει» και ότι «μπορεί να χρειαστεί τα ερχόμενα χρόνια να σκεφτούμε πώς θα διαχειριστούμε μια οικονομία στην οποία τα μηδενικά ονομαστικά επιτόκια αποτελούν χρόνιο και συστημικό εμπόδιο για τις οικονομικές δραστηριότητες», δήλωσε ο Summers.

Επικροτεί ο Krugman

«Και οι δικές μου σκέψεις είναι παρόμοιες, όμως η διατύπωση του Larry (Summers) είναι πολύ πιο ξεκάθαρη και δυνατή, και συνολικά καλύτερη απ' οτιδήποτε έχω κάνει εγώ ποτέ», σχολίασε στη στήλη του στους New York Times ο Paul Krugman.
Αναπτύσσοντας περαιτέρω τις δηλώσεις Summers, ο Krugman εξήγησε πως, αν και δεν χρησιμοποιεί τον όρο παγίδα ρευστότητας, κινείται αποδεχόμενος ότι η αμερικανική είναι μια οικονομία της οποίας η νομισματική πολιτική περιορίζεται εκ των πραγμάτων από τη ζώνη των μηδενικών επιτοκίων (ακόμα και αν θεωρήσει κανείς ότι οι κεντρικές τράπεζες θα έπρεπε να κάνουν περισσότερα) και πως αυτό αντιστοιχεί σε μια κατάσταση στην οποία το φυσιολογικό επίπεδο των επιτοκίων -δηλαδή το επιτόκιο στο οποίο το επιθυμητό επίπεδο αποταμιεύσεων και το επιθυμητό επίπεδο επενδύσεων θα συνέπιπταν με την πλήρη απασχόληση- είναι αρνητικό.
Στην κατάσταση αυτή, οι συνήθεις κανόνες της οικονομικής πολιτικής δεν ισχύουν, αφού οι αποταμιεύσεις πλήττουν την οικονομία, ακόμα και τις επενδύσεις, και η εμμονή στα χρέη και στα ελλείμματα βαθαίνουν την ύφεση.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι δαπάνες, ακόμα και οι μη παραγωγικές, είναι καλύτερες από το τίποτα. Κατά τον Krugman, ο Summers δηλώνει επίσης εμμέσως ένα σημαντικό επακόλουθο: ότι δηλαδή αυτό δεν ισχύει μόνο για τις δημόσιες δαπάνες και πως και οι περιττές ιδιωτικές δαπάνες είναι καλές. «Πολλοί απεχθάνονται αυτήν τη λογική - θέλουν να υπάρχει ηθική στην οικονομία και δεν ενδιαφέρονται για το πόσοι θα υποφέρουν», σχολιάζει ο Krugman. «Όμως εδώ έρχεται το ριζοσπαστικό κομμάτι της παρουσίασης του Summers: η εκτίμησή του ότι αυτή μπορεί να μην είναι απλώς μια προσωρινή κατάσταση».
«Γνωρίζουμε τώρα πως η οικονομική επέκταση του 2003-2007 οφείλεται σε μια φούσκα. Έτσι, μπορεί να μπει κανείς στον πειρασμό να πει ότι η νομισματική πολιτική συνέχεια ήταν πολύ χαλαρή και πως τα χαμηλά επιτόκια έχουν ενθαρρύνει την επανεμφάνιση φούσκας. Όμως, όπως τονίζει ο Summers, υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η νομισματική πολιτική υπήρξε πολύ χαλαρή και αυτό είναι η έλλειψη πληθωρισμού».
Όπως αναφέρει ο Summers «ούτε η μεγάλη φούσκα ήταν αρκετή να παραγάγει συνολικά ζήτηση… Ούτε με την τεχνητή διέγερση της ζήτησης που προήλθε από όλη την οικονομική απρονοησία βλέπεις την υπέρβαση(…), το πρόβλημα μπορεί να είναι εκεί για πάντα».
Σύμφωνα με τον Krugman, η απάντηση του Summers είναι ότι ίσως η αμερικανική οικονομία χρειάζεται τις φούσκες για να μπορέσει να επιτύχει επίπεδα πλήρους απασχόλησης και ότι όταν αυτές απουσιάζουν η οικονομία έχει αρνητικά φυσιολογικά επιτόκια.
Ο Summers έκανε λόγο για χρόνια οικονομική στασιμότητα, που οφείλεται σε δημογραφικούς παράγοντες, η οποία έχει ακραίες επιπτώσεις. Όπως επισήμανε, ακόμα και οι policymakers που είναι πρόθυμοι να παραδεχθούν ότι η παγίδα ρευστότητας κάνει τη συμβατική αντίληψη περί σύνεσης στην πολιτική να μοιάζει με ανοησία θεωρούν ότι πρέπει να δράσουν τώρα προκειμένου να αποτρέψουν μελλοντικές κρίσεις. Ωστόσο, η τωρινή κρίση δεν έχει περάσει και, όπως τόνισε ο Summers, «τα περισσότερα από αυτά που θα γίνονταν υπό την αιγίδα της αποτροπής μιας μελλοντικής κρίσης θα ήταν αντιπαραγωγικά».
Κατά τον ίδιο, η επίσημη ατζέντα περιλαμβάνει λιγότερα μέτρα νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής απ' ό,τι παλαιότερα, παρά το γεγονός ότι η οικονομία παραμένει σε βαθύτατη κάμψη. Επίσης, ακόμα και η βελτίωση των χρηματοοικονομικών κανονισμών δεν είναι απαραίτητα κάτι καλό, αφού μπορεί να αποθαρρύνει τον ανεύθυνο δανεισμό, σε μια περίοδο όπου οποιεσδήποτε δαπάνες είναι καλές για την οικονομία.
Το βασικό πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι τα πραγματικά επιτόκια είναι πολύ υψηλά - παρότι είναι αρνητικά (μηδενικά ονομαστικά επιτόκια μείον κάποιο ποσοστό πληθωρισμού). Εάν όμως η αγορά θέλει ένα πολύ αρνητικό πραγματικό επιτόκιο, τότε τα προβλήματα θα επιμείνουν μέχρις ότου βρεθεί τρόπος να υπάρξει ένα τέτοιο επιτόκιο.
Κατά τον Krugman, μια λύση στο πρόβλημα αυτό θα ήταν η ανασυγκρότηση ολόκληρου του νομισματικού συστήματος - όπως για παράδειγμα με την κατάργηση του φυσικού χρήματος και με την πληρωμή αρνητικών επιτοκίων στις καταθέσεις. Ένας άλλος τρόπος θα ήταν να αξιοποιηθεί το επόμενο boom -είτε αυτό πρόκειται για φούσκα είτε οφείλεται σε επεκτατική δημοσιονομική πολιτική- ώστε να αυξηθεί ο πληθωρισμός και να παραμείνει σε διαχειρίσιμο επίπεδο.
«Προτάσεις τέτοιου είδους, βέβαια, προκαλούν οργισμένες αντιδράσεις», σχολιάζει ο Krugman. «Όμως, σε μια παγίδα ρευστότητας, οι αποταμιεύσεις μπορεί να είναι προσωπική αρετή, αλλά κοινωνικά καθίστανται ελάττωμα».
Όπως λέει και ο Summers, η κρίση δεν έχει τελειώσει μέχρι να… τελειώσει. Και η οικονομική πραγματικότητα τώρα είναι ότι οι κανόνες της ύφεσης θα έχουν εφαρμογή για πολύ μεγάλο διάστημα.

Paul Krugman

Secular Stagnation, Coalmines, Bubbles, and Larry Summers

Me Too! Blogging

Πτώση στις αγορές στον απόηχο των δηλώσεων Μπερνάκι (exit strategy)

Καθολική πτώση αξιών μετά τις δηλώσεις Bernanke. Πτώση 2,5% σε Παρίσι, Φρανκφούρτη. Σε κλοιό πιέσεων τα futures της Wall. Βουτιά για τον χρυσό κάτω από τα 1.300 δολάρια και υποχώρηση 2% στο πετρέλαιο. Ανιούσα για ευρωπαϊκά CDS και αποδόσεις ομολόγων.

Καθολική πτώση αξιών στις αγορές καθώς ο Ben Bernanke σηματοδοτεί το τέλος του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης και οι εξελίξεις στην Κίνα προβληματίζουν.
Ο γερμανικός DAX 30 υποχωρεί κατά 2,4% στις 8.000 μονάδες, ο γαλλικός CAC 40 κατά 2,44% στις 3.745 μονάδες και στο Λονδίνο ο FTSE 100 κατά 2,3% στις 6.203 μονάδες.
Στις αγορές του ευρωπαϊκού Νότου, ο ισπανικός ΙΒΕΧ καταγράφει πτώση 2,2% στις 7.920 μονάδες, ο πορτογαλικός PSI σημειώνει απώλειες 2,26% στις 5.714 μονάδες και στο Μιλάνο ο FTSE MIB κινείται χαμηλότερα κατά 1,88% στις 15.744 μονάδες.
Σε κλοιό πιέσεων παραμένουν και τα futures των βασικών χρηματιστηριακών δεικτών της Wall Street μετά τη χθεσινή πτώση του Dow Jones κατά 200 μονάδες.
Νωρίτερα, το χρηματιστήριο του Τόκιο έκλεισε με πτώση 1,74%, ενώ στην κινεζική αγορά ο CSI 300 κατέγραψε πτώση 3,3%.
Πιέσεις δέχεται και η αγορά ομολόγων με τους τίτλους της Ιταλίας και της Ισπανίας να βρίσκονται στο στόχαστρο. Η απόδοση του ισπανικού 10ετούς τίτλου ενισχύεται στο 4,76%, του 5ετούς στο 3,61% και του 2ετούς στο 1,57%, ενώ υψηλότερα διαμορφώνονται οι αποδόσεις και των ιταλικών τίτλων (στο 4,44% του 10ετούς, στο 3,3,7% του 5ετούς και στο 2,07% του 2ετούς). Την ίδια ώρα, το CDS του ισπανικού 5ετούς ομολόγου ενισχύεται κατά 50 μ.β. στις 278 μονάδες και του ιταλικού κατά 16 μ.β. στις 284.
Ο επικεφαλής Fed κατά τη χθεσινή του συνέντευξη όχι μόνο επιβεβαίωσε ότι επίκειται επιβράδυνση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης, αλλά έδωσε και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την πλήρη κατάργησή του. Συγκεκριμένα, δήλωσε πως βλέπει επιβράδυνση των αγορών ομολόγων (από τα 85 δισ. μηνιαίως) εντός του 2013 και πλήρη κατάργηση του προγράμματος εντός του 2014.
«Αυτό που έπιασε τις αγορές εξαπίνης ήταν πως η Fed εκτιμά ότι ο ρυθμός της ανάκαμψης στην αγορά εργασίας θα είναι ταχύτερος από ό,τι μέχρι πρότινος προβλεπόταν. Κατά συνέπεια, η πιθανότητα για επιβράδυνση του τρέχοντος προγράμματος αγοράς ομολόγων πιθανότατα θα γίνει ταχύτερα από ό,τι έχει προεξοφληθεί», δήλωσε ο Miguel Audencial της CMC Markets.
Επί τάπητος τίθενται και οι κινήσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μετά τα τελευταία στοιχεία για τον ΡΜΙ ευρωζώνης, ο οποίος ενισχύθηκε στο υψηλότερο επίπεδο από το Μάρτιο του 2012. Συγκεκριμένα, τον Ιούνιο άγγιξε το 48,9 από 47,4 τον προηγούμενο μήνα. Οι αναλυτές, βάσει δημοσκόπησης του Reuters, προέβλεπαν μικρότερη ανάκαμψη στο 48,1. Υπάρχει, όμως, και η αρνητική πλευρά για τις αγορές. «Οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης αδιαμφισβήτητα θα ενθαρρυνθούν από αυτούς τους βελτιωμένους δείκτες, γεγονός που δείχνει ότι η ΕΚΤ δεν θα θεωρήσει ότι υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω δράση μεσοπρόθεσμα», υποστηρίζει ο Chris Whilliamson της Markit.
Έντονες οι πιέσεις στον κλάδο των εμπορευμάτων. Εκτός από τη Fed, άλλωστε, οι αγορές προβληματίζονται και από τις εξελίξεις στην Κίνα, όπου ο δείκτης δραστηριοτήτων ΡΜΙ για τον βιομηχανικό κλάδο αιφνιδιάζοντας άπαντες μειώθηκε σε χαμηλό 9 μηνών.
Βουτιά κάτω από τα 1.300 δολάρια ανά ουγκιά καταγράφει η τιμή του χρυσού. Ο Sean Hyman του Ultimate Wealth Report, εκτιμά ότι ο χρυσός μπορεί να φτάσει και τα 1.000 δολ. ανά ουγκιά. Η Societe Generale υποβάθμισε τις προβλέψεις της για την τιμή του χρυσού κατά το τέταρτο τρίμηνο στα 1.200 δολ. ανά ουγκιά έναντι αρχικής εκτίμησης στα 1.375 δολ.
Η τιμή του πετρελαίου Brent για στα υμβόλαια Αυγούστου υποχωρεί κατά 1,63 δολ. στα 104,49 δολ. ανά βαρέλι. Στην αγορά της Νέας Υόρκης, η τιμή του αργού καταγράφει πτώση 2,17% στα 96,11 δολ. ανά βαρέλι.
Πέραν αυτού, στην Κίνα τίθεται θέμα και κρίσης ρευστότητας καθώς στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη η κεντρική τράπεζα αρνείται να υποκύψει στις πιέσεις και να δώσει ενέσεις ρευστότητας ώστε να χαλιναγωγήσει το σκιώδες τραπεζικό της σύστημα. Η κεντρική τράπεζα της χώρας «ανησυχεί για τη μη βιώσιμη πιστωτική επέκταση και στέλνει μήνυμα στους παράγοντες της αγοράς να μην θεωρούν δεδομένο ότι θα έχουν πάντα πρόσβαση στα φθηνά κεφάλαια της διατραπεζικής», εξηγεί η Capital Economics.

http://www.euro2day.gr/markets/europe/article-market/1109234/pieseis-dia-heiros-fed-stis-evroagores.html

_______________________________________

όταν διάβασα για πρώτη φορά τον όρο "exit strategy" ήταν το 2010 - ΛΟΛ ήταν η αντίδρασή μου
το έλεγαν και το 2011, ακόμα και στις αρχές 2012 τους πέρασε από το μυαλό
φτάνουμε στις αρχές 2013 και το λένε πιο σοβαρά, βγήκε και το "taper"
εχθές δόθηκαν και "τιμές στόχοι"

σήμερα παρατηρούμε τα πρώτα αποτελέσματα, θα έρθει και το ..φθινόπωρο

στη κουβέντα ίσως να είναι κρίσιμο σημείο η αντικατάσταση του Ben από μια ..Janet Yellen
σε αντίστοιχη περίπτωση στην ΕΚΤ, ο Τρισέ "αφόπλισε" τις πληθωριστικές (!!!) πιέσεις ανεβάζοντας το επιτόκιο στο 1.5% στα μέσα του 2011 (από 1%), λίγους μήνες πριν παραδώσει στον "ιταλό" Μάριο, ο οποίος το κατέβασε το ιστορικό χαμηλό του 0.5% 18 μήνες μετά (η εικόνα παρακάτω)

δεν θεωρώ ότι θα συμβεί κάτι ακριβώς το ίδιο, όμως οι Αμερικάνοι επικεφαλείς της FED έχουν καλή παράδοση να αναλαμβάνουν όταν έχει ξεσπάσει καταιγίδα και να αποκτούν κύρος επιδιώκοντας την (όποια) επίλυση
ειδικά ο σοφός παππούς Alan ήταν ο μέγιστος καθώς μπόρεσε να πάρει ο ίδιος μέτρα ώστε να διορθώσει τα δικά του λάθη
φτάσαμε βέβαια στο 2008 αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία

 

data: 2013-June-14

για όποιον έχει όρεξη να δει τι έχει κάνει η FED: http://www.federalreserve.gov/monetarypolicy/bst.htm

υ.γ. σε όλα τα επίπεδα ο Μάιος και ο Ιούνιος είναι η εποχή που έχουν κλειδώσει τα εναλλακτικά σχέδια, ύστερα από τα δεδομένα που έδωσε το 1ο τρίμηνο και ο Απρίλιος (συνδυαστικά με το επίσημο κλείσιμο του προηγούμενου έτους)
για τους επόμενους μήνες απομένει η λήψη της απόφασης και βέβαια η εφαρμογή της

Bernanke: Σαφή πλεονεκτήματα από το QE για την οικονομία (περιστεράκι)

Ισχυρό μήνυμα έστειλε στις αγορές ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ Ben Bernanke, υποδηλώνοντας κατά την διάρκεια ομιλίας του ενώπιον της τραπεζικής επιτροπής της Γερουσίας ότι στηρίζει σθεναρά την συνέχιση του προγράμματος αγορών ομολόγων 85 δισ. δολ. που εφαρμόζει η Federal Reserve για να τονώνει την ρευστότητα στην αγορά.

«Μέσα στο τρέχον οικονομικό περιβάλλον, είναι ξεκάθαρα τα πλεονεκτήματα από τις αγορές ομολόγων,» δήλωσε ο κεντρικός τραπεζίτης. «Η νομισματική πολιτική προσφέρει σημαντική στήριξη στην ανάκαμψη, ενώ παράλληλα βοηθά να κρατηθεί ο πληθωρισμός κοντά στον στόχο 2%» της Fed, είπε.

Τον Δεκέμβριο η Fed αποφάσισε να συνεχίσει να αγοράζει ομόλογα αξίας 85 δισ. δολ. τον μήνα μέχρι να εμφανιστεί σημαντική βελτίωση στην αγορά εργασίας, αλλά ορισμένοι παρατηρητές φοβούνται ότι η Fed θα υποχρεωθεί να μειώσει τις αγορές ομολόγων.

Ωστόσο ο κ. Bernanke τάχθηκε υπέρ της συνέχισης του προγράμματος και τόνισε ότι η «οι πιθανές επιπτώσεις αύξησης του ρίσκου σε ορισμένες χρηματοπιστωτικές αγορές, δεν δείχνουν να ξεπερνούν τα πλεονεκτήματα από την προώθηση της οικονομικής ανάκαμψης.»

Η Fed θα αναθεωρήσει το πρόγραμμα QE στα μέσα Μαρτίου αλλά οι παρατηρητές εκτιμούν ότι δεν θα υπάρξει αλλαγή αν δεν αποσαφηνιστούν πρώτα οι ακριβείς επιπτώσεις της «μάχης» που δίνεται στην Ουάσιγκτον για τον αμερικανικό προϋπολογισμό.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/760249/ArticleNewsWorld.aspx

Την επεκτατική νομισματική πολιτική που εφαρμόζει η Fed υποστήριξε εκ νέου ο διοικητής της, Μπεν Μπερνάνκι, καθώς τα οφέλη για τη στήριξη της οικονομίας υπερισχύουν των κινδύνων για πληθωρισμό ή φούσκες στην αγορά ακινήτων.
Στη διάρκεια της κατάθεσής του ενώπιον της επιτροπής τραπεζικών υποθέσεων της Γερουσίας, ο κεντρικός τραπεζίτης εμφανίστηκε καθησυχαστικός, υπογραμμίζοντας ότι «ο πληθωρισμός είναι προς το παρόν υποτονικός και οι εκτιμήσεις για τον πληθωρισμό εμφανίζονται ιδιαίτερα συγκρατημένες».
«Δεν θεωρούμε ότι δυνητικές επιπτώσεις από την αυξημένη ανάληψη κινδύνων σε ορισμένες χρηματοοικονομικές αγορές αντισταθμίζουν τα οφέλη από την προώθηση μιας δυναμικότερης οικονομικής ανάκαμψης», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Μπερνάνκι επισήμανε, ωστόσο, ότι οι αυτόματες περικοπές δημοσιονομικών δαπανών που τίθενται σε εφαρμογή την 1η Μαρτίου θα επιβαρύνουν «σημαντικά» την οικονομία, εάν οι βουλευτές δεν κατορθώσουν να αποτρέψουν την ενεργοποίησή τους. Επιπλέον, παρότρυνε τους αμερικανούς βουλευτές να θέσουν τα δημοσιονομικά της χώρας «σε μακροχρόνια βιώσιμη τροχιά».
Πηγή: Reuters
http://www.naftemporiki.gr/finance/story/617227

Επανεξετάζει την πολιτική της η Fed

Αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα του προγράμματος στήριξης μέσω αγοράς ομολόγων
Bloomberg, Reuters
Αναστάτωση στις αγορές, με υποχώρηση των μετοχών στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ενίσχυση του δολαρίου έναντι του ευρώ, αλλά και εκτίναξη του χρυσού, προκάλεσε χθες η είδηση ότι η αμερικανική κεντρική τράπεζα ενδέχεται να διακόψει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων νωρίτερα από όσο υπολόγιζε, καθώς στους κόλπους της αναπτύσσεται διχογνωμία ως προς το κόστος και την αποτελεσματικότητά του. Η ανησυχία των επενδυτών οφείλεται στη δημοσιοποίηση των πρακτικών από τη συνεδρίαση της Federal Reserve τον Ιανουάριο, μετά την οποία η ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ είχε ανακοινώσει ότι συνεχίζει τις μηνιαίες αγορές ομολόγων συνολικής αξίας 85 δισ. δολαρίων μέχρις ότου υποχωρήσει η ανεργία σε επίπεδα κάτω του 6,5% κι εφ’ όσον το επιτρέπει ο πληθωρισμός, που εξακολουθεί να βρίσκεται σε επίπεδα κάτω του στόχου του 2%.
Τα πρακτικά της ίδιας συνεδρίασης, όμως, αποκαλύπτουν ότι μερίδα των στελεχών της Fed εκτιμά πως πρέπει να τερματιστεί το επίμαχο πρόγραμμα. Ανάμεσά τους ο Ρίτσαρντ Φίσερ της Fed του Ντάλλας που προεξόφλησε χθες πως το επίμαχο πρόγραμμα θα λήξει «αργά ή γρήγορα» αλλά πάντως μέχρι τα τέλη του έτους. Όπως επισημαίνουν οι πολέμιοί του, το πρόγραμμα έχει ήδη οδηγήσει σε διόγκωση τον ισολογισμό της Τράπεζας στα 3,078 τρισ. δολάρια, σ σε τριπλασιασμό του δηλαδή από τα επίπεδα στα οποία βρισκόταν το 2008 προτού η τράπεζα εγκαινιάσει τον πρώτο γύρο ποσοστικής χαλάρωσης. Προειδοποιούν, άλλωστε, πως αν ο τρίτος γύρος ποσοστικής χαλάρωσης, που άρχισε τον Σεπτέμβριο, συνεχιστεί για όλη τη διάρκεια του τρέχοντος έτους, ο ισολογισμός της θα φθάσει στα τέσσερα τρισ. δολάρια. Αν και η Fed είχε τονίσει τον Σεπτέμβριο ότι το πρόγραμμα δεν έχει περιορισμούς, ούτε χρονικούς ούτε ποσοτικούς, η αγορά ερμήνευσε τα όσα διημείφθησαν τον Ιανουάριο ως ένδειξη πως το πρόγραμμα δεν είναι απεριόριστης διάρκειας και μπορεί να λήξει προτού τονωθεί η αμερικανική οικονομία. Οι αντιρρήσεις όσων εξέφρασαν ανησυχία για τις επιπτώσεις της ποσοστικής χαλάρωσης εξισορροπήθηκαν, όπως απεδείχθη, τον Ιανουάριο καθώς υπερίσχυσε η γνώμη εκείνων που προειδοποιούσαν για τους κινδύνους μιας εσπευσμένης διακοπής του. Οπως, πάντως, επισημαίνουν παράγοντες της αγοράς, τα πρακτικά της συνεδρίασης καταδεικνύουν ότι δεν επικρατεί πλέον συμφωνία στη Fed.
Διχογνωμία και στη Βρετανία Λίγες ώρες νωρίτερα από τη δημοσιοποίηση των πρακτικών της Fed, είχαν δοθεί στη δημοσιότητα τα πρακτικά της συνεδρίασης που είχε στην αρχή του τρέχοντος μηνός η Τράπεζα της Αγγλίας και αποκάλυπταν πως ο απερχόμενος πρόεδρος, Μέρβιν Κινγκ, συμπαρατάχθηκε με δύο ακόμη μέλη της επιτροπής νομισματικής πολιτικής τασσόμενος υπέρ μιας επέκτασης του βρετανικού προγράμματος ποσοστικής χαλάρωσης, μολονότι ο πληθωρισμός στη Βρετανία βρίσκεται σε επίπεδα άνω του στόχου του 2%. Υπερίσχυσε, όμως, η αντίθετη άποψη, καθώς εναντιώθηκαν τα υπόλοιπα έξι μέλη της επιτροπής νομισματικής πολιτικής. Οι αγορές, πάντως, αντέδρασαν αρνητικά ακριβώς επειδή διεφάνη από τη δημοσιοποίηση των πρακτικών η διαφωνία στους κόλπους της επιτροπής νομισματικής πολιτικής σχετικά με το ποια πρέπει να είναι η επόμενη κίνηση για να στηριχθεί η παραπαίουσα βρετανική οικονομία. Το αποτέλεσμα ήταν να υποχωρήσει η στερλίνα στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 17 μηνών έναντι του καλαθιού των διεθνών νομισμάτων. Χθες το βράδυ, κυμαινόταν σε επίπεδα γύρω στα 1,5244 δολάρια.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_22/02/2013_511950

Fed: Τη διάσταση απόψεων για το QE επιβεβαιώνουν σημερινές δηλώσεις αξιωματούχων

Το τέλος του προγράμματος αγοράς ομολόγων της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ θα έρθει "αργά ή γρήγορα" -τουλάχιστον έως τα τέλη του έτους- αν και δεν υπάρχει κανένας υπεύθυνος χάραξης πολιτικής που να επιθυμεί απότομη λήξη του προγράμματος, δήλωσε στο Reuters ο Richard Fisher, πρόεδρος της Federal Reserve του Ντάλας.

O Fisher, που διαθέτει δικαίωμα ψήφου στην επιτροπή νομισματικής πολιτικής της Fed, υποβάθμισε τη σημασία των χθεσινών αποκαλύψεων μέσα από τα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίασης της Fed, αφήνοντας να εννοηθεί πως η αντίδραση των αγορών ίσως ήταν απλά η αφορμή να απαντήσουν σε μια "υπερβολικά μεθυστική αγορά".

Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Federal Reserve του Σαν Φρανσίσκο, John Williams, σε ομιλία του στη Νέα Υόρκη είπε πως η Fed πρέπει να διατηρήσει τις επιθετικές της προσπάθειες για τη στήριξη της οικονομίας και να συνεχίσει να αγοράζει ομόλογα για το μεγαλύτερο μέρος του έτους.

"Είμαι πεπεισμένος πως χαράζουμε τη σωστή πορεία που θα οδηγήσει στην πλήρη απασχόληση και τη σταθερότητα τιμών", είπε. Ο Williams έχει υπάρξει σταθερός υποστηρικτής της επιθετικής δράσης της Fed για τη στήριξη της οικονομίας. Δεν διαθέτει δικαίωμα ψήφου φέτος, αλλά διέθετε το 2012. Στις δηλώσεις του επανέλαβε πως τάσσεται υπέρ της συνέχισης της αγοράς ομολόγων και προέβλεψε πως αυτές θα συνεχιστούν για αρκετό διάστημα στο δεύτερο εξάμηνο του έτους. Σύμφωνα με τον Williams, τα οφέλη του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης "υπερβαίνουν σημαντικά" τα κόστη.

Σύσφιξη της πολιτικής το επόμενο έτος "βλέπει" ο πρόεδρος της Federal Reserve του Σεντ Λούις, James Bullard, ο οποίος αναφορικά με το πρόγραμμα αγοράς παγίων, εμμένει στην άποψή του πως η Fed πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να προσαρμόζει το ρυθμό των αγορών σε κάθε συνεδρίαση βάσει των δεδομένων.

"Η αμερικανική οικονομία βρίσκεται σε στάδιο ανάρρωσης και το ποσοστό ανεργίας θα μπορούσε να υποχωρήσει σε ένα επίπεδο στο οποίο η Fed θα εξέταζε το ενδεχόμενο να αυξήσει τα επιτόκια έως τον Ιούνιο του 2014", είπε, σε ομιλία του στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Οι αξιωματούχοι της Fed έχουν πει πως η Κεντρική Τράπεζα δεν θα αυξήσει τα επιτόκια έαν το ποσοστό ανεργίας ξεπερνά το 6,5%. Ο Bullard παραδέχτηκε ότι η πρόβλεψή του είναι πιο αισιόδοξη από αυτές πολών άλλων αξιωματούχων.

Όσον αφορά το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης είπε πως η αύξηση ή η μείωση του ποσού των αγορών κάθε μήνα κατά 10 ή 15 δισ. δολάρια θα αντιστοιχούσε σε αλλαγή του παρεμβατικού επιτοκίου.

Σύμφωνα με τον Bullard οι αγορές παγίων μπορούν τώρα να συνεχιστούν "για λίγο". Η Fed έχει περιθώριο για ελιγμούς δεδομένου του χαμηλού πληθωρισμού και του μεγέθους του ισολογισμού της.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1736063

H ανεργία στις ΗΠΑ αναμένεται να υποχωρήσει στο 6,5% στα μέσα του 2014 και να παρακινήσει την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ να ανεβάσει το επιτόκιο, δήλωσε ο πρόεδρος της Fed του St. Louis, James Bullard.

"Η τρέχουσα πρόβλεψη της Fed του St. Louis για το ποσοστό ανεργίας είναι ότι θα επιτευχθεί το όριο του 6,5% τον Ιούνιο του 2014" ανέφερε την Πέμπτη ο κ. Bullard.

Όπως μεταδίδει το Businessweek, ο κ. Bullard επανέλαβε την πρόταση του για την προσαρμογή του προγράμματος αγοράς ομολόγων της Fed στις αλλαγές των προοπτικών της οικονομίας.

"Χωρίς μια τελική ημερομηνία, η επιτροπή θα πρέπει να αλλάξει τον ρυθμό των αγορών ανάλογα με τις εξελίξεις στην μακροοικονομική απόδοση των ΗΠΑ" σημείωσε ο κ. Bullard.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/759314/ArticleNewsWorld.aspx

Η Fed έδωσε το σήμα για τοποθετήσεις στο δολάριο… προκαλώντας πτώση στο ευρώ – Απέδωσαν οι πιέσεις της ΕΚΤ ή βελτιώνεται η αμερικανική οικονομία;

Την ώρα που η παγκόσμια επενδυτική κοινότητα βρίσκεται σε αναβρασμό για τον διαφαινόμενο νομισματικό πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη από τις μεγάλες Κεντρικές Τράπεζες, χτες τη νύχτα, ήρθε η Fed, να εξομαλύνει την κατάσταση και να «διορθώσει» τις υπερβολικές κινήσεις ορισμένων νομισμάτων.

Δημοσιεύοντας τα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίασης της νομισματικής επιτροπής (FOMC), οι επενδυτές διαπίστωσαν μια διάθεση να περιοριστεί η υπερβολική νομισματική χαλάρωση που έχει ξεκινήσει από την εποχή της χρηματοπιστωτικής κρίσης το 2008. Μάλιστα, η Fed εξέφρασε τις εντεινόμενες ανησυχίες της για τους επενδυτικούς κινδύνους εξαιτίας της χαλαρής νομισματικής πολιτικής.
Στην προοπτική να υπάρξει έστω και μια μικρή σύσφιγξη της πολιτικής, οι επενδυτές έλαβαν το σήμα τοποθέτησης στο δολάριο, κάτι που οδηγεί στην άνοδο του και αντίστοιχα στην πτώση του ευρώ. Ήδη αυτήν την ώρα το ευρώ κινείται στα 1,3215 δολ, ενώ νωρίτερα άγγιξε και τα χαμηλά ημέρας στα 1,3198 δολ.
Τα πρακτικά της πρόσφατης συνεδρίασης της FOMC επιβεβαίωσαν τους φόβους όσων στηρίζουν τα προγράμματα στήριξης της οικονομίας – δηλαδή έστειλαν μια πρόωρη προειδοποίηση ότι η νομισματική χαλάρωση έχει φτάσει στο απόγειό της και ότι η Fed εξετάζει και είναι έτοιμη να αποσύρει τη στήριξη. Στη σχετική ανακοίνωση, οι απόψεις ήταν διχασμένες: κάποιοι αξιωματούχοι της FOMC πιστεύουν ότι είναι απαραίτητη η μείωση του QE, πολλοί ανησυχούν για τους κινδύνους μεγαλύτερου QE και αρκετοί δήλωσαν ότι θα πρέπει να προετοιμαστούν για μια διαφοροποίηση ως προς την παλαιότερη στήριξη.
Ωστόσο, εδώ θα πρέπει να τεθεί υπόψιν και μία άλλη παράμετρος. Ήδη δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που θεωρούν ότι το ισχυρό ευρώ πλήττει τις προσπάθειες των αδύναμων χωρών της Ζώνης για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, την ώρα μάλιστα που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν επιβεβαιώνει τις συστάσεις για περαιτέρω νομισματική χαλάρωση. Έτσι, δεν θα πρέπει να θεωρείται αποκομμένη η κίνηση της Fed, από τις ευρωπαϊκές πιέσεις να περιοριστεί η υπερβολικά χαλαρή νομισματική πολιτική που ακολουθεί. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε και τις συνεχείς προσπάθειες της Bank of Japan να περιορίσει τις αρνητικές συνέπειες της συνεχούς ανόδου του γιεν έναντι του δολαρίου, που πλήττει τις ιαπωνικές εξαγωγές.
Παράλληλα, σύμφωνα με τις πρώτες αναλύσεις, η άνοδος του δολαρίου έναντι του ευρώ (άρα και η πτώση του ευρωπαϊκού νομίσματος), θα πρέπει να συνδεθεί και με την αλλαγή των προοπτικών που σηματοδότησε η παρέμβαση της Fed, καθώς η σύσφιγξη της νομισματικής πολιτικής συχνά συνοδεύεται και με την ανάκαμψη της οικονομίας και την ομαλοποίηση των ροών κεφαλαίων στο σύστημα. Υπό αυτή την προοπτική, η διάθεση για ανάληψη μεγαλύτερου ρίσκου περνά μέσα από την τοποθέτηση σε δολάρια και τις ρευστοποιήσεις ευρωπαϊκών κεφαλαίων.

http://www.bankingnews.gr/%CE%A4%CE%A1%CE%91%CE%A0%CE%95%CE%96%CE%95%CE%A3-%CE%A7%CE%91/item/79603-%CE%B7-fed-%CE%AD%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8E%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%80%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%E2%80%93-%CE%B1%CF%80%CE%AD%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BA%CF%84-%CE%AE-%CE%B2%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%BD%CE%AD%CE%B5%CF%82-%CE%B9%CF%83%CE%BF%CF%81%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%BD-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CF%89-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CE%BC%CE%BF%CF%85

Χρυσός: Συνεχίζεται η πτώση

Νέα πτώση κατέγραψαν τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του χρυσού στην Ασία, υποχωρώντας κατά σχεδόν 20 δολάρια η ουγκιά, καθώς οι επενδυτές φεύγουν από το κίτρινο μέταλλο.

Ο χρυσός παράδοσης Απριλίου στο Comex υποχώρησε κατά 19 δολάρια στα 1.559 δολάρια η ουγκιά, ενώ την Τετάρτη υποχώρησε κατά 26,20 δολάρια, ή 1,6%, για να κλείσει στα 1.578 δολάρια η ουγκιά, καταγράφοντας πτώση για πέμπτη συνεχόμενη συνεδρίαση.

«Η πτώση του χρυσού συνεχίστηκε εν μέσω ρευστοποιήσεων από macro hedge funds, εν όψει της ανακοίνωσης των πρακτικών της συνεδρίασης της FOMC», ανέφερε ο αναλυτής του κλάδου των μετάλλων της HSBC, σχολιάζοντας τις απώλειες της Τετάρτης.

Τα πρακτικά της συνεδρίασης της Federal Reserve αναζωπύρωσαν τις ανησυχίες ότι οι policy makers μπορεί να υποχωρήσουν σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, καθώς η αμερικανική κεντρική τράπεζα δήλωσε ότι θα επανεξετάσει το πρόγραμμα τον Μάρτιο.

Το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Fed έχει λειτουργήσει υποστηρικτικά προς τον χρυσό λόγω των ανησυχιών ότι μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του πληθωρισμού. Ως αποτέλεσμα, η όποια ένδειξη ότι η Fed μπορεί να μειώσει ή να τερματίσει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων σύντομα πιέζει τις τιμές του χρυσού. Ο χρυσός, παραδοσιακά, θεωρείται εξασφάλιση έναντι του πληθωρισμού.

Μείωση της ποσοτικής χαλάρωσης μπορεί να θεωρηθεί αντίδραση σε μια βελτιούμενη οικονομία και ο αναλυτής της HSBC θεωρεί ότι η πρόσφατη «συνεχιζόμενη ρευστοποίηση» στις τιμές του χρυσού «φαίνεται να είναι αντίδραση σε χαλάρωση στις ανησυχίες των αγορών και σε ενίσχυση των αγορών μετοχών».

«Ο χρυσός υπονομεύτηκε επίσης από πτώση στον ΚΜΟ 50 ημερών κάτω του ΚΜΟ των 200 ημερών, που ενθάρρυνε τις τεχνικές πωλήσεις», σημειώνει ο αναλυτής.

Από την πλευρά του, ο βοηθός διευθυντή της Tyche Group, Martin Hennecke, δήλωσε πως θεωρεί ότι οι πρόσφατες απώλειες στον χρυσό αποτελούν αγοραστική ευκαιρία. Όπως επισήμανε, η ανακοίνωση του G20 την περασμένη εβδομάδα, όπου αναφέρεται ότι οι χώρες δεσμεύτηκαν να μην εμπλακούν σε ανταγωνιστική υποτίμηση των νομισμάτων τους, καθώς και τα πρακτικά της Fed και οι πωλήσεις στον χρυσό το τελευταίο τρίμηνο του 2012 από σημαίνοντες επενδυτές έχουν τρομάξει το τελευταίο διάστημα τις αγορές.

Ωστόσο, θεωρεί πως το χρέος πολλών χωρών αποδυναμώνει τη θέση τους και εκτιμά πως οι χώρες αυτές θα συνεχίσουν να τυπώνουν χρήμα για να υποτιμήσουν τα νομίσματά τους προκειμένου να θέσουν υπό έλεγχο το χρέος.

«Δεν έχουν άλλη επιλογή από το να τυπώσουν (χρήμα)», τόνισε. «Νομίζω πως θα υπάρξει άνοδος (του χρυσού) καθώς ο κόσμος θα αντιλαμβάνεται πως η κρίση δεν έχει τελειώσει».

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/759128/ArticleNewsWorld.aspx

Fed: Τον Μάρτιο θα εξετάσει αλλαγές στο QE

Πιθανές αλλαγές στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης θα εξετάσει η Fed τον Μάρτιο, σύμφωνα με τα πρακτικά της συνεδρίασης της Κεντρικής Τράπεζας που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

Αναλυτικά στη συνεδρίαση της Fed εκφράστηκαν πολλές απόψεις αναφορικά με την εφαρμογή του προγράμματος επαναγοράς ομολόγων της τάξεως των 85 δισ. δολαρίων ανά μήνα.

Ειδικότερα μερίδα στελεχών της Fed υποστήριξαν την ιδέα λήξης του συγκεκριμένου προγράμματος πριν την ολοκλήρωσή του σε περίπτωση που παρατηρηθεί ουσιαστική βελτίωση στην αγορά εργασίας.

Άλλα στελέχη υποστήριξαν την ιδέα της αντικατάστασης του προγράμματος επαναγοράς με την υπόσχεση η Fed να μην προχωρήσει στην πώληση ομολόγων για συγκεκριμένη μακρά περίοδο.

Αξίζει να αναφερθεί ότι πολλά μέλη της Fed εξέφρασαν τις ανησυχίες τους για το κόστος και το υπερβολικό ρίσκο που αναλαμβάνει η Κεντρική Τράπεζα με το πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/759036/ArticleNewsWorld.aspx

Διχασμένη η ΒοΕ για την ποσοτική χαλάρωση

Διχασμένη ήταν η Τράπεζα της Αγγλίας κατά την τελευταία της συνεδρίαση στις αρχές του μήνα ως προς το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης καθώς αρκετά φαίνεται πως είναι τελικά τα στελέχη της που ζητούν επέκταση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης.

Στην τελευταία συνεδρίαση, η ΒοΕ διατήρησε αμετάβλητα τα επιτόκιά της στο ιστορικά χαμηλό επίπεδο του 0,5% και ανέπαφο το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης στα 375 δισ. στερλίνες. Όπως δείχνουν όμως, τα πρακτικά που κοινοποιήθηκαν σήμερα (Τετάρτη) η απόφαση ελήφθη με 6 ψήφους υπέρ και τρεις ψήφους κατά.

Συγκεκριμένα, ο διοικητής της ΒοΕ Mervyn King, ο εκτελεστικός διευθυντής αγορών Paul Fisher και ο David Miles που είναι μέλος της Επιτροπής Νομισματικής Πολιτικής ζήτησαν επέκταση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης στα 400 δισ. στερλίνες.

Τους τελευταίους μήνες μόνο ο Miles ζητούσε επέκταση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης. Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη διάσταση απόψεων στην ΒοΕ από το καλοκαίρι του 2012 και επισημαίνουν ότι ενδέχεται να αποτελεί προάγγελο εξελίξεων στο μέτωπο της νομισματικής πολιτικής της Βρετανίας.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/758859/ArticleNewsWorld.aspx

Βullard:Το τέλος του QE3 εξαρτάται από οικονομία

Η ολοκλήρωση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της Fed θα αποφασιστεί με βάση την κατάσταση της οικονομίας και όχι σύμφωνα με μια συγκεκριμένη ημερομηνία, δήλωσε την Παρασκευή στο CNBC, ο πρόεδρος της St. Louis Fed, James Bullard.

"Γιατί αναφερόμαστε σε ημερομηνίες;" δήλωσε ο κ. Bullard στην εκπομπή Power Lunch.

"Αν η οικονομία αποδώσει καλά το 2013, η επιτροπή θα είναι σε θέση να εξετάσει κατά πόσον πρέπει να διακόψει την πολιτική χαλάρωσης. Αν δεν πάει πολύ καλά, τότε η χαλάρωση θα συνεχιστεί ως το 2014" σημείωσε.

Σημειώνεται ότι το Δεκέμβριο η Fed αποφάσισε να συνδέσει το πρόγραμμα αγοράς στοιχείων ενεργητικού με την ανεργία, δηλώνοντας ότι θα συνεχίσει την επεκτατική πολιτική μέχρι να υποχωρήσει το ποσοστό ανεργίας στο 6,5%.

Ο κ. Bullard έκανε την εκτίμηση ότι η ανεργία θα υποχωρήσει περίπου στο 7% στο τέλος του 2013, προσθέτοντας ότι η βελτίωση αυτή θα είναι αρκετή για να επιτρέψει στη Fed να αρχίσει να εξετάζει την ολοκλήρωση του QE3.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/749357/ArticleNewsWorld.aspx

__________________________________________

συζητούν για το exit-strategy ΠΡΙΝ μπουν οι ΗΠΑ το '08 στην ύφεση
καλά είναι άλλο τόσο

Απογοήτευση λόγω Fed στην Wall Street - Λιγότερο ενδιαφέρον για νέο γύρο ποσοτικής χαλάρωσης από τη Fed

Η διάψευση των προσδοκιών για νέο κύκλο ποσοτικής χαλάρωσης στην αμερικανική οικονομία από την κεντρική τράπεζα Federal Reserve χθες, συνεχίζει να επηρεάζει αρνητικά το αμερικανικό χρηματιστήριο.
Ο δείκτης Dow Jones κινείται με τριψήφιες απώλειες 119 μονάδων ή σχεδόν 1% στις 13.080 μονάδες, ο S&P υποχωρεί 0,88% στις 1.401 μονάδες, ενώ ο Nasdaq κινείται 1,01% χαμηλότερα στις 3.082 μονάδες.

Η δημοσίευση των πρακτικών της συνεδρίασης της Fed χθες διέψευσε όσους ήλπιζαν ότι η κεντρική τράπεζα είναι ανοιχτή σε νέο κύκλο παροχής ρευστότητας και ανέκοψε τις ριψοκίνδυνες επενδυτικές διαθέσεις, που έχουν ωθήσει τους χρηματιστηριακούς δείκτες σε πολυετή υψηλά.

Οι αναλυτές αποδίδουν την σημερινή διολίσθηση κατά κύριο λόγω στην αναζωπύρωση των φόβων για την ισπανική οικονομία, που διογκώθηκαν μετά την νέα άνοδο του κόστους δανεισμού της Μαδρίτης. Το επιτόκιο στο 10ετές ομόλογο της Ισπανίας ανήλθε στο 5,67% εξαιτίας των φτωχών αποτελεσμάτων στην σημερινή δημοπρασία ομολόγων.

Τα στατιστικά στοιχεία για την αμερικανική οικονομία είχαν μικτή επίδραση. Ανακοινώθηκε ότι ο ιδιωτικός τομέας προχώρησε σε σημαντική αύξηση των θέσεων εργασίας τον Μάρτιο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που κοινοποίησε το ιδιωτικό ινστιτούτο ερευνών ADP, οι θέσεις εργασίας στην ιδιωτική απασχόληση στις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 209.000.

Ωστόσο ο δείκτης υπηρεσιών ISM υποχώρησε τον Μάρτιο στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε το υπουργείο Εμπορίου, στο 56. Κάθε μέγεθος πάντως άνω του 50 σηματοδοτεί ανάπτυξη του κλάδου. 

Εντονες απώλειες επικρατούν στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, καθώς επιμένουν οι φόβοι για την ισπανική οικονομία και τα οικονομικά μεγέθη συνέχισαν να επιβεβαιώνουν την πολύ δύσκολη κατάσταση στην ευρωζώνη, με τον δείκτη ΡΜΙ να συρρικνώνεται στο α΄τρίμηνο.

Ο δείκτης FTSE υποχωρεί 1,39% στις 5.757 μονάδες, ο DAX 2,07% στις 6.837 μονάδες, ενώ ο CAC 1,6% στις 3.352 μονάδες.

Αρνητικά πρόσημα επικράτησαν και στα ασιατικά χρηματιστήρια, ενώ ευρεία διόρθωση εμφανίζουν οι αγορές εμπορευμάτων.

Το συμβόλαιο του πετρελαίου στη Νέα Υόρκη υποχωρεί 72 σεντς στα 103,29 δολ. ανά βαρέλι, ενώ του χρυσού υποχωρεί σχεδόν 45 δολάρια (απώλειες 3%) στα 1.627 δολάρια ανά ουγκιά.

http://www.euro2day.gr/markets/usa/140/articles/690687/ArticleMarketsUsaEurope.aspx

Λιγότερο ενδιαφέρον για ένα νέο γύρο ποσοτικής χαλάρωσης (QE) επέδειξε τον Μάρτιο η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, Federal Reserve.

Όπως προκύπτει από τα πρακτικά  της συνεδρίασης της νομισματικής της επιτροπής (FOMC), μόνο δύο μέλη της επιτροπής υπογράμμισαν την ανάγκη για νέα ποσοτική χαλάρωση, σε περίπτωση που η αμερικανικλη οικονομία χάσει την όρμη της.
Στα πρακτικά της Φαιάς Βίβλου τονίζεται ότι το outlook για την ανάπτυξη το 2013-2014, παρά τα ενθαρρυντικά μακροοικονομικά δεδομένα δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τέλος, σημειώνεται ότι παραμένουν οι ανησυχίες για τις καταναλωτικές δαπάνες, ενώ στη διάρκεια του meeting του Μαρτίου η FOMC αναζήτησε νέους τρόπους για να διευκολυνθεί η επικοινωνία με τις αγορές.

http://www.bankingnews.gr/%CE%8C%CE%BB%CE%B7-%CE%B7-%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7/item/41039-%CE%BB%CE%B9%CE%B3%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF-%CE%B5%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%AD%CE%BF-%CE%B3%CF%8D%CF%81%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7-fed


__________________________________________

Η FED ΞΕΡΕΙ ότι όσο συνεχίζει τη ποσοτική χαλάρωση δίνει και γρηγορότερη ημερομηνία λήξης στο σύστημα

UBS και BNP Paribas βλέπουν την ΕΚΤ να αποσύρει τα έκτακτα μέτρα στήριξης της οικονομίας

Μεγάλη συζήτηση έχει ξεκινήσει στην Ευρώπη αναφορικά με τη στάση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και τη σταδιακή απεμπλοκή της από τα προσωρινά μέτρα στήριξης της οικονομίας.

Οι αναλυτές έχουν αρχίσει να βλέπουν τα σημάδια η ΕΚΤ να σταματά να στηρίζει τα κράτη και να πετά "το μπαλάκι" της δράσης προς τις κυβερνήσεις.
Σύμφωνα με τον αναλυτή της BNP Baribas, Heiko Langer, τα προγράμματα LTROs, δηλαδή τα τριετή δάνεια προς τις τράπεζες, κατέστησαν το πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων περιττό. Η ΕΚΤ ήδη από τις αρχές Ιανουαρίου έχει αρχίσει να μην αγοράζει κάθε εβδομάδα κρατικά ομόλογα των αδύναμων χωρών της ευρωζώνης, δίνοντας στην ουσία τα εργαλεία, ήτοι κεφάλαια, στις εμπορικές τράπεζες να αγοράσουν οι ίδιες τα ομόλογα των κρατών τους.
Βέβαια, σύμφωνα με τον αναλυτή, η απραξία στις δευτερογενείς αγορές της ΕΚΤ είναι και ένα σημάδι εξομάλυνσης της κατάστασης, αλλά κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι η ΕΚΤ βλέπει και την ευκαιρία για μία ομαλή μετάβαση στον παραδοσιακό της ρόλο.
Ο αναλυτής της UBS, Armin Peter, ανέφερε ότι η ΕΚΤ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αποκλιμάκωση των εντάσεων τόσο στη δευτερογενή όσο και στην πρωτογενή αγορά ομολόγων το 2009. Ωστόσο, πλέον, το ρόλο αυτό τον αναλαμβάνουν οι μεγάλες τράπεζες της ευρωζώνης, όπως και οι τράπεζες που έκαναν χρήση των LTROs, με αποτέλεσμα να αποσυμπιέσουν το ρόλο της ευρωτράπεζας.
Η εμπιστοσύνη στις αγορές επανήλθε μετά από την διοχέτευση στην αγορά περί του 1 τρισ. ευρώ που πραγματοποιήθηκε με τις δύο δημοπρασίες LTROs, τον Δεκέμβριο και τον Φεβρουάριο, καθιστώντας τις απευθείας αγορές ομολόγων μη αναγκαίες, αναφέρει ο αναλυτής της UBS.
Τέλος, και οι δύο αναλυτές θεωρούν ότι τα επόμενα βήματα που αναμένουμε από την ΕΚΤ είναι η σταδιακή "αποστείρωση" της επιπλέον ρευστότητας από τις αγορές της Ευρώπης, μέσω καταθέσεων ή εκδόσεων τίτλων. Ακόμη μπορεί να αποφασίσει την αύξηση του κόστους δανεισμού ή τη διενέργεια ειδικών δημοπρασιών.

http://www.bankingnews.gr/%CE%8C%CE%BB%CE%B7-%CE%B7-%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7/item/40297-ubs-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-bnp-paribas-%CE%B2%CE%BB%CE%AD%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CF%84-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%8D%CF%81%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%AD%CE%BA%CF%84%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BE%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AF-%CE%B7-%CF%81%CE%B5%CF%85%CF%83%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%BC%CF%80%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%AF-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7

Paramo(ΕΚΤ): Δεν εξετάζουμε στρατηγική εξόδου

Η ΕΚΤ δεν σκοπεύει να προχωρήσει σε τρίτη επιχείρηση φθηνών τριετών δανείων (LTRO), δήλωσε την Παρασκευή ο Gonzalez Paramo, τονίζοντας ωστόσο ότι ακόμα δεν έχει αποφασιστεί ποια θα είναι η πολιτική εξόδου.

Όπως μεταδίδει το Reuters, ο κ. Paramo μιλώντας σε εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο της Μάλαγα, ανέφερε ότι η ΕΚΤ δεν έχει ακόμα καθορίσει τα σταδιακά βήματα απεμπλοκής από την πολιτική έκτακτης ρευστότητας.
"Η ΕΚΤ πάντα εξετάζει την στρατηγική εξόδου όταν εισάγει κάποια μη συμβατικά μετρά" σημείωσε ο κ. Paramo.

"Ακόμα κοιτάμε τα αποτελέσματα από τους τριετείς τίτλους, αλλά δεν έχουμε καθορίσει τις λεπτομέρειες της στρατηγικής εξόδου" πρόσθεσε.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/687614/ArticleNewsWorld.aspx

BofA Merrill Lynch: Τέλος στην εποχή του τυπώματος χρήματος

Η εποχή της ποσοτικής χαλάρωσης - μια διαδικασία με την οποία οι κεντρικές τράπεζες αγοράζουν assets, όπως τα κρατικά ομόλογα, για να τονώσουν με κεφάλαια την αγορά - μπορεί να πλησιάζει στο τέλος της, σύμφωνα με έρευνα στο περιβάλλον 212 fund managers.
Οι επενδυτές όπως αποδεικνύεται, είναι πιο αισιόδοξοι για το μέλλον και τις προοπτικές της ανάπτυξης και δεν αναμένουν να ληφθούν πλέον περαιτέρω μέτρα ποσοτικής χαλάρωσης από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) ή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Τα συμπεράσματα της δημοσκόπησης του διεθνούς οίκου είναι, ότι οι διαχειριστές κεφαλαίων, δήλωσαν ουσιαστικά πως η ποσοστική χαλάρωση έχει «δουλέψει», ότι η πολιτική των κεντρικών τραπεζών έχει «δουλέψει» και ότι η καταπολέμηση του πληθωρισμού έχει επίσης «δουλέψει», στον βαθμό που οι θεσμικοί επενδυτές δεν νομίζουν ότι χρειάζονται πια, όπως τονίζει ο κ. Gary Baker, επικεφαλής της Ευρωπαϊκής στρατηγικής μετοχών στη BofA Merrill Lynch.
Στην έρευνα, το 28% των διαχειριστών κεφαλαίων δηλώνουν ότι αναμένουν ότι η παγκόσμια οικονομία θα ενισχυθεί τους επόμενους 12 μήνες, έναντι 11% που ήταν το αντίστοιχο ποσοστό το Φεβρουάριο. Αυτή είναι και η υψηλότερη μέτρηση που έχει σημειωθεί, από τον Μάρτιο του περασμένου έτους.
Ωστόσο, την ίδια στιγμή, η δημοσκόπηση αποκαλύπτει ότι οι διαχειριστές κεφαλαίων εξακολουθούν να βλέπουν το δημόσιο χρέος ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο γύρω από την παγκόσμια ανάκαμψη.
Επίσης, οι θεσμικοί επενδυτές δεν προβλέπουν αύξηση του πληθωρισμού, με το 13% μόνο να εκτιμά ότι θα αυξηθεί το επόμενο έτος.
Οι διεθνείς μετοχές έχουν ενισχυθεί πάνω από 28% από τα χαμηλά του περασμένου Οκτώβριο, όπως αναφέρει η BofA Merrill Lynch, και προσθέτει ότι οι τράπεζες παραμένουν ο δεύτερος λιγότερο προτιμώμενος κλάδος για επενδύσεις, μετά από αυτόν των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, ενώ ο κλάδος της τεχνολογίας θεωρείται ο πιο δημοφιλής.
Υπάρχουν δύο stories στα διεθνή χρηματιστήρια σήμερα, όπως υπογραμμίζει ο κ. Gary Baker: Από τη μία, υπάρχει η τεχνολογία, με τους επενδυτές να εμφανίζονται αυξανόμενα θετικοί ως προς τις προοπτικές της, και από την άλλη μεριά υπάρχει η προτίμηση στους κυκλικούς κλάδους και την βιομηχανία.
Η μεγαλύτερη αλλαγή για αυτόν τον μήνα, είναι σίγουρα στον κλάδο των χρηματοοικονομικών. Αυτή είναι μια ιστορία που «παίζει» έντονα στην Ευρώπη τους τελευταίους μήνες, και τώρα και οι ΗΠΑ έχουν εμπλακεί σε αυτή τη «διαδικασία», με τις ανησυχίες γύρω από τις τράπεζες να συνεχίζονται ακάθεκτες.
Η δημοσκόπηση της BofA Merrill Lynch διαπίστωσε επίσης ότι η προσοχή των επενδυτών φαίνεται ότι πια επιστρέφει όλο και πιο έντονα στις ανεπτυγμένες οικονομίες, όπως η Ευρώπη, η Ιαπωνία, οι ΗΠΑ, από τις αναδυόμενες αγορές όπου ήταν μέχρι πρόσφατα, καθώς βλέπουν ότι οι προοπτικές ανάπτυξης βελτιώνονται, την στιγμή που η Κίνα έχει αρχίσει να… φοβίζει.
Έτσι, αν και οι παγκόσμιες αναδυόμενες αγορές παραμένουν η πιο δημοφιλής περιοχή για τοποθετήσεις, ωστόσο, οι ανησυχίες για επιβράδυνση της ανάπτυξης της Κίνας έχουν αυξηθεί, με το 9% των ερωτηθέντων να δηλώνει ότι η οικονομία της Κίνας θα αποδυναμωθεί τον επόμενο χρόνο, από 2% που ήταν το αντίστοιχο ποσοστό τον Φεβρουάριο. Όπως τονίζει ο κ. Baker, υπάρχει πλέον μια περισσότερο έντονη γενική ανησυχία για τον πληθωρισμό και αυτό έχει σίγουρα να κάνει με την ασιατική οικονομική ανάπτυξη.

http://www.kerdos.gr/default.aspx?id=1692883&nt=103

Financial Repression Back to Stay: Carmen M. Reinhart

As they have before in the aftermath of financial crises or wars, governments and central banks are increasingly resorting to a form of “taxation” that helps liquidate the huge overhang of public and private debt and eases the burden of servicing that debt.
Such policies, known as financial repression, usually involve a strong connection between the government, the central bank and the financial sector. In the U.S., as in Europe, at present, this means consistent negative real interest rates (yielding less than the rate of inflation) that are equivalent to a tax on bondholders and, more generally, savers. 
n the past, other measures also included directed lending to the government by captive domestic entities (such as pension funds or banks), explicit or implicit caps on interest rates, regulation of cross-border capital movements, and (generally) a tighter coordination between governments and banks, either explicitly through public ownership of some institutions or through heavy “moral suasion” by officials.
Central banks in both developed and developing countries are being subjected to complementary pressures. Emerging markets may increasingly look to financial regulatory measures to keep international capital “out” (especially given the expansive monetary policy stance pursued by the U.S. and Europe). Meanwhile, advanced economies have incentives to keep capital “in” and create a domestic captive audience to absorb the financing for the high existing levels of public debt.

Common Cause

Concerned about potential overheating, rising inflationary pressures and the related competitiveness issues, emerging- market economies may continue to welcome changes in the regulatory landscape that keep financial flows at home. Indeed, this trend is already well under way. This concern means advanced and emerging-market economies are finding common cause in increased regulation and/or restrictions on international financial flows and, more broadly, the return to more tightly regulated domestic financial environments.
This scenario entails both a process of financial deglobalization (the reappearance of home bias in finance) and the re-emergence of more heavily regulated domestic financial markets.
-- Public and Private Debt Overhang: Elevated levels of public debt in the U.S. and elsewhere will probably be the most enduring legacy of the post-2007 financial crises. For the advanced economies, public debts had not approached these levels since the end of World War II.
Figure 1 (attached), which traces the evolution of average gross public debt for the 22 advanced economies from 1900 to 2011 demonstrates the magnitude of the policy challenges now facing many (if not most) of these countries. However, these numbers significantly understate the magnitude of the debt surge in recent years by excluding record private borrowing -- particularly by banks -- which remains a major possible contingent liability of governments.
Throughout history, debt-to-GDP ratios have been reduced in five ways: economic growth, substantive fiscal adjustment or austerity plans, explicit default or restructuring of private and/or public debt, a surprise burst in inflation, and a steady dose of financial repression that is accompanied by an equally steady dose of inflation. It is critical to note that the last two options -- inflation and financial repression -- are only viable for domestic-currency debts (the euro area is a special hybrid case).

Closed Channels

Some of these channels have been used in combination during historical episodes of debt reduction. Fiscal adjustment, however, is usually painful in the short run and politically difficult to deliver. Debt restructuring leaves a troublesome stigma and is also often associated with deep recessions. Pretending that no restructuring will be necessary doesn’t make the debt overhang disappear. For many, if not most, advanced countries, concerns about those debt burdens will shape policy choices for many years to come.
In this setting, monetary policy in the advanced economies is likely to remain “overburdened” for some time.
Complicating the situation is the fact that the debt overhang isn’t limited to the public sector, as it was immediately after World War II. There is now a high degree of leverage in the private sector, especially in the financial industry and households. In addition, the recent buildup in external leverage was greater than in past crises. This debt overhang and the financial fragility it creates are a common feature of most advanced economies, along with stubbornly high unemployment. Concerns that higher real interest rates and deflation will worsen an already precarious situation will probably impose added constraints on monetary policy.
-- Negative Real Interest Rates, 1945-1980 and Post-2008: One of the main goals of financial repression is to keep nominal interest rates lower than would otherwise prevail. This effect, other things being equal, reduces governments’ interest expenses for a given stock of debt and contributes to deficit reduction. However, when financial repression produces negative real interest rates and reduces or liquidates existing debts, it is a transfer from creditors (savers) to borrowers and, in some cases, governments.
This amounts to a tax that has interesting political- economy properties. Unlike income, consumption or sales taxes, the “repression” tax rate is determined by factors such as financial regulations and inflation performance, which are opaque -- if not invisible -- to the highly politicized realm of fiscal policy. Given that deficit reduction usually involves highly unpopular spending cuts and/or tax increases, the “stealthier” financial-repression tax may be a more politically palatable alternative.

Bretton Woods

Liberal capital-market regulations and international capital mobility had their heyday before World War I, when the gold standard was in force. However, the Great Depression, followed by World War II, put an end to laissez-faire banking. It was in this environment that the Bretton Woods arrangement of fixed exchange rates and tightly controlled domestic and international capital markets was conceived.
The result was a combination of very low nominal interest rates and inflationary spurts of varying intensities across the advanced economies. The obvious results were real interest rates -- whether for Treasury bills (see attached Figure 2), central bank discount rates, deposits or loans -- that were markedly negative from 1945 to 1946.
For the next 35 years or so, real interest rates in both advanced and emerging economies were, on average, negative. Binding interest-rate ceilings on deposits (which kept real ex- post deposit rates even more negative than real ex-post rates on Treasury bills) “induced” domestic savers to hold government bonds. In addition to the effect of capital controls, leakages by investors in search of higher yields elsewhere were limited because the incidence of negative returns on government bonds and on deposits was, more or less, a universal phenomenon at this time.
The frequency distributions of real rates for the period of financial repression (1945 to 1980) and the years following financial liberalization, shown in Figure 2, highlight the universality of lower real interest rates prior to the 1980s and the high incidence of negative real interest rates.
A striking feature of Figure 2, however, is that real ex- post interest rates (shown for Treasury bills) for the advanced economies have, once again, turned increasingly negative since the outbreak of the crisis, and this trend has been intensifying.
Real rates have been negative for about half of the observations and below 1 percent for about 82 percent of the observations. This turn to lower real interest rates has occurred even though several sovereign borrowers have been teetering on the verge of default or restructuring (with the attendant higher risk premiums). Real ex-post central bank discount rates and bank deposit rates have also become markedly lower since 2007.

Negative Rates

Critical factors explaining the high incidence of negative real interest rates after the crisis are the aggressively expansive stance of monetary policy and heavy central bank intervention in many advanced and emerging economies.
This raises the broad question of whether current interest rates are more likely to reflect market conditions or whether they are determined by the actions of official large players in financial markets. A large role for non-market forces in interest-rate determination is a central feature of financial repression.
In the U.S. Treasury market, the increasing role of official players (or conversely the shrinking role of “outside market players”) is made plain in Figure 3, which shows the evolution from 1945 through 2010 of the share of “outside” marketable U.S. Treasury securities plus those of so-called government-sponsored enterprises, such as the mortgage companies Fannie Mae and Freddie Mac.
The combination of the Federal Reserve’s two rounds of quantitative easing and, more importantly, record purchases of U.S. Treasuries (and quasi-Treasuries, the government-sponsored enterprises, or GSEs) by foreign central banks (notably China) has left the share of outside marketable Treasury securities at almost 50 percent, and when GSEs are included, below 65 percent.
These are the lowest shares since the expansive monetary policy stance of the U.S. regularly associated with the breakdown of Bretton Woods in the early 1970s. That, too, was a period of rising oil, gold and commodity prices, negative real interest rates, currency turmoil and, eventually, higher inflation.
A similar situation prevails in the U.K., where the Bank of England’s quantitative-easing policies since the crisis -- coupled with the requirement (since October 2009) that banks hold a higher share of gilts in their portfolios to satisfy tougher liquidity standards -- have reduced the share of “outside” gilts to about 70 percent. If foreign official holdings (by central banks) were included in this calculus, the share of outside gilts would be considerably lower.

ECB Purchases

The European Central Bank’s purchases of the bonds of Greece, Ireland and Portugal amounted to about 76 billion euros ($100.9 billion) from May 2010 to March 2011 and account for about 12 percent of the combined general government debts of those three countries.
To summarize, central banks on both sides of the Atlantic (and the Pacific, for that matter) have become even bigger players in purchases of government debt, possibly for the indefinite future. Meanwhile, fear of currency appreciation continues to drive central banks in many emerging markets to purchase U.S. (and, increasingly, European) government bonds on a large scale. That means markets for government bonds are increasingly populated by nonmarket players, calling into question the information content of bond prices relative to their underlying risk profile -- a common feature of financially repressed systems.
-- Modern Financial Repression, 2008-2012: Advanced economies face the common policy challenge of finding prospective buyers for their abundance of government debt. Huge purchases of such debt by central banks around the world have played a clear role in keeping nominal and real interest rates low. In addition, the Basel III rules provide for the preferential treatment of government debt in bank balance sheets.
Other approaches to creating or expanding demand for government debt may be more direct. For example, at the height of the financial crisis, U.K. banks were required to hold a larger share of gilts in their portfolio. Figure 4 documents how Greek, Irish and Portuguese banks among others have already increased their exposures to domestic public debt.
Thus, the process where debts are being “placed” at below market interest rates in pension funds and other more captive domestic financial institutions is under way in several countries in Europe. Spain recently reintroduced a de facto form of interest-rate ceilings on bank deposits.
It is difficult to sort out the exact motivations, but as bank deposits have migrated from the periphery countries in Europe to Germany and Scandinavia, among others, the amount of disclosure, red tape and other requirements that are necessary to make such transfers has been on the rise. Although some of these requirements may be motivated by a government’s desire to curb money laundering and tax evasion, the measures also amount, in some cases, to administrative capital controls.
Similar trends are emerging in Eastern Europe. The pension reform adopted by the Polish parliament in March 2011 has been criticized by the Polish Confederation of Private Employers, which said the proposal is intended to hide part of the state’s debt by grabbing the money of the insured and passing the buck to future governments. Hungary has nationalized its prefunded pension plans and excluded the cost of the reforms from public debt figures. Bulgaria has taken similar measures.
Faced with a private and public domestic debt overhang of historic proportions, policy makers will be preoccupied with debt reduction, debt management, and, in general, efforts to keep debt-servicing costs manageable.
In this setting, financial repression in its many guises(with its dual aims of keeping interest rates low and creating or maintaining captive domestic audiences) will probably find renewed favor and will likely be with us for a long time.

http://www.bloomberg.com/news/2012-03-11/financial-repression-has-come-back-to-stay-carmen-m-reinhart.html

Bernanke: Θα "ομαλοποιηθεί" ο ισολογισμός της Fed

Ο διοικητής της Federal Reserve κ. Ben Bernanke δήλωσε ότι ελπίζει πως συν τω χρόνω θα συρρικνωθεί ο ισολογισμός της κεντρικής τράπεζες σε ένα «πιο ομαλό» μέγεθος.

Κατά την διάρκεια ομιλίας του ενώπιον της τραπεζικής επιτροπής της αμερικανικής Γερουσίας, ο κεντρικός τραπεζίτης δήλωσε πως ο στόχος είναι να συρρικνωθεί κάποια στιγμή το μέγεθος του ισολογισμού της Fed και να αλλάξει η σύστασή του έτσι ώστε να κατέχει μόνο ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου.

Απαντώντας σε ερωτήσεις γερουσιαστών, ο κ. Bernanke τόνισε ότι η Fed δεν πιστεύει πως η πρόσφατη ύφεση έχει προκαλέσει μόνιμη ζημιά στις δυνατότητες ανάπτυξης της αμερικανικής οικονομίας.

Ο κεντρικός τραπεζίτης συμφώνησε με τους γερουσιαστές, ότι η ενθάρρυνση δημιουργίας νέων επιχειρήσεων θα βοηθήσει ώστε να τονωθεί η οικονομική ανάκαμψη.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/682619/ArticleNewsWorld.aspx

_____________________________________

in the year 2525, άντε 2025 (αποκλείεται!)

Στις 13/10 η απόφαση για την 6η δόση, λέει ο Σόιμπλε

Στις 13 Οκτωβρίου θα ληφθεί η απόφαση για την εκταμίευση της έκτης δόσης από το ελληνικό πακέτο στήριξης, δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Wolfgang Scheauble.

Ο ίδιος δήλωσε, μιλώντας στους Γερμανούς βουλευτές, επανέλαβε πως η εκταμίευση της έκτης δόσης θα γίνει μόνο "εάν η Τρόικα κρίνει ότι η Ελλάδα ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις" που έχουν τεθεί.

http://www.reporter.gr/%CE%91%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%91%CE%BD%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%82/item/187731-%CE%A3%CF%84%CE%B9%CF%82-13-10-%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-6%CE%B7-%CE%B4%CF%8C%CF%83%CE%B7,-%CE%BB%CE%AD%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%A3%CF%8C%CE%B9%CE%BC%CF%80%CE%BB%CE%B5

______________________________________

βλέπουμε το λόγο που μπορεί να έχει εμπλοκή η εφεδρεία...?

Η Fed αναμένεται να αναβάλει την έξοδο από το πρόγραμμα στήριξης της οικονομίας

Προκειμένου να τονώσει την ανάπτυξη, χωρίς όμως να καταφύγει
σε νέες αγορές ομολόγων

Bloomberg
Ο πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ, Μπεν Μπερνάνκι, εκτιμάται ότι θα αποφασίσει αναβολή της εξόδου από το πρόγραμμα στήριξης ώς τον Οκτώβριο ή και αργότερα, προκειμένου να τονώσει την οικονομία, χωρίς όμως να καταφύγει σε νέες αγορές ομολόγων του αμερικανικού Δημοσίου. Την άποψη εκφράζει το 79% των 58 οικονομολόγων που έλαβαν μέρος σε σφυγμομέτρηση του πρακτορείου Bloomberg, ποσοστό αυξημένο σε σχέση με το 52% του Απριλίου, πριν από την τελευταία συνεδρίαση της Fed για την πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης. Το 90% των ερωτηθέντων, δε, προβλέπει ότι η Fed θα περιμένει ώς το τέταρτο τρίμηνο του έτους πριν άρει τη δέσμευσή της περί διατήρησης των επιτοκίων σε χαμηλά επίπεδα για «παρατεταμένη περίοδο».
Τόσο ο κ. Μπερνάνκι όσο και οι συνεργάτες του δεν έχουν αφήσει επ’ ουδενί να εννοηθεί ότι επίκειται αύξηση των επιτοκίων. Με τον κλάδο μεταποίησης να επιβραδύνεται και την ανεργία να αυξάνεται τον Μάιο στο 9,1%, ο πρόεδρος της Fed χαρακτήρισε πρόσφατα την ανάπτυξη «απελπιστικά αργή». Ο πρόεδρος της Fed αναμένεται να παραχωρήσει σήμερα, Τετάρτη, συνέντευξη Τύπου μετά το πέρας της διήμερης συνεδρίασης της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ανοιχτής Αγοράς στην Ουάσιγκτον και την έκδοση σχετικής ανακοίνωσης. Η Fed θα δώσει επίσης στη δημοσιότητα προβλέψεις για την οικονομία.
Σύμφωνα με την αντιπρόεδρο της Fed, Τζάνετ Γιέλεν, τονώνοντας τις προσδοκίες περί αναβολής εξόδου από το πρόγραμμα στήριξης, η Τράπεζα ίσως αυξάνει τις πιθανότητες να καλύψει τον στόχο επίτευξης της μέγιστης απασχόλησης. Πρόσφατη σφυγμομέτρηση της Business Roundtable έδειξε πως η υποτονικότητα στην απασχόληση και την αγορά κατοικίας διέβρωσε την αισιοδοξία των επιχειρηματικών στελεχών το δεύτερο τρίμηνο του έτους. Μόλις το 87% των 135 διευθυνόντων συμβούλων που ερωτήθηκαν, δήλωσε ότι αναμένει αύξηση των πωλήσεων το ερχόμενο εξάμηνο, έναντι 92% το πρώτο τρίμηνο του έτους, σε μια ένδειξη ότι οι προσλήψεις και το επιχειρηματικό κλίμα ενδεχομένως να βελτιωθούν με αργούς ρυθμούς.
Οπως παραδέχονται στελέχη που συμμετείχαν στη σφυγμομέτρηση, «οι υποσχόμενες ενδείξεις βελτίωσης που είδαμε στις αρχές του έτους φαίνονται να μένουν στάσιμες». Η αμερικανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 1,8% σε ετήσια βάση το πρώτο τρίμηνο, έναντι 3,1% το τέταρτο τρίμηνο του περασμένου έτους, ενώ πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι η μεταποίηση και το καταναλωτικό και επιχειρηματικό κλίμα μένουν στάσιμα. Οι παράγοντες αυτοί, σύμφωνα με οικονομολόγους, δικαιολογούν την καθυστέρηση στην αύξηση των επιτοκίων, καθώς μάλιστα οι χαράσσοντες την πολιτική «έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν βιάζονται» να αποκλιμακώσουν τον ισολογισμό των 2,8 τρισ. δολαρίων της Κεντρικής Τράπεζας.
Θεωρητικά, η Fed ολοκληρώνει τις αγορές ομολόγων αξίας 600 δισ. δολαρίων στα τέλη του μήνα. Την εκπνοή του δεύτερου γύρου ποσοτικής χαλάρωσης θεωρείται «πολύ απίθανο» να ακολουθήσει τρίτος γύρος, σύμφωνα με το 69% των ερωτηθέντων στη σφυγμομέτρηση του Βloomberg. Το 24% το θεωρεί «κάπως απίθανο».

Διχασμένη η FED για τα επιτόκια

Οι αξιωματούχοι της Fed εμφανίστηκαν διχασμένοι ως προς το ποια είναι η κατάλληλη χρονική στιγμή για να προχωρήσουν σε αυξήσεις των επιτοκίων.

Ορισμένοι εξ αυτών υποστήριξαν ότι η ανάκαμψη μπορεί να έρθει νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν, ενώ άλλοι εξέφρασαν την ανησυχία τους ότι μια πρώιμη αύξηση των επιτοκίων θα οδηγήσει την οικονομία σε νέα ύφεση.

Στην συνεδρίαση κάποιοι αξιωματούχοι ανέφεραν στους συναδέλφους τους ότι θα υποστήριζαν ένα τρίτο γύρο επαναγοράς ομολόγων, γνωστού ως QE3, μονό εάν αλλάξουν σημαντικά  οι προοπτικές της αμερικανικής οικονομίας. 

Επιπλέον, μερίδα αξιωματούχων της Fed υποστήριξε ότι ίσως η συρρίκνωση του τεράστιου ισολογισμού της Κεντρικής Τράπεζας να αποτελέσει την πρώτη κίνηση σύσφιξης της νομισματικής πολιτικής προκειμένου να περιοριστούν οι πληθωριστικές πιέσεις στην αγορά.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/640075/ArticleNewsWorld.aspx