29.9.10

Η Ελβετία επανέλαβε τις απειλές (!) παρεμβάσεων κατά του φράγκου

ZZ
Η ευημερία εξακολουθεί να αποτελεί ουτοπία, καθώς ο κίνδυνος από τα ισχυρά νομίσματα υπονομεύει κάθε προσπάθεια ανάκαμψης των οικονομιών. Αντίθετα, η Κίνα ευνοείται καθώς το νόμισμά της είναι χειραγωγούμενο, δεν διαπραγματεύεται ελεύθερα στις αγορές αφού είναι προσδεδεμένο στο δολάριο και ακολουθεί την κατεύθυνση του αμερικανικού νομίσματος. Η υποτίμηση του δολαρίου έχει ευνοήσει τις κινεζικές εξαγωγές εις βάρος των ευρωπαϊκών και των ιαπωνικών, αφού παράλληλα έχει υποτιμηθεί και το γουάν. Ενώ εμείς υποφέρουμε, αφού έχουμε χάσει με το ευρώ τη δυνατότητα να βοηθήσουμε την απολεσθείσα ανταγωνιστικότητά μας.
Η Ελβετία απειλεί να επανέλθει στην πολιτική των παρεμβάσεων με στόχο να πυροδοτήσει την πτώση του εθνικού νομίσματος τόσο έναντι του δολαρίου όσο και έναντι του ευρώ, το οποίο ως νόμισμα «ασφαλούς καταφυγίου» συνεχώς προσελκύει τα διεθνή κεφάλαια. Η κυβέρνηση, ιδιαίτερα θορυβημένη από το σκληρό της νόμισμα, επανεξετάζει την προσφιλή τακτική της υποτίμησης, προσφεύγοντας στις παρεμβάσεις και τις πρακτικές του παρελθόντος.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το ελβετικό φράγκο από τις αρχές του έτους έχει ανατιμηθεί σημαντικά έναντι του δολαρίου σε ποσοστό 6% και έναντι του ευρώ καταγράφει αλματώδη άνοδο της τάξεως του 14,5%! Χθες το δολάριο κατέρρευσε στα 0,9753 έναντι του φράγκου, δηλαδή πολύ χαμηλότερα από την κρίσιμη ισοτιμία του ενός δολαρίου προς ένα ελβετικό φράγκο.
Με απειλές ότι θα συνεχίσει τον «πόλεμο» για να αποτρέψει την ενίσχυση του φράγκου που έχει πλήξει την ευάλωτη ακόμη οικονομία, είναι η πρώτη χώρα –με εξαίρεση την πρόσφατη κίνηση της Ιαπωνίας– του G10, δηλαδή του ομίλου των 10 πλουσιότερων οικονομιών του κόσμου, που έχει ξεκινήσει να αντιδρά με παρεμβάσεις.
Οταν σε περιόδους οικονομικής αναταραχής και δεινής κρίση χρέους όλοι επενδύουν στο νόμισμά σου, δεν έχεις άλλη επιλογή παρά μόνον την ενεργή υποτίμησή του. Βεβαίως, οι Ελβετοί πράττουν ό, τι επιδιώκουν και άλλες κεντρικές τράπεζες, οι οποίες τυπώνουν χρήμα για να ενισχύσουν την εθνική οικονομία τους, λαμβάνοντας μέτρα «ποσοτικής χαλάρωσης», όπως αποκαλείται η περιβόητη πολιτική της «quantitative easing». Δηλαδή την πολιτική που ακολούθησαν οι κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ και της Βρετανίας και απειλούν να την επαναλάβουν. H γνώμη ότι τα νομίσματα βρίσκουν ένα επίπεδο «αγοράς», είναι ελκυστική. Eντάξει... Oλα τα νομίσματα σήμερα είναι λες και έχουν δημιουργηθεί σε «κενό αέρος» από τις κεντρικές τράπεζες. Tο κόστος παραγωγής είναι μηδενικό, για πρακτικούς λόγους. Eτσι η τιμή της «αγοράς» εξαρτάται από την απόφαση των τραπεζών για το πόση ποσότητα εκτυπώνουν. Η Fed αναμένεται να εκτυπώσει ξανά αφειδώς νέο χρήμα, με το δολάριο να βυθίζεται στην πτώση.
Για να αντιμετωπιστεί η απειλή του αποπληθωρισμού (deflation) και η μάστιγα της ανεργίας, η Fed στο ανακοινωθέν σχεδόν προαναγγέλλει περισσότερο βίαιες κινήσεις χαλαρής νομισματικής πολιτικής, ώστε να τροφοδοτήσει με φρέσκο αέρα «τζάμπα χρήματος» την οικονομία.
H αμερικανική οικονομία δεν βρίσκεται πλέον στο χείλος της καταστροφής, όμως οι παρενέργειες από τη «φούσκα» της αμερικανικής στεγαστικής πίστης και το πιστωτικό κραχ δεν έχουν ακόμη πλήρως αμβλυνθεί. Tο μήνυμα ήταν σαφές. Oι τραπεζίτες-μέλη της Fed επανέλαβαν ότι «τα επιτόκια θα παραμείνουν στα μηδενικά επίπεδα για αρκετό ακόμη χρονικό διάστημα…». Το βασικό επιτόκιο (επιτόκιο που είναι καθοριστικής σημασίας αφού προσδιορίζει το κόστος χρήματος επί της οικονομίας) μειώθηκε στα ιστορικά χαμηλά επίπεδα μεταξύ 0 - 0,25% ήδη από τον Δεκέμβριο του 2008. Ομως, η πληθωριστική πολιτική της Fed με την επανάληψη εκτύπωσης νέου χρήματος, για να στηρίξει τη δανειακή ενίσχυση των καταναλωτών, των μικρών επιχειρήσεων, των σπουδαστών και τα εκατομμύρια των Αμερικανικών που αδυνατούν να εξασφαλίσουν νέο στεγαστικό δάνειο, πλήττει το δολάριο. Η αμερικανική οικονομία παραμένει ευάλωτη και συνεπώς η Fed θα συνεχίσει να περιβάλλει με προστασία και ασφάλεια το χρηματοπιστωτικό σύστημα εκτυπώνοντας ξανά αφειδώς χρήμα!
Βεβαίως, η παγκόσμια ύφεση έχει τελειώσει! Οι οικονομίες της Ασίας τρέχουν λόγω της εντυπωσιακής ανάπτυξης της Κίνας. Στις ΗΠΑ και στην Ευρωζώνη έχει αναχαιτιστεί η συρρίκνωση του ΑΕΠ ήδη από πέρυσι. Και καθώς οι εταιρείες ανανεώνουν τα αποθέματά τους, η παγκόσμια ανάπτυξη μπορεί να ενισχυθεί τους επόμενους μήνες. Αυτή θα ήταν μια ευπρόσδεκτη εξέλιξη. Αλλά τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Ο Μίλιμπαντ διαφωνεί με την οικονομική πολιτική Μπράουν

Reuters, Associated Press
Πρόθυμος να διδαχθεί από τα λάθη και τα παθήματα του παρελθόντος εμφανίζεται ο νέος ηγέτης των Εργατικών στη Βρετανία. O Εντ Μίλιμπαντ διαχωρίζει τη θέση του από την οικονομική πολιτική του προκατόχου του, Γκόρντον Μπράουν, επισημαίνοντας ότι «κάναμε λάθος όταν πιστεύαμε πως μπορούσαμε να καταργήσουμε τον οικονομικό κύκλο της ανόδου και της πτώσης», όταν συμφωνήσαμε στη χαλάρωση των ρυθμίσεων που ζητούσε το Σίτι ή όταν μείναμε άπραγοι, ενώ βλέπαμε τον ιδιωτικό δανεισμό να αυξάνεται.
Ορισμένοι έσπευσαν να τον χαρακτηρίσουν «Κόκκινο Εντ», φοβούμενοι ότι θα οδηγήσει το Κόμμα προς τα αριστερά για να ευνοήσει τα εργατικά συνδικάτα. Εκείνος διεμήνυσε πως ζητεί από όλους υπευθυνότητα και από τα συνδικάτα επίσης, συμπληρώνοντας ότι δεν θα στηρίξει κύματα ανεύθυνων απεργιών.
Διευκρίνισε ότι συναισθάνεται την οργή των πολιτών για τους Εργατικούς, οι οποίοι δεν άλλαξαν το καθεστώς στο Σίτι και δέχθηκαν ότι η απάντηση ήταν η απορρύθμιση των αγορών. Ο κ. Μίλιμπαντ αποδέχθηκε την ανάγκη μείωσης των ελλειμμάτων, αλλά χωρίς να απειλείται η ανάκαμψη. Λόγου χάριν, όπως είπε χαρακτηριστικά, δεν είναι δυνατόν να ακυρώνονται σχέδια για την κατασκευή χιλιάδων σχολείων, γιατί κινδυνεύει το μέλλον της επόμενης γενιάς και η δραστηριότητα των οικοδομικών εταιρειών. Επιπλέον, αναφέρθηκε στην ανάγκη ενός νέου μοντέλου οικονομίας για τη Βρετανία, μακριά από τη μεγάλη εξάρτηση από τον χρηματοπιστωτικό κλάδο, με επενδύσεις στις βιομηχανίες του μέλλοντος και στήριξη στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τέλος, υπογράμμισε ότι οι Εργατικοί θα πρέπει να εξετάσουν με σοβαρότητα το ζήτημα της μετανάστευσης, ενώ τόνισε τη σημασία της συμμαχίας της Βρετανίας με τις ΗΠΑ, υπενθυμίζοντας πάντως ότι στην εξωτερική πολιτική πιο σημαντικές είναι οι αρχές της κάθε χώρας.

Την άνοιξη του 2011 η λύση για τις Landesbanken

Μέχρι την άνοιξη του 2011 θα έχουν ξεκαθαριστεί οι λεπτομέρειες για τη συσπείρωση των περιφερειακών τραπεζών της Γερμανίας, γνωστών και ως Landesbanken, μια εξέλιξη που θεωρείται απαραίτητη για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του κλάδου στις αγορές, δήλωσε ένας εκ των δύο υφυπουργών Οικονομικών της χώρας που μίλησαν στη βρετανική εφημερίδα Financial Times. Χθες, ο Στέφεν Κάμπετερ και ο ομόλογός του Γιορκ Ασμούσεν συναντήθηκαν με τους επικεφαλής των Landesbankeκαι τους βασικούς μετόχους τους, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τις τοπικές κυβερνήσεις και τις αποταμιευτικές τράπεζες των κρατιδίων της χώρας.
Ηδη την περασμένη εβδομάδα ανακοινώθηκε η επικείμενη συγχώνευση μεταξύ της BayernLB και της WestLB, τη δεύτερη και τρίτη μεγαλύτερη περιφερειακή τράπεζα στη Γερμανία, αντιστοίχως. Εάν μια μεταξύ τους συμφωνία ευοδωθεί, κάτι που αναμένεται να έχει επιτευχθεί μέχρι τα τέλη του τρέχοντος έτους, τότε θα έχει δημιουργηθεί η τρίτη μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα, μετά την κορυφαία Deutsche Bank και τη δεύτερη μεγαλύτερη Commerzbank.
Η προηγούμενη κυβέρνηση της Γερμανίας απέτυχε σ' ό,τι αφορά την επίσπευση των διαδικασιών συγχώνευσης των περιφερειακών τραπεζών της χώρας, καθώς καθίσταται σαφές ότι δεν πρόκειται για ένα καθαρά οικονομικό ζήτημα. Ωστόσο, η ισχύς κάθε τράπεζας αποτελεί διαπραγματευτικό χαρτί για τις τοπικές κυβερνήσεις. Για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις της Βαυαρίας και του κρατιδίου του βόρειου Ρήνου-Βεστφαλίας είναι βασικοί μέτοχοι της BayerLB και της West LB, αντίστοιχα. Ηδη κυκλοφορούν σενάρια ότι η Βαυαρία θα απαιτήσει μεγαλύτερη συμμετοχή στη νέα μετοχική σύνθεση των δύο τραπεζών εφόσον η BayernLB διαθέτει βασικά κεφάλαια (ή core capital) 13 δισ. ευρώ, έναντι των 5 δισ. ευρώ που αναλογούν στη West LB.
Σε κάθε περίπτωση, οι πιέσεις εντείνονται στους μετόχους των Landesbanken, ιδιαίτερα λόγω του κλίματος αβεβαιότητας που συνεχίζει να κυριαρχεί για την έκθεσή τους σε ομόλογα των ασθενέστερων οικονομιών της Ευρωζώνης, αφού έχουν ήδη επωμισθεί μεγάλες ζημίες από τη χρηματοπιστωτική κρίση λόγω άστοχων επενδύσεων. Η Ε.Ε. έχει ζητήσει να αλλάξει το ιδιοκτησιακό καθεστώς της WestLB μέχρι τα τέλη του 2011.
Ο κ. Κάμπετερ δήλωσε χθες στην FT ότι κάποιες από τις επτά περιφερειακές τράπεζες δέχονται πιέσεις ώστε να επιταχύνουν τις διαδικασίες ενοποίησης των δυνάμεών τους, τονίζοντας πως «πλέον δεν έχουν άλλη επιλογή». Σενάρια για συγχώνευση τραπεζών έχουν κυκλοφορήσει για τις Helaba και Landesbank Berlin, ενώ οι HSH Nordbank, LBBW, WestLB και BayernLB κατέφυγαν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση για να εξασφαλίσουν έκτακτα κεφάλαια στήριξης.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_29/09/2010_416655

28.9.10

Tι μπορεί να μάθει ο πρόεδρος Bernanke από τον καθηγητή Bernanke

Αυτό μόλις ήρθε από το Εθνικό Γραφείο Οικονομικών Ερευνών: Η Μεγάλη Ύφεση έληξε επίσημα τον Ιούνιο του 2009. Παρά την επίσημη λήξη της ύφεσης, μια ουσιαστική οικονομική ανάκαμψη δεν έχει ξεκινήσει ακόμη.

Ακόμη και με τεράστια Κεϋνσιανή επαναδραστηριοποίση, η οικονομική ανάπτυξη ήταν πολύ ασθενέστερη από την τυπική ανάκαμψη που ακολουθεί μια ύφεση. Ενώ ορισμένες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα έχουν δημιουργηθεί τους τελευταίους μήνες, δεν υπάρχει καμία δυναμική που να προωθεί το σύνολο της αγοράς εργασίας, και η ανεργία ενδέχεται να συνεχίσει να βρίσκεται στα σημερινά επίπεδα για αρκετό καιρό ακόμα. Οι ΗΠΑ έχουν χάσει στην πραγματικότητα περισσότερες θέσεις απασχόλησης από αυτές που έχουν δημιουργήσει από τον Ιούνιο του 2009, όταν η ανάκαμψη άρχισε επίσημα.

Το real estate συνεχίζει επίσης να αποτελεί τροχοπέδη για την οικονομία. Ακόμα κι αν οι τιμές των κατοικιών είναι αρκετά κάτω από τα επίπεδα του 2007 και τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, η αγορά αστικών ακινήτων κατρακυλά μετά την εκπνοή των φοροαπαλλαγών για τους αγοραστές πρώτης κατοικίας την 30 Απριλίου. Οι φόβοι για περαιτέρω διάβρωση στις τιμές των ακίνητων μπορεί να κρατήσουν αγοραστές στο περιθώριο.

Από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ανθεκτική οικονομία των ΗΠΑ έχει ανακάμψει σχετικά γρήγορα από κάθε ύφεση. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, όσο βαθύτερη ήταν η ύφεση, τόσο πιο ισχυρή ήταν η ανάκαμψη. Τώρα όμως δεν έχουμε ανάκαμψη που μπορεί να δημιουργήσει ένα σημαντικό αριθμό ιδιωτικών θέσεων εργασίας.

Μετά την ύφεση του 1973, μιας από τις βαθύτερες μεταπολεμικές υφέσεις, που προκλήθηκε από την ταχεία και σημαντική αύξηση στις τιμές του πετρελαίου του από τον ΟΠΕΚ, η οικονομία των ΗΠΑ χρειάστηκε επτά τρίμηνα από την έναρξη της ύφεσης ώστε να φτάσει και πάλι τα προ της ύφεσης επίπεδα του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Τώρα βρισκόμαστε στα 10 τρίμηνα από την αρχή της Μεγάλης Ύφεσης, και προ της ύφεσης οικονομικό επίπεδο είναι ένα μακρινό όνειρο.

Είναι σαφές ότι η Μεγάλη Ύφεση ήταν διαφορετική. Οι πιο πρόσφατες υφέσεις ήταν συνέπεια της αυστηρής νομισματικής πολιτικής. Σε μια τέτοια ύφεση, θα μπορεί κανείς να προκαλέσει ζήτηση χαλαρώνοντας τη νομισματική πολιτική. Όχι αυτή τη φορά. Η οικονομική κρίση και η συντριβή των subprime δανείων ήταν οι καταλύτες για τη Μεγάλη Ύφεση, και οι αλλαγές στη νομισματική πολιτική από μόνες τους δε θα μας βγάλουν από αυτήν.

Παρά τα τρισεκατομμύρια των κρατικών δαπανών στις ΗΠΑ και ένα τεράστιο εθνικό χρέος, ο πληθωρισμός παρέμεινε παράξενα ήμερος. Ο χαμηλός πληθωρισμός και η αργή ανάπτυξη είναι ανησυχητικά και μπορεί να σημαίνουν ότι «η οικονομία απέχει ελάχιστα από το να βυθιστεί στον αποπληθωρισμό όπως η Ιαπωνία,» σύμφωνα με τον Steven Ricchiuto, επικεφαλής οικονομολόγο της Mizuho Securities.

Μαθήματα από τη «χαμένη δεκαετία» της Ιαπωνίας

Η λεγόμενη «χαμένη δεκαετία» της Ιαπωνίας θα μπορούσε να είναι μια τέλεια αναλογία για τα τωρινά οικονομικά δεινά της Αμερικής. Με τον ίδιο τρόπο που η οικονομική κρίση στις ΗΠΑ προκλήθηκε από την κατάρρευση της φούσκας ακινήτων το 2007, η ιαπωνική οικονομική δυσπραγία πυροδοτήθηκε από την έκρηξη της φούσκας παγίων ακίνητης περιουσίας στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Η ιαπωνική κυβέρνηση και η κεντρική τράπεζα επιχείρησαν να ασχοληθούν με τα συμπτώματα και όχι την αιτία της κρίσης. Ενώ η απάντηση της Ιαπωνίας στην έκρηξη της φούσκας ακινήτων επέτρεψε στην ιαπωνική οικονομία να αυξάνεται σε όλη τη δεκαετία του 1990, ο ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ ήταν οδυνηρά χαμηλός-κατ ΄ουσίαν, 1% ετησίως- και οδήγησε σε οικονομική στασιμότητα. Με το να μην δρα με τόλμη και να μην αντιμετωπίζει τις βαθύτερες αιτίες του προβλήματος, η αργή ανάπτυξη και ο χαμηλός πληθωρισμός ήταν εξασφαλισμένα. Αλλά ήταν η σωστή συνταγή για τα δεινά της Ιαπωνίας;

Ο Bernanke, ένας σεβαστός εμπειρογνώμων σχετικά με το Μεγάλο Κράχ, δημοσίευσε ένα έγγραφο στο τέλος του 1999, ενώ ήταν πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Princeton, με επίκεντρο την οικονομία της Ιαπωνίας τη δεκαετία του 1990. Ο τίτλος του άρθρου και μόνο- «Ιαπωνική Νομισματική Πολιτική: Μια περίπτωση αυτοπαράλυσης;», δίνει κάποια εικόνα για το τι είδε ως αιτία και ως αποτέλεσμα των οικονομικών δεινών της Ιαπωνίας.

Μια δεκαετία αδύναμης ανάπτυξης μπορεί να έχει τεράστια σωρευτική επίδραση. Στην κριτική του καθηγητή Bernanke προς την ιαπωνική οικονομία για τη δεκαετία του 1990, ο ίδιος υπολογίζει ότι αν η Ιαπωνία είχε ένα ποσοστό αύξησης του ΑΕΠ, προσαρμοσμένου στον πληθωρισμό ή πραγματικό, της τάξης του 2,5% από το 1991-99, παρά το ρυθμό του 0,9 τοις εκατό που όντως είχε επιτύχει, το ΑΕΠ της χώρας «το 1999 θα ήταν 13,6 τοις εκατό υψηλότερο» από αυτό που πραγματικά ήταν. Δεδομένου του μεγέθους της ιαπωνικής οικονομίας, τότε η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο, κάτι τέτοιο θα είχε τεράστιο θετικό αντίκτυπο εντός και εκτός Ιαπωνίας. Όπως, όπως σίγουρα θα επισήμανε και ο καθηγητής Bernanke, το να υπολογίσει κανείς την επίδραση των υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης είναι πολύ πιο εύκολο από το να λάβει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να δημιουργηθεί.

Η συνταγή πληθωρισμός

Έτσι, αν η οικονομία των ΗΠΑ είναι σήμερα σε μια κατάσταση παρόμοια με της Ιαπωνίας μια δεκαετία πριν, τι θα πρότεινε ο καθηγητής; Πληθωρισμό! Ο Bernake του 1999 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Τράπεζα της Ιαπωνίας θα έπρεπε να έχει ανακοινώσει «ένα στόχο της τάξης του 3&-4& για τον πληθωρισμό επί σειρά ετών».

Η φυσιολογική αντίδραση στον πληθωρισμό είναι ότι θα πρέπει να διατηρείται περιορισμένος, σε χαμηλό επίπεδο. Οι καταστροφικές συνέπειες της διαρκούς αύξησης των τιμών είναι καλά τεκμηριωμένες. Αλλά είναι πιθανό ότι ο υψηλότερος πληθωρισμός θα ενισχύσει ουσιαστικά την οικονομία; Ο πληθωρισμός αυξάνει την ονομαστική αξία των περιουσιακών στοιχείων σε δολάρια, ενώ η ονομαστική αξία του χρέους σε δολάρια παραμένει η ίδια. Καθώς οι μισθοί και οι τιμές αυξάνονται, το βάρος του χρέους μειώνεται. Είναι σαφές ότι οι κάτοχοι του εν λόγω χρέους είναι χαμένοι, καθώς η αύξηση των τιμών διαβρώνουν την «πραγματική» αξία των συμμετοχών τους, αλλά αυτό ίσως να είναι προτιμητέο από τη μακροπρόθεσμη οικονομική δυσπραγία. Τα άτομα και οι εταιρείες θα ήταν απρόθυμες να κρατάνε τα χρήματά τους στην άκρη κατά τη διάρκεια μια περίοδο σταθερού πληθωρισμού. Αντ ΄αυτού, θα τα ξοδέψουν ή θα τα επενδύσουν. Η ‘ανάφλεξη’ του πληθωρισμού είναι μια επικίνδυνη επιχείρηση και είναι κατανοητό το γεγονός ότι λίγοι κεντρικοί τραπεζίτες θα έχουν την αποφασιστικότητα να επιχειρήσουν κάτι τέτοιο.

Μια δεκαετία αφού ο καθηγητής Bernake δημοσίευσε το άρθρο του, ο Διοικητής της Τράπεζα της Ιαπωνίας Masaaki Shirakawa, μιλώντας στη Νέα Υόρκη τον Απρίλιο του 2009, αναγνώρισε τις εντυπωσιακές ομοιότητες μεταξύ της Ιαπωνίας τη δεκαετία του 1990 και των ΗΠΑ από το 2007. Ο Shirakawa προειδοποίησε ότι «οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να εισέρχονται στη δική τους εκδοχή του «μιας χαμένης…όχι απαραίτητα δεκαετίας». Με το πλεονέκτημα της απόστασης, ο Shirakawa αναγνώρισε ότι οι προκάτοχοί του στη BOJ δεν συμπεριφέρθηκαν γρήγορα και αποφασιστικά, όπως ήταν υποχρεωμένοι να πράξουν για  να αποφευχθεί η οικονομική στασιμότητα που έρχεται με τη χαμηλή ανάπτυξη και τον αποπληθωρισμό.

Στην εργασία του το 1999 ο καθηγητής Bernanke αντικρούει το επιχείρημα που προέβαλε η Τράπεζα της Ιαπωνίας τότε, ότι απλά η διατήρηση χαμηλών επιτοκίων για μεγάλο χρονικό ήταν μια νομισματική πολιτική που θα οδηγούσε σε οικονομική ανάπτυξη. Όπως ο ίδιος επεσήμανε τότε, «τα χαμηλά ονομαστικά επιτόκια μπορεί να είναι εξίσου σημάδι του αναμενόμενου αποπληθωρισμού όσο και της νομισματικής χάλαρωσης».

Σοφή συμβουλή του καθηγητή Bernanke στον πρόεδρο Bernanke.

Ο ρόλος ενός ακαδημαϊκού είναι πολύ διαφορετικός από εκείνο ενός κεντρικού τραπεζίτη. Ενώ ένας ακαδημαϊκός μπορεί να προτείνει πολιτικές που βασίζονται στις θεωρίες, μια κεντρική τράπεζα λαμβάνει μέτρα που θα μπορούσαν να έχουν τεράστιες επιπτώσεις, μερικές φορές πολύ αρνητικές συνέπειες. Ο καθηγητής Bernanke κατάλαβε αυτήν την πρόκληση και παρότρυνε την Ιαπωνία να ακολουθήσει μια ‘Ρουσβελτιανή επίλυση’ αναφορικά με τη στασιμότητα της οικονομίας της. Αν και ο καθηγητής Bernanke αναγνώρισε ότι πολλά από τα προγράμματά του Franklin D. Roosevelt δεν λειτούργησαν όπως αναμενόταν, επαίνεσε την αποφασιστικότητα και προθυμία του FDR «να κάνει ό, τι ήταν απαραίτητο για να κινηθεί και πάλι η χώρα».

Ο Κυβερνήτης Shirakawa έθεσε την πρόκληση στους Αμερικανούς, και ενδεχομένως στον πρόεδρο Bernanke, να θυμηθούν «πως οι τολμηρές δράσεις δεν κρίνονται [πάντα] τολμηρές αργότερα.» Ας ελπίσουμε ότι ο πρόεδρος Bernanke θα δεχτεί τη συμβουλή του Διοικητή Shirakawa και του καθηγητή Bernanke. Είναι σαφές ότι χρειαζόμαστε μια στιγμή ‘Ρουσβελτιανή επίλυση’ για την αναθέρμανση της αμερικανικής οικονομίας.

O Aquila είναι partner στο Mergers & Acquisitions Group of Sullivan & Cromwell LLP.
http://www.capital.gr/businessweek/articles.asp?id=1054039 

Vazquez: Μεγάλος ασθενής η ελληνική οικονομία

"Η ελληνική οικονομία είναι ο μεγάλος ασθενής. Βρίσκεται υπό παρακολούθηση και ακόμη δεν έχει βρεθεί το φάρμακο της άμεσης θεραπείας. Η κυβέρνηση εφαρμόζει πολύ σκληρά μέτρα, τα οποία είναι προ τη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο ο δρόμος προς την έξοδο από το τούνελ είναι ακόμη μακρύς". Αυτό τόνισε κατά τη διάρκεια του Banking Money Conference 2010 ο κ. Aryam Vazquez, ο οποίος είναι αντιπρόεδρος των αναλυτών για τις αγορές της Wells Fargo.

Ερωτηθείς για το πότε η Ελλάδα θα είναι έτοιμη να επιστρέψει τις αγορές με στόχο να δανειστεί από αυτές, απάντησε ότι είναι πάρα πολύ νωρίς να γίνει μια τέτοια συζήτηση.

Στη συνέχεια, τον λόγο πήραν οι κ. Γ. Χατζηνικολάου, διευθύνων σύμβουλος και αντιπρόεδρος της Τ Bank, Δ. Παρασκευάς, δικηγόρος από το δικηγορικό γραφείο Ηλεία Παρασκευά, και Δ. Τσομόκος, καθηγητής χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Βασικό θέμα συζήτησης στο πάνελ όπου συμμετείχαν ήταν "Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα στη μετά ΔΝΤ εποχή".

Ο κ. Τσομόκος υποστήριξε ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, μολονότι δεν επένδυσε σε τοξικά προϊόντα, έχει επηρεαστεί αρνητικά από το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας και όσο οι αγορές χρήματος και κεφαλαίου παραμένουν κλειστές για τις τράπεζες δεν μπορούμε να πούμε πως αυτές είναι υγιείς.

Υποστήριξε ότι η διαχείριση της κρίσης τους πρώτους μήνες ήταν σε ορισμένα σημεία ατυχής, καθώς προκαλέσαμε αποσταθεροποίηση των προσδοκιών.

Με περιγραφές του τύπου ότι η ελληνική οικονομία είναι σαν τον Τιτανικό.

Για τις συγχωνεύσεις ο κ. Τσομόκος είπε ότι δεν αποτελούν μονόδρομο, ενώ θεωρεί κλειδί για την επιτυχία του τραπεζικού συστήματος τη μη χειραγώγησή του από το κράτος.

Κλείνοντας ο κ. Τσομόκος είπε ότι πρέπει να υπάρξει recapitalization των ελληνικών τραπεζών και άμεση ενίσχυση της πιστωτικής επέκτασης.

Ο κ. Παρασκευάς, από την πλευρά του, αναφέρθηκε στο κρίσιμο θέμα επαναπατρισμού κεφαλαίων, τονίζοντας ότι ο νόμος που ψηφίστηκε από την ελληνική βουλή για το θέμα δεν διευκολύνει προς αυτήν την κατεύθυνση.

Πρώτον, στον νόμο αναφέρεται ρητά πως για να φέρει κανείς τα κεφάλαιά του πίσω στην Ελλάδα πρέπει να υπάρχουν στο όνομά του.

Σύμφωνα με τον κ. Παρασκευά, τα περισσότερα κεφάλαια βρίσκονται εκτός Ελλάδος, σε off shore εταιρίες.

Δεύτερον, ο νόμος ορίζει πως οι διατάξεις του αφορούν στα μετρητά και ο κ. Παρασκευάς είπε ότι όσοι διαθέτουν μεγάλες περιουσίες έχουν πολύ λίγα μετρητά και οι επενδύσεις τους έχουν γίνει σε ομόλογα, σε μετοχές, σε hedge funds και σε εμπορεύματα.

"Και να είχαν πρόθεση να ρευστοποιήσουν, δεν τους αρκεί το χρονικό διάστημα μέχρι να πάρουν τα κεφάλαια στο χέρι τους".

Τρίτον, το ελληνικό δίκαιο, σύμφωνα με τον ίδιο, η φοροδιαφυγή έχει ταυτιστεί με το ξέπλυμα χρήματος. "Από νομική πλευρά, θεωρώ ότι θα ήταν ανόητος κάποιος που θα έφερνε τα κεφάλαιά του, καθώς θα ομολογούσε ότι μπορεί να συμμετέχει σε ξέπλυμα χρήματος".

Καταλήγοντας ο κ. Παρασκευάς είπε ότι η αποτυχία του εγχειρήματος του επαναπατρισμού κεφαλαίων θεωρείται σχεδόν δεδομένη.

Παίρνοντας τον λόγο ο κ. Χατζηνικολάου, υπογράμμισε την ανάγκη ότι η χώρα χρειάζεται ανάπτυξη, άρα ένα υγιές τραπεζικό σύστημα.

Αυτό πρέπει να βρει νέες πηγές χρηματοδότησης, προκειμένου να ενισχύσει με ρευστότητα την ελληνική οικονομία και την αγορά, ενώ για τις συγχωνεύσεις υποστήριξε πως δεν φέρνουν πάντα το θεμιτό αποτέλεσμα.

http://www.euro2day.gr/news/market/123/articles/605579/Article.aspx

AngloGold: Θα συνεχιστεί το ράλι στον χρυσό

Πρόβλεψη για συνέχιση του ράλι στην τιμή του χρυσού διατύπωσε ο διευθύνων σύμβουλος της AngloGold Ashanti, της τρίτης μεγαλύτερης μεταλλευτικής εταιρείας χρυσού στον κόσμο.

Όπως υποστήριξε ο κ. Mark Cutifani, η τιμή του χρυσού θα καταγράφει ετήσια ενίσχυση της τάξεως των 70-100 δολαρίων ανά ουγκιά μέσα στην επόμενη πενταετία.
Επισημαίνεται ότι η τιμή spot του χρυσού βρέθηκε σε νέο ιστορικό ρεκόρ, στα 1.300 δολάρια ανά ουγκιά την Δευτέρα.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/605638/ArticleNewsWorld.aspx

S&P/C-S: Αύξηση τιμών οικιών 0,6% στις ΗΠΑ

Ο δείκτης τιμών κατοικιών S&P/Case-Shiller εμφάνισε ανέλπιστη αύξηση 0,6% τον Ιούλιο στις ΗΠΑ, σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα.

Στο 12μηνο, ο δείκτης ενισχύθηκε 3,2%.

Οι αναλυτές περίμεναν ότι ο δείκτης, που καταγράφει τις μεταβολές στις αξίες οικιών 20 μητροπολιτικών περιοχών των ΗΠΑ, θα εμφανίσει μηνιαία πτώση 0,10%.

Τον Ιούνιο ο δείκτης είχε ενισχυθεί 0,28% σε μηνιαία βάση.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/605654/ArticleNewsWorld.aspx

Αντίθετη η Γερμανία στην επέκταση των σχεδίων διάσωσης στην Ευρωζώνη

Η Γερμανία δεν πρόκειται συμφωνήσει στην επέκταση των μέτρων στήριξης της Ευρωζώνης, ανέφερε σε δηλώσεις της η Γερμανίδα Καγκελάριος Α. Μέρκελ.

Οι δηλώσεις της Γερμανίδας Καγκελαρίου έρχονται την ώρα που τέσσερις διακεκριμένοι οικονομολόγοι, έχοντας τη στήριξη πολιτικών προσωπικοτήτων της Ευρώπης, προτείνουν τη μονιμοποίηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (European Financial Stability Facility) - που συστάθηκε με απόφαση της ΕΕ τον περασμένο Μάιο - και τη χορήγηση από αυτό δανείων με χαμηλό επιτόκιο στις χώρες της Ευρωζώνης που έχουν μεγάλα ελλείμματα.
Μεταξύ των τεσσάρων οικονομολόγων που υπογράφουν την πρόταση, η οποία δημοσιεύεται με τη μορφή άρθρου στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας Financial Times, είναι ο κ. Tommaso Padoa-Schioppa, Πρόεδρος του Ομίλου "Notre Europe" και Σύμβουλος του Πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου. Οι άλλοι τρεις είναι ο κ. Peter Bofinger, καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ, ο κ. Henrik Enderlein, καθηγητής στη Σχολή Διακυβέρνησης Hertie του Βερολίνου και ο κ. Andre Sapir, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Libre των Βρυξελλών.
Η Μέρκελ πρόσθεσε ότι χρειάζονται «άλλες διαδικασίες» για τις ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την εξυπηρέτηση των χρεών τους, σύμφωνα με όσα αναφέρει το Reuters.
Όταν η Γερμανίδα καγκελάριος αναφέρεται σε «άλλες διαδικασίες» εννοεί αυτά που έγραψε προ ημερών ο υπουργός Οικονομικών Β.Σόιμπλε, σε επιστολή του προς τους Ευρωπαίους ομολόγους του.
Ο κ. Σόιμπλε πρότεινε την αναστολή καταβολής των πόρων από το Αγροτικό και Περιφερειακό Ταμείο της ΕΕ για τις χώρες που συστηματικά παραβιάζουν τους κανόνες περί ελλειμμάτων και χρέους, καθώς και την αναστολή των δικαιωμάτων ψήφου τους στο Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών (Ecofin).
Ο κ. Σόιμπλε επιμένει εξάλλου ότι οι κυρώσεις πρέπει να έχουν «αυτόματο» χαρακτήρα. Η ψηφοφορία των χωρών της ΕΕ στα θέματα αυτά πρέπει να υπακούει σε μια «αντεστραμμένη ειδική πλειοψηφία», δηλαδή, οι κυρώσεις να εφαρμόζονται, εκτός αν αντιτάσσεται σ' αυτές μια πλειοψηφία χωρών.

reporter

Έκκληση για τη μονιμοποίηση του μηχανισμού διάσωσης και ελεγχόμενες χρεοκοπίες

Να γίνει ο μηχανισμός διάσωσης των χωρών μελών της Ευρωζώνης μόνιμος, ζητούν με άρθρο τους που δημοσιεύεται στους Financial Times ο καθηγητής του Würzburg University Peter Bofinger, ο καθηγητής του Hertie School of Governance Henrik Enderlein, ο πρόεδρος του think-tank Notre Europe και σύμβουλος του πρωθυπουργού Tommaso Padoa-Schioppa και ο καθηγητής του Université Libre de Bruxelles André Sapir. Η πρότασή τους, μάλιστα, έχει τη στήριξη των Jacques Delors, Joschka Fischer, Romano Prodi και Guy Verhofstadt.

Όπως εξηγούν, ο μηχανισμός EFSF που δημιουργήθηκε το καλοκαίρι θα πρέπει να γίνει μέρος της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και μόνιμο εργαλείο της Ένωσης.

«Με δεδομένο ότι οι εθνικές οικονομικές και δημοσιονομικές πολιτικές στις χώρες με ελλείμματα και πλεονάσματα είναι περιορισμένες και με δεδομένο ότι οι σημαντικές οικονομικές, χρηματοοικονομικές και κοινωνικές εντάσεις ενδέχεται να απειλήσουν ή να καταστρέψουν την Ευρωζώνη, απαιτείται μία ευρωπαϊκή λύση. Στην πραγματικότητα, έχει ήδη βρεθεί. Τώρα, πρέπει να γίνει μόνιμη», γράφουν στο άρθρο.

«Η ενεργοποίηση του EFSF θα πρέπει να είναι το πρώτο βήμα. Η Ευρωζώνη χρειάζεται μακροπρόθεσμες λύσεις. Το ισχύον πλαίσιο περιορίζει τη λειτουργία του EFSF σε τρία χρόνια. Όμως, το πρόσφατο παρελθόν έχει δείξει ότι τα σοκ των αγορών είναι ένα αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο και ότι ενδέχεται να επηρεάζουν την Ευρωζώνη άσχετα από τη δημοσιονομική πειθαρχία των μελών της και ότι μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη χρηματοοικονομική σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής και ακόμα και το ευρώ», εξηγούν.

Μάλιστα, στο πλαίσιο της απόφασης για τη μονιμοποίηση του μηχανισμού διάσωσης, οι ακαδημαϊκοί ζητούν να συμπεριληφθεί σε αυτόν και μία ελεγχόμενη διαδικασία αναδιάρθρωσης χρέους για τις χώρες που είναι αφερέγγυες.

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=87486

_____________________________________

Πίεση...
και βέβαια, έμμεση προειδοποίηση ότι το πρόβλημα δεν λύνεται...

Διαφωνούν Γαλλία και Γερμανία για την αυτόματη επιβολή κυρώσεων σε χώρες με ελλείμματα

Άμεση ήταν η αντίδραση της Γαλλίας στη γερμανική έκκληση για την αυτόματη επιβολή κυρώσεων στις χώρες μέλη της Ευρωζώνης με υψηλά χρέη και ελλείμματα.

Η επιβολή κυρώσεων παραμένει μια πολιτική απόφαση, τόνισε η γαλλίδα υπουργός Οικονομικών, Christine Lagarde. «Δεν μπορούμε να βάλουμε την πολιτική δύναμη στην άκρη. Θα πρέπει να υπάρξει μια κάποια αμεσότητα στις κυρώσεις, αλλά το ερώτημα θα πρέπει να επιστρέψει στους πολιτικούς. Αυτή είναι η γαλλική θέση», είπε.

Οι Γερμανοί ζητούν οι κυρώσεις τις οποίες προτείνει η Κομισιόν για τα δημοσιονομικά απείθαρχα κράτη να επιβάλλονται αυτόματα, εκτός και εάν μπλοκάρονται από ικανή πλειοψηφία, την οποία ασφαλώς ελέγχουν οι μεγαλύτερες χώρες, οι οποίες έχουν και περισσότερες ψήφους. Η Γαλλία ζητά ένα σύστημα του τύπου «μία χώρα-μία ψήφος», ώστε να περιορίσει τη γερμανική επιρροή.

Σημειώνεται ότι και κατά τη δεκαετία του 1990, η γερμανική προσπάθεια για την αυτόματη επιβολή προστίμων στις χώρες με υψηλά ελλείμματα είχε ναυαγήσει εξαιτίας της αντίδρασης τωνΓάλλων.

Πάντως, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Jean-Claude Trichet, τάσσεται υπέρ της επιβολής αυστηρότερων κανόνων στην Ευρωζώνη. Μιλώντας σε επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου χθες, ζήτησε «περισσότερη φιλοδοξία» στην ενίσχυση των κανόνων.

Ο Ευρωπαίος επίτροπος Olli Rehn δήλωσε ότι σκοπεύει να προτείνει νόμο για την αυστηρότερη εφαρμογή των κανόνων της Ευρωζώνης, στον οποίο θα περιλαμβάνεται η «ημι-αυτόνομη» τιμωρία των χωρών που αγνοούν τα όρια για το χρέος ή το έλλειμμα.

Ο Rehn είπε ότι έχει τη στήριξη των υπουργών Οικονομικών και η ΕΕ στοχεύει να έχει συμφωνήσει για την αναμόρφωση του συστήματος κανόνων έως τα τέλη του Οκτωβρίου. Πάντως, εάν η πρόταση γίνει ευρωπαϊκός νόμος, οι κυρώσεις δεν θα αρχίσουν να επιβάλλονται νωρίτερα από το 2012.

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=87483

___________________________

Συνεχίζεται η πίεση στην Γερμανία...

Μετά τον πανικό σταθεροποίηση στα CDS των ομολόγων Ιρλανδία (515 μ.β.) Πορτογαλία(460μ.β.) και Ελλάδα(825.β.)

Η επιτυχημένη δημοπρασία εντόκων στην Ισπανία επανέφερε την σταθερότητα στις αγορές ομολόγων όπου είχε παρατηρηθεί εκτόξευση των CDS.
Συγκεκριμένα οι  ανησυχίες για την κατάσταση της Ιρλανδίας και η εντεινόμενη φημολογία ότι η χώρα μπορεί να προσφύγει σε μηχανισμό στήριξης τύπου Ελλάδος έχει εκτροχιάσει τα CDS το ασφάλιστρο έναντι ρίσκου χώρας στα ομόλογα. Ταυτόχρονα οι προιδοποιήσεις της S&P ότι κινδυνεύει η πιστοληπτική διαβάθμιση της Ισπανίας και Ιρλανδίας προκαλούν τριγμούς στις αγορές και εκτοξεύουν το ασφάλιστρο έναντι ρίσκου χώρας.


Ήδη από αργά χθες το απόγευμα αλλά και σήμερα παρατηρούνται μαζικές αγορές CDS συμβάλλοντας στην μεγάλη άνοδο του παραγώγου των ομολόγων.
Το CDS της Ιρλανδίας στις 560 μονάδες βάσης που αποτελεί νέο ιστορικό υψηλό  της Πορτογαλίας 480 μονάδες βάσης Ισπανίας 243 μονάδες βάσης και Ελλάδος 835 μονάδες βάσης.
Οι μεγάλες πιέσεις ασκούνται κατά κύριο λόγο στην Ιρλανδία και Πορτογαλία.
Η κατάσταση εμπνέει ανησυχίες στους επενδυτές….
Απόρροια των ανησυχιών είναι η πίεση που ασκείται στο ευρώ που σημείωσε χαμηλό ημέρας στα 1,3387 δολάρια.
Ωστόσο αργότερα λόγω και των επιτυχημένων δημοπρασιών που πραγματοποιήθηκαν ειδικά στην Ισπανία με έντοκα τα CDS άρχισαν να υποχωρούν.
Η απόδοση του 6μηνου εντόκου στην Ισπανία στο 1,18% από 1,04% προηγουμένως και του 3μήνου στο 0,69% από 0,62%.
Η επιτυχημένη έκδοση συνέβαλλε στο κλείσιμο των CDS στην Ελλάδα 825 μονάδες βάσης, Πορτογαλία 460 μονάδες βάσης και Ιρλανδία 515 μονάδες βάσης.

www.bankingnews.gr

FT: Η Ελλάδα έχει χρόνο να ανακάμψει - Σε δυσκολότερη θέση Ιρλανδία, Πορτογαλία

Για αρκετούς μήνες οι επενδυτές “ζύγιζαν” την πιθανότητα ενδεχόμενης αναδιάρθρωσης χρέους από την Ελλάδα. Τώρα, οι πιθανότητες έχουν αρχίσει να εξετάζονται τόσο και για την Ιρλανδία όσο και την Πορτογαλία, με τις ανησυχίες να φτάνουν και για τις δύο χώρες αυτές της Ελλάδας.
Σύμφωνα με τους Financial Times, οι αναλυτές της Tullett Prebon και HSBC, Lena Komileva και Steven Major αντίστοιχα, οι πιθανότητες αναδιάρθρωσης χρέους από τις τρεις χώρες είναι πολύ σημαντικές. Αυτό σημαίνει ότι η ευρωζώνη μπαίνει σε μία περίοδο εξαιρετικής δυσκολίας, προσπαθώντας να περιορίσει αυτές τις πιθανότητες για την περιφέρεια της.
Η απάντηση μπορεί να βρεθεί σ' αυτό που ονομάζεται “μαλακή αναδιάρθρωση” ( soft restructuring), η οποία δεν είναι τεχνική χρεοκοπία, η οποία μπορεί να πλήξει τους επενδυτές, αλλά είναι ένα είδος επαναδιαπραγμάτευσης των όρων των ομολόγων. Πολλοί επενδυτές θεωρούν ότι η Ελλάδα θα ακολουθήσει αυτήν την πορεία, επιμηκύνοντας την περίοδο λήξεις των βραχυπρόθεσμων ομολόγων. Αυτή η προοπτική βέβαια είναι και στο τραπέζι και για την Πορτογαλία και για την Ιρλανδία, πολύ περισσότερο μάλιστα από ότι είναι για την Ελλάδα, η οποία έχει κερδίσει χρόνο μετά την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης το Μάιο, ο οποίος καλύπτει τη χώρα μέχρι και το 2013. Σε ό,τι αφορά αυτές τις δύο χώρες μάλιστα, οι επενδυτές θεωρούν ότι αν δεν υπάρξει άμεση ανάκαμψη ή αν δεν γίνουν οι απαραίτητες δημοσιονομικές διορθώσεις, αυξάνονται οι πιθανότητες αναδιάρθρωσης των χρεών τους.
Σύμφωνα με τον Marco Annunziata της UniCredit η Ελλάδα έχει κάνει εντυπωσιακή πρόοδο μέχρι τώρα, ενώ έχει αρκετούς μήνες περιθώριο να αποδείξει ότι έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Γι' αυτό το λόγο, η μεγαλύτερη πιθανότητα είναι να προχωρήσει σε επιμήκυνση του χρέους, ώστε να πάρει κι άλλο χρόνο, παρά μία αναδιάρθρωση, οι συνέπειες της οποίας δεν μπορούν να υπολογιστούν. Ωστόσο, πιθανή τέτοια κίνηση είναι απίθανο να συμβεί φέτος. Υπάρχει χρόνος μέχρι και το Μάιο του 2013.
Επιπλέον, οι Financial Times επικαλούνται δηλώσει Έλληνα αξιωματούχου, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι έχει προταθεί η λύση της χρεοκοπίας, ωστόσο είναι πολύ δύσκολο να αποφασιστεί. Εάν δε γίνει σωστά μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα. Μάλιστα, επισήμανε ότι προτεραιότητα της Ελλάδας είναι οι δομικές μεταρρυθμίσεις που μπορούν να οδηγήσουν την οικονομία σε έξοδο από την κρίση.

www.bankingnews.gr 
 
______________________________
Κατά μία έννοια, διαβάζω: "ΔΝΤ για Ιρλανδία και Πορτογαλία"... άλλωστε τώρα που έχουν μπει οι Έλληνες, είναι πιο εύκολο... το πειραματόζωο ζει ακόμα οπότε η θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί!

Μπαίνουν οι τράπεζες στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής

Συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και τραπεζιτών για την τόνωση της ρευστότητας στην αγορά αλλά και τα μέτρα με τα οποία θα επιχειρηθεί να παταχθεί η φοροδιαφυγή, ανακοίνωσαν οι υπουργοί Οικονομικών, Περιφερειακής Ανάπτυξης και το Προεδρείο της Ένωσης Ελλήνων Τραπεζιτών.
Συγκεκριμένα ανακοίνωσαν τους πέντε άξονες της συμφωνίας που είναι οι εξής:
1) Θα υπάρξουν συγκεκριμένα σχέδια διάχυσης της ρευστότητας που θα προκύψει από το πακέτο εγγυήσεων της κυβέρνησης των 25 δισ. τα οποία θα επιβλέπονται τόσο από την Τράπεζα της Ελλάδος όσο και από τους εκπροσώπους του δημοσίου στις τράπεζες.
2) Οι τράπεζες θα συμμετέχουν στη διαδικασία της περαίωσης παρέχοντας δάνεια στις επιχειρήσεις για να πληρώσουν το ποσό, ενώ θα ενεργοποιηθούν άμεσα οι σχετικές δυνατότητες που δίνονται μέσω του Ταμείου Εγγυοδοσίας.
3) Οι τράπεζες θα μετέχουν στο νέο φορολογικό νόμο, δηλαδή συμφώνησαν στην άμεση δημιουργία επαγγελματικών λογαριασμών (ενός για κάθε επιχείρηση) μέσα από τους οποίους θα διακινούνται υποχρεωτικά όλες οι πληρωμές με αξία μεγαλύτερη από 1500 ευρώ.
4) Σχέδιο για να εξαφανιστεί το ρευστό από την αγορά και όλες οι πληρωμές να γίνονται με ηλεκτρονική κάρτα στην οποία θα είναι ενσωματωμένο το ΑΦΜ του πολίτη (με χρήση της υποδομής των POS).

«Με τον τρόπο αυτό θα έχουμε μία εικόνα του τζίρου στη αγορά, θα είναι πιο εύκολες οι  διασταυρώσεις, ενώ θα εξοικειωθεί και ο πολίτης με τη χρήση χρεωστικής κάρτας», δήλωσε ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Μάλιστα, όπως είπε ο υπουργός, δεν θα είναι απαραίτητη με την κάρτα αυτή η συλλογή αποδείξεων, αφού όλες οι συναλλαγές θα είναι περασμένες στο chip της κάρτας και παράλληλα ο πολίτης θα μπορεί να συλλέγει πόντους που θα του εξασφαλίζουν φορολογικές ελαφρύνσεις.
Στόχος είναι οι ταμειακές μηχανές που υπάρχουν σε επιχειρήσεις και καταστήματα να συνδεθούν με το τραπεζικό σύστημα αλλά και το ΚΕΠΥΟ, ώστε να υπάρχει σαφής εικόνα του ΦΠΑ που εισπράττεται.
5) Οι τράπεζες συμφώνησαν να μετέχουν σε προγράμματα του δημοσίου, όπως τα προγράμματα ενίσχυσης επιχειρήσεων αλλά και ανακυκλούμενων πιστώσεων που γίνονται με τη συνέργεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, «Jeremie» και «Jessica». Επίσης ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε τη μετεξέλιξη του TEMΠΜΕ σε ΕΤEΑΝ (Ελληνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης) το οποίο δεν θα παρέχει μόνο εγγυήσεις, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα, αλλά θα μετέχει και σε επενδυτικά σχέδια επιχειρήσεων.
Ουσιαστικά, ενσωματώνεται σε ένα σχήμα το ταμείο επιχειρηματικότητας που είχε προαναγγείλει η προηγούμενη υπουργός Λούκα Κατσέλη με το υφιστάμενο ΤΕΜΠΜΕ. Ο κ. Χρυσοχοΐδης ανέφερε επίσης ότι φέτος και το 2011 οι τράπεζες θα μετέχουν σε επενδύσεις περίπου 2 δισ. ευρώ του ΕΣΠΑ.
 http://www.capital.gr/News.asp?id=1055194

ΕΚΤ: Προς απόσυρση μέρους των μέτρων στήριξης

Την πρόθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (EKT) να μην ανανεώσει κάποια από τα μέτρα στήριξης, όταν λήξουν στο τέλος του έτους, γνωστοποίησε το μέλος του δ.σ. της, Χουέργκεν Σταρκ.
«Είμαστε στη διαδικασία της σταδιακής απόσυρσης των έκτακτων μέτρων. Αυτή την εβδομάδα και στο τέταρτο τρίμηνο του 2010 θα λήξουν πολλά έκτακτα μέτρα και δεν θα ανανεωθούν», δήλωσε ο ευρωπαίος αξιωματούχος στο περιθώριο συνεδρίου που διοργανώνει η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας.
«Βρισκόμαστε ήδη σε αυτή τη διαδικασία και το τι θα αποφασίσουμε για μετά τις 31 Δεκεμβρίου θα εξαρτηθεί από επικείμενη συνεδρίαση», πρόσθεσε.
Στην συνεδρίασή της την επόμενη εβδομάδα, η ΕΚΤ αναμένεται να αφήσει αμετάβλητο το βασικό παρεμβατικό επιτόκιο στο ιστορικό χαμηλό του 1%, με τους αναλυτές να εκτιμούν ότι δεν θα υπάρξει αλλαγή της πολιτικής αυτής μέχρι το τέλος του 2011.
Πηγή: Reuters 

_______________________

Η αντίστοιχη πρόβλεψη για τη Φεντ έλεγ ότι "θα συρθεί..."

Ιρλανδία: Προειδοποίηση από S&P, Fitch για πιθανή υποβάθμιση

Ανοιχτό το ενδεχόμενο υποβάθμισης της αξιολόγησης της Ιρλανδίας άφησαν σήμερα οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης Standard & Poor's και Fitch Ratings, επικαλούμενοι το υψηλό κόστος για τη διάσωση της Anglo Irish Bank.
Ειδικότερα, η Fitch προειδοποίησε ότι η χώρα θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο υποβάθμισης εκτός και αν πείσει τις αγορές ότι έχει θέσει υπό έλεγχο το τελικό κόστος της διάσωσης της Anglo Irish Bank.
«Δεν μπορώ να παριστάνω ότι η τωρινή αξιολόγηση είναι απολύτως εξασφαλισμένη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επίκειται ή ότι είναι αναπόφευκτη μια αρνητική κίνηση», δήλωσε σε τηλεφωνική του συνέντευξη στο Reuters ο υψηλόβαθμος αναλυτής της Fitch Κρις Πράις.
Νωρίτερα, ο οίκος Standard & Poor's είχε προειδοποιήσει ότι ίσως υποβαθμίσει και πάλι την αξιολόγηση της Ιρλανδίας, λόγω του αυξανόμενου κόστους για την κρατικοποίηση της Anglo Irish.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1873286

___________________________
Το κλισέ λέει "παρανέβηκε το ευρώ"...

Χρεοκόπησε η ιαπωνική τράπεζα Takefuji

Αίτηση υπαγωγής σε καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές υπέβαλε η ιαπωνική τράπεζα Takefuji Corp., η οποία είναι αντιμέτωπη με χρέη ύψους 433,6 δισ. γιεν [JPY=X] Σχετικά άρθρα (5,1 δισ. δολ.).
Όπως έγινε γνωστό, οι μετοχές της θα διαγραφούν από το χρηματιστήριο του Τόκιο στις 29 Οκτωβρίου.
Την είδηση ότι η τράπεζα βρίσκεται κοντά σε χρεοκοπία είχε μεταδώσει χθες η εφημερίδα Nikkei [.N225] Σχετικά άρθρα , με τη διοίκηση να διαψεύδει ωστόσο ότι έχει καταλήξει σε μία τέτοια απόφαση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη κατάρρευση εμπορικής τράπεζας στην Ιαπωνία έως σήμερα.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1873269

Πώς θα αναχαιτιστεί ο οικονομικός εθνικισμός στην Ευρώπη

Του Έλι Κοέν*
Η γερμανική και η γαλλική κυβέρνηση έδωσαν μάχη για να σώσουν την αυτοκινητοβιομηχανία τους κάνοντας γενναίες δημοσιονομικές ενέσεις –γεγονός που αποδεικνύει περίτρανα ότι στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης η κλαδική πολιτική (industrial policy) έχει επιστρέψει δριμύτερη. Στη διάρκεια του περασμένου έτους, ωστόσο, οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας και άλλων κρατών της ΕΕ κινήθηκαν ενάντια μάλλον παρά σε συνεργασία με τους υπόλοιπους όσον αφορά στη δρομολόγηση των πολιτικών τους. Το αποτέλεσμα ήταν ορισμένοι κλάδοι στην Ευρώπη να καταλήξουν να είναι «προστατευόμενοι» την ώρα που άλλοι αφήνονταν στις αφόρητες πιέσεις της αγοράς.
Το ηθικό δίδαγμα είναι ξεκάθαρο: οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πρέπει να συνεργαστούν στη δρομολόγηση της κλαδικής πολιτικής. Αυτό που χρειάζεται, επίσης, να κάνουν είναι να προωθήσουν περισσότερο την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα.
Το προηγούμενο έτος, η γαλλική και η γερμανική κυβέρνηση παρενέβησαν με ενέσεις κεφαλαίων προκειμένου να αντικατασταθούν οι απερχόμενοι μέτοχοι. Στήριξαν την εξασθενημένη ζήτηση επιδοτώντας τις πωλήσεις, παρέχοντας κίνητρα για την έρευνα σε πιο καθαρές μορφές ενέργειας και προστατεύοντας τις θέσεις εργασίας. Αυτά τα προγράμματα ανάκαμψης έχουν ως πρώτη προτεραιότητα το εθνικό συμφέρον, με το επιχείρημα ότι τα χρήματα των φορολογουμένων πρέπει χρησιμοποιηθούν για την υπεράσπιση των εθνικών εταιρειών και εργαζομένων.
Οι γαλλικές αρχές προχώρησαν ένα βήμα παρακάτω δημιουργώντας ένα ταμείο στρατηγικών επενδύσεων (Fonds stratégique d’investissement– FSI), το οποίο έχει στόχο να προστατέψει τα εγχώρια κεφάλαια από τα ληστρικά σχέδια των ξένων επενδυτών. Η μαζική αυτή επιστροφή στις κλαδικές πολιτικές του παρελθόντος και η διστακτικότητα των κυβερνήσεων να επιτρέψουν την κατάρρευση ακόμη και των μη ανταγωνιστικών εταιρειών θα έπρεπε να προκαλούν γενικότερη ανησυχία.
Κρίνοντας από την ανταπόκριση των κυβερνήσεων στην κρίση, δεν θα ήταν παράλογο να σκεφτεί κανείς ότι οι αρχές εποπτείας των αγορών και οι αρχές ανταγωνισμού θα πρέπει να αναλαμβάνουν τα ηνία όταν μια οικονομία είναι σταθερή, ενώ σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης θα πρέπει να δρομολογούνται κλαδικές πολιτικές. Δυστυχώς, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν επιχείρησαν να αντιμετωπίσουν την κρίση με τις συνήθεις πολιτικές, ούτε άδραξαν την ευκαιρία να ενισχύσουν τις αρμοδιότητες των αρχών της ευρωζώνης. Αντ’ αυτού, κάθε κράτος μέλος της ΕΕ προτίμησε να κοιτάξει τον εαυτό της.
Το οπλοστάσιο των κλασικών παρεμβατικών εργαλείων που διαθέτουν τα κράτη μέλη –εγγυήσεις καταθέσεων, αναδιάρθρωση κεφαλαίων των τραπεζών, εγγυήσεις διατραπεζικών δανείων και εξαγορά ταξικών στοιχείων ενεργητικού– υποτίθεται πως θα ενίσχυε την πίστη στην έννοια της ευρωπαϊκής ενότητας. Η αλήθεια, όμως, αποδείχθηκε πολύ διαφορετική: εν τέλει, τα παρεμβατικά μέτρα των κρατών μελών προκάλεσαν στρεβλώσεις και ανωμαλίες τόσο στο βορρά όσο και στον νότο της γηραιάς ηπείρου.
Κατά την αναδιάρθρωση κεφαλαίων των τραπεζών, ορισμένες χώρες υιοθέτησαν πιο αυστηρές πολιτικές ημικρατικοποιήσεων, ενώ άλλες χορήγησαν κεφάλαια διάσωσης με πολύ ριψοκίνδυνους όρους, συνδέοντας την αναδιάρθρωση κεφαλαίων με την ανάπτυξη των πιστώσεων και τον περιορισμό των παράγωγων προϊόντων. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα συνονθύλευμα κατακερματισμένων και επανακρατικοποιημένων χρηματοοικονομικών συστήματων.
Οι αρχές ανταγωνισμού σε χώρες όπως η Βρετανία σώπασαν. Η Γαλλία, το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο αναγκάστηκαν να διασώσουν τη Fortis και την Dexia, εξαιτίας της απουσίας ευρωπαϊκού μηχανισμού διάσωσης εννιαίων χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων.
Στην προσπάθειά της να επανορθώσει για τη ζημιά που προκάλεσε όλη αυτή η βοήθεια στην ανταγωνιστικότητα της ΕΕ, η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Κομισιόν προειδοποίησε ότι δεν είχε άλλη επιλογή από το να «μπλοκάρει» την κρατική βοήθεια –γρήγορα, όμως, ενέδωσε στις κραυγαλέες διαμαρτυρίες των κρατών μελών. Η Ευρώπη θα έπρεπε να έχει χρησιμοποιήσει τη ρυθμιστική της δύναμη για να αντιμετωπίσει τη σύγκρουση ανάμεσα στον συστημικό κίνδυνο και την ανταγωνιστικότητα που συνεπάγεται η παροχή όλων αυτών των έκτατων δημόσιων επιδοτήσεων. Αυτό, όμως, ήταν πρακτικά αδύνατο δεδομένης της αντιφατικής απαίτησης της αρχής ανταγωνισμού σύμφωνα με την οποία όσες εταιρείες λαμβάνουν κεφάλαια στήριξης θα πρέπει να μειώσουν τις πιστώσεις προς τους πελάτες τους.
Ο χειρισμός της υπόθεσης της GM Europe από την Κομισιόν είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κλαδικής παρέμβασης. Αρχικά, η Κομισιόν παρείχε στη γερμανική κυβέρνηση πλήρη ελευθερία αλλά το Βερολίνο, αντί να στηρίξει την Opel, έσπευσε να προστατέψει τις γερμανικές θέσεις εργασίας στηρίζοντας τη Magna –τον δυνητικό Ρωσοκαναδό αγοραστή, έστω και αν αυτό έθετε σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας της Opel στο Βέλγιο και τη Βρετανία.
Οι νομικοί σύμβουλοι της Διεύθυνσης Ανταγωνισμού της Κομισιόν δήλωσαν ότι θα εξετάσουν όλες τις εθνικές απαιτήσεις, ωστόσο, η ανάκαμψη της GM και η αργή υλοποίηση του γερμανικού προγράμματος είχε ως αποτέλεσμα την υπονόμευση της επίλυσης του προβλήματος της Magna. Στη συνέχεια, μετά τις εκλογές του προηγούμενου Οκτωβρίου στη Γερμανία, η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση απέσυρε τη στήριξή της προς τη Magna. Έτσι, η Κομισιόν είχε τη δυνατότητα –ακόμη και πριν ζητηθεί επισήμως η παρέμβασή της– να αποτρέψει την εφαρμογή μέτρων που έρχονταν σε αντίθεση με τη λογική της ενιαίας αγοράς.
Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κυβερνήσεις της ΕΕ στη διαχείριση της χρηματοοικονομικής κρίσης εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το εάν μπορούν να συνυπάρξουν οι εθνικές κλαδικές πολιτικές και οι κανονισμοί ανταγωνισμού της ευρωζώνης. Κατά πάσα πιθανότητα μπορούν, αλλά μόνο εάν οι Ευρωπαίοι εγκαταλείψουν τις πολιτικές ντιρεκτίβες του παρελθόντος και προάγουν την καινοτομία καθώς και πιο ανταγωνιστικές περιβαλλοντικές πολιτικές.
Η διεθνής οικονομική κρίση, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη των αναπτυσσόμενων αγορών, φέρνουν στο προσκήνιο τα χρόνια προβλήματα υπερβάλλουσας παραγωγικής ικανότητας της Ευρώπης. Για να αποτραπεί μια «έκρηξη» στην ενιαία αγορά της ΕΕ, οι αρμόδιοι χάραξης πολιτικής των κρατών μελών θα πρέπει να δρομολογήσουν παράλληλα κλαδικές πολιτικές αναδιάρθρωσης.
Αυτό ισχύει κυρίως για την αυτοκινητοβιομηχανία. Τα καρτέλ «προφανούς κρίσης» του Νταβινιόν, τα οποία κάποτε βοήθησαν στη διαχείριση της ύφεσης στον ευρωπαϊκό κλάδο του χάλυβα, πρέπει να αναβιώσουν επειγόντως. Εάν οι ευρωπαϊκές αρχές δεν λάβουν μέτρα για την αντιμετώπιση της υπερβάλλουσας παραγωγικής ικανότητας στην αυτοκινητοβιομηχανία, είναι σίγουρο ότι θα βιώσουμε μια αναζωπύρωση του προστατευτισμού.
*Ο Έλι Κοέν είναι Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS).
Copyright: Project Syndicate/Europe’s World, 2010.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1872889

Βρετανία: Σε υψηλό εννέα ετών η ανάπτυξη

Με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων εννέα ετών «έτρεξε» η βρετανική οικονομία το δεύτερο τρίμηνο, υποδηλώνοντας την ισχυρή ανάκαμψη από τη μεγαλύτερη ύφεση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σύμφωνα με τη βρετανική στατιστική υπηρεσία, το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 1,2% τους τρεις μήνες μέχρι τον Ιούνιο, επιβεβαιώνοντας την αρχική εκτίμηση της υπηρεσίας αλλά και τις προβλέψεις των οικονομολόγων.
Το ετήσιο ποσοστό της ανάπτυξης διαμορφώθηκε στο 1,7%, όπως αναμενόταν.
Η κατασκευαστική δραστηριότητα αυξήθηκε το ίδιο τρίμηνο κατά 9,5%, η βιομηχανική παραγωγή κατά 1% και η παραγωγή στις υπηρεσίες κατά 0,6%.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1873263

«Σύμφωνο Ρευστότητας» για την τόνωση της αγοράς

«Συμφωνήσαμε στη δημιουργία ενός συμφώνου ρευστότητας ανάμεσα στο ελληνικό δημόσιο και στο τραπεζικό σύστημα», τόνισε ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Οι δύο υπουργοί έλαβαν δεσμεύσεις από την Ελληνική Ενωση Τραπεζών ότι τα 25 δισ. ευρω που έλαβε ως στήριξη το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα διοχετευθούν στην αγορά.
«Αποφασίσαμε ένα πλαίσιο συμφωνίας με κάθε τράπεζα χωριστά, ώστε να ξέρουμε ότι οι πόροι αυτοί πηγαίνουν πράγματι στη στήριξη της ελληνικής οικονομίας», πρόσθεσε ο ΥΠΟΙΚ.
Θα υπάρξει συγκεκριμένο πλαίσιο δεσμεύσεων με κάθε τράπεζα χωριστά, το οποίο θα παρακολουθείται από την Τράπεζα της Ελλάδος και τους επιτρόπους του Δημοσίου στις τράπεζες.
«Διαβεβαίωσαμε τους υπουργούς ότι είμαστε στη διάθεσή τους να αποδείξουμε ότι η νέα αυξημένη ρευστότητα θα διοχετευθεί στην αγορά», τόνισε από την πλευρά του ο πρόεδρος της ΕΕΤ Βασίλης Ράπανος.
«Το τραπεζικό σύστημα παρά τις δυσκολίες εξακουθεί να παραμένει ισχυρό και να βοηθάει στην ανάκαμψη της οικονομίας», συμπλήρωσε.
Τόσο ο κ. Ράπανος, όσο και ο αντιπρόεδρος της ΕΕΤ Νίκος Νανόπουλος επεσήμαναν ότι το εγχώριο τραπεζικό σύστημα είναι διατεθειμένο να ενταχθεί στο νέο πακέτο των εγγυήσεων ύψους 25 δισ. ευρώ, το οποίο θα «μετεξελιχθεί» σε δάνεια, αρκεί, όπως είπαν, να υπάρξει και η ανάλογη ζήτηση. «Η κάνουλα είναι ανοικτή, η δεξαμενή είναι άδεια», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Ράπανος.
«Για να δημιουργήσουμε υγιές και βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης, η πρόκληση είναι σαφής και ξεκάθαρη, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τη ζήτηση για ρευστό χρήμα», είπε με τη σειρά του και ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης.
«Χρειάζεται να δράσουμε γρήγορα και έξυπνα, αιμοδοτώντας τις επιχειρήσεις», συμπλήρωσε ο κ. Χρυσοχοΐδης και επεσήμανε ότι αξιοποιείται μια σειρά από νέα χρηματοοικονομικά εργαλεία και πως προωθούνται άμεσα, σε συνεργασία με την ΕΕ, νέα επενδυτικά ταμεία.
Στο πλαίσιο αυτό, το ΤΕΜΠΜΕ θα αντικατασταθεί από το Ελληνικό Ταμείο Επιχειρηματικής Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ), το οποίο θα είναι και επενδυτικό και ταμείο παροχής εγγυήσεων (ίδια κεφάλαια, μετοχικό κεφάλαιο, εγγυήσεις μέσω ανοικτών διαγωνισμών, κ.λπ.).
Η δημόσια δαπάνη για το ΕΤΕΑΝ μέσω του ΕΣΠΑ θα ανέλθει σε τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ για την περίοδο 2010- 2011, ενώ αναμένονται συνολικές επενδύσεις ύψους 6 δισ. ευρώ για την επόμενη τετραετία
Εγινε επίσης γνωστό ότι τις επόμενες ημέρες αναμένεται να ανακοινωθεί και το διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, με κεφάλαιο 10 δισ. ευρώ.
Οπως ανακοίνωσαν οι υπουργοί, κατά τη συνάντηση συμφωνήθηκαν ακόμη τα ακόλουθα:
- Η συνδρομή των τραπεζών στους πολίτες και τις επιχειρήσεις, που θα προσέλθουν στην επικείμενη ρύθμιση των φορολογικών θεμάτων από το υπουργείο Οικονομικών (περαίωση, ρύθμιση ληξιπρόθεσμων χρεών στο Δημόσιο και υποθέσεις που εκκρεμοδικούν)
- Η βοήθεια του πιστωτικού συστήματος στην υλοποίηση του νέου φορολογικού νόμου (π.χ., λειτουργία επαγγελματικών λογαριασμών για όλες τις επιχειρήσεις, μείωση των συναλλαγών με μετρητά, κ.λπ.)
- Η δημιουργία ειδικής κάρτας με bar code, μέσω της οποίας θα καταγράφονται ηλεκτρονικά οι συναλλαγές των καταναλωτών, καθώς και η διασύνδεση των ταμειακών μηχανών των επιχειρήσεων με τις τράπεζες και τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων για την καταγραφή και τη διασταύρωση σε πραγματικό χρόνο των συναλλαγών ΦΠΑ κ.λπ.). Στην κάρτα, που θα έχει τον ΑΦΜ του καταναλωτή, θα εγγράφονται οι αποδείξεις, ώστε να μην απαιτείται η συλλογή τους. Η κάρτα θα χορηγείται από το 2011 είτε από τις τράπεζες, είτε από το υπουργείο Οικονομικών.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1873262

__________________________

Κατάλαβα, παγώνουν όλα μέχρι νεωτέρας....

ΕΤΕ: Από 27/9 έως 11/10 η περίοδος άσκησης των δικαιωμάτων προτίμησης

Από τις 27 Σεπτεμβρίου 2010 έως τις 11 Οκτωβρίου 2010 θα διαρκέσει η περίοδος άσκησης των δικαιωμάτων προτίμησης για Νέες Μετοχές και Μετατρέψιμες Ομολογίες της Εθνικής Τράπεζας σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση.
Τα δικαιώματα προτίμησης θα είναι διαπραγματεύσιμα στο ΧΑ από τις 27 Σεπτεμβρίου 2010 μέχρι και τις 5 Οκτωβρίου 2010 (συμπεριλαμβανομένης).

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1873240

Reuters: Δεν τη... γλιτώνει την υποβάθμιση από Moody΄s η Ισπανία

Το ενδεχόμενο να «χάσει» την ΑΑΑ αξιολόγησή της ακόμη και αυτή την εβδομάδα, αντιμετωπίζει η Ισπανία, με τις αγορές να περιμένουν κάποια κίνηση της Moody’s, είτε μείωση της αξιολόγησης κατά μία βαθμίδα, είτε τοποθέτηση αρνητικού outlook για τη χώρα.

Στο τέλος του Ιουνίου ο οίκος αξιολόγησης έθεσε την Ισπανία σε τρίμηνη επιτήρηση με την απειλή υποβάθμισης της αξιολόγησης κατά δύο βαθμίδες.

Ενώ η κυβέρνηση εκτιμά πως ο οίκος θα διατηρήσει ανέπαφη την αξιολόγηση του ΑΑΑ, οι αναλυτές δεν έχουν πειστεί. Τονίζουν ότι η Moody’s θα κινηθεί στην ίδια γραμμή των υποβαθμίσεων των ισπανικών αξιολογήσεων, με τις Standard & Poor’s και Fitch.

Ήδη χθες η Moody’s «άναψε τα αίματα» για τις περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης, όταν υποβάθμισε την Anglo Irish Bank.

Όπως σχολιάζει το Reuters, οι αναλυτές εκτιμούν πως η Moodys θα μειώσει την αξιολόγηση της Ισπανίας, αλλά θα σπεύσει να διευκρινίσει πως η χώρα δεν βρίσκεται σε τόσο μεγάλο κίνδυνο όπως οι Πορτογαλία και Ιρλανδία, που προσπαθούν και αυτές να μειώσουν τα τεράστια ελλείμματά τους.


http://www.capital.gr/News.asp?id=1054993

Fisher: Η λογική του new normal είναι βλακώδης

Η επόμενη δεκαετία θα είναι τόσο καλή για τους επενδυτές όσο και η δεκαετία του ’90, σύμφωνα με τον Ken Fisher, το δισεκατομμυριούχο διευθύνοντα σύμβουλο της Fisher Investments, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς ότι οι ανεπτυγμένες οικονομίες έχουν ανάπτυξη κάτω του μέσου όρου.

Ο Fisher δήλωσε ότι η ιδέα ενός «νέου κανονικού» είναι βλακώδης, γεγονός που τον φέρνει σε αντίθεση με τους διαχειριστές κεφαλαίων όπως ο Mohamed El-Erian, ο διευθύνων σύμβουλος της Pacific Investment Management, ο οποίος επινόησε τον όρο για να περιγράψει έναν κόσμο με υψηλή ανεργία, περισσότερους κανονισμούς και τη συρρίκνωση της σπουδαιότητας των ΗΠΑ για την παγκόσμια οικονομία.

«Είμαστε χιμπαντζήδες χωρίς καθόλου μνήμη. Τα επόμενα δέκα χρόνια αναμένεται να είναι τόσο καλά όσο και αυτά της δεκαετίας του ’90. Τα προβλήματα στο τρέχον περιβάλλον νομίζουμε ότι είναι τόσο διαφορετικά, και τόσο νέα και τόσο μοναδικά… Είναι τα ίδια ηλίθια, παλιά «κανονικά» που είχαμε πάντα», σχολιάζει ο Fisher.

Όπως εκτιμά ο ίδιος, οποιαδήποτε ανατίμηση του γουάν έναντι του δολαρίου, είναι απίθανο να έχει μακροπρόθεσμη επίδραση στους επενδυτές.

Ο σκεπτικισμός και ο πεσιμισμός είναι συνηθισμένα συναισθήματα για τους επενδυτές, 18 μήνες μετά από τον πάτο μιας bear market, δήλωσε ο Fisher στο συνέδριο. Εμφανίστηκε μάλιστα απαισιόδοξος σε ό,τι αφορά στη δημιουργία νέων θέσεων εργασία στις ΗΠΑ. «Οι θέσεις αυτές χάθηκαν».


http://www.capital.gr/News.asp?id=1055020 

_______________________________
(παλαιό αλλά ταιριαστό!)


ΗΠΑ: Σε ιστορικό χαμηλό η απόδοση 2ετών ομολόγων

Σε ιστορικό χαμηλό διαμορφώθηκε η απόδοση στη σημερινή δημοπρασία 2ετών ομολόγων από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ.

Συγκεκριμένα από τη σημερινή δημοπρασία η αμερικανική κυβέρνηση άντλησε 36 δισ. δολάρια με απόδοση 0,44%.
Σημειώνεται ότι η προσφορά καλύφθηκε 3,78 φορές έναντι μέσου όρου 3,21.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/605515/ArticleNewsWorld.aspx

Διπλασιασμός των buy-out στα 144 δισ. δολ.

Η βιάση της βιομηχανίας private equity να ενεργοποιήσει τα κεφάλαιά της, προκάλεσε διπλασιασμό της δραστηριότητας σε buy-out κατά το πρώτο εννεάμηνο του έτους.

Οι συμφωνίες buy-out εκτινάχθηκαν από τα 77,9 στα 144 δισ. δολ. σε αξία στο 9μηνο.

Στο γ΄τρίμηνο, οι κινήσεις buy-out ήταν οι ισχυρότερες από τις αρχές του 2008, καθώς ανήλθαν στα 62,9 δισ. δολ. σε αξία, έναντι 24,4 δισ. δολ. στο αντίστοιχο περσινό διάστημα.

Η αξία των εξαγορών και συγχωνεύσεων γενικότερα έχει αυξηθεί μέχρι στιγμής στο έτος 19,1% στα 1.354,8 δισ. δολάρια. 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/605490/ArticleNewsWorld.aspx

S&P: Με ερωτηματικό το αξιόχρεο της Ελλάδας

Το αξιόχρεο της Ελλάδας αποτελεί ένα ερώτημα τόνισε το υψηλόβαθμο στέλεχος της S&P, David Beers, κατά τη διάρκεια συνεδρίου που οργάνωσε ο διεθνής οίκος.

Ο ίδιος προέβλεψε ότι οι δημοσιονομικές και δημογραφικές πιέσεις πιθανόν να προκαλέσουν υποβαθμίσεις στις αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας των κρατών.

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/605509/Article.aspx

SΟS εκπέμπουν οι μάνατζερ

Τι προβλέπουν 180 στελέχη επιχειρήσεων σύμφωνα με έρευνα του ΣΕΣΜΑ- Ο αποκλεισμός από τις τράπεζες και η μείωση του τζίρου τα δύο καυτά προβλήματα

Τα καμπανάκι του κινδύνου κρούουν 180 υψηλόβαθμα στελέχη επιχειρήσεων καθώς οι επιπτώσεις της κρίσης απειλούν τη βιωσιμότητα των εταιρειών. Η σημαντικότερη επίπτωση, όπως αναφέρουν οι επιχειρήσεις, είναι η δυσκολία πρόσβασης σε πιστώσεις που σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος κεφαλαίου δυσχεραίνουν τη χρηματοδότησή τους. Ενας στους δύο μάνατζερ (ποσοστό 51%) προβλέπει έξοδο από το τούνελ σε δύο χρόνια, αλλά οι υπόλοιποι θεωρούν ότι θα είναι δύσκολη η επόμενη πενταετία. Τις ανησυχίες τους επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία της ΤτΕ τα οποία δείχνουν ότι ο ρυθμός πιστωτικής επέκτασης υποχώρησε περαιτέρω τον Αύγουστο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην επιχειρηματική πίστη, όπου σε μηνιαία βάση τα υπόλοιπα υποχώρησαν κατά 865 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο ετήσιος ρυθμός ανόδου της συνολικής χρηματοδότησης του εγχώριου ιδιωτικού τομέα διαμορφώθηκε σε 1,5% από 2,3% τον Ιούλιο του 2010 και 4,1% τον Δεκέμβριο του 2009.

Ο Σύνδεσμος Εταιρειών Συμβούλων Μάνατζμεντ Ελλάδος (ΣΕΣΜΑ) πραγματοποίησε έρευνα το πρώτο εξάμηνο του 2010 για να καταγράψει τις απόψεις στελεχών 180 ελληνικών επιχειρήσεων για τις επιπτώσεις της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης και τις εκτιμήσεις τους για τη μετέπειτα πορεία της ελληνικής οικονομίας. Στην έρευνα συμμετείχαν επιχειρήσεις όλων των μεγεθών απ΄ όλους τους κλάδους της οικονομίας (μεταποίηση, τουρισμός, εμπόριο και άλλες υπηρεσίες).

Η γενική εικόνα που προκύπτει από την έρευνα, όσον αφορά τις επιπτώσεις της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης, για την επόμενη 5ετία είναι αρνητική. Παράλληλα, τα οικονομικά μεγέθη των επιχειρήσεων από την εκδήλωση της κρίσης έχουν επιδεινωθεί σημαντικά. Ειδικότερα, ποσοστό σχεδόν 70% των επιχειρήσεων του δείγματος δηλώνει μείωση των πωλήσεων. Παρόμοιες είναι και οι εκτιμήσεις για τα καθαρά κέρδη, καθώς το 71% των επιχειρήσεων προβλέπει κάμψη καθαρών κερδών. Οσον αφορά την επενδυτική δραστηριότητα, τρεις στις πέντε επιχειρήσεις έχουν δηλώσει ότι έχουν πραγματοποιήσει χαμηλότερες επενδύσεις από την εκδήλωση της κρίσης ως και την ημερομηνία διεξαγωγής της έρευνας.

Οι προσδοκίες των επιχειρήσεων για την εξέλιξη των βασικών μεγεθών τους κατά τα επόμενα δύο έτη είναι αρκετά συγκρατημένες και λιγότερο απαισιόδοξες σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο (από την εκδήλωση της κρίσης). Ειδικότερα, σχεδόν οι μισές επιχειρήσεις του δείγματος (49%) προβλέπουν ότι οι πωλήσεις τους θα μειωθούν μεν, αλλά το ποσοστό αυτό είναι χαμηλότερο από εκείνο της προηγούμενης περιόδου (69%), ενώ παρόμοιες είναι και οι εκτιμήσεις για τα καθαρά κέρδη. Οι εκτιμήσεις για την απασχόληση είναι συγκρατημένες, ενώ ποσοστό 39% των επιχειρήσεων προβλέπει επιδείνωση της πιστοληπτικής ικανότητας.

Η συντριπτική πλειονότητα των επιχειρήσεων πιστεύει ότι η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση θα οδηγήσει τις επιχειρήσεις σε αυστηρή τήρηση του προϋπολογισμού τους (96%) και στον περιορισμό του κόστους (92%). Επιπλέον, δύο στις τρεις επιχειρήσεις έχουν αναφέρει ότι θα κάνουν μεγαλύτερη χρήση υπηρεσιών «Οutsourcing».

Σύμφωνα με τις απόψεις που καταγράφηκαν από τους συμμετέχοντες στην έρευνα, οι τέσσερις σημαντικότερες κατευθύνσεις μέτρων που θα πρέπει να ληφθούν για να βγει η ελληνική οικονομία από την ύφεση είναι οι ακόλουθες: αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας (78%), ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και της ανταποδοτικότητας των δημοσίων υπηρεσιών (73%), καθιέρωση σταθερού θεσμικού και κανονιστικού πλαισίου (64%) και αυξημένα κίνητρα στις επιχειρήσεις για νέες επενδύσεις (63%).
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=19&artId=357158&dt=28/09/2010

FT: Θέμα χρόνου η χρεοκοπία

Όπως ένα χρηματοοικονομικό σουβλάκι, έτσι και η Ελλάδα στριμώχνεται στις αγορές ομολόγων, σχολιάζει η εφημερίδα Financial Times σε εκτενές άρθρο του James Macintosh που λέει ότι η "αναδιάρθρωση του χρέους" (η πιο κομψή έκφραση της "στάσης πληρωμών"), είναι αναπόφευκτη:

Αποδόσεις που υπερβαίνουν το 10% είναι αδύνατον να πληρωθούν από μία χώρα η οποία από τον Μάιο συντηρείται από τα δάνεια των 110 δισ. ευρώ της Ευρώπης και του ΔΝΤ.
Σχεδόν όλοι πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να επιβιώσει χωρίς να προχωρήσει κάποια στιγμή σε αναδιάρθρωση των χρεών της  - το ύψος των αποδόσεων δείχνει πιθανότητα χρεοκοπίας της τάξεως του 90% μέσα στην επόμενη δεκαετία, σύμφωνα με το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων των ΗΠΑ.
FT: Θέμα χρόνου η χρεοκοπία
Βεβαίως, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, κ. Γιώργος Παπα- κωνσταντίνου, δεν συμφωνεί με αυτήν την εκτίμηση. Ο βρετανομαθής και επιδέξιος οικονομολόγος προσπαθεί να γοητεύσει τόσο τους Ευρωπαίους ομολόγους του όσο και τους υποψήφιους επενδυτές, επιμένοντας ότι δεν υπάρχει πιθανότητα χρεοκοπίας. Εκτός από όλα τα άλλα, υποστηρίζει, θα πυροδοτούσε μία ακόμη κρίση που θα συμπαρέσυρε την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, προκαλώντας ανεπανόρθωτη ζημία στην ευρωζώνη.
Η υπονοούμενη απειλή του θα ήταν ακόμη πιο ανησυχητική εάν η Πορτογαλία και η Ιρλανδία δεν έχαναν από μόνες τους την αξιοπιστία τους. Οι επενδυτές ζητούν τώρα μεγαλύτερες αποδόσεις από αυτές πριν συμφωνηθεί το ευρωπαϊκό ταμείο διάσωσης των 750 δισ ευρώ τον Μάιο. Τα CDSs της Ιρλανδίας είναι πλέον υψηλότερα απ' ό,τι του Ντουμπάι ή του Λιβάνου.
Ζημιές
Οι ζημίες των ομολόγων έχουν αφήσει βαθιές πληγές στον ψυχισμό των τοπικών επενδυτών. Προς το παρόν, τουλάχιστον, κανείς από τους διεθνείς επενδυτές ή τους αξιωματούχους δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί πλήρως τις επιπτώσεις.
Γεγονός είναι ότι έχει συζητηθεί αρκετά το πόσο ανόητη είναι η άποψη ότι τα ομόλογα που απολαμβάνουν υψηλή αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας δεν ενέχουν επενδυτικό κίνδυνο. Παρ' όλα αυτά, πολλά χαρτοφυλάκια εξακολουθούν να στηρίζονται σε χρηματοοικονομικές θεωρίες που βασίζονται σε αποδόσεις ομολόγων χωρίς επενδυτικό κίνδυνο.
Οι αξιωματούχοι φαίνεται πως έχουν μάθει ακόμη λιγότερα από τους επενδυτές. Πρώτα ήταν η φάρσα των stress tests των ευρωπαϊκών τραπεζών, τα οποία εξέτασαν τον αντίκτυπο του ελληνικού πανικού μόνο στα ομόλογα που διατηρούνται στα trading book των τραπεζών.
Έχει μετατραπεί σε κοινοτοπία, ενώ κανονικά θα έπρεπε να σοκάρει: οι τράπεζες μπορούν να έχουν όση δανειακή εξάρτηση θέλουν, αρκεί να τοποθετούν τα κεφάλαια σε κρατικά ομόλογα.
Είναι εύκολο να δεχτεί κανείς το επιχείρημα πως η κρατική χρεοκοπία είναι απίθανη: κανένα ανεπτυγμένο κράτος δεν έχει υπαναχωρήσει των υποχρεώσεών του μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον 19ο αιώνα όμως οι χρεοκοπίες ήταν πιο συχνές και τα κράτη πολλές φορές θεωρούνταν πιο επικίνδυνη τοποθέτηση χρημάτων απ' ό,τι ο ιδιωτικός τομέας. Η Ισπανία, επί παραδείγματι, οδηγήθηκε σε χρεοκοπία 87 φορές τον 19ο αιώνα, ενώ η Ελλάδα τουλάχιστον 4 φορές.
Χρεοκοπίες
Τι δείχνει λοιπόν η μεταπολεμική εμπειρία, πλήρη μεταστροφή από την τάση του παρελθόντος ή μήπως προσωρινή ανάπαυλα σε μία ευρύτερη τάση;
Κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι δεν πρόκειται για τίποτε από τα δύο. Οι ανεπτυγμένες χώρες με χαρά προχώρησαν σε χρεοκοπίες τα τελευταία 60 χρόνια, όμως χωρίς να φαίνεται, μέσω του πληθωρισμού και υποτιμήσεων.
Γι' αυτόν τον λόγο η προσοχή στρέφεται στην ευρωζώνη, όπου τα κράτη-μέλη δεν μπορούν να καταφύγουν ούτε στην υποτίμηση ούτε στο να τυπώσουν χρήμα για να λύσουν τα προβλήματά τους.
Οι επενδυτές άρχισαν αυτόν τον χρόνο να κάνουν κατηγοριοποιήσεις εντός της ευρωζώνης. Ακόμα και η Γαλλία είδε τα spreads των ομολόγων της να αυξάνονται σε σύγκριση με τους αντίστοιχους γερμανικούς τίτλους.
Σε διεθνές επίπεδο, η αποτίμηση της πιστοληπτικής αξιολόγησης των ανεπτυγμένων χωρών παραμένει τουλάχιστον θολή. Ο κ. Jerome Booth, επικεφαλής οικονομικής ανάλυσης της εταιρίας διαχείρισης κεφαλαίων Ashmore, δίνει έναν ουσιώδη ορισμό των αναδυόμενων αγορών:
"Είναι οι αγορές όπου ο επενδυτικός κίνδυνος αποτιμάται σωστά". Είναι αμφίβολο βεβαίως κατά πόσον αυτή η αποτίμηση είναι σωστή τώρα (βάσει των CDSs, η Κολομβία είναι πιο ασφαλής επενδυτικά απ' ό,τι το Βέλγιο, επί παραδείγματι), αλλά είναι αληθές ότι ο κίνδυνος δεν αποτιμάται σχεδόν καθόλου στις ασφαλέστερες ανεπτυγμένες αγορές.
Ακόμη και στην ευρωζώνη, όπου οι επενδυτές αντιλαμβάνονται τους κινδύνους που θέτει η κρίση στο ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα, ή το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας λόγω του ελλείμματός της, τα ομόλογα αποτιμώνται βάσει της εκτίμησης ότι η Γερμανία δεν έχει κανέναν επενδυτικό κίνδυνο.
Όλα αυτά έχουν σημασία γιατί επιτρέπουν σε χώρες να θεωρούνται αρκετά ασφαλείς -όπως θεωρούνταν και η Ελλάδα μέχρι πέρυσι- ώστε να δανείζονται πολύ φθηνά. Δεν θα έπρεπε να προκύψει οικονομική κρίση για να θυμηθούμε ότι τα φθηνά δάνεια οδηγούν σε μη διατηρήσιμες δαπάνες.
Τα ανεπτυγμένα κράτη έχουν ήδη αρχίσει να υπαναχωρούν των υποσχέσεών τους καθώς προσπαθούν να θέσουν υπό έλεγχο τις δαπάνες τους. Προς το παρόν πάντως, έχουν επιλέξει να αναδιαρθρώσουν τις υποσχέσεις τους για δημόσιες δαπάνες -ειδικότερα για τις συντάξεις- αντί να πλήξουν τους πιστωτές τους. Όπως επισημαίνει και ο κ. Willem Buiter της Citigroup, η επιλογή αυτή είναι βιώσιμη μόνο εάν το πολιτικό κόστος είναι λιγότερο από αυτό που θα ακολουθούσε μία πτώχευση.
Για την Ελλάδα, όμως, η οποία αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον το 7% των φορολογικών της εσόδων για να εξυπηρετεί τα δάνειά της, σχεδόν για πάντα, η πιθανότητα χρεοκοπίας αναπόφευκτα θα γίνει πιο ελκυστική κάποια στιγμή.
Ευτυχώς, η στιγμή αυτή δεν θα προκύψει νωρίτερα από το 2013, μέχρις ότου λήξει δηλαδή η χρηματοδότηση από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ. Μέχρι τότε, ας ελπίσουμε ότι η χρεοκοπία δεν θα έχει τις αλυσιδωτές επιπτώσεις που αναφέρει ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Όταν η Αθήνα τελικά κηρύξει πτώχευση, τότε οι αγορές ομολόγων ίσως αρχίσουν να συμπεριφέρονται στα κράτη με τον τρόπο που είχε συστήσει και ο Ζορμπάς: "Ο άνδρας είναι ένα κτήνος", είχε δηλώσει. "Εάν είσαι σκληρός μαζί του, σε σέβεται και σε φοβάται. Εάν είσαι καλός μαζί του, σου ξεριζώνει τα μάτια".

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=63197147

Η μυστική επιτροπή διάσωσης του ευρώ

Μόλις δύο μήνες μετά την κατάρρευση της Lehman Βrothers τον Σεπτέμβριο του 2008, οι κορυφαίοι ευρωπαίοι ηγέτες δημιούργησαν μια μικρή, κλειστή επιτροπή «ειδικών αποστολών»η ύπαρξη της οποίας ήταν τόσο μυστική που έγινε γνωστή ως η επιτροπή «που δεν υπάρχει».
Αποστολή της, όπως αναφέρει η «Wall Street Journal» που αποκάλυψε την ύπαρξή της, είναι να δημιουργήσει σχέδιο το οποίο θα αποτρέψει τη χρεοκοπία οποιασδήποτε χώρας- μέλους της ευρωζώνης. Η χρησιμότητα της επιτροπής αυτής, σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, φάνηκε όταν πέρσι η Ελλάδα αντιμετώπισε τα γνωστά προβλήματα δανεισμού από τις διεθνείς αγορές, καθώς προσπάθησε να γεφυρώσει τις διαφορές μεταξύ των χωρών- μελών της ευρωζώνης για το αν θα πρέπει η ευρωζώνη να στηρίξει οικονομικά μιά από τις χώρες- μέλη της. Αλλες χώρες ήθελαν να βοηθήσουν άμεσα τη χώρα μας, ενώ άλλες εμφανίζονταν διστακτικές.

Η έρευνα που πραγματοποίησε η «Wall Street Journal» αποκάλυψε ότι η διχογνωμία μεταξύ των ευρωπαίων εταίρων για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η κρίση στην Ελλάδα έφερε τη νομισματική ένωση πολύ κοντά στη διάλυση. Στις αρχές Μαΐου, λίγες μόλις ώρες πριν να συμφωνήσουν η Γαλλία και η Γερμανία για τη δημιουργία του ευρωπαϊκού ταμείου βοήθειας των 500 δισ. ευρώ με τη συνδρομή επιπλέον 250 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ, η υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Κ. Λαγκάρντ εξέφραζε ανοικτά την ανησυχία της στη γαλλική αποστολή για το μέλλον του ενιαίου νομίσματος, σύμφωνα με πηγές που επικαλείται χωρίς να κατονομάζει η αμερικανική εφημερίδα.

Μεγάλες διαφορές
Οι διαφορές στο πώς θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί η κρίση έφεραν στο φως όλα τα δομικά προβλήματα της ενωμένης Ευρώπης τα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα. Υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στον ευρωπαϊκό Βορρά και τον Νότο- ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανίακαι ανάμεσα στις εθνικές κυβερνήσεις και τους θεσμούς της Ευρώπης. Διαφορές οι οποίες εμπόδισαν την άμεση αντίδραση της Ε.Ε. όταν ξέσπασε η κρίση. Ο γάλλος πρόεδρος Ν. Σαρκοζί για παράδειγμα που έβλεπε τη δημοτικότητά του να κατρακυλά, είδε αμέσως ότι τα προβλήματα της Ελλάδας απειλούν να συνταράξουν την ευρωζώνη και ζήτησε άμεση δράση. Η γερμανίδα καγκελάριος Α. Μέρκελ όμως που βρισκόταν αντιμέτωπη με εκλογική αναμέτρηση και δεν ήθελε να φανεί ότι ρισκάρει με τα χρήματα των γερμανών φορολογουμένων αντιστάθηκε σθεναρά στην άμεση χορήγηση οικονομικής βοήθειας.

Ο κίνδυνος κρίσης κρατικών χρεών είχε αρχίσει να απασχολεί την ευρωζώνη ήδη από τον Οκτώβριο του 2008 όταν η Ουγγαρίαμέλος της Ε.Ε. αλλά εκτός ενιαίου νομίσματος- είδε να στερεύει ο δανεισμός από τις διεθνείς αγορές. Τότε η Ε.Ε. χρησιμοποίησε ειδικό μηχανισμό επιτρέποντας στο ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα να σώσουν την Ουγγαρία, παρέχοντας 20 δισ. ευρώ σε δάνεια.

Σύντομα όμως έγινε κατανοητό, γράφει η «Wall Street Journal», ότι η Ε.Ε. δεν είχε ανάλογο μηχανισμό να σώσει με παρόμοιο τρόπο χώρα της ευρωζώνης. Επιπλέον, η ιδέα της προσφυγής στο ΔΝΤ ήταν ταμπού για πολλούς κορυφαίους παράγοντες της Ε.Ε.: θεωρούσαν ότι στο Ταμείο προσφεύγουν μόνο φτωχές χώρες του πρώην κομμουνιστικού μπλοκ.

Ειδικό σώμα τεχνοκρατών
Τον Μάρτιο του 2009 ο Χavier Μusca, στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών της Γαλλίας, ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει τη θέση του ως πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, ένα ειδικό σώμα τεχνοκρατών που διαχειριζόταν την οικονομική πολιτική της Ε.Ε. Ενημερώνοντας τον διάδοχό του, τον αυστριακό Τhomas Wieser, του είπε: «Παρεμπιπτόντως, υπάρχει και μια ομάδα που επίσημα δεν υφίσταται».

Η μυστική αυτή ομάδα συντονιζόταν από τον πρόεδρο της Επιτροπής και λειτουργούσε από τον Νοέμβριο του 2008 για τη δημιουργία σχεδίου αντιμετώπισης κρίσης από χώρα- μέλος της ευρωζώνης, αντίστοιχης με αυτήν που είχε ζήσει η Ουγγαρία. Μέλη της ομάδας ήταν κορυφαία στελέχη των οικονομικών επιτελείων των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων με θέση κάτω από τους υπουργούς. Συγκεκριμένα προέρχονταν από τα επιτελεία της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του γραφείου του πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου Ζ.Κ.

Γιούνκερ.

Συναντήσεις στα κρυφά
Αυτή η ομάδα κρούσης συναντιόταν κρυφά στο περιθώριο συνόδων κορυφής, συχνά ξημερώματα ή αργά το βράδυ, εξετάζοντας πιθανούς κινδύνους που θα μπορούσαν να προέλθουν από χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ελλάδα και η Ισπανία. Εκεί η Ε.Ε. πίεζε να αναλάβει κεντρικό ρόλο στη συγκέντρωση και χορήγηση κεφαλαίων σε χώρες που είχαν ανάγκη, βρίσκοντας σύμμαχο τη Γαλλία. Το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών όμως δεν ήθελε να δώσει τη διαχείριση των οικονομικών του στις Βρυξέλλες. Ειδικότερα, το Βερολίνο φοβήθηκε ότι δημιουργείται κίνημα κεντρικού δανεισμού στην Ευρώπη μέσω ομολόγων της Ε.Ε. Η διχογνωμία αυτή έπαψε να είναι θεωρητική όταν ξέσπασε η ελληνική κρίση και τον Φεβρουάριο έγινε σαφές ότι οι χώρες της ευρωζώνης θα έπρεπε να κάνουν κάτι για να σώσουν την Ελλάδα.

Τότε η Γερμανία κράτησε σκληρή στάση απαιτώντας δραστικά μέτρα λιτότητας από τη χώρα μας προκειμένου να χορηγηθεί βοήθεια. Την ημέρα της Συνόδου Κορυφής, η συνάντηση άρχισε με δίωρη καθυστέρηση. Επίσημη δικαιολογία ήταν η κακοκαιρία. Στην πραγματικότητα όμως ο πρόεδρος της Ε.Ε. Χ. Βαν Ρόμπαϊ πραγματοποιούσε κρίσιμη συνάντηση στο γραφείο του με κορυφαίους ευρωπαίους ηγέτες περιλαμβανομένων των Σαρκοζί και Μέρκελ, καθώς και του προέδρου της ΕΚΤ Ζ.-Κ. Τρισέ. Τελικά ο Ρόμπαϊ πέτυχε συμβιβασμό, αν και το τελικό ανακοινωθέν («η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ζητήσει οικονομική βοήθεια») δεν καθησύχασε τις αγορές. Στα τέλη Φεβρουαρίου ο πρόεδρος της Ντόιτσε Μπανκ Τζ. Ακερμαν επισκέφθηκε την Αθήνα για να συζητήσει την πιθανότητα χορήγησης βοήθειας 30 δισ. ευρώ- τα μισά από τη Γερμανία και τη Γαλλία και τα άλλα μισά από μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες. Το επιτελείο της κ. Μέρκελ όμως δεν θέλησε να φανεί ότι επρόκειτο για βοήθεια από το Βερολίνο.

Υποχώρηση της Μέρκελ
Η Γερμανία γνώριζε ότι πρέπει να βοηθήσει και η μυστική ομάδα συμφώνησε ότι θα πρέπει η Ευρώπη και όχι το ΔΝΤ να ηγηθεί της διάσωσης. Στις 25 Μαρτίου η Μέρκελ συμφώνησε να ανακοινωθεί πως η ευρωζώνη θα σώσει την Ελλάδα ως ύστατη λύση, απαιτώντας όμως την παρουσία και του ΔΝΤ παρά τις αντιδράσεις του Ν. Σαρκοζί. Τελικά στις 11 Απριλίου η Ε.Ε. τελικά συμφώνησε να δώσει στην Ελλάδα οικονομική βοήθεια: 30 δισ. ευρώ με τη μορφή κρατικών δανείων και άλλα 15 δισ. από το ΔΝΤ. Οι Ευρωπαίοι πίστευαν ότι το ποσό θα ήταν αρκετό για να καλυφθούν οι ανάγκες της Ελλάδας για έναν χρόνο. Αποδείχτηκε όμως ότι τελικά δεν ήταν...

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artid=4596376

_______________________

Δεν είναι και πρωτοποριακό... χρόνια υπάρχει στις ΗΠΑ, καθώς οι πλούσιοι του 1907 δεν είναι πλέον τόσο διατεθιμένοι..!!!

Νέα τεκμήρια διαβίωσης το 2011

Αντιμέτωποι με τα νέα τεκμήρια διαβίωσης θα βρεθούν την άνοιξη του 2011 εκατομμύρια φορολογούμενοι.
Στην απόχη του, το υπουργείο Οικονομικών φιλοδοξεί να πιάσει έχοντες και κατέχοντες που δηλώνουν στην εφορία εισοδήματα φτώχειας, εκμεταλλευόμενοι τα παραθυράκια του νόμου και την αδυναμία των ελεγκτικών μηχανισμών να εντοπίσουν όσους φοροδιαφεύγουν.

Με την καθιέρωση των νέων τεκμηρίων υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 500.000 επαγγελματίες που μέχρι σήμερα δήλωναν ετήσια εισοδήματα μικρότερα από το αφορολόγητο όριο και έχουν στην κατοχή τους ακριβές κατοικίες και πολυτελή αυτοκίνητα θα αναγκαστούν το επόμενο έτος να εμφανίσουν στην εφορία αν όχι τα πραγματικά, τουλάχιστον υψηλότερα εισοδήματα, με αποτέλεσμα να κληθούν να πληρώσουν περισσότερους φόρους στο δημόσιο σε σχέση με αυτούς που πλήρωναν μέχρι σήμερα.
Από την εφαρμογή των νέων τεκμηρίων το οικονομικό επιτελείο υπολογίζει ότι θα εισπράξει τουλάχιστον 400 εκατ. ευρώ το επόμενο έτος. Τα νέα τεκμήρια που προβλέπει ο τελευταίος φορολογικός νόμος... απειλούν φορολογουμένους με ακίνητα, αυτοκίνητα πάνω από 2.000 κυβικά εκατοστά, σκάφη αναψυχής, αεροσκάφη και πισίνες και στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=62857147

________________________________

Όπως φαίνεται από τα τελευταία τρία ποστ/αποφάσεις της κυβέρνησης, η γνωστή πεπατημένη, την οποία στηρίζει σίγουρα η αντιπολίτευση, ακολουθείται: τέλη κυκλοφορίας, πετρέλαιο θέρμανσης, τσιγάρα-ποτά και τεκμήρια... και βέβαια η περαίωση....
Συνιστώ να διαβάσετε τις δηλώσεις Γεννηματά