30.10.11
Κεφάλαια 17 - 20 δισ. ευρώ χρειάζονται οι τράπεζες τώρα!
To ελληνικό τραπεζικό σύστημα κεφαλαιακά κατέρρευσε, λόγω του haircut 50% στο χρέος, αλλά και των διαγνωστικών ελέγχων της BlackRock. Ωστόσο, ιδιαίτερη σημασία για το πώς θα συμπεριφερθεί ο τραπεζικός κλάδος, έχει το είδος των αυξήσεων κεφαλαίου, που θα πραγματοποιηθούν μέσω του ΤΧΣ.
Ακόμη, παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο αυξήσεων κεφαλαίου, με προνομιούχες μετοχές. Με κοινές μετοχές θα συντελεστεί σημαντικό dilution και κρατικοποίηση. Με προνομιούχες, οι μέτοχοι δεν θα υποστούν dilution. Θα διατηρήσουν τους τίτλους τους. Απλώς, το κράτος θα κατέχει προνομιούχες μετοχές.
Την ερχόμενη εβδομάδα, θα ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις για το αν και κατά πόσο μπορεί να πραγματοποιηθούν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου (ΑΜΚ), με κοινές ή και με προνομιούχες από το ΤΧΣ.
Ο νόμος ορίζει μόνο κοινές μετοχές. Αλλά το θέμα έχει λάβει πανευρωπαϊκές διαστάσεις. Τι συνεπάγεται ένα haircut 50% στο χρέος, για τις ελληνικές τράπεζες; Σωρευτικές ζημιές 27 δισ. ευρώ, θα υποχρεωθούν αυτές να καλύψουν με το νέο haircut 50% στο χρέος, αλλά και λόγω BlackRock (αυτές υπολογίζονται μεταξύ 9 και 10 δισ. ευρώ).
Με βάση τα νέα δεδομένα, και λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κεφάλαια των 12 μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών ανέρχονται γύρω στα 31,6 δισ. ευρώ, προκύπτει ότι ο συνολικός δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας, λόγω των ζημιών, από 11% με 12%, υποχωρεί στο 4,5%. Το core tier 1 υποχωρεί στο 3,5%. Μέχρι το 9% απαιτούνται κεφάλαια 18 με 20 δισ. ευρώ. Ο ελληνικός τραπεζικός κλάδος καθίσταται πλέον κεφαλαιακά ανεπαρκής. Υποχρεωτικά, θα καταλήξει στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, με στόχο να αντλήσει περίπου 18 με 20 δισ. ευρώ.
Από τις ζημιές 18 δισ. ευρώ, που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι τράπεζες, πρέπει να αφαιρεθούν 6,1 δισ. ευρώ από το αρχικό PSI. Διότι ήδη έγραψαν στα αποτελέσματα εξαμήνου ζημιές από το haircut, 21% (6,1 δισ. ευρώ). Άρα οι καθαρές ζημιές διαμορφώνονται στα 12 δισ. ευρώ. Οι οποίες δεν είναι αμελητέες, ούτε άμεσα αντιμετωπίσιμες, αν ληφθεί υπόψη ποια είναι η κεφαλαιακή διάρθρωση των 12 μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών (στα 31,6 δισ. ευρώ).
Κομβικής σημασίας θα αποδειχτεί και το core tier 1 στο 9%. Αν τροποποιηθεί για τις ελληνικές τράπεζες, και αντί του 10% που σχεδιαζόταν για τις αρχές του 2012, μειωθεί στο 9%, όπως και σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, αυτό θα είναι θετική εξέλιξη.
Με βάση τη χτεσινή συμφωνία, ίσως αυτό να είναι εφικτό. Δηλαδή μπορεί να ισχύσει και για τις ελληνικές τράπεζες. Εκτιμάται ότι, σε κλαδικό επίπεδο, η μείωση 1% σημαίνει 2 με 2,4 δισ. ευρώ λιγότερα κεφάλαια.
Προφανώς, όπως αποδείχτηκε και στην περίπτωση του πρώτου PSI, το haircut 21%, για ορισμένες τράπεζες δεν ήταν 21%, αλλά 14% με 15%. Αν τώρα αυξηθεί το εύρος των ομολόγων που θα ενταχθούν στο haircut, όπως έχει αναφερθεί, έως το 2035, δηλαδή συνολικά 205 δισ. ευρώ ομόλογα, και τηρηθεί αυστηρά το νέο haircut, οι τράπεζες θα υποστούν σοβαρότατες ζημιές. Και, προφανώς, θα πληγούν καίρια τα κεφάλαιά τους. Πώς θα αντιμετωπίσουν αυτή τη νέα μεγάλη κλίμακα ζημιών, που προσλαμβάνει ιστορικά χαρακτηριστικά;
Τα σενάρια
-Η Εθνική διαθέτει απόθεμα κεφαλαίων, μαζί με την Finansbank, 3,5 δισ. ευρώ. Είναι προφανές ότι δεν αρκούν, καθώς ακολουθεί η BlackRock. Πιθανό είναι να πουληθεί μεγαλύτερο ποσοστό της Finansbank ή να πουληθούν περιουσιακά στοιχεία.
-Η Alpha και η Eurobank βρίσκονται σε διαδικασία συγχώνευσης. Προφανώς, θα αξιολογήσουν κατά πόσον θα πρέπει να προχωρήσει η διαδικασία αυτή. Αν πειστούν ότι μαζί θα αντιμετωπίσουν καλύτερα τις προκλήσεις, τότε η συγχώνευση θα προχωρήσει. Τα νέα κεφάλαια, 1,75 δισ. (αύξηση και ομολογιακό), που θα αποκτήσει το Paramount από το Κατάρ, δεν αρκούν. Χρειάζεται μεγαλύτερη αύξηση και περισσότερα κεφάλαια από το Κατάρ.
-Η Πειραιώς, λόγω της δομής του χαρτοφυλακίου ομολόγων, θα κληθεί να εγγράψει νέες σημαντικές ζημιές. Που, προφανώς, δεν μπορούν να καλυφθούν από την πώληση της θυγατρικής της στην Αίγυπτο, και από το ομολογιακό 250 εκατ. Θα χρειαστεί ισχυρή κεφαλαιακή ενίσχυση, από τους βασικούς μετόχους.
-Η ΑΤΕ και το Τ.Τ., με αντικειμενικά κριτήρια, μένουν χωρίς κεφάλαια. Και πλέον εδώ εγείρεται σημαντικό θέμα: ποιος θα τα καταβάλει; Το κράτος; Είναι αδύνατο.
Θα πρέπει να τονιστεί σαφώς ότι οι τράπεζες, που μπορούν να οδηγηθούν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, είναι η ΑΤΕ, το Τ.Τ., η Πειραιώς, η Εθνική, η Eurobank και η Attica Bank. Σε πρώτη φάση…
http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=6&artid=102084
Ακόμη, παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο αυξήσεων κεφαλαίου, με προνομιούχες μετοχές. Με κοινές μετοχές θα συντελεστεί σημαντικό dilution και κρατικοποίηση. Με προνομιούχες, οι μέτοχοι δεν θα υποστούν dilution. Θα διατηρήσουν τους τίτλους τους. Απλώς, το κράτος θα κατέχει προνομιούχες μετοχές.
Την ερχόμενη εβδομάδα, θα ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις για το αν και κατά πόσο μπορεί να πραγματοποιηθούν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου (ΑΜΚ), με κοινές ή και με προνομιούχες από το ΤΧΣ.
Ο νόμος ορίζει μόνο κοινές μετοχές. Αλλά το θέμα έχει λάβει πανευρωπαϊκές διαστάσεις. Τι συνεπάγεται ένα haircut 50% στο χρέος, για τις ελληνικές τράπεζες; Σωρευτικές ζημιές 27 δισ. ευρώ, θα υποχρεωθούν αυτές να καλύψουν με το νέο haircut 50% στο χρέος, αλλά και λόγω BlackRock (αυτές υπολογίζονται μεταξύ 9 και 10 δισ. ευρώ).
Με βάση τα νέα δεδομένα, και λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κεφάλαια των 12 μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών ανέρχονται γύρω στα 31,6 δισ. ευρώ, προκύπτει ότι ο συνολικός δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας, λόγω των ζημιών, από 11% με 12%, υποχωρεί στο 4,5%. Το core tier 1 υποχωρεί στο 3,5%. Μέχρι το 9% απαιτούνται κεφάλαια 18 με 20 δισ. ευρώ. Ο ελληνικός τραπεζικός κλάδος καθίσταται πλέον κεφαλαιακά ανεπαρκής. Υποχρεωτικά, θα καταλήξει στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, με στόχο να αντλήσει περίπου 18 με 20 δισ. ευρώ.
Από τις ζημιές 18 δισ. ευρώ, που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι τράπεζες, πρέπει να αφαιρεθούν 6,1 δισ. ευρώ από το αρχικό PSI. Διότι ήδη έγραψαν στα αποτελέσματα εξαμήνου ζημιές από το haircut, 21% (6,1 δισ. ευρώ). Άρα οι καθαρές ζημιές διαμορφώνονται στα 12 δισ. ευρώ. Οι οποίες δεν είναι αμελητέες, ούτε άμεσα αντιμετωπίσιμες, αν ληφθεί υπόψη ποια είναι η κεφαλαιακή διάρθρωση των 12 μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών (στα 31,6 δισ. ευρώ).
Κομβικής σημασίας θα αποδειχτεί και το core tier 1 στο 9%. Αν τροποποιηθεί για τις ελληνικές τράπεζες, και αντί του 10% που σχεδιαζόταν για τις αρχές του 2012, μειωθεί στο 9%, όπως και σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, αυτό θα είναι θετική εξέλιξη.
Με βάση τη χτεσινή συμφωνία, ίσως αυτό να είναι εφικτό. Δηλαδή μπορεί να ισχύσει και για τις ελληνικές τράπεζες. Εκτιμάται ότι, σε κλαδικό επίπεδο, η μείωση 1% σημαίνει 2 με 2,4 δισ. ευρώ λιγότερα κεφάλαια.
Προφανώς, όπως αποδείχτηκε και στην περίπτωση του πρώτου PSI, το haircut 21%, για ορισμένες τράπεζες δεν ήταν 21%, αλλά 14% με 15%. Αν τώρα αυξηθεί το εύρος των ομολόγων που θα ενταχθούν στο haircut, όπως έχει αναφερθεί, έως το 2035, δηλαδή συνολικά 205 δισ. ευρώ ομόλογα, και τηρηθεί αυστηρά το νέο haircut, οι τράπεζες θα υποστούν σοβαρότατες ζημιές. Και, προφανώς, θα πληγούν καίρια τα κεφάλαιά τους. Πώς θα αντιμετωπίσουν αυτή τη νέα μεγάλη κλίμακα ζημιών, που προσλαμβάνει ιστορικά χαρακτηριστικά;
Τα σενάρια
-Η Εθνική διαθέτει απόθεμα κεφαλαίων, μαζί με την Finansbank, 3,5 δισ. ευρώ. Είναι προφανές ότι δεν αρκούν, καθώς ακολουθεί η BlackRock. Πιθανό είναι να πουληθεί μεγαλύτερο ποσοστό της Finansbank ή να πουληθούν περιουσιακά στοιχεία.
-Η Alpha και η Eurobank βρίσκονται σε διαδικασία συγχώνευσης. Προφανώς, θα αξιολογήσουν κατά πόσον θα πρέπει να προχωρήσει η διαδικασία αυτή. Αν πειστούν ότι μαζί θα αντιμετωπίσουν καλύτερα τις προκλήσεις, τότε η συγχώνευση θα προχωρήσει. Τα νέα κεφάλαια, 1,75 δισ. (αύξηση και ομολογιακό), που θα αποκτήσει το Paramount από το Κατάρ, δεν αρκούν. Χρειάζεται μεγαλύτερη αύξηση και περισσότερα κεφάλαια από το Κατάρ.
-Η Πειραιώς, λόγω της δομής του χαρτοφυλακίου ομολόγων, θα κληθεί να εγγράψει νέες σημαντικές ζημιές. Που, προφανώς, δεν μπορούν να καλυφθούν από την πώληση της θυγατρικής της στην Αίγυπτο, και από το ομολογιακό 250 εκατ. Θα χρειαστεί ισχυρή κεφαλαιακή ενίσχυση, από τους βασικούς μετόχους.
-Η ΑΤΕ και το Τ.Τ., με αντικειμενικά κριτήρια, μένουν χωρίς κεφάλαια. Και πλέον εδώ εγείρεται σημαντικό θέμα: ποιος θα τα καταβάλει; Το κράτος; Είναι αδύνατο.
Θα πρέπει να τονιστεί σαφώς ότι οι τράπεζες, που μπορούν να οδηγηθούν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, είναι η ΑΤΕ, το Τ.Τ., η Πειραιώς, η Εθνική, η Eurobank και η Attica Bank. Σε πρώτη φάση…
http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=6&artid=102084
Δώρον άδωρον το haircut του 50%
Το haircut του 50% δεν διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Στην πραγματικότητα, χρειάζεται «κούρεμα» έως και 75% στα ελληνικά ομόλογα, υποστήριζε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την ώρα που κορυφώνονταν οι διαπραγματεύσεις των Ευρωπαίων με τους τραπεζίτες. Οι αναλυτές των ξένων επενδυτικών οίκων αντιπροτείνουν ακόμα πιο γενναίες λύσεις. Σύμφωνα με τους δικούς τους υπολογισμούς, χρειάζεται haircut από 80% έως και… 100% στα ελληνικά ομόλογα, για να επιστρέψουν τα δημόσια οικονομικά σε βιώσιμη τροχιά.
Η τελευταία έκθεση της τρόικας για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ζητούσε haircut 60% στα ελληνικά ομόλογα. Ωστόσο, όπως αποκαλύφθηκε τα τελευταία 24ωρα, αυτό το νούμερο ήταν το αποτέλεσμα ενός σκληρού παρασκηνιακού παζαριού και μιας κόντρας κορυφής. Η έκθεση δημοσιεύτηκε με αστερίσκους που εξέφραζαν την εναντίωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο «κούρεμα». Αντίθετα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θεωρούσε προτιμότερο να γίνει μια ακόμα μεγαλύτερη ελάφρυνση από το χρέος. Στελέχη του μιλούσαν, κατά τη διάρκεια των κρίσιμων διαπραγματεύσεων, με τις τράπεζες, ακόμα και για haircut 75%.
Με δεδομένο ότι από το «κούρεμα» εξαιρούνται τα χρέη της Ελλάδας προς τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, καθώς και τα ελληνικά ομόλογα που έχει στα χέρια της η ΕΚΤ, οι ξένοι αναλυτές πιστεύουν ότι για να έχει πραγματικό νόημα μια αναδιάρθρωση, θα πρέπει να είναι πολύ πιο γενναία.
Όπως εξηγεί η Citigroup, αν τα δάνεια του επίσημου τομέα εξαιρεθούν από την αναδιάρθρωση, τότε, το haircut καλύπτει τα 239 δισ. ευρώ από τα 362 δισ. ευρώ του συνολικού χρέους. Πρακτικά, ένα «κούρεμα» 50% θα απαλλάξει την Ελλάδα από βάρη ύψους 120 δισ. ευρώ. Επομένως, το χρέος του 2011 θα μειωθεί από το 160% του ΑΕΠ, στο 105%.
Όμως, το κρυφό κόστος του σχεδίου μετριάζει το όφελος για τη χώρα. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν στα χέρια τους ομόλογα αξίας 45 δισ. ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστούν κεφαλαιακή ενίσχυση για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης. Για να φέρουν το core tier 1 στο 9% (που είναι η απαίτηση των ευρωπαϊκών αρχών), θα χρειαστούν 21 δισ. ευρώ σε νέα κεφάλαια. Με δεδομένο ότι ο κλάδος αδυνατεί να αντλήσει κεφάλαια από την αγορά, είναι σαφές ότι θα πρέπει να ενισχυθεί μέσω του EFSF. Συνεπώς, η Citigroup υπολογίζει ότι, τελικά, το haircut του 50% ρίχνει το χρέος στο 114% του ΑΕΠ. Έως το 2012, το χρέος θα έχει επιστρέψει στο 130% του ΑΕΠ, αφού η βαθιά ύφεση θα φέρει έλλειμμα περίπου 5%.
Γι’ αυτό και η Credit Suisse υπολογίζει ότι απαιτείται «κούρεμα» 84% στα ομόλογα των ιδιωτών επενδυτών, για να μειωθεί το χρέος στο 90% του ΑΕΠ.
Η UBS, από την πλευρά της, ρίχνει στο τραπέζι ακόμα και το σενάριο ενός haircut 100%. Δηλαδή, της πλήρους άρνησης εξυπηρέτησης των ελληνικών χρεών προς τον ιδιωτικό τομέα.
Σύμφωνα με την ανάλυση του ελβετικού επενδυτικού οίκου, από το συνολικό ελληνικό χρέος, το 35% αποτελεί επίσημα δάνεια (από το ΔΝΤ και τις χώρες της Ευρωζώνης), το 29% βρίσκεται στα χαρτοφυλάκια ομολόγων των ελληνικών τραπεζών και το 36% στα χέρια μη Ελλήνων ιδιωτών επενδυτών. Τα δάνεια του ΔΝΤ είναι νομικά δομημένα με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην αναδιαρθρώνονται.
Από την άλλη, το όφελος από το «κούρεμα» των ομολόγων που κατέχουν οι ελληνικές τράπεζες είναι, σύμφωνα με την UBS, μηδενικό. «Κάθε ευρώ που εξοικονομεί η ελληνική κυβέρνηση από το χρέος της μέσω του κουρέματος, θα πρέπει να δοθεί ως κεφαλαιακή ενίσχυση στις τράπεζές της. Αυτό, ουσιαστικά, ισοδυναμεί με την εξαίρεση των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν οι εγχώριες τράπεζες από το haircut», αναφέρει ανάλυση του οίκου. Έτσι, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του οίκου, το haircut του 50% ελαφρύνει την Ελλάδα από το 22% του συνολικού της χρέους. «Για να το θέσουμε αλλιώς, για να επιτευχθεί μια πραγματική μείωση του χρέους κατά 50%, η Ελλάδα θα πρέπει να εφαρμόσει ένα haircut 100%. Δηλαδή, να κάνει πλήρη άρνηση του χρέους», εξηγούν οι αναλυτές.
Αλήθειες και ψέματα για το πιστωτικό γεγονός και τα CDS
Η αναθεώρηση της συμφωνίας για συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών στο δεύτερο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας (PSI), ήταν εξαρχής μια πολύ δύσκολη εξίσωση. Ευρωπαϊκές αρχές και τράπεζες καλούνταν να βρουν μια χρυσή τομή. Ουσιαστικά, ένα haircut που θα βελτίωνε, όσο το δυνατόν περισσότερο, τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, χωρίς ωστόσο να ακυρώνει τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμφωνίας.
Στην πράξη, οι Ευρωπαίοι, και κυρίως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ήταν αποφασισμένοι να αποφύγουν ένα πιστωτικό γεγονός. Δηλαδή, ένα default, που θα πυροδοτούσε την αποπληρωμή των credit default swaps, των συμβολαίων που ασφαλίζουν έναντι μιας ενδεχόμενης χρεοκοπίας.
Το μεγάλο μυστικό πίσω από αυτή την «κόκκινη γραμμή» που σε σημαντικό ποσοστό καθόρισε την πορεία των διαπραγματεύσεων, είναι ότι η Ευρώπη δεν είχε άλλη επιλογή από το να επιδιώξει μια εθελοντική λύση. Αν η εφαρμογή του haircut ήταν υποχρεωτική, αυτό θα σήμαινε ότι στο «κούρεμα» θα έπρεπε να υποβληθούν και τα ελληνικά ομόλογα, ονομαστικής αξίας 55 δισ. ευρώ, που έχει αγοράσει η ΕΚΤ. Κάτι τέτοιο θα άφηνε την κεντρική τράπεζα ουσιαστικά χρεοκοπημένη. Οι ζημιές θα εξανέμιζαν το σύνολο των κεφαλαίων της. Κάτι που σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα έπρεπε να βάλουν και πάλι το χέρι στην τσέπη, για να χρηματοδοτήσουν τη λειτουργία της ΕΚΤ.
Ουσιαστικά, η προσπάθεια των Ευρωπαίων να διατηρήσουν τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμφωνίας, έκανε την Αθήνα «όμηρο» των ιδιωτών επενδυτών. Ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπίνι, αλλά και πολλοί από τους κορυφαίους αναλυτές των ξένων οίκων, πρότειναν στην κυβέρνηση να «κουρέψει» τα ομόλογα κατά 60% και να αφήσει απλήρωτα όσα δεν προσφέρονταν από τους κατόχους τους σε αυτή τη συμφωνία. Έστω κι αν αυτό θα ισοδυναμούσε, τεχνικά, με στάση πληρωμών (default).
Αντ’ αυτού, οι Ευρωπαίοι επέμειναν σε έναν τρόπο δράσης που ουσιαστικά επιβραβεύει τους ιδιώτες επενδυτές που δεν συνεισφέρουν στη διάσωση της Ελλάδας, σε βάρος εκείνων που δέχτηκαν να σηκώσουν μέρος από το βάρος της βοήθειας. Το «έξυπνο χρήμα» ή οι λεγόμενοι και «γύπες» των αγορών, δηλαδή τα hedge funds και τα distressed funds, έσπευσαν, το τελευταίο διάστημα, να αγοράσουν τα πάμφθηνα ελληνικά ομόλογα, με την προσδοκία ότι αν δεν τα πρόσφεραν για ανταλλαγή, η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν υποχρεωμένη να τα αποπληρώσει κανονικά, χωρίς «κούρεμα».
Και όλα αυτά, την ώρα που τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι ο τρόμος των Ευρωπαίων απέναντι στο πιστωτικό γεγονός ήταν μάλλον υπερβολικός. Βασικό επιχείρημα των Ευρωπαίων πολιτικών στην επιμονή τους για μια εθελοντική συμφωνία, ήταν ότι εάν πυροδοτηθεί η αποπληρωμή των CDS, οι επιπτώσεις για το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα θα είναι άγνωστες και απρόβλεπτες. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που φοβούνται ένα ντόμινο τραπεζικών καταρρεύσεων και φέρνουν σαν παράδειγμα την περίπτωση της χρεοκοπίας της Lehman Brothers.
Η αλήθεια είναι ότι η αγορά των CDS έχει δαιμονοποιηθεί στην Ευρώπη. Ασφαλώς, πρόκειται για μια αδιαφανή αγορά, που λειτουργεί όχι μόνο έξω από την εποπτεία των αρχών, αλλά και με σύνθετους τρόπους, που πολλοί από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών αδυνατούν να παρακολουθήσουν. Όμως, με το ξέσπασμα της κρίσης του ευρώ, τα CDS απέκτησαν τις διαστάσεις ενός αστικού μύθου. Οι ιστορίες για αυτό το «σκοτεινό εργαλείο των κερδοσκόπων», μέσω του οποίου οι καρχαρίες των αγορών πλουτίζουν από τον πόνο των λαών, έκαναν την εμφάνισή τους όχι μόνο στον ελληνικό, αλλά και στον ευρωπαϊκό τύπο.
Ωστόσο, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι στην πραγματικότητα, το μέγεθος της αγοράς των CDS είναι πολύ μικρότερο από αυτό που της προσδίδεται. Οι καθαρές ανοικτές θέσεις στα συμβόλαια, που ασφαλίζουν έναντι του ενδεχόμενου μιας ελληνικής χρεοκοπίας, είναι ύψους 3,7 δισ. δολαρίων. Σε περίπτωση πιστωτικού γεγονότος, οι τράπεζες που εξέδωσαν αυτά τα συμβόλαια, θα πρέπει να πληρώσουν σε εκείνους που τα αγόρασαν 750-900 εκατ. δολάρια, υπολογίζει η Nomura.
Δύσκολα μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι ένα τέτοιο ποσό θα έθετε σε κίνδυνο το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα.
Η τελευταία έκθεση της τρόικας για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ζητούσε haircut 60% στα ελληνικά ομόλογα. Ωστόσο, όπως αποκαλύφθηκε τα τελευταία 24ωρα, αυτό το νούμερο ήταν το αποτέλεσμα ενός σκληρού παρασκηνιακού παζαριού και μιας κόντρας κορυφής. Η έκθεση δημοσιεύτηκε με αστερίσκους που εξέφραζαν την εναντίωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο «κούρεμα». Αντίθετα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θεωρούσε προτιμότερο να γίνει μια ακόμα μεγαλύτερη ελάφρυνση από το χρέος. Στελέχη του μιλούσαν, κατά τη διάρκεια των κρίσιμων διαπραγματεύσεων, με τις τράπεζες, ακόμα και για haircut 75%.
Με δεδομένο ότι από το «κούρεμα» εξαιρούνται τα χρέη της Ελλάδας προς τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, καθώς και τα ελληνικά ομόλογα που έχει στα χέρια της η ΕΚΤ, οι ξένοι αναλυτές πιστεύουν ότι για να έχει πραγματικό νόημα μια αναδιάρθρωση, θα πρέπει να είναι πολύ πιο γενναία.
Όπως εξηγεί η Citigroup, αν τα δάνεια του επίσημου τομέα εξαιρεθούν από την αναδιάρθρωση, τότε, το haircut καλύπτει τα 239 δισ. ευρώ από τα 362 δισ. ευρώ του συνολικού χρέους. Πρακτικά, ένα «κούρεμα» 50% θα απαλλάξει την Ελλάδα από βάρη ύψους 120 δισ. ευρώ. Επομένως, το χρέος του 2011 θα μειωθεί από το 160% του ΑΕΠ, στο 105%.
Όμως, το κρυφό κόστος του σχεδίου μετριάζει το όφελος για τη χώρα. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν στα χέρια τους ομόλογα αξίας 45 δισ. ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστούν κεφαλαιακή ενίσχυση για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης. Για να φέρουν το core tier 1 στο 9% (που είναι η απαίτηση των ευρωπαϊκών αρχών), θα χρειαστούν 21 δισ. ευρώ σε νέα κεφάλαια. Με δεδομένο ότι ο κλάδος αδυνατεί να αντλήσει κεφάλαια από την αγορά, είναι σαφές ότι θα πρέπει να ενισχυθεί μέσω του EFSF. Συνεπώς, η Citigroup υπολογίζει ότι, τελικά, το haircut του 50% ρίχνει το χρέος στο 114% του ΑΕΠ. Έως το 2012, το χρέος θα έχει επιστρέψει στο 130% του ΑΕΠ, αφού η βαθιά ύφεση θα φέρει έλλειμμα περίπου 5%.
Γι’ αυτό και η Credit Suisse υπολογίζει ότι απαιτείται «κούρεμα» 84% στα ομόλογα των ιδιωτών επενδυτών, για να μειωθεί το χρέος στο 90% του ΑΕΠ.
Η UBS, από την πλευρά της, ρίχνει στο τραπέζι ακόμα και το σενάριο ενός haircut 100%. Δηλαδή, της πλήρους άρνησης εξυπηρέτησης των ελληνικών χρεών προς τον ιδιωτικό τομέα.
Σύμφωνα με την ανάλυση του ελβετικού επενδυτικού οίκου, από το συνολικό ελληνικό χρέος, το 35% αποτελεί επίσημα δάνεια (από το ΔΝΤ και τις χώρες της Ευρωζώνης), το 29% βρίσκεται στα χαρτοφυλάκια ομολόγων των ελληνικών τραπεζών και το 36% στα χέρια μη Ελλήνων ιδιωτών επενδυτών. Τα δάνεια του ΔΝΤ είναι νομικά δομημένα με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην αναδιαρθρώνονται.
Από την άλλη, το όφελος από το «κούρεμα» των ομολόγων που κατέχουν οι ελληνικές τράπεζες είναι, σύμφωνα με την UBS, μηδενικό. «Κάθε ευρώ που εξοικονομεί η ελληνική κυβέρνηση από το χρέος της μέσω του κουρέματος, θα πρέπει να δοθεί ως κεφαλαιακή ενίσχυση στις τράπεζές της. Αυτό, ουσιαστικά, ισοδυναμεί με την εξαίρεση των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν οι εγχώριες τράπεζες από το haircut», αναφέρει ανάλυση του οίκου. Έτσι, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του οίκου, το haircut του 50% ελαφρύνει την Ελλάδα από το 22% του συνολικού της χρέους. «Για να το θέσουμε αλλιώς, για να επιτευχθεί μια πραγματική μείωση του χρέους κατά 50%, η Ελλάδα θα πρέπει να εφαρμόσει ένα haircut 100%. Δηλαδή, να κάνει πλήρη άρνηση του χρέους», εξηγούν οι αναλυτές.
Αλήθειες και ψέματα για το πιστωτικό γεγονός και τα CDS
Η αναθεώρηση της συμφωνίας για συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών στο δεύτερο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας (PSI), ήταν εξαρχής μια πολύ δύσκολη εξίσωση. Ευρωπαϊκές αρχές και τράπεζες καλούνταν να βρουν μια χρυσή τομή. Ουσιαστικά, ένα haircut που θα βελτίωνε, όσο το δυνατόν περισσότερο, τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, χωρίς ωστόσο να ακυρώνει τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμφωνίας.
Στην πράξη, οι Ευρωπαίοι, και κυρίως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ήταν αποφασισμένοι να αποφύγουν ένα πιστωτικό γεγονός. Δηλαδή, ένα default, που θα πυροδοτούσε την αποπληρωμή των credit default swaps, των συμβολαίων που ασφαλίζουν έναντι μιας ενδεχόμενης χρεοκοπίας.
Το μεγάλο μυστικό πίσω από αυτή την «κόκκινη γραμμή» που σε σημαντικό ποσοστό καθόρισε την πορεία των διαπραγματεύσεων, είναι ότι η Ευρώπη δεν είχε άλλη επιλογή από το να επιδιώξει μια εθελοντική λύση. Αν η εφαρμογή του haircut ήταν υποχρεωτική, αυτό θα σήμαινε ότι στο «κούρεμα» θα έπρεπε να υποβληθούν και τα ελληνικά ομόλογα, ονομαστικής αξίας 55 δισ. ευρώ, που έχει αγοράσει η ΕΚΤ. Κάτι τέτοιο θα άφηνε την κεντρική τράπεζα ουσιαστικά χρεοκοπημένη. Οι ζημιές θα εξανέμιζαν το σύνολο των κεφαλαίων της. Κάτι που σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα έπρεπε να βάλουν και πάλι το χέρι στην τσέπη, για να χρηματοδοτήσουν τη λειτουργία της ΕΚΤ.
Ουσιαστικά, η προσπάθεια των Ευρωπαίων να διατηρήσουν τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμφωνίας, έκανε την Αθήνα «όμηρο» των ιδιωτών επενδυτών. Ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπίνι, αλλά και πολλοί από τους κορυφαίους αναλυτές των ξένων οίκων, πρότειναν στην κυβέρνηση να «κουρέψει» τα ομόλογα κατά 60% και να αφήσει απλήρωτα όσα δεν προσφέρονταν από τους κατόχους τους σε αυτή τη συμφωνία. Έστω κι αν αυτό θα ισοδυναμούσε, τεχνικά, με στάση πληρωμών (default).
Αντ’ αυτού, οι Ευρωπαίοι επέμειναν σε έναν τρόπο δράσης που ουσιαστικά επιβραβεύει τους ιδιώτες επενδυτές που δεν συνεισφέρουν στη διάσωση της Ελλάδας, σε βάρος εκείνων που δέχτηκαν να σηκώσουν μέρος από το βάρος της βοήθειας. Το «έξυπνο χρήμα» ή οι λεγόμενοι και «γύπες» των αγορών, δηλαδή τα hedge funds και τα distressed funds, έσπευσαν, το τελευταίο διάστημα, να αγοράσουν τα πάμφθηνα ελληνικά ομόλογα, με την προσδοκία ότι αν δεν τα πρόσφεραν για ανταλλαγή, η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν υποχρεωμένη να τα αποπληρώσει κανονικά, χωρίς «κούρεμα».
Και όλα αυτά, την ώρα που τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι ο τρόμος των Ευρωπαίων απέναντι στο πιστωτικό γεγονός ήταν μάλλον υπερβολικός. Βασικό επιχείρημα των Ευρωπαίων πολιτικών στην επιμονή τους για μια εθελοντική συμφωνία, ήταν ότι εάν πυροδοτηθεί η αποπληρωμή των CDS, οι επιπτώσεις για το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα θα είναι άγνωστες και απρόβλεπτες. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που φοβούνται ένα ντόμινο τραπεζικών καταρρεύσεων και φέρνουν σαν παράδειγμα την περίπτωση της χρεοκοπίας της Lehman Brothers.
Η αλήθεια είναι ότι η αγορά των CDS έχει δαιμονοποιηθεί στην Ευρώπη. Ασφαλώς, πρόκειται για μια αδιαφανή αγορά, που λειτουργεί όχι μόνο έξω από την εποπτεία των αρχών, αλλά και με σύνθετους τρόπους, που πολλοί από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών αδυνατούν να παρακολουθήσουν. Όμως, με το ξέσπασμα της κρίσης του ευρώ, τα CDS απέκτησαν τις διαστάσεις ενός αστικού μύθου. Οι ιστορίες για αυτό το «σκοτεινό εργαλείο των κερδοσκόπων», μέσω του οποίου οι καρχαρίες των αγορών πλουτίζουν από τον πόνο των λαών, έκαναν την εμφάνισή τους όχι μόνο στον ελληνικό, αλλά και στον ευρωπαϊκό τύπο.
Ωστόσο, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι στην πραγματικότητα, το μέγεθος της αγοράς των CDS είναι πολύ μικρότερο από αυτό που της προσδίδεται. Οι καθαρές ανοικτές θέσεις στα συμβόλαια, που ασφαλίζουν έναντι του ενδεχόμενου μιας ελληνικής χρεοκοπίας, είναι ύψους 3,7 δισ. δολαρίων. Σε περίπτωση πιστωτικού γεγονότος, οι τράπεζες που εξέδωσαν αυτά τα συμβόλαια, θα πρέπει να πληρώσουν σε εκείνους που τα αγόρασαν 750-900 εκατ. δολάρια, υπολογίζει η Nomura.
Δύσκολα μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι ένα τέτοιο ποσό θα έθετε σε κίνδυνο το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα.
άλλο χρέος 120% του ΑΕΠ το 2009 και άλλο το 2020
Οι πολιτικοί λειτουργούν συχνά όπως οι σκηνοθέτες: φωτίζουν την πραγματικότητα έτσι ώστε από τη μια να φανερωθεί ό,τι επιθυμούν να αναδείξουν και από την άλλη να μείνει στο σκοτάδι ό,τι επιθυμούν να κρύψουν. Βέβαια αυτή η πρακτική τους δεν αποτελεί κάποιο μεγάλο μυστικό. Οι πολιτικοί φροντίζουν να μας ενημερώσουν με διάφορους τρόπους ότι βλέπουν τα πράγματα μέσα από το υποκειμενικό τους πρίσμα αφού, μεταξύ άλλων, υπηρετούν ιδεολογίες, υπακούν στη γραμμή του κόμματος τους, και είναι, κατά κανόνα, όχι αντικειμενικοί αλλά επιεικείς στην κριτική τους για τους ομοϊδεάτες τους και αυστηροί με τους πολιτικούς τους αντιπάλους.
http://www.xrimanews.gr/oikonomia/18045-kai-omws-allo-xreos-120-toy-aep-to-2009-kai-allo-to-2020
Έτσι, για παράδειγμα στην Ελλάδα, αν και πολλοί βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος έχουν εκφράσει επανειλημμένα τις αντιρρήσεις και τις αμφιβολίες τους για την πολιτική που ακολουθείται από τον Πρωθυπουργό παρόλα αυτά στηρίζουν με την ψήφο τους τις αποφάσεις του μέσα στα πλαίσια τις κομματικής πειθαρχίας.
Με τον ίδιο τρόπο, η κυβέρνηση φωτίζει εδώ και δύο χρόνια το κομμάτι τις αλήθειας που την 'εξυπηρετεί όσον αφορά στις επιλογές της και τις συνέπειες που έχουν αυτές, με τελευταία και δραματικά παραδείγματα α) την υπογραφή του Μνημονίου, που μέσα σε 12 με 36 μήνες θα έλυνε το πρόβλημα της βιωσιμότητας του χρέους, θα γλίτωνε την Ελλάδα από την αναδιάρθρωση/πτώχευση ανοίγοντας της τις πόρτες των αγορών και θα την οδηγούσε στην ανάπτυξη, β) το Μεσοπρόθεσμο και το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, με βάση το οποίο θα γινόταν μία ιδιωτικοποίηση (ή και περισσότερες) την εβδομάδα και θα εξασφαλιζόταν η βιωσιμότητα του χρέους, γ) με την απόφαση της 25ης Μαρτίου, όπου η μείωση των επιτοκίων θα έσωζε τη χώρα δ) με την απόφαση της 21 Ιουλίου, όπου πλέον η σωτηρία της χώρας ήταν περισσότερο από δεδομένη και ε) με την απόφαση της 27ης Οκτωβρίου, η οποία αλλάζει προς το καλύτερο τη ζωή όλων και για άλλη μία φορά 'σώζει την Ελλάδα'.
Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, σκηνοθετικές πρακτικές και τεχνικές φωτισμού χρησιμοποιεί και η αντιπολίτευση και αφήνοντας κατά μέρος παραδείγματα από την τελευταία διετία, θα σταθώ σε ένα πολύ πρόσφατο, αυτό της κριτικής από τον Πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης της συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου ειδικά ως προς τις συνέπειες της (με βάση αισιόδοξες προβλέψεις) στη μείωση του χρέους.
“Το 2020 το χρέος θα είναι όσο και το 2009. Δηλαδή στο 120% του ΑΕΠ. Αυτή η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι σε 9 χρόνια από σήμερα θα μας έχει φέρει ξανά στο 2009 και μάλιστα υπό ακόμη χειρότερες συνθήκες.” είπε ο κύριος Σαμαράς και εκ πρώτης όψεως η άποψη αυτή μοιάζει σωστή. Πράγματι το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ βρισκόταν στο 120% το 2009 και όντως με βάση το πλάνο που συμφωνήθηκε στις 27 Οκτωβρίου ο βασικός στόχος για το ελληνικό χρέος είναι να μειωθεί στο 120% του ΑΕΠ το 2020.
Ωστόσο, το 2009 ο μέσος όρος του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ για όλα τα αναπτυγμένα κράτη του κόσμου κυμαινόταν, περίπου, στο 66% του ΑΕΠ (στοιχεία: ΔΝΤ) όταν το αντίστοιχο ποσοστό για την Ελλάδα ήταν στο 120% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν διπλάσιο του διεθνούς μέσου όρου.
Αντίθετα, το 2020 ο μέσος όρος του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ για όλα τα αναπτυγμένα κράτη τοποθετείται κοντά στο 100% (βασικό σενάριο ΔΝΤ) και αν πράγματι τότε το χρέος της Ελλάδας βρίσκεται στο 120% του ΑΕΠ θα απέχει μόνο, περίπου, κατά 20% από το διεθνή μέσο όρο.
Ακόμη περισσότερο, το χρέος μιας σειράς από τις σημαντικότερες χώρες του κόσμου ήταν το 2009 πολύ μικρότερο του 120% ενώ το 2020 αναμένεται να το έχει ξεπεράσει, σε αρκετές περιπτώσεις, κατά πολύ. Έτσι, με βάση τα βασικά σενάρια του ΔΝΤ, το 2009 η Γαλλία είχε χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ κοντά στο 80% ενώ το 2020 το χρέος της αναμένεται να ανέλθει στο 190% του ΑΕΠ. Τα αντίστοιχα ποσοστά κατά προσέγγιση για τη Γερμανία είναι 70% του ΑΕΠ το 2009 και 120% του ΑΕΠ του 2020, για την Ιταλία115% το 2009 και 150% το 2020, για την Ιαπωνία180% το 2009 και 330% του 2020, για τη Βρετανία65% το 2009 και 200% το 2020, για την Ισπανία55% το 2009 και 150% το 2020 και για τις ΗΠΑ60% το 2009 και 190% το 2020.
Η εξήγηση για την παραπάνω δραματική αύξηση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ στο χρόνια που έρχονται (με βάση το βασικό σενάριο του ΔΝΤ) είναι απλή και οφείλεται στην διεθνή ύφεση και την πληθώρα των κρίσεων που ξέσπασαν μεταξύ 2007 -2011 και οι οποίες μείωσαν τις προοπτικές ανάπτυξης των οικονομιών των κρατών και αύξησαν τις δανειακές τους ανάγκες.
Είναι, λοιπόν, άλλο το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 120% το 2009 και άλλο το ίδιο ποσοστό χρέους το 2020 και έτσι η θέση της Ελλάδας ως προς αυτήν την παράμετρο θα είναι πολύ καλύτερη το 2020 (αν το σενάριο επαληθευτεί) απ' ότι το 2009. Αυτό γίνεται ακόμη πιο φανερό όταν μελετήσουμε τις προβλέψεις για το 2030 όπου ενώ το χρέος της Ελλάδας αναμένεται να έχει μειωθεί στο 110% του ΑΕΠ αυτό των αναπτυγμένων κρατών εμφανίζεται πολύ πιο αυξημένο σε σχέση με τα επίπεδα του 2020.
Συμπερασματικά, αν ξεκινάμε πάντα από το δεδομένο πως οι πολιτικοί φωτίζουν το κομμάτι τις αλήθειας που τους εξυπηρετεί και αν αντί να λαμβάνουμε όσα υποστηρίζουν ως δεδομένα προσπαθούμε να ενώσουμε πολλά κομμάτια ώστε να δημιουργήσουμε ένα όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικό παζλ της πραγματικότητας, τότε έχουμε πολύ περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουμε και μία πιο αληθινή εικόνα της απ' ότι αυτήν που θέλουν να μας παρουσιάζουν.
Πάνος Παναγιώτου http://www.xrimanews.gr/oikonomia/18045-kai-omws-allo-xreos-120-toy-aep-to-2009-kai-allo-to-2020
Rogoff: Καλή προσπάθεια αλλά η Ελλάδα θα φύγει απ' το ευρώ στα επόμενα 10 χρόνια
Ο γνωστός οικονομολόγος και καθηγητής του Χάρβαρντ Ken Rogoff θεωρεί πως οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από το να αγοράσουν λίγο χρόνο και πιστεύει πως το πρόβλημα παραμένει έντονο στην ευρωζώνη - Ακόμη περισσότερο, θεωρεί πως το μεγάλο ερώτημα είναι αν σε δέκα χρόνια από σήμερα οι χώρες που βρίσκονται τώρα στην ευρωζώνη θα έχουν παραμείνει και κατά τη γνώμη του η απάντηση είναι πως όχι.
Μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια βλέπει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.
http://www.xrimanews.gr/oikonomia/18028-rogoff-kalh-prospatheia-alla-h-ellada-tha-fygei-ap-to-eyrw-sta-epomena-10-xronia
________________________________________________
δε χρειάζεται να εισαι ο Ρογκόφ για να καταλάβεις ότι βασικά αγόρασαν χρόνο
Μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια βλέπει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.
http://www.xrimanews.gr/oikonomia/18028-rogoff-kalh-prospatheia-alla-h-ellada-tha-fygei-ap-to-eyrw-sta-epomena-10-xronia
________________________________________________
δε χρειάζεται να εισαι ο Ρογκόφ για να καταλάβεις ότι βασικά αγόρασαν χρόνο
Ιστορικό «ναι» στην κατά 50% χρεοκοπία της χώρας
ZZ
Χρεοκοπία χώρας-μέλους της ΟΝΕ και με εθνικό νόμισμα το ευρώ αποτελεί έγκλημα του 21ου αιώνα. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, εσκεμμένα ή όχι, δεν το αντιλαμβάνεται! «Η Ελλάδα, αργά ή γρήγορα, θα ζητήσει αναδιάρθρωση του χρέους της, όπως κομψά αποκαλείται η ομολογία ενός κράτους ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τους πιστωτές του, ισοδυναμεί με πτώχευση», έγραφα ήδη από την Κυριακή 29 Αυγούστου 2010. Ματαίως...
Ζούμε την απόλυτη συντριβή. Το πεπρωμένο μιας σύγχρονης χρεοκοπίας συνάντησε νομοτελειακά τη φράου Μέρκελ με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Ωστόσο, αυτές οι κρίσεις δεν είναι «θεοδικίες». Δεν είναι παίγνια μιας ανεξέλεγκτης μοίρας. Είναι «Κοινωνιοδικίες». Παρενέργειες δηλαδή ιστορικών δράσεων και επιπόλαιων επιλογών. Ετσι, κάθε κοινωνία εκτρέφει τις μορφές κρίσης που αντιστοιχούν στη δομή της, επινοεί τους συγκεκριμένους και «αρμόζοντες» ιστορικούς τρόπους για να τις αντιμετωπίσει και αποκρυσταλλώνει τον δικό της ειδοποιό περί κρίσεως πολιτικό λόγο. Οι βουλές των Γερμανών για το ελληνικό πρόβλημα χρέους, πάντως, δεν αποτελούσαν μυστικό.
Οι χώρες πτωχεύουν βαθμιαία, με το να δανείζονται τόσο πολλά χρήματα ώστε οι πιστωτές να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητά τους να αποπληρώσουν το χρέος. Κατόπιν πτωχεύουν ξαφνικά, όταν οι πιστωτές παύουν να τις δανείζουν. Αυτό έχει συμβεί σε κάμποσα έθνη του Tρίτου Kόσμου και εξ αιτίας του γεγονότος ότι ήταν αναγκασμένα να δανείζονται σε δολάρια. Καθώς το νόμισμά τους έχανε την εμπιστοσύνη των παγκόσμιων αγορών, κατέρρεε η αξία του έναντι του δολαρίου. Αλλά έτσι αυξανόταν το βάρος του πραγματικού τους χρέους. Οι κρίσεις εμφανίζονται πάντα απρόσκλητες και σε «ακατάλληλες στιγμές». Μέχρι εδώ, όλα είναι εν μέρει τουλάχιστον εύλογα, αναμενόμενα, ίσως και αναπόφευκτα. Μπροστά όμως στο διάχυτο πλέον «έλλειμμα ελπίδας», οι πολιτικοί της πεντάρας αναγκάζονται να επιχειρήσουν ένα πρόσθετο και ψευδεπίγραφο πήδημα στο κενό. Στο μέτρο ακριβώς που θα πρέπει να εξηγηθεί και να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι η «ανάγκη» είναι πρακτικά ανέφικτο να θίξει όλους τους πολίτες ισομερώς και «κατ’ αναλογίαν των δυνάμεών τους», έθεσε χωρίς αιδώ ο πρωθυπουργός το δίλημμα ως φλέγον αξιακό ζήτημα της «σωτηρίας» της χώρας.
Το κράτος θα αγγίξει ξανά στο παγόβουνο της πτώχευσης... προειδοποιούσε η στήλη ξανά στις 10 Ιουλίου του 2001. «Η Ελλάδα ψήφισε κάτι ανεφάρμοστο (το Μεσοπρόθεσμο), για να αναβάλει κάτι αναπότρεπτο (τη χρεοκοπία της). Για να είμαστε ακριβείς, η Ελλάδα ξέφυγε προσωρινά από τον κίνδυνο μιας επαχθούς στάσης πληρωμών, αλλά η σωτηρία –η διάσωση της ελληνικής οικονομίας– παραμένει εκκρεμής και εξαρτώμενη πλήρως από τους δανειστές μας. Εκταμίευσαν την 5η δόση του περυσινού Μνημονίου και ακόμη λιγότερο, και μας ανανέωσαν το ραντεβού του μαρτυρίου της 6ης δόσης... Και τώρα επεξεργάζονται το νέο Μνημόνιο, το οποίο θα καλύπτει τις δανειακές ανάγκες της χώρας έως το 2014. Πάντως, όσον αφορά στη “μεγάλη ρύθμιση” του ελληνικού χρέους που προετοιμάζεται... μην πιστεύετε αυτούς που την εκθειάζουν». Αυτά...
Είναι πασίδηλο ότι η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει δεύτερο και τρίτο και τέταρτο Μνημόνιο, με δανεισμό που διαρκώς θα διογκώνει το χρέος και με ύφεση που θα βουλιάζει όλο και βαθύτερα τη χώρα. Είναι επίσης φανερό ότι η οποιαδήποτε διέξοδος από τον κλειστό βρόχο της λιτότητας-ύφεσης δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες φοβούνται να αντιμετωπίσουν ριζοσπαστικά την κρίση των εθνικών χρεών: αγοράζουν χρόνο και μεταθέτουν τις λύσεις για αργότερα. Ομως, στη δική μας περίπτωση, η μεσαία τάξη είναι ζήτημα χρόνου να ξεσηκωθεί καθώς θα γίνεται σαφές πως και το νέο Μνημόνιο δεν υλοποιείται. Εκεί θα έλθει η στιγμή της αλήθειας, και για εμάς και για τους έξω.
Αναμφίβολα, το ελληνικό κράτος είναι υπερχρεωμένο, αναποτελεσματικό, αναξιόπιστο, διεφθαρμένο. Οι αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας είναι δομικές και είναι χρόνιες. Τις γνωρίζουμε όλοι, αλλά τώρα συνειδητοποιούμε ραγδαία και επώδυνα ότι θα πτωχεύσουμε, θύματα της δόλιας και ανίκανης κυβέρνησης Παπανδρέου. Οι εξουσίες και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του συστήματος μέχρι πότε θα χρησιμοποιούν τα μεγάλα ψέματα σαν όχημα για τις μισές αλήθειες;
Στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής, και δη της Αργεντινής στο αποκορύφωμα της χρηματοοικονομικής της κρίσης, παραπέμπει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Νάιαλ Φέργκιουσον, για να υπενθυμίσει πως «είναι μύθος ότι οι χώρες δεν χρεοκοπούν». Κατά την άποψή του «οι χώρες-μέλη της Ευρωζώνης μοιάζουν με αναδυόμενες οικονομίες: πρέπει να δανείζονται σε “ξένο” νόμισμα, του οποίου τη νομισματική πολιτική δεν ελέγχουν, και επομένως πιο εύκολα ωθούνται στη χρεοκοπία!
Χρεοκοπία χώρας-μέλους της ΟΝΕ και με εθνικό νόμισμα το ευρώ αποτελεί έγκλημα του 21ου αιώνα. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, εσκεμμένα ή όχι, δεν το αντιλαμβάνεται! «Η Ελλάδα, αργά ή γρήγορα, θα ζητήσει αναδιάρθρωση του χρέους της, όπως κομψά αποκαλείται η ομολογία ενός κράτους ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τους πιστωτές του, ισοδυναμεί με πτώχευση», έγραφα ήδη από την Κυριακή 29 Αυγούστου 2010. Ματαίως...
Ζούμε την απόλυτη συντριβή. Το πεπρωμένο μιας σύγχρονης χρεοκοπίας συνάντησε νομοτελειακά τη φράου Μέρκελ με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Ωστόσο, αυτές οι κρίσεις δεν είναι «θεοδικίες». Δεν είναι παίγνια μιας ανεξέλεγκτης μοίρας. Είναι «Κοινωνιοδικίες». Παρενέργειες δηλαδή ιστορικών δράσεων και επιπόλαιων επιλογών. Ετσι, κάθε κοινωνία εκτρέφει τις μορφές κρίσης που αντιστοιχούν στη δομή της, επινοεί τους συγκεκριμένους και «αρμόζοντες» ιστορικούς τρόπους για να τις αντιμετωπίσει και αποκρυσταλλώνει τον δικό της ειδοποιό περί κρίσεως πολιτικό λόγο. Οι βουλές των Γερμανών για το ελληνικό πρόβλημα χρέους, πάντως, δεν αποτελούσαν μυστικό.
Οι χώρες πτωχεύουν βαθμιαία, με το να δανείζονται τόσο πολλά χρήματα ώστε οι πιστωτές να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητά τους να αποπληρώσουν το χρέος. Κατόπιν πτωχεύουν ξαφνικά, όταν οι πιστωτές παύουν να τις δανείζουν. Αυτό έχει συμβεί σε κάμποσα έθνη του Tρίτου Kόσμου και εξ αιτίας του γεγονότος ότι ήταν αναγκασμένα να δανείζονται σε δολάρια. Καθώς το νόμισμά τους έχανε την εμπιστοσύνη των παγκόσμιων αγορών, κατέρρεε η αξία του έναντι του δολαρίου. Αλλά έτσι αυξανόταν το βάρος του πραγματικού τους χρέους. Οι κρίσεις εμφανίζονται πάντα απρόσκλητες και σε «ακατάλληλες στιγμές». Μέχρι εδώ, όλα είναι εν μέρει τουλάχιστον εύλογα, αναμενόμενα, ίσως και αναπόφευκτα. Μπροστά όμως στο διάχυτο πλέον «έλλειμμα ελπίδας», οι πολιτικοί της πεντάρας αναγκάζονται να επιχειρήσουν ένα πρόσθετο και ψευδεπίγραφο πήδημα στο κενό. Στο μέτρο ακριβώς που θα πρέπει να εξηγηθεί και να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι η «ανάγκη» είναι πρακτικά ανέφικτο να θίξει όλους τους πολίτες ισομερώς και «κατ’ αναλογίαν των δυνάμεών τους», έθεσε χωρίς αιδώ ο πρωθυπουργός το δίλημμα ως φλέγον αξιακό ζήτημα της «σωτηρίας» της χώρας.
Το κράτος θα αγγίξει ξανά στο παγόβουνο της πτώχευσης... προειδοποιούσε η στήλη ξανά στις 10 Ιουλίου του 2001. «Η Ελλάδα ψήφισε κάτι ανεφάρμοστο (το Μεσοπρόθεσμο), για να αναβάλει κάτι αναπότρεπτο (τη χρεοκοπία της). Για να είμαστε ακριβείς, η Ελλάδα ξέφυγε προσωρινά από τον κίνδυνο μιας επαχθούς στάσης πληρωμών, αλλά η σωτηρία –η διάσωση της ελληνικής οικονομίας– παραμένει εκκρεμής και εξαρτώμενη πλήρως από τους δανειστές μας. Εκταμίευσαν την 5η δόση του περυσινού Μνημονίου και ακόμη λιγότερο, και μας ανανέωσαν το ραντεβού του μαρτυρίου της 6ης δόσης... Και τώρα επεξεργάζονται το νέο Μνημόνιο, το οποίο θα καλύπτει τις δανειακές ανάγκες της χώρας έως το 2014. Πάντως, όσον αφορά στη “μεγάλη ρύθμιση” του ελληνικού χρέους που προετοιμάζεται... μην πιστεύετε αυτούς που την εκθειάζουν». Αυτά...
Είναι πασίδηλο ότι η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει δεύτερο και τρίτο και τέταρτο Μνημόνιο, με δανεισμό που διαρκώς θα διογκώνει το χρέος και με ύφεση που θα βουλιάζει όλο και βαθύτερα τη χώρα. Είναι επίσης φανερό ότι η οποιαδήποτε διέξοδος από τον κλειστό βρόχο της λιτότητας-ύφεσης δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες φοβούνται να αντιμετωπίσουν ριζοσπαστικά την κρίση των εθνικών χρεών: αγοράζουν χρόνο και μεταθέτουν τις λύσεις για αργότερα. Ομως, στη δική μας περίπτωση, η μεσαία τάξη είναι ζήτημα χρόνου να ξεσηκωθεί καθώς θα γίνεται σαφές πως και το νέο Μνημόνιο δεν υλοποιείται. Εκεί θα έλθει η στιγμή της αλήθειας, και για εμάς και για τους έξω.
Αναμφίβολα, το ελληνικό κράτος είναι υπερχρεωμένο, αναποτελεσματικό, αναξιόπιστο, διεφθαρμένο. Οι αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας είναι δομικές και είναι χρόνιες. Τις γνωρίζουμε όλοι, αλλά τώρα συνειδητοποιούμε ραγδαία και επώδυνα ότι θα πτωχεύσουμε, θύματα της δόλιας και ανίκανης κυβέρνησης Παπανδρέου. Οι εξουσίες και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του συστήματος μέχρι πότε θα χρησιμοποιούν τα μεγάλα ψέματα σαν όχημα για τις μισές αλήθειες;
Στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής, και δη της Αργεντινής στο αποκορύφωμα της χρηματοοικονομικής της κρίσης, παραπέμπει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Νάιαλ Φέργκιουσον, για να υπενθυμίσει πως «είναι μύθος ότι οι χώρες δεν χρεοκοπούν». Κατά την άποψή του «οι χώρες-μέλη της Ευρωζώνης μοιάζουν με αναδυόμενες οικονομίες: πρέπει να δανείζονται σε “ξένο” νόμισμα, του οποίου τη νομισματική πολιτική δεν ελέγχουν, και επομένως πιο εύκολα ωθούνται στη χρεοκοπία!
Oι τρύπες στο νέο σχέδιο της συνόδου
The Economist
Κατανοητός ο αυτοέπαινος. Τις μικρές ώρες της 27ης Οκτωβρίου, κατόπιν μαραθώνιων συνομιλιών, οι ηγέτες της Ευρωζώνης συμφώνησαν σε συνεκτικό πακέτο αντιμετώπισης της κρίσης που μαστίζει την περιφέρεια επί σχεδόν δύο χρόνια. Ενίσχυσαν ένα ταμείο σχεδιασμένο να βοηθά τις προβληματικές χώρες της Ευρωζώνης, χάραξαν σχέδιο εξυγίανσης των ευρωπαϊκών τραπεζών και μείωσαν δραστικά το ελληνικό χρέος. Επειτα από ένα καλοκαίρι γεμάτο απειλές οικονομικής καταστροφής, έδειξαν στις αγορές «ποιος είναι το αφεντικό».
Κι όμως, μία ημέρα αργότερα, οι τρύπες στο σχέδιο σωτηρίας είναι ολοφάνερες. Το σχέδιο είναι μπερδεμένο και καθόλου πειστικό. Είναι, δε, το τρίτο κατά σειρά φέτος. Και μάλλον δεν θα είναι το τελευταίο.
Το σημαντικότερο επίτευγμα της συνόδου κορυφής είναι ότι συμφωνήθηκε η μείωση κατά 50% του ελληνικού ιδιωτικού χρέους. Κι όμως, εξίσου σημαντική είναι η δημιουργία αξιόπιστης αντιπυρικής ζώνης γύρω από τις υπερχρεωμένες, αλλά φερέγγυες χώρες όπως η Ιταλία. Μόνο έτσι αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη και προστατεύονται οι ισολογισμοί των τραπεζών, προκειμένου να συνεχίσουν να δανείζουν. Δυστυχώς, η ζώνη αυτή είναι το ασθενέστερο σημείο της συμφωνίας. Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός EFSF δεν έχει αρκετά χρήματα για να στηρίξει, αν χρειαστεί, Ιταλία και Ισπανία. Η Γερμανία και η ΕΚΤ απέκλεισαν τη μοναδική πηγή απεριόριστης στήριξης: την ίδια την ΕΚΤ. Οι βόρειες κυβερνήσεις της Ευρωζώνης αρνήθηκαν να προσφέρουν περισσότερα χρήματα.
Αντιθέτως, βρήκαν δύο τρόπους ενίσχυσης του EFSF. Πρώτον, να το χρησιμοποιήσουν για να ασφαλίσουν τις πρώτες απώλειες αν μειωθεί η αξία νέων ομολόγων. Θεωρητικά, αυτό σημαίνει πως ο μηχανισμός μπορεί να ενισχυθεί πολλές φορές. Στην πράξη, όμως, μια τέτοια ενίσχυση μπορεί να μην αποδώσει πολλά. Οι αγορές ομολόγων μπορεί να δουν με καχυποψία εγγυήσεις χωρών που θα ήταν οι ίδιες ευάλωτες, αν οι υπερχρεωμένοι γείτονές τους βρίσκονταν σε αναταραχή. Δεύτερον, το EFSF να δημιουργήσει σειρά οχημάτων ειδικού σκοπού, χρηματοδοτούμενα από άλλους επενδυτές, όπως κρατικά επενδυτικά κεφάλαια. Και πάλι έχουμε λόγους να αμφιβάλλουμε αν θα λειτουργήσει αυτό. Το κάθε όχημα θα αφορά συγκεκριμένη χώρα, για να μην εξαπλωθεί ο κίνδυνος. Και γιατί να επενδύσουν πολλά σε αυτά Κίνα και Βραζιλία, αν δεν το κάνει η Γερμανία;
Υπάρχει επίσης η Ελλάδα. Παρότι το μέγεθος της διαγραφής είναι ευπρόσδεκτο, οι ηγέτες της Ευρωζώνης την επιθυμούν εναγωνίως «εθελούσια». Αυτό, γιατί μια χρεοκοπία θα πυροδοτούσε ενεργοποίηση των CDS. Μια χρεοκοπία θα οδηγούσε στο χάος, γιατί η αγορά των CDS είναι άγνωστη. Ομως, η «εθελούσια» διαγραφή θα κάνει τους επενδυτές σε άλλα κρατικά ομόλογα να αμφισβητήσουν την προστασία που τους παρέχουν τα CDS...
Η Ευρώπη έφθασε σε αυτό το σημείο γιατί οι Γερμανοί πολιτικοί είναι πεπεισμένοι ότι χωρίς πίεση από την αγορά, οι προβληματικές χώρες θα χαλαρώσουν τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειές τους. Παρά τη σειρά δεσμεύσεων του Ιταλού πρωθυπουργού, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, η Γερμανία έχει λόγους να ανησυχεί. Πρέπει όμως να εστιάσει σε θεσμικούς τρόπους επιβολής πειθαρχίας. Σε αυτή τη σύνοδο κορυφής, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήλπιζαν να αποδείξουν ότι η αποφασιστικότητά τους να στηρίξουν το ευρώ ήταν μεγαλύτερη από τη δυνατότητα των αγορών να στοιχηματίσουν εναντίον του. Παρ’ όλα τα συγχαρητήρια και τις γενναίες δηλώσεις, απέτυχαν για άλλη μία φορά. Θα υπάρξουν νέες κρίσεις, νέες σύνοδοι κορυφής. Ωσπου να καταλήξουν σε μια λύση που θα λειτουργεί, το κόστος θα έχει αυξηθεί έτι περαιτέρω.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_2_28/10/2011_460872
Κατανοητός ο αυτοέπαινος. Τις μικρές ώρες της 27ης Οκτωβρίου, κατόπιν μαραθώνιων συνομιλιών, οι ηγέτες της Ευρωζώνης συμφώνησαν σε συνεκτικό πακέτο αντιμετώπισης της κρίσης που μαστίζει την περιφέρεια επί σχεδόν δύο χρόνια. Ενίσχυσαν ένα ταμείο σχεδιασμένο να βοηθά τις προβληματικές χώρες της Ευρωζώνης, χάραξαν σχέδιο εξυγίανσης των ευρωπαϊκών τραπεζών και μείωσαν δραστικά το ελληνικό χρέος. Επειτα από ένα καλοκαίρι γεμάτο απειλές οικονομικής καταστροφής, έδειξαν στις αγορές «ποιος είναι το αφεντικό».
Κι όμως, μία ημέρα αργότερα, οι τρύπες στο σχέδιο σωτηρίας είναι ολοφάνερες. Το σχέδιο είναι μπερδεμένο και καθόλου πειστικό. Είναι, δε, το τρίτο κατά σειρά φέτος. Και μάλλον δεν θα είναι το τελευταίο.
Το σημαντικότερο επίτευγμα της συνόδου κορυφής είναι ότι συμφωνήθηκε η μείωση κατά 50% του ελληνικού ιδιωτικού χρέους. Κι όμως, εξίσου σημαντική είναι η δημιουργία αξιόπιστης αντιπυρικής ζώνης γύρω από τις υπερχρεωμένες, αλλά φερέγγυες χώρες όπως η Ιταλία. Μόνο έτσι αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη και προστατεύονται οι ισολογισμοί των τραπεζών, προκειμένου να συνεχίσουν να δανείζουν. Δυστυχώς, η ζώνη αυτή είναι το ασθενέστερο σημείο της συμφωνίας. Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός EFSF δεν έχει αρκετά χρήματα για να στηρίξει, αν χρειαστεί, Ιταλία και Ισπανία. Η Γερμανία και η ΕΚΤ απέκλεισαν τη μοναδική πηγή απεριόριστης στήριξης: την ίδια την ΕΚΤ. Οι βόρειες κυβερνήσεις της Ευρωζώνης αρνήθηκαν να προσφέρουν περισσότερα χρήματα.
Αντιθέτως, βρήκαν δύο τρόπους ενίσχυσης του EFSF. Πρώτον, να το χρησιμοποιήσουν για να ασφαλίσουν τις πρώτες απώλειες αν μειωθεί η αξία νέων ομολόγων. Θεωρητικά, αυτό σημαίνει πως ο μηχανισμός μπορεί να ενισχυθεί πολλές φορές. Στην πράξη, όμως, μια τέτοια ενίσχυση μπορεί να μην αποδώσει πολλά. Οι αγορές ομολόγων μπορεί να δουν με καχυποψία εγγυήσεις χωρών που θα ήταν οι ίδιες ευάλωτες, αν οι υπερχρεωμένοι γείτονές τους βρίσκονταν σε αναταραχή. Δεύτερον, το EFSF να δημιουργήσει σειρά οχημάτων ειδικού σκοπού, χρηματοδοτούμενα από άλλους επενδυτές, όπως κρατικά επενδυτικά κεφάλαια. Και πάλι έχουμε λόγους να αμφιβάλλουμε αν θα λειτουργήσει αυτό. Το κάθε όχημα θα αφορά συγκεκριμένη χώρα, για να μην εξαπλωθεί ο κίνδυνος. Και γιατί να επενδύσουν πολλά σε αυτά Κίνα και Βραζιλία, αν δεν το κάνει η Γερμανία;
Υπάρχει επίσης η Ελλάδα. Παρότι το μέγεθος της διαγραφής είναι ευπρόσδεκτο, οι ηγέτες της Ευρωζώνης την επιθυμούν εναγωνίως «εθελούσια». Αυτό, γιατί μια χρεοκοπία θα πυροδοτούσε ενεργοποίηση των CDS. Μια χρεοκοπία θα οδηγούσε στο χάος, γιατί η αγορά των CDS είναι άγνωστη. Ομως, η «εθελούσια» διαγραφή θα κάνει τους επενδυτές σε άλλα κρατικά ομόλογα να αμφισβητήσουν την προστασία που τους παρέχουν τα CDS...
Η Ευρώπη έφθασε σε αυτό το σημείο γιατί οι Γερμανοί πολιτικοί είναι πεπεισμένοι ότι χωρίς πίεση από την αγορά, οι προβληματικές χώρες θα χαλαρώσουν τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειές τους. Παρά τη σειρά δεσμεύσεων του Ιταλού πρωθυπουργού, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, η Γερμανία έχει λόγους να ανησυχεί. Πρέπει όμως να εστιάσει σε θεσμικούς τρόπους επιβολής πειθαρχίας. Σε αυτή τη σύνοδο κορυφής, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήλπιζαν να αποδείξουν ότι η αποφασιστικότητά τους να στηρίξουν το ευρώ ήταν μεγαλύτερη από τη δυνατότητα των αγορών να στοιχηματίσουν εναντίον του. Παρ’ όλα τα συγχαρητήρια και τις γενναίες δηλώσεις, απέτυχαν για άλλη μία φορά. Θα υπάρξουν νέες κρίσεις, νέες σύνοδοι κορυφής. Ωσπου να καταλήξουν σε μια λύση που θα λειτουργεί, το κόστος θα έχει αυξηθεί έτι περαιτέρω.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_2_28/10/2011_460872
Εως 1 δισ. ετησίως η συμβολή του Helios
Oταν στις αρχές του μήνα και στο περιθώριο του ελληνογερμανικού Forum κατά την επίσκεψη του αντικαγκελαρίου Φίλιπ Pέσλερ, ο υπουργός ΠEKA κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχε για πρώτη φορά αναφερθεί στη δυνατότητα τιτλοποίησης μελλοντικών εσόδων από το project Helios, κανείς δεν φανταζόταν ότι το σχέδιο αυτό βρισκόταν σε προχωρημένο στάδιο. H απόφαση του συμβουλίου κορυφής να συμπεριλάβει στα συμπεράσματά του τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν τιτλοποιημένα έσοδα από το σχέδιο για τη μείωση του ελληνικού χρέους απέδειξε όμως την ωριμότητά του.
H τιτλοποίηση, όπως εξήγησε ο κ. Παπακωνσταντίνου που χαιρέτισε την απόφαση, μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. O πρώτος έχει να κάνει με την προεξόφληση μελλοντικών εσόδων από την παραγωγή και εξαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. O δεύτερος είναι να χρησιμοποιηθούν ετήσια έσοδα, καθώς θα εξελίσσεται το σχέδιο, για να εγγυηθούν ή να μειώσουν το χρέος.
Tο σχέδιο Helios προβλέπεται ότι θα παράγει 10 GW από φωτοβολταϊκά σε έκταση 200.000 στρεμμάτων δημόσιας γης απαλλαγμένης από γραφειοκρατικές διαδικασίες, που θα παραχωρηθεί σε ιδιώτες έναντι μίσθωσης 25ετούς διάρκειας. Tο συνολικό κόστος ανέρχεται σε 20 δισ. ευρώ. Mε βάση την ισχύουσα τιμή της μεγαβατώρας που παράγεται στη Γερμανία από φωτοβολταϊκά, τα δυνητικά έσοδα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του YΠEKA, θα φτάσουν τα 80 δισ. ευρώ την 25ετία. Σε αυτό το κόστος θα πρέπει να προστεθεί και το κόστος των απαιτούμενων διασυνδέσεων για τη μεταφορά της ενέργειας στη Γερμανία, που υπολογίζεται σε 10 δισ. ευρώ και ένα μέρος του θα χρηματοδοτηθεί από πόρους της E. E. για την ενίσχυση των ευρωπαϊκών δικτύων.
H Eλλάδα θα συμμετέχει στο project αυτό με ένα ποσοστό της τάξης του 30%. Mε βάση το ποσοστό αυτό, για το ελληνικό Δημόσιο θα προκύψει ένα συνολικό έσοδο της τάξης των 20-25 δισ. για 25 χρόνια ή περίπου 1 δισ. ετησίως, το οποίο μπορεί να τιτλοποιηθεί, συνεισφέροντας στη μείωση της ονομαστικής αξίας του δημοσίου χρέους.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100049_28/10/2011_460916
H τιτλοποίηση, όπως εξήγησε ο κ. Παπακωνσταντίνου που χαιρέτισε την απόφαση, μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. O πρώτος έχει να κάνει με την προεξόφληση μελλοντικών εσόδων από την παραγωγή και εξαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. O δεύτερος είναι να χρησιμοποιηθούν ετήσια έσοδα, καθώς θα εξελίσσεται το σχέδιο, για να εγγυηθούν ή να μειώσουν το χρέος.
Tο σχέδιο Helios προβλέπεται ότι θα παράγει 10 GW από φωτοβολταϊκά σε έκταση 200.000 στρεμμάτων δημόσιας γης απαλλαγμένης από γραφειοκρατικές διαδικασίες, που θα παραχωρηθεί σε ιδιώτες έναντι μίσθωσης 25ετούς διάρκειας. Tο συνολικό κόστος ανέρχεται σε 20 δισ. ευρώ. Mε βάση την ισχύουσα τιμή της μεγαβατώρας που παράγεται στη Γερμανία από φωτοβολταϊκά, τα δυνητικά έσοδα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του YΠEKA, θα φτάσουν τα 80 δισ. ευρώ την 25ετία. Σε αυτό το κόστος θα πρέπει να προστεθεί και το κόστος των απαιτούμενων διασυνδέσεων για τη μεταφορά της ενέργειας στη Γερμανία, που υπολογίζεται σε 10 δισ. ευρώ και ένα μέρος του θα χρηματοδοτηθεί από πόρους της E. E. για την ενίσχυση των ευρωπαϊκών δικτύων.
H Eλλάδα θα συμμετέχει στο project αυτό με ένα ποσοστό της τάξης του 30%. Mε βάση το ποσοστό αυτό, για το ελληνικό Δημόσιο θα προκύψει ένα συνολικό έσοδο της τάξης των 20-25 δισ. για 25 χρόνια ή περίπου 1 δισ. ετησίως, το οποίο μπορεί να τιτλοποιηθεί, συνεισφέροντας στη μείωση της ονομαστικής αξίας του δημοσίου χρέους.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100049_28/10/2011_460916
Στόχοι δημοσίων οικονομικών (έως το 2015)
Έξοδα: οι δαπάνες του κράτους θα πρέπει να περιοριστούν σημαντικά μέχρι το τέλος του 2020 κατά 20 δισ. ευρώ περίπου ώστε να διαμορφωθούν στο 33% του ΑΕΠ από 42,4% ή 93 δισ. ευρώ σήμερα
Έσοδα: +10δισ. ήτοι, περί τα €70δισ.,
Δημ. Πλειόνασμα: Η τρόικα τα προσδιορίζει σε 3 δισ. ευρώ το επόμενο έτος, σε 5,5 δισ. ευρώ το 2013 και τουλάχιστον 10 δισ. ευρώ εντός του 2014. 3 έως 12 δισ. ευρώ ετησίως έως το 2020
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=112451158
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_28/10/2011_460923
____________________________________________
όποιος απλά προσπαθήσει να μεταφράσει τα νούμερα, καταλαβαίνει τι έρχεται
εννοείται πως δεν προκύπτουν αυτά από το ..κούρεμα...
αυτά ήταν έτοιμα
Έσοδα: +10δισ. ήτοι, περί τα €70δισ.,
Δημ. Πλειόνασμα: Η τρόικα τα προσδιορίζει σε 3 δισ. ευρώ το επόμενο έτος, σε 5,5 δισ. ευρώ το 2013 και τουλάχιστον 10 δισ. ευρώ εντός του 2014. 3 έως 12 δισ. ευρώ ετησίως έως το 2020
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=112451158
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_28/10/2011_460923
____________________________________________
όποιος απλά προσπαθήσει να μεταφράσει τα νούμερα, καταλαβαίνει τι έρχεται
εννοείται πως δεν προκύπτουν αυτά από το ..κούρεμα...
αυτά ήταν έτοιμα
Δημοσκόπηση Reuters: Δεν είναι αρκετό το κούρεμα 50%
Η συμφωνία στην οποία κατέληξαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες στην Σύνοδο Κορυφής της Τετάρτης για "κούρεμα" 50% του ελληνικού χρέους, μπορεί να μην είναι αρκετή για να καταστήσει βιώσιμο το χρέος της Ελλάδας και για να διασφαλίσει την σταθερότητα στην Ευρωζώνη, εκτιμούν σχεδόν οι μισοί από τους κορυφαίους αναλυτές, οικονομολόγους και διαχειριστές κεφαλαίων που συμμετείχαν σε δημοσκόπηση του Reuters. Συγκεκριμένα, από τους 47 οικονομολόγους που ερωτήθηκαν, οι 24 θεωρούν πως το "κούρεμα" σε ποσοστό 50% δεν είναι αρκετό, έναντι 23 που θεωρούν πως αρκεί.
Από τους 24 που δήλωσαν ότι "δεν αρκεί" το κούρεμα του 50%, η πλειονότητα θα ήθελε ένα "κούρεμα" 70% για να θεωρήσει πως το χρέος της χώρας μας θα μπορέσει να σταθεροποιηθεί. Υπήρξαν μάλιστα και αρκετοί που δήλωσαν πως για να "κουρευτεί" πλήρως η χρονίζουσα υπόθεση της ελληνικής κρίσης χρέους θα χρειαζόταν ένα κούρεμα της τάξης του 90%.Σε κάθε περίπτωση οι περισσότεροι συμφωνούν πως το κούρεμα του 50% "καθιστά δυνατή την επαναφορά της βιωσιμότητας του χρέους σε βάθος δεκαετίας", τονίζουν όμως πως αυτό θα συμβεί μόνο στη βάση "μιας σειράς μάλλον αισιόδοξων μακροοικονομικών υποθέσεων", όπως η υπόθεση ότι η ελληνική οικονομία θα ανακάμπτει, από το 2012 και μετά, με μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 3% ως το 2016. Υπόθεση που κάλλιστα μπορεί και να μην επαληθευθεί, οπότε, παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη και επίφοβη η θέση της ελληνικής οικονομίας.
Στην ίδια δημοσκόπηση οι συμμετέχοντες οικονομολόγοι ερωτήθηκαν και τη συμφωνία των Ευρωπαίων ηγετών για την ενίσχυση του EFSF στα επίπεδα του ενός τρισ. ευρώ. Κι εδώ οι 26 από τους 48 διαφωνούν με την αισιοδοξία των Ευρωπαίων ηγετών πως αυτό το ποσό είναι αρκετό ώστε "να αποσοβηθεί η επιδείνωση των προβλημάτων χρέους της Ιταλίας και της Ισπανίας".
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=112459164
Βρυξέλλες: Μετά το θρίλερ τα ψιλά γράμματα
Τις μεγαλύτερες επιπτώσεις θα τις έχουν οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες αντιμετωπίζουν και τον αποκλεισμό των αγορών. Οι αγορές ενδέχεται, ωστόσο, να τους δεχτούν, εφόσον αποφασίσουν να βάλουν ξένο στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα μπορούσε να είναι και διεθνής οίκος. Η θέση των Γερμανών είναι ότι η Ελλάδα στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα- θα πρέπει να λάβει το μεγαλύτερο βάρος γι' αυτό που προκάλεσε στην Ευρώπη.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=112459158
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=112459158
150.000 φεύγουν το 2012 από το δημόσιο
Σάρωση του ελληνικού Δημοσίου, με "κούρεμα" φορέων, οργανισμών, υπουργείων, ανεξάρτητων αρχών και όλων των δομών του κράτους, που θα ξεπερνά σε πολλές περιπτώσεις και το 60%, και ένα δεύτερο "τσουνάμι" εφεδρείας, που θα συμπαρασύρει το 50% των υπαλλήλων των υπουργείων, ανακοινώνεται εντός των επόμενων ημερών.
Από ένα σύνολο 300.000 εργαζομένων στον στενό δημόσιο τομέα, σε χαμηλόβαθμες διοικητικές θέσεις, εκπαιδευτικής βαθμίδας δευτεροβάθμιας (ΔΕ), που βρίσκονται κοντά στην 3η ηλικία, θα αναζητηθούν εκείνοι που πρέπει να απολυθούν κατά προτεραιότητα. Ταυτόχρονα περικόπτονται δραστικά δομές, αρμοδιότητες και δαπάνες, ενώ μεγάλο μέρος του Δημοσίου εκχωρείται στον ιδιωτικό τομέα, με πρώτο έργο την ανάληψη από ιδιώτες των υποστηρικτικών μηχανισμών των υπουργείων.
Μετά το "haircut" του χρέους, η κυβέρνηση αποφασίζει πρωτόγνωρες και βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές στο Δημόσιο, σύμφωνα με τις επιταγές της εξειδικευμένης έκθεσης του ΟΟΣΑ που παραδόθηκε στον πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, και στον αρμόδιο υπουργό, Δημήτρη Ρέππα, το απόγευμα της 21ης Οκτωβρίου. Σε δραματικούς τόνους, το τελικό κείμενο της έκθεσης επισημαίνει την άμεση ανάγκη ανατροπών, καθώς, όπως χαρακτηριστικά τονίζεται από όλες τις πλευρές, το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας συνδέεται άρρηκτα με το προβληματικό και δυσκίνητο Δημόσιο.
"Εάν αυτό δεν αλλάξει, δεν θα αποδώσει κανένα μέτρο δημοσιονομικής πολιτικής" ρητά αναφέρουν οι εμπειρογνώμονες του ΟΟΣΑ. Μάλιστα, η έλλειψη μεταρρυθμίσεων στη δημόσια διοίκηση, που έχει ως συνέπεια το ολικό "μπλοκάρισμα" των επενδύσεων, κατατάσσει την Ελλάδα ολοένα και πιο χαμηλά στον δείκτη της Παγκόσμιας Τράπεζας που μετρά τις ανταγωνιστικές οικονομίες του κόσμου (doing business). Η χώρα μας βρίσκεται στη θέση 141 από ένα σύνολο 180 χωρών που συμμετέχουν στη μέτρηση.
- 15 υπουργεία
- 75 γενικές και ειδικές γραμματείες
- 4.000 τμήματα (το 50% αυτών έχουν από 0-3 υπαλλήλους)
- 20.000 αρμοδιότητες
- 23.000 νομικά πρόσωπα
- 700.000 δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν σε αυτό
Περικόπτονται οι δομές του κράτους έως και 60%. Το μέχρι πρότινος 30% (όριο περιορισμού του Δημοσίου) γίνεται σήμερα σημείο εκκίνησης. Καταργούνται, συγχωνεύονται και σβήνουν από τον χάρτη δεκάδες υπηρεσίες, διευθύνσεις, τμήματα και οργανισμοί, ενώ την ίδια στιγμή αίρονται οι επικαλύψεις και ομογενοποιούνται όλες οι επιτελικές λειτουργίες.
Οσοι "μείνουν όρθιοι" (φορείς, οργανισμοί κ.ά.) θα είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόσουν συγκεκριμένο πρόγραμμα απλούστευσης διαδικασιών και περιστολής των γραφειοκρατικών διαδικασιών, με στόχο τη μείωση του πολυδαίδαλου κράτους κατά 25% εντός του 2012. Το κόστος της ελληνικής γραφειοκρατίας αποτιμάται στο 6,7% του ΑΕΠ, την ώρα που στις άλλες χώρες της ΕΕ ο ίδιος δείκτης είναι στο 3%.
2 Εξοδος για τους μισούς
Ολόκληρο το οικοδόμημα των υποστηρικτικών διαδικασιών του κράτους (πρωτόκολλο, μισθοδοσίες, προμήθειες, διοικητική μέριμνα -τεχνική βοήθεια, παρακολουθητικός μηχανισμός των Φορέων), καταργείται και περνάει στα χέρια ιδιωτών. Το 50% του ανθρώπινου δυναμικού στο ελληνικό δημόσιο, που εργάζεται σε αυτόν τον μηχανισμό υποστήριξης, μοιραία θα οδηγηθεί στην απόλυση. Διοικητικοί υπάλληλοι που ασχολούνται με τη μισθοδοσία, υπάλληλοι πρωτοκόλλου, κλητήρες, τεχνικοί υπολογιστών, υπάλληλοι Προμηθειών, Καθαριστές των κτιρίων και άλλοι, χάνουν τις θέσεις τους.
Την ίδια στιγμή, σε εφαρμογή των διατάξεων του Πολυνομοσχεδίου, καταργούνται όλες οι κενές θέσεις, όπου υπάρχουν, κι ανοίγει το σύστημα κινητικότητας που σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει πλέον πόστο συνδεδεμένο με ένα συγκεκριμένο υπουργείο.
3 Οι όροι για τα λεφτά
Τη θέση της στον χάρτη του ελληνικού δημοσίου ευκρινώς θα πρέπει να αποδεικνύει η κάθε δημόσια υπηρεσία που ελπίζει σε κρατικό χρήμα. Λεφτά για πέταμα πια δεν υπάρχουν, κι όσοι δεν δίνουν ακριβή λογαριασμό για το πού κατανέμουν τις δαπάνες τους θα βάζουν λουκέτο.
Αμεσα συνδέονται οι δαπάνες με τους στόχους κι απλώνεται ένα αυστηρότατο δίκτυο ελέγχου. Κανένας δεν θα μπορεί να παίρνει "κρατικό χρήμα", εάν δεν αποδεικνύει πού ακριβώς θα διοχετεύσει τον προϋπολογισμό του και πιο θα είναι το αποτέλεσμα της δαπάνης του. Καθίσταται δηλαδή υποχρεωτική η δημιουργία των "Προϋπολογισμών Προγράμματος" για κάθε Υπουργείο και Φορέα. Στο άμεσο μέλλον δεν θα υπάρχει δαπάνη που δεν θα γνωρίζει ο κεντρικός μηχανισμός πού πάει.
Οι Οργανισμοί και οι Φορείς του Δημοσίου που δεν θα δίνουν ανάλογο σχέδιο δράσης και υλοποίησης, σε πρώτη φάση θα χάνουν χρήματα και προσωπικό και σε δεύτερη θα κλείνουν οριστικά. Η στοχοθεσία καθίσταται κεντρική επιλογή, καθώς είναι φανερό ότι όποιος δεν πιάνει τους στόχους, θα δέχεται τις επιπτώσεις. Η Εκθεση του ΟΟΣΑ θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι αυτή η ρύθμιση θα οδηγήσει στο κλείσιμο χιλιάδων Φορέων, που υπάρχουν διάχυτοι στο ελληνικό δημόσιο, χωρίς να έχουν καν λόγο ύπαρξης.
Ο μηχανισμός ελέγχου δαπανών και στόχων συναρτάται άμεσα με το σύστημα μέτρησης αποδοτικότητας. Εισάγεται η αξιολόγηση σε όλο το εύρος του Δημοσίου.
4 Κούρεμα σε αρμοδιότητες
Περιστέλλονται οι αρμοδιότητες του κράτους σε ποσοστό που θα ξεπερνά το 50%. Το ελληνικό δημόσιο περιλαμβάνει περισσότερες από 23.000 αρμοδιότητες! Αυτή η πολυδιάσπαση και η συσχέτιση αρμοδιοτήτων και δομών περιγράφεται στην έκθεση ως "μια άνευ προηγουμένου κατάσταση".
Θεωρούνται, δε, υπεύθυνες για την αποστροφή των επενδυτών από τη χώρα μας, ενώ τις ταυτίζουν και με την τραγική εξέλιξη του δημοσιονομικού μας προβλήματος.
Η περιστολή τους συνδέεται απόλυτα με την κατάργηση των δομών, τις απολύσεις προσωπικού και την εξοικονόμηση χρημάτων.
Επίσης, είναι χαρακτηριστική η αναφορά στο ότι δεν συνιστά καινοτομία και πρωτοβουλία, φεύγει οριστικά από το Δημόσιο και στη θέση του έρχεται το ενιαίο για όλο το κράτος ηλεκτρονικό πρωτόκολλο.
Τι είδαν οι εμπειρογνώμονες
Πληθωρική κυβέρνηση, άπειρα νομικά πρόσωπα, δεκάδες ανεξάρτητες αρχές, πολυνομία, πανσπερμία δομών, παντελής έλλειψη συντονισμού του κράτους και μια απίστευτη γραφειοκρατία να είναι ο "υπ' αριθμόν 1" ανασταλτικός παράγοντας για οποιαδήποτε επένδυση είναι τα κύρια συμπεράσματα στα οποία καταλήγει η αυτοψία των μελετητών στον λαβύρινθο της διοίκησης της Ελλάδας.
"Τα προβλήματα είναι τόσο σοβαρά όσο το χρέος της χώρας κι απειλούν με διάλυση το κράτος". Αυτό υποστηρίζει σύσσωμη η ομάδα του ΟΟΣΑ, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της στα υπουργεία.
Ο ΟΟΣΑ, ως γνωστόν, είναι μεγάλος γνώστης του ελληνικού κράτους κι από τους εγκυρότερους μελετητές του. Για την τελική έκθεση εργάστηκε μεγάλος αριθμός ξένων τεχνοκρατών, αλλά και ένα επιτελείο 198 Ελλήνων επιστημόνων από 15 επιτροπές, αντίστοιχου αριθμού υπουργείων.
Εκεί διαπιστώθηκε από όλους ότι οι πληθωρικές δομές του κεντρικού κράτους εξυπηρετούν πάνω από 23.000 αρμοδιότητες, λεπτομερώς περιγεγραμμένες, που έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας του Δημοσίου, και έναν νομοθετικό πληθωρισμό που μπλοκάρει τα πάντα. Η γραφειοκρατία είναι αποτέλεσμα όλων αυτών. Τον χρόνο θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν 15 δισ. μόνο με μια απλούστευση των διαδικασιών στο 20%. Η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ περιγράφει τις τρομακτικές συνέπειες από τη μη ξεκαθάριση των αρμοδιοτήτων.
Η αδυναμία αποτελεσματικών διοικητικών μεταρρυθμίσεων έχει οδηγήσει στο σημείο τα δομικά και λειτουργικά προβλήματα του ελληνικού διοικητικού κράτους να αντανακλώνται στη λειτουργία των κυβερνήσεων και να επηρεάζουν αρνητικά την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας στο σύνολό της. Πρώτα στις λίστες των προβλημάτων έρχονται: η υπερνομοθέτηση και η διασπορά της, ο κατακερματισμός των αρμοδιοτήτων και των δομών εφαρμογής τους, καθώς και η άτυπη κοινωνική αντίδραση στην κρατική ρύθμιση.
Η ΠΟΛΥΝΟΜΙΑ
Το σύγχρονο κράτος είναι συνώνυμο της συσσώρευσης των νομικών ρυθμίσεων. Η αύξηση αυτή παρουσιάζεται έντονη στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής. Μία από τις κυριότερες αιτίες είναι η επέκταση της παρέμβασης του κράτους στην οικονομία που το εξαναγκάζει σε συνεχείς ρυθμιστικές παρεμβάσεις, οι οποίες έχουν συνήθως διορθωτικό χαρακτήρα των αδυναμιών της.
ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ
Εφοδος ιδιωτών στο Δημόσιο
Η ιδιωτική πρωτοβουλία θεωρείται ότι θα είναι ο κινητήριος μοχλός για να δουλέψει στο άμεσο μέλλον η μηχανή του Δημοσίου. Το πρώτο πείραμα θα γίνει με την εκχώρηση των υποστηρικτικών πυλώνων των υπουργείων και των οργανισμών σε ιδιωτικές εταιρείες.
Αντί λοιπόν τα γρανάζια να τα κινούν χιλιάδες υπάλληλοι που τελικά καθιστούν το σύστημα δυσκίνητο, στη θέση τους θα υπάρχει ένας κεντρικός "σέρβερ" που θα τον ελέγχει ιδιώτης κι από αυτόν θα φεύγουν και θα έρχονται τα πάντα (ενιαίο πρωτόκολλο και ίδια έγγραφα αποφάσεων για όλους).
Είναι χαρακτηριστικό ως προς το παράλογο που διαδραματίζεται στο ελληνικό Δημόσιο το γεγονός ότι ένα χαρτί για να κινηθεί μόνο εσωτερικά σε ένα υπουργείο μπορεί να χρειαστεί μέχρι και 20 μέρες! Επίσης υπάρχουν υπάλληλοι που η δουλειά τους είναι να βλέπουν εάν έχουν χτυπηθεί οι κάρτες των συναδέλφων τους!... και τίποτε άλλο.
Η απουσία τυποποίησης και προτυποποίησης των διοικητικών διαδικασιών έχει ως αποτέλεσμα το να μην μπορεί κανείς να βγει από τον λαβύρινθο του Δημοσίου σε θέματα π.χ. κοινωνικής ασφάλισης, πολεοδομιών και διαχείρισης κρίσεων. Η Ελλάδα, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ε.Ε. τα τελευταία χρόνια για τη μείωση της γραφειοκρατίας, έχει κάνει μηδενική πρόοδο. Αυτή η πολιτική έχει οδηγήσει στα σημερινά αδιέξοδα του κράτους.
Η οικονομική κρίση, όμως, τώρα παρέχει την ευκαιρία αναδιοργάνωσης των κρατικών δομών, με έμφαση στον στρατηγικό σχεδιασμό, τη σύνδεση των αποτελεσμάτων των δράσεων των υπουργείων με τους προϋπολογισμούς, την αξιοποίηση των εργαζομένων ανάλογα με τα προσόντα και τις δεξιότητές τους σε ένα περιβάλλον ηλεκτρονικής πραγματικότητας.
Σύμφωνα με τον κυβερνητικό σχεδιασμό, το πρόγραμμα αναδιοργάνωσης του Δημοσίου πρέπει να είναι έτοιμο πριν από τα τέλη του χρόνου, ενώ η υλοποίησή του θα εξαντληθεί εντός του 2012:
1 Ψήφιση του σχεδίου νόμου για την "καλή νομοθέτηση", που θα ξεμπλοκάρει τις διαδικασίες των επενδύσεων στη χώρα και το άνοιγμα των επαγγελμάτων.
2 Πρόγραμμα απλουστεύσεων-καταργήσεων διαδικασιών και περιστολή της γραφειοκρατίας κατά 25%.
3 Αναδιάταξη του υποστηρικτικού μηχανισμού των δημόσιων υπηρεσιών και είσοδος ιδιωτών στο έργο αυτό.
4 Αμεση εφαρμογή του ηλεκτρονικού πρωτοκόλλου.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63497348
Δέκα χρόνια θυσίες (φέρνει η συμφωνία των Βρυξελλών) - θα γινόταν έτσι κι αλλιώς
Νέο δεκαετές μνημόνιο με σκληρότερα μέτρα για μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές και φόρους φέρνει η απόφαση της Συνόδου Κορυφής για το "κούρεμα" του χρέους.
Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής φέρνει νέο "µνηµόνιο" διάρκειας µέχρι το 2020 και δεσµεύει την κυβέρνηση να επιταχύνει και να διευρύνει το πακέτο των µέτρων για την επίτευξη πρωτογενών πλεονασµάτων στον προϋπολογισµό ύψους πάνω από 8 δισ. ευρώ ετησίως.
Αν και το κούρεµα της αξίας των οµολόγων κατά 50% προσφέρει ανάσες στον προϋπολογισµό, δεδοµένου ότι ελαφρύνει τις δαπάνες για την εξυπηρέτηση του χρέους, ωστόσο απαιτεί αυστηρότερη δηµοσιονοµική πειθαρχία και δραστικότερες παρεµβάσεις.
Ο υπουργός Οικονοµικών Ευ. Βενιζέλος τόνισε ότι η ετήσια ελάφρυνση σε όρους εξυπηρέτησης του δηµοσίου χρέους ανέρχεται στα 4,5 δισ. ευρώ, υπογραµµίζοντας ότι η απόφαση της Συνόδου Κορυφής "µας επιτρέπει να έχουµε µεγάλα πρωτογενή πλεονάσµατα, να καταρτίσουµε ευκολότερα τους προϋπολογισµούς του 2013 και του 2014, γιατί θα πληρώνουµε µικρότερους τόκους".
Το μεγάλο στοίχημα για τον υπουργό Οικονομικών Ευ. Βενιζέλο είναι η επίτευξη όσο το δυνατό μεγαλύτερων πρωτογενών πλεονασμάτων.
Ο στόχος είναι το κράτος να µπορεί µε ίδιους πόρους να χρηµατοδοτήσει τις πληρωµές µισθών και συντάξεων και τα κοινωνικά κονδύλια και να πετύχει υψηλά πλεονάσµατα που θα αποσβένουν χρέος τα επόµενα χρόνια. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει τα έσοδα να είναι υψηλότερα από τις δαπάνες µε εξαίρεση τους τόκους για την εξυπηρέτηση του χρέους πράγµα που σηµαίνει περαιτέρω µειώσεις στα έξοδα και µεγαλύτερες εισπράξεις.
Με βάση τα παραπάνω, το Δηµόσιο στην προσπάθειά του να κλείσει τις τρύπες θα "τραβήξει" τεράστια ρευστότητα από την οικονοµία επιδεινώνοντας την ασφυξία των νοικοκυριών.
Ειδικότερα
-H στήριξη του κράτους στα ασφαλιστικά ταµεία θα εξασθενεί µε αποτέλεσµα να ασκούνται πιέσεις για περιορισµό των συντάξεων και των παροχών προς τους ασφαλισµένους
-Oι επιχορηγήσεις στις ΔΕΚΟ θα συρρικνώνονται µε επακόλουθο τη µείωση των αποδοχών και του αριθµού των εργαζοµένων καθώς και αυξήσεις στα τιµολόγιά τους
-H κρατική χρηµατοδότηση ευαίσθητων τοµέων όπως η παιδεία θα γίνεται µε το σταγονόµετρο
-H ανεργία θα εκτιναχθεί στα ύψη λόγω της περιοριστικής δηµοσιονοµικής πολιτικής
-Tο βιοτικό επίπεδο θα έχει ραγδαία πτώση καθώς οι πολίτες λόγω εισοδηµατικής στενότητας και ανασφάλειας για το αύριο θα "κόψουν" δαπάνες για αγορές βασικών αγαθών και υπηρεσιών
-H µείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης θα φέρει νέα λουκέτα στην αγορά και θα εξασθενήσει ακόµα περισσότερο την ήδη αδύναµη παραγωγική βάση της χώρας
-Tα φτωχά νοικοκυριά θα αυξηθούν
Είναι βέβαιο ότι το νέο πρόγραµµα οικονοµικής στήριξης της χώρας µας και ελάφρυνσης του δηµόσιου χρέους ανατρέπει εκ βάθρων τους µέχρι σήµερα δηµοσιονοµικούς σχεδιασµούς της κυβέρνησης αναθεωρώντας επί το σκληρότερο την οικονοµική πολιτική.
Ετσι το νέο φορολογικό νοµοσχέδιο ξαναγράφεται µε µεγιστοποίηση των εισπρακτικών στόχων και ο πήχης για τα επιπλέον 5 δισ. ευρώ από την άµεση φορολογία που προέβλεπε το µεσοπρόθεσµο πρόγραµµα ανεβαίνει υψηλότερα.
Προωθούνται δραστικότερες αυξήσεις στον φόρο εισοδήµατος και ακίνητης η κινητής περιουσίας και στο τραπέζι βρίσκεται µεταξύ άλλων η πλήρης κατάργηση του αφορολόγητου ορίου για τους επιτηδευµατίες, τους εισοδηµατίες, αγρότες και µικροµεσαίους σε συνδυασµό µε τη θέσπιση νέου τύπου αντικειµενικών κριτηρίων, η αύξηση της φορολογίας στα ακίνητα και στους τόκους των καταθέσεων, η κατάργηση φοροαπαλλαγών στους έµµεσους φόρους (ΦΠΑ, ειδικοί φόροι κατανάλωσης), η αναπροσαρµογή των τεκµηρίων διαβίωσης για όλους τους φορολογούµενους και η υποχρεωτική υποβολή δήλωσης πόθεν έσχες µε βάση την οποία θα προσδιορίζεται το φορολογητέο εισόδηµα.
Στόχος είναι τα φορολογικά έσοδα να αυξηθούν κατά τουλάχιστον 10 δισ. ευρώ τα επόµενα χρόνια. Επισηµαίνεται ότι, σύµφωνα µε το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισµού που δεν ισχύει πλέον, µε τα νέα δεδοµένα τα έσοδα από άµεσους φόρους θα αυξάνονταν κατά 2,970 δισ. ευρώ το 2012 σε σχέση µε φέτος ενώ τα έσοδα από έµµεσους φόρους µόλις κατά 57 εκ. ευρώ
Στις δαπάνες το µαχαίρι θα µπει βαθύτερα Το κονδύλι για αποδοχές θα περικοπεί πάνω από 4 δισ. ευρώ που προβλέπονταν στο αρχικό σχέδιο και οι κοινωνικές µεταβιβάσεις (επιχορηγήσεις σε ασφαλιστικά ταµεία, χρηµατοδότηση του κοινωνικού κράτους) θα µειωθούν πάνω από 3,5 δισ. ευρώ. Στο προσχέδιο του προϋπολογισµού η µείωση της µισθολογικής δαπάνης για το 2012 είχε προσδιοριστεί στα 1,809 δισ. ευρώ και για κοινωνική ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία στα 1,568 δισ. ευρώ.
ΠΕΤΡΙΝΗ ΔΙΕΤΙΑ
Eκθεση προάγγελος για τα χειρότερα
Oι φόροι στο εισόδηµα και την περιουσία θα αυξηθούν κατά 3,4 δισ. ευρώ το 2012 και θα συνεχίσουν την ανοδική τους πορεία µέχρι το 2014
Το ζοφερό για τα νοικοκυριά µέλλον λόγω της σκλήρυνσης της δηµοσιονοµικής πολιτικής που φέρνει το νέο πακέτο στήριξης της χώρας και ελάφρυνσης του δηµόσιου χρέους προδιαγράφει η πρόσφατη έκθεση αξιολόγησης της Ευρωπαϊκής Ενωσης από την οποία προκύπτει ότι τα δύο επόµενα χρόνια θα είναι ακόµα χειρότερα σε σχέση µε τα δύο πρώτα του µνηµονίου, ενώ η έξοδος από το τούνελ µετατίθεται για µετά το 2015 όταν µέχρι τώρα οι εταίροι µας "έβλεπαν φως" τον επόµενο χρόνο. Ειδικότερα σύµφωνα µε την έκθεση:
-οι απώλειες στους µισθούς των εργαζοµένων στο σύνολο της οικονοµίας θα είναι µεγαλύτερες το επόµενο έτος σε σχέση µε φέτος καθώς θα µειωθούν κατά 6,7% από 5,6% που υπολογίζονται για φέτος. Συνολικά, από το ξεκίνηµα του µνηµονίου µέχρι το 2015 οι αποδοχές θα έχουν µειωθεί κατά 8,4 δισ.
-Oι αµοιβές των εργαζοµένων στον δηµόσιο τοµέα θα συρρικνωθούν κατά 3 δισ. ευρώ το επόµενο έτος
-Tο 2015 ο αριθµός των ανέργων θα είναι αισθητά υψηλότερος από τον φετινό (870.300 έναντι 833.300)
-η ιδιωτική κατανάλωση θα "βυθιστεί" κατά 6,2 δισ. ευρώ το 2012 και το 2013 καθώς θα διαµορφωθεί στα 157,8 και 157,4 δισ. ευρώ αντίστοιχα από 163,6 δισ. ευρώ φέτος.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63500973
29.10.11
λινκς 29-Οκτ-2011
Αρνητική η κοινή γνώμη για τη συμφωνία των Βρυξελλών ως συνήθως, η θεία Λολα ξέρει!...
«Νίπτει τας χείρας της» η Σύγκλητος του ΕΜΠ για τυχόν επεισόδια στις 17 Νοεμβρίου άρχισαν τα ..όργανα!
Δεν βρισκόμαστε κοντά σε λύση του Κυπριακού, τονίζει ο Δημήτρης Χριστόφιας μια φορά διαβάζουμε και κάτι σοβαρό
Στο τραπέζι σενάρια για άμεση παρακράτηση του ΦΠΑ "Η ρύθμιση που εξετάζεται προβλέπει ότι ο ΦΠΑ θα παρακρατείται από την τράπεζα και θα αποδίδεται αυτομάτως στο Δημόσιο σε κάθε συναλλαγή που γίνεται μέσω πιστωτικής η χρεωστικής κάρτας"
Τουλάχιστον 9 στις 10 τράπεζες θα συμμετάσχουν στο «κούρεμα» του χρέους, εκτιμά το IIF πάλι καλά!..
Αισιόδοξος για τη συμμετοχή των ιδιωτών δηλώνει ο Τσαρλς Νταλάρα
Δεν θα επαναληφθεί συμφωνία για «κούρεμα» στην Ευρωζώνη, λέει ο Μπαρόζο μεγάλη κουβέντα μη λες!!!
«Το ευρώ δέχεται επίθεση επειδή δεν έπεισε» λέει ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι "«Το ευρώ δεν έπεισε κανέναν, είναι ένα περίεργο νόμισμα, δεν υπάρχει μια κεντρική τράπεζα ως σημείο αναφοράς και δεν έχει μια ενωμένη κυβέρνηση για την οικονομία»"
Πρόταση για «πιο εύκολες απολύσεις» υιοθετεί ο Μπερλουσκόνι "Flexsecurity": μεγάλη ιδέα κατέβασαν! Πρωτότυπη! γραμμένη μόνο σε 27 γλώσσες!!!
Ο υποψήφιος των Εργατικών Μάικλ Ντ. Χίγκινς, ποιητής και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, νέος πρόεδρος της Ιρλανδίας
Διαμαρτυρία «αγανακτισμένων» στο Λευκό Οίκο "Ο Ρομπέν των Δασών είχε δίκιο, να φορολογήσουμε τους πλούσιους"
Διαδηλώσεις «αγανακτισμένων» πολιτών και στη Γερμανία "Εμπνευσμένοι από το κίνημα «Καταλάβετε τη Ουόλ Στριτ»"
Η Γερμανία πλουσιότερη κατά 55 δισ. ευρώ λόγω... λογιστικού λάθους η Γερμανία κάνει χαβαλέ στους υπόλοιπους και κλείνει το μάτι στους δικούς της φορολογούμενους "θα σας δώσω μερικά ψιχουλάκια"
Σε δύο-τρία χρόνια θα βγει η Ευρωζώνη από την κρίση, λέει ο Κλάους Ρέγκλινγκ
Ρέγκλινγκ: Το EFSF θα μπορούσε να εκδώσει ομόλογα σε γιουάν
Στη βαθμίδα ΑΑΑ διατηρούν το EFSF και οι τρεις οίκοι αξιολόγησης για πόσο;
Κάμερον: Το Σίτι του Λονδίνου δέχεται συνεχείς επιθέσεις από τις Βρυξέλλες τι να πει...
Οι ΗΠΑ πωλούν επιθετικά ελικόπτερα στην Τουρκία
Βραζιλία: Από καρκίνο στο λάρυγγα πάσχει ο Λούλα ντα Σίλβα
Το Βέλγιο εγκαταλείπει την πυρηνική ενέργεια
Έσπασε το"στάνταρ" του Ολυμπιακού εντός έδρας από τις 28/3/2010
«Νίπτει τας χείρας της» η Σύγκλητος του ΕΜΠ για τυχόν επεισόδια στις 17 Νοεμβρίου άρχισαν τα ..όργανα!
Δεν βρισκόμαστε κοντά σε λύση του Κυπριακού, τονίζει ο Δημήτρης Χριστόφιας μια φορά διαβάζουμε και κάτι σοβαρό
Στο τραπέζι σενάρια για άμεση παρακράτηση του ΦΠΑ "Η ρύθμιση που εξετάζεται προβλέπει ότι ο ΦΠΑ θα παρακρατείται από την τράπεζα και θα αποδίδεται αυτομάτως στο Δημόσιο σε κάθε συναλλαγή που γίνεται μέσω πιστωτικής η χρεωστικής κάρτας"
Τουλάχιστον 9 στις 10 τράπεζες θα συμμετάσχουν στο «κούρεμα» του χρέους, εκτιμά το IIF πάλι καλά!..
Αισιόδοξος για τη συμμετοχή των ιδιωτών δηλώνει ο Τσαρλς Νταλάρα
Δεν θα επαναληφθεί συμφωνία για «κούρεμα» στην Ευρωζώνη, λέει ο Μπαρόζο μεγάλη κουβέντα μη λες!!!
«Το ευρώ δέχεται επίθεση επειδή δεν έπεισε» λέει ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι "«Το ευρώ δεν έπεισε κανέναν, είναι ένα περίεργο νόμισμα, δεν υπάρχει μια κεντρική τράπεζα ως σημείο αναφοράς και δεν έχει μια ενωμένη κυβέρνηση για την οικονομία»"
Πρόταση για «πιο εύκολες απολύσεις» υιοθετεί ο Μπερλουσκόνι "Flexsecurity": μεγάλη ιδέα κατέβασαν! Πρωτότυπη! γραμμένη μόνο σε 27 γλώσσες!!!
Ο υποψήφιος των Εργατικών Μάικλ Ντ. Χίγκινς, ποιητής και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, νέος πρόεδρος της Ιρλανδίας
Διαμαρτυρία «αγανακτισμένων» στο Λευκό Οίκο "Ο Ρομπέν των Δασών είχε δίκιο, να φορολογήσουμε τους πλούσιους"
Διαδηλώσεις «αγανακτισμένων» πολιτών και στη Γερμανία "Εμπνευσμένοι από το κίνημα «Καταλάβετε τη Ουόλ Στριτ»"
Η Γερμανία πλουσιότερη κατά 55 δισ. ευρώ λόγω... λογιστικού λάθους η Γερμανία κάνει χαβαλέ στους υπόλοιπους και κλείνει το μάτι στους δικούς της φορολογούμενους "θα σας δώσω μερικά ψιχουλάκια"
Σε δύο-τρία χρόνια θα βγει η Ευρωζώνη από την κρίση, λέει ο Κλάους Ρέγκλινγκ
Ρέγκλινγκ: Το EFSF θα μπορούσε να εκδώσει ομόλογα σε γιουάν
Στη βαθμίδα ΑΑΑ διατηρούν το EFSF και οι τρεις οίκοι αξιολόγησης για πόσο;
Κάμερον: Το Σίτι του Λονδίνου δέχεται συνεχείς επιθέσεις από τις Βρυξέλλες τι να πει...
Οι ΗΠΑ πωλούν επιθετικά ελικόπτερα στην Τουρκία
Βραζιλία: Από καρκίνο στο λάρυγγα πάσχει ο Λούλα ντα Σίλβα
Το Βέλγιο εγκαταλείπει την πυρηνική ενέργεια
καλύτερη μηνιαία απόδοση από το 1974 χάρη στην ισχυρή εταιρική κερδοφορία
Έσπασε το"στάνταρ" του Ολυμπιακού εντός έδρας από τις 28/3/2010
Προειδοποίηση Σόιμπλε στις τράπεζες που δεν θα αποδεχθούν εθελοντικά το «κούρεμα»
Σαφή προειδοποίηση προς τις τράπεζες να αποδεχθούν τη σχεδιαζόμενη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους απευθύνει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε, σε δηλώσεις του προς το περιοδικό Spiegel που θα κυκλοφορήσει τη Δευτέρα.
«Λέγαμε πάντα ότι προτιμούμε το εθελοντικό κούρεμα, έχουμε εξηγήσει όμως επίσης ότι ένας λιγότερο συναινετικός δρόμος δεν μπορεί να αποκλειστεί», λέει ο κ. Σόιμπλε, σύμφωνα με την προδημοσίευση, τονίζοντας ότι εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, τότε αυτό θα έχει σημαντικές συνέπειες για τους ιδιώτες πιστωτές.
«Έχουμε ακόμη μακρύ δρόμο μέχρι να λύσουμε όλα τα προβλήματα. Αλλά η πιθανότητα να επιτύχουμε έχει αυξηθεί από την περασμένη εβδομάδα», σημειώνει.
Όταν ερωτήθηκε αν το ευρωπαϊκό ταμείο στήριξης αρκεί για μια ενδεχόμενη διάσωση της Ιταλίας, ο Γερμανός υπουργός απάντησε ότι το ερώτημα αυτό είναι άσχετο επειδή η Ιταλία πρέπει απλώς να κάνει τη δουλειά της και να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις για να μειώσει το έλλειμμα και να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη.
«Η Ιταλία έχει δηλώσει ότι είναι ανοιχτή σε μεταρρυθμίσεις. Τώρα πρέπει να τις εφαρμόσει. Η Ευρώπη λειτουργεί με πράξεις και όχι με τον έναν να καθησυχάζει τον άλλο ότι είναι καλός άνθρωπος», είπε, προσθέτοντας ότι αν η Ρώμη δεν κάνει αυτά που πρέπει οι χρηματαγορές θα αντιδράσουν αναλόγως.
«Λέγαμε πάντα ότι προτιμούμε το εθελοντικό κούρεμα, έχουμε εξηγήσει όμως επίσης ότι ένας λιγότερο συναινετικός δρόμος δεν μπορεί να αποκλειστεί», λέει ο κ. Σόιμπλε, σύμφωνα με την προδημοσίευση, τονίζοντας ότι εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, τότε αυτό θα έχει σημαντικές συνέπειες για τους ιδιώτες πιστωτές.
«Έχουμε ακόμη μακρύ δρόμο μέχρι να λύσουμε όλα τα προβλήματα. Αλλά η πιθανότητα να επιτύχουμε έχει αυξηθεί από την περασμένη εβδομάδα», σημειώνει.
Όταν ερωτήθηκε αν το ευρωπαϊκό ταμείο στήριξης αρκεί για μια ενδεχόμενη διάσωση της Ιταλίας, ο Γερμανός υπουργός απάντησε ότι το ερώτημα αυτό είναι άσχετο επειδή η Ιταλία πρέπει απλώς να κάνει τη δουλειά της και να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις για να μειώσει το έλλειμμα και να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη.
«Η Ιταλία έχει δηλώσει ότι είναι ανοιχτή σε μεταρρυθμίσεις. Τώρα πρέπει να τις εφαρμόσει. Η Ευρώπη λειτουργεί με πράξεις και όχι με τον έναν να καθησυχάζει τον άλλο ότι είναι καλός άνθρωπος», είπε, προσθέτοντας ότι αν η Ρώμη δεν κάνει αυτά που πρέπει οι χρηματαγορές θα αντιδράσουν αναλόγως.
Newsroom ΔΟΛ
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231135195
Σε δύο με τρία χρόνια θα επιστρέψει η Ελλάδα στον δρόμο της ανάπτυξης, λέει ο Χ. Ράιχενμπαχ
Την εκτίμηση πως θα χρειαστούν δύο ή τρία χρόνια για να μπει η Ελλάδα και πάλι στο δρόμο της ανάπτυξης, εκφράζει σε συνέντευξή του στο «Έθνος της Κυριακής», ο επικεφαλής της Ομάδας Δράσης της Κομισιόν για την Ελλάδα, Χορστ Ράιχενμπαχ.
Ο κ. Ράιχενμπαχ επισημαίνει ότι τα αποτελέσματα των διαρθρωτικών αλλαγών δεν θα φανούν μέσα σε μια μέρα, αναγνωρίζει πως πολλές από τις απαιτούμενες αλλαγές δεν θα είναι αρεστές από την κοινωνία, τις χαρακτηριζει, όμως, ευεργετικές για την οικονομία και κατά συνέπεια για τους πολίτες.
Ο επικεφαλής της Ομάδας Δράσης θέτει ως προτεραιότητα τη δημιουργία ενός ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος με ταχύτατη διευκόλυνση της πρόσβασης σε χρηματοδότηση για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, έτσι ώστε να αρχίσουν να υπάρχουν άμεσα και ορατά αποτελέσματα.
Ο κ. Ράιχενμπαχ εμφανίζεται, τέλος, αισιόδοξος και για το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων, χωρών και οργανισμών είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν την Ελλάδα για να εφαρμοστούν πολιτικές που, όπως λέει, θα οδηγήσουν στην έξοδο από την κρίση.
κρατείστε την εκτίμηση
ένας δημοσιογράφος να πάει να βρει και να μιλήσει με ανθρώπους που συνεργάστηκε ο Ράιχενμπαχ, πχ Λετονία
μεταξύ μας, όπου πήγε αυτός, ΤΙΠΟΤΕ δεν έμεινε όρθιο!
Ο κ. Ράιχενμπαχ επισημαίνει ότι τα αποτελέσματα των διαρθρωτικών αλλαγών δεν θα φανούν μέσα σε μια μέρα, αναγνωρίζει πως πολλές από τις απαιτούμενες αλλαγές δεν θα είναι αρεστές από την κοινωνία, τις χαρακτηριζει, όμως, ευεργετικές για την οικονομία και κατά συνέπεια για τους πολίτες.
Ο επικεφαλής της Ομάδας Δράσης θέτει ως προτεραιότητα τη δημιουργία ενός ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος με ταχύτατη διευκόλυνση της πρόσβασης σε χρηματοδότηση για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, έτσι ώστε να αρχίσουν να υπάρχουν άμεσα και ορατά αποτελέσματα.
Ο κ. Ράιχενμπαχ εμφανίζεται, τέλος, αισιόδοξος και για το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων, χωρών και οργανισμών είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν την Ελλάδα για να εφαρμοστούν πολιτικές που, όπως λέει, θα οδηγήσουν στην έξοδο από την κρίση.
Newsroom ΔΟΛ
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231135192
Το επώνυμό του μπορεί σε ελεύθερη μετάφραση να παραπέμπει σε "ποταμάκι των πλουσίων", ωστόσο ως επικεφαλής της ομάδας δράσης που εγκαθίσταται στην Αθήνα ο Χορστ Ράιχενμπαχ καλείται να ανασυγκροτήσει την... ελληνική κοιλάδα των φτωχών. Εν αναμονή της πρώτης έκθεσης της ομάδας δράσης, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο "Εθνος της Κυριακής" ο κύριος Ράιχενμπαχ εκτιμά ότι θα απαιτηθούν δύο έως τρία χρόνια για να μπει η Ελλάδα και πάλι στον δρόμο της ανάπτυξης, παραδεχόμενος ότι τα αποτελέσματα των διαρθρωτικών αλλαγών δεν φαίνονται εν μια νυκτί.
Ταυτόχρονα αναγνωρίζει ότι πολλές από τις απαιτούμενες αλλαγές δεν θα είναι αρεστές, αλλά τις χαρακτηρίζει "ευεργετικές" για την οικονομία και κατ' επέκτασιν την ελληνική κοινωνία. Ανάμεσα στις προτεραιότητες που μπορούν να αποφέρουν άμεσα και ορατά αποτελέσματα είναι η δημιουργία ενός ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος, με ταχύτατη διευκόλυνση της πρόσβασης σε χρηματοδότηση για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
Μπορείτε να μας δώσετε μια μικρή "γεύση" από την έκθεση που θα δημοσιοποιήσετε τις επόμενες ημέρες;
Μετά την τελευταία μου επίσκεψη στην Αθήνα είμαστε έτοιμοι να ολοκληρώσουμε την πρώτη μας έκθεση και είναι ακόμη πολύ νωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες. Ομως, όπως ακούσατε όταν ήμουν στην Αθήνα, υπάρχουν ορισμένες προφανείς προτεραιότητες όπου πολλοί από τους συνομιλητές μου ζητούν τεχνική υποστήριξη. Η μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και της φορολογίας, κυρίως της είσπραξης φόρων. Και φαίνεται ότι είναι σημαντικό να εξετάσουμε τα προβλήματα πρόσβασης στη χρηματοδότηση που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις και εδώ κυρίως οι μικρές.
Για ποιον λόγο είναι απαραίτητη η παρουσία της ομάδας δράσης στην Ελλάδα και πόσο δεσμευτική θα είναι η άποψή της για την ελληνική κυβέρνηση;
Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω ότι η ομάδα δράσης συστάθηκε κατόπιν αιτήματος του Ελληνα πρωθυπουργού, κυρίου Παπανδρέου, προκειμένου να υποστηριχθεί η Ελλάδα στην εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής και να συμβάλει στην επιτάχυνση της χρήσης των ευρωπαϊκών κονδυλίων που μπορούν να βοηθήσουν την Ελλάδα να επιστρέψει στον δρόμο της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Ο ρόλος μας είναι να συνδράμουμε, όχι να ελέγξουμε και όχι να κάνουμε νομοθετικές προτάσεις.
Ποια είναι τα "εργαλεία" που θεωρείτε ότι πρέπει να αξιοποιηθούν προκειμένου η Ελλάδα να βγει από την ύφεση και να οδεύσει προς την ανάπτυξη;
Η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει τις διαρθρωτικές αλλαγές που έχουν συμφωνηθεί με την τρόικα. Αυτές αποτελούν σημαντική προϋπόθεση για να μπορέσει να αναπτυχθεί η οικονομία. Το σχέδιο δράσης για μια Ελλάδα φιλική προς τις επιχειρήσεις αφορά πολλά από τα θέματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Επιπλέον, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να απελευθερωθεί η επιχειρηματικότητα από κουραστικές γραφειοκρατικές διαδικασίες και να επιτρέψουν τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα επιτρέπει την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας από τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ενδεχομένως να είναι αναγκαίες, και η ομάδα δράσης θα είναι σε θέση να βοηθήσει. Η πρόσβαση σε χρηματοδότηση για τον ιδιωτικό τομέα και ειδικά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις θα είναι επίσης απαραίτητη. Εδώ, όπως και σε άλλους τομείς, μια στοχευμένη και ταχεία χρήση των διαρθρωτικών ταμείων μπορούν να αποφέρουν ορατά αποτελέσματα σε ένα λογικό χρονικό πλαίσιο.
Πόσο διάστημα πιστεύετε ότι θα χρειαστεί η συνεργασία των ελληνικών Αρχών με την task force για να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα;
Λαμβάνοντας υπόψη τη δουλειά μας εκτιμώ ότι, ανάλογα με άλλες εξελίξεις και ελληνικά αιτήματα για τεχνική υποστήριξη, θα μας πάρει πιθανότατα δύο έως τρία χρόνια για να βάλουμε τα πάντα σε έναν δρόμο. Συνήθως απαιτείται κάποιο διάστημα για να φανούν βιώσιμα αποτελέσματα από τις διαρθρωτικές αλλαγές, όμως υπάρχουν και θέματα που μπορούν να βελτιώσουν ταχύτατα την ελκυστικότητα της Ελλάδας για τους επιχειρηματίες, ορισμένα εκ των οποίων προανέφερα.
Εχετε δηλώσει κατ' επανάληψη την αισιοδοξία σας για τη μελλοντική πορεία της Ελλάδας, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι οι Ελληνες έχουν φτάσει στα όριά τους. Πού βασίζετε την αισιοδοξία σας και τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει ώστε να μη χρειαστούν και άλλες θυσίες από τον ελληνικό λαό;
Είμαι αισιόδοξος ότι η πρόοδος είναι δυνατή, επειδή έχω την εντύπωση ότι πολλοί Ελληνες πολιτικοί και ο ελληνικός λαός θέλουν να δουν τα πράγματα να αλλάζουν. Αν αποφασίσουν να το πράξουν και ζητούν υποστήριξη, η ομάδα δράσης είναι διαθέσιμη να παράσχει αυτή τη στήριξη μέσω της παροχής τεχνικής υποστήριξης. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: πολλές από τις απαιτούμενες αλλαγές δεν θα είναι αρεστές σε όλους, αλλά η συνολική τους επίδραση στην οικονομία της Ελλάδας και άρα την ελληνική κοινωνία θα είναι ευεργετική. Ενα άλλο στοιχείο στο οποίο βασίζεται η αισιοδοξία μου είναι ο εντυπωσιακός αριθμός ανθρώπων, χωρών και οργανισμών που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν, και ο μεγάλος αριθμός βιομηχανικών σχεδίων που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν ταχύτατα, εάν η Ελλάδα ήταν πιο φιλική προς την επιχειρηματικότητα. Αποκτώντας πρόσβαση στη χρηματοδότηση για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και διευκολύνοντας τη δυνατότητα εξαγωγών των ελληνικών επιχειρήσεων, θα μπορούσε να έρθει ένα επιπλέον κίνητρο.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63497347
Το επώνυμό του μπορεί σε ελεύθερη μετάφραση να παραπέμπει σε "ποταμάκι των πλουσίων", ωστόσο ως επικεφαλής της ομάδας δράσης που εγκαθίσταται στην Αθήνα ο Χορστ Ράιχενμπαχ καλείται να ανασυγκροτήσει την... ελληνική κοιλάδα των φτωχών. Εν αναμονή της πρώτης έκθεσης της ομάδας δράσης, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο "Εθνος της Κυριακής" ο κύριος Ράιχενμπαχ εκτιμά ότι θα απαιτηθούν δύο έως τρία χρόνια για να μπει η Ελλάδα και πάλι στον δρόμο της ανάπτυξης, παραδεχόμενος ότι τα αποτελέσματα των διαρθρωτικών αλλαγών δεν φαίνονται εν μια νυκτί.
Ταυτόχρονα αναγνωρίζει ότι πολλές από τις απαιτούμενες αλλαγές δεν θα είναι αρεστές, αλλά τις χαρακτηρίζει "ευεργετικές" για την οικονομία και κατ' επέκτασιν την ελληνική κοινωνία. Ανάμεσα στις προτεραιότητες που μπορούν να αποφέρουν άμεσα και ορατά αποτελέσματα είναι η δημιουργία ενός ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος, με ταχύτατη διευκόλυνση της πρόσβασης σε χρηματοδότηση για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
Μπορείτε να μας δώσετε μια μικρή "γεύση" από την έκθεση που θα δημοσιοποιήσετε τις επόμενες ημέρες;
Μετά την τελευταία μου επίσκεψη στην Αθήνα είμαστε έτοιμοι να ολοκληρώσουμε την πρώτη μας έκθεση και είναι ακόμη πολύ νωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες. Ομως, όπως ακούσατε όταν ήμουν στην Αθήνα, υπάρχουν ορισμένες προφανείς προτεραιότητες όπου πολλοί από τους συνομιλητές μου ζητούν τεχνική υποστήριξη. Η μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και της φορολογίας, κυρίως της είσπραξης φόρων. Και φαίνεται ότι είναι σημαντικό να εξετάσουμε τα προβλήματα πρόσβασης στη χρηματοδότηση που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις και εδώ κυρίως οι μικρές.
Για ποιον λόγο είναι απαραίτητη η παρουσία της ομάδας δράσης στην Ελλάδα και πόσο δεσμευτική θα είναι η άποψή της για την ελληνική κυβέρνηση;
Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω ότι η ομάδα δράσης συστάθηκε κατόπιν αιτήματος του Ελληνα πρωθυπουργού, κυρίου Παπανδρέου, προκειμένου να υποστηριχθεί η Ελλάδα στην εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής και να συμβάλει στην επιτάχυνση της χρήσης των ευρωπαϊκών κονδυλίων που μπορούν να βοηθήσουν την Ελλάδα να επιστρέψει στον δρόμο της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Ο ρόλος μας είναι να συνδράμουμε, όχι να ελέγξουμε και όχι να κάνουμε νομοθετικές προτάσεις.
Ποια είναι τα "εργαλεία" που θεωρείτε ότι πρέπει να αξιοποιηθούν προκειμένου η Ελλάδα να βγει από την ύφεση και να οδεύσει προς την ανάπτυξη;
Η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει τις διαρθρωτικές αλλαγές που έχουν συμφωνηθεί με την τρόικα. Αυτές αποτελούν σημαντική προϋπόθεση για να μπορέσει να αναπτυχθεί η οικονομία. Το σχέδιο δράσης για μια Ελλάδα φιλική προς τις επιχειρήσεις αφορά πολλά από τα θέματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Επιπλέον, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να απελευθερωθεί η επιχειρηματικότητα από κουραστικές γραφειοκρατικές διαδικασίες και να επιτρέψουν τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα επιτρέπει την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας από τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ενδεχομένως να είναι αναγκαίες, και η ομάδα δράσης θα είναι σε θέση να βοηθήσει. Η πρόσβαση σε χρηματοδότηση για τον ιδιωτικό τομέα και ειδικά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις θα είναι επίσης απαραίτητη. Εδώ, όπως και σε άλλους τομείς, μια στοχευμένη και ταχεία χρήση των διαρθρωτικών ταμείων μπορούν να αποφέρουν ορατά αποτελέσματα σε ένα λογικό χρονικό πλαίσιο.
Πόσο διάστημα πιστεύετε ότι θα χρειαστεί η συνεργασία των ελληνικών Αρχών με την task force για να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα;
Λαμβάνοντας υπόψη τη δουλειά μας εκτιμώ ότι, ανάλογα με άλλες εξελίξεις και ελληνικά αιτήματα για τεχνική υποστήριξη, θα μας πάρει πιθανότατα δύο έως τρία χρόνια για να βάλουμε τα πάντα σε έναν δρόμο. Συνήθως απαιτείται κάποιο διάστημα για να φανούν βιώσιμα αποτελέσματα από τις διαρθρωτικές αλλαγές, όμως υπάρχουν και θέματα που μπορούν να βελτιώσουν ταχύτατα την ελκυστικότητα της Ελλάδας για τους επιχειρηματίες, ορισμένα εκ των οποίων προανέφερα.
Εχετε δηλώσει κατ' επανάληψη την αισιοδοξία σας για τη μελλοντική πορεία της Ελλάδας, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι οι Ελληνες έχουν φτάσει στα όριά τους. Πού βασίζετε την αισιοδοξία σας και τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει ώστε να μη χρειαστούν και άλλες θυσίες από τον ελληνικό λαό;
Είμαι αισιόδοξος ότι η πρόοδος είναι δυνατή, επειδή έχω την εντύπωση ότι πολλοί Ελληνες πολιτικοί και ο ελληνικός λαός θέλουν να δουν τα πράγματα να αλλάζουν. Αν αποφασίσουν να το πράξουν και ζητούν υποστήριξη, η ομάδα δράσης είναι διαθέσιμη να παράσχει αυτή τη στήριξη μέσω της παροχής τεχνικής υποστήριξης. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: πολλές από τις απαιτούμενες αλλαγές δεν θα είναι αρεστές σε όλους, αλλά η συνολική τους επίδραση στην οικονομία της Ελλάδας και άρα την ελληνική κοινωνία θα είναι ευεργετική. Ενα άλλο στοιχείο στο οποίο βασίζεται η αισιοδοξία μου είναι ο εντυπωσιακός αριθμός ανθρώπων, χωρών και οργανισμών που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν, και ο μεγάλος αριθμός βιομηχανικών σχεδίων που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν ταχύτατα, εάν η Ελλάδα ήταν πιο φιλική προς την επιχειρηματικότητα. Αποκτώντας πρόσβαση στη χρηματοδότηση για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και διευκολύνοντας τη δυνατότητα εξαγωγών των ελληνικών επιχειρήσεων, θα μπορούσε να έρθει ένα επιπλέον κίνητρο.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63497347
________________________________________
ένας δημοσιογράφος να πάει να βρει και να μιλήσει με ανθρώπους που συνεργάστηκε ο Ράιχενμπαχ, πχ Λετονία
μεταξύ μας, όπου πήγε αυτός, ΤΙΠΟΤΕ δεν έμεινε όρθιο!
Τουλάχιστον 9 στις 10 τράπεζες θα συμμετάσχουν στο «κούρεμα» του χρέους, εκτιμά το IIF
Τουλάχιστον 9 στις 10 τράπεζες αναμένεται να αποδεχθούν την απομείωση κατά 50% των ελληνικών ομολόγων που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους, εκτιμά ο διευθύνων σύμβουλος του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Ινστιτούτου (IIF- εκπροσωπεί τους ιδιώτες στις διαπραγματεύσεις για την αναδιάρθρωση του χρέους) Τσάρλς Νταλάρα, με δηλώσεις του στην γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag.
«Είμαι πολύ αισιόδοξος ότι (ποσοστό) άνω του 90% των τραπεζών θα συμμετάσχουν», σημείωσε ο Τσάρλς Νταλάρα, ο οποίος ήταν επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας εκ μέρους του τραπεζικού τομέα και ιδιωτών κατόχων ομολόγων, στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ.
«Αναμένω ότι η μείωση θα είναι περίπου 100 δισ. ευρώ. Πρόκειται για σχεδόν το 35-40% του ΑΕΠ», σημείωσε.
Πάντως, δεν εμφανίστηκε το ίδιο αισιόδοξος και σε ό,τι αφορά στις αντίστοιχες τοποθετήσεις ασφαλιστικών εταιριών σε ελληνικά ομόλογα «Ίσως χρειαστεί λίγη πειθώ ακόμη», σημείωσε χαρακτηριστικά.
O κ. Νταλάρα αποκαλύπτει ότι οι κρατικές εγγυήσεις που βρίσκονταν στο τραπέζι, κατά τη Σϋνοδο Κορυφής την περασμένη Τετάρτη, για «κούρεμα» ύψους 50% δεν ήταν επαρκείς για τις τράπεζες.
Εκεί λοιπόν παρενέβη η Γερμανίδα καγκελάριος και ανέβασε τις εγγυήσεις από τα 20 στα 30 δισ ευρώ, ανοίγοντας το δρόμο για την τελική συμφωνία, είπε.
Εκ των ομολόγων αξίας 206 δισ. ευρώ που βρίσκονται σήμερα στα χέρια ιδιωτών, η ασφαλιστική βιομηχανία κατέχει μερίδιο 24 δισ. ευρώ, αλλά η έκθεσή τους είναι λιγότερο διαυγής από ότι στον τραπεζικό τομέα, ο οποίος αποκάλυψε πρόσφατα επακριβώς τις αντίστοιχες τοποθετήσεις του στο πλαίσιο ελέγχων κεφαλαιακής επάρκειας που διενεργήθηκαν στην Ευρώπη.
«Είμαι πολύ αισιόδοξος ότι (ποσοστό) άνω του 90% των τραπεζών θα συμμετάσχουν», σημείωσε ο Τσάρλς Νταλάρα, ο οποίος ήταν επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας εκ μέρους του τραπεζικού τομέα και ιδιωτών κατόχων ομολόγων, στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ.
«Αναμένω ότι η μείωση θα είναι περίπου 100 δισ. ευρώ. Πρόκειται για σχεδόν το 35-40% του ΑΕΠ», σημείωσε.
Πάντως, δεν εμφανίστηκε το ίδιο αισιόδοξος και σε ό,τι αφορά στις αντίστοιχες τοποθετήσεις ασφαλιστικών εταιριών σε ελληνικά ομόλογα «Ίσως χρειαστεί λίγη πειθώ ακόμη», σημείωσε χαρακτηριστικά.
O κ. Νταλάρα αποκαλύπτει ότι οι κρατικές εγγυήσεις που βρίσκονταν στο τραπέζι, κατά τη Σϋνοδο Κορυφής την περασμένη Τετάρτη, για «κούρεμα» ύψους 50% δεν ήταν επαρκείς για τις τράπεζες.
Εκεί λοιπόν παρενέβη η Γερμανίδα καγκελάριος και ανέβασε τις εγγυήσεις από τα 20 στα 30 δισ ευρώ, ανοίγοντας το δρόμο για την τελική συμφωνία, είπε.
Εκ των ομολόγων αξίας 206 δισ. ευρώ που βρίσκονται σήμερα στα χέρια ιδιωτών, η ασφαλιστική βιομηχανία κατέχει μερίδιο 24 δισ. ευρώ, αλλά η έκθεσή τους είναι λιγότερο διαυγής από ότι στον τραπεζικό τομέα, ο οποίος αποκάλυψε πρόσφατα επακριβώς τις αντίστοιχες τοποθετήσεις του στο πλαίσιο ελέγχων κεφαλαιακής επάρκειας που διενεργήθηκαν στην Ευρώπη.
Newsroom ΔΟΛ
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231135170
Dirk Müller (Mr. Dax): αυτό που απαιτείται είναι αναδιανομή του πλούτου υπέρ των ασθενέστερων, με κάθε μέσο
«Το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα έχει φτάσει στο τέλος του. Είναι δε φτιαγμένο έτσι ώστε, μετά την πάροδο κάποιων δεκαετιών, να γίνεται μια επανεκκίνηση». Η άποψη του Ντιρκ Μίλερ, του επονομαζόμενου και «κυρίου Dax», είναι σαφής - τουλάχιστον όσον αφορά την οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία και τις τομές που απαιτούνται προκειμένου να ανοίξει μια νέα σελίδα. Όπως, μάλιστα, υπογράμμισε στις συνεντεύξεις τις οποίες παραχώρησε την προηγούμενη εβδομάδα στις δύο μεγαλύτερες οικονομικές εφημερίδες της Γερμανίας -Handelsblatt και Financial Times- «οι χρεοκοπίες κρατών είναι, εδώ και αιώνες, μέρος του συστήματος».
Κρίση
Ο Μίλερ ισχυρίζεται ότι η κρίση χρέους που αντιμετωπίζει ο ανεπτυγμένος κόσμος αφενός δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και, αφετέρου, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με συμβατικές μεθόδους. «Στις ΗΠΑ -λέει- το συνολικό χρέος των πολιτών, του κράτους, και των επιχειρήσεων αντιστοιχεί στο 400% του ΑΕΠ. Κι αυτό δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία». Θεωρεί δε ότι το πρόβλημα δεν συνίσταται στο ότι δεν υπάρχουν λεφτά - αντιθέτως, ο ίδιος θεωρεί ότι υπάρχουν πολλά, μόνο που είναι άνισα κατανεμημένα.
Ιδού πώς αναπτύσσει το επιχείρημά του, αναφερόμενος στην περίπτωση της δικής του χώρας. «Στη Γερμανία έχουμε ένα δημόσιο χρέος της τάξης των 2 τρισ. ευρώ. Την ίδια στιγμή, η αξία της περιουσίας των ιδιωτών ανέρχεται σε 5 τρισ. ευρώ. Οπότε, λεφτά υπάρχουν. Το πρόβλημα είναι, όμως, ότι με το πέρας των δεκαετιών, τα λεφτά αυτά έχουν συγκεντρωθεί στα χέρια λίγων: το φτωχότερο ήμισυ του πληθυσμού έχει στα χέρια του μόλις το 4% αυτού του πλούτου, ενώ το 10% ελέγχει σχεδόν τα δύο τρίτα». Και συνεχίζει: «Η μεγάλη μάζα είναι υποχρεωμένη να πληρώνει το βάρος του χρέους. Το χρέος του κράτους το πληρώνει με τους φόρους και το χρέος των επιχειρήσεων μέσω των προϊόντων που αγοράζει».
Τι προτείνει, όμως, ο Μίλερ για να ξεπεραστεί αυτό το τεράστιο πρόβλημα; «Με μια αναδιανομή του πλούτου, από τους πάνω υπέρ των κάτω. Μια αναδιανομή η οποία μπορεί να λάβει πολλές διαφορετικές μορφές», λέει απερίφραστα, σημειώνοντας ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει «από μερικούς μήνες μέχρι ένα-δύο χρόνια». Αντικρούει, μάλιστα, τα σχόλια που παρομοιάζουν τις προτάσεις του με την πρακτική του... Ρομπέν των Δασών και επιμένει ότι πρόκειται για ρεαλιστικές και ιστορικά δοκιμασμένες λύσεις.
Και ποιες είναι αυτές οι μορφές που έχει στο μυαλό του ο Μίλερ; Με βάση τα δικά του λόγια, η αναδιανομή θα μπορούσε να λάβει τη μορφή της διαγραφής χρέους ή της επιβολής εξαιρετικά υψηλών φορολογικών συντελεστών στα υψηλά εισοδηματικά κλιμάκια και στα περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν ένα όριο - όπως συνέβη με το new Deal του Ρούζβελτ στις ΗΠΑ, κατά τη δεκαετία του '30, στον απόηχο του Κραχ και προκειμένου να αντιμετωπιστεί η Μεγάλη Ύφεση. Οι επιλογές, όμως, δεν εξαντλούνται εκεί. Υπάρχει ακόμη και το σενάριο του υψηλού πληθωρισμού για κάποιο διάστημα (με αυξήσεις μισθών), αλλά και της μεταρρύθμισης του νομισματικού συστήματος (η οποία, αναμφίβολα, ευνοεί περισσότερο την αναδιανομή από τα πλούσια στα φτωχότερα κράτη).
Παράδειγμα
Δεν διστάζει, μάλιστα, να χρησιμοποιήσει και πάλι το παράδειγμα της Γερμανίας, αναφέροντας ότι «στη διάρκεια των τελευταίων 100 ετών, υπήρξαν δύο περιπτώσεις που αναδιανεμήθηκαν τα δημοσιονομικά βάρη» και, κατά συνέπεια, ο πλούτος. Υπενθυμίζει δε ότι τη μία φορά, μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και στα συντρίμμια της Γερμανίας, υιοθετήθηκε η πολιτική της υποχρεωτικής απαλλοτρίωσης για τους κατόχους ακινήτων. Και έτσι, υπονοεί προφανώς ότι και τώρα βρισκόμαστε σε συνθήκες πολέμου...
«Τα όσα συζητούνται, σήμερα, για την περίπτωση της Ελλάδας -σημειώνει τέλος ο Μίλερ- δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια τέτοιου είδους αναδιανομή, από τα πάνω προς τα κάτω. Οι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων, ήτοι οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές και η ΕΚΤ, ασφαλώς θα χάσουν κάτι, ωστόσο, την ίδια στιγμή, η μεγάλη μάζα των Ελλήνων θα ελαφρυνθεί». Πόσοι το κατανοούν;
Τότε και τώρα
Κάνουμε τα ίδια λάθη...
Ο Ντιρκ Μίλερ θεωρεί ότι, στην περίπτωση της Ευρωζώνης, ουσιαστικά μπήκε το κάρο μπροστά από το βόδι, όπως λέει ο λαός. «Πρώτα θα έπρεπε να επιτύχουμε μια ενότητα σε πολιτικό επίπεδο, να καταστήσουμε ενιαία τη φορολογική και δημοσιονομική πολιτική και να οικοδομήσουμε δημοκρατικούς θεσμούς. Υστερα από όλα αυτά θα είχε νόημα μια νομισματική ένωση και όχι νωρίτερα», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος θεωρεί, επίσης, ότι «σήμερα κάνουμε τα ίδια λάθη με το παρελθόν». «Μόνο ένα πράγμα διαφέρει -προσθέτει.
Παλιότερα δεν υπήρχε παγκοσμιοποίηση. Τα κράτη ήταν κλειστές οντότητες και συστήματα. Όταν ένας κατέρρεε, δεν παρέσυρε αυτομάτως όλους τους άλλους. Εάν συμβεί κάτι αντίστοιχο σήμερα, τότε το φαινόμενο δεν θα περιοριστεί σε ένα ή δύο κράτη. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο, η πραγματική κρίση έχει μια εντελώς διαφορετική διάσταση».
Και προβλέπει ότι ο κόσμος δεν θα μπορέσει να συνεχίσει για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς μια ριζική αλλαγή πορείας.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12337&subid=2&pubid=112451200
Αναδιανομή τώρα
Ο οικονομικός αναλυτής Ντιρκ Μίλερ εκφράζει τη βεβαιότητα ότι οι αγορές θα κάνουν ένα νέο ξεκίνημα – στο οποίο θα περιλαμβάνεται και σοβαρή αναδιανομή εισοδημάτων από πάνω προς τα κάτω. «Κύριε Μίλερ, ποια λύση βλέπετε για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους;». «Καμία. Πιστεύω ότι το τραπεζικό μας σύστημα έχει τελειώσει. Οι χρεοκοπίες κρατών είναι μέρος του συστήματος εδώ και αιώνες. Εγώ θα τις ονόμαζα reset (επανεκκίνηση). Η αναδιανομή κάποιες φορές παίρνει τη μορφή της νομισματικής μεταρρύθμισης, κάποιες φορές της διαγραφής χρέους. Οι λίγοι που έχουν απαιτήσεις από το κράτος θα χάσουν κάτι και έτσι οι μάζες θα ανακουφιστούν, γιατί θα πληρώνουν μικρότερο μέρος του εισοδήματός τους σε φόρους». «Σοβαρολογείτε;». «Απολύτως. Υπάρχουν και άλλες λύσεις, όπως ήταν το Νιου Ντιλ στην Αμερική. Και δεν μιλάω μόνο για την Ελλάδα. Βουλευτής του SPD πρότεινε να επαναφέρουμε τη νομοθεσία για την ίση κατανομή των βαρών και στη Γερμανία. Πρέπει να αρχίσουμε να το σκεφτόμαστε. Δεν είναι αριστερή ρητορεία, είναι η κατανόηση του πώς λειτουργεί το σύστημα».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_20/10/2011_459853
______________________________________________
το συγκεκριμένο άρθρο ανήκει σε εκείνα με ταγκ "κοίτα ποιοι τα λένε"!
ευτυχώς που υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που υποστηρίζουν φυσιολογικά πράγματα:
διαγραφή χρεών
υψηλή φορολογία υψηλών εισοδηματικών κλιμακίων (και περιουσίας προσθέτω)
πληθωρισμός, μέσω αύξησης μισθών (!!!)
νέο νομισματικό σύστημα [το κυριότερο]
Κρίση
Ο Μίλερ ισχυρίζεται ότι η κρίση χρέους που αντιμετωπίζει ο ανεπτυγμένος κόσμος αφενός δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και, αφετέρου, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με συμβατικές μεθόδους. «Στις ΗΠΑ -λέει- το συνολικό χρέος των πολιτών, του κράτους, και των επιχειρήσεων αντιστοιχεί στο 400% του ΑΕΠ. Κι αυτό δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία». Θεωρεί δε ότι το πρόβλημα δεν συνίσταται στο ότι δεν υπάρχουν λεφτά - αντιθέτως, ο ίδιος θεωρεί ότι υπάρχουν πολλά, μόνο που είναι άνισα κατανεμημένα.
Τι προτείνει, όμως, ο Μίλερ για να ξεπεραστεί αυτό το τεράστιο πρόβλημα; «Με μια αναδιανομή του πλούτου, από τους πάνω υπέρ των κάτω. Μια αναδιανομή η οποία μπορεί να λάβει πολλές διαφορετικές μορφές», λέει απερίφραστα, σημειώνοντας ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει «από μερικούς μήνες μέχρι ένα-δύο χρόνια». Αντικρούει, μάλιστα, τα σχόλια που παρομοιάζουν τις προτάσεις του με την πρακτική του... Ρομπέν των Δασών και επιμένει ότι πρόκειται για ρεαλιστικές και ιστορικά δοκιμασμένες λύσεις.
Και ποιες είναι αυτές οι μορφές που έχει στο μυαλό του ο Μίλερ; Με βάση τα δικά του λόγια, η αναδιανομή θα μπορούσε να λάβει τη μορφή της διαγραφής χρέους ή της επιβολής εξαιρετικά υψηλών φορολογικών συντελεστών στα υψηλά εισοδηματικά κλιμάκια και στα περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν ένα όριο - όπως συνέβη με το new Deal του Ρούζβελτ στις ΗΠΑ, κατά τη δεκαετία του '30, στον απόηχο του Κραχ και προκειμένου να αντιμετωπιστεί η Μεγάλη Ύφεση. Οι επιλογές, όμως, δεν εξαντλούνται εκεί. Υπάρχει ακόμη και το σενάριο του υψηλού πληθωρισμού για κάποιο διάστημα (με αυξήσεις μισθών), αλλά και της μεταρρύθμισης του νομισματικού συστήματος (η οποία, αναμφίβολα, ευνοεί περισσότερο την αναδιανομή από τα πλούσια στα φτωχότερα κράτη).
Παράδειγμα
Δεν διστάζει, μάλιστα, να χρησιμοποιήσει και πάλι το παράδειγμα της Γερμανίας, αναφέροντας ότι «στη διάρκεια των τελευταίων 100 ετών, υπήρξαν δύο περιπτώσεις που αναδιανεμήθηκαν τα δημοσιονομικά βάρη» και, κατά συνέπεια, ο πλούτος. Υπενθυμίζει δε ότι τη μία φορά, μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και στα συντρίμμια της Γερμανίας, υιοθετήθηκε η πολιτική της υποχρεωτικής απαλλοτρίωσης για τους κατόχους ακινήτων. Και έτσι, υπονοεί προφανώς ότι και τώρα βρισκόμαστε σε συνθήκες πολέμου...
«Τα όσα συζητούνται, σήμερα, για την περίπτωση της Ελλάδας -σημειώνει τέλος ο Μίλερ- δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια τέτοιου είδους αναδιανομή, από τα πάνω προς τα κάτω. Οι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων, ήτοι οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές και η ΕΚΤ, ασφαλώς θα χάσουν κάτι, ωστόσο, την ίδια στιγμή, η μεγάλη μάζα των Ελλήνων θα ελαφρυνθεί». Πόσοι το κατανοούν;
Τότε και τώρα
Κάνουμε τα ίδια λάθη...
Ο Ντιρκ Μίλερ θεωρεί ότι, στην περίπτωση της Ευρωζώνης, ουσιαστικά μπήκε το κάρο μπροστά από το βόδι, όπως λέει ο λαός. «Πρώτα θα έπρεπε να επιτύχουμε μια ενότητα σε πολιτικό επίπεδο, να καταστήσουμε ενιαία τη φορολογική και δημοσιονομική πολιτική και να οικοδομήσουμε δημοκρατικούς θεσμούς. Υστερα από όλα αυτά θα είχε νόημα μια νομισματική ένωση και όχι νωρίτερα», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος θεωρεί, επίσης, ότι «σήμερα κάνουμε τα ίδια λάθη με το παρελθόν». «Μόνο ένα πράγμα διαφέρει -προσθέτει.
Παλιότερα δεν υπήρχε παγκοσμιοποίηση. Τα κράτη ήταν κλειστές οντότητες και συστήματα. Όταν ένας κατέρρεε, δεν παρέσυρε αυτομάτως όλους τους άλλους. Εάν συμβεί κάτι αντίστοιχο σήμερα, τότε το φαινόμενο δεν θα περιοριστεί σε ένα ή δύο κράτη. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο, η πραγματική κρίση έχει μια εντελώς διαφορετική διάσταση».
Και προβλέπει ότι ο κόσμος δεν θα μπορέσει να συνεχίσει για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς μια ριζική αλλαγή πορείας.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12337&subid=2&pubid=112451200
Αναδιανομή τώρα
Ο οικονομικός αναλυτής Ντιρκ Μίλερ εκφράζει τη βεβαιότητα ότι οι αγορές θα κάνουν ένα νέο ξεκίνημα – στο οποίο θα περιλαμβάνεται και σοβαρή αναδιανομή εισοδημάτων από πάνω προς τα κάτω. «Κύριε Μίλερ, ποια λύση βλέπετε για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους;». «Καμία. Πιστεύω ότι το τραπεζικό μας σύστημα έχει τελειώσει. Οι χρεοκοπίες κρατών είναι μέρος του συστήματος εδώ και αιώνες. Εγώ θα τις ονόμαζα reset (επανεκκίνηση). Η αναδιανομή κάποιες φορές παίρνει τη μορφή της νομισματικής μεταρρύθμισης, κάποιες φορές της διαγραφής χρέους. Οι λίγοι που έχουν απαιτήσεις από το κράτος θα χάσουν κάτι και έτσι οι μάζες θα ανακουφιστούν, γιατί θα πληρώνουν μικρότερο μέρος του εισοδήματός τους σε φόρους». «Σοβαρολογείτε;». «Απολύτως. Υπάρχουν και άλλες λύσεις, όπως ήταν το Νιου Ντιλ στην Αμερική. Και δεν μιλάω μόνο για την Ελλάδα. Βουλευτής του SPD πρότεινε να επαναφέρουμε τη νομοθεσία για την ίση κατανομή των βαρών και στη Γερμανία. Πρέπει να αρχίσουμε να το σκεφτόμαστε. Δεν είναι αριστερή ρητορεία, είναι η κατανόηση του πώς λειτουργεί το σύστημα».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_20/10/2011_459853
______________________________________________
το συγκεκριμένο άρθρο ανήκει σε εκείνα με ταγκ "κοίτα ποιοι τα λένε"!
ευτυχώς που υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που υποστηρίζουν φυσιολογικά πράγματα:
διαγραφή χρεών
υψηλή φορολογία υψηλών εισοδηματικών κλιμακίων (και περιουσίας προσθέτω)
πληθωρισμός, μέσω αύξησης μισθών (!!!)
νέο νομισματικό σύστημα [το κυριότερο]
28.10.11
Η αποτίμηση της Συνόδου Κορυφής ΕΕ και η ελληνική δημοσιονομική διάσωση
του Π.Ε. Πετράκη
Καθηγητή Οικονομικών Επιστημών
Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Η ημερήσια διάταξη της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής είχε αρκετά βαριά ατζέντα και περιελάμβανε τα παρακάτω θέματα:
1) Μόχλευση EFSF και αντιμετώπιση του φαινομένου bank run και της μαζικής αποστροφής που έχει δημιουργηθεί για τα ομόλογα
2) Επανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών
3) Ελληνική Δημοσιονομική Διάσωση
4) Οικονομική Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση
1. Μόχλευση EFSF
Προκρίθηκαν δύο λύσεις: α) μία καθαρή μόχλευση της τάξης του 20% με 25%, οπότε τα ελεύθερα €220 δισ. του EFSF οδηγούν σε μια δύναμη πυρός γύρω στα €1,1 τρισ. για την αντιμετώπιση (για ένα χρόνο περίπου) της «επίθεσης» στα ισπανικά, ιταλικά, βελγικά (και γαλλικά;) ομόλογα, και β) δημιουργία (εντός του Νοεμβρίου) ενός ή περισσότερων χρηματοοικονομικών εργαλείων που θα συνδυάζουν πόρους από τις ευρωπαϊκές χορηγήσεις, το IMF, το Νορβηγικό Ταμείο, τα κινεζικά κεφάλαια και κεφάλαια από τη Μέση Ανατολή. Αυτό πολλαπλασιάζει τη δύναμη του EFSF, άρα μπορεί να επεκταθεί στην επανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών.
Δύο σημειώσεις: i) δεν πέρασε η άποψη των Γάλλων για τη μετατροπή του EFSF σε μια μορφή τράπεζας με την ECB ως lender of last resort, αλλά αρκετές από τις ιδιότητες που απέκτησε το EFSF παραπέμπουν σε λειτουργία «τελευταίου καταφυγίου», ii) η ΕΚΤ θα διατηρήσει τη δραστηριότητά της στη δευτερογενή αγορά ομολόγων που μέχρι σήμερα έχει φθάσει τα €168 δισ. περίπου (Ελλάδα, €46 δισ.).
2. Επανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών
Τα μέτρα που αφορούν αυτό τον τομέα έχουν σκοπό την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στον τραπεζικό χώρο της Ευρωζώνης. Πιο συγκεκριμένα, έχουν τους εξής δύο στόχους:
i) Την ανάγκη να εξασφαλιστεί η βραχυπρόθεσμη και μεσομακροπρόθεσμη χρηματοδότηση των τραπεζών για να στηριχτεί και η χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας.
ii) Την ανάγκη ενίσχυσης της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών κατά τρόπο ομοιογενή σε όλη την Ευρώπη, προσπάθεια που εκτιμάται ότι θα προσεγγίσει τα €110 δισ.
Οι σχετικές αποφάσεις μπορούν να συνοψιστούν σε δύο σημεία:
α) Συνέχιση του προγράμματος της ΕΚΤ (Ευρωσύστημα) για τη βραχυχρόνια χρηματοδότηση των τραπεζών με βάση τις εγγυήσεις. Από αυτή τη δραστηριότητα εξαρτάται πλήρως η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών (μέχρι σήμερα €95 δισ.). Πάντως, στο σημείο αυτό θα υπάρξουν ορισμένες ειδικές ρυθμίσεις, διότι φαίνεται ότι η ανάμειξη εθνικών δράσεων (Emergency Liquidity Assistance) δημιουργούσε ορισμένα προβλήματα λειτουργικότητας. β) Ο Tier 1 (τα υψηλής ποιότητας κεφάλαια των τραπεζών σε σχέση με τα συνολικά κεφάλαιά τους σταθμισμένα με τον κίνδυνο) θα πρέπει να είναι 9%. Έτσι, οι τράπεζες θα πρέπει να επανακεφαλαιοποιήσουν τα ίδια τους τα κεφάλαια καταφεύγοντας στις αγορές και, αν δεν το επιτύχουν, θα δανειστούν από τα κράτη τα οποία με τη σειρά τους δεν διαθέτουν τα κεφάλαια. Τα κράτη θα αναζητήσουν δανεισμό από το EFSF. Η σχέση αυτή δημιουργεί ιδιότυπα ζητήματα που αφορούν το ιδιοκτησιακό καθεστώς των τραπεζικών ιδρυμάτων, τα οποία θα πρέπει να διευκρινιστούν. Επίσης, η αύξηση των απαιτήσεων του Tier 1 οδηγεί αναγκαστικά σε μείωση των δυνατοτήτων χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας.
3. Η ελληνική δημοσιονομική διάσωση
Ο λογαριασμός της δημοσιονομικής διάσωσης είναι σημαντικός και θετικός για την ελληνική πλευρά.
Στα οφέλη θα πρέπει πλέον να συνυπολογιστούν η μείωση του κόστους δανεισμού που θα σημειωθεί: α) στα αναδιοργανωμένα δημόσια οικονομικά και β) στο δανεισμό του ιδιωτικού τομέα. Αυτή η διάσταση του θέματος είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η ποσοτικοποίησή της είναι σχετικά δύσκολη.
4. Οικονομική Διακυβέρνηση
Εισήχθησαν στη ζωή μας (και στη ζώνη της Ευρωζώνης) δύο πολύ σοβαροί ευρωπαϊκοί θεσμοί: Η διαδικασία του European Semester και το Euro Plus Pact.
Η πρώτη διαδικασία αφορά τον τρόπο οργάνωσης των Δημόσιων Προϋπολογισμών κάθε κράτους της Ευρωζώνης. Το δεύτερο αφορά ζητήματα ανταγωνιστικότητας, απασχόλησης, βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών και την ενίσχυση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας στις οικονομίες της Ευρωζώνης. Ουσιαστικά πρόκειται για το διάδοχο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Είναι πλέον αντιληπτό ότι η Ευρωζώνη οδηγείται σε μια περισσότερο συντονισμένη δημοσιονομική και αναπτυξιακή πολιτική από το τέλος του 2012.
Π.Ε. Πετράκης
Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών
Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231135129
Καθηγητή Οικονομικών Επιστημών
Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Η ημερήσια διάταξη της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής είχε αρκετά βαριά ατζέντα και περιελάμβανε τα παρακάτω θέματα:
1) Μόχλευση EFSF και αντιμετώπιση του φαινομένου bank run και της μαζικής αποστροφής που έχει δημιουργηθεί για τα ομόλογα
2) Επανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών
3) Ελληνική Δημοσιονομική Διάσωση
4) Οικονομική Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση
1. Μόχλευση EFSF
Προκρίθηκαν δύο λύσεις: α) μία καθαρή μόχλευση της τάξης του 20% με 25%, οπότε τα ελεύθερα €220 δισ. του EFSF οδηγούν σε μια δύναμη πυρός γύρω στα €1,1 τρισ. για την αντιμετώπιση (για ένα χρόνο περίπου) της «επίθεσης» στα ισπανικά, ιταλικά, βελγικά (και γαλλικά;) ομόλογα, και β) δημιουργία (εντός του Νοεμβρίου) ενός ή περισσότερων χρηματοοικονομικών εργαλείων που θα συνδυάζουν πόρους από τις ευρωπαϊκές χορηγήσεις, το IMF, το Νορβηγικό Ταμείο, τα κινεζικά κεφάλαια και κεφάλαια από τη Μέση Ανατολή. Αυτό πολλαπλασιάζει τη δύναμη του EFSF, άρα μπορεί να επεκταθεί στην επανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών.
Δύο σημειώσεις: i) δεν πέρασε η άποψη των Γάλλων για τη μετατροπή του EFSF σε μια μορφή τράπεζας με την ECB ως lender of last resort, αλλά αρκετές από τις ιδιότητες που απέκτησε το EFSF παραπέμπουν σε λειτουργία «τελευταίου καταφυγίου», ii) η ΕΚΤ θα διατηρήσει τη δραστηριότητά της στη δευτερογενή αγορά ομολόγων που μέχρι σήμερα έχει φθάσει τα €168 δισ. περίπου (Ελλάδα, €46 δισ.).
2. Επανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών
Τα μέτρα που αφορούν αυτό τον τομέα έχουν σκοπό την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στον τραπεζικό χώρο της Ευρωζώνης. Πιο συγκεκριμένα, έχουν τους εξής δύο στόχους:
i) Την ανάγκη να εξασφαλιστεί η βραχυπρόθεσμη και μεσομακροπρόθεσμη χρηματοδότηση των τραπεζών για να στηριχτεί και η χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας.
ii) Την ανάγκη ενίσχυσης της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών κατά τρόπο ομοιογενή σε όλη την Ευρώπη, προσπάθεια που εκτιμάται ότι θα προσεγγίσει τα €110 δισ.
Οι σχετικές αποφάσεις μπορούν να συνοψιστούν σε δύο σημεία:
α) Συνέχιση του προγράμματος της ΕΚΤ (Ευρωσύστημα) για τη βραχυχρόνια χρηματοδότηση των τραπεζών με βάση τις εγγυήσεις. Από αυτή τη δραστηριότητα εξαρτάται πλήρως η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών (μέχρι σήμερα €95 δισ.). Πάντως, στο σημείο αυτό θα υπάρξουν ορισμένες ειδικές ρυθμίσεις, διότι φαίνεται ότι η ανάμειξη εθνικών δράσεων (Emergency Liquidity Assistance) δημιουργούσε ορισμένα προβλήματα λειτουργικότητας. β) Ο Tier 1 (τα υψηλής ποιότητας κεφάλαια των τραπεζών σε σχέση με τα συνολικά κεφάλαιά τους σταθμισμένα με τον κίνδυνο) θα πρέπει να είναι 9%. Έτσι, οι τράπεζες θα πρέπει να επανακεφαλαιοποιήσουν τα ίδια τους τα κεφάλαια καταφεύγοντας στις αγορές και, αν δεν το επιτύχουν, θα δανειστούν από τα κράτη τα οποία με τη σειρά τους δεν διαθέτουν τα κεφάλαια. Τα κράτη θα αναζητήσουν δανεισμό από το EFSF. Η σχέση αυτή δημιουργεί ιδιότυπα ζητήματα που αφορούν το ιδιοκτησιακό καθεστώς των τραπεζικών ιδρυμάτων, τα οποία θα πρέπει να διευκρινιστούν. Επίσης, η αύξηση των απαιτήσεων του Tier 1 οδηγεί αναγκαστικά σε μείωση των δυνατοτήτων χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας.
3. Η ελληνική δημοσιονομική διάσωση
Ο λογαριασμός της δημοσιονομικής διάσωσης είναι σημαντικός και θετικός για την ελληνική πλευρά.
| Συνολικό χρέος στο τέλος του 2011 | €365,6 δισ. |
| Μείον | |
| · Δάνεια από τους εταίρους μας | €78 δισ. |
| · Ομόλογα στα χέρια της ΕΚΤ | €62 δισ. |
| · Έντοκα Γραμμάτια | €13,6 δισ. |
| · Εγγυημένα και τιτλοποιημένα δάνεια | €10,1 δισ. |
| (Τα στοιχεία μέχρι το σημείο αυτό προέρχονται από τον ΣΕΒ 21.10.2011) | €201,9 δισ. |
| Ποσό επί του οποίου επιβάλλεται το κούρεμα | €101,0 δισ. |
| Μείον | |
| Ανάγκες επανακεφαλαιοποίησης τραπεζών | €15,00 δισ. |
| Ανάγκες επανακεφαλαιοποίησης ασφαλιστικών ταμείων | €11,00 δισ. |
| Ζημιές ΤτΕ | €2,00 δισ. |
| Ζημιές ασφαλιστικών εταιρειών | €1,00 δισ. |
| Καθαρό όφελος | €72,00 δισ. |
| Συνολικό όφελος από τόκους (10 χρόνια): Υπόθεση επιτοκίου (5,3% τόκος – 2% discount factor) | €29,00 δισ. |
| Εκτίμηση συνολικών ωφελειών από συνεισφορά επίσημου τομέα (Ιούλιος 2011) | €23,00 δισ. |
| Συνολικό όφελος | €124,00 δισ. |
Στα οφέλη θα πρέπει πλέον να συνυπολογιστούν η μείωση του κόστους δανεισμού που θα σημειωθεί: α) στα αναδιοργανωμένα δημόσια οικονομικά και β) στο δανεισμό του ιδιωτικού τομέα. Αυτή η διάσταση του θέματος είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η ποσοτικοποίησή της είναι σχετικά δύσκολη.
4. Οικονομική Διακυβέρνηση
Εισήχθησαν στη ζωή μας (και στη ζώνη της Ευρωζώνης) δύο πολύ σοβαροί ευρωπαϊκοί θεσμοί: Η διαδικασία του European Semester και το Euro Plus Pact.
Η πρώτη διαδικασία αφορά τον τρόπο οργάνωσης των Δημόσιων Προϋπολογισμών κάθε κράτους της Ευρωζώνης. Το δεύτερο αφορά ζητήματα ανταγωνιστικότητας, απασχόλησης, βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών και την ενίσχυση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας στις οικονομίες της Ευρωζώνης. Ουσιαστικά πρόκειται για το διάδοχο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Είναι πλέον αντιληπτό ότι η Ευρωζώνη οδηγείται σε μια περισσότερο συντονισμένη δημοσιονομική και αναπτυξιακή πολιτική από το τέλος του 2012.
Π.Ε. Πετράκης
Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών
Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231135129
Μέρκελ: «Κλειδί» για το μέλλον της ΕΕ οι στενότερες σχέσεις
Οι στενότερες σχέσεις είναι «κλειδί» για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόνισε σήμερα η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ, μιλώντας σε Γερμανούς επιχειρηματίες, μέλη του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, στο Ντέγκεντορφ της Βαυαρίας.
«Αν δεν ενωθούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα έχουμε καμία πιθανότητα απέναντι σε 1,3 δισεκατομμύρια Κινέζους, 1,2 δισεκατομμύρια Ινδούς και πολλούς άλλους», ανέφερε η Γερμανίδα καγκελάριος.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ξεκίνησε ως ένα μέσο για την πρόληψη του πολέμου «όμως σήμερα έχουμε ειρήνη και δεν χρειάζεται να ανησυχούμε πια (για πόλεμο), τουλάχιστον όχι στην Ευρώπη», σημείωσε.
Αντιθέτως, οι Ευρωπαίοι πρέπει να επικεντρωθούν στην «κούρσα» με τις αναδυόμενες οικονομίες, όπως της Ινδίας, του Μεξικού, της Βραζιλίας και της Κίνας, είπε η κ. Μέρκελ. «Πρόκειται για μηχανές ανάπτυξης. Έχουν απίστευτο δυναμισμό», αφού οι χρηματοπιστωτικές αγορές εστιάζουν σ' αυτές ως εναλλακτικές προτάσεις για την ανάπτυξη, αντί για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, είπε.
Για το λόγο αυτό, σύμφωνα με την Γερμανίδα καγκελάριο, οι χώρες της ΕΕ πρέπει να σταματήσουν να βασίζουν την ανάπτυξη στις πιστώσεις.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γερμ. Πρακτορείο
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2081379
«Αν δεν ενωθούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα έχουμε καμία πιθανότητα απέναντι σε 1,3 δισεκατομμύρια Κινέζους, 1,2 δισεκατομμύρια Ινδούς και πολλούς άλλους», ανέφερε η Γερμανίδα καγκελάριος.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ξεκίνησε ως ένα μέσο για την πρόληψη του πολέμου «όμως σήμερα έχουμε ειρήνη και δεν χρειάζεται να ανησυχούμε πια (για πόλεμο), τουλάχιστον όχι στην Ευρώπη», σημείωσε.
Αντιθέτως, οι Ευρωπαίοι πρέπει να επικεντρωθούν στην «κούρσα» με τις αναδυόμενες οικονομίες, όπως της Ινδίας, του Μεξικού, της Βραζιλίας και της Κίνας, είπε η κ. Μέρκελ. «Πρόκειται για μηχανές ανάπτυξης. Έχουν απίστευτο δυναμισμό», αφού οι χρηματοπιστωτικές αγορές εστιάζουν σ' αυτές ως εναλλακτικές προτάσεις για την ανάπτυξη, αντί για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, είπε.
Για το λόγο αυτό, σύμφωνα με την Γερμανίδα καγκελάριο, οι χώρες της ΕΕ πρέπει να σταματήσουν να βασίζουν την ανάπτυξη στις πιστώσεις.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γερμ. Πρακτορείο
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2081379
Βούλγαρος Πρωθ. Μπ. Μπορίσοφ: Οι Έλληνες θα πληρώνουν όσο ζουν
Τους λόγους για τους οποίους η πλειονότητα των Βούλγαρων θα πρέπει να αισθάνονται «ευτυχείς», όπως είπε, για το πάγωμα των αποδοχών τους εξήγησε ο πρωθυπουργός της γείτονος Μπόικο Μπορίσοφ σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό κανάλι «Νόβα Τελεβίζιγια» (Νέα Τηλεόραση).
Οι Βούλγαροι πρέπει να συνεχίσουν να δείχνουν κατανόηση για την «ανάγκη» να θυσιάζουν κάθε ελπίδα βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου τους στο ορατό μέλλον στο βωμό της δημοσιονομικής και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ώστε να αποτρέψουν το βύθισμα της πατρίδας τους στη δίνη της οικονομικής κρίσης που σαρώνει την Ευρώπη, δήλωσε ο Μπορίσοφ λίγα 24ωρα πριν το δεύτερο γύρο των προεδρικών και δημοτικών εκλογών, την Κυριακή 30 Οκτωβρίου.
Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός αναφέρθηκε όμως και στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ερωτηθείς γιατί οι Έλληνες ζούνε καλύτερα από τους Βούλγαρους, παρά τη σκληρή δοκιμασία της κρίσης χρέους, απάντησε: «Ποιος ζει καλύτερα; Εκείνοι έβαλαν φωτιά στην Πολιτεία τους, βρε άνθρωπε μου. ’ντε να πάει κανείς στην Ελλάδα σήμερα: δεν ξέρει αν θα μπορέσει να κάτσει, ούτε να απογειωθεί. Έβαλαν φωτιά στις πόλεις τους».
«Γι' αυτό θα πληρώνουν όσο ζούνε. Και τώρα η σωτήρια λύση τους είναι να πουλήσουν όλα τα υπάρχοντα τους. Όλα, ό,τι έχουν και δεν έχουν, πρέπει να τα πουλήσουν για να πληρώσουν τα χρέη τους», είπε ο κ. Μπορίσοφ.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2081325
____________________________________________
όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, η Ελλάδα και οι Έλληνες αποτελούσαν πρότυπο για όλους τους βαλκανικούς λαούς κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και του '90
Οι Βούλγαροι πρέπει να συνεχίσουν να δείχνουν κατανόηση για την «ανάγκη» να θυσιάζουν κάθε ελπίδα βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου τους στο ορατό μέλλον στο βωμό της δημοσιονομικής και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ώστε να αποτρέψουν το βύθισμα της πατρίδας τους στη δίνη της οικονομικής κρίσης που σαρώνει την Ευρώπη, δήλωσε ο Μπορίσοφ λίγα 24ωρα πριν το δεύτερο γύρο των προεδρικών και δημοτικών εκλογών, την Κυριακή 30 Οκτωβρίου.
Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός αναφέρθηκε όμως και στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ερωτηθείς γιατί οι Έλληνες ζούνε καλύτερα από τους Βούλγαρους, παρά τη σκληρή δοκιμασία της κρίσης χρέους, απάντησε: «Ποιος ζει καλύτερα; Εκείνοι έβαλαν φωτιά στην Πολιτεία τους, βρε άνθρωπε μου. ’ντε να πάει κανείς στην Ελλάδα σήμερα: δεν ξέρει αν θα μπορέσει να κάτσει, ούτε να απογειωθεί. Έβαλαν φωτιά στις πόλεις τους».
«Γι' αυτό θα πληρώνουν όσο ζούνε. Και τώρα η σωτήρια λύση τους είναι να πουλήσουν όλα τα υπάρχοντα τους. Όλα, ό,τι έχουν και δεν έχουν, πρέπει να τα πουλήσουν για να πληρώσουν τα χρέη τους», είπε ο κ. Μπορίσοφ.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2081325
____________________________________________
όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, η Ελλάδα και οι Έλληνες αποτελούσαν πρότυπο για όλους τους βαλκανικούς λαούς κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και του '90
το μήνυμα του Πρωθυπουργού την επομένη της επίσημης απόφασης χρεοκοπίας
δεν το βάζω ολόκληρο, μόνο ένα μικρό μέρος
Ελληνίδες και Έλληνες,
Η χθεσινή απόφαση μας δίνει χρόνο
Εμείς θα φτιάξουμε την Ελλάδα και κανένας άλλος για εμάς. Μην περιμένουμε ούτε μάγους ούτε από μηχανής Θεούς να έρθουν να κάνουν την δουλειά.
Το να έχουμε βέβαια τεχνογνωσία, στήριξη, καλές πρακτικές και συμβουλές ειδικών στην χώρα μας μόνο καλό μπορεί να μας προσφέρει.
Όλοι ξέρουμε ότι ο τόπος μας έχει απεριόριστες δυνατότητες. Για όλους.
Αρκεί αυτές να τις αξιοποιήσουμε.
Από εμάς, την εκάστοτε εξουσία, ξεκίνησε το πρόβλημα.
Αλλά θα χρειαστεί η συμμετοχή όλων. Ο καθένας να κάνει την δική του μικρή επανάσταση για μια διαφορετική και πιο δίκαιη Ελλάδα.
Μέχρι εκεί όμως έχουμε δρόμο.
Η δουλειά πρέπει να συνεχιστεί εντατικά.
Μέρα-μέρα να αλλάξουμε όσα μας προσβάλουν.
Δεν θα γίνουν όλα από την μια μέρα στην άλλη και δεν έχει νόημα να αναμασάμε την ίδια κριτική.
Στο χέρι μας είναι ν' αλλάξουμε όσα είναι άδικα και όσα μας πληγώνουν και να επενδύσουμε σε ό,τι κάνει αυτόν τον τόπο ξεχωριστό.
Η κρίση μας δίνει την ευκαιρία, και αυτή η συμφωνία μάς δίνει τον χρόνο, να επιλέξουμε τι είναι εκείνα που έχουν αξία για μας τους Έλληνες.
Τι είναι αυτά που θέλουμε να κρατήσουμε και τι είναι αυτά που θέλουμε να αλλάξουμε
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2081033
Ελληνίδες και Έλληνες,
Η χθεσινή απόφαση μας δίνει χρόνο
Εμείς θα φτιάξουμε την Ελλάδα και κανένας άλλος για εμάς. Μην περιμένουμε ούτε μάγους ούτε από μηχανής Θεούς να έρθουν να κάνουν την δουλειά.
Το να έχουμε βέβαια τεχνογνωσία, στήριξη, καλές πρακτικές και συμβουλές ειδικών στην χώρα μας μόνο καλό μπορεί να μας προσφέρει.
Όλοι ξέρουμε ότι ο τόπος μας έχει απεριόριστες δυνατότητες. Για όλους.
Αρκεί αυτές να τις αξιοποιήσουμε.
Από εμάς, την εκάστοτε εξουσία, ξεκίνησε το πρόβλημα.
Αλλά θα χρειαστεί η συμμετοχή όλων. Ο καθένας να κάνει την δική του μικρή επανάσταση για μια διαφορετική και πιο δίκαιη Ελλάδα.
Μέχρι εκεί όμως έχουμε δρόμο.
Η δουλειά πρέπει να συνεχιστεί εντατικά.
Μέρα-μέρα να αλλάξουμε όσα μας προσβάλουν.
Δεν θα γίνουν όλα από την μια μέρα στην άλλη και δεν έχει νόημα να αναμασάμε την ίδια κριτική.
Στο χέρι μας είναι ν' αλλάξουμε όσα είναι άδικα και όσα μας πληγώνουν και να επενδύσουμε σε ό,τι κάνει αυτόν τον τόπο ξεχωριστό.
Η κρίση μας δίνει την ευκαιρία, και αυτή η συμφωνία μάς δίνει τον χρόνο, να επιλέξουμε τι είναι εκείνα που έχουν αξία για μας τους Έλληνες.
Τι είναι αυτά που θέλουμε να κρατήσουμε και τι είναι αυτά που θέλουμε να αλλάξουμε
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2081033
Subscribe to:
Comments (Atom)
