Περαιτέρω πτώση στην οικονομική δραστηριότητα των ΗΠΑ έδειξε ο δείκτης Leading Indicators του Conference Board τον Ιούνιο, που έχει σχεδιαστεί για να αντανακλά τη μελλοντική κατεύθυνση που θα ακολουθήσει η αμερικανική οικονομία.Η ιδιωτική εταιρεία μελετών Conference Board ανακοίνωσε πως ο δείκτης leading economic indicators υποχώρησε κατά 0,1% τον Ιούνιο στις 101,7 μονάδες. Το αποτέλεσμα ήταν ανάλογο των συγκλινουσών εκτιμήσεων των οικονομολόγων που συμμετείχαν σε σχετική δημοσκόπηση του Dow Jones Newswires.Παράλληλα, αναθεωρήθηκαν στα στοιχεία Μαΐου για να αντανακλούν πτώση 0,2% στο δείκτη από άνοδο 0,1% που αναμενόταν αρχικά.
http://www.capital.gr/news.asp?Details=542587
21.7.08
Αρχές Αυγούστου η έναρξη της μεγαλύτερης παραχώρησης
Από το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου θα αρχίσει να «τρέχει» τελικά ο χρόνος των 30 ετών της παραχώρησης για το οδικό έργο της Βορειοδυτικής Οδού Πελοποννήσου (άξονας Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος – Τσακώνα) που αποτελεί την τελευταία και μεγαλύτερη σύμβαση του είδους της που έχει υπογραφεί μέχρι σήμερα στη χώρα μας. Η χρονική έναρξη της συγκεκριμένης παραχώρησης καθυστέρησε λόγω γραφειοκρατικών διαδικασιών, αλλά και των προβλημάτων που προκάλεσαν οι περσινές πυρκαγιές στην περιοχή απ’ όπου θα διέλθει ο αυτοκινητόδρομος. Ωστόσο τα εμπόδια έχουν πλέον ξεπεραστεί και εντός των πρώτων ημερών του επόμενου μήνα αναμένεται να αρχίσει η υλοποίηση του έργου των 2,8 δισ. ευρώ. Σημειώνεται πως η Βορειοδυτική Οδός Πελοποννήσου θα έχει μήκος 365 χιλιόμετρα, εκ των οποίων η παραχωρησιούχος κοινοπραξία θα κατασκευάσει εξ αρχής τα 284 χιλιόμετρα. Την κοινοπραξία που έχει αναλάβει την κατασκευή και εν συνεχεία τη διαχείριση του αυτοκινητόδρομου αποτελούν ο γαλλικός οίκος Vinci, η γερμανική Hochtief και οι εγχώριοι όμιλοι Ελλάκτωρ (πρώην Ελληνική Τεχνοδομική) και J&P Άβαξ. Ο παραχωρησιούχος –όπως ισχύει και στις υπόλοιπες οδικές παραχωρήσεις– θα χρηματοδοτήσει το έργο με ίδια κεφάλαια και τραπεζικά δάνεια (θα υπάρχει και κρατική χρηματοδότηση 550 εκατ. ευρώ, με το 50% να προέρχεται από κοινοτικά ταμεία), εισπράττοντας ως αντιστάθμισμα τα διόδια διέλευσης των οχημάτων. Η είσπραξη των διοδίων από τον ιδιώτη επενδυτή θα γίνει λίγο μετά την έναρξη της παραχώρησης στους σταθμούς που ήδη λειτουργούν και με το σύστημα του σταθερού ποσού ανά διέλευση. Ωστόσο, όταν το έργο ολοκληρωθεί στο σύνολό του σε περίπου έξι χρόνια, οι οδηγοί θα καταβάλουν στην παραχωρησιούχο κοινοπραξία διόδιο ανάλογα με την απόσταση που διανύουν. Το αναλογικό αυτό διόδιο έχει οριστεί στα 0,04 ευρώ ανά χιλιόμετρο. Σχετικά με το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του έργου, σημειώνεται πως εντός τρεισήμισι ετών θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το τμήμα Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος και να έχει γίνει η αναβάθμιση του τμήματος Ελευσίνα – Κόρινθος, ενώ δυόμισι χρόνια αργότερα θα πρέπει να έχει περατωθεί και το τμήμα Πύργος – Τσακώνα.
«Χρυσή» σύμβασηΤο έργο της Βορειοδυτικής Οδού Πελοποννήσου είναι η τελευταία από τις συνολικά έξι συμβάσεις παραχώρησης που τίθεται σε ισχύ, καθώς σταδιακά από τον Δεκέμβριο του 2007 μέχρι και τον περασμένο Μάιο ξεκίνησε ο χρόνος της παραχώρησης για τα πρώτα πέντε έργα που συναποτελούν το «πακέτο» Δρόμοι Ανάπτυξης του ΥΠΕΧΩΔΕ. Εκτός από το γεγονός ότι είναι η μεγαλύτερη σε προϋπολογισμό σύμβαση, εκτιμάται πως θα είναι και η πλέον «χρυσοφόρα» για την κοινοπραξία που την έχει αναλάβει, λόγω του μεγάλου κυκλοφοριακού φόρτου που θα έχει ο συγκεκριμένος αυτοκινητόδρομος. Για το λόγο αυτό, μάλιστα, στη σύμβαση που υπεγράφη ανάμεσα στο δημόσιο και την παραχωρησιούχο κοινοπραξία δεν προβλέπεται κρατική επιδότηση για το έργο σε περίπτωση χαμηλής κυκλοφοριακής κίνησης, κάτι που ισχύει στην περίπτωση των αυτοκινητόδρομων Κεντρικής Ελλάδος και Ανατολικής Οδού Πελοποννήσου (Κόρινθος – Τρίπολη – Καλαμάτα & κλάδος Λεύκτρο – Σπάρτη). Ενδεικτικό της απόδοσης που αναμένεται να έχει η σύμβαση της Βορειοδυτικής Οδού Πελοποννήσου είναι και το γεγονός ότι σχεδόν τα μισά από τα έσοδα που θα εξασφαλίσει το ελληνικό δημόσιο από τα έξι έργα του προγράμματος «Δρόμοι Ανάπτυξης» θα προέλθουν από το εν λόγω έργο. Πιο συγκεκριμένα, από τη σύμβαση αυτή το δημόσιο θα εισπράξει στα επόμενα 30 χρόνια το συνολικό ποσό των 5,4 δισ. ευρώ, έναντι των 3,3 δισ. ευρώ που εκτιμάται πως θα βάλει στα ταμεία του από τη δεύτερη σημαντικότερη σύμβαση παραχώρησης, αυτή του τμήματος Μαλιακός – Κλειδί του άξονα ΠΑΘΕ.
http://www.capital.gr/news.asp?Details=542197
«Χρυσή» σύμβασηΤο έργο της Βορειοδυτικής Οδού Πελοποννήσου είναι η τελευταία από τις συνολικά έξι συμβάσεις παραχώρησης που τίθεται σε ισχύ, καθώς σταδιακά από τον Δεκέμβριο του 2007 μέχρι και τον περασμένο Μάιο ξεκίνησε ο χρόνος της παραχώρησης για τα πρώτα πέντε έργα που συναποτελούν το «πακέτο» Δρόμοι Ανάπτυξης του ΥΠΕΧΩΔΕ. Εκτός από το γεγονός ότι είναι η μεγαλύτερη σε προϋπολογισμό σύμβαση, εκτιμάται πως θα είναι και η πλέον «χρυσοφόρα» για την κοινοπραξία που την έχει αναλάβει, λόγω του μεγάλου κυκλοφοριακού φόρτου που θα έχει ο συγκεκριμένος αυτοκινητόδρομος. Για το λόγο αυτό, μάλιστα, στη σύμβαση που υπεγράφη ανάμεσα στο δημόσιο και την παραχωρησιούχο κοινοπραξία δεν προβλέπεται κρατική επιδότηση για το έργο σε περίπτωση χαμηλής κυκλοφοριακής κίνησης, κάτι που ισχύει στην περίπτωση των αυτοκινητόδρομων Κεντρικής Ελλάδος και Ανατολικής Οδού Πελοποννήσου (Κόρινθος – Τρίπολη – Καλαμάτα & κλάδος Λεύκτρο – Σπάρτη). Ενδεικτικό της απόδοσης που αναμένεται να έχει η σύμβαση της Βορειοδυτικής Οδού Πελοποννήσου είναι και το γεγονός ότι σχεδόν τα μισά από τα έσοδα που θα εξασφαλίσει το ελληνικό δημόσιο από τα έξι έργα του προγράμματος «Δρόμοι Ανάπτυξης» θα προέλθουν από το εν λόγω έργο. Πιο συγκεκριμένα, από τη σύμβαση αυτή το δημόσιο θα εισπράξει στα επόμενα 30 χρόνια το συνολικό ποσό των 5,4 δισ. ευρώ, έναντι των 3,3 δισ. ευρώ που εκτιμάται πως θα βάλει στα ταμεία του από τη δεύτερη σημαντικότερη σύμβαση παραχώρησης, αυτή του τμήματος Μαλιακός – Κλειδί του άξονα ΠΑΘΕ.
http://www.capital.gr/news.asp?Details=542197
Σε κλοιό πληθωρισμού και χαμηλής ανάπτυξης
«Tο θέμα δεν είναι αν θα έχουμε επιβράδυνση, αλλά πόσο απότομη θα είναι αυτή». Aυτό είναι για τους περισσότερους αναλυτές και επιφανείς οικονομολόγους το βασικό ερώτημα για τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης στην πραγματική οικονομία, που αναδεικνύεται πλέον στην αχίλλειο πτέρνα της κυβέρνησης.
H οικονομική δραστηριότητα επιβραδύνεται, εντείνονται οι πιέσεις στα εισοδήματα από τον πληθωρισμό που κινείται και αυτό τον μήνα σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, χωρίς να αποκλείεται να σπάσει το φράγμα του 5%. H ανησυχία ωστόσο δεν περιορίζεται μόνο στο κυβερνητικό επιτελείο.
Σε εγρήγορση βρίσκεται και η Tράπεζα της Eλλάδος καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον κυριακάτικο Tύπο, ανησυχεί για την επάρκεια ρευστότητας στο σύστημα, που πιέζεται από τη διεθνή κρίση.
Στο πλαίσιο της διασφάλισης της υγείας του συστήματος σε αυτή την ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, ο νέος διοικητής της TτE κ. Γ. Προβόπουλος δεν παύει να ανησυχεί για τυχόν έξαρση των επισφαλειών και ζητά με επιστολή του στις τράπεζες λεπτομερή ενημέρωση για ισολογισμούς ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του συστήματος.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κατάσταση είναι πιο δύσκολη για ορισμένες μικρότερες τράπεζες που έχουν και πιο περιορισμένη πιστοληπτική ικανότητα.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&tag=9424&pubid=2653104
H οικονομική δραστηριότητα επιβραδύνεται, εντείνονται οι πιέσεις στα εισοδήματα από τον πληθωρισμό που κινείται και αυτό τον μήνα σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, χωρίς να αποκλείεται να σπάσει το φράγμα του 5%. H ανησυχία ωστόσο δεν περιορίζεται μόνο στο κυβερνητικό επιτελείο.
Σε εγρήγορση βρίσκεται και η Tράπεζα της Eλλάδος καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον κυριακάτικο Tύπο, ανησυχεί για την επάρκεια ρευστότητας στο σύστημα, που πιέζεται από τη διεθνή κρίση.
Στο πλαίσιο της διασφάλισης της υγείας του συστήματος σε αυτή την ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, ο νέος διοικητής της TτE κ. Γ. Προβόπουλος δεν παύει να ανησυχεί για τυχόν έξαρση των επισφαλειών και ζητά με επιστολή του στις τράπεζες λεπτομερή ενημέρωση για ισολογισμούς ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του συστήματος.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κατάσταση είναι πιο δύσκολη για ορισμένες μικρότερες τράπεζες που έχουν και πιο περιορισμένη πιστοληπτική ικανότητα.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&tag=9424&pubid=2653104
Στη Μεγαλόπολη το δεύτερο μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο της Ευρώπης
Με ενέργεια από τον ήλιο θα καλύπτουν από το καλοκαίρι του 2009 τις ανάγκες τους σε ηλεκτρικό 7.000 νοικοκυριά της Αρκαδίας. Θα είναι, σύμφωνα με τη ΔΕΗ, τα πρώτα από τα 28 χιλιάδες νοικοκυριά που θα τροφοδοτούνται με ηλιακή ενέργεια, μέσω του φωτοβολταϊκού πάρκου Μεγαλόπολης.
Όπως γράφουν Τα Νέα της Δευτέρας, το πάρκο ισχύος 50ΜW φιλοδοξεί να είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρώπη και η εταιρεία ΔΕΗ Ανανεώσιμες, θυγατρική της ΔΕΗ, πρόκειται να προκηρύξει τον σχετικό διαγωνισμό μέσα στο φθινόπωρο ώστε το αργότερο στις αρχές του 2009 να ξεκινήσει η τοποθέτηση των πρώτων πάνελ.
Εφόσον όλα πάνε καλά, μέχρι το επόμενο καλοκαίρι θα έχουν τοποθετηθεί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΔΕΗ, συνολικά 10-11ΜW, ισχύς ικανή να καλύψει σε πρώτη φάση τις ανάγκες 7.000 τοπικών πελατών της.
Το πάρκο θα απέχει τουλάχιστον 400 μέτρα από τα όρια του ρυμοτομικού σχεδίου της Μεγαλόπολης, γεγονός που έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις από μερίδα κατοίκων και φορέων της περιοχής, που φοβούνται αύξηση τόσο της οπτικής όχλησης όσο και της ακτινοβολίας λόγω των αντανακλάσεων των πάνελ.
Όπως ωστόσο υποστηρίζει η ΔΕΗ, δεν θα υπάρξει καμία οπτική επαφή των κατοίκων με τον χώρο εγκατάστασης του πάρκου, λόγω της μορφολογίας του, καθώς βρίσκεται σε υψομετρική διαφορά 30 μέτρων από την πόλη και διαχωρίζεται με πάρκο αναψυχής 300 στρεμμάτων.
Τα ήδη ανεπτυγμένα δέντρα του πάρκου, αλλά και μια συστοιχία καινούργιων που θα φυτευτούν στο βόρειο όριο της εγκατάστασης του πάρκου, θα καταστήσουν, πάντα κατά τη ΔΕΗ, αδύνατη την επαφή από την πόλη της Μεγαλόπολης.
Newsroom ΔΟΛ
Όπως γράφουν Τα Νέα της Δευτέρας, το πάρκο ισχύος 50ΜW φιλοδοξεί να είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρώπη και η εταιρεία ΔΕΗ Ανανεώσιμες, θυγατρική της ΔΕΗ, πρόκειται να προκηρύξει τον σχετικό διαγωνισμό μέσα στο φθινόπωρο ώστε το αργότερο στις αρχές του 2009 να ξεκινήσει η τοποθέτηση των πρώτων πάνελ.
Εφόσον όλα πάνε καλά, μέχρι το επόμενο καλοκαίρι θα έχουν τοποθετηθεί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΔΕΗ, συνολικά 10-11ΜW, ισχύς ικανή να καλύψει σε πρώτη φάση τις ανάγκες 7.000 τοπικών πελατών της.
Το πάρκο θα απέχει τουλάχιστον 400 μέτρα από τα όρια του ρυμοτομικού σχεδίου της Μεγαλόπολης, γεγονός που έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις από μερίδα κατοίκων και φορέων της περιοχής, που φοβούνται αύξηση τόσο της οπτικής όχλησης όσο και της ακτινοβολίας λόγω των αντανακλάσεων των πάνελ.
Όπως ωστόσο υποστηρίζει η ΔΕΗ, δεν θα υπάρξει καμία οπτική επαφή των κατοίκων με τον χώρο εγκατάστασης του πάρκου, λόγω της μορφολογίας του, καθώς βρίσκεται σε υψομετρική διαφορά 30 μέτρων από την πόλη και διαχωρίζεται με πάρκο αναψυχής 300 στρεμμάτων.
Τα ήδη ανεπτυγμένα δέντρα του πάρκου, αλλά και μια συστοιχία καινούργιων που θα φυτευτούν στο βόρειο όριο της εγκατάστασης του πάρκου, θα καταστήσουν, πάντα κατά τη ΔΕΗ, αδύνατη την επαφή από την πόλη της Μεγαλόπολης.
Newsroom ΔΟΛ
Στο ένα τρισ.$ τα «στοιχήματα» των short sellers
Οι επενδυτές σε διεθνές επίπεδο «στοιχηματίζουν» ένα τρισ. δολάρια σε πτώση των μετοχών, σύμφωνα με στοιχεία τα οποία δημοσιεύει το πρακτορείο Bloomberg. Κορυφαίοι διαχειριστές από τον William Ackman έως τον Jim Rogers «σορτάρισαν» περί των 1,4 δισ. δολαρίων τον Ιούλιο σε «κατάρρευση» των μετοχών των Freddie Mac και Fannie Mae, γεγονός το οποίο συνέβη προσφέροντάς τους τεράστιες αποδόσεις. Βάσει στοιχείων της εταιρείας Spitalfields Advisors, η οποία ειδικεύεται στον δανεισμό μετοχών, μετοχές αξίας 1,4 τρισ. δολαρίων είναι «δανεισμένες» σε short-sellers, στις διεθνείς αγορές.
http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/350463/ArticleNewsWorld.aspx
http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/350463/ArticleNewsWorld.aspx
L-ish Economic Prospects
Home prices are in free fall. Unemployment is rising. Consumer confidence is plumbing depths not seen since 1980. When will it all end?
The answer is, probably not until 2010 or later. Barack Obama, take notice.
It’s true that some prognosticators still expect a “V-shaped” recovery in which the economy springs back rapidly from its slump. On this view, any day now it will be morning in America.
But if the experience of the last 20 years is any guide, the prospect for the economy isn’t V-shaped, it’s L-ish: rather than springing back, we’ll have a prolonged period of flat or at best slowly improving performance.
Let’s start with housing.
According to the widely used Case-Shiller index, average U.S. home prices fell 17 percent over the past year. Yet we’re in the process of deflating a huge housing bubble, and housing prices probably still have a long way to fall.
Specifically, real home prices, that is, prices adjusted for inflation in the rest of the economy, went up more than 70 percent from 2000 to 2006. Since then they’ve come way down — but they’re still more than 30 percent above the 2000 level.
Should we expect prices to fall all the way back? Well, in the late 1980s, Los Angeles experienced a large localized housing bubble: real home prices rose about 50 percent before the bubble popped. Home prices then proceeded to fall by a quarter, which combined with ongoing inflation brought real housing prices right back to their prebubble level.
And here’s the thing: this process took more than five years — L.A. home prices didn’t bottom out until the mid-1990s. If the current housing slump runs on the same schedule, we won’t be seeing a recovery until 2011 or later.
What about the broader economy? You might be tempted to take comfort from the fact that the last two recessions, in 1990-1991 and 2001, were both quite short. But in each case, the official end of the recession was followed by a long period of sluggish economic growth and rising unemployment that felt to most Americans like a continued recession.
Thus, the 1990 recession officially ended in March 1991, but unemployment kept rising through much of 1992, allowing Bill Clinton to win the election on the basis of the economy, stupid. The next recession officially began in March 2001 and ended in November, but unemployment kept rising until June 2003.
These prolonged recession-like episodes probably reflect the changing nature of the business cycle. Earlier recessions were more or less deliberately engineered by the Federal Reserve, which raised interest rates to control inflation. Modern slumps, by contrast, have been hangovers from bouts of irrational exuberance — the savings and loan free-for-all of the 1980s, the technology bubble of the 1990s and now the housing bubble.
Ending those old-fashioned recessions was easy because all the Fed had to do was relent. Ending modern slumps is much more difficult because the economy needs to find something to replace the burst bubble.
The Fed, in particular, has a hard time getting traction in modern recessions. In 2002, there was a strong sense that the Fed was “pushing on a string”: it kept cutting interest rates, but nobody wanted to borrow until the housing bubble took off. And now it’s happening again. The Onion, as usual, hit the nail on the head with its recent headline: “Recession-plagued nation demands new bubble to invest in.”
But we probably won’t find another bubble — at least not one big enough to fuel a quick recovery. And this has, among other things, important political implications.
Given the state of the economy, it’s hard to see how Barack Obama can lose the 2008 election. An anecdote: This week a passing motorist shouted at a crowd waiting outside a branch of IndyMac, the failed bank, “Bush economics didn’t work! They are right-wing Republican thieves!” The crowd cheered.
But what the economy gives, it can also take away. If the current slump follows the typical modern pattern, the economy will stay depressed well into 2010, if not beyond — plenty of time for the public to start blaming the new incumbent, and punish him in the midterm elections.
To avoid that fate, Mr. Obama — if he is indeed the next president — will have to move quickly and forcefully to address America’s economic discontent. That means another stimulus plan, bigger, better, and more sustained than the one Congress passed earlier this year. It also means passing longer-term measures to reduce economic anxiety — above all, universal health care.
If you ask me, there isn’t much suspense in this year’s election: barring some extraordinary mistakes, Mr. Obama will win. Assuming he wins, the real question is what he’ll make of his victory.
More Articles in Opinion »
http://www.nytimes.com/2008/07/18/opinion/18krugman.html
The answer is, probably not until 2010 or later. Barack Obama, take notice.
It’s true that some prognosticators still expect a “V-shaped” recovery in which the economy springs back rapidly from its slump. On this view, any day now it will be morning in America.
But if the experience of the last 20 years is any guide, the prospect for the economy isn’t V-shaped, it’s L-ish: rather than springing back, we’ll have a prolonged period of flat or at best slowly improving performance.
Let’s start with housing.
According to the widely used Case-Shiller index, average U.S. home prices fell 17 percent over the past year. Yet we’re in the process of deflating a huge housing bubble, and housing prices probably still have a long way to fall.
Specifically, real home prices, that is, prices adjusted for inflation in the rest of the economy, went up more than 70 percent from 2000 to 2006. Since then they’ve come way down — but they’re still more than 30 percent above the 2000 level.
Should we expect prices to fall all the way back? Well, in the late 1980s, Los Angeles experienced a large localized housing bubble: real home prices rose about 50 percent before the bubble popped. Home prices then proceeded to fall by a quarter, which combined with ongoing inflation brought real housing prices right back to their prebubble level.
And here’s the thing: this process took more than five years — L.A. home prices didn’t bottom out until the mid-1990s. If the current housing slump runs on the same schedule, we won’t be seeing a recovery until 2011 or later.
What about the broader economy? You might be tempted to take comfort from the fact that the last two recessions, in 1990-1991 and 2001, were both quite short. But in each case, the official end of the recession was followed by a long period of sluggish economic growth and rising unemployment that felt to most Americans like a continued recession.
Thus, the 1990 recession officially ended in March 1991, but unemployment kept rising through much of 1992, allowing Bill Clinton to win the election on the basis of the economy, stupid. The next recession officially began in March 2001 and ended in November, but unemployment kept rising until June 2003.
These prolonged recession-like episodes probably reflect the changing nature of the business cycle. Earlier recessions were more or less deliberately engineered by the Federal Reserve, which raised interest rates to control inflation. Modern slumps, by contrast, have been hangovers from bouts of irrational exuberance — the savings and loan free-for-all of the 1980s, the technology bubble of the 1990s and now the housing bubble.
Ending those old-fashioned recessions was easy because all the Fed had to do was relent. Ending modern slumps is much more difficult because the economy needs to find something to replace the burst bubble.
The Fed, in particular, has a hard time getting traction in modern recessions. In 2002, there was a strong sense that the Fed was “pushing on a string”: it kept cutting interest rates, but nobody wanted to borrow until the housing bubble took off. And now it’s happening again. The Onion, as usual, hit the nail on the head with its recent headline: “Recession-plagued nation demands new bubble to invest in.”
But we probably won’t find another bubble — at least not one big enough to fuel a quick recovery. And this has, among other things, important political implications.
Given the state of the economy, it’s hard to see how Barack Obama can lose the 2008 election. An anecdote: This week a passing motorist shouted at a crowd waiting outside a branch of IndyMac, the failed bank, “Bush economics didn’t work! They are right-wing Republican thieves!” The crowd cheered.
But what the economy gives, it can also take away. If the current slump follows the typical modern pattern, the economy will stay depressed well into 2010, if not beyond — plenty of time for the public to start blaming the new incumbent, and punish him in the midterm elections.
To avoid that fate, Mr. Obama — if he is indeed the next president — will have to move quickly and forcefully to address America’s economic discontent. That means another stimulus plan, bigger, better, and more sustained than the one Congress passed earlier this year. It also means passing longer-term measures to reduce economic anxiety — above all, universal health care.
If you ask me, there isn’t much suspense in this year’s election: barring some extraordinary mistakes, Mr. Obama will win. Assuming he wins, the real question is what he’ll make of his victory.
More Articles in Opinion »
http://www.nytimes.com/2008/07/18/opinion/18krugman.html
What should governement do to stimulate the economy
Δεν είναι δικά μου, δεν είναι του ΚΚΕ, είναι αμερικανών πολιτών που έχουν internet και διαβάζουν τους Times της Νέας Υόρκης.
Το ερώτημα είναι:
"Τι πρέπει να κάνει η Κυβέρνηση ώστε να τονωθεί η οικονομία;"
Απαντήσεις, οι πρώτες 13 από 259
1. Τριπλασιασμός του ελάχιστου μισθού
2. Νέα ενεργειακά σχέδια (αέρα-ηλιακά-νερού)
3. Ο μίνιμουμ ομοσπονδιακός μισθός να αυξηθεί σημαντικά
4. Να χτίσουμε ή/και να επισκευάσουμε γέφυρες, δρόμους, σιδηρόδρομους και άλλα παρόμοια
5. Πιο πολλά χρήματα στην εκπαίδευση ώστε οι άνθρωποι να κάνουν τις δικές τους δουλειές και να μην βασίζονται στο μισθό
6. Επιδότηση των αυξημένων τιμών των καυσίμων, του φαγητού, των μεταφορών, του επιπέδου ζωής μέχρι να βρεθεί λύση υποκατάστασης του πετρελαίου
7. Αναβάθμιση των υποδομών
8. Να μειωθεί η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης
9. Σταμάτησα να καταναλώνω άχρηστα και η καταναλωτική ζήτηση να πάει ...
10. Η κυβέρνηση πρέπει να δώσει επιστροφές φόρων και φορο-απαλλαγές
11. Ειδικό πρόγραμμα ώστε να μειωθούν οι εισαγωγές πετρελαίου και βιομηχανικών αγαθών. Μειώστε την επιρροή του χρήματος και των μεγάλων εταιρειών στη πολιτική. Κατανοήστε ότι "ανάπτυξη" δε σημαίνει "καλό". Η Γη έχει περιορισμένες ποσότητες αποθεμάτων. Χρειαζόμαστε ένα νέο πρότυπο
12. Βελτιώστε τους σιδηρόδρομους ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από το πετρέλαιο
13. Οι μισθοί να συνδεθούν με το ΑΕΠ: το 1980 οι CEO πληρωνόντουσαν 46 φορές το μέσο μισθό, το οποίο αυξήθηκε σε 364 φορές το 2006.
http://community.nytimes.com/article/comments/2008/07/16/business/economy/16stimulus.html
1. Triple the minimum wage
2. develop green energy projects (wind, solar, water)
3. The federal minimum wage should be raised substantially
4. We must build and/or repair bridges, roads, railroads (we must especially expand and improve rail travel and rail shipping), and other public projects.
5. assign much more money to community colleges that would in turn award one and two-year certificates for service skills and would allow people to work for themselves so they wouldn't need to depend on salaried jobs for a living.
6. Increases in the price of petroleum (oil) increase the cost of food, transportation, manufasturing, and the costofliving. We need the government to subsidize it until we develop alternative forms of energy to replace it:
7. modernizing infra-structure, especially telecommunications, air traffic control and the power grid. It seems as if the present policy is doing more to stimulate China than America.
8. to reduce the price of home heating oil for the coming winter.
9. I've vowed to stop spending on anything but the bare necessities – and let consumer demand be damned.
10. the government should provide cash distributions and tax incentives, to the general population
11. program to reduce our unbalanced imports of oil and manufactured goods. Reduce the influence of money and large corporations in politics. Get past the idea that growth is good. The earth has a limited carying capacity and we are fast running out of raw materials, the capacity to absorb our wastes, arable land, water and other resources. We need a new paradigm.
12. passenger rail system similar to the interstate highway system to and reduce our dependence on oil.
13. Tie wages to the GNP, across the board - In 1980, CEOs average compensation was 46 times that of the average worker, growing to 364 times the average workers' pay by 2006.
Το ερώτημα είναι:
"Τι πρέπει να κάνει η Κυβέρνηση ώστε να τονωθεί η οικονομία;"
Απαντήσεις, οι πρώτες 13 από 259
1. Τριπλασιασμός του ελάχιστου μισθού
2. Νέα ενεργειακά σχέδια (αέρα-ηλιακά-νερού)
3. Ο μίνιμουμ ομοσπονδιακός μισθός να αυξηθεί σημαντικά
4. Να χτίσουμε ή/και να επισκευάσουμε γέφυρες, δρόμους, σιδηρόδρομους και άλλα παρόμοια
5. Πιο πολλά χρήματα στην εκπαίδευση ώστε οι άνθρωποι να κάνουν τις δικές τους δουλειές και να μην βασίζονται στο μισθό
6. Επιδότηση των αυξημένων τιμών των καυσίμων, του φαγητού, των μεταφορών, του επιπέδου ζωής μέχρι να βρεθεί λύση υποκατάστασης του πετρελαίου
7. Αναβάθμιση των υποδομών
8. Να μειωθεί η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης
9. Σταμάτησα να καταναλώνω άχρηστα και η καταναλωτική ζήτηση να πάει ...
10. Η κυβέρνηση πρέπει να δώσει επιστροφές φόρων και φορο-απαλλαγές
11. Ειδικό πρόγραμμα ώστε να μειωθούν οι εισαγωγές πετρελαίου και βιομηχανικών αγαθών. Μειώστε την επιρροή του χρήματος και των μεγάλων εταιρειών στη πολιτική. Κατανοήστε ότι "ανάπτυξη" δε σημαίνει "καλό". Η Γη έχει περιορισμένες ποσότητες αποθεμάτων. Χρειαζόμαστε ένα νέο πρότυπο
12. Βελτιώστε τους σιδηρόδρομους ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από το πετρέλαιο
13. Οι μισθοί να συνδεθούν με το ΑΕΠ: το 1980 οι CEO πληρωνόντουσαν 46 φορές το μέσο μισθό, το οποίο αυξήθηκε σε 364 φορές το 2006.
http://community.nytimes.com/article/comments/2008/07/16/business/economy/16stimulus.html
1. Triple the minimum wage
2. develop green energy projects (wind, solar, water)
3. The federal minimum wage should be raised substantially
4. We must build and/or repair bridges, roads, railroads (we must especially expand and improve rail travel and rail shipping), and other public projects.
5. assign much more money to community colleges that would in turn award one and two-year certificates for service skills and would allow people to work for themselves so they wouldn't need to depend on salaried jobs for a living.
6. Increases in the price of petroleum (oil) increase the cost of food, transportation, manufasturing, and the costofliving. We need the government to subsidize it until we develop alternative forms of energy to replace it:
7. modernizing infra-structure, especially telecommunications, air traffic control and the power grid. It seems as if the present policy is doing more to stimulate China than America.
8. to reduce the price of home heating oil for the coming winter.
9. I've vowed to stop spending on anything but the bare necessities – and let consumer demand be damned.
10. the government should provide cash distributions and tax incentives, to the general population
11. program to reduce our unbalanced imports of oil and manufactured goods. Reduce the influence of money and large corporations in politics. Get past the idea that growth is good. The earth has a limited carying capacity and we are fast running out of raw materials, the capacity to absorb our wastes, arable land, water and other resources. We need a new paradigm.
12. passenger rail system similar to the interstate highway system to and reduce our dependence on oil.
13. Tie wages to the GNP, across the board - In 1980, CEOs average compensation was 46 times that of the average worker, growing to 364 times the average workers' pay by 2006.
House prices could fall for two years: Citigroup
LONDON (Reuters) - Citigroup chairman Win Bischoff has warned that house prices in Britain and the United States are likely to keep falling for another two years.
The chairman of one of the world's most powerful banks told the BBC in an interview that he expects it will take two years for the markets to stabilise.
He also said he expected the credit crunch could continue through until 2009.
Bischoff told the BBC that there would be redundancies at the bank, which employs 12,000 people in Britain, and warned that some of them would be compulsory.
No further details were released of the interview which is due to be broadcast later on Saturday on the BBC News Channel (Reporting by Paul Majendie, Editing by Jon Boyle)
http://www.reuters.com/article/businessNews/idUSL1958925720080719?feedType=RSS&feedName=businessNews
The chairman of one of the world's most powerful banks told the BBC in an interview that he expects it will take two years for the markets to stabilise.
He also said he expected the credit crunch could continue through until 2009.
Bischoff told the BBC that there would be redundancies at the bank, which employs 12,000 people in Britain, and warned that some of them would be compulsory.
No further details were released of the interview which is due to be broadcast later on Saturday on the BBC News Channel (Reporting by Paul Majendie, Editing by Jon Boyle)
http://www.reuters.com/article/businessNews/idUSL1958925720080719?feedType=RSS&feedName=businessNews
A decent burial for Fannie Mae
Several financial institutions are considered too big to fail by US regulators. But most of them are small fractions of the size of Fannie Mae and Freddie Mac. The two government-sponsored enterprises hold or guarantee $5,200bn in mortgage debts. The moves to shore up the two giants over the weekend are welcome. However, policymakers must decide what they want to do with them in the long term.
Responding to fears about the mortgage behemoths’ liquidity and solvency, the Federal Reserve responded on Sunday by allowing Fannie Mae and Freddie Mac to borrow from its discount window. They now have access to emergency lending on the same terms as banks and primary dealers. Meanwhile, the US Treasury is seeking permission from Congress to increase its credit lines to the giants and for the right to purchase equity in them.
The Fed and US Treasury had little choice, but it was still the right course of action. Hank Paulson, Treasury secretary, and Ben Bernanke, federal reserve chairman, have therefore staved off short-term liquidity problems.
The Treasury proposals also establish a framework to allow them to insist that the two GSEs are adequately recapitalised. This is also welcome. With an explicit guarantee from the government, the two GSEs can continue to operate indefinitely with inadequate capital.
However, one question that the government must answer as soon as possible is what role the government would like the GSEs to fulfil in the long term.
The current structure for Fannie and Freddie is unsustainable. The GSEs are poorly regulated. They have given successive US governments an incentive to keep the housing market inflated. They socialise their risks and privatise their profits. Having saved the GSEs this weekend, policymakers should aim to bring about a decent burial for Freddie and Fannie.
They could be broken up into small pieces and privatised. A rump could be retained by the Treasury as a small counter-cyclical mortgage liquidity vehicle. The process might involve a period of nationalisation. This could mean the GSEs’ vast debts would be moved on to the public balance sheet. However, this is unimportant. It would be a cosmetic change; the government is already backing them; it is absurd that they are not now on the books.
US policymakers will be tempted to put off decisions about the future of the GSEs. However, political will for reform can often be achieved only in a crisis. It is time to correct an anomaly that has long distorted the US housing market.
http://www.ft.com/cms/s/0/e1b8ea6e-51c7-11dd-a97c-000077b07658,dwp_uuid=5db90a0e-4e6c-11dd-ba7c-000077b07658.html
Responding to fears about the mortgage behemoths’ liquidity and solvency, the Federal Reserve responded on Sunday by allowing Fannie Mae and Freddie Mac to borrow from its discount window. They now have access to emergency lending on the same terms as banks and primary dealers. Meanwhile, the US Treasury is seeking permission from Congress to increase its credit lines to the giants and for the right to purchase equity in them.
The Fed and US Treasury had little choice, but it was still the right course of action. Hank Paulson, Treasury secretary, and Ben Bernanke, federal reserve chairman, have therefore staved off short-term liquidity problems.
The Treasury proposals also establish a framework to allow them to insist that the two GSEs are adequately recapitalised. This is also welcome. With an explicit guarantee from the government, the two GSEs can continue to operate indefinitely with inadequate capital.
However, one question that the government must answer as soon as possible is what role the government would like the GSEs to fulfil in the long term.
The current structure for Fannie and Freddie is unsustainable. The GSEs are poorly regulated. They have given successive US governments an incentive to keep the housing market inflated. They socialise their risks and privatise their profits. Having saved the GSEs this weekend, policymakers should aim to bring about a decent burial for Freddie and Fannie.
They could be broken up into small pieces and privatised. A rump could be retained by the Treasury as a small counter-cyclical mortgage liquidity vehicle. The process might involve a period of nationalisation. This could mean the GSEs’ vast debts would be moved on to the public balance sheet. However, this is unimportant. It would be a cosmetic change; the government is already backing them; it is absurd that they are not now on the books.
US policymakers will be tempted to put off decisions about the future of the GSEs. However, political will for reform can often be achieved only in a crisis. It is time to correct an anomaly that has long distorted the US housing market.
http://www.ft.com/cms/s/0/e1b8ea6e-51c7-11dd-a97c-000077b07658,dwp_uuid=5db90a0e-4e6c-11dd-ba7c-000077b07658.html
Οι υπόγειες διαδρομές που οδηγούν ΗΠΑ και Βρετανία στον κρατικό παρεμβατισμό
«Δεν πρέπει να καταρρεύσουν».
Μ’ αυτή τη φράση ο γερουσιαστής του Ρεπουμπλικανικού κόμματος και υποψήφιος για την αμερικανική προεδρία Τζον Μακέιν έδωσε τον τόνο για την πολιτική που προτίθεται να ακολουθήσει σχετικά με τις Fannie Mae και Freddie Mac, τις δύο εταιρείες - κολοσσούς στην αγορά και τιτλοποίηση ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων οι οποίες σύμφωνα με τον πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας του St. Louis Γουίλιαμ Πουλ βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Την πεποίθησή του συμμερίζονται σειρά γερουσιαστών ρεπουμπλικανών και δημοκρατικών κάτι που καθιστά εξαιρετικά πιθανό να υπάρξει κρατική παρέμβαση για τη διάσωσή τους, εάν αυτό κριθεί αναγκαίο.
Η πιστωτική κρίση που πλήττει τη Βρετανία και τις ΗΠΑ δείχνει να έχει κάνει τους δύο αυτούς ένθερμους θιασώτες του laissez faire και της ελεύθερης αγοράς να μελετήσουν εκ νέου τα οφέλη της απροκάλυπτης κρατικής παρέμβασης στην αγορά ακόμη και της κρατικοποίησης.
Η περίπτωση των Fannie και Freddie δεν είναι η πρώτη. Είχε προηγηθεί η υπόθεση της αμερικανικής εταιρείας παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών Bear Stearns, μίας από τις μεγαλύτερες και πιο φημισμένες επιχειρήσεις της Wall Street. H εταιρεία σώθηκε την τελευταία στιγμή, όταν η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ έσπευσε να δράσει ως εγγυήτρια, προκειμένου η εταιρεία να εξαγοραστεί από την «ομοεθνή» τράπεζα JP Morgan σε μία συμφωνία αξίας 30 δισ. δολαρίων, τον προηγούμενο Μάρτιο. Ακόμα πιο τρανταχτό είναι το παράδειγμα της βρετανικής Northern Rock. Η παραπαίουσα τράπεζα αποτέλεσε την πρώτη μείζονα κρατικοποίηση στη Γηραιά Αλβιώνα από τη δεκαετία του ’70. Η τότε υπουργός Οικονομικών Ρουθ Κέλι είχε σπεύσει να δηλώσει ότι το κράτος θα διηύθυνε τη Northern Rock «από απόσταση» και τόνισε την πεποίθησή της ότι εν τέλει η τράπεζα θα επιστρέψει στον ιδιωτικό τομέα.
Στην περίπτωση των Fannie Mae και Freddie Mac τόσο ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Χένρι Πόλσον όσο και ο πρόεδρος της Fed Μπεν Μπερνάνκi έσπευσαν να διατυμπανίσουν ότι οι εταιρείες βρίσκονται σε «καλή υγεία». Εάν όμως αυτή χειροτερέψει οι ηγεσίες του δημοκρατικού και ρεπουμπλικανικού κόμματος έχουν δεσμευτεί ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να επιτρέψει την κατάρρευσή τους. H Fannie Mae ιδρύθηκε από το αμερικανικό Κογκρέσο κατά την περίοδο της Μεγάλης Υφεσης τη δεκαετία του ’30. Το ίδιο έπραξε και με τη Freddie Mac το ’70. Στόχος της κυβέρνησης ήταν η διευκόλυνση των Αμερικανών στη λήψη στεγαστικών δανείων. Στη συνέχεια οι δύο εταιρείες ιδιωτικοποιήθηκαν, αλλά ακόμη ενισχύονται άτυπα από το κράτος δεδομένου ότι μπορούν να λαμβάνουν δάνεια με μικρότερο επιτόκιο, καθώς οι επενδυτές στην αγορά ομολόγων θεωρούν ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να επιτρέψει την χρεοκοπία τους.
Και όντως ένα από τα πιθανά σενάρια, όπως αναφέρουν πηγές προσκείμενες στην κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι η κρατικοποίησή τους. Ωστόσο αυτό το σενάριο θεωρείται ακραίο για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι προκειμένου να κηρυχθούν σε πτώχευση, οι Fannie και Freddie θα πρέπει να χάσουν άμεσα 40 και 37 δισ. δολάρια αντίστοιχα. Ο δεύτερος είναι ότι πλήρης ιδιωτικοποίηση από την πλευρά του αμερικανικού κράτους θα σήμαινε τον διπλασιασμό του ομοσπονδιακού χρέους κάτι το οποίο εκτός των άλλων θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την αξία του δολαρίου.
Ωστόσο, όπως επισήμανε ο ρεπουμπλικανός Μακέιν και ο γερουσιαστής των δημοκρατικών Τσαρλς Σάμερ, οι δύο εταιρείες κατέχουν ή αποτελούν εγγυήτριες στο 50% των αμερικανικών στεγαστικών δανείων συνολικού ύψους 12 τρισ. δολαρίων. Κι αν η πλήρης κρατικοποίησή τους θεωρείται δύσκολη, δεν αποκλείεται καθόλου να υπάρξει κι εδώ κάποια μορφή κρατικής παρέμβασης. Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπους μελετούν το ενδεχόμενο να θέσουν τη μία ή και τις δύο εταιρείες υπό κρατική επιτήρηση, εάν τα προβλήματά τους χειροτερέψουν.
Η φημολογία για την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι δύο εταιρείες έχει προκαλέσει κύμα ρευστοποιήσεων με αποτέλεσμα η τιμή της μετοχής τους να έχει αγγίξει το χαμηλότερο επίπεδό της των τελευταίων 17 ετών. Από την άλλη πλευρά σύμφωνα με εκτιμήσεις του Χάουαρντ Σαπίρο, αναλυτή στη νεοϋορκέζικη Fox-Pitt, τουλάχιστον για τη Fannie Mae οι τιμές των ακινήτων θα πρέπει να συρρικνωθούν κατά 40% σε παναμερικανικό επίπεδο προκειμένου να υπάρξει κατάρρευση. Σε κάθε περίπτωση πάντως το «αμερικανικό δημόσιο», όσο σπάνια και αν ακούγεται αυτό, δηλώνει έτοιμο να προστρέξει στη σωτηρία της.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_20/07/2008_278334
Μ’ αυτή τη φράση ο γερουσιαστής του Ρεπουμπλικανικού κόμματος και υποψήφιος για την αμερικανική προεδρία Τζον Μακέιν έδωσε τον τόνο για την πολιτική που προτίθεται να ακολουθήσει σχετικά με τις Fannie Mae και Freddie Mac, τις δύο εταιρείες - κολοσσούς στην αγορά και τιτλοποίηση ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων οι οποίες σύμφωνα με τον πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας του St. Louis Γουίλιαμ Πουλ βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Την πεποίθησή του συμμερίζονται σειρά γερουσιαστών ρεπουμπλικανών και δημοκρατικών κάτι που καθιστά εξαιρετικά πιθανό να υπάρξει κρατική παρέμβαση για τη διάσωσή τους, εάν αυτό κριθεί αναγκαίο.
Η πιστωτική κρίση που πλήττει τη Βρετανία και τις ΗΠΑ δείχνει να έχει κάνει τους δύο αυτούς ένθερμους θιασώτες του laissez faire και της ελεύθερης αγοράς να μελετήσουν εκ νέου τα οφέλη της απροκάλυπτης κρατικής παρέμβασης στην αγορά ακόμη και της κρατικοποίησης.
Η περίπτωση των Fannie και Freddie δεν είναι η πρώτη. Είχε προηγηθεί η υπόθεση της αμερικανικής εταιρείας παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών Bear Stearns, μίας από τις μεγαλύτερες και πιο φημισμένες επιχειρήσεις της Wall Street. H εταιρεία σώθηκε την τελευταία στιγμή, όταν η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ έσπευσε να δράσει ως εγγυήτρια, προκειμένου η εταιρεία να εξαγοραστεί από την «ομοεθνή» τράπεζα JP Morgan σε μία συμφωνία αξίας 30 δισ. δολαρίων, τον προηγούμενο Μάρτιο. Ακόμα πιο τρανταχτό είναι το παράδειγμα της βρετανικής Northern Rock. Η παραπαίουσα τράπεζα αποτέλεσε την πρώτη μείζονα κρατικοποίηση στη Γηραιά Αλβιώνα από τη δεκαετία του ’70. Η τότε υπουργός Οικονομικών Ρουθ Κέλι είχε σπεύσει να δηλώσει ότι το κράτος θα διηύθυνε τη Northern Rock «από απόσταση» και τόνισε την πεποίθησή της ότι εν τέλει η τράπεζα θα επιστρέψει στον ιδιωτικό τομέα.
Στην περίπτωση των Fannie Mae και Freddie Mac τόσο ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Χένρι Πόλσον όσο και ο πρόεδρος της Fed Μπεν Μπερνάνκi έσπευσαν να διατυμπανίσουν ότι οι εταιρείες βρίσκονται σε «καλή υγεία». Εάν όμως αυτή χειροτερέψει οι ηγεσίες του δημοκρατικού και ρεπουμπλικανικού κόμματος έχουν δεσμευτεί ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να επιτρέψει την κατάρρευσή τους. H Fannie Mae ιδρύθηκε από το αμερικανικό Κογκρέσο κατά την περίοδο της Μεγάλης Υφεσης τη δεκαετία του ’30. Το ίδιο έπραξε και με τη Freddie Mac το ’70. Στόχος της κυβέρνησης ήταν η διευκόλυνση των Αμερικανών στη λήψη στεγαστικών δανείων. Στη συνέχεια οι δύο εταιρείες ιδιωτικοποιήθηκαν, αλλά ακόμη ενισχύονται άτυπα από το κράτος δεδομένου ότι μπορούν να λαμβάνουν δάνεια με μικρότερο επιτόκιο, καθώς οι επενδυτές στην αγορά ομολόγων θεωρούν ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να επιτρέψει την χρεοκοπία τους.
Και όντως ένα από τα πιθανά σενάρια, όπως αναφέρουν πηγές προσκείμενες στην κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι η κρατικοποίησή τους. Ωστόσο αυτό το σενάριο θεωρείται ακραίο για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι προκειμένου να κηρυχθούν σε πτώχευση, οι Fannie και Freddie θα πρέπει να χάσουν άμεσα 40 και 37 δισ. δολάρια αντίστοιχα. Ο δεύτερος είναι ότι πλήρης ιδιωτικοποίηση από την πλευρά του αμερικανικού κράτους θα σήμαινε τον διπλασιασμό του ομοσπονδιακού χρέους κάτι το οποίο εκτός των άλλων θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την αξία του δολαρίου.
Ωστόσο, όπως επισήμανε ο ρεπουμπλικανός Μακέιν και ο γερουσιαστής των δημοκρατικών Τσαρλς Σάμερ, οι δύο εταιρείες κατέχουν ή αποτελούν εγγυήτριες στο 50% των αμερικανικών στεγαστικών δανείων συνολικού ύψους 12 τρισ. δολαρίων. Κι αν η πλήρης κρατικοποίησή τους θεωρείται δύσκολη, δεν αποκλείεται καθόλου να υπάρξει κι εδώ κάποια μορφή κρατικής παρέμβασης. Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπους μελετούν το ενδεχόμενο να θέσουν τη μία ή και τις δύο εταιρείες υπό κρατική επιτήρηση, εάν τα προβλήματά τους χειροτερέψουν.
Η φημολογία για την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι δύο εταιρείες έχει προκαλέσει κύμα ρευστοποιήσεων με αποτέλεσμα η τιμή της μετοχής τους να έχει αγγίξει το χαμηλότερο επίπεδό της των τελευταίων 17 ετών. Από την άλλη πλευρά σύμφωνα με εκτιμήσεις του Χάουαρντ Σαπίρο, αναλυτή στη νεοϋορκέζικη Fox-Pitt, τουλάχιστον για τη Fannie Mae οι τιμές των ακινήτων θα πρέπει να συρρικνωθούν κατά 40% σε παναμερικανικό επίπεδο προκειμένου να υπάρξει κατάρρευση. Σε κάθε περίπτωση πάντως το «αμερικανικό δημόσιο», όσο σπάνια και αν ακούγεται αυτό, δηλώνει έτοιμο να προστρέξει στη σωτηρία της.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_20/07/2008_278334
20.7.08
Η άλλη όψη του νομίσματος παρατηρείται στην Ιαπωνία
Πολλοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η Ιαπωνία θα έπρεπε να υποδεχθεί μετά βαΐων και κλάδων την επιστροφή του πληθωρισμού. Κι αυτό γιατί η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου βρίσκεται αντιμέτωπη με αποπληθωριστικές πιέσεις εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια. Ακόμη και μετά την οικονομική ανάκαμψη, που ξεκίνησε το 2002, ο «αντιπληθωριστικός τρόπος σκέψης» έμεινε βαθιά ριζωμένος στους επιχειρηματικούς κύκλους της χώρας, κάτι που σημαίνει ότι οι εταιρείες θα χρειάζονταν να παλέψουν σκληρά για να αυξήσουν τις τιμές και να πληρώσουν μεγαλύτερους μισθούς στους εργαζομένους. Ελλείψει του θετικού αυτού κύκλου, όπου τα αυξημένα κέρδη οδηγούν σε μεγαλύτερες αποδοχές κι αυτές οδηγούν με τη σειρά τους σε μεγαλύτερη κατανάλωση και ούτε καθεξής, η ανάκαμψη της Ιαπωνίας βασίστηκε υπερβολικά πολύ στις εξαγωγές.
Μια έκρηξη του πληθωρισμού, τονίζουν ορισμένοι αναλυτές, θα αποτελούσε την τονωτική ένεση που χρειάζεται η οικονομία. Οι τιμές όντως βρίσκονται σε ανοδική πορεία. Ωστόσο, σχεδόν το σύνολο αυτής της αύξησης προέρχεται από τις τιμές των τροφίμων και του πετρελαίου, δύο αγαθά τα οποία η χώρα εισάγει. Κατ’ επέκταση, η αύξηση του πληθωρισμού δεν οφείλεται σε άνοδο της εγχώριας ζήτησης, αλλά ουσιαστικά αντιπροσωπεύει μη καλοδεχούμενη επιδείνωση της οικονομίας της χώρας σε ό,τι αφορά το εμπόριο. Η αξία των ιαπωνικών εξαγωγών σε σχέση με τις εισαγωγές έχει χειροτερέψει τα τελευταία τέσσερα χρόνια, όμως μέχρι πρόσφατα η αύξηση στον όγκο των πωλήσεων των εταιρειών της χώρας αντιστάθμιζε αυτό το έλλειμμα.
Η ανάκαμψη της οικονομίας βοηθούνταν από τις πολύ δυνατές εξαγωγές της πρώτα στην Κίνα και πιο πρόσφατα στην Ευρώπη και σε πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Ωστόσο, η ζήτηση από την Ασία, η οποία απορροφά το 50% των εξαγωγών της Ιαπωνίας, έχει μειωθεί εφέτος. Σε απόλυτες αξίες οι εξαγωγές της στην Αμερική συρρικνώνονται. Και πλέον η άνοδος των εξαγωγών της στην Ευρώπη δείχνει να «κλυδωνίζεται». Την προηγούμενη εβδομάδα, στην τακτική συνεδρίασή της, η κεντρική τράπεζα κράτησε τα επιτόκια αμετάβλητα στο 0,5%. Ο Ρίτσαρντ Τζέραμ, αναλυτής στη Macquarie Capital Securities στο Τόκιο, επισημαίνει ότι το πραγματικό κόστος δανεισμού είναι πλέον σταθερά αρνητικό. Ολα αυτά συνηγορούν στην άποψη πως τίποτα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, τουλάχιστον άμεσα, στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.
Η κεντρική τράπεζα δεν έχει μπορέσει ούτε κατά διάνοια να αυξήσει το κόστος δανεισμού με τον ρυθμό που θα ήθελε. Επιθυμία των τραπεζιτών, εδώ και πολύ καιρό, είναι η «ομαλοποίηση» της νομισματικής πολιτικής της χώρας με την αύξηση του βασικού επιτοκίου στο 2,5% με 3%. Ωστόσο, οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες στην εγχώρια και τη διεθνή αγορά συνεχώς «απαγορεύουν» μια τέτοια κίνηση. Μάλιστα, εκτός από την αδυναμία αύξησης των επιτοκίων, η κεντρική τράπεζα αναθεώρησε προς τα κάτω τις προβλέψεις της για το τρέχον οικονομικό έτος.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_20/07/2008_278307
Μια έκρηξη του πληθωρισμού, τονίζουν ορισμένοι αναλυτές, θα αποτελούσε την τονωτική ένεση που χρειάζεται η οικονομία. Οι τιμές όντως βρίσκονται σε ανοδική πορεία. Ωστόσο, σχεδόν το σύνολο αυτής της αύξησης προέρχεται από τις τιμές των τροφίμων και του πετρελαίου, δύο αγαθά τα οποία η χώρα εισάγει. Κατ’ επέκταση, η αύξηση του πληθωρισμού δεν οφείλεται σε άνοδο της εγχώριας ζήτησης, αλλά ουσιαστικά αντιπροσωπεύει μη καλοδεχούμενη επιδείνωση της οικονομίας της χώρας σε ό,τι αφορά το εμπόριο. Η αξία των ιαπωνικών εξαγωγών σε σχέση με τις εισαγωγές έχει χειροτερέψει τα τελευταία τέσσερα χρόνια, όμως μέχρι πρόσφατα η αύξηση στον όγκο των πωλήσεων των εταιρειών της χώρας αντιστάθμιζε αυτό το έλλειμμα.
Η ανάκαμψη της οικονομίας βοηθούνταν από τις πολύ δυνατές εξαγωγές της πρώτα στην Κίνα και πιο πρόσφατα στην Ευρώπη και σε πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Ωστόσο, η ζήτηση από την Ασία, η οποία απορροφά το 50% των εξαγωγών της Ιαπωνίας, έχει μειωθεί εφέτος. Σε απόλυτες αξίες οι εξαγωγές της στην Αμερική συρρικνώνονται. Και πλέον η άνοδος των εξαγωγών της στην Ευρώπη δείχνει να «κλυδωνίζεται». Την προηγούμενη εβδομάδα, στην τακτική συνεδρίασή της, η κεντρική τράπεζα κράτησε τα επιτόκια αμετάβλητα στο 0,5%. Ο Ρίτσαρντ Τζέραμ, αναλυτής στη Macquarie Capital Securities στο Τόκιο, επισημαίνει ότι το πραγματικό κόστος δανεισμού είναι πλέον σταθερά αρνητικό. Ολα αυτά συνηγορούν στην άποψη πως τίποτα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, τουλάχιστον άμεσα, στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.
Η κεντρική τράπεζα δεν έχει μπορέσει ούτε κατά διάνοια να αυξήσει το κόστος δανεισμού με τον ρυθμό που θα ήθελε. Επιθυμία των τραπεζιτών, εδώ και πολύ καιρό, είναι η «ομαλοποίηση» της νομισματικής πολιτικής της χώρας με την αύξηση του βασικού επιτοκίου στο 2,5% με 3%. Ωστόσο, οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες στην εγχώρια και τη διεθνή αγορά συνεχώς «απαγορεύουν» μια τέτοια κίνηση. Μάλιστα, εκτός από την αδυναμία αύξησης των επιτοκίων, η κεντρική τράπεζα αναθεώρησε προς τα κάτω τις προβλέψεις της για το τρέχον οικονομικό έτος.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_20/07/2008_278307
ΞΕΦΤΥΛΙΚΙΑ!!!
Προβληματισμος στην Ευρωζώνη από άρθρο του νομπελίστα Στίγκλιτζ
«Είναι πολύ δύσκολος ο έλεγχος των τιμών τροφίμων και καυσίμων. Οι στόχοι για τον πληθωρισμό προκαλούν επιβράδυνση και υψηλότερη ανεργία και δεν έχουν κάποια επίπτωση στη συγκράτηση του τιμάριθμου. Το μόνο που κάνουν είναι να γίνεται η προσπάθεια επιβίωσης υπό αυτές τις συνθήκες ακόμα πιο δύσκολη».
Αυτό αναφέρει ο νομπελίστας οικονομολόγος και καθηγητής του Κολούμπια, Τζόσεφ Στίγκλιτζ, σε άρθρο του, το οποίο προκαλεί ιδιαίτερο προβληματισμό την περίοδο αυτή κατά την οποία ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη πραγματοποίησε τον Ιούνιο ρεκόρ 16 ετών και είναι πλέον διπλάσιος από τον στόχο που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Ο πονοκέφαλος του προέδρου της ΕΚΤ, Ζαν-Κλοντ Τρισέ, είναι δικαιολογημένος, αφού ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 4%, όταν ο στόχος ήταν στο 2% και ταυτόχρονα υπάρχουν εμφανή σημάδια επιβράδυνσης στην Ευρωζώνη που σε ορισμένες χώρες φτάνουν στα όρια της ύφεσης.
ΓΙΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΓΚΡΙΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΑ!!!
The Failure of Inflation Targeting - Μάιος 2008
Αυτο πρέπει να είναι το άρθρο που αναφέρεται η εφημερίδα
ΓΙΑ ΔΕΙΤΕ ΟΜΩΣ ΚΙ ΑΥΤΟ:
The End of Neo-liberalism?
Ο ΤΥΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΕΙ ΚΚΕ!!!!!
ΕΙΝΑΙ ..ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!
«Είναι πολύ δύσκολος ο έλεγχος των τιμών τροφίμων και καυσίμων. Οι στόχοι για τον πληθωρισμό προκαλούν επιβράδυνση και υψηλότερη ανεργία και δεν έχουν κάποια επίπτωση στη συγκράτηση του τιμάριθμου. Το μόνο που κάνουν είναι να γίνεται η προσπάθεια επιβίωσης υπό αυτές τις συνθήκες ακόμα πιο δύσκολη».
Αυτό αναφέρει ο νομπελίστας οικονομολόγος και καθηγητής του Κολούμπια, Τζόσεφ Στίγκλιτζ, σε άρθρο του, το οποίο προκαλεί ιδιαίτερο προβληματισμό την περίοδο αυτή κατά την οποία ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη πραγματοποίησε τον Ιούνιο ρεκόρ 16 ετών και είναι πλέον διπλάσιος από τον στόχο που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Ο πονοκέφαλος του προέδρου της ΕΚΤ, Ζαν-Κλοντ Τρισέ, είναι δικαιολογημένος, αφού ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 4%, όταν ο στόχος ήταν στο 2% και ταυτόχρονα υπάρχουν εμφανή σημάδια επιβράδυνσης στην Ευρωζώνη που σε ορισμένες χώρες φτάνουν στα όρια της ύφεσης.
ΓΙΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΓΚΡΙΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΑ!!!
The Failure of Inflation Targeting - Μάιος 2008
Αυτο πρέπει να είναι το άρθρο που αναφέρεται η εφημερίδα
ΓΙΑ ΔΕΙΤΕ ΟΜΩΣ ΚΙ ΑΥΤΟ:
The End of Neo-liberalism?
Ο ΤΥΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΕΙ ΚΚΕ!!!!!
ΕΙΝΑΙ ..ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!
Ανοδος και πτώση του γκουρού των «χαρτιών» και των... χρεών
Θύμα των συγκυριών ή θύτης; O μύθος λέει ότι ο κ. Θωμάς Λαναράς, δεν επιθυμούσε να ασχοληθεί με την κλωστοϋφαντουργία, θεωρώντας την ξεπερασμένη. Εκ των υστέρων, πάντως, συμπεριφέρονταν εντελώς διαφορετικά, περίπου σαν γκουρού του κλάδου, ισχυριζόμενος ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει στη χώρα μας τον μεγαλύτερο κλωστοϋφαντουργικό όμιλο της Ευρώπης.
Η αλήθεια είναι πως η χρονική συγκυρία ήταν πραγματικά μοναδική. Οταν αναλάβανε τα ηνία της Κλωνατέξ, περί τα τέλη της δεκαετίας του ’90, στο ελληνικό χρηματιστήριο γινόταν «πάρτι» κι ως γνωστόν φρόντισε να το εκμεταλλευθεί αρκούντως.
Ο πατέρας του, Χριστόδουλος Λαναράς, που έφυγε από τη ζωή το 2005, ήταν για τη Νάουσα ένας πραγματικός ευεργέτης καθώς έφτιαξε νοσοκομεία, έδωσε χρήματα σε κοινωφελή ιδρύματα και βοήθησε δεινοπαθούντες, επενδύοντας στην κλωστοϋφαντουργική τεχνογνωσία των ντόπιων.
Ο μοναχογιός του όμως είχε διαφορετικά επαγγελματικά σχέδια. Σπούδασε στο αμερικανικό κολέγιο στην Αθήνα (Deree) και στη συνέχεια έφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες για μεταπτυχιακά. Επέστρεψε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 στην Ελλάδα, με στόχο να δραστηριοποιηθεί στον χώρο της πληροφορικής. Για τον σκοπό αυτό μάλιστα δημιούργησε την εταιρεία πληροφορικής Lantec, που αποτέλεσε τον πρόδρομο της σημερινής, επίσης προβληματικής, Lannet. Ωστόσο, ο πατέρας του, είχε χτίσει ήδη έναν σημαντικό κλωστοϋφαντουργικό όμιλο και την πρώτη εταιρεία συμμετοχών στο Χρηματιστήριο Αθηνών, την Κλωνατέξ. Και το 1998 του παρέδωσε τα ηνία. Δεν γνωρίζουμε εάν ο κ. Θωμάς Λαναράς το χάρηκε πραγματικά, πάντως, εκτός του αποτελέσματος, χιλιάδες εργαζόμενοι θα πρέπει να «έκλαψαν».
Βρισκόμαστε στο μέσο της χρηματιστηριακής τρέλας του ’99, που όπως είναι γνωστό, «μάγεψε» πολλούς επιχειρηματίες και επενδυτές. Τον κ. Λαναρά σε υπερβολικό βαθμό. Είναι σίγουρο πως όταν ξαναφέρνει στον νου του αυτή την περίοδο, αναλογίζεται πως εάν τα κεφάλαια που απορροφήθηκαν τότε (περί τα 300 εκατ. ευρώ) είχαν επενδυθεί σωστά, μπορεί σήμερα τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.
Τότε, όμως, συμπεριφέρονταν περίπου ως «Μίδας». Μέσα στον χρηματιστηριακό παροξυσμό, είχε καλλιεργηθεί η αίσθηση πως όταν βρισκόταν πίσω από μια μετοχή το γεγονός ήταν αρκετό για να την απογειώσει! Αξίζει να σημειωθεί ότι, μόνο το 1999 εξαγόρασε 3 εισηγμένες επιχειρήσεις (Fanco, Δούδος και Γιαννούσης) και δεκάδες ακόμα μη εισηγμένες. Την ίδια χρονιά, περίπου 300.000 μικρομέτοχοι του είχαν εμπιστευθεί μέρος ή το σύνολο των κεφαλαίων τους.
«Εκανε το λάθος να πιστέψει ότι το πάρτι του Χρηματιστηρίου θα ήταν αιώνιο και ότι, πρωταγωνιστώντας σε αυτό, οι κλωστοϋφαντουργίες του θα γίνονταν μια ισχυρή δύναμη», αναφέρουν εκ των υστέρων παλαιοί συνεργάτες του ενώ κατά άλλους, ο ίδιος «πληρώνει» τις παράλογες επενδύσεις σε έναν φθίνοντα κλάδο και –βεβαίως– την υπερβολική χρηματιστηριακή του εξάρτηση.
H Κλωνατέξ σκόρπισε εξωφρενικά ποσά αγοράζοντας επιχειρήσεις στη Θεσσαλονίκη, στη Βοιωτία, στη Νάουσα, στην Αθήνα, στην Κομοτηνή και στον Εβρο. Σχεδόν, όπου έβρισκε. Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο για ένα βαφείο στα Οινόφυτα, που, αν χτιζόταν από την αρχή θα στοίχιζε περί τα 10 εκατ. ευρώ, διέθεσε 55 εκατ. ευρώ…
Την ίδια εποχή το κράτος του χορηγούσε γενναίες επιδοτήσεις για τη δημιουργία νηματουργιών, με αποτέλεσμα, μέσα σε μία διετία να δημιουργηθεί ένα δίκτυο 25 εταιρειών-εργοστασίων στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια, που συσσώρευε συνεχώς χρέη. «Συνένοχες» βεβαίως είναι και οι τράπεζες αφού, όσο ήταν στα ύψη οι μετοχές που έμπαιναν ενέχυρο, του χορηγούσαν αφειδώς δάνεια.
Μετά, όμως... Ετσι, πολύ γρήγορα, η Κλωνατέξ διεύρυνε τους καταστατικούς επιχειρηματικούς σκοπούς της στη ναυτιλία, στις κατασκευές, στα τρόφιμα και ποτά, στον τουρισμό, στην πληροφορική, ακόμη και στον χρηματοοικονομικό τομέα. Εκτιμάται ότι οι εταιρείες του άντλησαν συνολικά περί τα 300 εκατ. ευρώ από το Χρηματιστήριο ενώ η χρηματιστηριακή αξία της Κλωνατέξ άγγιζε τα 3 δισ. ευρώ το 1999!
Κι ύστερα άρχισε η κατάρρευση...
Τα προβλήματα άρχισαν να φαίνονται με την πτώση του Χρηματιστηρίου το 2000, όταν τα Κλωστήρια Ναούσης κατέγραψαν μειωμένα κέρδη EBITDA κατά 40% και οι χρηματιστηριακές αρχές έθεσαν υπό επιτήρηση τις μετοχές της θυγατρικής Κ. Δούδος Α.Ε. Η τελευταία, έχοντας αντλήσει περί τα 176 εκατ. ευρώ το 1999, θα γινόταν το όχημα για εξαγορές σε διεθνές επίπεδο. Το 2001 ανατέθηκε στην εταιρεία Kantor A.E. η εκπόνηση στρατηγικής και οργανωτικής μελέτης για την επανατοποθέτηση του ομίλου στον κλάδο. Ο ίδιος ο επιχειρηματίας, προκειμένου να δικαιολογήσει τις έντονες πιέσεις στις μετοχές των εταιρειών του, έκανε λόγο για «ακραία κερδοσκοπικά φαινόμενα, τα οποία γενικότερα απαξιώνουν την ελληνική αγορά»… Οι τράπεζες όμως δεν άργησαν να «του ζητήσουν τον λογαριασμό». Το 2004 οι συνολικές υποχρεώσεις του είχαν φθάσει τα 230 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 202 εκατ. ευρώ ήταν βραχυπρόθεσμες. Τη διετία 2004 - 2005, όταν απελευθερώθηκαν οι εισαγωγές από την Ασία, μόνο τα Κλωστήρια Ναούσης είχαν ζημίες ύψους 176 εκατ. ευρώ. Τελικώς, το 2004, οι βασικές πιστώτριες τράπεζες του έδωσαν μια ακόμα ευκαιρία ύψους 23 εκατ. ευρώ. Ισως να πίστεψε ότι θα ακολουθούσε και άλλη. Για μια ακόμη φορά, όμως, έπεσε έξω...
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_1_20/07/2008_278324
Η αλήθεια είναι πως η χρονική συγκυρία ήταν πραγματικά μοναδική. Οταν αναλάβανε τα ηνία της Κλωνατέξ, περί τα τέλη της δεκαετίας του ’90, στο ελληνικό χρηματιστήριο γινόταν «πάρτι» κι ως γνωστόν φρόντισε να το εκμεταλλευθεί αρκούντως.
Ο πατέρας του, Χριστόδουλος Λαναράς, που έφυγε από τη ζωή το 2005, ήταν για τη Νάουσα ένας πραγματικός ευεργέτης καθώς έφτιαξε νοσοκομεία, έδωσε χρήματα σε κοινωφελή ιδρύματα και βοήθησε δεινοπαθούντες, επενδύοντας στην κλωστοϋφαντουργική τεχνογνωσία των ντόπιων.
Ο μοναχογιός του όμως είχε διαφορετικά επαγγελματικά σχέδια. Σπούδασε στο αμερικανικό κολέγιο στην Αθήνα (Deree) και στη συνέχεια έφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες για μεταπτυχιακά. Επέστρεψε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 στην Ελλάδα, με στόχο να δραστηριοποιηθεί στον χώρο της πληροφορικής. Για τον σκοπό αυτό μάλιστα δημιούργησε την εταιρεία πληροφορικής Lantec, που αποτέλεσε τον πρόδρομο της σημερινής, επίσης προβληματικής, Lannet. Ωστόσο, ο πατέρας του, είχε χτίσει ήδη έναν σημαντικό κλωστοϋφαντουργικό όμιλο και την πρώτη εταιρεία συμμετοχών στο Χρηματιστήριο Αθηνών, την Κλωνατέξ. Και το 1998 του παρέδωσε τα ηνία. Δεν γνωρίζουμε εάν ο κ. Θωμάς Λαναράς το χάρηκε πραγματικά, πάντως, εκτός του αποτελέσματος, χιλιάδες εργαζόμενοι θα πρέπει να «έκλαψαν».
Βρισκόμαστε στο μέσο της χρηματιστηριακής τρέλας του ’99, που όπως είναι γνωστό, «μάγεψε» πολλούς επιχειρηματίες και επενδυτές. Τον κ. Λαναρά σε υπερβολικό βαθμό. Είναι σίγουρο πως όταν ξαναφέρνει στον νου του αυτή την περίοδο, αναλογίζεται πως εάν τα κεφάλαια που απορροφήθηκαν τότε (περί τα 300 εκατ. ευρώ) είχαν επενδυθεί σωστά, μπορεί σήμερα τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.
Τότε, όμως, συμπεριφέρονταν περίπου ως «Μίδας». Μέσα στον χρηματιστηριακό παροξυσμό, είχε καλλιεργηθεί η αίσθηση πως όταν βρισκόταν πίσω από μια μετοχή το γεγονός ήταν αρκετό για να την απογειώσει! Αξίζει να σημειωθεί ότι, μόνο το 1999 εξαγόρασε 3 εισηγμένες επιχειρήσεις (Fanco, Δούδος και Γιαννούσης) και δεκάδες ακόμα μη εισηγμένες. Την ίδια χρονιά, περίπου 300.000 μικρομέτοχοι του είχαν εμπιστευθεί μέρος ή το σύνολο των κεφαλαίων τους.
«Εκανε το λάθος να πιστέψει ότι το πάρτι του Χρηματιστηρίου θα ήταν αιώνιο και ότι, πρωταγωνιστώντας σε αυτό, οι κλωστοϋφαντουργίες του θα γίνονταν μια ισχυρή δύναμη», αναφέρουν εκ των υστέρων παλαιοί συνεργάτες του ενώ κατά άλλους, ο ίδιος «πληρώνει» τις παράλογες επενδύσεις σε έναν φθίνοντα κλάδο και –βεβαίως– την υπερβολική χρηματιστηριακή του εξάρτηση.
H Κλωνατέξ σκόρπισε εξωφρενικά ποσά αγοράζοντας επιχειρήσεις στη Θεσσαλονίκη, στη Βοιωτία, στη Νάουσα, στην Αθήνα, στην Κομοτηνή και στον Εβρο. Σχεδόν, όπου έβρισκε. Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο για ένα βαφείο στα Οινόφυτα, που, αν χτιζόταν από την αρχή θα στοίχιζε περί τα 10 εκατ. ευρώ, διέθεσε 55 εκατ. ευρώ…
Την ίδια εποχή το κράτος του χορηγούσε γενναίες επιδοτήσεις για τη δημιουργία νηματουργιών, με αποτέλεσμα, μέσα σε μία διετία να δημιουργηθεί ένα δίκτυο 25 εταιρειών-εργοστασίων στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια, που συσσώρευε συνεχώς χρέη. «Συνένοχες» βεβαίως είναι και οι τράπεζες αφού, όσο ήταν στα ύψη οι μετοχές που έμπαιναν ενέχυρο, του χορηγούσαν αφειδώς δάνεια.
Μετά, όμως... Ετσι, πολύ γρήγορα, η Κλωνατέξ διεύρυνε τους καταστατικούς επιχειρηματικούς σκοπούς της στη ναυτιλία, στις κατασκευές, στα τρόφιμα και ποτά, στον τουρισμό, στην πληροφορική, ακόμη και στον χρηματοοικονομικό τομέα. Εκτιμάται ότι οι εταιρείες του άντλησαν συνολικά περί τα 300 εκατ. ευρώ από το Χρηματιστήριο ενώ η χρηματιστηριακή αξία της Κλωνατέξ άγγιζε τα 3 δισ. ευρώ το 1999!
Κι ύστερα άρχισε η κατάρρευση...
Τα προβλήματα άρχισαν να φαίνονται με την πτώση του Χρηματιστηρίου το 2000, όταν τα Κλωστήρια Ναούσης κατέγραψαν μειωμένα κέρδη EBITDA κατά 40% και οι χρηματιστηριακές αρχές έθεσαν υπό επιτήρηση τις μετοχές της θυγατρικής Κ. Δούδος Α.Ε. Η τελευταία, έχοντας αντλήσει περί τα 176 εκατ. ευρώ το 1999, θα γινόταν το όχημα για εξαγορές σε διεθνές επίπεδο. Το 2001 ανατέθηκε στην εταιρεία Kantor A.E. η εκπόνηση στρατηγικής και οργανωτικής μελέτης για την επανατοποθέτηση του ομίλου στον κλάδο. Ο ίδιος ο επιχειρηματίας, προκειμένου να δικαιολογήσει τις έντονες πιέσεις στις μετοχές των εταιρειών του, έκανε λόγο για «ακραία κερδοσκοπικά φαινόμενα, τα οποία γενικότερα απαξιώνουν την ελληνική αγορά»… Οι τράπεζες όμως δεν άργησαν να «του ζητήσουν τον λογαριασμό». Το 2004 οι συνολικές υποχρεώσεις του είχαν φθάσει τα 230 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 202 εκατ. ευρώ ήταν βραχυπρόθεσμες. Τη διετία 2004 - 2005, όταν απελευθερώθηκαν οι εισαγωγές από την Ασία, μόνο τα Κλωστήρια Ναούσης είχαν ζημίες ύψους 176 εκατ. ευρώ. Τελικώς, το 2004, οι βασικές πιστώτριες τράπεζες του έδωσαν μια ακόμα ευκαιρία ύψους 23 εκατ. ευρώ. Ισως να πίστεψε ότι θα ακολουθούσε και άλλη. Για μια ακόμη φορά, όμως, έπεσε έξω...
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_1_20/07/2008_278324
Προβληματίζονται οι πολιτικοί των ΗΠΑ για το εύρος των ελευθεριών στις αγορές
Η διαμάχη σχετικά με το τι φταίει για την εκτόξευση στις τιμές των εμπορευμάτων, και ιδιαιτέρως του πετρελαίου, δεν αλλάζει το γεγονός ότι οι Αμερικανοί πολιτικοί αρχίζουν να σκέφτονται εάν οι ελευθερίες που έχουν δώσει στις αγορές τους είναι στην πραγματικότητα ασυδοσίες. Τα μέτρα που συζητούνται ξεκινούν από την απαγόρευση μερικών επενδύσεων υψηλού ρίσκου σε ορισμένα εμπορεύματα, έως την επέκταση της δικαιοδοσίας της Επιτροπής Παραγώγων των ΗΠΑ στο εξωτερικό. Για παράδειγμα, στο στόχαστρο έχει μπει η πρακτική ορισμένων επενδυτών να προχωρούν σε εξαιρετικά μεγάλου ρίσκου συνδιαλλαγές, προωθώντας συμβόλαια πετρελαίου μέσω συναλλαγματικών ισοτιμιών. Άλλος ένας περιορισμός που έχει προταθεί είναι να αυξηθεί το ποσό που θα πρέπει να καταβάλουν οι επενδυτές υψηλού ρίσκου για να έχουν το δικαίωμα να συμμετάσχουν στην αγοραπωλησία πετρελαίου.
Το νομοσχέδιο
Πολιτικοί αναλυτές έχουν πει ότι οι γερουσιαστές θα έπρεπε να συγκεντρώσουν όλες τις διαφορετικές προτάσεις σε ένα νομοσχέδιο. Πάντως, παραμένει ασαφές το ποιοι νόμοι θα προωθηθούν από το Κογκρέσο, δεδομένου ότι η κυβέρνηση, η οποία και διατηρεί το δικαίωμα να ασκήσει αρνησικυρία σε προτεινόμενα νομοσχέδια, έχει ταχθεί υπέρ της άποψης ότι είναι ο νόμος της αγοράς και της ζήτησης που οδηγεί τις τιμές.
«Η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να γίνει κάτι πριν τις προεδρικές εκλογές, αν και (το θέμα των τιμών των εμπορευμάτων) είναι στο μυαλό όλων, έτσι το ζήτημα της θέσπισης περιοριστικής νομοθεσίας έχει αποκτήσει momentum» σχολίασε πολιτικός αναλυτής στους Financial Times. Κάποιες από τις πιο «ακραίες» προτάσεις έχουν ήδη απορριφθεί, όπως, για παράδειγμα, η απαγόρευση ορισμένων θεσμικών επενδυτών από τις συναλλαγές στην αγορά εμπορευμάτων.
Από την άλλη πλευρά, κάποιοι αναλυτές και στελέχη επιχειρήσεων υποστηρίζουν ότι υπάρχει κίνδυνος να υπάρξουν υπερβολικά πολλά νομοσχέδια, που θα περιορίζουν τις συναλλαγές επειδή ακριβώς οι ΗΠΑ θα εισέλθουν σε προεκλογική περίοδο. «Εάν φτάσουμε στον Σεπτέμβριο και η τιμή της βενζίνης και των τροφίμων έχει εκτιναχθεί σε νέα ύψη, κανείς δεν γνωρίζει τι θα κάνει το Κογκρέσο» δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα πολιτικός αναλυτής.
Οι επιρροές
Σημειωτέον ότι τράπεζες της Wall Street αναγνωρίζουν ότι οι επενδυτικές ροές μπορούν να επηρεάσουν τις τιμές, είτε προς τα κάτω είτε προς τα πάνω, αλλά μόνο σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο. Σε μακροπρόθεσμο επίπεδο οι επενδυτές είναι αδύνατον να διαμορφώσουν την αγορά, εκτιμούν διοικήσεις των χρηματοπιστωτικών οργανισμών.
Όμως υπάρχει κι η αντίθετη άποψη, ακόμη κι από επενδυτές σε κεφάλαια υψηλού ρίσκου. Ο Μάικλ Μάστερς, διαχειριστής hedge fund με εκτεταμένες επενδύσεις στους «χτυπημένους» από την αύξηση της τιμής του πετρελαίου αερομεταφορείς, λέει ότι η αξία του γαλονιού μπορεί να μειωθεί ακόμη και στα 2 δολάρια (αντί των 4 που κυμαίνεται αυτό τον καιρό) εάν υπάρξει νομοθεσία που θα απαγορεύει τη λειτουργία δεικτών συνδεδεμένων με τις αγορές εμπορευμάτων.
Γεγονός αποτελεί ότι όλοι οι έχοντες έμμεση ή άμεση σχέση με την αγορά του αργού πετρελαίου, θα προσπαθούν για πολύ να ανακαλύψουν τους λόγους που η τιμή του μαύρου χρυσού ανεβοκατεβαίνει με τόσο μεγάλη ευκαιρία, κατά το τελευταίο διάστημα. Εννοείται ότι η προσοχή θα επικεντρώνεται στους πραγματικούς λόγους αυτής της ταλάντωσης, κι όχι σε αυτούς που συνήθως επικαλούνται οι αναλυτές για να δώσουν μια πρόχειρη εξήγηση του φαινομένου.
Κομβικό σημείο σε αυτές τις εξελίξεις - αναλύσεις αναμένεται ότι θα αποτελέσουν οι επικείμενες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, οι οποίες θα δώσουν το έναυσμα για μια νέα πορεία στην τιμή του πετρελαίου παγκοσμίως.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_20/07/2008_278305
Το νομοσχέδιο
Πολιτικοί αναλυτές έχουν πει ότι οι γερουσιαστές θα έπρεπε να συγκεντρώσουν όλες τις διαφορετικές προτάσεις σε ένα νομοσχέδιο. Πάντως, παραμένει ασαφές το ποιοι νόμοι θα προωθηθούν από το Κογκρέσο, δεδομένου ότι η κυβέρνηση, η οποία και διατηρεί το δικαίωμα να ασκήσει αρνησικυρία σε προτεινόμενα νομοσχέδια, έχει ταχθεί υπέρ της άποψης ότι είναι ο νόμος της αγοράς και της ζήτησης που οδηγεί τις τιμές.
«Η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να γίνει κάτι πριν τις προεδρικές εκλογές, αν και (το θέμα των τιμών των εμπορευμάτων) είναι στο μυαλό όλων, έτσι το ζήτημα της θέσπισης περιοριστικής νομοθεσίας έχει αποκτήσει momentum» σχολίασε πολιτικός αναλυτής στους Financial Times. Κάποιες από τις πιο «ακραίες» προτάσεις έχουν ήδη απορριφθεί, όπως, για παράδειγμα, η απαγόρευση ορισμένων θεσμικών επενδυτών από τις συναλλαγές στην αγορά εμπορευμάτων.
Από την άλλη πλευρά, κάποιοι αναλυτές και στελέχη επιχειρήσεων υποστηρίζουν ότι υπάρχει κίνδυνος να υπάρξουν υπερβολικά πολλά νομοσχέδια, που θα περιορίζουν τις συναλλαγές επειδή ακριβώς οι ΗΠΑ θα εισέλθουν σε προεκλογική περίοδο. «Εάν φτάσουμε στον Σεπτέμβριο και η τιμή της βενζίνης και των τροφίμων έχει εκτιναχθεί σε νέα ύψη, κανείς δεν γνωρίζει τι θα κάνει το Κογκρέσο» δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα πολιτικός αναλυτής.
Οι επιρροές
Σημειωτέον ότι τράπεζες της Wall Street αναγνωρίζουν ότι οι επενδυτικές ροές μπορούν να επηρεάσουν τις τιμές, είτε προς τα κάτω είτε προς τα πάνω, αλλά μόνο σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο. Σε μακροπρόθεσμο επίπεδο οι επενδυτές είναι αδύνατον να διαμορφώσουν την αγορά, εκτιμούν διοικήσεις των χρηματοπιστωτικών οργανισμών.
Όμως υπάρχει κι η αντίθετη άποψη, ακόμη κι από επενδυτές σε κεφάλαια υψηλού ρίσκου. Ο Μάικλ Μάστερς, διαχειριστής hedge fund με εκτεταμένες επενδύσεις στους «χτυπημένους» από την αύξηση της τιμής του πετρελαίου αερομεταφορείς, λέει ότι η αξία του γαλονιού μπορεί να μειωθεί ακόμη και στα 2 δολάρια (αντί των 4 που κυμαίνεται αυτό τον καιρό) εάν υπάρξει νομοθεσία που θα απαγορεύει τη λειτουργία δεικτών συνδεδεμένων με τις αγορές εμπορευμάτων.
Γεγονός αποτελεί ότι όλοι οι έχοντες έμμεση ή άμεση σχέση με την αγορά του αργού πετρελαίου, θα προσπαθούν για πολύ να ανακαλύψουν τους λόγους που η τιμή του μαύρου χρυσού ανεβοκατεβαίνει με τόσο μεγάλη ευκαιρία, κατά το τελευταίο διάστημα. Εννοείται ότι η προσοχή θα επικεντρώνεται στους πραγματικούς λόγους αυτής της ταλάντωσης, κι όχι σε αυτούς που συνήθως επικαλούνται οι αναλυτές για να δώσουν μια πρόχειρη εξήγηση του φαινομένου.
Κομβικό σημείο σε αυτές τις εξελίξεις - αναλύσεις αναμένεται ότι θα αποτελέσουν οι επικείμενες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, οι οποίες θα δώσουν το έναυσμα για μια νέα πορεία στην τιμή του πετρελαίου παγκοσμίως.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_20/07/2008_278305
«Μήνες» απέχει η ανάκαμψη, εκτιμά ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών
Η αμερικανική οικονομία θα χρειαστεί «μήνες» για να ανακάμψει από την επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης που προκάλεσαν η κρίση των ενυπόθηκων δανείων, η αναταραχή στις χρηματαγορές και οι υψηλές τιμές των καυσίμων, δήλωσε την Κυριακή ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Χένρι Πόλσον.Μιλώντας στην εκπομπή Face the Nation του τηλεοπτικού δικτύου CBS, ο Πόλσον εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι το Κογκρέσο θα επιτρέψει στην κυβέρνηση Μπους να δανείσει χρήματα στους δύο οργανισμούς που αναχρηματοδοτούν υποθήκες, τους κολοσσούς Fannie Mae και Freddie Mac.
Το κλειδί για την ανάκαμψη είναι η γρήγορη σταθεροποίηση της κτηματαγοράς, πρόσθεσε ο υπουργός.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters
ΠΟΣΟΥΣ;;;; 12;;;;;
Το κλειδί για την ανάκαμψη είναι η γρήγορη σταθεροποίηση της κτηματαγοράς, πρόσθεσε ο υπουργός.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters
ΠΟΣΟΥΣ;;;; 12;;;;;
γραμμή μαζινό? ΙΙ
O RSI από κάτω βγαίνει αυτόματα.
Oι κύκλοι δείχνουν κάμποσα bear market rallies, τα οποία συνήθως τερματίζουν αντίστοιχες bear markets, στο διάστημα αβεβαιότητας. Το διάστημα αυτό - φαίνεται κυρίως στο επίπεδο πραγματικής οικονομίας - ξεκινάει σχεδόν από την επίτευξη νέων υψηλών (φόβος: "που πάμε?", περί τέλους 1999 αρχές 2000) όπου εκεί κοντά κάνει peak και η οικονομική δραστηριότητα (2000), και ενώ στο δείκτη DJIA δε φαίνεται τέλεια από τότε η συνολική κεφαλαιοποίηση μειώνεται. Έχουμε δηλαδή μια συγκέντρωση υπέρ μεγάλης κεφαλαιοποίησης.
Όλα αυτά δεν εμποδίζουν μέχρι το τελευταίο ράλυ (χωρίς κίτρινο), να έχουμε bear market rallies. Όμως, δεν έχουμε να κάνουμε το σύνολο των εισηγμένων, πρόκειται κυρίως για όσες ανήκουν σε δείκτες, όπως ο DJIA που περιλαμβάνει πάντοτε 30 εταιρείες.
Τα χαμηλά του τελευταίου ράλλυ του DJIA πρέπει να έγιναν περί τον Μάρτιο 2003, μια ημερομηνία όπου ο ΓΔ έκανε χαμηλό περίπου στις 1,500 μονάδες. Όταν ξεκίνησε η πορεία για τις 5,300.
Συνεπώς, έχουμε καταστάσεις by thrassos ενώ η μεγάλη κεφαλαιοποίηση φαίνεται κερδισμένη.
Oι κύκλοι δείχνουν κάμποσα bear market rallies, τα οποία συνήθως τερματίζουν αντίστοιχες bear markets, στο διάστημα αβεβαιότητας. Το διάστημα αυτό - φαίνεται κυρίως στο επίπεδο πραγματικής οικονομίας - ξεκινάει σχεδόν από την επίτευξη νέων υψηλών (φόβος: "που πάμε?", περί τέλους 1999 αρχές 2000) όπου εκεί κοντά κάνει peak και η οικονομική δραστηριότητα (2000), και ενώ στο δείκτη DJIA δε φαίνεται τέλεια από τότε η συνολική κεφαλαιοποίηση μειώνεται. Έχουμε δηλαδή μια συγκέντρωση υπέρ μεγάλης κεφαλαιοποίησης.
Όλα αυτά δεν εμποδίζουν μέχρι το τελευταίο ράλυ (χωρίς κίτρινο), να έχουμε bear market rallies. Όμως, δεν έχουμε να κάνουμε το σύνολο των εισηγμένων, πρόκειται κυρίως για όσες ανήκουν σε δείκτες, όπως ο DJIA που περιλαμβάνει πάντοτε 30 εταιρείες.
Τα χαμηλά του τελευταίου ράλλυ του DJIA πρέπει να έγιναν περί τον Μάρτιο 2003, μια ημερομηνία όπου ο ΓΔ έκανε χαμηλό περίπου στις 1,500 μονάδες. Όταν ξεκίνησε η πορεία για τις 5,300.
Συνεπώς, έχουμε καταστάσεις by thrassos ενώ η μεγάλη κεφαλαιοποίηση φαίνεται κερδισμένη.
19.7.08
Πετρέλαιο, αγορές και τοποθετήσεις
Διίστανται οι απόψεις για το βάθος της κρίσης είναι σίγουρο!
τα χρηματιστήρια θα κάνουν ράλλυ των κορόιδων με πρόσχημα την πτώση της τιμής του πετρελαίου,που θα οφείλεται όμως στην ύφεση. δηλ. τα χρηματιστήρια θα πρέπει να προεξοφλήσουν την ύφεση."μοχλευμένους" εννοώ πάλι στα χρηματιστήρια,HF-PEF κλπ. πουλήστε τώρα στο -50 %,αλλιώς σε 2-3 χρόνια στο -90% .
λέει ο ΚΥΠΡΙνΟΣ στο ποστ του zaftheo, ίσως σε απάντηση μου, όταν σημείωσα ότι:
1. πριν όλες τις υφέσεις από '74 το πετρέλαιο έκανε double score2. μειώσεις επιτοκίων στην ΕΕ με τα μυαλό της ΕΚΤ δε βλέπω.. για us το συζητάμε3. η αύξηση του πετρελάιου πέρασε στα υπόλοιπα προϊόντα, ότι και να λένε στη us
Ποια εξήγηση δόθηκε για τη μείωση του πετρελαίου κατά 10%; Η αύξηση των αποθεμάτων (αύξηση προσφοράς) και η αναμενόμενη μείωση της ζήτησης για καύσιμα λόγω "ύφεσης". Ο δε ΟΠΕΚ έδωσε και τιμή΄-στόχο στα $135!!
Μα εάν έχουμε "ύφεση", οι μετοχές θα πάνε καλύτερα; Bear market rally όμως υπάρχουν και γι'αυτό τα λένε κι έτσι!
Τέτοιες περιόδους παρατηρείται μια συγκέντρωση του ανταγωνισμού (είτε σε κλάδους οικονομίας, είτε σε μετοχές), μια φάση της αγοράς όπου αυτή τείνει περισσότερο σε ολιγοπωλιακό ανταγωνισμό. [και μη μιλήσει κάποιος για ανταγωνισμό πριν μετρήσει πόσες εταιρείες έχει ο κάθε κλάδος της πραγματικής οικονομίας] Και είναι και ο φόβος του zaftheo: Πιθανολογείται δε ότι σε περίπτωση που οι αγορές επιδεινωθούν εκ' νέου η μικρομεσαία κεφαλαιοποίηση θα υποφέρει ελλείψει κεφαλαίων που θα τη στηρίξουν. Mπορεί να πει κάποιος ότι τα κεφάλαια που επενδύθηκαν σε μικρές και μεσαίες (market cap) εταιρείες θα στραφούν (ξανά) στις μεγαλύτερες, ενώ υπάρχουν και φήμες για νέα αναθεώρηση των δεικτών - στους οποίους επενδύουν τα διάφορα funds. Σκέψεις για ftse-20 σε 25 και ftse-40 σε 20...
Επομένως, μια περίοδο όπου σημαντικά κεφάλαια μετακινήθηκαν στα εμπορεύματα και ειδικά στο αγαπημένο τους πετρέλαιο μπορεί να εναλλαχθεί με τοποθετήσεις συγκέντρωσης εκ νέου των αγορών. Η επιλογή είναι στρατηγική και καθόλου βραχυπρόθεσμη. Περιμένω τις επόμενες τοποθετήσεις τουλάχιστον των "διαφανή" funds, όπως τα swf.
τα χρηματιστήρια θα κάνουν ράλλυ των κορόιδων με πρόσχημα την πτώση της τιμής του πετρελαίου,που θα οφείλεται όμως στην ύφεση. δηλ. τα χρηματιστήρια θα πρέπει να προεξοφλήσουν την ύφεση."μοχλευμένους" εννοώ πάλι στα χρηματιστήρια,HF-PEF κλπ. πουλήστε τώρα στο -50 %,αλλιώς σε 2-3 χρόνια στο -90% .
λέει ο ΚΥΠΡΙνΟΣ στο ποστ του zaftheo, ίσως σε απάντηση μου, όταν σημείωσα ότι:
1. πριν όλες τις υφέσεις από '74 το πετρέλαιο έκανε double score2. μειώσεις επιτοκίων στην ΕΕ με τα μυαλό της ΕΚΤ δε βλέπω.. για us το συζητάμε3. η αύξηση του πετρελάιου πέρασε στα υπόλοιπα προϊόντα, ότι και να λένε στη us
Ποια εξήγηση δόθηκε για τη μείωση του πετρελαίου κατά 10%; Η αύξηση των αποθεμάτων (αύξηση προσφοράς) και η αναμενόμενη μείωση της ζήτησης για καύσιμα λόγω "ύφεσης". Ο δε ΟΠΕΚ έδωσε και τιμή΄-στόχο στα $135!!
Μα εάν έχουμε "ύφεση", οι μετοχές θα πάνε καλύτερα; Bear market rally όμως υπάρχουν και γι'αυτό τα λένε κι έτσι!
Τέτοιες περιόδους παρατηρείται μια συγκέντρωση του ανταγωνισμού (είτε σε κλάδους οικονομίας, είτε σε μετοχές), μια φάση της αγοράς όπου αυτή τείνει περισσότερο σε ολιγοπωλιακό ανταγωνισμό. [και μη μιλήσει κάποιος για ανταγωνισμό πριν μετρήσει πόσες εταιρείες έχει ο κάθε κλάδος της πραγματικής οικονομίας] Και είναι και ο φόβος του zaftheo: Πιθανολογείται δε ότι σε περίπτωση που οι αγορές επιδεινωθούν εκ' νέου η μικρομεσαία κεφαλαιοποίηση θα υποφέρει ελλείψει κεφαλαίων που θα τη στηρίξουν. Mπορεί να πει κάποιος ότι τα κεφάλαια που επενδύθηκαν σε μικρές και μεσαίες (market cap) εταιρείες θα στραφούν (ξανά) στις μεγαλύτερες, ενώ υπάρχουν και φήμες για νέα αναθεώρηση των δεικτών - στους οποίους επενδύουν τα διάφορα funds. Σκέψεις για ftse-20 σε 25 και ftse-40 σε 20...
Επομένως, μια περίοδο όπου σημαντικά κεφάλαια μετακινήθηκαν στα εμπορεύματα και ειδικά στο αγαπημένο τους πετρέλαιο μπορεί να εναλλαχθεί με τοποθετήσεις συγκέντρωσης εκ νέου των αγορών. Η επιλογή είναι στρατηγική και καθόλου βραχυπρόθεσμη. Περιμένω τις επόμενες τοποθετήσεις τουλάχιστον των "διαφανή" funds, όπως τα swf.
18.7.08
Ευρωζώνη: Εμπορικό έλλειμμα 4,6 δισ. € το Μάιο
Εμπορικό έλλειμμα μεγαλύτερο απ΄ ό,τι αναμενόταν εμφάνισε η οικονομία της Ευρωζώνης το Μάιο, καθώς οι εισαγωγές αυξήθηκαν με ρυθμό περίπου διπλάσιο σε σχέση με τις εξαγωγές.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Eurostat το εμπορικό έλλειμμα της ευρωζώνης ανήλθε στα 4,6 δισ. ευρώ το Μάιο έναντι πλεονάσματος 2,5 δισ. ευρώ τον Απρίλιο και 1,4 δισ. ευρώ το Μάιο του 2007.
Οικονομολόγοι σε δημοσκόπηση του Reuters είχαν προβλέψει ότι το έλλειμμα θα ανερχόταν σε ένα δισ. ευρώ το Μάιο.
Οι εξαγωγές, σε μη εποχικά προσαρμοσμένους όρους, αυξήθηκαν 4% σε ετήσια βάση τον Μάιο, ενώ οι εισαγωγές σημείωσαν άνοδο κατά 9%.
Πηγή: Reuters
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Eurostat το εμπορικό έλλειμμα της ευρωζώνης ανήλθε στα 4,6 δισ. ευρώ το Μάιο έναντι πλεονάσματος 2,5 δισ. ευρώ τον Απρίλιο και 1,4 δισ. ευρώ το Μάιο του 2007.
Οικονομολόγοι σε δημοσκόπηση του Reuters είχαν προβλέψει ότι το έλλειμμα θα ανερχόταν σε ένα δισ. ευρώ το Μάιο.
Οι εξαγωγές, σε μη εποχικά προσαρμοσμένους όρους, αυξήθηκαν 4% σε ετήσια βάση τον Μάιο, ενώ οι εισαγωγές σημείωσαν άνοδο κατά 9%.
Πηγή: Reuters
Ολες οι αλλαγές που αποφάσισε το ΧΑ
Για την Αγορά Μεγάλης Κεφαλαιοποίησης και των ΔΑΚ: • την τροποποίηση των παραμέτρων του αλγορίθμου που χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση του Αυτόματου Μηχανισμού Ελέγχου Μεταβλητότητας (ΑΜΕΜ) των τιμών. • τη μείωση της περιόδου προσδιορισμού της τιμής που γίνεται σε τυχαία χρονική στιγμή από 6 λεπτά, που ισχύει σήμερα, σε 2 λεπτά. • την αύξηση σε 30% του ποσοστού των τελευταίων πράξεων που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της τιμής κλεισίματος στην περίπτωση που δεν πληρούνται τα κριτήρια για να χρησιμοποιηθεί η τιμή του auction, από το 10% που ισχύει σήμερα. Για την Αγορά Μικρής & Μεσαίας Κεφαλαιοποίησης και την ΕΝ.Α.: • η τιμή κλεισίματος να προσδιορίζεται από το σταθμικό μέσο όρο (ΣΜΟ) του 30% των τελευταίων πράξεων, έναντι του 10% που ισχύει σήμερα. Οι αλλαγές, οι οποίες στην πλήρη μορφή τους περιγράφονται στην ιστοσελίδα του Χρηματιστηρίου Αθηνών, τίθενται σε εφαρμογή από την 4η Αυγούστου 2008.
Στη συνέχεια, το Διοικητικό Συμβούλιο του Χρηματιστηρίου Αθηνών, αποφάσισε την παράταση του ωραρίου λειτουργίας της αγοράς μετοχών και ομολόγων από τις 17:00 που ισχύει σήμερα, στις 17:20. Συγκεκριμένα: • η συνεχής διαπραγμάτευση της αγοράς επεκτείνεται από τις 16:30, που ισχύει σήμερα, στις 17:00. • η περίοδος της δημοπρασίας για τον προσδιορισμό της τιμής κλεισίματος (closing auction) θα διαρκεί από εννέα (9) έως έντεκα (11) λεπτά, θα αρχίζει στις 17:00 και θα ολοκληρώνεται με προσδιορισμό της τιμής που θα γίνεται σε τυχαία χρονική στιγμή στο τελευταίο δίλεπτο. • η περίοδος διαπραγμάτευσης στην τιμή κλεισίματος θα ολοκληρώνεται στις 17:20. Αντίστοιχα, στην αγορά παραγώγων η ώρα λήξης της συνεδρίασης της αγοράς επεκτείνεται από τις 17:00, που ισχύει σήμερα, στις 17:20. Οι αλλαγές, οι οποίες στην πλήρη μορφή τους περιγράφονται στην ιστοσελίδα του Χρηματιστηρίου Αθηνών, τίθενται σε εφαρμογή από την 29η Σεπτεμβρίου 2008.
http://www.euro2day.gr/news/market/123/articles/349888/Article.aspx
Στη συνέχεια, το Διοικητικό Συμβούλιο του Χρηματιστηρίου Αθηνών, αποφάσισε την παράταση του ωραρίου λειτουργίας της αγοράς μετοχών και ομολόγων από τις 17:00 που ισχύει σήμερα, στις 17:20. Συγκεκριμένα: • η συνεχής διαπραγμάτευση της αγοράς επεκτείνεται από τις 16:30, που ισχύει σήμερα, στις 17:00. • η περίοδος της δημοπρασίας για τον προσδιορισμό της τιμής κλεισίματος (closing auction) θα διαρκεί από εννέα (9) έως έντεκα (11) λεπτά, θα αρχίζει στις 17:00 και θα ολοκληρώνεται με προσδιορισμό της τιμής που θα γίνεται σε τυχαία χρονική στιγμή στο τελευταίο δίλεπτο. • η περίοδος διαπραγμάτευσης στην τιμή κλεισίματος θα ολοκληρώνεται στις 17:20. Αντίστοιχα, στην αγορά παραγώγων η ώρα λήξης της συνεδρίασης της αγοράς επεκτείνεται από τις 17:00, που ισχύει σήμερα, στις 17:20. Οι αλλαγές, οι οποίες στην πλήρη μορφή τους περιγράφονται στην ιστοσελίδα του Χρηματιστηρίου Αθηνών, τίθενται σε εφαρμογή από την 29η Σεπτεμβρίου 2008.
http://www.euro2day.gr/news/market/123/articles/349888/Article.aspx
Επιβράδυνση με ανάπτυξη 10,1% για Κίνα!
Με τον βραδύτερο ρυθμό από το 2005 αυξήθηκε το ΑΕΠ της Κίνας το δεύτερο τρίμηνο και συγκεκριμένα κατά 10,1% αντί 10,6% το πρώτο τρίμηνο του έτους. Η επιβράδυνση κρίνεται από τους αναλυτές ότι έγινε με τρόπο «οργανωμένο». Εξάλλου ήταν δεδηλωμένος στόχος της κυβέρνησης της αχανούς ασιατικής χώρας να λάβει μέτρα ώστε να επιβραδύνει την ανάπτυξη και να τιθασεύσει τον πληθωρισμό. Ο τελευταίος μειώθηκε στο 7,1% τον Ιούνιο αντί 7,7% τον Μάιο. Οι εξελίξεις ενισχύουν ακόμη περισσότερο τις εκτιμήσεις που θέλουν την κυβέρνηση να καθυστερεί την ανατίμηση του γουάν προκειμένου να προφυλάξει τις θέσεις εργασίας που εξαρτώνται από τις εξαγωγές. Περίπου 45 εκατομμύρια Κινέζοι εργάζονται σε τέτοιες θέσεις, σύμφωνα με υπολογισμούς του Τζόναθαν Αντερσον, οικονομολόγου στην UBS AG στο παράρτημά της στο Χονγκ Κονγκ. Το εθνικό νόμισμα της Κίνας, του οποίου την ενίσχυση επιθυμεί διακαώς η Δύση προκειμένου να μειωθούν οι... κατακλυσμιαίες κινεζικές εξαγωγές, απώλεσε 0,2% της αξίας του έναντι του δολαρίου. Ωστόσο, από την αρχή του έτους έχει ενισχυθεί κατά 7% έναντι του αμερικανικού νομίσματος, κάτι το οποίο το θέτει στην πρώτη θέση μεταξύ όλων των ασιατικών ισοτιμιών. Σύμφωνα με πληροφορίες, σεβαστός αριθμός Κινέζων αξιωματούχων πιέζουν την κυβέρνηση να καθυστερήσει τα σχέδιά της για την αποδυνάμωση του γουάν ώστε να προστατευτούν θέσεις εργασίας σε μια περίοδο κατά την οποία η διεθνής ζήτηση μειώνεται εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης.
Η ανάπτυξη της οικονομίας έχει επιβραδυνθεί για τέσσερα συνεχόμενα τρίμηνα, αλλά η Κίνα παραμένει η ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα μεταξύ των 20 μεγαλύτερων οικονομιών στον κόσμο. Αυτό βοηθάει την παγκόσμια οικονομία να διατηρήσει θετικό πρόσημο στην ανάπτυξή της εφέτος παρά την παραπαίουσα αγορά ακινήτων και την πιστωτική κρίση που απειλεί να στείλει τις ΗΠΑ σε ύφεση. Η οικονομία της τελευταίας αναπτύχθηκε με ρυθμό 2,5% το πρώτο τρίμηνο. Αναλυτές εκτιμούν ότι η αξία του γουάν θα αυξηθεί κατά 2,6% εφέτος έναντι του δολαρίου. Εχει ενισχυθεί κατά 21% από τον Ιούλιο του 2005 όταν και καταργήθηκε από την Κίνα η πολιτική της σταθερής ισοτιμίας. Μετά την ανακοίνωση για την πορεία της οικονομίας του «Κόκκινου Δράκου» οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης εκτιμούν πλέον ότι δεν θα υπάρξει καμία αύξηση του κόστους δανεισμού από την Κεντρική Τράπεζα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση «πέτυχε» επιβράδυνση παρά τις τεράστιες επενδύσεις που έγιναν για έργα ανοικοδόμησης στην επαρχία Σιτσουάν μετά τον καταστροφικό σεισμό του Μαΐου. Οι επενδύσεις για ανοικοδόμηση αστικών περιοχών αυξήθηκαν κατά 26,8% το πρώτο εξάμηνο σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_18/07/2008_278032
Η ανάπτυξη της οικονομίας έχει επιβραδυνθεί για τέσσερα συνεχόμενα τρίμηνα, αλλά η Κίνα παραμένει η ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα μεταξύ των 20 μεγαλύτερων οικονομιών στον κόσμο. Αυτό βοηθάει την παγκόσμια οικονομία να διατηρήσει θετικό πρόσημο στην ανάπτυξή της εφέτος παρά την παραπαίουσα αγορά ακινήτων και την πιστωτική κρίση που απειλεί να στείλει τις ΗΠΑ σε ύφεση. Η οικονομία της τελευταίας αναπτύχθηκε με ρυθμό 2,5% το πρώτο τρίμηνο. Αναλυτές εκτιμούν ότι η αξία του γουάν θα αυξηθεί κατά 2,6% εφέτος έναντι του δολαρίου. Εχει ενισχυθεί κατά 21% από τον Ιούλιο του 2005 όταν και καταργήθηκε από την Κίνα η πολιτική της σταθερής ισοτιμίας. Μετά την ανακοίνωση για την πορεία της οικονομίας του «Κόκκινου Δράκου» οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης εκτιμούν πλέον ότι δεν θα υπάρξει καμία αύξηση του κόστους δανεισμού από την Κεντρική Τράπεζα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση «πέτυχε» επιβράδυνση παρά τις τεράστιες επενδύσεις που έγιναν για έργα ανοικοδόμησης στην επαρχία Σιτσουάν μετά τον καταστροφικό σεισμό του Μαΐου. Οι επενδύσεις για ανοικοδόμηση αστικών περιοχών αυξήθηκαν κατά 26,8% το πρώτο εξάμηνο σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_18/07/2008_278032
Επεκτείνεται η διάρκεια της συνεδρίασης στο Χ.Α
Την παράταση της διάρκειας της συνεδρίασης στο Χ.Α. κατά μισή ώρα ώστε να πλησιάσει περισσότερο αυτήν της Wall Street προανήγγειλε ο πρόεδρος του Χ.Α. Σπύρος Καπράλος σε εφ΄ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στην κρατική τηλεόραση.Ο πρόεδρος του Χρηματιστηρίου ανάφερε πως η απόφαση λήφθηκε κατά την χθεσινή συνεδρίαση της Ε.Κ. και του Χ.Α.
Σημείωσε πως το ελληνικό χρηματιστήριο έκλεινε την ώρα που ξεκινούσε η συνεδρίαση στην Wall Street με αποτέλεσμα το επενδυτικό κοινό να χάνει τη δυνατότητα αντίδρασης σε περίπτωση που υπήρχαν σημαντικές εξελίξεις από τη μεγαλύτερη χρηματιστηριακή αγορά του κόσμου. «Για το λόγο αυτό», τόνισε, «η συνεδρίαση του Χ.Α. θα παραταθεί σύντομα κατά μισή ώρα».
Αναφορά όμως έγινε και στην απόφαση αλλαγής του τρόπου διαμόρφωσης των τιμών κλεισίματος. Ο κ. Καπράλος είπε πως «μετά από ένα χρόνο λειτουργίας του συστήματος των δημοπρασιών, διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν ορισμένες ατέλειες. Αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε αλλαγές, έτσι ώστε η τιμή κλεισίματος να είναι πιο κοντά σε αυτό που έχει γίνει κατά την διάρκεια της συνεδρίασης. Στόχος είναι να μειώσουμε τις δυνατότητες για σπέκουλα κατά την διάρκεια της συνεδρίασης». Σε ερώτηση για τον τρόπο που θα αποτραπούν τέτοια φαινόμενα ο κ. Καπράλος τόνισε με νόημα πως «αυτοί που κάνουν παιχνίδια στο τέλος της δημοπρασίας θα καταλάβουν ακριβώς τι εννοώ».
http://www.capital.gr/news.asp?Details=541274
Σημείωσε πως το ελληνικό χρηματιστήριο έκλεινε την ώρα που ξεκινούσε η συνεδρίαση στην Wall Street με αποτέλεσμα το επενδυτικό κοινό να χάνει τη δυνατότητα αντίδρασης σε περίπτωση που υπήρχαν σημαντικές εξελίξεις από τη μεγαλύτερη χρηματιστηριακή αγορά του κόσμου. «Για το λόγο αυτό», τόνισε, «η συνεδρίαση του Χ.Α. θα παραταθεί σύντομα κατά μισή ώρα».
Αναφορά όμως έγινε και στην απόφαση αλλαγής του τρόπου διαμόρφωσης των τιμών κλεισίματος. Ο κ. Καπράλος είπε πως «μετά από ένα χρόνο λειτουργίας του συστήματος των δημοπρασιών, διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν ορισμένες ατέλειες. Αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε αλλαγές, έτσι ώστε η τιμή κλεισίματος να είναι πιο κοντά σε αυτό που έχει γίνει κατά την διάρκεια της συνεδρίασης. Στόχος είναι να μειώσουμε τις δυνατότητες για σπέκουλα κατά την διάρκεια της συνεδρίασης». Σε ερώτηση για τον τρόπο που θα αποτραπούν τέτοια φαινόμενα ο κ. Καπράλος τόνισε με νόημα πως «αυτοί που κάνουν παιχνίδια στο τέλος της δημοπρασίας θα καταλάβουν ακριβώς τι εννοώ».
http://www.capital.gr/news.asp?Details=541274
Subscribe to:
Posts (Atom)
