Barings by Nick Leeson

Τον Φεβρουάριο του 1995, ένας μόνο άνθρωπος οδήγησε στη χρεωκοπία την τράπεζα που χρηματοδότησε του Ναπολεόντιους Πολέμους...

Η Barings Bank ιδρύθηκε στο 1762 και ήταν η αρχαιότερη βρετανική εμπορική τράπεζα καθώς και η προσωπική τράπεζα της Βασίλισσας Ελισάβετ. Κατέρρευσε από έναν χρηματιστή, τον Nick Leeson, των γραφείων της ..Σινγκαπούρης, όπου στάλθηκε για να κερδίσει από στρατηγικές αρμπιτραζ χαμηλού ρίσκου μεταξύ συμβολαίων παραγώγων των χρηματιστηρίων της Σινγκαπούρης και της Οσάκα (Ιαπωνία). Το σκάνδαλο άφησε $1,4 δις τρύπα στους ισολογισμούς της τράπεζας εξαιτίας των ανεξέλεγκτων κερδοσκοπικών παιχνιδιών του trader...

Ο Nick Leeson γεννήθηκε στο Λονδίνο και ξεκίνησε να εργάζεται στην Morgan Stanley. Γρήγορα μετακινήθηκε στην Barings και μετατέθηκε αρχικά στην Τζακάρτα (Ινδονησία) για να εξιχνιάσει μια υπόθεση £100 εκ. που σχετιζόταν με εργασίες back-office και όταν το κατέφερε σε δέκα μόλις μήνες είδε την αναγνώριση στο πρόσωπό του να εκτοξεύεται. Το 1992, μετά από την επιτυχία του, μετατέθηκε ξανά στην Σινγκαπούρη και πήρε προαγωγή σε Γενικό Διευθυντή. Είχε μάλιστα και το προνόμιο να προσλαμβάνει και να απολύει υπαλλήλους. Η εμπειρία του ως χρηματιστής ήταν μικρή όμως γρήγορα πήρε την πιστοποίηση για το Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων της Σινγκαπούρης [Singapore Mercantile Exchange (SIMEX)] μαζί με τους χρηματιστές του γραφείου του.
Αυτός και οι υπάλληλοί του είχαν την δυνατότητα να πραγματοποιούν δύο ειδών συναλλαγές:
1. Αγοροπωλησίες σε ΣΜΕ (futures) και Δικαιώματα Προαίρεσης (options) ύστερα από εντολές πελατών ή άλλων εταιρειών της Barings, και
2. Αρμπιτράζ τιμών (arbitrage) σε ΣΜΕ του Nikkei που διαπραγματεύονταν στο SIMEX και στο Χρηματιστήριο της Οσάκα (Ιαπωνία)
Σημειώνεται ότι τέτοιο αρμπιτράζ θεωρείται χαμηλού ρίσκου στρατηγική και ο Leeson με την ομάδα του θα απολάμβαναν μικρά κέρδη και δεν θα εμπλέκονται σε κερδοσκοπικά παιχνίδια.

Ως Γενικός Διευθυντής, ο Nick Leeson παρέβλεψε ότι οι λειτουργίες των αγοροπωλησιών και του back-office είναι ξεχωριστές και ελαχιστοποίησε τις απαραίτητες διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου που όλα τα ιδρύματα εφαρμόζουν. Επιπλέον, το ανώτερό του management, επειδή προερχόταν κυρίως από τη εμπορική λειτουργία της Τράπεζας, δεν εκτίμησε σωστά τους κινδύνους που ενέχουν οι αγοροπωλησίες επί πααργώγων, ενώ δεν υπήρχε και κάποιος υπέυθυνος να επιβλέπει τους χειρισμούς του Leeson.

Η έλλειψη επίβλεψης στον 28χρονο Nick Leeson τον βοήθησε να ξεκινήσει χωρίς έγκριση κερδοσκοπικές συναλλαγές με ΣΜΕ στον Nikkei 225 και σε ομόλογα του Ιαπωνικού Κράτους. Ως γνωστόν, τα ΣΜΕ είναι στοιχήματα για το πάνω ή κάτω της αγοράς, έχουν μεγάλο δείκτη μόχλευσης (leverage) - "παίζεις" για κέρδος των 100 μονάδων έχοντας κεφάλαιο μόλις 10-20% αυτών - και υπάρχει η πιθανότητα να απολαύσεις φανταστικά κέρδη ή δυσβάσταχτες απώλειες. Ακριβώς αντίθετα από τη δουλειά που η Barings έστειλε τον Leeson να κάνει στη Σινγκαπούρη...

Η δουλειά γινόταν από τον μυστικό λογαρισμό 88888...

Έχανε χρήματα από το ξεκίνημα. Αύξησε τα στοιχήματά του και στο τέλος του 1992, ο λογαριασμός 88888 έγραφε £2 εκ. ζημιές. Ένα χρόνο μετά £23 εκ. και στο τέλος του 1994 £208 εκ... Οι επικεφαλείς στο Λονδίνο δεν είχαν ιδέα... Ως χρηματιστής, ο Nick Leeson, είχε μάλλον κακή τύχη...
Στα μέσα Φεβρουαρίου 1995 είχε ανοίξει μια τρομακτική θέση:
- 50% των ανοικτών θέσεων στο ΣΜΕ του Nikkei 225
- 85% των ανοικτών θέσεων στα ΣΜΕ των Γιαπωνέζικων κρατικών ομολόγων [JGB (Japanese Government Bond)]
Προφανώς, η αγορά το γνώριζε και έπαιζε εναντίον του... Στοιχημάτισε στην ανάκαμψη του Γιαπωνέζικου Χρηματιστηρίου και γνώρισε απίστευτες ζημιές όσο αυτό συνέχιζε να πέφτει...

Τον Ιανουάριο του 1995, ένας δυνατός σεισμός οδήγησε τον Nikkei 225 1000 μονάδες κάτω και μαζί του την Barings... Ο Leeson, ενεργώντας σαν άπειρος χρηματιστής, συνέχιζε να αγοράζει συμβόλαια με την ελπίδα να ξανακερδίσει όσα είχε ήδη χάσει, τη στιγμή που ακόμα και οι καλύτεροι σπεκουλαδόροι καταλαβαίνουν το λάθος τους...

Από την άλλη, ο Leeson για να μην προκαλέσει υποψίες στο Λονδίνο με τις κινήσεις του λογαριασμού 88888, έγραφε ανύπαρκτα κέρδη σε άλλους λογαριασμούς. Το 1994, "ανακάλυψε" £29 εκ. και συνέχιζε να πλασάρεται ως ένας από τους καλύtερους χρηματιστές της Barings και να εισπράττει bonus!!!
Οι απολαβές του τότε, εκτός από το μισθό των £50,000 ετησίως, ήταν μηνιαίο ενοίκιο των $9,000 και bonus £130,000 που του επέτρεπαν να έχει και πλούσια κοινωνική ζωή με την σύζυγό του.

Μετά από μια σειρά από ψέμματα και πλαστογραφήσεις εγγράφων, ο Leeson με τη σύζυγό του πήραν το αεροπλάνο για την Κουάλα Λαμπούρ (Μαλαισία). Τότε, τα κεντρικά του Λονδίνου ανακάλυψαν το πρόβλημα. Η ζημιά έπιασε τα £827 εκ. ή $1.4 δις. Τον Φεβρουάριο του 1995, η αρχαιότερη βρετανική τράπεζα δεν κατάφερε να κλείσει το margin call του SIMEX... και δήλωσε πτώχευση...

Στις 3 Μαρτίου 1995 ο Leeson και η σύζυγός συνελήφθησαν στην Φρανκφούρτη και εκείνη τη μέρα η Ολλανδική τράπεζα ING αγόρασε την Barings για £1!!!! Αναγνωρίζοντας βέβαια όλα τα χρέη της...

Ο Nick Leeson δικάστηκε στην Σινγκαπούρη και καταδικάστηκε για απάτη σε 6 1/2 χρόνια, όπου του διαγνώστηκε καρκίνος. Επέζησε του καρκίνου εντός της φυλακής και έγραψε την αυτοβιογραφία του (“Rogue Trader”) όπου απαρίθμησε τις ενέργειές του στο σκάνδαλο. Αποφυλακίστηκε λόγω καλής διαγωγής τον Ιούλιο του 1999.

Οι απώλειες που δημιούργησε ο Leeson οφείλονται σε χρηματιστηριακό τζόγο, καθώς οι αγοροπωλησίες του ήταν βασισμένες στα συναισθήματα του για την κίνηση του δείκτη παρά σε "υπολογισμένο ρίσκο" (calculated risk). Μετά την κατάρρευση της τράπεζας, ξεκίνησε μια συζήτηση για την χρήση των παραγώγων προϊόντων. Σημειώνω, ως προσωπική άποψη, ότι η χρήση τους για αντιστάθμιση κινδύνου (hedging) και ελαχιστοποίηση του ρίσκου των χρηματοικονομκών επενδύσεων είναι ενδεδειγμένη.

πηγές:
http://news.bbc.co.uk/1/hi/business/4288271.stm http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/375259.stm http://www.erisk.com/Learning/CaseStudies/Barings.asp http://www.riskglossary.com/link/barings_debacle.htm http://en.wikipedia.org/wiki/Barings_Bank

Προσωπικό website:
http://www.nickleeson.com/

Αυτά είναι άρθρα!

Ας πόύμε κι ένα καλό λόγο!

Η ελληνική αγορά μπορεί να διανύει τουλάχιστον την τέταρτη σοβαρή επενδυτικά δεκαετία, όμως σίγουρα οι περισσότεροι ασχολούμενοι με αυτήν δεν διαθέτουν την κατάλληλη παιδεία. Καλά, για τους εγχώριους επενδυτές, από τον μπάρμπα Μήτσο μέχρι τους διαχειριστές pension funds, ας μην πούμε κάτι... Θα τιμωρηθούν! Και πάλι δυστυχώς δεν θα μάθουν...

Ας μάθουν όμως κάποια πράγματα οι δημοσιογράφοι, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν είχαν την ευκαιρία να ..κάτσουν σε θρανίο για να μάθουν πέντε βασικά... Όμως το κάνεις ένα σωστό ρεπορτάζ ή απλά να φτιάξεις χώρο σε μια ιστοσελίδα για ενημέρωση των "επενδυτών" από τις "έγκυρες πένες" των "αναλυτών" δεν είναι κάτι δύσκολο...

Κάτι τέτοιο έφτιαξε ο Νίκος Χρυσικόπουλος του euro2day.gr και μπορούμε να το απολαύσουμε όσοι ενδιαφερόμαστε...
http://www.capital.gr/news.asp?Details=284530

Μπράβο στον δημοσιογράφο, που απλά συγκένρωσε τις δουλειές άλλων και έφτιαξε ένα ωραίο πίνακα με τις τιμές-στόχους αναλυτών κατά το τελευταίο δίμηνο...

Μια αρχή είναι κι αυτό...

Τέλος, στον εν λόγω πίνακα:
- μερικά κρατικόχαρτα έχουν αναλύσεις που τα στέλνουν ακόμα πιο χαμηλά
- γενικά, πολύ επάνω είναι οι εκτιμήσεις...
- μου αρέσει που βλέπω ξένες τράπεζες να δίνουν τιμές για ΧΑΑ
- μέτρησα 32 διαφορετικά χαρτιά που παρακολουθούνται στενά

Επιτήρηση...

Άργησα λίγο να γράψω για τις επικείμενες αλλαγές του κανονισμού του ΧΑ σχετικά με την επιτήρηση και τα κριτήριά της... και αυτό λόγω απογοήτευσης.

Είπαμε και άλλοτε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να ανήκει στις τριτοκοσμικές χώρες, οι έχοντες τα χτένια και τα γένια μας το αποδεικνύουν κάθε τόσο...

Πάμε από την αρχή, μπας και το εμπεδώσουμε...

Το μεγάλο και στιβαρό, η παράδοση, η φινέτσα, το class και όλα τα συναφή διακρίνονται από την πρακτική, η οποία αν είναι δυνατόν δεν αλλάζει ποτέ, για τίποτα και για κανέναν! Όποιος θέλει να μπει στο club προσαρμόζεται στους κανόνες του και ποτέ δεν αλλάζουν οι κανόνες για να μπει κάποιο καινουριο μέλος!

Με το να αλλάζουμε έτσι τους κανονισμούς του ΧΑΑ:
α. λέμε ότι κάτι κάνουμε, ότι "παράγουμε έργο"
β. οδηγούμε σε μεγαλύτερα μαγειρέματα τους ισολογισμούς για αντέξουν τα νέα κριτήρια
γ. βοηθάμε ή θάβουμε όποιους θέλουμε
δ. παραβαίνουμε τους κανόνες μιας ανοικτής αγοράς, η οποία μας έχει πια αποδείξει - κυρίως λόγω των ξένων που μπήκαν παντού - ότι μπορεί να τιμωρήσει όποιους δεν βγάζουν αποτελέσματα ή προσπαθούν να κοροϊδέψουν

Αν σας ενδιαφέρουν οι αλλαγές στους κανονισμούς:
http://financial.kathimerini.gr/?page=news_home_details&new_id=18835
http://www.isotimia.gr/article/greek/39066/1/index.htm

Εμείς έχουμε πληθωρισμό;

Όταν γράφω "εμείς", εννοώ τον δυτικό ανεπτυγμένο κόσμο... όταν είναι στο ...2.200% ο πληθωρισμός στη Ζιμπάμπουε!!!

Μπορεί να διανοηθεί κάποιος ένα κόσμο, όπου:
- πληθωρισμός = 2,200%
- επιτόκιο = 500%
- συναλλαγματική ισοτιμία με $ = 250 μονάδες εγχώριου νομίσματος προς 1 δολάριο
(εντάξει, κι εμείς αλλάξαμε 340.75 δραχμούλες προς 1 ευρώ...)

Από τους λίγους λαούς με ανεπτυγμένη την ικανότητα να συναλλάσονται όταν ο πληθωρισμός είναι στα ύψη είναι οι Τούρκοι, οι οποίοι μπορούσαν τα προηγούμενα χρόνια - σήμερα ο πληθωρισμός τους είναι μόλις 50-60% - να αλλάζουν τις τιμές των αγαθών δυο-τρεις φορές κατά τη διάρκεια της ίδιας μέρας!!!

Και να μην πούμε τίποτα για οικονομική και πολιτική κρίση...

Απλά, αυτός είναι ίσως ο σοβαρότερος λόγος που θεωρώ ότι το βήμα της χώρας μας προς την ΟΝΕ ήταν σωστό: τα ίδια θα πάθαινε το κράτος μας - άντε σε σχετικά μικρότερο βαθμό - εάν δεν είχαμε εισχωρήσει στην ΟΝΕ. Τέτοια έπαθαν πριν μερικά χρόνια χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπου μεταξύ άλλων .. έκλεισαν τις πόρτες τους οι Τράπεζες!
Φανταστείτε - γιατί μάλλον δεν θα το ζήσουμε - να έχουν κλείσει τις πόρτες τους οι τράπεζες και να μην μπορείς να πάρεις πίσω τις λίγες καταθέσεις σου...

Θυμίζω, σήμερα απολαμβάνουμε:
- πληθωρισμό περίπου 3.5% (στα χαρτιά, στην αγορά της χώρας μας είναι σίγουρα υψηλότερος, πάντως κάτω από 10%)
- επιτόκιο Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας 3.75%
- σταθερή ισοτιμία με τις υπόλοιπες χώρες ΟΝΕ και μικρές διακυμάνσεις με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, με τις ΗΠΑ μόνο έχουμε ups&downs από το 0.80 στο 1.25 $/€

Την αλήθεια την μαθαίνεις απ' έξω!

Πολύ καλή ανάλυση της ιστορίας, η οποία φωτίζει όλες τις πλευρές!

Το ελληνικό ”φιάσκο” μένει στο προσκήνιο - των Kerin Hope και Gillian Tett

(τα bold δικά μου)

Το πρωί της περασμένης Παρασκευής η αμερικανική επενδυτική τράπεζα JP Morgan εξέδωσε μια μυστηριώδη και κάπως υποτιμητική ανακοίνωση: προσφερόταν να επαναγοράσει δομημένο ομόλογο 280 εκατ. ευρώ που είχε διακανονιστεί για την κυβέρνηση στην Αθήνα.
”Με δεδομένα τα ερωτηματικά που έχουν προκύψει όσον αφορά στο τι συμβαίνει με αυτό το ομόλογο... η πρότασή μας να επαναγοράσουμε το ομόλογο και να λήξουμε το swap θα βοηθήσει να υπάρξει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για όλους τους εμπλεκομένους” ανέφερε η JP Morgan.
Αν η ανακοίνωση είναι περίεργη, το δράμα που έχει εκτυλιχθεί στο παρασκήνιό της είναι ακόμη πιο περίεργο.
Γιατί πίσω από αυτό το ομόλογο των 280 εκατ. ευρώ βρίσκεται ένα πικρό ελληνικό πολιτικό σκάνδαλο που έχει ήδη προκαλέσει την απόλυση κορυφαίου θεσμικού διαχειριστή της Ελλάδας. Επίσης, εγείρει ερωτηματικά για τη χρήση των δομημένων εργαλείων στις ευρωπαϊκές αγορές που εμφανίζουν περιορισμένο βαθμό εξειδίκευσης.

Η ιστορία ξεκίνησε τον Φεβρουάριο, όταν η αμερικανική τράπεζα ανέλαβε ομόλογο 280 εκατ. δολαρίων και constant maturity swap (CMS) εκ μέρους του ελληνικού Υπουργείου Αμύνης. Το 12ετές εργαλείο έχει σταθερό κουπόνι 6,25% για τα δύο πρώτα χρόνια και κυμαινόμενο κουπόνι για τα υπόλοιπα, με βάση την απόκλιση μεταξύ του 10ετούς και του 2ετούς επιτοκίου swap στο Euromarket.
Τα τελευταία χρόνια οι συμφωνίες αυτού του είδους αποτελούν ελκυστική και διαδεδομένη επιχείρηση για τις επενδυτικές τράπεζες, γιατί αυτά τα εργαλεία κατά κανόνα δίνουν στις κυβερνήσεις τη δυνατότητα φθηνού δανεισμού (στη συμφωνία του Φεβρουαρίου, για παράδειγμα, το δανειστικό κόστος της Αθήνας μειώθηκε περίπου 28 μονάδες βάσης).
Η δόμηση όμως ήταν περίεργη από πολλές απόψεις. Μολονότι η JP Morgan συνήθως δίνει στα ομόλογά της ένα δημοσιοποιημένο νούμερο αναγνώρισης, αυτή η συμφωνία παρέμεινε εμπιστευτική, προφανώς επειδή χρησιμοποιήθηκε για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού. Αντί να το πουλήσει σε μια μεγάλη ομάδα επενδυτών, η αμερικανική τράπεζα το έθεσε όλο στη διάθεση του North Asset Management, ενός hedge fund με έδρα στο Λονδίνου, το οποίο λειτουργούν δύο Έλληνες χρηματιστές που άλλοτε δούλευαν σε οίκους όπως η Morgan Stanley και η Vereins Bank.Η North στη συνέχεια το πούλησε στην τράπεζα Hypovereins, η οποία το πέρασε στην ελληνική χρηματιστηριακή Ακρόπολις, που με τη σειρά της το πούλησε σε τέσσερα από τα μεγαλύτερα ασφαλιστικά ταμεία της Ελλάδας.
Όλοι όσοι συμμετείχαν σε αυτή την αλυσίδα δηλώνουν ότι λειτούργησαν με καλή πίστη. Η JP Morgan, για παράδειγμα, αρνείται κάθε κατηγορία και δηλώνει ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθουν σε ό,τι έγινε με το ομόλογο μετά την τοποθέτηση. Η North, εν τω μεταξύ, υποστηρίζει ότι ήταν απλώς ενδιάμεσος στην αγορά και πώληση του ομολόγου.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι τα ασφαλιστικά ταμεία έκαναν μια πολύ κακή συμφωνία. Τα επτά τελευταία εργαλεία CMS που έχει εισαγάγει η Αθήνα έχουν πολύ κακή εμφάνιση. Αυτό κανονικά σημαίνει ότι τα εργαλεία αυτού του είδους θα πουληθούν με έκπτωση. Ενώ όμως η JP Morgan πούλησε το εργαλείο στη North στο 92,95% της ονομαστικής αξίας του, τα ταμεία πλήρωσαν την ονομαστική αξία.
Έτσι, η ελληνική πολιτική ηγεσία έρχεται σε δύσκολη θέση έναντι της διεθνούς βιομηχανίας επενδυτικών τραπεζών. Οι διεθνείς τραπεζίτες πιστεύουν ότι ο πραγματικός ένοχος είναι τα σχετικά χαλαρά στάνταρ στα 200 κρατικά ασφαλιστικά ταμεία και στους εγχώριους χρηματιστές. Έπειτα από αυτό το σκάνδαλο οι αρχές της κεφαλαιαγοράς ανακάλεσαν την άδεια της Ακρόπολις κι έθεσαν την εταιρία σε καθεστώς ρευστοποίησης.Οι ελληνικές αρχές καταπολέμησης του οικονομικού εγκλήματος ερευνούν κατηγορίες για πιθανό ”λάδωμα” στελεχών των ασφαλιστικών ταμείων από την Ακρόπολις. Η χρηματιστηριακή αρνείται κάθε κατηγορία.
Εν τω μεταξύ, το υπουργείο Οικονομικών απαγόρευσε στα ταμεία να αγοράζουν δομημένα προϊόντα όσο τελούν υπό ειδική έρευνα.
Αρκετοί παρατηρητές όμως εκτιμούν ότι υπάρχει ευρύτερη ανάγκη εκσυγχρονισμού του management στα κρατικά συνταξιοδοτικά ταμεία, τα οποία διαχειρίζονται κεφάλαια άνω των 30 δισ. ευρώ. Τα περισσότερα ταμεία διαχειρίζονται πολιτικά διορισμένα πρόσωπα, που δεν έχουν την οικονομική ειδίκευση ή την προηγουμενη εμπειρία της διαχείρισης κεφαλαίων, υπό την εποπτεία της Κεντρικής Τράπεζας. Σε πολλά ταμεία τις επενδυτικές συμβουλές προσφέρει ανεπίσημα κάποια χρηματιστηριακή η οποία και εκτελεί τις συναλλαγές. Για να ολοκληρωθεί μια συμφωνία αρκεί συχνά μια ανταλλαγή φαξ και στη συνέχεια αυτή εγκρίνεται από την Κεντρική Τράπεζα.
”Έπειτα από κάθε εκλογική αναμέτρηση, η επερχόμενη κυβέρνηση αντικαθιστά τα Δ.Σ. και τους διαχειριστές των ταμείων. Αυτή η απουσία συνέχισης και η έλλειψη επαγγελματικής διαχείρισης δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου μπορούν να ληφθούν εσφαλμένες αποφάσεις και να μη γίνει σωστή αναφορά των ατασθαλειών”, αναφέρει Έλληνας τραπεζίτης.

Τα ταμεία είναι υποχρεωμένα από τον νόμο να επενδύουν τουλάχιστον 77% των ενεργητικών τους σε ελληνικά χρεόγραφα, μέτρο που βοηθά στη μείωση του ελληνικού δημόσιου ελλείμματος, επειδή οι συναλλαγές μεταξύ διευθύνσεων της κυβέρνησης δεν θεωρούνται καθαρό χρέος με βάση τα κριτήρια του Μάαστριχτ. Οπότε, η αναλογία χρέους προς ΑΕΠ της Ελλάδας διατηρείται στο 105% και όχι στο 120% του ΑΕΠ -μέγεθος διπλάσιο από το αποδεκτό για τα μέλη της ευρωζώνης. Το υπόλοιπο 23% των ενεργητικών τοποθετείται σε ελληνικές μετοχές και ακίνητη περιουσία, που θεωρούνται πιο ριψοκίνδυνη επένδυση.
Αν και η Ελλάδα ήρε όλους τους ελέγχουν κεφαλαίων όταν εισήλθε στην ευρωζώνη το 2001, τα ταμεία δεν επιτρέπεται να κάνουν επενδύσεις στο εξωτερικό. Μια επιτροπή συμβούλων υπό την προεδρία του κ. Παναγιώτη Θωμόπουλου, αντιπροέδρου της Κεντρικής Τράπεζας, είχε δημιουργηθεί από την προηγούμενη σοσιαλιστική κυβέρνηση για να βοηθήσει τα ασφαλιστικά ταμεία στις επενδυτικές στρατηγικές τους. Αλλά η επιτροπή δεν έχει συσκεφθεί μετά το 2004.
Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι η Κεντρική Τράπεζα έπρεπε να έχει παρέμβει στις επενδυτικές δραστηριότητες των ταμείων όσον αφορά στα δομημένα ομόλογα.
”Σε ένα χαρτοφυλάκιο ασφαλιστικού ταμείου υπάρχει οπωσδήποτε χώρος για δομημένα ομόλογα -ίσως 1% ή 2%. Αλλά τα ταμεία εδώ δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν ποια είναι η ορθή αξία” λέει ένας διεθνής τραπεζίτης. Ορισμένα ταμεία προσπαθουν τώρα να βελτιώσουν τις δραστηριότητές τους.
Το πιεστικό ερώτημα είναι εάν θα δεχτεί η ελληνική κυβέρνηση την προσφορά της JP Morgan να επαναγοράσει το ομόλογο. Εάν ναι, θα γλιτώσουν τα ταμεία από ζημίες. Δεν είναι όμως σίγουρο ότι θα δεχτούν όλες οι πλευρές κάτι τέτοιο. Και εάν τελικά γίνει, ίσως απαιτηθούν μετά αντιστροφές και σε άλλα ζημιογόνα εργαλεία. Η υπόθεση δεν αποκλείεται πάντως να έχει κι άλλα ”θύματα”.

(24/04/07 - 11:47)
ΠΗΓΗ: FT.com
http://www.euro2day.gr/articles/127949/

Πληθωρισμός και επιτόκια ΙΙΙ

Επειδή κάποια θέματα πρέπει να τελειώνουν..

1. Η εμπειρία της δεκαετίας του 1970, με την εμφάνιση του στασιμοπληθωρισμού και την ουσιαστική κατάρριψη των δυνατοτήτων της καμπύλης Philips να αντισταθμίζει όποτε χρειαστεί τον πληθωρισμό με ανεργία ή αντίστροφα
2. Το πασπαρτού που λέγεται επιτόκιο και θεωρητικά ακόμα και σήμερα ανοίγει τα πάντα: πληθωρισμό-ανεργία-δανεισμό-χρηματιστήρια... Αν και για 'μένα προσωπικά, η σημασία του επιτοκίου αν και πρωτεύουσα φθίνει...
3. Η σημασία των ρυθμών ανάπτυξης: από τους οικονομολόγους και το κράτος έως τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, όλοι θέλουν ανάπτυξη (συχνά με αδιαφορία για τις επιπτώσεις..)
4. Το σιωπηρό κοινωνικό συμβόλαιο των δυτικών οικονομιών περί ύπαρξης ανεργίας - που πλήττει λίγους - και καταπολέμησης του πληθωρισμού - που πλήττει όλους

Όλα τα παραπάνω έχουν δώσει θέση σε νέο αντισταθμιστή του πληθωρισμού, που δεν είναι πια η ανεργία αλλά η οικονομική ανάπτυξη, ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης.
Ο στασιμοπληθωρισμός φοβίζει όχι γιατί προϋποθέτει ανεργία για την οικονομία αλλά γιατί δεν υπάρχει ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης... Η ανεργία άλλωστε είναι καλή όταν επιθυμείς φτηνό εργατικό δυναμικό..

Πάμε σ' αυτό που καίει όλους τους οικονομολόγους του πλανήτη: την φορά των αμερικανικών επιτοκίων, πάνω ή κάτω; Από κοντά και η Wall, ο ναός...
Πάνω η Wall, όταν:
- έχουμε αποθέρμανση του πληθωριστικού κινδύνου - μάλλον αυτό δείχνει να συμβαίνει
- συνεχίζεται η ισχυρή κερδοφορία των αμερικανικών επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των επενδυτικών τραπεζών
- δεν ανέβαίνουν τα επιτόκια και συνεπώς οριστικά δεν έχουμε πληθωρισμό

Και πριν κλείσουμε το θέμα, ας ανοίξουμε ένα ακόμα πιο δύσκολο...
Την ίδια ώρα που ο Dow κάνει νέα ρεκόρ, το δολλάριο γκρεμίζεται, το λεγόμενο smart money είναι full short στο δολλάριο...
Μια νέα ισορροπία τρόμου έχει ξεκινήσει!

Ευρωπαϊκή Περιφερειακή Ανάπτυξη έως 2012

Εκτός από δίσεκτο έτος και χρονιά Ολυμπιακών Αγώνων το 2012, αποφασίστηκε από την UEFA η διεξαγωγή του EURO 2012 από την υποψηφιότητα Πολωνίας - Ουκρανίας!

Δεν ήταν απλή απόφαση, αντίθετα κάργα μελετημένη και στον δρόμο που χάραξε η παγκοσμιοποίηση για την Νέα Ευρώπη, η οποία περιλαμβάνει τις δύο χώρες.
http://www.uefa.com/newsfiles/529032.pdf
Ηττημένοι της διαδικασίας οι τις τελευταίες μέρες σίγουροι Ιταλοί, με νωπή την κατάκτηση του Mundial του 2006, και η υποψηφιότητα της Κροατίας/Ουγγαρίας, η οποία μάλιστα δεν πήρε ούτε μία (1) ψήφο!!

Πρόεδρος της UEFA πλέον ο Μισέλ Πλατινί, Γάλλος, 10άρι της Juventus στα '80s και με ωραίο παιχνίδι πριν την πρόσφατη εκλογή του.

Άγρια πανηγύρια στην Βαρσοβία και ξέφρενα πάρτυ στο Κίεβο. Μού θύμησαν Έλληνες που περίμεναν τους ΟΑ, το 1990 και το 1996. Που να ξέραν...

Όλα είναι για πούλημα, το μόνο που αλλάζει είναι ο αγοραστής, που μπορεί να είναι:
- τακτικός στα ψώνια του (όπλα, τσιγάρα, αλκοόλ, fast food, πετρέλαιο ή δάνεια)
- νέος αγοραστής (ψάρι) του προϊόντος ή της υπηρεσίας
Η δευτερή κατηγορία θεωρείται επιτυχημένο άνοιγμα της αγοράς σε νέους καταναλωτές και οργανική ανάπτυξη για τον πωλητή, όλα με όρους καπιταλισμού.

Επίσης, προϊόν όπως το EURO 2012 σου τυχαίνει πλέον σπάνια! Και η πολιτική απόφαση κάνει τη διαφορά και κρίνει τον νικητή, μην ξεχνιόμαστε και νομίζουμε ότι ξεσκονίζουν τους φακέλους...

Διαβάστε δηλώσεις αξιωματούχων, με την ευκαιρία της ανάληψης, μερικοί είναι και πολύ γνωστοί στη χώρα μας.
Σεργκέι Μπούμκα, πρόεδρος της Ουκρανικής Ολυμπιακής Επιτροπής (Γιάννα της Ουκρανίας!):
"Ευχαριστούμε την UEFA που μας οδηγεί κάπου που θα φτάναμε σε 15-20 χρόνια από μόνοι μας, μας χαρίζει οικονομική σταθερότητα!"
Ολέγκ Μπλαχίν, προπονητής εθνικής ομάδας Ουκρανίας:
"..με την ευκαιρία του 2012 θα βρούμε πολλά νέα ταλέντα!"
Δήμαρχος Κρακοβίας:
"θα είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι να φιλοξενήσουμε τις ομάδες και τους φίλους του ποδσφαίρου απ' όλη την Ευρώπη"

Όλοι ευχαριστούν την UEFA γιατί προσφέρει οικονομική σταθερότητα, δυνατότητα για εσωτερικούς ανταγωνισμούς και τουρισμό, όλα αυτά για την ανάπτυξη της οικονομίας των δύο χωρών, που χωρίς την ανάληψη της διοργάνωσης ίσως να περνούσαν 30-40 χρόνια για να φτάσει σε επίπεδο την ανεπτυγμένη καπιταλιστική Παλαιά Ευρώπη.

[Παρένθεση: απ' όσο θυμάμαι, ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ (που βγαίνει από ΧΑΑ) έχει παρουσία στη Πολωνία και η μόνο EUROBANK και στις δύο χώρες (κοιτάει τόσο μπροστά).]

Πάμε στα ζουμερά:

Οι δύο χώρες μπορεί να πανηγυρίζουν, αλλά βλέπουν μόνο το τυρί.
1. Η ΕΕ, η UEFA, το ΝΑΤΟ και δεν ξέρω ποιος άλλος θα μπλεχτούν στα εσωτερικά της κάθε χώρας. Πρόσχημα μεγάλο η ασφάλεια, η ορθή εκμετάλευση των διατιθέμενων πόρων και η τήρηση των σφικτών χρονοδιαγραμμάτων.
2. Τα μεγάλα φιλέτα κάθε χώρας θα πάνε σε διεθνείς επενδυτές... Πρόβλεψη είναι αυτή και μόνο... Αλλά εμπειρία αγοράζεις μόνο από αυτούς που έχουν ήδη διεξάγει τέτοιες διοργανώσεις, π.χ. παραγωγή των τηλεοπτικών μεταδόσεων κλπ.
Και βέβαια θα ακολουθήσουν και επενδύσεις εκτός της διοργάνωσης, όλες προς ξένους επενδυτές..
3. Η διαφήμιση, ειδικά της Ουκρανίας που μέχρι σήμερα είναι γνωστή από τη Εurovisioνική Rooslana, θα είναι τα κορίτσια της... Νομίζω ότι και η Πολωνία κατα καιρούς βγάζει αξιόλογα ταλέντα στο χώρο του ..μόντελινγκ! Συνεπώς, όλη η υφήλιος θα μάθει τι βγάζουν αυτές οι χώρες, που μην ξεχνάμε ότι κατά κύριο λόγω είναι αγροτικές οικονομίες, η Ουκρανία έχει τη φήμη του σιτοβολώνα της Ρωσίας και της Ευρώπης ενώ η Πολωνία έχει περισσότερους αγρότες απ' όση όλη η ΕΕ μαζί!!! Περιμένω το μέγεθος των υπηρεσιών στο ΑΕΠ τους ως ποσοστό να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια. Θα μπούνε κι αυτές στο τραίνο της ανάπτυξης... Για να μην μιλήσουμε για την ανάπτυξη του αρχαιότερου επαγγέλματος...
4. Όταν όλοι εκφράζουν δημόσια τις ευχαριστίες τους προς την UEFA τόσο εύκολα, τι εξυπηρετήσεις είναι διατεθιμένοι να κάνουν όταν τα "μεγάλα κεφάλια" το ζητήσουν; Το πολιτικό σύστημα αυτή τη στιγμή στην Ουκρανία νοσεί και υπάρχουν τρομερές αντιπαραθέσεις μεταξύ του Προέδρου και του Πρωθυπουργού... Το ρευστό πολιτικό σύστημα θα διαμορφωθεί μέχρι το 2012 - δεν ξέρω προς όφελος ποιου, πάντως όχι των δύο χωρών - προς όφελος και της πολιτικής σταθερότητας, ενδεχομένως και του δικομματισμού, η οποία είναι ..αναγκαία για την ασφαλή και άψογη τέλεση της διοργάνωσης!
5. Ποιος ευρωπαίος δεν θα θέλει να πάει στις δύο αυτές χώρες για bachelor party ή να παρακολουθήσει ..αγώνες;

http://www.uefa.com/uefa/keytopics/kind=4194304/newsid=529061.html http://www.uefa.com/uefa/keytopics/kind=4194304/newsid=529531.html

Η ρουλέτα του ..Πίκουλα!

Καιρό είχα να κάνω κουβέντα μόνο για ΧΑΑ!
Συνάντηθηκα με ασχολούμενο ΜΟΝΟ με το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΑΞΙΩΝ της Αθήνας ήδη από τη δεκαετία του 1970 και ιδιαίτερα αισιόδοξο!
Μέσα σε πέντε λεπτά μοιράστηκε το χαρτοφυλάκιο που επιθυμεί επιπλέον να αγοράσει κιόλας από Δευτέρα... Εντάξει, υπάρχουν και εξαρτημένοι...

Μετά από μια μικρή επεξεργασία όσων στοιχείων μάζεψα, σας παρουσιάζω διάφορα άλογα, όσοι διαβάζετε monday-to-friday την εφημερίδα ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ θα τα έχετε ξαναδιαβάσει!
Η σειρά προκύπτει από το ύψος των ΚΜΦ 2006 σε φθίνουσα διάταξη:οι τιμές είναι της 20/4/2007, καί:
όπου: ΚΜΦ=κέρδη μετά φόρων, %ΑΚ=ποσοστό αύξησης ΚΜΦ, beta=συντελεστής μεταβλητότητας beta, P/E=Price/Earnings ratio, ή τιμή προς κέρδη, DIV=μέρισμα, DIV%=μέρισμα/τιμή, 21: προκύπτει από την πράξη 21-P/E-3%(πληθωρισμός)=3, π.χ. για ΜΥΤΙΛ.
n/a=δεν υπάρχει (δεν το βρήκα)
Πηγές: Ναυτεμπορική, Πήγασος ΑΧΕΠΕΥ
Το συνολικό beta είναι περίπου 1.5, το συνολικό μέρισμα περίπου 1.6% και το P/E 16.
Αν βγάλουμε έξω το beta που μάλλον είναι υψηλό, μέρισμα και P/E στα μεγέθη της αγοράς.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να φτιάξεις χαρτοφυλάκια. Ένας από αυτούς είναι να πετάξεις βελάκια σε μία εφημερίδα που έχει κολλήσει στον τοίχο, κι ότι κάτσει..
Αν θέλεις, μπορείς να βάλεις κι ένα πίθηκο να πετάει τα βελάκια..
Οι τυχαίες έρευνες με πίθηκους κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1990, απέναντι στις επιδόσεις επαγγελματιών διαχειριστών κεφαλαίων, δεν έδειξαν ότι είναι σημαντικό να έχεις σπουδάσει χρηματο-οικονομικά 2-3 χρόνια!
Η τυχαιότητα βλέπετε, Α Random Walk Down Wall Street!

Πληθωρισμός και επιτόκια ΙΙ

Σήμερα, η σύγκλιση όλων των οικονομιών αυτού του κόσμου έχει οδηγήσει τον πληθωρισμό σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Ίσως και να μην έχουμε ξαναβρεθεί σε τέτοια επίπεδα ποτέ ξανα όλοι μαζί.
Σκεφτείτε ότι ο χαμός με την Τράπεζα της Αγγλίας έχει να κάνει με το ότι ο πληθωρισμός ξεπέρασε το ..3%!!!
Αλλά επειδή τα περισσότερα χρήματα είναι από Αμερική μεριά, η ανησυχία όντως προέρχεται από τον εκεί πληθωρισμό.
Ο Πρόεδρος της FED όπου σταθεί κι όπου διαβεί μιλάει για την ετοιμότητά του να αναχαιτήσει τον πληθωριστικό κίνδυνο... Που δεν είναι σοβαρός κατά τη γνώμη μου, ίσως είναι και σημάδι "υγείας" να έχουμε σε βραχυχρόνια περίοδο πληθωρισμό.
Όπως είναι επίσης γνωστό, το πασπαρτού είναι το παρεμβατικό επιτόκιο.

Όμως, ο νεός κίνδυνος δεν λέγεται πληθωρισμός αλλά ανάπτυξη!
Το νέο ερώτημα: Τι θα σημαίνει εάν ρίξουμε/ανεβάσουμε τα επιτόκια για την ανάπτυξη;
Αυτό το νέο ερώτημα πιθανολογώ ότι θα μας απασχολήσει το επόμενο διάστημα.

Πληθωρισμός και επιτόκια

Ο βασικός μηχανισμός έχει ως εξής:

Υποθετικά, κάθε Κεντρική Τράπεζα, στο τελείωμα του ανοδικού κύκλου της οικονομίας, προσπαθώντας να περιορίσει διακριτικά την υπερθέρμανση της οικονομίας η οποία μεγαλώνει με 3-4% του ΑΕΠ ετησίως, αυξάνει το παρεμβατικό επιτόκιο. Από τους στόχους είναι και η εξασθένηση/συγκράτηση του πληθωρισμού, κυρίως μέσω της μείωσης της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών. Επιπλέον, ο μειωμένος πληθωρισμός (2-3%) δεν επιβαρρύνεται από "τρελά" αιτήματα για αυξήσεις μισθών.. (εδώ βέβαια γελάμε!!!)

Πριν από το 1970, η οικονομική θεωρία είχε ως δεδομένο το trade-off μεταξύ πληθωρισμού και ανεργίας, δηλαδή η ενθάρρυνση πληθωρισμού μείωνε την ανεργία και αντίστροφα.
Η αγαπημένη μου καμπύλη Philips δείχνει ακριβώς αυτό το trade-off.
Όλα έγιναν στάχτη και μπούρμπερη την δεκαετία του 1970 όταν παρουσιάστηκε το πρόβλημα του στασιμοπληθωρισμού: το trade-off δεν λειτουργούσε, υψηλός πληθωρισμός (έστω κι ενεργειακός) και υψηλή ανεργία μαζί.
Η παραδοσιακή οικονομική δεν έριξε στον κάλαθο των αχρήστων την καμπύλη Philips, αντίθετα στο ερώτημα ανεργία ή πληθωρισμός, η σιωπηρή κοινωνική συμφωνία στάθμισε τα δύο κακά:
-Ανεργία: πλήττει λίγους - έως 10% στην Ελλάδα - και είναι μόνο δικό τους πρόβλημα
-Πληθωρισμός: πλήττει όλους, ακόμα και τους άνεργους! Μακρυά!

Στην Ευρωζώνη, οι θύμησες των Γερμανών από τον ιλιγγυώδη πληθωρισμό του 10,000 ή 1,000,000% πρίν τον Β' ΠΠ έγυραν τη ζυγαριά ακόμη περισσότερο προς τον συνεχή έλεγχο του πληθωρισμού. Επιδοτούμε την ανεργία και μαχόμαστε όλοι μαζί τον κακό πληθωρισμό!

Σήμερα, οι ανησυχίες περί αναθέρμασης του πληθωρισμού είναι αδιαπραγμάτευτες στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες. Το παρεμβατικό επίτόκιο είναι το πασπαρτού του συστήματος για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού. Όλοι οι τραπεζίτες θέλουν να βρίσκουν το "χρυσό επιτόκιο" που αποθερμαίνει ομαλά την οικονομία και ταυτόχρονα συγκρατεί τον πληθωρισμό...

Από τις δυτικές χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο θεωρείται η περιοχή όπου εφαρμόζεται ο περισσότερο φιλελευθερος καπιταλισμός, ενώ και η δική μου άποψη είναι ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ένα πολύ καλό εργαστήριο για τον καπιταλισμό και για αυτό δεν ενσωματώνεται πλήρως στην ΕΕ..
Τι παρουσιάζεται εκεί;
Η οικονομία αποθερμαίνεται λίγο απότομα, τα επιτόκια αυξήθηκαν πιο γρήγορα από τις ΗΠΑ ή την ΕΕ, οι τιμές των ακινήτων είναι πάνω, το νόμισμα υπερτιμήθηκε σε υψηλά 15 ετών και ο πληθωρισμός αυξάνει στα υψηλά 10 ετών. Υπάρχουν επίσης και δηλώσεις περί αδυναμίας περαιτέρω ελέγχου του...
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_18/04/2007_223647
Συμβαίνει και κάτι ακόμα που δεν μπορεί να είναι άσχετο με την όλη οικονομική συγκυρία: ο αριθμός των hedge funds με έδρα Λονδίνο αυξάνει σταδιακά τα τελευταία χρόνια και πλέον είναι εκεί το 21% του παγκόσμιου ενργητικού. (βλέπε: Το Λονδίνο ”μαζεύει” όλο περισσότερα hedge funds)

Όπως εύστοχα γράφει η LEX , "την τελευταία φορά που ο πληθωρισμός ήταν άνω του 3%, τα επιτόκια ήταν κοντά στο 10%!"

Οι προβλέψεις πλέον κλίνουν προς αύξηση επιτοκίων, διατήρησή τους και πάντως όχι μείωσή τους ακόμη!
Ίσως αυτή να είναι και η εκδίκηση των μισθωτών!

Τι λέτε εσείς;

Η μυστηριώδης εξαφάνιση των μελισσών «οφείλεται στα κινητά τηλέφωνα»

Διαλέγω από το άρθρο:
-Η αινιγματική πάθηση έχει ονομαστεί «Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας» (CCD)
-Παλαιότερη έρευνα στη Γερμανία είχε δείξει πάντως ότι η συμπεριφορά των μελισσών διαταράσσεται όταν βρίσκονται κοντά σε γραμμές υψηλής τάσης.
-Μια μικρή έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Λαντάου ενοχοποεί την ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων: Οι μέλισσες αρνούνταν να επιστρέψουν στις κυψέλες όταν βρίσκονται κοντά κινητά τηλέφωνα.
-Η διατήρηση του πληθυσμού των μελισσιών είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία της γεωργικής παραγωγής

Εσείς λέτε ότι εάν οι κεραίες των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας δημιουργούν προβλήματα στο σύστημα πλοήγησης των μελισσών, για τον ανθρώπινο οργανισμό θα είναι άνευ επιπτώσεων;

Μακροχρόνια πρόβλεψη είναι αυτή:
Οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας θα είναι εξομοιωθούν με τις καπνοβιομηχανίες, όσον αφορά τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία των προϊόντων τους, έστω κι αν οι μέχρι τώρα έρευνες είναι αντικρουόμενες...
Προβλέπω επίσης ότι τα κέρδη των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας θα είναι ανάλογα με εκείνα των καπνοβιομηχανιών!

Οπότε, buy: ΟΤΕ - CosmOTE!!!

rss

Ας ρίξουμε μια ματιά στο rss να δούμεε τι βγαίνει για το ΧΑΑ!!

17/04/07 16:33 Η κυβέρνηση διευκολύνει τις έρευνες για τα Ταμεία, απαντά ο Θ.Ρουσόπουλος στον Γ.Ζορμπά : άσχετο αλλά είναι απίστευτο οι έλληνες θεσμικοί - ταμεία=pension funds - όχι μόνο να μην πετυχαίνουν τις απόδόσεις του ΧΑΑ, αλλά να τα χάνουν στα (σχεδόν) σίγουρα ομόλογα... διπλά κερδισμένοι οι ξένοι...
17/04/07 15:36 Φέουδα για την κυβέρνηση οι ΔΕΚΟ, δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου :ΔΕΚΟ κάτω! και τα λιμάνια είναι τόσο ωραία..
17/04/07 15:16: Μέτρα για την ασφάλεια στο Διαδίκτυο προανήγγειλε το υπουργείο Ανάπτυξης : αυτοί θα μας σώσουν! περίμενε...
17/04/07 14:01:Εγκρίθηκε από την Κυβερνητική Επιτροπή ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας : μπορούμε πλέον να πτωχεύσουμε σαν άνθρωποι, όχι σας το βρώμικο '99.. που για να πτωχεύσεις έπρεπε να ιδρώσεις!
17/04/07 12:27: Για νέα υπόθεση αγοράς «κρυφού» ομολόγου από διοικητή Ταμείου μιλά το ΠΑΣΟΚ :καλά και αυτοί ανακάλυψαν τους νόμους και τους προφήτες!
17/04/07 12:21: Η στερλίνα ξεπέρασε το φράγμα των 2 δολαρίων για πρώτη φορά από το 1992 : την προηγούμενη φορά βρέθηκε ο Soros!!! Yπερτίμηση! και του νομίσματος και του πληθωρισμού!
17/04/07 11:59: Η Sprider πούλησε το ακίνητο που στεγάζεται η Expo Athens έναντι 39,5 εκατ. ευρώ :ζεστά λεφτά στη τσέπη, real estate γαρ!
17/04/07 11:04 Περιορισμένες απώλειες στο Χρηματιστήριο την Τρίτη :πως θα κλείσει; έκλεισε 4,850.26 -0.32%, τα ξένα μικτά λίγο, εχθές όμως είχαν την τιμητική τους.. εμείς θα κάνουμε τίποτα;... η αγορά δείχνει τρελά κατευθυνόμενη.. λείπουν ψάρια...
17/04/07 10:31 Αλλαγές προσώπων στο ΔΣ του ΣΜΕΧΑ με επικράτηση του Αλ.Μωραϊτάκη : εσωτερικές έριδες, off ο εκπρόσωπος της Eurobank διαβάζω...
17/04/07 09:32 Αύξηση κεφαλαίου με καταβολή μετρητών 37 εκατ. ευρώ για την Lavipharm : η αγορά δεν πήρε με καλό μάτι το στοίχημα της ΑΜΚ, ενώ είχαμε και χαμηλό έτους για το τίτλο

Δεν λείπουν βασικές ειδήσεις βλέπω.

Πρώτη ανάλυση..

Ήθελα από μέρες να γράψω δυό λόγια για τις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις των εισηγμένων εταιρειών του ΧΑΑ που αφορούν όλη τη χρήση 2006..
Ας τα πάρουμε πρώτα κλαδικά και ..χρωστάω ονόματα και διευθύνσεις!

Και βέβαια ο πρώτος δείκτης που κοιτά κάποιος είναι τα κερδη μετά φόρων και δικαιωμάτων μειοψηφίας.

Πάμε, ολίγο αλφαβητικά τους κλάδους με συνολικό ενδιαφέρον:
1. τράπεζες (πάντα, αλλοιώς ΧΑΑ κάτω!)
2. ασφάλειες
3. εταιρείες επενδύσεων ακίνητης περιουσίας
4. επιβατηγός ναυτιλία
5. υπηρεσίες υγείας
6. βασικά μέταλλα
7. βοηθητικές προς τις μεταφορές δραστηριότητες
8. ιχθυοτροφεία

Δεν πρέπει να σας φαίνονται πολλοί, είναι μόλις περίπου το 15% των κλάδων της Σοφοκλέους...

Γενικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα κέρδη αναπτύσσονται ικανοποιητικά και ίσως για αυτό να ακούσαμε τόσες φορές ότι η τάδε έχει καταστρώσει bussiness plan 2007-2009, κυρίως βέβαια οι μεγαλύτερες και φυσικά οι τράπεζες.

Τέλος, τουλάχιστον οι κλάδοι επιβατηγός ναυτιλία, βοηθητικές προς τις μεταφορές δραστηριότητες και ιχθυοτροφεία έχουν να κάνουν με την εκμετάλλευση της φυσικής θέσης της χώρας μας. Κάτι που και αύριο θα ισχύει, αρκεί και οι καπετανέοι να βλέπουν σωστά τους χάρτες τους...

Ο Orwell άργησε μόνο 20 χρόνια...

Ομιλούσες κάμερες θα επιπλήτουν τους Βρετανούς ταραξίες: η φωνή της αστυνομίας

Ή αλλοιώς, η επιτηρούμενη κοινωνία του George Orwell, όπως έγινε γνωστή με το 1984... Το βιβλίο του μπορεί να γράφτηκε το 1948 και ο τίτλος του να παραπέμπει σε δύο δεκαετίες πριν, όμως το 2007 γίνεται πράξη με 12 κάμερες CCTV, θεωρείται επιτυχημένη και επεκτείνεται σε 20 περιοχές. Αυτά βέβαια στην όχι και τόσο μακρινή Αγγλία, στο Middlesbrough.
Η ομιλούσα κάμερα κρύβει τον δικτάκτορα Big Brother που παρακολουθεί την αγγλική κοινωνία με καθένα από τα 4,2 εκ. ζευγάρια μάτια του. Εκείνος, βέβαια, ήταν ένα "απόσταγμα" καθεστώτων που η ελεύθερη δύση δεν επικροτεί, όπως το σταλινικό και το ναζιστικό...

Σήμερα:

Η ανάγκη (δια στόματος ΥΠΕΣ John Reid):
Μπορεί να υπάρχει μειονότητα που να ανησυχεί για τις επιπτώσεις στις ατομικές ελευθερίες, όμως η μεγάλη πλειοψηφία πιστεύει ότι η ζωή τους αναστατώνεται εξαιτίας μιας μικρής μειονότητας που δεν τους αφήνει να βγουν έξω και να αισθανθούν ασφαλείς σε ένα υγιές, καθαρό περιβάλλον.

Η εφαρμογή (της φαντασίας μου):
-(περαστικός): Αααααχ, τι ωραίο σουβλάκι, κρίμα που μου έπεσε το μισό τζατζίκι...
-(ομιλούσα κάμερα): Σε παρακαλώ! Τοποθέτησε το περιτύλιγμα από το σουβλάκι σου, στο κάλαθο των αχρήστων!
-(περαστικός): ...
-(ομιλούσα κάμερα): Ο κάλαθος είναι πίσω σου!
-(περαστικός): ...
-(ομιλούσα κάμερα): Σ' ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια σου να παραμείνει καθαρή η πόλη μας!
-(περαστικός): ...

Πάλι οι εταιρείες συστημάτων ασφαλείας και hardware θα κονομήσουν!!!
Επιπλέον, για τους μισθωτούς, τέτοιες εταιρείες θα έχουν μεγάλη αύξηση τζίρου!

πηγές:
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=792542
http://news.bbc.co.uk/1/hi/england/6524495.stm
http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601102&sid=avL4PSqZrcj4&refer=uk

Συμμαχίες

”Συμμαχία” ΜΥΤΙΛ-ΑΚΤΩΡ για συμμετοχή στη Λάρκο

Αυτός είναι ο δρόμος!
Και η συνέχεια λέει είτε ανταλλαγές μετοχών, συγχώνευση ή φίλια εξαγορά (Μ&Αs) είτε εχθρική εξαγορά (hostile bid). Όλα έχουν τη αξία τους και συνήθως κάποιος έχει περισσότερα χρήματα..
Αυτοί είναι οι μπροστάρηδες, οι φάροι που δείχνουν το δρόμο.
Μιλάμε πάντοτε για την εγχώρια αγορά, έξω ξέρουν προς τα που κυλάει το ρυάκι και που ο ποταμός...
Οι ελληνικές εταιρείες θα πρέπει να συνασπιστούν περισσότερο για να αντέξουν την πίεση και στη δικιά τους περιοχή αλλά και να κατακτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο μερίδιο στο εξωτερικό.

Τι θα γίνει αν δεν ακολουθήσει κάποιος;

Από τα βασικά μοτο του καπιταλισμού είναι το εξής:
"ανάπτυξη ή θάνατος"

Aκόμα ένα καλό deal!

Αποζημίωση 3.000 ευρώ σε πολίτη, ο οποίος πήρε από Τράπεζα πλαστό χαρτονόμισμα των 200

H διαδικασία βέβαια κράτησε τρία χρόνια αλλά ο άνθρωπος πήρε 15 φορές τα λεφτά του!
Καθόλου άσχημα!

Το δύσκολο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η διάθεση που δείχνεις και ο χρόνος που πρέπει να ξοδέψεις... Ο κύριος βέβαια ως συνταξιούχος είχε άπειρο χρόνο και αφού ήταν σίγουρος για την έκβαση δεν το φοβήθηκε. Και δικαιώθηκε!

Αν ήμουν στη θέση του δεν ξέρω αν θα είχα τη διάθεση..

Όμως η απόδοση είναι ότι περίπου περίμεναν οι εγχώριοι επενδυτές του '99 για χρονικό διάστημα μερικών εβδομάδων...

Αποτίμηση 1ου τριμήνου

Ας κάνουμε μια σύντομη αποτίμηση - χρηματιστηριακή κυρίως - του 1ου τριμήνου 2007.
Είπαμε, πάνω απ' όλα Ιστορία!

Γενικά, έχουμε:
- Σημαντικότερο σημείο είναι μάλλον η διατήρηση της επιθυμίας όλων των παραγόντων των αγορών παγκοσμίως να παραμείνουμε bull.
- Ιεραρχικά επόμενο, οι έντονες διακυμάνσεις των αγορών - ή αλλοιώς η αύξηση της μεταβλητότητας (volatility) των τιμων. Τα ups&down's μάλλον θα συνεχιστούν μέχρι να ολοκληρωθεί ο κύκλος, όσο ασαφές κι ας είναι που βρισκόμαστε.
- Συνεχίζεται ακόμα - όπως και για πάντα πλέον - να δίνεται μεγάλη σημασία στην ενέργεια και τους συναφείς κλάδους
- Ανησυχίες συνεχίζει να προκαλεί η εικόνα της αμερικανικής οικονομίας - προς το παρόν αβεβαιότητα και πάμε μάλλον προς επιβράδυνση - καθώς έχουμε ανοικτά τα μέτωπα των επιτοκίων (εάν τελείωσε ο κύκλος τους) - σε συνδυασμό με τον πληθωρισμό, την αγορά κατοικίας (φούσκα) και την καταναλωτική εμπιστοσύνη (που εξασθενεί η σημασία της). Αντίθετα η Ευρώπη δείχνει ότι πατάει καλύτερα και πλέον αναπτύσσεται έστω και στοιχειωδώς.
- Περιφερειακές "κρίσεις" φαίνονται ότι είναι super αφορμές για ξεπούλημα, βλέπε Κίνα, όπου τελικά έχουμε και νέα υψηλά όλων των εποχών... Προσοχή στις BRIC!! (Brazil-Russia-India-China)
- Τα M&A συνιστούν τάση, βοηθάνε - εκτός από το να δίνουν οξυγόνο στον ασθενή - στην ψυχολογία των αγορών
- Τέλος, είμαστε πλημμυρισμένοι από "μαρούλια", πολλά μαρούλια που ψάχνουν με το τυφέκιο το εύκολο και γρήγορο. Αν το πούμε με ορολογία, "το σύστημα διακατέχεται από υπερβάλλουσα ρευστότητα".
Βέβαια, όχι εγώ κι εσύ - οι πολλοί, εμείς βάζουμε το χέρι στη τσέπη και πιάνουμε το παπούτσι...

Πάμε στα εγχώρια - που είναι αγορασμένα κυρίως από αλλοδαπούς μην το ξεχνάμε.
Τα blue chips μας συνεχίζουν να είναι η αγορά, αυτά έχουν αποδόσεις, όγκους και κυρίως ειδήσεις και προοπτικές. Ότι είναι μικρό δυσκολεύται να μεγαλώσει... Η μεγάλη εικόνα δείχνει δυνατούς τους μεγάλους και αδύνατους τους μικρούς.
Ειδικότερα:
- Πρωταγωνιστές όπως πάντα οι τράπεζες και η επέκτασή τους από την Ν.Α. Ευρώπη μέχρι την Ουκρανία (ΕΥΡΩΒ)
- Οι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι (ΕΛΤΕΧ, ΜΗΧΚ, ΓΕΚ) αγοράζονται
- Οι μεγάλοι εγχώριοι όμιλοι γενικά πάνε καλα: ΜΥΤΙΛ και ΜΕΤΚΑ, η ΒΙΟΧΚ με τους δορυφόρους της, τα "στασινόχαρτα", βλέπε ΣΙΔΕ
- Ακολουθούν ακόμα κάποιοι από τους πρώτους έρωτες των ξένων (ΜΠΕΛΑ, ΦΡΙΓΟ, ΕΧΑΕ) που είναι μεσαία κεφαλαιοποίηση
- Λείπουν όμως οι κινήσεις των μικρών... ΚΑΤΣ-ΕΛΜΕΚ-ΥΓΕΙΑ δεν είναι αρκετά και περισσότερες στήλες στις εφημερίδες έχουμε παρά εξελίξεις
- Μιας και βγήκαν τα αποτελέσματα του 2006- στην ώρα τους, είχε τελειώσει το μαγείρεμα - ας πούμε ότι τα 2/3 όλων των κερδών είναι από FTSE 20 μερία...
- Το Δ'ΚΠΣ ή ΕΣΠΑ 2007-2013 (Εθνικό Σχέδιο Περιφερειακής Ανάπτυξης) των €20 δισ. εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και για το 1/3 του προγράμματος υπεύθυνο είναι το ΥΠΕΧΩΔΕ... (πάλι εκεί τα φιλέτα;;;). Θα ευνοηθούν κάποιοι όμως το ΕΣΠΑ θέλει δικό του spot.

Χρόνια Πολλά για αύριο!!!

Επενδυτικές ευκαιρίες

"Επενδυτικές ευκαιρίες" είναι το βούτυρο στο ψωμί αυτού του blog!

Μέσα σ΄όλα αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες - ως γνωστόν κανείς, μα κανείς δεν πλήττει σ'αυτή τη χώρα! - ο ΥΠΟΙΚ βρίσκεται στις ΗΠΑ για να "ψαρέψει" επενδυτές. Ως σωστός promoter πήγε να διαφημίσει την πραμάτεια του, επιδεικνύοντας την προίκα των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, κυρίως την λεγόμενη "ασφάλεια", ελπίζω μόνο να μην τους είπε ότι οι αλήτες σ' αυτή τη χώρα δεν είναι εισαγόμενοι. [εδώ τα είπαμε νωρίτερα]

Η ελληνική πραμάτεια αναλύεται στους εξής κλάδους ιεραρχικά:
1. ενέργεια
2. μεταφορές
3. τουρισμός
4. τηλεπικοινωνίες
5. real estate
6. εμπόριο - υπηρεσίες
7. αποκρατικοποιήσεις

Ας έχουν γνώση όσοι ενδιαφέρονται!
Υπομονή για την ανάλυση των κλάδων..

Ποιες εταιρείες - αμερικανικές - ενδιαφέρονται;

1. Locκheed Martin - Raethon - Fairrchild Industries - General Dynamics: αεροπλάνα και όπλα γενικότερα, αυτοί δεν επενδύουν, μόνο πουλάνε!!! Εκτός εάν ο ΥΠΟΙΚ πήγε εκεί για να πάρει φυλλάδια για τις νέες προμήθειες για το ΥΠΕΘΑ!!! Να αγοράσει δηλαδή και όχι να πουλήσει όπως λέει...
2. Coca –Cola: γνωστή αυτή
3. Metron Steel Corp.: χάλυβας, όπως λέμε Αγγελόπουλος-Χαλυβουργική
4. Technical Olympic ή ΤΟUSA ή ΟΛΥΜΠ: μας κοροϊδεύουν;;;
5. General Electric: αυτή μπορεί να ενδιαφέρεται για τα πάντα - ακόμα και όπλα!
6. Arcapital Investment Bank: μιλάμε για την πρώτη ισλαμική επενδυτική τράπεζα... ΔΕΝ είναι αμερικάνικη...

Ο κατάλογος των - φερόμενων να ενδιαφέρονται - εταιρειών δεν μας τα λέει καλά...

Βλέπε και http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_30/03/2007_221227

H πορεία ..των αμνών

Αυτές τις μέρες όλοι στην Ελλάδα, και ιδιαίτερα οι δικαστικές αρχές, ψάχνουν την πορεία του ομολόγου του ΤΕΑΔΥ - σημερινή σχετική είδηση - και πως η τιμή του πήρε την ανηφόρα...

Εμείς, μιας και το διάσημο ελληνικό Πάσχα πλησιάζει, ας προσπαθήσουμε να βρούμε την πορεία της τιμής του ..αρνιού και μάλιστα του βουλγάρικου που είναι και της μόδας!

Δυστυχώς, οι περισσότεροι από όσους θα αγοράσουμε αρνί, θα πληρώσουμε το βουλγάρικο για ελληνικό. Δεν λέω ότι οι χασάπηδες θα ξεχάσουν να μας πουν την προέλευση (αδίκημα στην Ελλάδα) αλλά για να μην μας ..δυσαρεστήσουν θα μας βάλουν να πληρώσουμε ακριβά το βουλγάρικο μπας και δεν καταλάβουμε ότι δεν είναι ελληνικό. Ως γνωστόν, στην Ελλάδα το ακριβότερο είναι και το καλύτερο, αλλά το βουλγάρικο (θεωρητικά ίδιας ποιότητας με το ελληνικό αν λάβουμε υπόψη μας τους γιατρούς) είναι φθηνότερο ας είναι κι εισαγωγής, αντίθετα το εγχώριο είναι ακριβότερο, κάτι που δεν μπορώ προσωπικά να καταλάβω...

[Όπου διαβάζετε αρνί βουλγαρίας, μπορείτε να το αντικαταστήσετε και με κατσίκι Ρουμανίας!!! Η ..πορεία θα πρέπει να είναι παραπλήσια!]

Πάμε λοιπόν να δούμε την πορεία, τις στάσεις και τη διαμόρφωση της τιμής ενός βουλγάρικου κοπαδιου μέχρι να φτάσει στον οβελία μας!
(για λόγους ευκολίας, ας πάρουμε ότι το κοπάδι έχει 100 ζωντανά ή 2,250kg)

1. ο παραγωγός από τη Βουλγαρία πουλάει στις 10/3 το κοπάδι του στην Βουλγαρική εξαγωγική εταιρεία. Δυστυχώς, αγνοώ την τιμή αυτής της αγοροπωλησίας. Υπολογίζω περίπου 1 €/kg.

2. η εξαγωγική εταιρεία της φίλιας χώρας, μέλος πλέον της Ευρωπαϊκής Ένωσης από 1/1/2007, διενεργεί όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την εξαγωγή (κτηνιατρική εξέταση, γραφειοκρατικά εξαγωγής κλπ) και στις 15/3 βάζει στο φορτηγό τα ζωντανά και εκδίδει τιμολόγιο προς ελληνική εισαγωγική εταιρεία για 2.19 €/kg.

3. Η ελληνική εισαγωγική εταιρεία παραλαμβάνει στις 16/3 περίπου 99 ζωντανά - γιατί ένα (1) ζωντανό δεν τα κατάφερε στη διαδρομή για Ελλάδα - τα οποία τιμολογεί την ίδια μέρα (16/3) στο σφαγείο που συνεργάζεται. Αγνοώ και αυτή τη τιμή αλλά ξέρω ότι έχει ΦΠΑ 9%.

4. Το σφαγείο, επίσης την ίδια μέρα (16/3), κάνει την απαραίτητη επεξεργασία σε 98 - πρώην - ζωντανά καθώς ακόμα ένα (1) ψόφησε κατά τη διάρκεια της αναμονής στο μαντρί του σφαγείου. Τώρα έχουμε 98 τεμάχια βουλγαρικών αρνιών ελληνικής σφαγής που ζυγίζουν περίπου 1000kg.

5. Το σφαγείο τιμολογεί την ίδια και την επόμενη μέρα (16-17/3) τους τεσσερις (4) πελάτες του - τρεις (3) Α' χονδρέμποροι - ένας (1) τελικός λιανοπωλητής (κρεοπωλείο) όπου:
5α. το κρεοπωλείο αγοράζει το 4% της συνολικής επεξεργασμένης ποσότητας ή 4 κιλά αρνιού προς 5.49 €/kg πλέον ΦΠΑ 9%.
Υπολογίζω αυτός να πουλήσει στον τελικό καταναλωτή περίπου στα 6.5-7 €/kg.
5β. οι τρεις Α' χονδρέμποροι αγοράζουν το ..υπόλοιπο 96% της ποσότητας που βγήκε από το σφαγείο από 4.19 μέχρι 5.19 €/kg πλέον ΦΠΑ 9% ανάλογα με την ποσότητα και την ποιότητα (μικροβαρή ή μεγαλοβαρή τεμάχια).

6. Οι Α' χονδρέμποροι πουλάνε την ημέρα που παρέλαβαν σε άγνωστο αριθμό Β' χονδρεμπόρων (τριγωνική συναλλαγή) με μικρό "καπέλο" περίπου 0.10 - 0.20 €/kg.
Οι Β' χονδρέμποροι θα τα πουλήσουν πιθανότατα σε εμπόρους της Κεντρικής Αγοράς, από όπου:
6α. μικρό μέρος της ποσότητας με τιμή 7-7.5 €/kg θα αγοράσουν τις επόμενες μέρες οι τελικοί καταναλωτές-πελάτες της Κεντρικής Αγοράς.
6β. οι έμποροι της Κεντρικής Αγοράς θα λειτουργήσουν και ως Γ' χονδρέμποροι και θα πουλήσουν επίσης με μικρό "καπέλο" 0.10-0.20 €/kg στα κρεοπωλεία της γειτονιάς, τα οποία θα διαθέσουν στους τελικούς καταναλωτές-γειτονιάς με τιμή - υπολογίζω - περίπου 7.5-8 €/kg.

Δεν ξέρω αν σας κούρασε η πορεία ..των αρνιών, πάντως είναι τουλάχιστον εντυπωσιακή! Οι δε στάσεις της πορείας δίνουν πάντοντε την απαραίτητη ανάσα για μια επιπλέον ώθηση στην τιμή!

Καλό Πάσχα και ακόμα καλύτερο οβελία σε όλους!

Λιανεμπόριο & real estate

Από "ΤΑ ΝΕΑ" ένα άρθρο που δείχνει τη στρατηγική που ακολουθούν πλέον οι όμιλοι του λιανεμπορίου και στην Ελλάδα.

Μια κουβέντα πρώτα γενικά περί λιανεμπορίου: θεωρείται ο κλάδος που αναπτύσσεται περισσότερο στη χώρα μας, μετά από cafe-bar και εστιατόρια. Και αν τα δύο αυτά έχουν μεγάλη σχέση με τον τουρισμό, το λιανεμπόριο είναι ..παντός καιρού!
Και δεν είναι δικές μου εκτιμήσεις, προκύπτουν καθαρά από τις εκθέσεις που κάνει το σχετικό όργανο - ΙΟΒΕ - σ'αυτή τη χώρα!
Διαβάστε εδώ flash note της τελευταίας έκθεσης.
Για ..πολύ διάβασμα, το site είναι: www.iobe.gr

Τι στρατηγική έχουν οι ασχολούμενοι με το λιανεμπόριο;
Εκτός από το να έχουν διάσημες αντιπροσωπίες, εγχώριες και ξένες, και να πουλάνε απλά σε λιανοπωλητές (χονδρέμποροι-εισαγωγείς), δημιούργησαν - όσοι δεν είχαν - δίκτυο ώστε να καρπώνονται και το κέρδος του τελικού λιανοπωλητή. Το δίκτυο βέβαια δημιουργήθηκε αρχικά εκεί που υπήρχε ικανή αγοραστική δύναμη, δηλαδή στα μεγαλύτερα αστικά κέντρα, όπως λέμε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Ποιο είναι το επόμενο τους βήμα;
Επέκταση στην περιφέρεια και εκμετάλλευση των brand names που δημιούργησαν.
Μιλάμε για Πάτρα - Λάρισα - Βόλο - Ιωάννινα - Καλαμάτα - Κρήτη.

Στο άρθρο αναφέρονται και εισηγμένες: Notos - Jumbo - Πλαίσιο
Μη εισηγμένες: Hondos - Praktiker - Public (βιβλία και ηλεκτρονικά)

Ποιο θα πρέπει να είναι γρήγορα το επόμενό τους βήμα (άλμα);
Η επέκταση στα Βαλκάνια λέω εγώ. Μπας και προλάβουν...

Για να δούμε..

Και κοντά στο λιανεμπόριο, ποτίζεται και το real estate! Μάλλον αυτά τα δύο είναι πλέον αλληλένδετα και όπως λένε κάποιοι: μηχανή χρήματος τα εμπορικά κέντρα, με πρώτο παράδειγμα τη Lamda Development, η οποία υπολογίζει σε ετήσια απόδοση 6% το "The Mall" και 7,22% το "Mediterranean Cosmos" της Θεσσαλονίκης.
Δεν μου φαίνεται κι άσχημο για μέρισμα πρώτης χρονιάς...

Κι όσοι παρακαλουθούν τα νέα, γνωρίζουν πόσα εμπορικά κέντρα λιανεμπορίου θα ανοίξουν τις πύλες τους στο λεκανοπέδιο μέχρι το τέλος του 2007...
Επιπλέον 600.000 τ.μ. εμπορικών κέντρων στην Αθήνα μέχρι το 2010 και συνεχίζεται η πλειοδοσία... Δεν θα ανοίξουν όλα όσα σχεδιάζονται αλλά απέχουμε έτη από τη κορυφή..
Η μάχη (εναντίον των μικρών) μόλις άρχισε!

Ελληνικές (μικρο)κατασκευαστικές

Η χθεσινή είδηση έρχεται να ολοκληρώσει τα δύο τελευταία spot μου (M&A - ΣΔΙΤ Ι), με φόντο την εγχώρια αγορά!
Δεν ευλογώ τα γένια μου, είναι μάλλον κάτι αναμενόμενο!

"Σημαντικές διαφοροποιήσεις και στο εγχώριο οικονομικό και επιχειρηματικό σκηνικό επιφέρει η συμφωνία της ισπανικής Actividades de Construccion & Servicios SA (ACS) με τον βασικό μέτοχο της γερμανικής Hochtief AG, August von Finck, για την εξαγορά του ποσοστού ύψους 25% που κατέχει ο τελευταίος στην μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρεία της Γερμανίας", λέει η είδηση.

Θυμίζω:
1. η Hochtief κατέχει το 40,01% του Ελευθέριος Βενιζέλος
2. η κοινοπραξία ACS-Cintra(ισπανική)-ΓΕΚ
-έχουν υπογράψει την σύμβαση ανάληψης του έργου κατασκευής και εκμετάλλευσης της Ιόνιας Οδού
-είναι μειοδότες και στον διαγωνισμό για τον άξονα Κεντρικής Ελλάδος (Ε – 65)
-έχει συμμετοχή στα έργα Μαλιακός – Κλειδί και Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος – Τσακώνα
-αναζητεί μερίδιο και στις επεκτάσεις της Αττικής Οδού

Ερωτήματα:
1. Τι θα μείνει για τις μικρές εγχώριες κατασκευαστικές; (μικρές για ευρωπαίκά δεδομένα)
2. Μήπως η φυσική τους συνέχεια είναι η επέκταση, π.χ. στα Βαλκάνια, ώστε πλέον εκεί να κάνουν αυτό που ξέρουν;
3. Έχουν τη δυνατότητα πλέον να μειοψηφούν σε μεγάλα έργα, ώστε να "γράφουν" καλά κέρδη για χρόνια, όπως π.χ. η ΕΛΤΕΧ με την Αττική Οδό;
4. ή μήπως κάνουν σχέδια να μετε-εξελιχθούν σε ΤΕΡΝΑ ή ΡΟΚΚΑ, ασχολούμενοι με νέες δραστηριότητες όπως ΑΠΕ, ξενοδοχειακά ή ότι άλλο μπορούν;
5. Θα μπορέσουν να αποπληρώσουν τις τράπεζες; Κάποιες από αυτές έχουν απλωθεί χάρη τραπεζικών πιστώσεων π.χ. ΑΕΓΕΚ και οι τράπεζες α) δεν θέλουν να γίνουν κατασκευαστικές β) δεν θέλουν να χάνουν λεφτά γ) θα βοηθήσουν κι άλλο όσο τους παίρνει
6. Έχουν την τεχνογνωσία π.χ. για ΣΔΙΤ ή οδηγούνται σε συνέργειες αναγκαστικά;
7. Μήπως η τελική λύση για την επιβίωση των εγχώριων είναι οι Μ&Α; Ξέρουμε ότι οι περισσότεροι υπάρχοντες όμιλοι κατέχουν το υψηλότερο πτυχίο όμως είναι ..πολλοί!

Η πίτα μπορεί ακόμα να μεγαλώνει - με τα ΣΔΙΤ - όμως αυξάνει κι ο ανταγωνισμός. Κι αν ο εγχώριος δεν ήταν πρόβλημα λόγω των ελληνικών στρεβλώσεων του συστήματος που θέλει να εξυπηρετούνται όλοι, ο εισαγόμενος δεν συγκινείται. Το μόνο που θέλει είναι να έχει το σκύλο του χορτάτο!

P.S. η Hochtief πριν πεινάσει .. μεγειρεύει: "έξαρση της κατασκευαστικής δραστηριότητας στην Ασία.. "

Αμετάβλητα επιτόκια (FED)

Ο φίλος Nick επιδεικνύει την απόφαση της FED να διατηρήσει αμετάβλητα τα επιτόκια, "διαμορφώνοντας" τάση για τη Wall Street. Και όλοι γνωρίζουν ότι η "γλώσσα" του ανακοινωθέντος έχει βαρύνουσα σημασία. Και η Wall και οι μεγάλες εταιρείες "αποκρυπτογράφησαν" την έκθεση και ο Dow ήταν επάνω τουλάχιστον 100 μονάδες εχθές στις 21:00 που κοίταξα.
Μη θέλετε να κάνω κι εγώ αποκρυπτογράφηση.. την έκανε ο δείκτης!
Ο ενθουσιασμός έχει να κάνει με την προσδοκία της έναρξης μειώσεων των επιτοκίων, και γι' αυτό και το δολάριο υποχώρησε στα χαμηλότερα επίπεδα δύο ετών έναντι του ευρώ.
Θυμίζω τα παρεμβατικά επιτόκια του ανεπτυγμένου κόσμου, όπως ισχύουν σήμερα:
$:5,25%
€:3,75%
¥:0,50%

Εκτός από τα επιτόκια, υπάρχουν δύο σημεία που πονοκεφαλιάζουν τους διαχειριστές κεφαλαίων, και τα δύο έχουν να κάνουν με τη την αμερικανική οικονόμία!
1. τα αναθεωρημένα στοιχεία του ΑΕΠ της για το τελευταίο τρίμηνο, από αύξηση 3,5% της πρώτης ανάγνωσης, έπεσαν στο 2.2% με τα τελικά στοιχεία!
2. η θεωρία του domino ακούγεται για τη subprime αγορά στεγαστικών δανείων υψηλού ρίσκου, από αυτή το πρόβλημα να πάει στην κύρια αγορά στεγαστικών δανείων και μετά ..σ'όλη την οικονομία... Θυμίζει Βιετνάμ!

Άλλη φορά, η αποκρυπτογράφηση των απόψεων του "παππού"-"σοφού" Alan!

ΣΔΙΤ Ι

ΣΔΙΤ: Συμπράξεις Δημοσίου Ιδιωτικού Τομέα

Ένα ακρωνύμιο που κάνει και τις εγχώριες εισηγμένες κατασκευαστικές να τρίβουν τα χέρια τους!
Η εξέλιξη(!) των συμβάσεων παραχώρησης όπως τις ξέρουμε, μιλάμε για Αττική Οδό ή της Γέφυρας!

Ποιά η διαφορά;
Στην περίπτωση της σύμβασης παραχώρησης, το έργο με το πέρας της κατασκευής του ανήκει στο ελληνικό δημόσιο. Το δημόσιο παραχωρεί το έργο στον χρηματοδότη-ιδιώτη προς εκμετάλλευση για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που καθορίζεται από τη σύμβαση (20-30 χρόνια). Μετά την πάροδο αυτού του διαστήματος, περνάει και η εκμετάλλευση του έργου στο δημόσιο.
Στις συμβάσεις ΣΔΙΤ, το έργο δεν ανήκει στο δημόσιο, παρά μόνο μετά το πέρας της σύμβασης (20-30 χρόνια). Στη διάρκεια της σύμβασης, το έργο ανήκει στον ιδιώτη, ο οποίος το «ενοικιάζει» στο δημόσιο και συγχρόνως εκμεταλλεύεται τις όποιες κερδοφόρες υπηρεσίες διαθέτει, και ίσως και τη Διοίκηση του.

Τις προηγούμενες μέρες, η διυπουργική επιτροπή, πρόεδρος της ο Αλογοσκούφης, ενέκρινε την κατασκευή 11 έργων ΣΔΙΤ συνολικού ύψους €1,7 δισ.. Πρόκειται για νοσοκομεία, σχολικά κτίρια, κτιρια της Ελληνικής Αστυνομίας, Διοικητηρία για Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, εγκατάσταση και λειτουργία συστημάτων ασφαλείας σε 12 λιμάνια. Περίπου €800 εκ. προκυρήχθηκαν το 2006 ενώ υπολογίζω να προκυρηχθούν ακόμα περίπου €700 εκ. μέχρι το τέλος του 2007.

Δεν είναι άσχημα νούμερα όταν το ανεκτέλεστο της Μηχανικής είναι €600 εκ., επίπεδα ρεκόρ για την εταιρεία. Εντάξει, η ΕΛΤΕΧ είχε αρχές του έτους ανεκτέλεστο ίσως και €4 δισ., επίσης ρεκόρ, η πίτα όμως δείχνει ότι μεγαλώνει ακόμα...

Ακόμα μία διαφορά είναι ότι τώρα ζητούν από τις κατασκευαστικές να το "παίξουν" περισσότερο managers από ότι κάνουν μέχρι τώρα.. Όχι μόνο να χτίζουν, αλλά και να διαχειρίζονται, οπότε λογικά να συνεργάζονται και με άλλους...
Θα τα καταφέρουν;

Δεν αποκλείονται και νέα σενάρια συγχωνεύσεων εντός και εκτός κατασκευαστικού κλάδου, όπως το deal με ΠΤΕΧ.

Για να κλείσω ας μου λύσετε κι ένα quiz:
Η Αττική Οδός έχει διόδιο, μερικοί το θεωρούν κι ακριβό, ένα σχολείο τι θα έχει (ακριβό);

M&A

Κανείς σοβαρός δεν λέει πολλά τις τελευταίες μέρες για το που θα πάνε οι αγορές, είτε είναι η ελληνική είτε πρόκειται για τις ξένες. Μην κοιτάτε μεμονωμένες περιπτώσεις, π.χ. αγοράστε τη ΧΧΧ ελληνική τράπεζα που λέγανε κάποιοι ξένοι την προηγούμενη εβδομάδα.

Ο μόνος δείκτης που μου δείχνει τάση τις τελευταίες αλλά και επίσης βοηθάει να ξεχνιούνται οι αδυναμίες που παρουσιάζει το σύστημα είναι μόνο οι νέες εξαγορές & συγχωνεύσεις που ανακοινώνονται ή φημολογούνται.
Και για μένα προσωπικά, οι εξαγορές & συγχωνεύσεις είναι το οξυγόνο του καπιταλισμού - άλλη φορά θα πούμε πιο πολλά.

Πάμε τροχάδην, χωρίς links αυτή τη φορά για τα τελευταία:
1. φήμες για Barclays - ABN Amro
2. η Intercontinental Exchange (ICE) σφήνα στη συγχώνευση μεταξύ της CBOT (Chicago Board of Trade) με την CME (Chicago Mercantile Exchange)
3. η Imperial Tobacco προσφορά για την επίσης καπνοβιομηχανία Altadis
4. Όμιλος Mittal για τη Vinci SA, τη μεγαλύτερη στον κόσμο τεχνική εταιρεία
5. της Ρrudential, της οποίας μετοχές φέρεται να αποκτά το κεφάλαιο κάλυψης επενδυτικών κινδύνων Tosca
6. και μια πιθανή απόσχιση: η πιθανότητα ρευστοποίησης της προβληματικής Chrysler από τη μητρική εταιρεία της DaimlerChrysler
7. TUI και First Choice --- Thomas Cook και MyTravel, really big για Europe!

και άλλα ακόμη που μπορεί στους εγχώριους να μην λένε πολλά, όμως κάνουν τους - κατέχοντες - ξένους να ξεχνούν τον πονοκέφαλό τους.

Αυτό είναι deal!

Αγοράστηκε 250 δολάρια και θα πουληθεί... 15 εκατομμύρια!

Και πρόκειται για ..μοιραία γυναίκα!
Μη βάλετε το κομπιουτεράκι σας να βγάλει την απόδοση.. μπορεί να μη χωράει!
Δεν έχει σημασία αν πέρασαν 45 χρόνια, το deal ειναι deal! Λέγεται και πρόνοια!

Καλημέρα σε όλους!

Κοίτα ποιοι τα λένε!

Με τρώει το χέρι μου...

Από τα καλύτερα κομμάτια που έχω διαβάσει στην Καθημερινή είναι αυτό του φύλλου της περασμένης Κυριακής.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_18/03/2007_219929

Η εφημερίδα φιλοξένησε μέρος των απόψεων του καθηγητή Παναγιώτη Παναγιωτόπουλου (διεθνώς γνωστό ως Pan A. Yotopoulos*) που είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Stanford και τακτικός καθηγητής του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας επ' ευκαιρία της αναγόρευσής του στις 8 Μαρτίου ως επίτιμου διδάκτορα της Σχολής Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

*Το google μου έβγαλε 16,200 αποτελέσματα με το όνομά του - καθόλου άγνωστος λοιπόν.

Τις αντιγράφω - επιλεκτικά - με τη σειρά μου!
(γραμματα κανονικά: η εφημερίδα - italics: του καθηγητή - bold: δικά μου)

Τα συμπεράσματα μου στο τέλος...


Του Κωστη Παπαδημητριου

Μοιραίο για το μέλλον της ίδιας της παγκοσμιοποίησης ενδέχεται να αποδειχθεί το διαρκώς διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών στο εσωτερικό των χωρών. Αν δεν συμβεί αυτό, η παγκοσμιοποίηση μπορεί να αποτελέσει την «επιτάφια επιγραφή» για την οικονομική ανάπτυξη του Τρίτου Κόσμου εξαιτίας των ανισοτήτων μεταξύ αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών.

Ωστόσο, αυτές οι ανισότητες θεωρητικά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. Σύμφωνα με την παραδοσιακή θεωρία του διεθνούς εμπορίου, το ελεύθερο εμπόριο λειτουργεί εις όφελος και των δύο μερών. Ακόμη και αν η μία χώρα είναι πιο παραγωγική από την άλλη σε όλους τους τομείς δραστηριότητας, το θεώρημα του «συγκριτικού πλεονεκτήματος» ισχυρίζεται ότι αυτή θα προτιμήσει να επιλέξει ορισμένους τομείς και να αφήσει άλλους στην λιγότερο παραγωγική χώρα, με αποτέλεσμα να ζουν και οι δύο καλύτερα από πριν χάρη στο μεταξύ τους εμπόριο.

«Το πρόβλημα είναι ότι είμαστε στις αρχές του 21ου αιώνα και χρησιμοποιούνται για την ανάλυση της παγκοσμιοποίησης, όπως και για πολλά άλλα πράγματα στα οικονομικά, «σκουριασμένα εργαλεία», εργαλεία που χρησιμοποιούσαμε στις αρχές του 19ου αιώνα»

«O κόσμος μας έχει αλλάξει μέσα στους δύο αιώνες που έχουν ήδη συμπληρωθεί. Η βιβλιογραφία σχετικά με το διεθνές εμπόριο στηρίζεται στον Ντέιβιντ Ρικάρντο και τον Τζον Στιούαρτ Μιλς, οι οποίοι έγραψαν το 1817 και το 1844 αντίστοιχα, αναπτύσσοντας τη θεωρία του «συγκριτικού πλεονεκτήματος»»

«Η ουσία της θεωρίας του διεθνούς εμπορίου ήταν το «συγκριτικό πλεονέκτημα», το οποίο σημαίνει ότι η τιμή του προϊόντος λόγω του ανταγωνισμού θα κατέβει στον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή». Ομως, αυτό που έχει αλλάξει, συνοπτικά, είναι ότι τώρα το μεγαλύτερο μέρος του διεθνούς εμπορίου γίνεται σε υπηρεσίες και σε αυτά που αναφέρονται ως «αποεμπορευματοποιημένα αγαθά» (decommodified goods), δηλαδή διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά που φέρουν συγκεκριμένα φήμη, εμπορικό σήμα και άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) το εμπόριο υπηρεσιών με τη στενή έννοια φτάνει τώρα το 23% του διεθνούς εμπορίου από 17% το 1986 χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα αποεμπορευματοποιημένα αγαθά, τα οποία ο κ. Παναγιωτόπουλος θεωρεί ότι κανονικά ανήκουν σε μια διευρυμένη έννοια των υπηρεσιών. Στις ΗΠΑ και τη Γερμανία οι υπηρεσίες αντιστοιχούν στο 70% και το 75% του ΑΕΠ αντίστοιχα.
«Επομένως η μορφή του εμπορίου έχει αλλάξει»

«Στο Silicon Valley (σ.σ. της Καλιφόρνιας), όπου ζω η λέξη commodity είναι υβριστικός όρος» λέει γελώντας, «επειδή δεν βγάζεις χρήματα, δεν βγάζεις κέρδη από αυτά». «Ολοι προσπαθούν να σκαρφαλώσουν στην αλυσίδα της προστιθέμενης αξίας, δηλαδή να αποσπάσουν «οικονομικές προσόδους»»

Η έννοια της «οικονομικής προσόδου» (economic rent) είναι πολύ σημαντική, παρά το αθώο της όνομα, και θα αξίζει να την εξηγήσουμε έστω και όσο πιο συνοπτικά γίνεται. Εισήχθη στην οικονομική βιβλιογραφία μόλις το 1974 από την οικονομολόγο Αν Κρούγκερ με το άρθρο «The Political Economy of the Rent-Seeking Society» (Η πολιτική οικονομία της κοινωνίας απόσπασης οικονομικής προσόδου) στο American Economic Review. Η «οικονομική πρόσοδος», λοιπόν, είναι τα οφέλη που αποσπά μια επιχείρηση ή άλλος παράγοντας της οικονομίας και τα οποία είναι πέρα από αυτά που επιτρέπει ο τέλειος ανταγωνισμός και είναι κατά κάποιο τρόπο «καταχρηστικά». Δηλαδή, αν λειτουργούσε ο τέλειος ανταγωνισμός και ο καθένας έπαιρνε ό,τι του αντιστοιχεί από την ελεύθερη αγορά, δεν θα υπήρχαν «οικονομικές πρόσοδοι». Ομως στην πραγματικότητα όλοι κυνηγούν ακριβώς αυτές τις έξτρα προσόδους, που η ορθόδοξη νεοκλασική ανάλυση επιμένει να αγνοεί.

«Εκεί βγαίνουν τα λεφτά, όταν υπάρχουν «οικονομικές πρόσοδοι» να εκμεταλλευτεί κάποιος, όταν υπάρχουν μονοπώλια γιατί έχει σήμα κατατεθέν, φήμη, διαφήμιση, ξεχωριστό προϊόν κ.λπ.»
«Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο διεθνές εμπόριο, αλλά όλα αυτά είναι συναρτήσεις του πλούτου, της ισχύος, της δύναμης, της διαφήμισης, της καινοτομίας, όλων αυτών που έχουν οι πλούσιες χώρες».
«Οι αναπτυγμένες χώρες εξάγουν αποεμπορευματοποιημένα προϊόντα, τα οποία έχουν μονοπωλιακές προσόδους, και οι φτωχές χώρες εξάγουν εμπορευματοποιημένα προϊόντα, όπως τον 19ο αιώνα όταν έγραφε ο Ρικάρντο τη θεωρία του διεθνούς εμπορίου και του συγκριτικού πλεονεκτήματος».
«Ολα αυτά τα έχουμε πάρει επιπόλαια γιατί παίρνουμε τα δεδομένα του 19ου αιώνα και τα εφαρμόζουμε σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα... Υπάρχουν πολλά δημιουργικά μυαλά στα οικονομικά, αλλά δεν έχουν όλοι τη διάθεση να δημιουργήσουν. Και ως εκ τούτου χρησιμοποιούμε συνέχεια «σκουριασμένα εργαλεία»».

Γιατί επιμένουμε να χρησιμοποιούμε «σκουριασμένα εργαλεία», ρωτήσαμε τον κ. Παναγιωτόπουλο. Μα γιατί αυτοί που χάνουν είναι οι φτωχές χώρες, ενώ οι πλούσιες έτσι και αλλιώς επωφελούνται, απαντά.

Αλλά διευρύνονται οι εισοδηματικές ανισότητες και στο εσωτερικό των χωρών, αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων, παρόλο που η θεωρία θέλει να ωφελούνται πλούσιοι και φτωχοί από τα προϊόντα που προσφέρει η παγκοσμιοποίηση σε τιμές ευκαιρίας.
«Οι φτωχοί των αναπτυγμένων χωρών δούλευαν στα κλωστοϋφαντουργικά εργοστάσια στο Πράτο και στη Θεσσαλονίκη, που έφτιαχναν μπλουζάκια. Τώρα τα μπλουζάκια έρχονται από την Κίνα για ένα ευρώ και τα εργοστάσια στο Πράτο και τη Θεσσαλονίκη έχουν κλείσει. Αλλά οι φτωχοί έχασαν τη δουλειά τους και δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε τα μπλουζάκια του ενός ευρώ»
«Επομένως, πρώτη ανάλυση είναι ότι από την παγκοσμιοποίηση οι πλούσιοι κερδίζουν, αλλά οι φτωχοί μπορούν να χάνουν»
«Οι δουλειές αυτές στην εγχώρια βιομηχανία έδιναν ένα αξιοπρεπές ημερομίσθιο και συντηρούσαν το όνειρο των εργαζομένων να ανέλθουν τα σκαλιά της κοινωνικής κλίμακας που θα τους οδηγούσαν στη μεσαία τάξη».

«Εάν τα οφέλη του ελεύθερου εμπορίου συνεχίσουν να μοιράζονται άνισα μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών και μεταξύ πλούσιων και φτωχών κοινωνικών στρωμάτων, η διάρκεια της δεύτερης αυτής παγκοσμιοποίησης μπορεί να αποδειχθεί ιδιαιτέρως βραχύβια» κατέληξε ο κ. Παναγιωτόπουλος. Η προηγούμενη, που κράτησε περίπου από το 1870 έως το 1914, έληξε με έναν παγκόσμιο πόλεμο και μια οικονομική καταστροφή.
«Δεν νομίζω να υπάρχει θέμα παγκοσμίου πολέμουαλλά το τέλος της παγκοσμιοποίησης είναι αναπόφευκτο».


Και τώρα τα δικά μου συμπεράσματα:

1. Ο καθηγητής δεν έχει διαβάσει ποτέ Marx ή Engels. Δεν υπερηφανεύομαι ότι έχω εντρυφήσει, αλλά είχα καθηγητές παλαιάς σχολής.. Κάτι είπαν, κάτι λίγα διάβασα και τους έγραψα.. (τα τσιτάτα ομολογώ ότι τα είχα κάνει σκονάκι!)
2. Το Stanford δεν έχει ιδέα για όλα αυτά. Θα τον είχε διώξει και δεν θα έβρισκε ποτέ θέση σε άλλο αμερικανικό Πανεπιστήμιο.
3. Είναι και δική μου άποψη ότι ο οικονομικός κόσμος στηρίζεται σε σκουριασμένα εργαλεία, προσθέτω στην κουβέντα την Μαλθουσιανή Θεωρία του πληθυσμού.
4. Μην μπερδευτεί κανείς: Ο καθηγητής μιλάει για ανισότητες του πληθυσμού των ανεπτυγμένων χωρών. Οι υποανάπτυκτοι είναι πεθαμένοι πριν ακόμα γεννηθούν, απλά(ελπί)ζουν... (τέτοια έλεγε κι ο Μarx...)
5. Το λεγόμενο τέλος έρχεται με πόλεμο ή οικονομική καταστροφή!


P.S. Δεν είναι σίγουρα παράδοξο, μαλλον τετοιες απόψεις περί δυϊσμού έχουν πλέον πέραση. Σήμερα διαβάζω στην Ημερησία:
Διπρόσωπη Αμερική, του John Αuthers από Financial Times 19/3/2007
«Υπάρχουν δύο Αμερικές. Η μία είναι αυτή που κάνει τη δουλειά, και η άλλη αυτή που δρέπει τους καρπούς»
"..ο Ατζάι Καπούρ, ο μέχρι πρότινος κορυφαίος αναλυτής της Citigroup, έκανε λόγο για τα δύο μπλοκ στα οποία είναι διχασμένος ο κόσμος - των πλουτοκρατών και των υπολοίπων. ΗΠΑ, Βρετανία και Καναδάς ανήκουν στην πρώτη ομάδα, ενώ Ηπειρωτική Ευρώπη και Ιαπωνία ανήκουν στην ομάδα των «ίσων»"

P.S.2 άντε θα πούμε και για καμιά μετοχή...

Παρελθoντικό μέλλον

Διαβάζω χθές στο rss:
Συμφωνία στην Eurobank για διεύρυνση ωραρίου σε 10 καταστήματα
"Συναλλαγές ως τις 20:00 τις καθημερινές και ως τις 15:00 το Σάββατο σε 10 καταστήματα της Eurobank προβλέπει η συλλογική σύμβαση εργασίας που υπεγράφη..."
"..θεωρείται η απαρχή για τη διεύρυνση του ωραρίου."
"Στα δέκα καταστήματα ... περιλαμβάνονται και τα δύο που ήδη λειτουργούν στα εμπορικά κέντρα The Mall (Αθήνα) και Cosmos (στη Θεσσαλονίκη)."

Αμέσως θυμήθηκα κάποιον παλιό καθηγητή που είχα πριν δύο περίπου χρόνια, ο οποίος μου είχε κάνει αμέσως εντύπωση λόγω της πολύ μεγάλης ηλικίας που είχε. Ο άνθρωπος ήταν λίγο πριν τα ογδόντα!!
Το μάθημα ήταν για το Λογιστικό Σχέδιο Τραπεζών και κατάλαβα αμέσως ότι ήξερε ακριβώς για τι πράγμα μιλούσε. Καθώς προχωρούσε το μάθημα και ο καθηγητής μας γινόταν ολοένα και περισσότερο οικείος κάποια - πρώην - συνάδελφος δεν έχασε την ευκαιρία να ρωτήσει την ηλικία του..
Τι το ήθελε, ο καθηγητής άδραξε την ευκαιρία και θυμήθηκε το επαγγελματικό του ξεκίνημα στην Τράπεζα του Ανδρεάδη - τη σημερινή Εμπορική - μια τότε φιλόδοξη ιδιωτική εμπορική τράπεζα που κατέληξε στο κράτος. Αφηγήθηκε πως ξεκίνησε εκεί την σταδιοδρομία του, περίπου το 1956 και μας περιέγραψε διάφορες ιστορίες της τότε εποχής.
Η ατάκα όμως που είπε ήταν μία:
"Όσο πληρώνεστε σήμερα εσείς τις υπερωρίες σας, άλλο τόσο της πληρώθηκα κι εγώ!"
Κάγκελο εμείς, και συνέχισε την αφήγηση:
"Τότε, να ξέρετε οι τράπεζες δούλευαν και Σάββατο! και Τρίτη και Πέμπτη και Παρασκευή το απόγευμα! Το ωράριο αυτές τις τρεις μέρες που δουλεύαμε κι απόγευμα ήταν μέχρι τις 14:30 και μετά πάλι στις 17:00." (αν τα θυμάμαι καλά)
"Αναρωτιέστε αν τηρούσαμε το ωράριο.. Κανείς δεν σηκωνόταν να φύγει όταν το ρολόι χτύπαγε 14:00...
Τι γινόταν;
Οι περισσότεροι από τους υπαλλήλους δουλεύαμε σε μεγάλα σιδερένια γραφεία με πολύ βαθιά συρτάρια, που έκαναν θόρυβο όταν τα ανοιγοκλείναμε. Μόλις κατά τις 15:30 τις μέρες με απογευματινή βάρδια, που έπρεπε στις 17:00 να είμαστε στις θέσεις μας, οι παλαιότεροι υπάλληλοι ξεκίναγαν να ανοιγοκλείνουν τα συρτάρια τους σας να έλεγαν: <Αντε, πάμε να φύγουμε.. σε λίγο θα ξαναγυρίσουμε>, ώστε οι πιο θαρραλέοι να σηκωθούν πρώτοι από τις θέσεις τους και να ακολουθήσουμε κι εμείς, οι μικρότεροι!"
Περιττό να περιγράψω την αμηχανία μας.

Με τέτοιες ιστορίες καταλαβαίνω - ελπίζω κι όσοι το διαβάζουν - ότι έχει ξεκινήσει πάλι μια εποχή που οι μισθωτοί-εργαζόμενοι θα πρέπει να δώσουν πίσω - που άραγε; - κάποια από αυτά που "κέρδισαν" τις προηγούμενες δεκαετίες. Τι κύκλος...

Και αν νομίζει κάποιος ότι αυτά είναι αυστηρά ελληνικά "προνόμια", ας θυμηθεί πρώτα τη λέξη "παγκοσμιοποίηση" και μετά ας κάνει ένα search στο google για τράπεζες που μένουν ανοικτές Κυριακή...
We have more branches open Sundays than any other bank in the Hudson Valley.. διαφημίζεται κάποια!

Η δικιά μου ερώτηση:
Ποια είναι η επενδυτική ευκαιρία των μισθωτών-εργαζομένων;

P.S. Συνοπτικά η Ιστορία της Εμπορικής Τράπεζας και μέρος του "καπιταλισμού" στην Ελλάδα

Πανω απ' όλα Ιστορία

Μια σύντομη παρένθεση για τον anonymous που θεωρεί την ιστορία της Parmalat ανεπικαιρη...
Πάνω απ' όλα φίλε μου η Ιστορία, αν δεν μαθαίνεις απ' αυτή δεν ..μαθαίνεις, αυτή είναι η γνώμη μου.
Και να στο κάνω πενηνταράκια - που λέει κι ο Γεωργίου.
Οι ισολογισμοί, η τεχνική ανάλυση, τα betas αλλά και η προβλέψεις π.χ. ταμειακών ροών ή απόδοσης επενδύσεων, κι άλλα ακόμη, βασίζονται στην Ιστορία. Τα ιστορικά στοιχεία είναι αυτά που χρησιμοποιούνται για να δοκιμάσουμε να "δούμε" το μέλλον. Δεν νομίζω ότι έχει βρεθεί καλύτερος τρόπος, πάντοτε σε συνδυασμό με παρατήρηση, εμπειρία και ανοιχτά μυαλά. Οι πλέον αρχέγονοι τρόποι.
Ο μόνος "νέος" τρόπος για να επιτύχει κανείς στην χρηματαγορά είναι η εσωτερική πληροφόρηση (αδίκημα παγκοσμίως) ή τα στημένα.

Όσο για hot chips Μαρτίου, είπαμε!

P.S. ξεμπλέκεται ακόμα το κουβάρι με τα στημένα!

Parmalat

Παρά το ότι οι κυβερνώντες στην Ελλάδα δεν έχουν χρησιμοποιήσει ιδιαίτερα τις πρακτικές των Ιταλών - εκτός ίσως από τον Σημίτη όταν πρώτα πούλησε χρυσό της ΤτΕ και μετά έκανε αναθεώρηση της αξίας του για να μπούμε στην ΟΝΕ συμβουλευόμενος από τον Ιταλό ομόλογό του - η γειτονική χώρα είναι γεμάτη διδάγματα και προτάσεις.

Στην ακμή της, υπό την καθοδήγηση του Alberto Malezani, η ποδοσφαιρική ομάδα Παρμα έφτασε στον τελικό του κυπέλου ΟΥΕΦΑ στηριζόμενη στην ανοδική της πορεία κατά την διάρκεια της δεκαετίας του '90 αποκλειστικά από τον χορηγό της, την διάσημη ιταλική εταιρεία Parmalat, πολυεθνική γαλακτοκομικών και φαγητού και με το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής αποκλειστικά τυριού στην Ν.Α. Αφρική, συνολικά τουλάχιστον 36,000 εργαζόμενους, 140 κέντρα παραγωγής παγκοσμίως και τουλάχιστον 5,000 ιταλούς παραγωγούς να κρέμονται πάνω της.
Και βέβαια εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Μιλάνο.

Ιδρυτής της το 1961 ο Calisto Tanzi, ξεκίνησε από μια μικρή γεωργική υποδομή στην Πάρμα και κατέληξε να ομολογεί ότι πλαστογράφησε τα λογιστικά βιβλία της εταιρείας του ενώ υπεξαίρεσε περίπου €500 εκ. από τα ταμεία της..

Η ιστορία άρχισε να απλώνεται όταν η εταιρεία καθυστέρησε να πληρώσει δόση ομολόγου της ύψους €150 εκ., η πιστοληπτική της αξιολόγηση μειώθηκε από την Standard & Poor's και η Bank of America ανακοίνωσε στις 19/12/03 ότι ένας τραπεζικός λογαριασμός της Parmalat ύψους 4,9 δισ. δολαρίων είναι κενός, δηλαδή ότι αυτά τα χρήματα δεν υπάρχουν. http://news.ft.com/servlet/ContentServer?pagename=FT.com/StoryFT/FullStory&c=StoryFT&cid=1071251701597&p=1012571727092

Οι μετοχές της «βούλιαξαν» κατά 66% εκείνη τη μέρα, με αποτέλεσμα μόνο αυτό το μήνα οι απώλειες να ανέλθουν στο 87%. Στις 29/12/03 διακόπηκε η διαπραγμάτευσή της..

Η Parmalat οδηγήθηκε στην κατάθεση αίτησης προστασίας έναντι των πιστωτών της. Επιπλέον, η αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC) υπέβαλε μήνυση κατά της ιταλικής εταιρείας, κατηγορώντας την ότι παραπληροφόρησε τους επενδυτές όταν τους πούλησε ομόλογα αξίας $100 εκ. την ίδια περίοδο που είχε «αλλοιώσει» τα λογιστικά της βιβλία.

Οκτώ άτομα μεταξύ των οποίων δύο πρώην οικονομικοί διευθυντές συνελήφθησαν... o πρώην - πλέον - πρόεδρος της Parmalat κατέθεσε ανακρινόμενος ότι γνώριζε για την «τρύπα» των €8 δισ., την οποία απέδωσε στις ζημίες από τις επιχειρήσεις στη Νότια Αμερική... όλοι κατηγορήθηκαν για χειραγώγηση της αγοράς, λογιστικές ατασθαλίες και απόκρυψη της εργασίας των ελεγκτών.

Επιπλέον, η εισαγγελία του Μιλάνου ζήτησε να διωχθούν οι αμερικανικές τράπεζες Morgan Stanley, Citigroup, η ελβετική UBS, η γερμανική Deutsche Bank κι η ιταλική Nextra, καθώς και 13 από τους διευθυντές της ενώ ελέγχεται η εμπλοκή και των ελεγκτικών εταιρειών Deloitte & Touche και της Grant Thornton, τη στιγμή που δύο ελεγκτές της τελευταίας έχουν φυλακιστεί. Μάλιστα η Grant Thornton απέκοψε την ιταλική μονάδα από το διεθνές της δίκτυο...

Την ημέρα της πρώτης δίκης, τον Σεπτέμβριο 2005, πλήθος επενδυτών συγκεντρώθηκε από νωρίς το πρωί έξω από το δικαστήριο του Μιλάνου.

Όπως ανακοινώθηκε τελικά, το χρέος της Parmalat είναι οκτώ φορές πάνω από το αρχικά δηλωθέν, ενώ τα κέρδη της μόλις στο ένα πέμπτο, "μία από τις μεγαλύτερες υποθέσεις λογιστικής απάτης".
Mιλάμε βεβαια για την ευρωπαϊκή Enron!

Πόσο είπαμε ότι πουλάνε το φρέσκο(?) γάλα στο Σούπερ;

πηγή: www.in.gr