5.1.09
Ελληνικό crash-test
Tο ζήτημα είναι βέβαια πόσο ακριβά θα κληθεί να πληρώσει για τον δανεισμό του το Δημόσιο.
http://www.capital.gr/news.asp?Details=648363
Στρος Καν: "Δεν υπάρχει συζήτηση για οικονομική βοήθεια στην Ελλάδα"
http://www.capital.gr/news.asp?Details=648424
ΧΑ: Tα top picks των ξένων για το 2009
--- Λίγοι και καλοί
Όπως προκύπτει από την ανάλυση, οι συστάσεις αγοράς των ξένων επενδυτικών οίκων για το 2009 είναι σημαντικά μειωμένες σε αριθμό σε σχέση με προηγούμενα έτη και περιορίζονται σε 10+5 τίτλους, ενώ σε κάποιον βαθμό συμπίπτουν, με εξαίρεση ίσως την Τράπεζα Πειραιώς, για την οποία οι γνώμες μάλλον διίστανται. Ταυτόχρονα, και σε αντίθεση με άλλες χρονιές, απουσιάζουν παραδοσιακές δυνάμεις όπως είναι οι μετοχές της EFG Eurobank και της Coca Cola 3E αλλά και ο τίτλος της Τιτάν.
Από όλες τις αναγνώσεις προκύπτει ότι οι ξένοι επενδυτικοί οίκοι θα ξεκινήσουν το νέο έτος πολύ επιφυλακτικά και προτείνοντας επιλεκτικές συμμετοχές και stock picking.
Κυρίαρχη θέση κατέχουν οι μετοχές του δείκτη της υψηλής κεφαλαιοποίησης. Απόλυτη επιλογή είναι η Εθνική Τράπεζα, ενώ πολύ ψηλά κινούνται και οι τίτλοι της Alpha Bank και του OTE, ακολουθώντας ΔΕΗ, Ελλάκτωρ, ΜΕΤΚΑ, ΟΠΑΠ, ΕΧΑE, Marfin Popular Bank και Τράπεζα Κύπρου. Σε μια δεύτερη ανάγνωση, δηλαδή με μικρότερο καθαρό αριθμό θετικών προτάσεων, ακολουθούν οι τίτλοι των Τράπεζα Πειραιώς, Forthnet, Jumbo, ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή, Fourlis και ΓΕΚ.
* Την πρώτη θέση μεταξύ όλων των επιλογών καταλαμβάνει η μετοχή της Εθνικής Τράπεζας με 10 θετικές προτάσεις αλλά και με δύο αρνητικές, από ξένα τμήματα ανάλυσης. Η μέση τιμή-στόχος είναι 21,50 ευρώ ανά μετοχή, ενώ σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ξένων αναλυτών για το 2009 θα επιδείξει μικρή κάμψη στα κέρδη ανά μετοχή, εμφανίζοντας ωστόσο υψηλή μερισματική απόδοση και χαμηλούς πολλαπλασιαστές κερδοφορίας.
Για την ΕΤΕ ο δείκτης τιμής προς κέρδη (P/E) εκτιμάται σε 3,91 φορές για το 2009 και ο δείκτης τιμής προς λογιστική αξία (P/BV) σε 0,68 φορά. Η μέση-τιμή στόχος τοποθετείται πολύ ψηλότερα από τα τρέχοντα επίπεδα τιμών στα 21,50 ευρώ και η τρέχουσα αξία κυμαίνεται κοντά στα 12 ευρώ.
* Στη δεύτερη θέση με επτά θετικές και με καμία αρνητική πρόταση από τους ξένους επενδυτικούς οίκους βρίσκεται η μετοχή του ΟΤΕ, η οποία είχε μεγάλο χρονικό διάστημα να τύχει τόσο θετικής υποδοχής από τους ξένους αναλυτές. Η τιμή-στόχος τοποθετείται στα 16,10 ευρώ ανά μετοχή με upside potential της τάξεως του 34% και με δείκτες αποτίμησης κοντά στον μέσο όρος της αγοράς. Για το 2009, ο πολλαπλασιαστής κερδοφορίας υπολογίζεται σε 8,82 φορές όμως οι αναλυτές εκτιμούν ότι ο Οργανισμός θα επιδείξει θετικό ρυθμό μεγέθυνσης στα κέρδη ανά μετοχή 8,7%, ενώ ο δείκτης P/BV βρίσκεται σε υψηλά σχετικά επίπεδα ανώτερα των 2 φορών.
* Η επόμενη επιλογή είναι επίσης τραπεζική. Ο τίτλος της Alpha Bank προτείνεται από οκτώ ξένα τμήματα ανάλυσης, ενώ ένα έχει αντίθετη άποψη. Η μέση τιμή-στόχος τίθεται στα 11,50 ευρώ ανά μετοχή το περιθώριο ανόδου κυμαίνεται σε ανώτερα επίπεδα από 100%. Όπως και ο τίτλος της ΕΤΕ, η Alpha Bank αποτιμάται με χαμηλό P/E 3,79 φορών για το 2009, ενώ ο δείκτης P/BV βρίσκεται στα επίπεδα του 0,57. Για το 2009, η Alpha Bank εκτιμάται ότι θα επιδείξει κάμψη στα κέρδη ανά μετοχή της κατά 16,8%.
* Ψηλά στις προτιμήσεις των ξένων αναλυτών βρίσκεται και ο τίτλος της ΔΕΗ έπειτα από δύο έτη απουσίας. Έξι αναλυτές προτείνουν «αγορά» ή «υπεραπόδοση» και μόλις ένας έχει αντίθετη άποψη. Η τιμή-στόχος έχει διαμορφωθεί στα 20 ευρώ και το περιθώριο ανόδου είναι υψηλό, ενώ σημαντικό στοιχείο είναι και το γεγονός ότι η εταιρεία θα αποτελέσει turn around story, βάσει των προβλέψεων πάντα. Για το 2009 ο δείκτης τιμής προς κέρδη είναι 6,48 φορές και ο δείκτης τιμής προς λογιστική αξία 0,50 φορά.
* Στις δύο επόμενες θέσεις της πρώτης δεκάδας βρίσκονται δύο μετοχές με πέντε θετικές συστάσεις, οι οποίες δεν συνοδεύονται από καμία αρνητική. Τόσο η ΕΛΛΑΚΤΩΡ όσο και η ΜΕΤΚΑ για το 2009 εκτιμάται ότι θα εμφανίσουν θετικές μεταβολές στα κέρδη ανά μετοχή και οι αποτιμήσεις τους είναι σε χαμηλά επίπεδα. Για τη ΜΕΤΚΑ, ο δείκτης P/E υπολογίζεται σε 5,29 φορές και για την ΕΛΛΑΚΤΩΡ σε 7 φορές. Οι τιμές-στόχοι των δύο μετοχών τοποθετούνται σε πολύ υψηλότερα επίπεδα απ’ ό,τι ήταν διαπραγματεύσιμες στο ταμπλό, ενώ μικρή διαφορά μεταξύ τους είναι η αποτίμηση σε όρους λογιστικής αξίας όπου η μεν ΕΛΛΑΚΤΩΡ κινείται στο 0,66, ενώ η ΜΕΤΚΑ στις 2,39 φορές.
* Με 4 σε απόλυτο αριθμό θετικές συστάσεις βρίσκεται η μετοχή του ΟΠΑΠ, η οποία αποτέλεσε και τον τίτλο με τη μικρότερη πτώση το 2008 μεταξύ των μετοχών του δείκτη της υψηλής κεφαλαιοποίησης. Με περιθώριο ανόδου 18%, η εταιρεία θα εμφανίσει οριακή άνοδο στα κέρδη της το 2009, με υψηλότατη μερισματική απόδοση και με αμυντικά χαρακτηριστικά. Σε όρους P/E, ο ΟΠΑΠ διαπραγματεύεται με 8,95 φορές τα καθαρά κέρδη του 2009, χαμηλότερα από τις ομοειδείς εταιρείες ανά τον κόσμο.
* Την τελευταία δεκάδα ολοκληρώνουν οι τίτλοι των EXAE και οι δύο κυπριακές τραπεζικές μετοχές Marfin Popular Bank και Τράπεζα Κύπρου με 4 θετικές προτάσεις έκαστη. Για τη μετοχή της ΕΧΑΕ εκτιμάται σημαντική πτώση των κερδών της για το 2009 της τάξεως του 37%, ενώ η μερισματική απόδοσή της θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα.
Η μέση τιμή-στόχος που έχει τεθεί είναι κατά 52% υψηλότερη στα 7,25 ευρώ. Για τις δύο κυπριακές μετοχές υπολογίζετια ότι θα εμφανίσουν κάμψη στην κερδοφορία τους για το 2009, γύρω στο 20% η MPB και στο 26% περίπου η Τράπεζα Κύπρου, ωστόσο οι πολλαπλασιαστές θα παραμείνουν σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα, 4,13 για την πρώτη και 3,62 για τη δεύτερη. Οι τιμές-στόχοι των δύο μετοχών έχουν διαμορφωθεί στα 2,40 ευρώ για τη ΜΡΒ και στα 4,45 ευρώ για την Τράπεζα Κύπρου, με τη δεύτερη να εμφανίζει υψηλότερο upside potential.
--- Οι «αναπληρωματικοί»
Στη δεύτερη λίστα με λιγότερες προτάσεις βρίσκονται και 5 ακόμα τίτλοι:
* Για την Τράπεζα Πειραιώς, παρόλο που έξι επενδυτικοί οίκοι διάκεινται θετικά, εντούτοις άλλοις τρεις εμφανίζονται αρνητικοί, ωστόσο το τελικό άθροισμα είναι θετικό. Για την Πειραιώς, η οποία στο 2009 θα εμφανίσει και αυτή μικρότερα EPS, η τιμή-στόχος τίθεται στα 13,15 ευρώ ανά μετοχή λόγω της υποχώρησης των προσδοκώμενων κερδών της.
* Στις επόμενες θέσεις βρίσκονται οι τίτλοι της Forthnet και της Jumbo με τρεις θετικές επιλογές από ξένους επενδυτικούς οίκους. Για τη Forthnet εκτιμούν ότι το 2009 η κερδοφορία θα είναι θετική, ενώ για την Jumbo εκτιμάται σημαντική αύξηση 15%. Οι τιμές-στόχοι είναι πολύ υψηλότερες από τις τρέχοντες αξίες στο ταμπλό, ενώ για τις δύο εταιρείες ο δείκτης P/E είναι πολύ διαφορετικός, πολύ υψηλότερος για τη Forthnet και αρκετά χαμηλότερα από τον μέσο όρο της αγοράς για την Jumbo.
* Τέλος, στις τελευταίες θέσεις με δύο προτάσεις είναι οι τίτλοι της Fourlis και της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή. Κοινό στοιχείο και για τις δύο εταιρείες είναι η εκτίμηση για μειωμένη κερδοφορία για το 2009, αν και οι δείκτες αποτίμησης σε όρους καθαρών κερδών είναι αρκετά διαφορετικοί. Το upside potential είναι υψηλό και για τις δύο μετοχές, ενώ σε παρόμοια επίπεδα κυμαίνεται και η αποτίμηση ως προς την εσωτερική αξία.
http://www.euro2day.gr/news/market/123/articles/427851/Article.aspx
Φορο-απαλλαγές παγκοσμίως
ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΛΑ ΛΙΓΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ...
ΗΠΑ: Φοροαπαλλαγές $300 δισ. "ετοιμάζει" ο Obama
Ένα νέο "πακέτο" στήριξης της αμερικανικής οικονομίας συνολικής αξίας 775 δισ. δολαρίων επεξεργάζεται ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, κ. Barack Obama, στο οποίο περισσότερα από 300 δισ. δολάρια θα αφορούν σε φοροαπαλλαγές.Σύμφωνα με το Bloomberg (το οποίο επικαλείται πολύ καλά πληροφορημένες πηγές) ο κ. Obama επιθυμεί από το παραπάνω "πακέτο" το 40% να αφορά σε μειώσεις φόρων, προκειμένου να υπάρξει στήριξη των προσωπικών εισοδημάτων αλλά και της κατανάλωσης.
Παράλληλα, με την ύπαρξη ευρείας κλίμακας φοροαπαλλαγών τα νέα οικονομικά μέτρα θα έχουν τη στήριξη και των ρεπουμπλικανών. Ο επικεφαλής τους στο Κογκρέσο κ. Mitch McConnell τονίζει ότι κάθε οικονομικό πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει στήριξη της μεσαίας τάξης -κυρίως μέσω μείωσης φόρων- είναι ευπρόσδεκτο για εμάς".
Γερμανία: Πρόταση για "πακέτο στήριξης" €40 δισ.
Νέο, συμπληρωματικό "πακέτο στήριξης" ύψους 40 δισ. ευρώ προτείνει το σοσιαλιστικό κόμμα της Γερμανίας (SPD), στο οποίο περιλαμβάνεται ευρεία κλίμακα φοροαπαλλαγών.Ο επικεφαλής του SPD και υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, κ. Frank-Walter Steinmeier, αναμένεται ότι θα παρουσιάσει σήμερα στο Βερολίνο την πρόταση του κόμματός του στην καγκελάριο της χώρας, κ. Angela Merkel.
Βάσει των προτάσεων, το αφορολόγητο αυξάνεται στα 8.000 ευρώ, από 7.600 ευρώ που είναι σήμερα, ενώ βελτιώνεται και το υπάρχον φορολογικό σύστημα της χώρας, σύμφωνα με το οποίο οι εργαζόμενοι αλλάζουν αυτόματα φορολογική κλίμακα κάθε φορά που λαμβάνουν αύξηση, γεγονός το οποίο ουσιαστικά οδηγεί τα επιπλέον χρήματα κατευθείαν στα ταμεία της εφορίας και όχι στα πορτοφόλια των πολιτών.
Στο νέο πρόγραμμα (υπό τον τίτλο "Εργαζόμαστε μαζί: κάνουμε τη Γερμανία περισσότερο σύγχρονη και πιο ανθρώπινη") περιλαμβάνεται πρόταση για μείωση φόρων, για αγορά αυτοκινήτων αλλά και για μείωση των εισφορών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Παράλληλα, όμως, προτείνεται και η αύξηση του φορολογικού συντελεστή στο 47,5% (από 45% που είναι σήμερα) για όσους έχουν ετήσιο εισόδημα που ξεπερνά τα 125.000 ευρώ.
Χαράτσι από την κατάργηση του αφορολόγητου
«Χαράτσι» 1.050 ευρώ για περίπου 900.000 ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες φέρνει το 2009, με την κατάργηση του αφορολογήτου ορίου των 10.500 ευρώ και την καθιέρωση φορολογικού συντελεστή 10%.**ΚΕΡΔΗ ΙΙ
Bloomberg: Σε ταυτόχρονη ύφεση ΗΠΑ, Ευρώπη και Ιαπωνία το 2009
Πρόβλεψη για περαιτέρω μείωση της εταιρικής κερδοφορίας
Η καθοδική πορεία των εταιρικών κερδών θα συνεχιστεί και το πρώτο εξάμηνο του 2009 με τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Ευρώπη να βυθίζονται παράλληλα σε ύφεση για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στις ΗΠΑ, τα κέρδη των εταιρειών που απαρτίζουν το δείκτη Standard & Poor’s 500 θα υποχωρήσουν κατά 11% το πρώτο τρίμηνο και κατά 6,2% τους επόμενους τρεις μήνες, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει σήμερα το Bloomberg.
Η κερδοφορία αναμένεται να βελτιωθεί το δεύτερο εξάμηνο, χάρη στην ανάκαμψη του χρηματοπιστωτικού τομέα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ο κλάδος της ενέργειας θα καταγράψει τις μεγαλύτερες απώλειες το 2009 με τα κέρδη να υποχωρούν κατά 29%, ενώ η κερδοφορία των καταστημάτων λιανικής στις ΗΠΑ πιστεύεται ότι θα συρρικνωθεί κατά 20% το τρέχον έτος.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι μεγαλύτερες αμερικανικές τράπεζες -JPMorgan Chase & Co., Citigroup Inc., Bank of America Corp., Goldman Sachs Group Inc. και Morgan Stanley- θα καταγράψουν μεγαλύτερα κέρδη φέτος σε σχέση με το 2008. Καλύτερες μέρες περιμένουν και τις αυτοκινητοβιομηχανίες των ΗΠΑ το 2009, ενώ ο τεχνολογικός κλάδος αναμένεται να αναδειχθεί σε έναν από τους πιο κερδοφόρους το δεύτερο εξάμηνο.
Για την Ευρώπη το μέλλον διαγράφεται πιο ζοφερό, καθώς η ύφεση αναμένεται να ταλανίσει τη γηραιά ήπειρο όλο το 2009. Ωστόσο, οι απώλειες των εταιρειών που συνθέτουν το δείκτη Dow Jones [.DJI]
Stoxx 600 δεν αναμένεται να ξεπεράσουν το 1% φέτος, σε σύγκριση με τις ζημίες ύψους 17% που σημείωσαν το 2008. Το σοβαρότερο πλήγμα θα δεχθούν οι ευρωπαϊκές εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Bloomberg.
Η μισή Ασία φαίνεται ότι θα βυθιστεί σε ύφεση το τρέχον έτος, καθώς η μείωση των κερδών από εξαγωγές κατά 700 δισ. δολάρια θα επιφέρουν σοβαρούς κλυδωνισμούς σε Ιαπωνία, Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη, Ν. Κορέα και Ταϊβάν, σύμφωνα με την Macquarie Group Ltd.
Η κερδοφορία των ιαπωνικών εταιρειών ενδέχεται να συνεχίσει την πτωτική της πορεία μετά την ανατίμηση του γεν έναντι όλων των μεγάλων νομισμάτων στο 2008, γεγονός που έχει πλήξει σημαντικά τις εξαγωγές της χώρας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Credit Suisse Group AG, οι κλάδοι που θα καταγράψουν τα χειρότερα αποτελέσματα το πρώτο εξάμηνο του 2009 στην Ιαπωνία είναι οι αυτοκινητοβιομηχανίες, οι κατασκευαστές μηχανημάτων και οι εταιρείες τεχνολογίας.
Global Corporate Profits to Drop in ’09; More Bankruptcies Loom
Jan. 5 (Bloomberg) -- Corporate earnings will continue to slump into the first half of 2009 amid the first simultaneous recessions in the U.S., Japan and Europe since World War II.Earnings at Standard & Poor’s 500 companies will probably fall in the first half, marking eight straight quarters of declines. In Europe and Asia, the outlook may be even worse as the recession curbs demand for retail goods and exports.
“It’s going to be a miserable ride,” said Bruce McCain, chief investment strategist at Cleveland-based Key Private Bank, which manages about $30 billion. Earnings probably won’t rebound until the end of 2009, he said. “The market recovers, then the economy recovers, then finally the earnings recover.”
Companies are battling falling consumer demand and dwindling cash flows after banks tightened lending to cope with billions of dollars of real-estate losses. The U.S. Federal Reserve has cut interest rates to as low as zero percent, while governments worldwide have taken stakes in banks and companies to prevent a collapse of the global financial system.
“We hit the peak in earnings in 2007, and in 2009 we’re going to see continued deterioration,” said Diane Garnick, who helps oversee $500 billion as an investment strategist at Invesco Ltd. in New York. Analysts’ earnings estimates are “still way too optimistic.”
In the U.S., profit at Standard & Poor’s 500 companies will fall 11 percent in the first quarter, followed by a 6.2 percent drop in the following three months, according to data compiled by Bloomberg. Earnings should improve in the second half, driven by a rebounding financial industry, the data show.
Europe, Asia
While profits will rise 4.3 percent for the full year in the U.S., earnings in Europe are projected to decline for all of 2009 and analysts predict worsening reports out of Asia because the recession hasn’t fully hit there yet.
The energy industry will lead U.S. declines, with earnings estimated to drop 29 percent in 2009. Profit at Exxon Mobil Corp., Chevron Corp. and ConocoPhillips, the largest U.S. oil companies, will probably fall after the recession sapping fuel demand, spurring a 78 percent drop in crude-oil prices from July’s record.
At Irving, Texas-based Exxon Mobil, the world’s biggest publicly traded company, earnings will probably tumble 39 percent to $28.2 billion, the first decline since 2002, according to a Bloomberg survey of analysts.
“We expect industry earnings to be down sharply, especially in exploration and production,” said Gene Pisasale, who helps manage $13 billion at PNC Capital Advisors in Baltimore.
Retailers Close
Earnings at U.S. retailers will fall 20 percent this year, according to analysts’ estimates. The International Council of Shopping Centers in New York predicts 73,000 U.S. stores may shut in the first half of 2009 after what may have been the worst holiday-shopping season in 40 years. That’s after about 148,000 stores closed last year, the most since the 2001 recession, according to the trade group.
“You’ll see department stores, specialty stores, discount stores, grocery stores, drugstores, major chains -- either multi- regionally or nationally -- go out,” said Burt Flickinger, managing director of Strategic Resource Group, a retail-industry consulting firm in New York.
AnnTaylor Stores Corp., Talbots Inc. and Sears Holdings Corp. are among chains shuttering underperforming locations as consumers tighten budgets. More than a dozen U.S. retailers filed for bankruptcy in 2008, including Circuit City Stores Inc., Linens ‘n Things Inc. and Sharper Image Corp.
Wal-Mart Stores Inc., the largest retailer, may report a 6 percent profit increase this year by offering lower prices to consumers seeking bargains, according to estimates.
‘Very Difficult’
JPMorgan Chase & Co., Citigroup Inc., Bank of America Corp., Goldman Sachs Group Inc. and Morgan Stanley, the biggest U.S. banks, will probably post higher profits this year compared with 2008, when finance companies wrote down more than $720 billion of losses.
“For the large financials, it’s going to be a very difficult year,” said David Burg, a Purchase, New York-based analyst at Alpine Woods Capital Investors LLC, which manages about $6.5 billion, including JPMorgan shares. “The story for 2009 continues to be radical transformation -- companies fundamentally changing their business model.”
Goldman Sachs and Morgan Stanley, which were the two biggest U.S. securities firms before converting into banks, will suffer from a 15 percent decline in mergers and acquisitions and slowing underwriting fees, Kenneth Worthington, an analyst at JPMorgan in New York, said last month in a note.
Autos, Technology
U.S. automakers will show some improvements in 2009 after sales plummeted last year, forcing the government to lend $13.4 billion to General Motors Corp. and Chrysler LLC to keep them out of bankruptcy.
GM’s loss may narrow to $12.8 billion from $19.6 billion last year, according to analysts’ estimates. Ford Motor Co. may report a loss of $6.38 billion, compared with $9.2 billion last year, the estimates show.
Technology will be one of the best-performing sectors in the second half as customers start to increase budgets, said Pete Sorrentino, senior portfolio manager for Cincinnati-based Huntington Asset Management, which oversees $16.5 billion. Earnings at software and services companies may rise 8.1 percent in 2009, while profits at hardware makers may slip 6.7 percent, according to analysts’ estimates.
Apple, Google
Consumers may continue to curb spending in the first half, dragging down sales at Apple Inc., maker of the iPhone and Macintosh computers, David Bailey, an analyst at Goldman Sachs in New York, said last month. Google Inc., owner of the most popular search engine, will probably post a 14 percent increase in profit in 2009 as it clamps down on spending, according to the estimates.
Health care will be one bright spot, as sick people still need medical treatment, said Les Funtleyder, an analyst with Miller Tabak & Co. in New York. Profit at Standard & Poor’s 500 drug companies and medical equipment makers, such as Johnson & Johnson and Pfizer Inc., may increase 6.8 percent in 2009.
“Health care tends to be recession-resistant,” Funtleyder said. “Some people may use fewer drugs, so that’s obviously a bad thing, but it’s less cyclical than other industries.”
In Europe, profits at Dow Jones Stoxx 600 Index companies may fall less than 1 percent this year, compared with a 17 percent decline in 2008. Oil and gas companies face the heaviest declines, according to analysts’ estimates.
Wild Card
“The biggest near-term risk is how tough it’s getting overseas,” said McCain at Key Private Bank. “That’s the wild card.”
Earnings at European oil companies may drop 21 percent in 2009, compared with a 4.7 percent gain last year, according to estimates. Profit at Royal Dutch Shell Plc, Europe’s largest oil company, may drop 27 percent. The company postponed projects in Canada and Australia as demand for oil declined.
European retailers may post a 12 percent drop in earnings this year. Discounts of 70 percent or more during the holiday shopping season by U.K. stores hurt profit margins and may lead to a raft of bankruptcies, said Nick Hood at Begbies Traynor.
Nokia Oyj, the largest mobile-phone maker, said last month the global handset market may contract this year for the first time since 2001. Earnings at Espoo, Finland-based Nokia could decline 14 percent in 2009, according to analysts’ estimates.
Asia Recession
Half of Asia will probably be in recession this year as a $700 billion drop in export earnings causes economies in Japan, Hong Kong, Singapore, South Korea and Taiwan to shrink, according to Macquarie Group Ltd.
Japanese corporate earnings may extend their slump after the yen rose against all major currencies in 2008 and eroded the value of exports. Credit Suisse Group AG estimates earnings will be weakest in the first half at carmakers, machinery producers and technology companies.
Japanese automakers are slashing output, jobs and profit forecasts as the global recession deters consumers from buying new cars and sport-utility vehicles. Toyota Motor Corp., Japan’s biggest automaker, last month predicted its first operating loss in 71 years for this fiscal year because of the slump and a stronger yen.
Vehicle demand from emerging markets, where automakers had counted on sales shoring up collapsing demand in the U.S., Europe and Japan, is also likely to decline as fallout from the credit crunch and economic slump spread, said Song Sang Hoon, a Seoul- based analyst at Kyobo Securities Co.
No Immunity
“No one will be immune from this downturn. It’s time to see who’s losing least, not who’s winning more,” he said.
Among technology companies, Tokyo-based Sony Corp. will begin eliminating 16,000 jobs as the slump undermines sales of Bravia televisions and Cyber-shot digital cameras. Panasonic Corp. is projecting profit in the year ending March 31 will be 90 percent lower than previously anticipated.
Asian banks will grapple with falling earnings and rising defaults on loans this year as economies from China to Australia slow, prompting central banks to slash interest rates, said Tim Rocks, an Asian equities strategist at Macquarie in Hong Kong.
Lenders in Japan, Australia, Singapore and South Korea raised money in the final quarter of 2008 after they escaped most of the initial writedowns and credit losses that forced U.S. and European rivals into government takeovers.
“This quarter and the first quarter ‘09 are just going to be really ugly quarters,” said Frederic Dickson, who helps manage about $19 billion at D.A. Davidson & Co. in Lake Oswego, Oregon. “It’s just going to take a long time to get confidence restored.”
*ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΚΕΡΔΩΝ!



Αυτά είναι!Για να δούμε που είναι διατεθιμένοι να φτάσουν!
Προς το παρόν, δεν υπάρχει ..πάτος!
Και δεν τα λέω εγώ, τα λέει αυτός ο Τζον Μόουλντιν...
"το 2001 τα δημοσιευμένα κέρδη ήταν $24.67, τα λειτουργικά του 2002 $27.57, ενώ τα "core" λιγότερα από $16..."
Όμορφα...
-ράλυ την άνοιξη
-δυσκολίες με τις ανακοινώσεις κερδών του α'τριμήνου
-δυσκολίες μεγαλύτερες με τις ανακοινώσεις β'τριμήνου, όπου πάμε για τα χαμηλά
-ο καταλύτης είναι το δημοσιονομικό πακέτο!
Ακόμα-ακόμα ένα
μόνο που αυτό κρατάει μόνο 3:45!
Η μεσαία "U" άποψη κάνει λόγο για 3-4 χρόνια για τις ..παλιές καλές ημέρες!
Επισημαίνει μάλιστα ότι είναι ..ευτυχία ότι τα 10 "χαμένα χρόνια" της Ιαπωνίας θα είναι μόλις 3-4...
Αυτές είναι "καλές χρονιές"!
*Επιστροφή στο 2004 και ..μέλλον!

Αν και δεν φαίνεται κάπου, οι τιμές θεωρούνται ότι επέστρεψαν στο 2004.
Και μια ματιά στο μέλλον:
[θεωρητικά σήμερα είμαστε στο 158]
Κι ακόμα ένας
Bank of Israel’s Stanley Fischer, Former Thesis Advisor to Ben Bernanke at MIT
..may US economy rate up faster than Japan because Ben and administration acted faster and with better skill...
17 λεπτά
http://www.cnbc.com/id/15840232?video=959522950
Εννοείται ότι το προτείνω. Επίσης:
4.1.09
Πεισθήκατε;
Μια σημείωση για την αποταμίευση
Η θριαμβευτική επιστροφή του Τζον Μέιναρντ Κέινς (του Τζόζεφ Στίγκλιτς)
Είμαστε πλέον όλοι κεϊνσιανιστές. Ακόμη και η Δεξιά πολιτική παράταξη στις ΗΠΑ ανήκει πλέον στο «στρατόπεδο» του κεϊνσιανισμού, με έναν άνευ προηγουμένου ενθουσιασμό και σε βαθμό τέτοιο, που κάποτε θα ήταν πραγματικά αδιανόητος.
Για εκείνους από εμάς που υποστηρίζουν ότι έχουν κάποια σχέση με την παράδοση του κεϊνσιανισμού, πρόκειται για μια στιγμή θριάμβου, αφότου είχαμε μείνει στο περιθώριο για διάστημα μεγαλύτερο από τρεις δεκαετίες. Μέχρι κάποιου σημείου, αυτό που συμβαίνει τώρα αποτελεί έναν θρίαμβο της λογικής και των αποδείξεων έναντι της ιδεολογίας και των συμφερόντων.
Η οικονομική θεωρία επεξηγούσε εδώ και καιρό το γιατί οι ελεύθερες αγορές δεν υπόκεινταν σε διαδικασία αυτοδιόρθρωσης, γιατί ήταν απαραίτητη η ύπαρξη ρυθμιστικού πλαισίου, γιατί ήταν σημαντικός ο ρόλος της κυβέρνησης στην οικονομία.
Αλλά πολλοί -και ειδικότερα άνθρωποι που δούλευαν στις χρηματαγορές- προωθούσαν ένα είδος «δόγματος των αγορών». Και οι απορρέουσες πολιτικές -τις οποίες προωθούσαν, μεταξύ άλλων, ορισμένα μέλη του οικονομικού επιτελείου του νέου προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα- είχαν αρχικώς τεράστιο κόστος για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες.
Και η στιγμή της «επιφοίτησης» ήλθε μόνον αφότου αυτές οι πολιτικές άρχισαν να έχουν κόστος και για τις ίδιες τις ΗΠΑ και άλλων προηγμένων βιομηχανικά χωρών.
Ο Κέινς δεν είχε υποστηρίξει μόνο ότι οι αγορές δεν αυτο-διορθώνονται, αλλά ότι σε περιόδους σοβαρής οικονομικής επιβράδυνσης, η νομισματική πολιτική συνήθως δεν αποφέρει καρπούς. Εκείνο που χρειάζεται είναι δημοσιονομική πολιτική.
Όμως δεν είναι όλες οι δημοσιονομικές πολιτικές ισότιμες. Στη σύγχρονη Αμερική, η οποία προσπαθεί να «συνέλθει» από το τεράστιο χρέος που βαραίνει τα νοικοκυριά και το κλίμα μεγάλης αβεβαιότητας, οι περικοπές φόρων δεν αναμένεται να φέρουν κάποιο αποτέλεσμα (όπως συνέβη και στην Ιαπωνία, στη διάρκεια της δεκαετίας του '90).
Το μεγαλύτερο -εάν όχι το σύνολο- των φοροελαφρύνσεων του προηγούμενου Φεβρουαρίου πήγε στις αποταμιεύσεις. Και με το τεράστιο χρέος που αφήνει πίσω της η κυβέρνηση Μπους, οι ΗΠΑ έχουν ιδιαίτερη ανάγκη να εξασφαλίσουν τη μεγαλύτερη πιθανή «τόνωση» από κάθε δολάριο που ξοδεύεται.
Η «κληρονομιά» των περιορισμένων επενδύσεων σε τεχνολογία και υποδομές -ειδικά στον τομέα περιβαλλοντικής προστασίας- και το ολοένα και μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων, προϋποθέτει ισορροπία μεταξύ βραχυπρόθεσμων δαπανών και οραμάτων για το μέλλον.
Και αυτή ακριβώς η ισορροπία καταστεί αναγκαία την αναδιάρθρωση τόσο των φορολογικών προγραμμάτων, όσο και του προγράμματος δαπανών. Η μείωση των φόρων για τους φτωχούς και η αύξηση των επιδομάτων ανεργίας με ταυτόχρονη αύξηση των φόρων για τους πλουσίους μπορούν να συμβάλουν στην τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας, να μειώσουν το έλλειμμα και να περιορίσουν την ανισότητα.
Η μείωση των δαπανών για τον πόλεμο στο Ιράκ και η αύξηση των δαπανών στον εκπαιδευτικό τομέα μπορούν ταυτοχρόνως να αυξήσουν την παραγωγή τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, συμβάλλοντας στη μείωση του ελλείμματος. Ο Κέινς ανησυχούσε για την «παγίδα» ρευστότητας -την αδυναμία των νομισματικών αρχών να αυξήσουν την προσφορά δανεισμού ώστε να τονώσουν την οικονομική δραστηριότητα.
Ο πρόεδρος της Φέντεραλ Ριζέρβ, Μπεν Μπερνάνκι, προσπάθησε σκληρά να αποφύγει το να θεωρηθεί η Fed υπεύθυνη για την κλιμάκωση της επιβράδυνσης, με τον τρόπο που είχε θεωρηθεί συνυπεύθυνη για την Μεγάλη Ύφεση, μια εποχή συρρίκνωσης της προσφοράς χρήματος και κατάρρευσης των τραπεζών.
Και όμως, θα πρέπει κανείς να διαβάζει προσεκτικά την ιστορία και τη θεωρία: Η διατήρηση των χρηματοοικονομικών θεσμών δεν αποτελεί έναν σκοπό, αλλά το μέσο για την επίτευξη του σκοπού. Αυτό που είναι σημαντικό είναι η διαρκής εξασφάλιση πίστωσης και ο λόγος που η κατάρρευση των τραπεζών στη διάρκεια της Μεγάλης ΄Υφεσης είχε τόσο μεγάλη σημασία είναι ότι εμπλέκονταν στον καθορισμό της πιστοληπτικής ικανότητας. Οι τράπεζες κατείχαν τις απαραίτητες πληροφορίες για τη διατήρηση της πίστωσης.
Αλλά το χρηματοοικονομικό σύστημα της Αμερικής έχει αλλάξει δραματικά από τη δεκαετία του '30. Πολλές από τις μεγάλες τράπεζες της Αμερικής αποσύρθηκαν από τον τομέα «δανεισμού» και προσανατολίσθηκαν στον τομέα «διακίνησης»: εστίασαν την προσοχή τους στην αγορά στοιχείων ενεργητικού, τιτλοποίησής τους και πώλησής τους, ενώ αποδείχθηκαν ότι δεν ήταν ικανές στην αξιολόγηση ρίσκου και πιστοληπτικής ικανότητας.
Εκατοντάδες δισ. δολαρίων δαπανήθηκαν για τη βιωσιμότητα αυτών των δυσλειτουργικών οργανισμών. Και δεν έγινε καμία προσπάθεια ούτε καν για την αντιμετώπιση των «διεστραμμένων» κινήτρων τους, τα οποία ενθάρρυναν την υπερβολική ανάληψη ρίσκου.
Και με τις ιδιωτικές αμοιβές τόσο διαφορετικές από τις κοινωνικές απολαβές, δεν αποτελεί έκπληξη ότι το κυνήγι των προσωπικών ενδιαφερόντων (της απληστίας) είχε τόσο κοινωνικά καταστροφικές συνέπειες. Δεν εξυπηρετούνταν ούτε καν τα ίδια τα συμφέροντα των μετόχων τους.
Εν τω μεταξύ, δεν υπήρξε καμία μέριμνα για την υποστήριξη εκείνων των τραπεζών που κάνουν ό,τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουν οι τράπεζες -να δανείζουν χρήματα και να αξιολογούν την πιστοληπτική ικανότητα.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ανέλαβε παθητικό και κινδύνους αξίας πολλών τρισ. δολαρίων. Με τη διάσωση του χρηματοοικονομικού συστήματος, χρειάζεται να ανησυχούμε για την πορεία του δολαρίου, αλλά και για το δημοσιονομικό έλλειμμα. Ειδάλλως, το έλλειμμα -το οποίο μέσα σε οκτώ χρόνια έχει διπλασιασθεί- θα διογκωθεί ακόμη περισσότερο.
Τον Σεπτέμβριο κυκλοφορούσαν φήμες ότι η κυβέρνηση θα λάβει πίσω τα χρήματά της και με τόκο. Αλλά την ώρα που αυξανόταν το κόστος των μέτρων διάσωσης, είναι ολοένα και περισσότερο σαφές ότι αποτελούσε απλώς άλλο ένα παράδειγμα του πόσο πολύ είχαν υποτιμήσει οι χρηματοοικονομικές αγορές το ρίσκο -όπως ακριβώς συνέβαινε όλα αυτά τα χρόνια.
Οι όροι της διάσωσης Μπερνάνκι - Πόλσον ήταν δυσμενείς για τους φορολογουμένους, και παρά το μέγεθός τους, δεν κατάφεραν να δώσουν κίνητρα για μεγαλύτερο δανεισμό.
Η νεο-φιλελεύθερη προσπάθεια για χαλάρωση του ρυθμιστικού πλαισίου εξυπηρέτησε κάποια συμφέροντα. Οι χρηματοοικονομικές αγορές επωφελήθηκαν της απελευθέρωσης των αγορών. Το να έχει η Αμερική τη δυνατότητα πώλησης των ριψοκίνδυνων χρηματοοικονομικών της προϊόντων και να «υφαίνει» έναν ιστό κερδοσκοπίας ανά τον κόσμο μπορεί μεν να εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των εταιρειών της, παρά το υψηλό τίμημα για τους άλλους.
Σήμερα, ο κίνδυνος είναι μήπως τα νέα δόγματα του κεϊνσιανισμού χρησιμοποιηθούν και παρερμηνευθούν ώστε να εξυπηρετήσουν κάποιους με τα ίδια συμφέροντα. Άραγε, έχουν πάρει το μάθημά τους εκείνοι που προώθησαν πριν από δέκα χρόνια την απελευθέρωση των αγορών;
Ή απλώς καταβάλλουν προσπάθειες για την προώθηση «κοσμητικών» μεταρρυθμίσεων -το ελάχιστο που χρειάζεται για να δικαιολογήσει κανείς τα πακέτα διάσωσης, αξίας πολλών τρισ. δολαρίων; Υπήρξε αλλαγή τρόπου σκέψης ή απλώς αλλαγή στρατηγικής; Εξάλλου, υπό τις παρούσες συνθήκες, η επιδίωξη των αρχών του κεϊνσιανισμού φαίνεται ακόμη πιο κερδοφόρα από ό,τι η επιδίωξη του «δόγματος των αγορών»!
Πριν από δέκα χρόνια, την εποχή της ασιατικής κρίσης, είχε γίνει μεγάλη συζήτηση για την ανάγκη μεταρρυθμίσεων της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής «αρχιτεκτονικής». Ελάχιστα ήταν τα αποτελέσματα. Δεν αρκεί μόνο να ανταποκριθούμε με το σωστό τρόπο στην τρέχουσα κρίση, αλλά να προχωρήσουμε και στις μακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις που είναι απαραίτητες για τη δημιουργία μιας περισσότερο σταθερής, μεγαλύτερης ευημερίας και δίκαιη παγκόσμια οικονομία.
JOSEPH E. STIGLITZ, καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, τιμήθηκε το 2001 με βραβείο Νόμπελ Οικονομίας και έχει συγγράψει, σε συνεργασία με την Linda Bilmes το βιβλίο «The Three Trillion Dollar War: The true costs of the Iraq Conflict» (Ο πόλεμος των τριών τρισ. δολαρίων: το πραγματικό κόστος του πολέμου στο Ιράκ).
Friedman Would Be Roiled as Chicago Disciples Rue Repudiation
“When Friedman’s Platonic ideas of free-market virtues are put into practice, they have too often generated a systemic orgy of competitive greed — whose remedies, ironically, entail countermeasures of nationalization,” Marshall Sahlins, an emeritus professor of anthropology, said during the debate, speaking in a room adorned with murals of female students parading through the campus in medieval gowns. Sahlins, 77, noted a few weeks later socialist and capitalist countries alike are regulating or nationalizing financial institutions in a rebuff to Friedman.
Off campus, the global meltdown is stirring anti-Chicago economists, who were voices in the wilderness during decades of lax government oversight of markets. Joseph Stiglitz, who won one of Columbia’s economics Nobels, says the approach of Friedman and his followers helped cause today’s turmoil.
‘Bears the Blame’ “The Chicago School bears the blame for providing a seeming intellectual foundation for the idea that markets are self- adjusting and the best role for government is to do nothing,” says Stiglitz, 65, who received his Nobel in 2001.
University of Texas economist James Galbraith says Friedman’s ideology has run its course. He says hands-off policies were convenient for American capitalists after World War II as they vied with government-favored labor unions at home and Soviet expansion overseas.
“The inability of Friedman’s successors to say anything useful about what’s happening in financial markets today means their influence is finished,” he says.
Instead, Galbraith, 56, says policy-makers are rediscovering the ideas of his father, Harvard professor John Kenneth Galbraith, and economist John Maynard Keynes of the University of Cambridge. Keynes, who died in 1946, argued that governments should spend to combat the unemployment that free markets tolerate. Galbraith, who died in 2006, rejected mathematical models and technical analyses as divorced from reality.”
Jim Rogers on $
… the dollar is a terribly flawed currency.
I hate to say it, but my goodness, they’ve messed up the dollar badly.
So, I don’t like to do it, but I’m going to sell all the rest of my dollars sometime in the next few days, weeks, or months…
Again, I don’t like saying it, but I’m afraid the dollar is going to go the way the pound sterling went.
Τι κάνει ο Ben;
I think bond buyers will go out the risk spectrum seeking some yield, and rates on corporate bonds should come down. Rates on 30-year fixed rate mortgages are heading below 5%. With rates so low money market funds will have trouble covering expenses and I think cash will flow to bank deposit accounts. A growing deposit base will give banks some breathing room and a chance to return to profitability. That might help the “jumbo mortgage” rate to fall below the low 7% area it’s trading at now. This is a key rate to me. A jumbo mortgage can’t be sold to Fannie or Freddie. It can’t be lumped into a securitized collateral bond as here is no market for such things right now. It would be a loan a bank would willingly make knowing it would stay on its books. If I were to look at just one rate for signs of a credit thaw, it would be the jumbo.
The good news the past few weeks has been the market rallying in the face of unrelenting bad news. Since its late November low to yesterday’s close the S&P 500 index is up 24%. A new bull market !!?? The Fed’s moves yesterday are widely interpreted as good news, so don’t be surprised by a sell off. Rallying on bad news and selling off on good news makes a certain amount of sense.
Lehman failed September 15, just about 100 days ago. Since then the stock market has lost about $3 trillion in value. We have had 26 days of a 4% move (up and down) and the government reported that consumers net worth has fallen by $7 trillion in the past year to $56.5 trillion from $63.6 trillion a year ago. The system has been shocked to an extreme and it will take a while to settle out. The typical bottoming process takes some number of months, even up to a year. We are two months into the current attempt. We have had a very nice rally in a bear market, maybe more encouraging than some in that it was into the teeth of worsening news. But I believe it was a bear market rally and while I hope/think the recent lows will prove to be a bottom, I do expect additional tests of those lows in the months ahead.
But I further believe that the Fed’s actions will work. We financed World War II in much the same fashion as the program being implemented now. Bernanke asked for permission for the Fed to issue its own bonds, usually a Treasury Department function. As I wrote the other day, I believe Ben sees the need to drain liquidity from the system (which selling bonds would do) and wants to act at his discretion to stifle any threat of inflation. I do like his longer term view.
Chief Investment Officer of Scotsman Capital Management LLC.













