Πρόβλεψη για δύο μειώσεις επιτοκίων της τάξεως των 25 μονάδων βάσης εντός του 2008 από την ΕΚΤ, υπό την προϋπόθεση συγκράτησης των πληθωριστικών πιέσεων στην ευρωζώνη, καταθέτει το τμήμα ανάλυσης αγορών της Alpha Bank.
Ειδικότερα, όπως σημειώνει η τράπεζα, η ΕΚΤ στα πλαίσια διαμόρφωσης της νομισματικής της πολιτικής διαφαίνεται ότι έχει αναβαθμίσει τη σπουδαιότητα των κινδύνων επιβράδυνσης των αναπτυξιακών ρυθμών στην ευρωζώνη χωρίς ωστόσο να επιθυμεί να απομακρυνθεί από τον σημαντικότερο στόχο της διασφάλισης της σταθερότητας των τιμών. Στους αμέσως προσεχείς μήνες οι ισχυρές πληθωριστικές πιέσεις, σε συνδυασμό με τα ευνοϊκά στοιχεία στο μέτωπο της απασχόλησης, δικαιολογούν τη διατήρηση των επιτοκίων της ΕΚΤ στα τρέχοντα επίπεδα, σημειώνει η Alpha Bank.
Το ενδεχόμενο χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ δύναται να υπάρξει από τα μέσα του τρέχοντος έτους, εφόσον τα αποτελέσματα των μισθολογικών διαπραγματεύσεων και η πορεία των τιμών τροφίμων και ενέργειας ισχυροποιήσουν την πιθανότητα σταδιακής ύφεσης των πληθωριστικών πιέσεων. Η προοπτική επιβράδυνσης των αναπτυξιακών ρυθμών το 2008 στην ευρωζώνη σε επίπεδα χαμηλότερα του επιθυμητού (2%) διευκολύνει μια τέτοια εξέλιξη, τονίζει η Alpha. Σε αυτήν την περίπτωση η τράπεζα αναμένει ότι η ΕΚΤ θα προβεί σε 2 ισόποσες μειώσεις της τάξεως του 0,25%, με αποτέλεσμα το επιτόκιο αναφοράς να διαμορφωθεί στα τέλη του 2008 στο 3,50%.
Στην τελευταία σύσκεψή της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (7/2)διατήρησε όπως αναμενόταν το επιτόκιο αναφοράς της αμετάβλητο στο 4% για 8η συνεχή φορά, σε μια προσπάθεια περιορισμού των πληθωριστικών πιέσεων που πλήττουν την ευρωζώνη. Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε ο πρόεδρός της αναφέρθηκε στη διατήρηση των πληθωριστικών κινδύνων, εξέφρασε την ανησυχία του για τις δευτερογενείς επιπτώσεις στον πληθωρισμό, ενώ πρόσθεσε ότι παρά το γεγονός πως διατηρείται η ισχύς των μακροοικονομικών δεδομένων, τα οικονομικά θεμελιώδη φανερώνουν τον κίνδυνο για την προοπτική της οικονομικής δραστηριότητας.Στις συνεδριάσεις των μηνών Δεκεμβρίου, Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου η ΕΚΤ αναφέρθηκε στους κινδύνους που ελλοχεύουν για την αναπτυξιακή δυναμική της ευρωζώνης, με ορισμένους από αυτούς να έχουν αρχίσει να αμαυρώνουν το αναπτυξιακό τοπίο. Παρά το ότι ο σημαντικότερος στόχος της ΕΚΤ είναι η διασφάλιση της σταθερότητας των τιμών (η διατήρηση του εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή σε επίπεδα χαμηλότερα αλλά πλησίον του 2%), δεν αγνοεί την εξέλιξη των αναπτυξιακών ρυθμών που συνιστά βασικό πυλώνα των αποφάσεων της νομισματικής της πολιτικής.Οι λόγοι που συνηγορούν για χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής από την ΕΚΤ στους προσεχείς μήνες σχετίζονται με τα κάτωθι.
- Η προοπτική για την ανάπτυξη στην ευρωζώνη έχει επιδεινωθεί.
Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (21/2), αναθεωρήθηκαν χαμηλότερα οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης της ευρωζώνης το 2008 στο 1,8% (εκτίμηση Νοεμβρίου, 2,2%) ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) προβλέπει (29/1/08) αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,6% το 2008, έναντι προηγούμενης εκτίμησης για 2,1% (10/07).
Όσον αφορά σε επιμέρους μακροοικονομικά στοιχεία, ο δείκτης οικονομικής εμπιστοσύνης υποχώρησε τον Φεβρουάριο στο χαμηλότερο επίπεδο (100,1 μονάδες) 2 ετών, οι λιανικές πωλήσεις παρουσίασαν σε ετήσια βάση τον Δεκέμβριο τη μεγαλύτερη υποχώρηση (2%) των τελευταίων 13 ετών, ενώ το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών τον Δεκέμβριο διαμορφώθηκε στο υψηλότερο επίπεδο από τον Δεκέμβριο του 2000.
- Η οικονομία των ΗΠΑ, βασικός εμπορικός εταίρος της ευρωζώνης, βρίσκεται στα πρόθυρα ύφεσης, καθώς οι αναταραχές στις χρηματοοικονομικές αγορές συνεχίζουν να υφίστανται λόγω της διατήρησης της κρίσης στην αμερικανική αγορά ενυπόθηκων δανείων μειωμένης εξασφάλισης (subprime sector).
- Τα προβλήματα φερεγγυότητας στην αγορά στεγαστικών δανείων χαμηλής εξασφάλισης των ΗΠΑ οδήγησαν σε κρίση στενότητας ρευστότητας και σε κρίση εμπιστοσύνης στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, με αποτέλεσμα την επανατιμολόγηση του πιστωτικού κινδύνου και τη διαμόρφωση των διατραπεζικών επιτοκίων σε υψηλά επίπεδα. Επίσης, τα κριτήρια δανεισμού προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά έχουν γίνει πιο αυστηρά, όπως αποτυπώθηκε και από την πρόσφατη έκθεση της ΕΚΤ (Bank Lending Survey 1/08), διαμορφώνοντας συνθήκες περιορισμού των πληθωριστικών πιέσεων και ηπιότερης ανάπτυξης.
- Η διαμόρφωση του ευρώ έναντι του δολαρίου σε ιστορικά υψηλά επίπεδα πλήττει την ανταγωνιστικότητα του νομίσματος και κατά συνέπεια τις εξαγωγές των χωρών-μελών της ευρωζώνης.
- Οι πληθωριστικές προσδοκίες, εκφρασμένες μέσω της διαφοράς αποδόσεων μεταξύ του 10ετούς γαλλικού κυβερνητικού ομολόγου OAT και του αντίστοιχου τιμαριθμοποιημένου, έχουν υποχωρήσει από το 2,28% τον Δεκέμβριο του 2007 στο 2,19% στα μέσα του Φεβρουαρίου 2008.
http://www.euro2day.gr/articles/152658/
3.3.08
Mέτκα: Στο ευρωπαϊκό Top 10 της Credit Suisse
Στις 10 κορυφαίες επιλογές της Credit Suisse από τον ευρωπαϊκό κλάδο μεσαίας κεφαλαιοποίησης συγκαταλέγεται η Μέτκα, για την οποία ο οίκος δίνει τιμή-στόχο στα 18 ευρώ, υποδηλώνοντας περιθώριο ανόδου 28,8% σε σχέση με τα τρέχοντα επίπεδα της μετοχής.Ο οίκος τονίζει ότι η εταιρία αναμένεται να επωφεληθεί από την ευνοϊκή συγκυρία στο μέτωπο της προσφοράς-ζήτησης για μονάδες ηλεκτροπαραγωγής στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Ως εκ τούτου, προβλέπει αύξηση των εσόδων της εταιρίας κατά 80,3% το 2008 και μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης των εσόδων έως το 2009, της τάξεως του 25,2%. Η Credit Suisse εκτιμά ότι με Ρ/Ε 10,4 με βάση τα μεγέθη 2008, η Μέτκα έχει ιδιαίτερα ελκυστική αποτίμηση. Σε γενικές γραμμές, ο οίκος σημειώνει ότι η εκτεταμένη απαισιοδοξία έχει οδηγήσει τις χρηματιστηριακές αγορές σε ελκυστικά επίπεδα, ακόμη και εάν υπολογιστούν τα ρίσκα για την μελλοντική κερδοφορία των εταιριών.
http://www.euro2day.gr/articles/152787/
http://www.euro2day.gr/articles/152787/
Νέο ιστορικό ρεκόρ για πετρέλαιο και χρυσό
Το ένα ρεκόρ μετά το άλλο σπάει η τιμή του πετρελαίου κατακτώντας νέο ιστορικό υψηλό στα 103,51 δολάρια ανά βαρέλι με αφορμή την υποχώρηση του δολαρίου.Νέο ιστορικό ρεκόρ και για το χρυσό, του οποίου η τιμή διαμορφώνεται στα 991 δολάρια ανά ουγκιά.Στο μεταξύ ο Ευρωπαίος επίτροπος, αρμόδιος για θέματα ενέργειας, κ. Andris Piebalgs, σε συνέντευξή του στην ισπανική εφημερίδα ”El Economista” προειδοποίησε ότι η τιμή του πετρελαίου μπορεί να αγγίξει έως και τα 200 δολάρια ανά βαρέλι. Ο επίτροπος υποστηρίζει: ”Το 2004 που ξεκίνησαν να εργάζομαι στην Κομισιόν η τιμή του πετρελαίου βρισκόταν στα 52 δολάρια. Έχει διπλασιαστεί σε τρία χρόνια και ως εκ τούτου κανείς δεν μπορεί να απορρίψει το ενδεχόμενο να φτάσει τα 200 δολάρια εντός της επόμενης τριετίας”.
http://www.euro2day.gr/markets.com.asp
TO AKOYΣΑΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟ...
http://www.euro2day.gr/markets.com.asp
TO AKOYΣΑΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟ...
W. Buffet: Δεν συγκρίνεται η οικονομία των ΗΠΑ με την αντίστοιχη του ΄70
Δεν συγκρίνεται η τωρινή οικονομία με την αντίστοιχη της δεκαετίας του 1970, δήλωσε ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Warren Buffet, στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στο αμερικανικό τηλεοπτικός δίκτυο CNBC.Ο επικεφαλής της Berkshire Hathaway επισήμανε πως δεν είναι δυνατόν να αποκλείουμε το ενδεχόμενο “σημαντικής επιβράδυνσης” της αμερικανικής οικονομίας. Ο ίδιος παρακολουθεί τις εξελίξεις για να εντοπίσει “φθηνές μετοχές και καλές αποτιμήσεις” για να αγοράσει.
...
Τέλος, αναφορικά με το δολάριο, ο W. Buffet επισήμανε πως η κυβερνητική πολιτική της τελευταίας πενταετίας είχε “αρνητική επίδραση” στο αμερικανικό νόμισμα, ενώ υπογράμμισε πως οι δηλώσεις περί “ισχυρού δολαρίου” δεν συνάδουν με την πρακτική που εφαρμόζεται.
ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙ Ο BUFFET ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ...
...
Τέλος, αναφορικά με το δολάριο, ο W. Buffet επισήμανε πως η κυβερνητική πολιτική της τελευταίας πενταετίας είχε “αρνητική επίδραση” στο αμερικανικό νόμισμα, ενώ υπογράμμισε πως οι δηλώσεις περί “ισχυρού δολαρίου” δεν συνάδουν με την πρακτική που εφαρμόζεται.
ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙ Ο BUFFET ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ...
Οι ρίζες της κρίσης
Πού φτάνουν τα όρια των αγορών; Και ποιες είναι οι βαθύτερες ρίζες της κρίσης;
Ο οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου, εξηγεί ότι στην καρδιά της τρέχουσας κρίσης δεν είναι τόσο οι αγορές μετοχών αλλά το τραπεζικό σύστημα. Κι αυτό δυσκολεύει τα πράγματα.
Αναφερόμενος στις ομοιότητες με την χρηματιστηριακή κρίση του 1987, όταν στις αγορές κυριάρχησε πανικός πωλήσεων για έναν μήνα και έναν χρόνο αργότερα όλα είχαν παρέλθει, ο κ. Λαπαβίτσας είναι κατηγορηματικός:
"Δεν πρόκειται να κάνω καμία πρόβλεψη γιατί μετά από έξι μήνες μπορεί να στέκομαι σαν χαζός. Προτιμώ να συζητώ για τους ευρύτερους καθοριστικούς παράγοντες μίας κρίσης και με αυτόν τον τρόπο να καταλήγω σε συμπεράσματα".
Για τον κ. Λαπαβίτσα οι οικονομικές κρίσεις είναι ένα μόνιμο, εγγενές, χαρακτηριστικό στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Υποστηρίζει, δηλαδή, ότι κάθε κάποια χρόνια παρατηρείται μια οικονομική κρίση, ενός ή άλλου τύπου, εκ των οποίων κάποιες απλώς ξεφουσκώνουν γρήγορα και άλλες διαρκούν περισσότερο με τρομακτικές συνέπειες όπως αυτή που ξεκίνησε πριν από 15 χρόνια στην Ιαπωνία.
Το παράδειγμα της Ιαπωνίας
Επομένως, υποστηρίζει, το πραγματικό ερώτημα αυτού που βιώνουμε σήμερα είναι εάν πρόκειται για μια παροδική καταιγίδα ή για μια κρίση τύπου Ιαπωνίας. Αίσθηση προκαλεί, ωστόσο, ότι η αντίδραση των Αρχών στην παρούσα κρίση έχει αρκετές ομοιότητες με αυτή των ιαπωνικών Αρχών στις αρχές του ’90.
Τότε, η ιαπωνικές αρχές είχαν κατηγορηθεί για ανικανότητα. Αρχικά δεν αντιλήφθηκαν ότι οι τράπεζες είχαν τόσα πολλά επισφαλή δάνεια ενώ στη συνέχεια επιχείρησαν να διατηρήσουν τη ρευστότητα, προσποιούμενες ότι δεν συνέβαινε τίποτε. Στην συνέχεια «πάγωσαν» την στεγαστική αγορά.
Έτσι έγινε και με τις αμερικανικές αρχές που τους πήρε τρεις μήνες να αντιληφθούν το πρόβλημα και να αντιδράσουν και σήμερα μιλούν για «πάγωμα» των επιτοκίων στην αγορά των subprime.
Ωστόσο, ο κ. Λαπαβίτσας δεν βλέπει κανέναν προφανή τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η σύσταση του «super-fund» από τις μεγαλύτερες αμερικανικές τράπεζες, με τις «ευλογίες» του Μπερνάνκε αποτελεί μια κλασσική «απάντηση», όμοια με εκείνη έγινε στη Βρετανία στις αρχές του 1970.
Τραπεζική κρίση
Για τον κ. Λαπαβίτσα, η τρέχουσα κρίση είναι μια τραπεζική κρίση, η οποία είναι τελείως διαφορετική από μία χρηματιστηριακή κρίση.
Τα χρηματιστήρια είναι αγορές μέσω των οποίων εταιρείες αγοράζουν ποσοστά άλλων εταιρειών με τις τιμές να καθορίζονται από τις προσδοκίες. Μια κρίση στις κεφαλαιαγορές μπορεί να πλήξει εταιρείες και τράπεζες, αλλά οι συνέπειές της είναι περιορισμένες.
Οι τράπεζες, κυρίως οι μεγάλες εμπορικές τράπεζες, είναι κάτι διαφορετικό. Αποτελούν την πηγή του χρηματοοικονομικού συστήματος καθώς δημιουργούν το μεγαλύτερο μέρος των φρέσκων πιστώσεων αλλά και χρήμα.
Δεν μοιάζουν με άλλα χρηματοοικονομικά ιδρύματα ή funds όπως τα συνταξιοδοτικά. Αν οι τράπεζες πνιγούν από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και δεν μπορούν να το αντιμετωπίσουν τότε ολόκληρο το χρηματοοικονομικό σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει.
Αγορά χρήματος
Κι αυτό είναι που παρατηρούμε σήμερα. Το επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται στην αγορά του χρήματος, η οποία από τον περασμένο Αύγουστο δεν μπορεί να λειτουργήσει κανονικά, με αποτέλεσμα η διατραπεζική αγορά (ο δανεισμός της μίας τράπεζας προς την άλλη) να μην μπορεί να κινηθεί. Κι όταν αυτό συμβεί δεν μπορεί να λειτουργήσει ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα.
Από τον περασμένο Αύγουστο, η κάθε τράπεζα ακολουθεί ένα μοναχικό δρόμο, κυρίως επειδή το ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα δεν εμπιστεύεται πλέον το άλλο...
Οι τράπεζες στον σύγχρονο χρηματοοικονομικό κόσμο δρουν διαφορετικά και πιο αυτόνομα απ’ ότι παλιότερα στις σχέσεις τους με τις εταιρείες στην πραγματική παραγωγή και τις υπηρεσίες.
Αντί να δανείζουν κατευθείαν τις εταιρείες όπως έκαναν παλιότερα, οι τράπεζες παίρνουν προμήθειες από τις μεγάλες εταιρείες για τις βοηθητικές υπηρεσίες που τους παρέχουν για έκδοση μετοχών, εταιρικών ομολόγων κι άλλων εξειδικευμένων «δομημένων» χρεογράφων» στην ανοιχτή αγορά.
Ο δανεισμός των νοικοκυριών για κατανάλωση και στέγη μαζί με τα έσοδα από προμήθειες είναι οι πιο γρήγορα ανεπτυγμένες πηγές εσόδων των τραπεζικών κερδών.
Υπερβολικές φούσκες
Εάν αυτά «βαλτώσουν» τότε το πρόβλημα γενικεύεται, διότι με αυτές τις τρεις βασικές επιλογές σε περίοδο προσφορών «φθηνού» δανεικού χρήματος (χαμηλών επιτοκίων) οι τράπεζες μπορεί εύκολα να δημιουργήσουν υπερβολικές φούσκες, ιδιαίτερα στο χώρο των ακινήτων και της κατανάλωσης.
Εάν οι τράπεζες φιλοδοξούν να συγκεντρώσουν σημαντικό μέρος των κερδών τους από τις εισπράξεις των τόκων, ζητώντας ένα κομμάτι από τα πραγματικά εισοδήματα και τους μισθούς τότε έχουν πρόβλημα.
Δεν εξασφαλίζει κανείς ότι οι μισθοί και τα εισοδήματα θα αναπτύσσονται με συστηματικό τρόπο στο μέλλον. Όντως στις ΗΠΑ το πραγματικό εισόδημα την τελευταία 20ετία παραμένει στάσιμο.
Οι τράπεζες μπορούν επίσης να δημιουργούν φούσκες. Εάν για παράδειγμα οι τράπεζες μπορούν να δημιουργήσουν μια φούσκα στα ακίνητα, τότε κι ο κόσμος που κατέχει ένα ή περισσότερα σπίτια φαίνεται να είναι πλουσιότερος ακόμα κι αν το εισόδημα ή μισθός του δεν έχει αυξηθεί σε πραγματικούς όρους.
Αυτό φέρνει φρέσκες ομάδες δανειζόμενων στις αγορές και ενισχύει τις παλιότερες ομάδες βαθαίνοντας τον δανεισμό του. Αυτό δίνει έξτρα κέρδη στις τράπεζες οι οποίες μεταφέρουν μέρος των εισοδημάτων στις αγορές δανεισμού χρήματος.
Οι νέες μορφές "τιτλοποίησης" δανείων ("δομημένα ομόλογα" τύπου CDO, SIV κλπ) που χρησιμοποιούν τα τελευταία χρόνια για να τα πουλούν σε άλλους επενδυτές τους έδωσε αυτή τη δυνατότητα καθώς έτσι ξεφορτώνονται το ρίσκο αποκτώντας ρευστότητα για να συνεχίζουν να δανείζουν.
Αλλά όταν η φούσκα σπάει οι πρώτοι που νιώθουν τον πόνο είναι αυτοί με τα χαμηλότερα εισοδήματα κι όσοι υπερδανείστηκαν. Αυτή η διαδικασία χτυπάει την κατανάλωση, φέρνοντας ολόκληρη την πραγματική οικονομία σε δυσχερή θέση.
Σύμφωνα με τη Fed, το μερίδιο των εισοδημάτων που πάει για αποπληρωμές χρεών στις ΗΠΑ έχει αυξηθεί από 15,6% το 1983 στο 19,3% τον Ιούνιο του 2007.
Κεντρικές Τράπεζες
Ερωτηθείς για το τι μπορεί να κάνει το κράτος και οι Κεντρικές Τράπεζες, απαντά ότι οι Κεντρικές Τράπεζες είναι κι αυτές τράπεζες. Μπορεί να ακούγεται σαν κάτι απόμακρο αλλά και οι Κεντρικές Τράπεζες ενδέχεται να χρεοκοπήσουν. Δεν μπορούν να αγοράσουν όλα τα ξεγραμμένα χρέη, π.x. όπως τα δάνεια της Northern Rock στην Αγγλία.
Αν το δείτε σε μεγάλη κλίμακα τότε θα κατανοήσετε το πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσει ο πρόεδρος της Fed, Μπεν Μπερνάνκε, υπογραμμίζει.
Οι αμερικανικές τράπεζες έχουν στην κατοχή τους τόσο μεγάλο όγκο επισφαλών «χαρτιών» που κάθονται σε ένα πραγματικό βουνό από αυτά. Έχουν ήδη διαγράψει πάνω από 100 δισ. δολ. έως τώρα με τις εκτιμήσεις να ποικίλουν για το συνολικό ύψος από 200 έως 500 δισ. δολ.
Η κεντρική τράπεζα δεν μπορεί να εξασφαλίσει άμεσα τόσο τεράστιο όγκο χρημάτων για να παίξει ρόλο «θεματοφύλακα» (ή τερματοφύλακα) στα δύσκολα.
Τα όρια του τερματοφύλακα
Βέβαια άλλοι βραχίονες του κράτους μπορούν να παρέμβουν, μέσω της δημοσιονομικής πολιτικής με «ενέσεις» ενίσχυσης όπως η τελευταία των 150 δισ. δολ. που υπόσχεται ο Μπους σε προεκλογική περίοδο για να αποτρέψει την ύφεση. Αλλά κανείς δεν είναι σίγουρος ότι θα δουλέψουν.
Οι αγορές φοβούνται ότι η Αμερικάνικη κεντρική τράπεζα με τον νέο της πρόεδρο, τον Μπεν Μπερνάνκε, είτε θα επιτρέψει στο πληθωρισμό να ξεφύγει από τον έλεγχο είτε θα παρέμβει σκληρά πυροδοτώντας έτσι την ύφεση.
Τελευταία ακούγονται συχνά προβλέψεις για την επιστροφή του στασιμοπληθωρισμού (στάσιμη ανάπτυξη με αυξανόμενο πληθωρισμό και ανεργία) της οικονομικής ασθένειας της δεκαετίας του '70. Αυτοί οι αντίθετοι φόβοι είναι ενδεικτικοί για το πόσο εύθραυστα είναι τα πράγματα.
Ο Μπους παρενέβη, αλλά θα χρειαστούν πολύ περισσότερα από τέτοιες χειρονομίες για να μη βουλιάξει η παγκόσμια οικονομία. Κι από ότι φαίνεται τα τεχνάσματα που χρησιμοποιούσαν για να αποτρέψουν την ύφεση οι διαχειριστές του πλανήτη επιστρέφουν τώρα σαν εφιάλτες.
"Ιδιωτικός Κεϋνσιανισμός"
Τέλος, σχολιάζοντας την άποψη του Ιταλού καθηγητή οικονομολόγου Ρικάρντο Βελοφιόρε (από το Πανεπιστήμιο του Μπέργκαμο), ότι η δημιουργία του χρέους των νοικοκυριών είναι μια μορφή «ιδιωτικού κεϋνσιανισμού», ο Κ. Λαπαβίτσας, σημειώνει ότι αυτή η διαδικασία έχει αρκετή βαρύτητα σήμερα, αποκαλύπτοντας μεγάλο μέρος της ρίζας της βίαιης πτώσης στις αγορές.
Υπάρχουν επίσης, φωνές που αναφέρουν ότι η άποψη αυτή θα ενισχυθεί αν τελικά η κρίση εξελιχθεί σε ύφεση. Αυτή η "κεϋνσιανικού τύπου" ανταπόκριση δεν έχει ξεπεραστεί και μοιάζει ακριβώς με αυτό που έκανε η Fed μετά το 2001.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=7879&subid=2&tag=6620&pubid=711097
Ο οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου, εξηγεί ότι στην καρδιά της τρέχουσας κρίσης δεν είναι τόσο οι αγορές μετοχών αλλά το τραπεζικό σύστημα. Κι αυτό δυσκολεύει τα πράγματα.
Αναφερόμενος στις ομοιότητες με την χρηματιστηριακή κρίση του 1987, όταν στις αγορές κυριάρχησε πανικός πωλήσεων για έναν μήνα και έναν χρόνο αργότερα όλα είχαν παρέλθει, ο κ. Λαπαβίτσας είναι κατηγορηματικός:
"Δεν πρόκειται να κάνω καμία πρόβλεψη γιατί μετά από έξι μήνες μπορεί να στέκομαι σαν χαζός. Προτιμώ να συζητώ για τους ευρύτερους καθοριστικούς παράγοντες μίας κρίσης και με αυτόν τον τρόπο να καταλήγω σε συμπεράσματα".
Για τον κ. Λαπαβίτσα οι οικονομικές κρίσεις είναι ένα μόνιμο, εγγενές, χαρακτηριστικό στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Υποστηρίζει, δηλαδή, ότι κάθε κάποια χρόνια παρατηρείται μια οικονομική κρίση, ενός ή άλλου τύπου, εκ των οποίων κάποιες απλώς ξεφουσκώνουν γρήγορα και άλλες διαρκούν περισσότερο με τρομακτικές συνέπειες όπως αυτή που ξεκίνησε πριν από 15 χρόνια στην Ιαπωνία.
Το παράδειγμα της Ιαπωνίας
Επομένως, υποστηρίζει, το πραγματικό ερώτημα αυτού που βιώνουμε σήμερα είναι εάν πρόκειται για μια παροδική καταιγίδα ή για μια κρίση τύπου Ιαπωνίας. Αίσθηση προκαλεί, ωστόσο, ότι η αντίδραση των Αρχών στην παρούσα κρίση έχει αρκετές ομοιότητες με αυτή των ιαπωνικών Αρχών στις αρχές του ’90.
Τότε, η ιαπωνικές αρχές είχαν κατηγορηθεί για ανικανότητα. Αρχικά δεν αντιλήφθηκαν ότι οι τράπεζες είχαν τόσα πολλά επισφαλή δάνεια ενώ στη συνέχεια επιχείρησαν να διατηρήσουν τη ρευστότητα, προσποιούμενες ότι δεν συνέβαινε τίποτε. Στην συνέχεια «πάγωσαν» την στεγαστική αγορά.
Έτσι έγινε και με τις αμερικανικές αρχές που τους πήρε τρεις μήνες να αντιληφθούν το πρόβλημα και να αντιδράσουν και σήμερα μιλούν για «πάγωμα» των επιτοκίων στην αγορά των subprime.
Ωστόσο, ο κ. Λαπαβίτσας δεν βλέπει κανέναν προφανή τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η σύσταση του «super-fund» από τις μεγαλύτερες αμερικανικές τράπεζες, με τις «ευλογίες» του Μπερνάνκε αποτελεί μια κλασσική «απάντηση», όμοια με εκείνη έγινε στη Βρετανία στις αρχές του 1970.
Τραπεζική κρίση
Για τον κ. Λαπαβίτσα, η τρέχουσα κρίση είναι μια τραπεζική κρίση, η οποία είναι τελείως διαφορετική από μία χρηματιστηριακή κρίση.
Τα χρηματιστήρια είναι αγορές μέσω των οποίων εταιρείες αγοράζουν ποσοστά άλλων εταιρειών με τις τιμές να καθορίζονται από τις προσδοκίες. Μια κρίση στις κεφαλαιαγορές μπορεί να πλήξει εταιρείες και τράπεζες, αλλά οι συνέπειές της είναι περιορισμένες.
Οι τράπεζες, κυρίως οι μεγάλες εμπορικές τράπεζες, είναι κάτι διαφορετικό. Αποτελούν την πηγή του χρηματοοικονομικού συστήματος καθώς δημιουργούν το μεγαλύτερο μέρος των φρέσκων πιστώσεων αλλά και χρήμα.
Δεν μοιάζουν με άλλα χρηματοοικονομικά ιδρύματα ή funds όπως τα συνταξιοδοτικά. Αν οι τράπεζες πνιγούν από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και δεν μπορούν να το αντιμετωπίσουν τότε ολόκληρο το χρηματοοικονομικό σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει.
Αγορά χρήματος
Κι αυτό είναι που παρατηρούμε σήμερα. Το επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται στην αγορά του χρήματος, η οποία από τον περασμένο Αύγουστο δεν μπορεί να λειτουργήσει κανονικά, με αποτέλεσμα η διατραπεζική αγορά (ο δανεισμός της μίας τράπεζας προς την άλλη) να μην μπορεί να κινηθεί. Κι όταν αυτό συμβεί δεν μπορεί να λειτουργήσει ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα.
Από τον περασμένο Αύγουστο, η κάθε τράπεζα ακολουθεί ένα μοναχικό δρόμο, κυρίως επειδή το ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα δεν εμπιστεύεται πλέον το άλλο...
Οι τράπεζες στον σύγχρονο χρηματοοικονομικό κόσμο δρουν διαφορετικά και πιο αυτόνομα απ’ ότι παλιότερα στις σχέσεις τους με τις εταιρείες στην πραγματική παραγωγή και τις υπηρεσίες.
Αντί να δανείζουν κατευθείαν τις εταιρείες όπως έκαναν παλιότερα, οι τράπεζες παίρνουν προμήθειες από τις μεγάλες εταιρείες για τις βοηθητικές υπηρεσίες που τους παρέχουν για έκδοση μετοχών, εταιρικών ομολόγων κι άλλων εξειδικευμένων «δομημένων» χρεογράφων» στην ανοιχτή αγορά.
Ο δανεισμός των νοικοκυριών για κατανάλωση και στέγη μαζί με τα έσοδα από προμήθειες είναι οι πιο γρήγορα ανεπτυγμένες πηγές εσόδων των τραπεζικών κερδών.
Υπερβολικές φούσκες
Εάν αυτά «βαλτώσουν» τότε το πρόβλημα γενικεύεται, διότι με αυτές τις τρεις βασικές επιλογές σε περίοδο προσφορών «φθηνού» δανεικού χρήματος (χαμηλών επιτοκίων) οι τράπεζες μπορεί εύκολα να δημιουργήσουν υπερβολικές φούσκες, ιδιαίτερα στο χώρο των ακινήτων και της κατανάλωσης.
Εάν οι τράπεζες φιλοδοξούν να συγκεντρώσουν σημαντικό μέρος των κερδών τους από τις εισπράξεις των τόκων, ζητώντας ένα κομμάτι από τα πραγματικά εισοδήματα και τους μισθούς τότε έχουν πρόβλημα.
Δεν εξασφαλίζει κανείς ότι οι μισθοί και τα εισοδήματα θα αναπτύσσονται με συστηματικό τρόπο στο μέλλον. Όντως στις ΗΠΑ το πραγματικό εισόδημα την τελευταία 20ετία παραμένει στάσιμο.
Οι τράπεζες μπορούν επίσης να δημιουργούν φούσκες. Εάν για παράδειγμα οι τράπεζες μπορούν να δημιουργήσουν μια φούσκα στα ακίνητα, τότε κι ο κόσμος που κατέχει ένα ή περισσότερα σπίτια φαίνεται να είναι πλουσιότερος ακόμα κι αν το εισόδημα ή μισθός του δεν έχει αυξηθεί σε πραγματικούς όρους.
Αυτό φέρνει φρέσκες ομάδες δανειζόμενων στις αγορές και ενισχύει τις παλιότερες ομάδες βαθαίνοντας τον δανεισμό του. Αυτό δίνει έξτρα κέρδη στις τράπεζες οι οποίες μεταφέρουν μέρος των εισοδημάτων στις αγορές δανεισμού χρήματος.
Οι νέες μορφές "τιτλοποίησης" δανείων ("δομημένα ομόλογα" τύπου CDO, SIV κλπ) που χρησιμοποιούν τα τελευταία χρόνια για να τα πουλούν σε άλλους επενδυτές τους έδωσε αυτή τη δυνατότητα καθώς έτσι ξεφορτώνονται το ρίσκο αποκτώντας ρευστότητα για να συνεχίζουν να δανείζουν.
Αλλά όταν η φούσκα σπάει οι πρώτοι που νιώθουν τον πόνο είναι αυτοί με τα χαμηλότερα εισοδήματα κι όσοι υπερδανείστηκαν. Αυτή η διαδικασία χτυπάει την κατανάλωση, φέρνοντας ολόκληρη την πραγματική οικονομία σε δυσχερή θέση.
Σύμφωνα με τη Fed, το μερίδιο των εισοδημάτων που πάει για αποπληρωμές χρεών στις ΗΠΑ έχει αυξηθεί από 15,6% το 1983 στο 19,3% τον Ιούνιο του 2007.
Κεντρικές Τράπεζες
Ερωτηθείς για το τι μπορεί να κάνει το κράτος και οι Κεντρικές Τράπεζες, απαντά ότι οι Κεντρικές Τράπεζες είναι κι αυτές τράπεζες. Μπορεί να ακούγεται σαν κάτι απόμακρο αλλά και οι Κεντρικές Τράπεζες ενδέχεται να χρεοκοπήσουν. Δεν μπορούν να αγοράσουν όλα τα ξεγραμμένα χρέη, π.x. όπως τα δάνεια της Northern Rock στην Αγγλία.
Αν το δείτε σε μεγάλη κλίμακα τότε θα κατανοήσετε το πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσει ο πρόεδρος της Fed, Μπεν Μπερνάνκε, υπογραμμίζει.
Οι αμερικανικές τράπεζες έχουν στην κατοχή τους τόσο μεγάλο όγκο επισφαλών «χαρτιών» που κάθονται σε ένα πραγματικό βουνό από αυτά. Έχουν ήδη διαγράψει πάνω από 100 δισ. δολ. έως τώρα με τις εκτιμήσεις να ποικίλουν για το συνολικό ύψος από 200 έως 500 δισ. δολ.
Η κεντρική τράπεζα δεν μπορεί να εξασφαλίσει άμεσα τόσο τεράστιο όγκο χρημάτων για να παίξει ρόλο «θεματοφύλακα» (ή τερματοφύλακα) στα δύσκολα.
Τα όρια του τερματοφύλακα
Βέβαια άλλοι βραχίονες του κράτους μπορούν να παρέμβουν, μέσω της δημοσιονομικής πολιτικής με «ενέσεις» ενίσχυσης όπως η τελευταία των 150 δισ. δολ. που υπόσχεται ο Μπους σε προεκλογική περίοδο για να αποτρέψει την ύφεση. Αλλά κανείς δεν είναι σίγουρος ότι θα δουλέψουν.
Οι αγορές φοβούνται ότι η Αμερικάνικη κεντρική τράπεζα με τον νέο της πρόεδρο, τον Μπεν Μπερνάνκε, είτε θα επιτρέψει στο πληθωρισμό να ξεφύγει από τον έλεγχο είτε θα παρέμβει σκληρά πυροδοτώντας έτσι την ύφεση.
Τελευταία ακούγονται συχνά προβλέψεις για την επιστροφή του στασιμοπληθωρισμού (στάσιμη ανάπτυξη με αυξανόμενο πληθωρισμό και ανεργία) της οικονομικής ασθένειας της δεκαετίας του '70. Αυτοί οι αντίθετοι φόβοι είναι ενδεικτικοί για το πόσο εύθραυστα είναι τα πράγματα.
Ο Μπους παρενέβη, αλλά θα χρειαστούν πολύ περισσότερα από τέτοιες χειρονομίες για να μη βουλιάξει η παγκόσμια οικονομία. Κι από ότι φαίνεται τα τεχνάσματα που χρησιμοποιούσαν για να αποτρέψουν την ύφεση οι διαχειριστές του πλανήτη επιστρέφουν τώρα σαν εφιάλτες.
"Ιδιωτικός Κεϋνσιανισμός"
Τέλος, σχολιάζοντας την άποψη του Ιταλού καθηγητή οικονομολόγου Ρικάρντο Βελοφιόρε (από το Πανεπιστήμιο του Μπέργκαμο), ότι η δημιουργία του χρέους των νοικοκυριών είναι μια μορφή «ιδιωτικού κεϋνσιανισμού», ο Κ. Λαπαβίτσας, σημειώνει ότι αυτή η διαδικασία έχει αρκετή βαρύτητα σήμερα, αποκαλύπτοντας μεγάλο μέρος της ρίζας της βίαιης πτώσης στις αγορές.
Υπάρχουν επίσης, φωνές που αναφέρουν ότι η άποψη αυτή θα ενισχυθεί αν τελικά η κρίση εξελιχθεί σε ύφεση. Αυτή η "κεϋνσιανικού τύπου" ανταπόκριση δεν έχει ξεπεραστεί και μοιάζει ακριβώς με αυτό που έκανε η Fed μετά το 2001.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=7879&subid=2&tag=6620&pubid=711097
”Παγώνει” η οικονομική μηχανή των ΗΠΑ
Η κυρίαρχη ”διπλή μηχανή” της αμερικανικής οικονομίας όχι μόνο ”ασθμαίνει” αλλά απειλεί να αποτελέσει το τελευταίο επικίνδυνο σκαλοπάτι πριν από την είσοδο σε ύφεση. Η ”διπλή μηχανή”, όπως την χαρακτηρίζει ο Economist, αποτελείται από τις χρηματαγορές και τους αμερικανικούς τραπεζικούς ομίλους. Ιδιαίτερα ο αμερικανικός τραπεζικός κλάδος μοιάζει να έχει εισέλθει σε έναν κυκεώνα πτώσης, την έξοδο από τον οποίο δεν θα κατορθώσουν να ανακαλύψουν όλοι οι όμιλοι.
Σύμφωνα με τον Gerard Cassidy, αναλυτή της RBC Capital Markets, εντός της επόμενης διετίας υπάρχει η πιθανότητα να κηρύξουν πτώχευση 50 έως 150 τράπεζες με ενεργητικό μεγαλύτερο από 2 δισ. δολάρια η καθεμία.
-- Δαμόκλειος σπάθη επί των τραπεζών
Οι αιτίες πιέσεων στους τραπεζικούς ισολογισμούς αρκετά γνωστές αλλά αρκούντως – όπως αποδεικνύει η μέχρι τώρα πορεία – δύσκολο να ”πολεμηθούν”. Πρώτα απ’ όλα το υψηλό επίπεδο των εγγυημένων δανειακών υποχρεώσεων (CDOs), με τις τράπεζες να αδυνατούν, πλέον, να ανακαλύψουν αγοραστές και να συμπαρασύρουν στην υποχώρηση και τις μοχλευμένες εξαγορές. Βάσει της Standard & Poor’s το παγκόσμιο (και όχι μόνο το αμερικανικό) τραπεζικό σύστημα μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπο με απώλειες ύψους 265 δισ. δολαρίων, προερχόμενες από CDOs αλλά και από αθετήσεις αποπληρωμής ομολόγων. Το παραπάνω ποσό θα πρέπει να ”προστεθεί” στην πρόβλεψη των G7, ότι οι διεθνείς τραπεζικές απώλειες μόνο από την έκθεση στην δευτερογενή αγορά στεγαστικών δανείων των ΗΠΑ, αλλά και σε ορισμένες μορφές δομημένων επενδύσεων θα φθάσουν στα 400 δισ. δολάρια. Έχοντας μία ”δαμόκλειο σπάθη” ύψους 665 δισ. δολαρίων να επικρέμεται, καθίσταται όλο και περισσότερο σαφές ότι οι τραπεζικοί όμιλοι της Δύσης, διέρχονται μία περίοδο όπου θα αναγκαστούν να αναζητήσουν άμεσα μέτρα σωτηρίας. Βέβαια, έστω κι αν υπάρχουν εκτιμήσεις για τον αριθμό των πτωχεύσεων και προβλέψεις σχετικά με το ύψος των τραπεζικών χρεών οι οποίες καταδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος, το μείζον θέμα είναι ότι ουδείς μπορεί να μιλήσει με ακρίβεια για τις διαστάσεις της κρίσης. Αποτέλεσμα είναι να διαιωνίζονται η επενδυτική αβεβαιότητα και η δυσφορία για τη στάση των κεντρικών τραπεζών που δεν προέβλεψαν τους κινδύνους.
--…και οι monolines
Και ενώ οι αγορές βρίσκονται αντιμέτωπες με την επίλυση προβλημάτων που φέρουν τις ”επωνυμίες”, LBOs, CDOs και subprime, στην καθημερινότητα των επενδυτών επήλθε και ο όρος ”monolines”. Οι εταιρείες έκδοσης και ασφάλισης ομολόγων αποτελούν έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των προβλημάτων, ενώ ακόμη και οι πιο έμπειροι αναλυτές εμφανίζονται ανήμποροι να εκτιμήσουν το ακριβές μέγεθος της ζημίας που μπορεί να προκαλέσει ενδεχόμενη κατάρρευσή τους, καθώς οι τράπεζες χρησιμοποιούν διαφορετικές μεθόδους αποτίμησης των επασφαλίστρων.Η πρώτη αντίδραση των τραπεζών ήταν να μειώσουν το δανεισμό – ή να τον καταστήσουν εξαιρετικά δύσκολο – τόσο προς επιχειρήσεις, όσο και προς καταναλωτές. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να ”κλείσουν την πόρτα” σε ενδεχόμενες νέες επισφάλειες και ταυτόχρονα να ανακαλύψουν τρόπους κάλυψης υψηλών απωλειών σε ενδεχόμενη ”ελεύθερη πτώση” των monolines.
-- Η επαγγελματική στέγηΈνας ακόμη πονοκέφαλος, τονίζει σε εκτεταμένη ανάλυσή του ο ”Economist” αφορά την παροχή δανείων για αγορά επαγγελματικής στέγης. Πρόσφατα η Deutsche Bank προχώρησε στην εξαγορά πολυτελών γραφείων, καθώς ο ιδιοκτήτης τους δεν βρήκε καμία τράπεζα πρόθυμη να επαναχρηματοδοτήσει το δάνειο ύψους 7 δισ. δολαρίων που είχε λάβει προκειμένου να τα κατασκευάσει. Στην παραπάνω σκοτεινή εικόνα θα πρέπει να προστεθεί και η παροχή τεράστιου όγκου δανείων από μικρές, τοπικές αμερικανικές τράπεζες, κυρίως για χρηματοδότηση αγοράς επαγγελματικής στέγης. Σε ομιλία του σε τραπεζίτες στην Florida, ο John Dugan, επικεφαλής ελέγχου της λειτουργίας των τραπεζικών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ (Comptroller of Currency), τόνισε ότι τουλάχιστον το 1/3 μικρών αμερικανικών τραπεζών έχουν παράσχει δάνεια για αγορά επαγγελματικής στέγης τα οποία είναι…τριπλάσια των αποθεματικών τους.
-- Νέες χρεοκοπίες εν όψει
Όσο οι πιστωτικές συνθήκες επιδεινώνονται τόσο καθίσταται περισσότερο σαφές ότι μία ”λαίλαπα” χρεοκοπιών μπορεί να σαρώσει Γηραιά Ήπειρο και ΗΠΑ. ΙΣύμφωνα με τους τρεις κορυφαίους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης (Standard & Poor’s, Moody’s και Fitch), οι πιστωτικές συνθήκες θα παρουσιάσουν έντονη επιδείνωση στην περίπτωση που η αμερικανική ανάπτυξη επιβραδύνει οδεύοντας προς την ύφεση.Η Moody’s αναμένει ότι μέχρι το τέλος του 2008 θα αυξηθούν οι χρεοκοπίες των χαμηλής πιστοληπτικής ικανότητας εταιρειών από 0,7% σήμερα στο 3,3%. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Fitch, από τις αρχές του χρόνου οι πτωχεύσεις έχουν φτάσει στα 4 δισ. δολάρια, ενώ για το σύνολο του 2007 το αντίστοιχο ποσό ήταν 3,5 δισ. δολάρια. Η αδυναμία εξεύρεσης εύκολου δανεισμού θα έχει ως συνέπεια την ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του αριθμού των προβληματικών επιχειρήσεων που αδυνατούν να αποπληρώσουν το κόστος δανεισμού τους.
http://www.euro2day.gr/articles/152509/
Σύμφωνα με τον Gerard Cassidy, αναλυτή της RBC Capital Markets, εντός της επόμενης διετίας υπάρχει η πιθανότητα να κηρύξουν πτώχευση 50 έως 150 τράπεζες με ενεργητικό μεγαλύτερο από 2 δισ. δολάρια η καθεμία.
-- Δαμόκλειος σπάθη επί των τραπεζών
Οι αιτίες πιέσεων στους τραπεζικούς ισολογισμούς αρκετά γνωστές αλλά αρκούντως – όπως αποδεικνύει η μέχρι τώρα πορεία – δύσκολο να ”πολεμηθούν”. Πρώτα απ’ όλα το υψηλό επίπεδο των εγγυημένων δανειακών υποχρεώσεων (CDOs), με τις τράπεζες να αδυνατούν, πλέον, να ανακαλύψουν αγοραστές και να συμπαρασύρουν στην υποχώρηση και τις μοχλευμένες εξαγορές. Βάσει της Standard & Poor’s το παγκόσμιο (και όχι μόνο το αμερικανικό) τραπεζικό σύστημα μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπο με απώλειες ύψους 265 δισ. δολαρίων, προερχόμενες από CDOs αλλά και από αθετήσεις αποπληρωμής ομολόγων. Το παραπάνω ποσό θα πρέπει να ”προστεθεί” στην πρόβλεψη των G7, ότι οι διεθνείς τραπεζικές απώλειες μόνο από την έκθεση στην δευτερογενή αγορά στεγαστικών δανείων των ΗΠΑ, αλλά και σε ορισμένες μορφές δομημένων επενδύσεων θα φθάσουν στα 400 δισ. δολάρια. Έχοντας μία ”δαμόκλειο σπάθη” ύψους 665 δισ. δολαρίων να επικρέμεται, καθίσταται όλο και περισσότερο σαφές ότι οι τραπεζικοί όμιλοι της Δύσης, διέρχονται μία περίοδο όπου θα αναγκαστούν να αναζητήσουν άμεσα μέτρα σωτηρίας. Βέβαια, έστω κι αν υπάρχουν εκτιμήσεις για τον αριθμό των πτωχεύσεων και προβλέψεις σχετικά με το ύψος των τραπεζικών χρεών οι οποίες καταδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος, το μείζον θέμα είναι ότι ουδείς μπορεί να μιλήσει με ακρίβεια για τις διαστάσεις της κρίσης. Αποτέλεσμα είναι να διαιωνίζονται η επενδυτική αβεβαιότητα και η δυσφορία για τη στάση των κεντρικών τραπεζών που δεν προέβλεψαν τους κινδύνους.
--…και οι monolines
Και ενώ οι αγορές βρίσκονται αντιμέτωπες με την επίλυση προβλημάτων που φέρουν τις ”επωνυμίες”, LBOs, CDOs και subprime, στην καθημερινότητα των επενδυτών επήλθε και ο όρος ”monolines”. Οι εταιρείες έκδοσης και ασφάλισης ομολόγων αποτελούν έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των προβλημάτων, ενώ ακόμη και οι πιο έμπειροι αναλυτές εμφανίζονται ανήμποροι να εκτιμήσουν το ακριβές μέγεθος της ζημίας που μπορεί να προκαλέσει ενδεχόμενη κατάρρευσή τους, καθώς οι τράπεζες χρησιμοποιούν διαφορετικές μεθόδους αποτίμησης των επασφαλίστρων.Η πρώτη αντίδραση των τραπεζών ήταν να μειώσουν το δανεισμό – ή να τον καταστήσουν εξαιρετικά δύσκολο – τόσο προς επιχειρήσεις, όσο και προς καταναλωτές. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να ”κλείσουν την πόρτα” σε ενδεχόμενες νέες επισφάλειες και ταυτόχρονα να ανακαλύψουν τρόπους κάλυψης υψηλών απωλειών σε ενδεχόμενη ”ελεύθερη πτώση” των monolines.
-- Η επαγγελματική στέγηΈνας ακόμη πονοκέφαλος, τονίζει σε εκτεταμένη ανάλυσή του ο ”Economist” αφορά την παροχή δανείων για αγορά επαγγελματικής στέγης. Πρόσφατα η Deutsche Bank προχώρησε στην εξαγορά πολυτελών γραφείων, καθώς ο ιδιοκτήτης τους δεν βρήκε καμία τράπεζα πρόθυμη να επαναχρηματοδοτήσει το δάνειο ύψους 7 δισ. δολαρίων που είχε λάβει προκειμένου να τα κατασκευάσει. Στην παραπάνω σκοτεινή εικόνα θα πρέπει να προστεθεί και η παροχή τεράστιου όγκου δανείων από μικρές, τοπικές αμερικανικές τράπεζες, κυρίως για χρηματοδότηση αγοράς επαγγελματικής στέγης. Σε ομιλία του σε τραπεζίτες στην Florida, ο John Dugan, επικεφαλής ελέγχου της λειτουργίας των τραπεζικών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ (Comptroller of Currency), τόνισε ότι τουλάχιστον το 1/3 μικρών αμερικανικών τραπεζών έχουν παράσχει δάνεια για αγορά επαγγελματικής στέγης τα οποία είναι…τριπλάσια των αποθεματικών τους.
-- Νέες χρεοκοπίες εν όψει
Όσο οι πιστωτικές συνθήκες επιδεινώνονται τόσο καθίσταται περισσότερο σαφές ότι μία ”λαίλαπα” χρεοκοπιών μπορεί να σαρώσει Γηραιά Ήπειρο και ΗΠΑ. ΙΣύμφωνα με τους τρεις κορυφαίους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης (Standard & Poor’s, Moody’s και Fitch), οι πιστωτικές συνθήκες θα παρουσιάσουν έντονη επιδείνωση στην περίπτωση που η αμερικανική ανάπτυξη επιβραδύνει οδεύοντας προς την ύφεση.Η Moody’s αναμένει ότι μέχρι το τέλος του 2008 θα αυξηθούν οι χρεοκοπίες των χαμηλής πιστοληπτικής ικανότητας εταιρειών από 0,7% σήμερα στο 3,3%. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Fitch, από τις αρχές του χρόνου οι πτωχεύσεις έχουν φτάσει στα 4 δισ. δολάρια, ενώ για το σύνολο του 2007 το αντίστοιχο ποσό ήταν 3,5 δισ. δολάρια. Η αδυναμία εξεύρεσης εύκολου δανεισμού θα έχει ως συνέπεια την ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του αριθμού των προβληματικών επιχειρήσεων που αδυνατούν να αποπληρώσουν το κόστος δανεισμού τους.
http://www.euro2day.gr/articles/152509/
Debate κρίσης (update)
Μιας και το κλίμα σήμερα "σηκώνει" ας επαναφέρω ένα πολύ δυνατό άρθρο.
12 βήματα προς τη ”Μητέρα όλων των Υφέσεων”
Το καβούκι του άρθρου αυτό είναι του πεσιμιστή καθηγητή Roubini.
Απόλυτα λογικό και συνάμα ντετερμινιστικό εξηγεί πως μπορεί να συμβεί σε 12 βήματα ένα τρομερό χρηματο-οικονομικό λιώσιμο του τραπεζοκεντρικού συστήματος των ΗΠΑ.
Ο ίδιος ο καθηγητής θεωρεί ότι είναι το πιο ακραίο σενάριο, στο οποίο δεν δίνει (εννοείτε) 100% πιθανότητες.
Το πολύ πεσιμιστικό αυτό σενάριο γνώρισε μεγάλη απήχηση όταν ανα-δημοσιεύθηκε στους έγκριτους Financial Times και ειδικά ίσως από τον καλύτερο αρθρογράφο τους, τον Martin Wolf.
(το πρώτο link στα ελληνικά είναι η μετάφραση αυτού του άρθρου του Wolf)
Ο Wolf με το άρθρο του ουσιαστικά το υιοθέτησε.
Την προηγούμενη εβδομάδα επανήλθε με νέο άρθρο και με κάποιο έμμεσο τρόπο διαφοροποιήθηκε. Άλλοι μπορούν να πουν ότι το αποκήρυξε.
Σημασία όμως έχει:
- ότι οι πλέον πεσιμιστικές απόψεις κερδίζουν έδαφος, ειδικά σε σχέση με ένα χρόνο πριν
- έχει ξεκινήσει τρελό debate για το πόσο βαθιά είναι κρίση και μέχρι που μπορεί να φτάσει
(σύμφωνα με τον Roubini είμαστε κάπου στο βήμα 4 με 5)
*update: σύμφωνα με τη σημερινή είδηση είμαστε κοντά και στο 6 - "πατάμε" δηλαδή σε 4-5-6
- το θέμα έχει πάρα πολλές παραμέτρους, π.χ. τη πτώση του δολλαρίου ή την άνοδο των εμπορευμάτων, το ύψος του αμερικάνικου δημοσίου χρέους - σχεδόν όλα σχετίζονται.
Το μόνο σίγουρο όμως είναι το κλασσικό κλισέ "όταν κρυώνει η Αμερική, φτερνίζεται ο κόσμος όλος" είναι ακόμα σε ισχύ.
Ίσως όμως να είμαστε και στην αρχή του τέλους του και λογικό είναι να υπάρχουν αντιδράσεις.
12 βήματα προς τη ”Μητέρα όλων των Υφέσεων”
Το καβούκι του άρθρου αυτό είναι του πεσιμιστή καθηγητή Roubini.
Απόλυτα λογικό και συνάμα ντετερμινιστικό εξηγεί πως μπορεί να συμβεί σε 12 βήματα ένα τρομερό χρηματο-οικονομικό λιώσιμο του τραπεζοκεντρικού συστήματος των ΗΠΑ.
Ο ίδιος ο καθηγητής θεωρεί ότι είναι το πιο ακραίο σενάριο, στο οποίο δεν δίνει (εννοείτε) 100% πιθανότητες.
Το πολύ πεσιμιστικό αυτό σενάριο γνώρισε μεγάλη απήχηση όταν ανα-δημοσιεύθηκε στους έγκριτους Financial Times και ειδικά ίσως από τον καλύτερο αρθρογράφο τους, τον Martin Wolf.
(το πρώτο link στα ελληνικά είναι η μετάφραση αυτού του άρθρου του Wolf)
Ο Wolf με το άρθρο του ουσιαστικά το υιοθέτησε.
Την προηγούμενη εβδομάδα επανήλθε με νέο άρθρο και με κάποιο έμμεσο τρόπο διαφοροποιήθηκε. Άλλοι μπορούν να πουν ότι το αποκήρυξε.
Σημασία όμως έχει:
- ότι οι πλέον πεσιμιστικές απόψεις κερδίζουν έδαφος, ειδικά σε σχέση με ένα χρόνο πριν
- έχει ξεκινήσει τρελό debate για το πόσο βαθιά είναι κρίση και μέχρι που μπορεί να φτάσει
(σύμφωνα με τον Roubini είμαστε κάπου στο βήμα 4 με 5)
*update: σύμφωνα με τη σημερινή είδηση είμαστε κοντά και στο 6 - "πατάμε" δηλαδή σε 4-5-6
- το θέμα έχει πάρα πολλές παραμέτρους, π.χ. τη πτώση του δολλαρίου ή την άνοδο των εμπορευμάτων, το ύψος του αμερικάνικου δημοσίου χρέους - σχεδόν όλα σχετίζονται.
Το μόνο σίγουρο όμως είναι το κλασσικό κλισέ "όταν κρυώνει η Αμερική, φτερνίζεται ο κόσμος όλος" είναι ακόμα σε ισχύ.
Ίσως όμως να είμαστε και στην αρχή του τέλους του και λογικό είναι να υπάρχουν αντιδράσεις.
2.3.08
Σενάριο, χειρομαντία και επιλογές
Είναι σίγουρα πολύ δύσκολο για κάποιον να κάνει προβλέψεις. Είναι απείρως δυσκολότερο εάν ο χρονικός ορίζοντας είναι μικρός. Πάντως, σε μεσαίο-μακρινό ορίζοντα τα περιθώρια καλυτερεύουν.
Υπάρχουν μόνο τέσσερις τρόποι, ώστε κάποιος που είναι χρεωμένος, και δεν μπορεί (σήμερα) να αποπληρώσει το χρέος του, να το βγάλει από πάνω του:
1. Ανάπτυξη
Εφόσον υπάρξει γρήγορη αύξηση εισοδήματος/μισθού, το χρέος γίνεται διαχειρίσιμο.
Το ιδεώδες αυτό σενάριο, τόσο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυρια όσο και για το υπερχρεωμένο κράτος της Αμερικής, μάλλον μας έχει τελείωσει, ίσως και από το 2000.
2. Πληθωρισμός
Στην ουσία "τρώει" το κεφάλαιο του δανειστή. Απαιτεί δύο παραμέτρους:
α. πραγματική αύξηση εισοδήματος (δεν νομίζω να συμβαίνει)
β. τη συνεργασία του δανειστή
Σε περίπτωση που ο δανειστής [είτε του νοικοκυριού (=τράπεζα) είτε του κράτους (=ξένοι επενδυτές)] δεν δεχτεί τον εξευτελισμό του κεφαλαίου που δάνεισε κι ..επαναστατήσει τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.
3. Αδυναμία πληρωμής
Το χρέος μπορεί να σβηστεί από τα βιβλία εφόσον ο δανειζόμενος αδυνατεί να αποπληρώσει.
Η ενδεχόμενη ύφεση αλλά και η πτωτική πορεία των τιμών των κατοικιών οδηγεί σε τέτοια αδυναμία αποπληρωμής. Επιπλέον συμπτώματα: χρεωκοπίες από ανθρώπους μέχρι τράπεζες.
4. Κρατικοποίηση του χρέους
Το Κράτος έχει τη δυνατότητα να να νομοθετήσει ώστε να αλλάξουν
α. οι όροι των δανείων, π.χ. στα στεγαστικά να μειωθεί το επιτόκιο ή να αλλάξει ο τρόπος αποπληρωμής.
β. οι νόμοι περί χρεωκοπίας
μπορεί επίσης
γ. να αγοράσει ιδιοκτησίες είτε από τους δανειστές είτε από τους δανειζόμενους.
(έχει ξανα-γίνει στην Αμερική)
Το τελευταίο μέτρο της κρατικοποίησης του χρέους είναι το πιο εύκολο.
Μόνο που εάν δεν γίνει σωστά θα οδηγήσει σε νέο κύκλο αυξανόμενου χρέους.
Και την επόμενη φορά η φούσκα θα είναι μεγαλύτερη - κι ίσως να μην κλείνει...
Όλα είναι επιλογή.
Κι η επιλογή, ενώ ίσως ξεκινάει από τη βάση, είναι πάντοτε πολιτική. Κι έχουμε μπροστά κι εκλογές το 2008...
Χειρομαντία
Η λύση του πληθωρισμού δεν είναι καθόλου πρακτική. Νομίζω ότι οι ιθύνοντες παλεύουν (μέσα τους) μεταξύ της πρώτης και της τέταρτης λύσης.
Μάλλον όμως, δεν είναι στα σχέδια τους να δώσουν αυξήσεις, οπότε η λύση της κρατικοποίησης του χρέους μοιάζει η λιγότερο επώδυνη και ίσως η καλύτερη εναλλακτική επιλογή.
(τι δυστυχία... οι καπιταλιστές να επιλέγουν το δρόμο του ...σοσιαλισμού...)
Προδιαγραφόμενο σενάριο
Η Αμερική κινείται προς κρατικοποιήσεις τραπεζών καθώς τα δάνεια της FED (και ξένων κυβερνήσεων) είναι η κατεξοχήν πηγή νέου κεφαλαίου.
Επιπλέον, η περίπτωση της Ιαπωνίας με την σχέση του κράτους με τις μεγάλες τράπεζες/εταιρείες ίσως να βοηθήσει.
Παραδείγματα του πως το κράτος μπορεί να νομοθετήσει υπάρχουν κι από τη Μεγάλη Ύφεση.
Τελικά, μάλλον δεν ερχόμαστε σε κάτι εντελώς νέο. Πιθανότατα, το μόνο νέο είναι το μέγεθος του προβλήματος, ειδικά εάν το σκεφτούμε σε επίπεδο ανεπτυγμένων οικονομιών.
Υπάρχουν μόνο τέσσερις τρόποι, ώστε κάποιος που είναι χρεωμένος, και δεν μπορεί (σήμερα) να αποπληρώσει το χρέος του, να το βγάλει από πάνω του:
1. Ανάπτυξη
Εφόσον υπάρξει γρήγορη αύξηση εισοδήματος/μισθού, το χρέος γίνεται διαχειρίσιμο.
Το ιδεώδες αυτό σενάριο, τόσο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυρια όσο και για το υπερχρεωμένο κράτος της Αμερικής, μάλλον μας έχει τελείωσει, ίσως και από το 2000.
2. Πληθωρισμός
Στην ουσία "τρώει" το κεφάλαιο του δανειστή. Απαιτεί δύο παραμέτρους:
α. πραγματική αύξηση εισοδήματος (δεν νομίζω να συμβαίνει)
β. τη συνεργασία του δανειστή
Σε περίπτωση που ο δανειστής [είτε του νοικοκυριού (=τράπεζα) είτε του κράτους (=ξένοι επενδυτές)] δεν δεχτεί τον εξευτελισμό του κεφαλαίου που δάνεισε κι ..επαναστατήσει τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.
3. Αδυναμία πληρωμής
Το χρέος μπορεί να σβηστεί από τα βιβλία εφόσον ο δανειζόμενος αδυνατεί να αποπληρώσει.
Η ενδεχόμενη ύφεση αλλά και η πτωτική πορεία των τιμών των κατοικιών οδηγεί σε τέτοια αδυναμία αποπληρωμής. Επιπλέον συμπτώματα: χρεωκοπίες από ανθρώπους μέχρι τράπεζες.
4. Κρατικοποίηση του χρέους
Το Κράτος έχει τη δυνατότητα να να νομοθετήσει ώστε να αλλάξουν
α. οι όροι των δανείων, π.χ. στα στεγαστικά να μειωθεί το επιτόκιο ή να αλλάξει ο τρόπος αποπληρωμής.
β. οι νόμοι περί χρεωκοπίας
μπορεί επίσης
γ. να αγοράσει ιδιοκτησίες είτε από τους δανειστές είτε από τους δανειζόμενους.
(έχει ξανα-γίνει στην Αμερική)
Το τελευταίο μέτρο της κρατικοποίησης του χρέους είναι το πιο εύκολο.
Μόνο που εάν δεν γίνει σωστά θα οδηγήσει σε νέο κύκλο αυξανόμενου χρέους.
Και την επόμενη φορά η φούσκα θα είναι μεγαλύτερη - κι ίσως να μην κλείνει...
Όλα είναι επιλογή.
Κι η επιλογή, ενώ ίσως ξεκινάει από τη βάση, είναι πάντοτε πολιτική. Κι έχουμε μπροστά κι εκλογές το 2008...
Χειρομαντία
Η λύση του πληθωρισμού δεν είναι καθόλου πρακτική. Νομίζω ότι οι ιθύνοντες παλεύουν (μέσα τους) μεταξύ της πρώτης και της τέταρτης λύσης.
Μάλλον όμως, δεν είναι στα σχέδια τους να δώσουν αυξήσεις, οπότε η λύση της κρατικοποίησης του χρέους μοιάζει η λιγότερο επώδυνη και ίσως η καλύτερη εναλλακτική επιλογή.
(τι δυστυχία... οι καπιταλιστές να επιλέγουν το δρόμο του ...σοσιαλισμού...)
Προδιαγραφόμενο σενάριο
Η Αμερική κινείται προς κρατικοποιήσεις τραπεζών καθώς τα δάνεια της FED (και ξένων κυβερνήσεων) είναι η κατεξοχήν πηγή νέου κεφαλαίου.
Επιπλέον, η περίπτωση της Ιαπωνίας με την σχέση του κράτους με τις μεγάλες τράπεζες/εταιρείες ίσως να βοηθήσει.
Παραδείγματα του πως το κράτος μπορεί να νομοθετήσει υπάρχουν κι από τη Μεγάλη Ύφεση.
Τελικά, μάλλον δεν ερχόμαστε σε κάτι εντελώς νέο. Πιθανότατα, το μόνο νέο είναι το μέγεθος του προβλήματος, ειδικά εάν το σκεφτούμε σε επίπεδο ανεπτυγμένων οικονομιών.
1.3.08
Πιστωτική βιομηχανία
Χρεωμένος Ως Το Κόκκαλο: Δύσκολοι Καιροί, Εύκολη Πίστωση και η Εποχή Των Επιθετικών Δανειστών.
Αυτή είναι μια ελεύθερη μετάφραση του τίτλου μιας ταινίας που δεν νομίζω ότι έχει προβληθεί ακόμα στην Ελλάδα. Ίσως να μην υπάρχει λόγος και να γίνει (ακόμα).
Η ταινία - στα δικά μου μάτια - έρχεται να συμπληρώσει σε κάποια βαθμό το Sicko, ειδικά εκεί που μιλάει ο Tony Benn.
Λίστα με όσα εντυπωσιακά συμβαίνουν στην Αμερική - κι έρχονται... (όσα θυμάμαι)
1. Απληστία, αφθονία, λανθασμένα πρότυπα, εκμετάλλευση, άγνοια, βιομηχανία, είναι μόνο μερικά από αυτά που υποβόσκουν.
2. Η ταινία πραγματεύεται κυρίως τα προβλήματα που προκύπτουν απο τη χρήση πιστωτικών καρτών και τις δυσκολίες αποπληρωμής συσσωρευμένων χρεών.
3. Το πρόβλημα έχει εισχωρήσει και στη μεσαία τάξη.
4. Η βιομηχανία πίστωσης και είσπραξης είναι από εκείνες με τη μεγαλύτερη "ανάπτυξη" τα τελευταία χρόνια: "νόμιμη σκλαβιά"
5. Οι εταιρείες πιστωτικών καρτών κερδίζουν περισσότερα από τους φτωχούς και αυτούς που δεν έχουν την δυνατότητα να πληρώσουν παρά από αυτούς που έχουν... (μου φαίνεται ακόμα δύσκολο να το πιστέψω...)
(ανάπηροι, κατάκοιτοι, αναλφάβητοι, μαύροι είναι μερικοί από τους αγαπημένους τους - μπορούμε να τους πούμε και subprime)
Ειδικά για τις πιστωτικές κάρτες, οι δανειζόμενοι, εφόσον δεν έχουν την δυνατότητα αποπληρωμής κάποια στιγμή, προστατεύονται από χρεώσεις και τόκους 180 μέρες από τη στιγμή της αδυναμίας τους σύμφωνα με τους ομοσπονδιακούς νόμους. Οι εταιρείες (τράπεζες) εκμεταλλεύονται αυτό το περιθώριο και χρεώνουν - εντός αυτού - ότι θέλουν...
6. Οι μόνοι τρόποι για να σταματήσουν να σε κυνηγούν οι εταιρείες είσπραξης (debt collectors = εταιρείες που αγοράζουν το χρέος σου, π.χ. μιας πιστωτικής, χαμηλότερα και προσπαθούν να το εισπράξουν) είναι
α. χρεωκοπία
β. θάνατος
7. Ένα έυκολο target group είναι οι πρωτοετείς φοιτητές: δωρεάν πιστωτική κάρτα...
Σε περίπτωση που είσαι 18 και δουλεύεις από το πρωϊ μέχρι το βράδυ, η αίτησή σου για πιστωτική κάρτα μάλλον δεν θα εγκριθεί...
Μιας και έγραψα "εγκρίσεις", είναι δυνατόν να χρωστάς στη τράπεζα €20,000 από πιστωτικές κάρτες και η ίδια τράπεζα να σου εκδίδει κι άλλες πιστωτικές κάρτες;
Επίσης, ίσως ο δημοφιλέστερος τρόπος χρηματοδότησης κάποιου που τον κυνηγούν οι τράπεζες είναι τα ενεχυροδανειστήρια... (που τα έβλεπα μικρός στα γουέστερν...) ή τα μπαζάρ στο γκαράζ του σπιτιού σου (όλα $0.5)
8. Προκειμένου να χρεωθείς από μια τράπεζα, οι αναλυτές της ετοιμάζουν το πιστωτικό σου προφίλ, μέσω διάφορων software, τα οποία είναι σε θέση να λάβουν υπόψη τους ότι προσωπικά δεδομένα μπορείς να φανταστείς: τις πληρωμές του κινητού σου τηλεφώνου, άλλα δάνεια, την ηλικία σου... Ένα από τα πλέον γνωστά - το FICO - αναφέρθηκε ότι έχει ποσοστό αστοχίας 90%...
Ακόμα, στο θέμα των προσωπικών δεδομένων, κάποιος ανέλυσε την κατάσταση ως εξής:
"Στα software αυτά μπορούν να συλλέξουν ότι προσωπικά δεδομένα μπορείς να φανταστείς. Αν προσπαθήσεις να το εξηγήσεις αυτό στο κόσμο, οι περισσότεροι θα σου πουν ότι τους προστατεύει το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα όμως δεν σε προστατεύει (αφού τα βρίσκουν οι εταιρείες) από αυτούς, σε προστατεύει μόνο από τη χρήση προσωπικών δεδομένων από το Κράτος..."
9. Το κράτος παίρνει τη σκυτάλη.
Το αμερικάνικο κράτος χρηματοδοτεί το εμπορικό του έλλειμμα με την έκδοση ομολόγων.
Το χρέος αποτυπώνεται συνέχεια στο "ρολόι του δημόσιου χρέους" που βρίσκεται στην ΝΥ.
Κάποιες φορές (1996) και το κράτος βρίσκεται σε αδυναμία αποπληρωμής του δικού του χρέους.
Η εύκολη λύση είναι να μεταφερθούν τα χρήματα από τις "κοινωνικές δαπάνες" προς την πληρωμή του χρέους.Κάποιος μπορεί να το πει κι αλλιώς: σμίκρυνση κοινωνικού κράτους, ιδιωτικοποίηση κοινωφελών επιχειρήσεων/κρατικών παροχών, ώστε να μην ξοδεύει γι' αυτά και να δίνει τα χρήματα στην αποπληρωμή του χρέους.
10. Νόμιζα ότι το 19%/χρόνο που με χρεώνει η πιστωτική μου κάρτα ήταν πολύ...
Εκεί, κατάλαβα ότι είναι ακόμα περισσότερο: 29%, 39%, 49%...
(αν και συνήθως το γράφουν κάπως έτσι: 28.9%, 38.9%, 48.9%...)
Σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμών και για ένα χρέος της τάξης των $20-50,000, πάντοτε ο τρόπος πληρωμής που επιλέγουν οι εταιρείες πιστωτικών καρτών, ώστε αυτό να αποπληρωθεί από τους δανειζόμενους, τους οδηγεί σε δόσεις, που εάν έχουν ξεπεράσει τα 50 χρόνια ζωής, δεν πρόκειται να αποπληρώσουν το κεφάλαιο ποτέ...
Συνήθως, στο διάστημα 0-180 μέρες (βλέπε Νο.5) οι τόκοι και οι χρεώσεις γίνονται διπλάσιοι από το κεφάλαιο: για κάθε $1 κεφαλαίου έχουμε $2 τόκων+χρεώσεων...
Συμπεράσματα:
Α. Η πιστωτική βιομηχανία είναι μια πολύ επικερδής επιχείρηση, καθώς (γενικά) τα επιτόκια χορηγήσεων βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα επιτόκια αναφοράς των κεντρικών τραπεζών, ενώ όταν και "κρυφές" χρεώσεις ενεργοποιούνται, πολλαπλασιάζονται τα κέρδη.
Β. Αναμένω ο κλάδος των debt collectors να αναπτυχθεί ταχύτερα τα επόμενα χρόνια (και στη χώρα μας). Νομίζω ότι είναι ένας τομέας όπου μπορεί να σταθεί αξιόλογα η ιδιωτική πρωτοβουλία εκτός των υφιστάμενων θυγατρικών των τραπεζών.
Γ. Θα πρέπει να θεωρείται αναμενόμενη, από πλευράς τραπεζών, μια αισθητή κάμψη κερδών λόγω του ότι κάποια στιγμή οι καλύτεροι πελάτες τους πτωχεύουν (ως κλασσικοί φτωχοί) και δεν είναι δυνατόν να τους προσφέρουν επιπλέον κέρδη. Βέβαια, αυτά είναι κύκλοι..
Δ. Παρά το γεγονός ότι η μεγάλη πιστωτική επέκταση μέσω πιστωτικών καρτών ξεκίνησε πριν τουλάχιστον 20 χρόνια, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν έχει διδαχθεί από τα λάθη του σταδίου εξοικείωσης με το νέο προϊόν. Επιπλέον, σημαντικότερα προβλήματα εμφανίζονται στο σημερινό στάδιο παρά στο πρώτο, και έχει ως αποτέλεσμα πλέον και την διάρρηξη της μεσαίας τάξης.
Επιπλέον ματιές:
Maxed Out - original movie site - πάρα πολύ υλικό - όλο στα αγγλικά (δυστυχώς)
Maxed Out by Wiki - με όλο το κεντρικό νόημα
Αυτή είναι μια ελεύθερη μετάφραση του τίτλου μιας ταινίας που δεν νομίζω ότι έχει προβληθεί ακόμα στην Ελλάδα. Ίσως να μην υπάρχει λόγος και να γίνει (ακόμα).
Η ταινία - στα δικά μου μάτια - έρχεται να συμπληρώσει σε κάποια βαθμό το Sicko, ειδικά εκεί που μιλάει ο Tony Benn.
Λίστα με όσα εντυπωσιακά συμβαίνουν στην Αμερική - κι έρχονται... (όσα θυμάμαι)
1. Απληστία, αφθονία, λανθασμένα πρότυπα, εκμετάλλευση, άγνοια, βιομηχανία, είναι μόνο μερικά από αυτά που υποβόσκουν.
2. Η ταινία πραγματεύεται κυρίως τα προβλήματα που προκύπτουν απο τη χρήση πιστωτικών καρτών και τις δυσκολίες αποπληρωμής συσσωρευμένων χρεών.
3. Το πρόβλημα έχει εισχωρήσει και στη μεσαία τάξη.
4. Η βιομηχανία πίστωσης και είσπραξης είναι από εκείνες με τη μεγαλύτερη "ανάπτυξη" τα τελευταία χρόνια: "νόμιμη σκλαβιά"
5. Οι εταιρείες πιστωτικών καρτών κερδίζουν περισσότερα από τους φτωχούς και αυτούς που δεν έχουν την δυνατότητα να πληρώσουν παρά από αυτούς που έχουν... (μου φαίνεται ακόμα δύσκολο να το πιστέψω...)
(ανάπηροι, κατάκοιτοι, αναλφάβητοι, μαύροι είναι μερικοί από τους αγαπημένους τους - μπορούμε να τους πούμε και subprime)
Ειδικά για τις πιστωτικές κάρτες, οι δανειζόμενοι, εφόσον δεν έχουν την δυνατότητα αποπληρωμής κάποια στιγμή, προστατεύονται από χρεώσεις και τόκους 180 μέρες από τη στιγμή της αδυναμίας τους σύμφωνα με τους ομοσπονδιακούς νόμους. Οι εταιρείες (τράπεζες) εκμεταλλεύονται αυτό το περιθώριο και χρεώνουν - εντός αυτού - ότι θέλουν...
6. Οι μόνοι τρόποι για να σταματήσουν να σε κυνηγούν οι εταιρείες είσπραξης (debt collectors = εταιρείες που αγοράζουν το χρέος σου, π.χ. μιας πιστωτικής, χαμηλότερα και προσπαθούν να το εισπράξουν) είναι
α. χρεωκοπία
β. θάνατος
7. Ένα έυκολο target group είναι οι πρωτοετείς φοιτητές: δωρεάν πιστωτική κάρτα...
Σε περίπτωση που είσαι 18 και δουλεύεις από το πρωϊ μέχρι το βράδυ, η αίτησή σου για πιστωτική κάρτα μάλλον δεν θα εγκριθεί...
Μιας και έγραψα "εγκρίσεις", είναι δυνατόν να χρωστάς στη τράπεζα €20,000 από πιστωτικές κάρτες και η ίδια τράπεζα να σου εκδίδει κι άλλες πιστωτικές κάρτες;
Επίσης, ίσως ο δημοφιλέστερος τρόπος χρηματοδότησης κάποιου που τον κυνηγούν οι τράπεζες είναι τα ενεχυροδανειστήρια... (που τα έβλεπα μικρός στα γουέστερν...) ή τα μπαζάρ στο γκαράζ του σπιτιού σου (όλα $0.5)
8. Προκειμένου να χρεωθείς από μια τράπεζα, οι αναλυτές της ετοιμάζουν το πιστωτικό σου προφίλ, μέσω διάφορων software, τα οποία είναι σε θέση να λάβουν υπόψη τους ότι προσωπικά δεδομένα μπορείς να φανταστείς: τις πληρωμές του κινητού σου τηλεφώνου, άλλα δάνεια, την ηλικία σου... Ένα από τα πλέον γνωστά - το FICO - αναφέρθηκε ότι έχει ποσοστό αστοχίας 90%...
Ακόμα, στο θέμα των προσωπικών δεδομένων, κάποιος ανέλυσε την κατάσταση ως εξής:
"Στα software αυτά μπορούν να συλλέξουν ότι προσωπικά δεδομένα μπορείς να φανταστείς. Αν προσπαθήσεις να το εξηγήσεις αυτό στο κόσμο, οι περισσότεροι θα σου πουν ότι τους προστατεύει το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα όμως δεν σε προστατεύει (αφού τα βρίσκουν οι εταιρείες) από αυτούς, σε προστατεύει μόνο από τη χρήση προσωπικών δεδομένων από το Κράτος..."
9. Το κράτος παίρνει τη σκυτάλη.
Το αμερικάνικο κράτος χρηματοδοτεί το εμπορικό του έλλειμμα με την έκδοση ομολόγων.
Το χρέος αποτυπώνεται συνέχεια στο "ρολόι του δημόσιου χρέους" που βρίσκεται στην ΝΥ.
Κάποιες φορές (1996) και το κράτος βρίσκεται σε αδυναμία αποπληρωμής του δικού του χρέους.
Η εύκολη λύση είναι να μεταφερθούν τα χρήματα από τις "κοινωνικές δαπάνες" προς την πληρωμή του χρέους.Κάποιος μπορεί να το πει κι αλλιώς: σμίκρυνση κοινωνικού κράτους, ιδιωτικοποίηση κοινωφελών επιχειρήσεων/κρατικών παροχών, ώστε να μην ξοδεύει γι' αυτά και να δίνει τα χρήματα στην αποπληρωμή του χρέους.
10. Νόμιζα ότι το 19%/χρόνο που με χρεώνει η πιστωτική μου κάρτα ήταν πολύ...
Εκεί, κατάλαβα ότι είναι ακόμα περισσότερο: 29%, 39%, 49%...
(αν και συνήθως το γράφουν κάπως έτσι: 28.9%, 38.9%, 48.9%...)
Σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμών και για ένα χρέος της τάξης των $20-50,000, πάντοτε ο τρόπος πληρωμής που επιλέγουν οι εταιρείες πιστωτικών καρτών, ώστε αυτό να αποπληρωθεί από τους δανειζόμενους, τους οδηγεί σε δόσεις, που εάν έχουν ξεπεράσει τα 50 χρόνια ζωής, δεν πρόκειται να αποπληρώσουν το κεφάλαιο ποτέ...
Συνήθως, στο διάστημα 0-180 μέρες (βλέπε Νο.5) οι τόκοι και οι χρεώσεις γίνονται διπλάσιοι από το κεφάλαιο: για κάθε $1 κεφαλαίου έχουμε $2 τόκων+χρεώσεων...
Συμπεράσματα:
Α. Η πιστωτική βιομηχανία είναι μια πολύ επικερδής επιχείρηση, καθώς (γενικά) τα επιτόκια χορηγήσεων βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα επιτόκια αναφοράς των κεντρικών τραπεζών, ενώ όταν και "κρυφές" χρεώσεις ενεργοποιούνται, πολλαπλασιάζονται τα κέρδη.
Β. Αναμένω ο κλάδος των debt collectors να αναπτυχθεί ταχύτερα τα επόμενα χρόνια (και στη χώρα μας). Νομίζω ότι είναι ένας τομέας όπου μπορεί να σταθεί αξιόλογα η ιδιωτική πρωτοβουλία εκτός των υφιστάμενων θυγατρικών των τραπεζών.
Γ. Θα πρέπει να θεωρείται αναμενόμενη, από πλευράς τραπεζών, μια αισθητή κάμψη κερδών λόγω του ότι κάποια στιγμή οι καλύτεροι πελάτες τους πτωχεύουν (ως κλασσικοί φτωχοί) και δεν είναι δυνατόν να τους προσφέρουν επιπλέον κέρδη. Βέβαια, αυτά είναι κύκλοι..
Δ. Παρά το γεγονός ότι η μεγάλη πιστωτική επέκταση μέσω πιστωτικών καρτών ξεκίνησε πριν τουλάχιστον 20 χρόνια, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν έχει διδαχθεί από τα λάθη του σταδίου εξοικείωσης με το νέο προϊόν. Επιπλέον, σημαντικότερα προβλήματα εμφανίζονται στο σημερινό στάδιο παρά στο πρώτο, και έχει ως αποτέλεσμα πλέον και την διάρρηξη της μεσαίας τάξης.
Επιπλέον ματιές:
Maxed Out - original movie site - πάρα πολύ υλικό - όλο στα αγγλικά (δυστυχώς)
Maxed Out by Wiki - με όλο το κεντρικό νόημα
29.2.08
Τι τους έπεισε (μετά τον Πρόεδρο)
To μάθημα των τελευταίων δύο ημερών ήταν ξεκαθαρο:
1. Έχουμε το νου μας στα μάκρο μεγέθη, όμως κάποια μας ενδιαφέρον περισσότερο από κάποια άλλα - πολύ λογικό. Κι ας αφήσουμε το Πρόεδρο να λέει ότι θέλει.
2. Το ίδιο και στα κέρδη: αυτά του χρηματο-οικονομικού τομέα μας απασχολούν τελικά περισσότερο - κι όταν κι άλλο ένα fundάκι "σκάει" σκεφτόμαστε πιο ψύχραιμα.
Στο Νο.1 εντάσσεται η επιβεβαίωση της πορεία του ΑΕΠ με τη δεύτερη ανάγνωση του δείκτη να "κάθεται" ακριβώς στην πρώτη (αύξηση 0.6%), κάτι που φαίνεται ιδιαίτερα ανησυχητικό.
Ακόμα, αύξηση των επιδομάτων ανεργίας (ααα, ανεργία = ύφεση), με ότι πάνω από 300,000 να ανησυχεί - είμαστε σταθερά άνω των 350,000...
Ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης του Michigan επίσης τραβάει την προσοχή.
Τέλος, νομίζω η εμφάνιση του Ben στη τηλεόραση ήταν καταλυτική.
Στο Νο.2 έχουμε τη Freddie Mac, με τα subprime δανειά της και σήμερα την AIG, αυτή που έχει στη φανέλα της η Μan.United, όταν η UBS συνεχίζει να δημοπρατεί το νούμερο των απωλειών του χρηματο-οικονομικού κλάδου σε $600δις.
Έχουμε ακόμα βέβαια δρόμο, μέχρι να το υπολογίσει κάποιος άλλος - βαθιά βουτηγμένος στη χασούρα manager μεγάλης τράπεζας, όπως η UBS - στα $1-2τρις...
1. Έχουμε το νου μας στα μάκρο μεγέθη, όμως κάποια μας ενδιαφέρον περισσότερο από κάποια άλλα - πολύ λογικό. Κι ας αφήσουμε το Πρόεδρο να λέει ότι θέλει.
2. Το ίδιο και στα κέρδη: αυτά του χρηματο-οικονομικού τομέα μας απασχολούν τελικά περισσότερο - κι όταν κι άλλο ένα fundάκι "σκάει" σκεφτόμαστε πιο ψύχραιμα.
Στο Νο.1 εντάσσεται η επιβεβαίωση της πορεία του ΑΕΠ με τη δεύτερη ανάγνωση του δείκτη να "κάθεται" ακριβώς στην πρώτη (αύξηση 0.6%), κάτι που φαίνεται ιδιαίτερα ανησυχητικό.
Ακόμα, αύξηση των επιδομάτων ανεργίας (ααα, ανεργία = ύφεση), με ότι πάνω από 300,000 να ανησυχεί - είμαστε σταθερά άνω των 350,000...
Ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης του Michigan επίσης τραβάει την προσοχή.
Τέλος, νομίζω η εμφάνιση του Ben στη τηλεόραση ήταν καταλυτική.
Στο Νο.2 έχουμε τη Freddie Mac, με τα subprime δανειά της και σήμερα την AIG, αυτή που έχει στη φανέλα της η Μan.United, όταν η UBS συνεχίζει να δημοπρατεί το νούμερο των απωλειών του χρηματο-οικονομικού κλάδου σε $600δις.
Έχουμε ακόμα βέβαια δρόμο, μέχρι να το υπολογίσει κάποιος άλλος - βαθιά βουτηγμένος στη χασούρα manager μεγάλης τράπεζας, όπως η UBS - στα $1-2τρις...
28.2.08
Bernanke: Δεν "βλέπει" στασιμοπληθωρισμό στην αμερικανική οικονομία
"Δεν αναμένεται η εμφάνιση του φαινομένου του στασιμοπληθωρισμού. Δεν νομίζω ότι βρισκόμαστε κοντά στην κατάσταση που επικράτησε το 1970", δήλωσε ο πρόεδρος της Fed, Ben Bernanke κατά την τακτική εξαμηνιαία κατάθεση του ενώπιον της επιτροπής οικονομικών υποθέσεων της Γερουσίας.Ο ίδιος σημείωσε ότι η αύξηση των τιμών περιπλέκει το έργο της Fed για την ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας σε ήπιους ρυθμούς ανάπτυξης. "Αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση η οποία περιλαμβάνει την επιβράδυνση της οικονομίας, συνεχιζόμενες αναταράξεις στις πιστωτικές αγορές και ενίσχυση των πληθωριστικών πιέσεων από την άνοδο των τιμών των εμπορευμάτων τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο εξωτερικό", δήλωσε μεταξύ άλλων. "Πρέπει να εφαρμόσουμε μια πολιτική που θα ισορροπεί μεταξύ αυτών των παραγόντων για το καλό του αμερικανικού λαού", συμπλήρωσε.Ο πρόεδρος της Fed σημείωσε επίσης ότι οι πληθωριστικές προσδοκίες παραμένουν "σταθερές σε γενικές γραμμές" παρά την άνοδο των τιμών στην ενέργεια και τα τρόφιμα.
http://www.capital.gr/news.asp?Details=459168
Η Ιστορία επαναλαμβάνεται;
Ο παραλληλισμός της Μεγάλης Ύφεσης με την τωρινή κρίση είναι καθαρά ακαδημαϊκού χαρακτήρα, αν όχι τελείως ανακριβής. Τη δεκαετία του 1920 είχε καταγραφεί ραγδαία άνοδος του χρηματιστηρίου, τεχνολογική μανία (με το ραδιόφωνο) και «φούσκα» στην αγορά ακινήτων (κυρίως στην Φλόριντα). Η Fed θα έπρεπε να είχε προχωρήσει σε επιθετικές μειώσεις των επιτοκίων αμέσως μετά την αρχή της ύφεσης το 1929, αντ’ αυτού όμως επέλεξε να διατηρήσει σε υψηλό επίπεδο το ύψος του κόστους δανεισμού, ενώ μάλιστα το ανέβασε κιόλας, εκτιμώντας πως ήταν ύψιστης σημασίας να διατηρηθεί η διασύνδεση του χρυσού με το δολάριο (τα υψηλά επιτόκια ενθαρρύνουν τους ξένους επενδυτές να συνεχίσουν να φέρουν δολάρια αντί να τα ανταλλάσσουν με χρυσό). Η έρευνα που πραγματοποίησε ο Bernanke, μέσω του πανεπιστημίου του Princeton, έδειξε πως όσο περισσότερο παρέμειναν οι χώρες συνδεδεμένες στον «κανόνα του χρυσού» (gold standard) στη διάρκεια του 1930, τόσο πιο βαθιές υφέσεις αντιμετώπιζαν. Τότε, «τα γεράκια» της νομισματικής πολιτικής υποστήριζαν κάθετα την παραμονή στον «κανόνα του χρυσού».Το αντίστοιχο επιχείρημα εν έτει 2007 είναι πως ο πληθωρισμός είναι ο μεγαλύτερος «δημόσιος κίνδυνος» για τις ΗΠΑ, ενώ το αντίστοιχο μεγαλύτερο λάθος στη νομισματική πολιτική θα είναι να παραμείνει σε υψηλό επίπεδο το ύψος των επιτοκίων, στην προσπάθεια συγκράτησης του γενικού επιπέδου των τιμών. Κατά πάσα πιθανότητα, ο Bernanke θα αποφύγει παρόμοια ατοπήματα με αυτά του μακρινού παρελθόντος, χάρη στη διαίσθηση του και στη βαθιά μελέτη των λαθών στην πολιτική της δεκαετίας του 1930. "Ο Bernanke έχει πλήρη επίγνωση του ρόλου της Κεντρικής Τράπεζας ως πιστωτή την ύστατη ώρα της κρίσης, ούτως ώστε να αποφευχθούν σοβαρές διαταραχές στο χρηματοπιστωτικό σύστημα» αναφέρει ο Barry Eichengreen, οικονομολόγος στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως η επιλογή του προέδρου της Fed είναι εύκολη. Ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά πως αν οι τάσεις για υψηλότερο πληθωρισμό παγιωθούν τότε αργά ή γρήγορα θα αναγκασθεί να αυξήσει τα επιτόκια, ούτως ώστε να τις περιορίσει. Για να πέσει ο πληθωριστικός «πυρετός» της δεκαετίας του 1970, η Κεντρική Τράπεζα είχε αναγκασθεί- υπό την προεδρία του Paul Volcker- να ανεβάσει στο 19% το ύψος των επιτοκίων, που και πάλι δεν θα είχε και μεγάλο αποτέλεσμα αν δεν είχαν ακολουθήσει διαδοχικές υφέσεις από το 1980 έως το 1982. Παράλληλα, τα νέα ευφυή χρηματοοικονομικά ευρήματα όπως οι τιτλοποιήσεις καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολο για την Fed να λάβει ξεκάθαρα μηνύματα για την οικονομία. Επομένως, τα πάντα είναι δυνατά. Όπως λέει και ο Eichengreen, "οι Κεντρικοί Τραπεζίτες πλέον αυτοσχεδιάζουν».
http://www.capital.gr/businessweek/articles.asp?cid=9&id=458521
http://www.capital.gr/news.asp?Details=459168
Η Ιστορία επαναλαμβάνεται;
Ο παραλληλισμός της Μεγάλης Ύφεσης με την τωρινή κρίση είναι καθαρά ακαδημαϊκού χαρακτήρα, αν όχι τελείως ανακριβής. Τη δεκαετία του 1920 είχε καταγραφεί ραγδαία άνοδος του χρηματιστηρίου, τεχνολογική μανία (με το ραδιόφωνο) και «φούσκα» στην αγορά ακινήτων (κυρίως στην Φλόριντα). Η Fed θα έπρεπε να είχε προχωρήσει σε επιθετικές μειώσεις των επιτοκίων αμέσως μετά την αρχή της ύφεσης το 1929, αντ’ αυτού όμως επέλεξε να διατηρήσει σε υψηλό επίπεδο το ύψος του κόστους δανεισμού, ενώ μάλιστα το ανέβασε κιόλας, εκτιμώντας πως ήταν ύψιστης σημασίας να διατηρηθεί η διασύνδεση του χρυσού με το δολάριο (τα υψηλά επιτόκια ενθαρρύνουν τους ξένους επενδυτές να συνεχίσουν να φέρουν δολάρια αντί να τα ανταλλάσσουν με χρυσό). Η έρευνα που πραγματοποίησε ο Bernanke, μέσω του πανεπιστημίου του Princeton, έδειξε πως όσο περισσότερο παρέμειναν οι χώρες συνδεδεμένες στον «κανόνα του χρυσού» (gold standard) στη διάρκεια του 1930, τόσο πιο βαθιές υφέσεις αντιμετώπιζαν. Τότε, «τα γεράκια» της νομισματικής πολιτικής υποστήριζαν κάθετα την παραμονή στον «κανόνα του χρυσού».Το αντίστοιχο επιχείρημα εν έτει 2007 είναι πως ο πληθωρισμός είναι ο μεγαλύτερος «δημόσιος κίνδυνος» για τις ΗΠΑ, ενώ το αντίστοιχο μεγαλύτερο λάθος στη νομισματική πολιτική θα είναι να παραμείνει σε υψηλό επίπεδο το ύψος των επιτοκίων, στην προσπάθεια συγκράτησης του γενικού επιπέδου των τιμών. Κατά πάσα πιθανότητα, ο Bernanke θα αποφύγει παρόμοια ατοπήματα με αυτά του μακρινού παρελθόντος, χάρη στη διαίσθηση του και στη βαθιά μελέτη των λαθών στην πολιτική της δεκαετίας του 1930. "Ο Bernanke έχει πλήρη επίγνωση του ρόλου της Κεντρικής Τράπεζας ως πιστωτή την ύστατη ώρα της κρίσης, ούτως ώστε να αποφευχθούν σοβαρές διαταραχές στο χρηματοπιστωτικό σύστημα» αναφέρει ο Barry Eichengreen, οικονομολόγος στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως η επιλογή του προέδρου της Fed είναι εύκολη. Ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά πως αν οι τάσεις για υψηλότερο πληθωρισμό παγιωθούν τότε αργά ή γρήγορα θα αναγκασθεί να αυξήσει τα επιτόκια, ούτως ώστε να τις περιορίσει. Για να πέσει ο πληθωριστικός «πυρετός» της δεκαετίας του 1970, η Κεντρική Τράπεζα είχε αναγκασθεί- υπό την προεδρία του Paul Volcker- να ανεβάσει στο 19% το ύψος των επιτοκίων, που και πάλι δεν θα είχε και μεγάλο αποτέλεσμα αν δεν είχαν ακολουθήσει διαδοχικές υφέσεις από το 1980 έως το 1982. Παράλληλα, τα νέα ευφυή χρηματοοικονομικά ευρήματα όπως οι τιτλοποιήσεις καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολο για την Fed να λάβει ξεκάθαρα μηνύματα για την οικονομία. Επομένως, τα πάντα είναι δυνατά. Όπως λέει και ο Eichengreen, "οι Κεντρικοί Τραπεζίτες πλέον αυτοσχεδιάζουν».
http://www.capital.gr/businessweek/articles.asp?cid=9&id=458521
ΑΤΕbank Romania
ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΤΕ-FINANSBANK
Η ΑΤΕbank ανακοινώνει ότι, η Γενική Συνέλευση των μετόχων της θυγατρικής της ΑΤΕbank Romania, στις 22/2/2008 αποφάσισε την αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου της Τράπεζας με παραίτηση των παλαιών μετόχων, επιβεβαιώνοντας σημερινό δημοσίευμα του euro2day.gr.
Η αύξηση θα γίνει με καταβολή μετρητών ποσού 10.530.891 ευρώ και την μετατροπή ομολογιακού δανείου μετατρέψιμου σε μετοχές ποσού 4.955.586 ευρώ.
Η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου θα καλυφθεί εξ’ ολοκλήρου από το International Finance Corporation που αποτελεί τον επενδυτικό βραχίονα της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας τα ποσοστά των μετόχων θα διαμορφωθούν ως ακολούθως: ΑΤΕbank 74,13% (από 87,21%) IFC 15% Λοιποί μέτοχοι 10,87%
* Nωρίτερα το euro2day.gr μετέδωσε τα εξής: Ποσοστό της τάξης του 15% θα αποκτήσει ο επενδυτικός βραχίονας της Παγκόσμιας Τράπεζας από την θυγατρική της Αγροτικής Τράπεζας στη Ρουμανία. Οι σχετικές συζητήσεις φέρονται να βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο θα καλυφθεί ένα ομολογιακό δάνειο που είχε εκχωρήσει παλαιότερα ο εν λόγω οργανισμός στην τράπεζα, ενώ επιπρόσθετα θα γίνει και εισροή ”ζεστού” χρήματος για να συμπληρωθεί το ποσοστό του 15%.
http://www.euro2day.gr/articles/152531/
Η ΑΤΕbank ανακοινώνει ότι, η Γενική Συνέλευση των μετόχων της θυγατρικής της ΑΤΕbank Romania, στις 22/2/2008 αποφάσισε την αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου της Τράπεζας με παραίτηση των παλαιών μετόχων, επιβεβαιώνοντας σημερινό δημοσίευμα του euro2day.gr.
Η αύξηση θα γίνει με καταβολή μετρητών ποσού 10.530.891 ευρώ και την μετατροπή ομολογιακού δανείου μετατρέψιμου σε μετοχές ποσού 4.955.586 ευρώ.
Η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου θα καλυφθεί εξ’ ολοκλήρου από το International Finance Corporation που αποτελεί τον επενδυτικό βραχίονα της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας τα ποσοστά των μετόχων θα διαμορφωθούν ως ακολούθως: ΑΤΕbank 74,13% (από 87,21%) IFC 15% Λοιποί μέτοχοι 10,87%
* Nωρίτερα το euro2day.gr μετέδωσε τα εξής: Ποσοστό της τάξης του 15% θα αποκτήσει ο επενδυτικός βραχίονας της Παγκόσμιας Τράπεζας από την θυγατρική της Αγροτικής Τράπεζας στη Ρουμανία. Οι σχετικές συζητήσεις φέρονται να βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο θα καλυφθεί ένα ομολογιακό δάνειο που είχε εκχωρήσει παλαιότερα ο εν λόγω οργανισμός στην τράπεζα, ενώ επιπρόσθετα θα γίνει και εισροή ”ζεστού” χρήματος για να συμπληρωθεί το ποσοστό του 15%.
http://www.euro2day.gr/articles/152531/
Αυτούς δεν τους πίστεψαν...
Κύπρου: Προβληματισμός αναλυτών για τα μεγέθη
Ισχυρή πτώση που υπερβαίνει το 11% εμφάνισε η μετοχή της Τράπεζας Κύπρου, με διεθνείς και ξένους αναλυτές να εκφράζουν τον προβληματισμό τους για τα μεγέθη του 2007 και τους στόχους του business plan που ανακοίνωσε η τράπεζα.---Deutsche BankΣε υποβάθμιση της σύστασης από ”buy” σε ”hold” προχωρά η Deutsche Bank, μειώνοντας ταυτόχρονα την τιμή-στόχο στα 12 ευρώ από 17.Χαρακτηρίζει ”απογοητευτικό” το business plan για τα έτη 2008 - 2010 και προβλέπει ότι θα προκαλέσει αρνητική ροή ειδήσεων σε ό,τι αφορά τη μετοχή. Επιπροσθέτως, περικόπτει κατά 9% και 10% τις εκτιμήσεις για την κερδοφορία της τράπεζας για τα έτη 2008 και 2009 αντίστοιχα.---KBW Σε μείωση της τιμής-στόχου για τη μετοχή από τα 16 στα 12 ευρώ προχώρησε και η KBW σε έκθεσή της (27/2), υποβαθμίζοντας παράλληλα τη σύσταση σε ”market perform” από ”outperform”. Τα έσοδα της Τράπεζας Κύπρου ανακοινώθηκαν 7,1% χαμηλότερα, αναφέρει η έκθεση, με παρατηρημένη αδυναμία στα καθαρά έσοδα από τόκους παρά στην αύξηση στους όγκους, γεγονός που αντανακλά την πίεση στο περιθώριο αλλά και την κάμψη στα έσοδα σε προμήθειες και συναλλαγές. Ο διεθνής οίκος χαρακτηρίζει ”πολύ απογοητευτικά” τα αποτελέσματα, αποδίδοντας την εξέλιξη στα χαμηλότερα έσοδα.Απογοητευτικό χαρακτηρίζεται και το update στο business plan. Ο οίκος προχωρά σε μείωση των προβλέψεών του για τα κέρδη ανά μετοχή των ετών 2009 - 2010 κατά 9% - 10%.---Citigroup H Citi, σε έκθεσή της που δημοσιοποίησε μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της Τράπεζας Κύπρου, διατηρεί την τιμή-στόχο των 17 ευρώ ανά μετοχή και τη σύσταση ”buy”, σημειώνοντας πως τα κέρδη που ανακοινώθηκαν ”ευθυγραμμίστηκαν” με το guidance της διοίκησης της τράπεζας, ωστόσο ήταν χαμηλότερα των προσδοκιών της αγοράς. Όσον αφορά στο επιχειρησιακό σχέδιο, αναφέρει πως το αναθεωρημένο guidance είναι χαμηλότερο των εκτιμήσεων της Citi για το 2008 και σημαντικά υψηλότερο για το 2009 - 2010. ---ΧρηματιστηριακέςΗ Τράπεζα Κύπρου ανακοίνωσε ισχυρά αποτελέσματα για το 2007 κάτω από τις εκτιμήσεις, αναφέρει η Marfin Analysis, σημειώνοντας πως τα καθαρά κέρδη σημείωσαν αύξηση κατά 55% στα 485 εκατ. ευρώ, 2% περίπου χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις της και τις εκτιμήσεις της αγοράς, ενώ τα καθαρά έσοδα από τόκους σημείωσαν αύξηση κατά 22,7% στα 752 εκατ. ευρώ, σε ποσοστό χαμηλότερο από τις εκτιμήσεις 1%. Η χρηματιστηριακή εκφράζει τον προβληματισμό της σχετικά με τον χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης των καθαρών εσόδων από τόκους και το πολύ χαμηλό επίπεδο των προβλέψεων. Κατά συνέπεια, τονίζει, αναμένεται να μειώσει τις εκτιμήσεις της για τα καθαρά κέρδη της τρέχουσας χρήσης και των επόμενων κατά 3% - 5%.H HSBC αναφέρει ότι δεν υπήρξαν εκπλήξεις από τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε η Τράπεζα Κύπρου για τη χρήση του 2007, με τα καθαρά της κέρδη να διαμορφώνονται κατά 55% υψηλότερα. Όπως επισημαίνει, ο στόχος που έχει τεθεί για τα καθαρά κέρδη του 2008 (δηλαδή 540 εκατ. ευρώ, ενισχυμένα κατά 11%) είναι χαμηλότερος των εκτιμήσεων της ίδιας της χρηματιστηριακής αλλά και του consensus, ενώ σημειώνει πως ο στόχος για μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης των κερδών μετά από φόρους της Τράπεζας Κύπρου κατά 25% για την περίοδο 2009 - 2010 είναι υψηλότερος των εκτιμήσεων.”Αδύναμα” χαρακτηρίζει η Alpha Finance τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε η Τράπεζα Κύπρου, τα οποία ναι μεν ευθυγραμμίστηκαν με τις προβλέψεις της χρηματιστηριακής, ωστόσο ήταν στο χαμηλό εύρος των εκτιμήσεων της αγοράς. Ως αρνητικό στοιχείο αναφέρει τα χαμηλότερα του αναμενομένου καθαρά έσοδα από τόκους τόσο σε τριμηνιαίο όσο και σε ετήσιο επίπεδο, σημειώνοντας πως τα spreads συμπιέστηκαν σε επίπεδο assets κυρίως στην Ελλάδα και δευτερευόντως στην Κύπρο, λόγω του εντεινόμενου ανταγωνισμού. Αναφορικά με το νέο business plan που ανακοίνωσε η διοίκηση της τράπεζας, η χρηματιστηριακή εκτιμά πως οι στόχοι που τέθηκαν είναι φιλόδοξοι και εκφράζει την επιφυλακτικότητά της σχετικά με την τιμολογιακή πολιτική και την πολιτική σχετικά με τις προβλέψεις για επισφάλειες, καθώς και τα έσοδα από χρηματιστηριακές συναλλαγές και αμοιβές. Επισημαίνει πως διατηρεί την ”ουδέτερη” σύσταση. Η Εθνική-Π&Κ από την πλευρά της αναφέρει πως η Τράπεζα Κύπρου ανακοίνωσε ”μικτά” αποτελέσματα για το δ’ τρίμηνο και ”επιθετικό” business plan, ενώ η Eurobank Securities επισημαίνει πως τα καθαρά κέρδη που ανακοίνωσε η τράπεζα ήταν κατά 1,6% χαμηλότερα του consensus. Κατά τη χρηματιστηριακή, η αδύναμη επίδοση αποδίδεται στην επιβράδυνση στην παραγωγή καθαρών εσόδων από τόκους και εσόδων από προμήθειες έναντι προηγούμενων τριμήνων. Ακόμη επισημαίνονται η άνοδος στα έξοδα -κυρίως σε εκείνα που αφορούν στο προσωπικό- κατά το τελευταίο τρίμηνο. Στα θετικά η Eurobank Securities αναφέρει πως οι προβλέψεις μειώθηκαν κατά 43% και ότι τα δάνεια στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 22%. Για το guidance η χρηματιστηριακή επισημαίνει την εκτιμώμενη ήπια αύξηση των κερδών μετά από φόρους, της τάξης του 11%, λόγω της επέκτασης στη Ρωσία, στη Ρουμανία και στην Ουκρανία που θα επιβαρύνει τα έξοδα, αλλά και την υιοθέτηση του ευρώ από την Κύπρο που θα ”κοστίσει” στα καθαρά έσοδα από τόκους λόγω της επαναποτίμησης των καταθέσεων και των εσόδων από προμήθειες και ξένο συνάλλαγμα. H ATE Χρηματιστηριακή χαρακτηρίζει ”απογοητευτικά” τα μεγέθη που ανακοινώθηκαν για το δ’ τρίμηνο και ”αδύναμους” τους στόχους που τέθηκαν από τη διοίκηση της Τράπεζας Κύπρου για το 2008.
Ισχυρή πτώση που υπερβαίνει το 11% εμφάνισε η μετοχή της Τράπεζας Κύπρου, με διεθνείς και ξένους αναλυτές να εκφράζουν τον προβληματισμό τους για τα μεγέθη του 2007 και τους στόχους του business plan που ανακοίνωσε η τράπεζα.---Deutsche BankΣε υποβάθμιση της σύστασης από ”buy” σε ”hold” προχωρά η Deutsche Bank, μειώνοντας ταυτόχρονα την τιμή-στόχο στα 12 ευρώ από 17.Χαρακτηρίζει ”απογοητευτικό” το business plan για τα έτη 2008 - 2010 και προβλέπει ότι θα προκαλέσει αρνητική ροή ειδήσεων σε ό,τι αφορά τη μετοχή. Επιπροσθέτως, περικόπτει κατά 9% και 10% τις εκτιμήσεις για την κερδοφορία της τράπεζας για τα έτη 2008 και 2009 αντίστοιχα.---KBW Σε μείωση της τιμής-στόχου για τη μετοχή από τα 16 στα 12 ευρώ προχώρησε και η KBW σε έκθεσή της (27/2), υποβαθμίζοντας παράλληλα τη σύσταση σε ”market perform” από ”outperform”. Τα έσοδα της Τράπεζας Κύπρου ανακοινώθηκαν 7,1% χαμηλότερα, αναφέρει η έκθεση, με παρατηρημένη αδυναμία στα καθαρά έσοδα από τόκους παρά στην αύξηση στους όγκους, γεγονός που αντανακλά την πίεση στο περιθώριο αλλά και την κάμψη στα έσοδα σε προμήθειες και συναλλαγές. Ο διεθνής οίκος χαρακτηρίζει ”πολύ απογοητευτικά” τα αποτελέσματα, αποδίδοντας την εξέλιξη στα χαμηλότερα έσοδα.Απογοητευτικό χαρακτηρίζεται και το update στο business plan. Ο οίκος προχωρά σε μείωση των προβλέψεών του για τα κέρδη ανά μετοχή των ετών 2009 - 2010 κατά 9% - 10%.---Citigroup H Citi, σε έκθεσή της που δημοσιοποίησε μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της Τράπεζας Κύπρου, διατηρεί την τιμή-στόχο των 17 ευρώ ανά μετοχή και τη σύσταση ”buy”, σημειώνοντας πως τα κέρδη που ανακοινώθηκαν ”ευθυγραμμίστηκαν” με το guidance της διοίκησης της τράπεζας, ωστόσο ήταν χαμηλότερα των προσδοκιών της αγοράς. Όσον αφορά στο επιχειρησιακό σχέδιο, αναφέρει πως το αναθεωρημένο guidance είναι χαμηλότερο των εκτιμήσεων της Citi για το 2008 και σημαντικά υψηλότερο για το 2009 - 2010. ---ΧρηματιστηριακέςΗ Τράπεζα Κύπρου ανακοίνωσε ισχυρά αποτελέσματα για το 2007 κάτω από τις εκτιμήσεις, αναφέρει η Marfin Analysis, σημειώνοντας πως τα καθαρά κέρδη σημείωσαν αύξηση κατά 55% στα 485 εκατ. ευρώ, 2% περίπου χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις της και τις εκτιμήσεις της αγοράς, ενώ τα καθαρά έσοδα από τόκους σημείωσαν αύξηση κατά 22,7% στα 752 εκατ. ευρώ, σε ποσοστό χαμηλότερο από τις εκτιμήσεις 1%. Η χρηματιστηριακή εκφράζει τον προβληματισμό της σχετικά με τον χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης των καθαρών εσόδων από τόκους και το πολύ χαμηλό επίπεδο των προβλέψεων. Κατά συνέπεια, τονίζει, αναμένεται να μειώσει τις εκτιμήσεις της για τα καθαρά κέρδη της τρέχουσας χρήσης και των επόμενων κατά 3% - 5%.H HSBC αναφέρει ότι δεν υπήρξαν εκπλήξεις από τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε η Τράπεζα Κύπρου για τη χρήση του 2007, με τα καθαρά της κέρδη να διαμορφώνονται κατά 55% υψηλότερα. Όπως επισημαίνει, ο στόχος που έχει τεθεί για τα καθαρά κέρδη του 2008 (δηλαδή 540 εκατ. ευρώ, ενισχυμένα κατά 11%) είναι χαμηλότερος των εκτιμήσεων της ίδιας της χρηματιστηριακής αλλά και του consensus, ενώ σημειώνει πως ο στόχος για μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης των κερδών μετά από φόρους της Τράπεζας Κύπρου κατά 25% για την περίοδο 2009 - 2010 είναι υψηλότερος των εκτιμήσεων.”Αδύναμα” χαρακτηρίζει η Alpha Finance τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε η Τράπεζα Κύπρου, τα οποία ναι μεν ευθυγραμμίστηκαν με τις προβλέψεις της χρηματιστηριακής, ωστόσο ήταν στο χαμηλό εύρος των εκτιμήσεων της αγοράς. Ως αρνητικό στοιχείο αναφέρει τα χαμηλότερα του αναμενομένου καθαρά έσοδα από τόκους τόσο σε τριμηνιαίο όσο και σε ετήσιο επίπεδο, σημειώνοντας πως τα spreads συμπιέστηκαν σε επίπεδο assets κυρίως στην Ελλάδα και δευτερευόντως στην Κύπρο, λόγω του εντεινόμενου ανταγωνισμού. Αναφορικά με το νέο business plan που ανακοίνωσε η διοίκηση της τράπεζας, η χρηματιστηριακή εκτιμά πως οι στόχοι που τέθηκαν είναι φιλόδοξοι και εκφράζει την επιφυλακτικότητά της σχετικά με την τιμολογιακή πολιτική και την πολιτική σχετικά με τις προβλέψεις για επισφάλειες, καθώς και τα έσοδα από χρηματιστηριακές συναλλαγές και αμοιβές. Επισημαίνει πως διατηρεί την ”ουδέτερη” σύσταση. Η Εθνική-Π&Κ από την πλευρά της αναφέρει πως η Τράπεζα Κύπρου ανακοίνωσε ”μικτά” αποτελέσματα για το δ’ τρίμηνο και ”επιθετικό” business plan, ενώ η Eurobank Securities επισημαίνει πως τα καθαρά κέρδη που ανακοίνωσε η τράπεζα ήταν κατά 1,6% χαμηλότερα του consensus. Κατά τη χρηματιστηριακή, η αδύναμη επίδοση αποδίδεται στην επιβράδυνση στην παραγωγή καθαρών εσόδων από τόκους και εσόδων από προμήθειες έναντι προηγούμενων τριμήνων. Ακόμη επισημαίνονται η άνοδος στα έξοδα -κυρίως σε εκείνα που αφορούν στο προσωπικό- κατά το τελευταίο τρίμηνο. Στα θετικά η Eurobank Securities αναφέρει πως οι προβλέψεις μειώθηκαν κατά 43% και ότι τα δάνεια στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 22%. Για το guidance η χρηματιστηριακή επισημαίνει την εκτιμώμενη ήπια αύξηση των κερδών μετά από φόρους, της τάξης του 11%, λόγω της επέκτασης στη Ρωσία, στη Ρουμανία και στην Ουκρανία που θα επιβαρύνει τα έξοδα, αλλά και την υιοθέτηση του ευρώ από την Κύπρο που θα ”κοστίσει” στα καθαρά έσοδα από τόκους λόγω της επαναποτίμησης των καταθέσεων και των εσόδων από προμήθειες και ξένο συνάλλαγμα. H ATE Χρηματιστηριακή χαρακτηρίζει ”απογοητευτικά” τα μεγέθη που ανακοινώθηκαν για το δ’ τρίμηνο και ”αδύναμους” τους στόχους που τέθηκαν από τη διοίκηση της Τράπεζας Κύπρου για το 2008.
ΗΠΑ: Λίγο κάτω από τις εκτιμήσεις το ΑΕΠ (0,6%)
Οριακά χαμηλότερα των προβλέψεων διαμορφώθηκε το ΑΕΠ των ΗΠΑ στο δ΄ τρίμηνο καθώς με βάση την προσωρινή μέτρηση ενισχύθηκε κατά 0,6%.Οι συγκλίνουσες εκτιμήσεις των αναλυτών προέβλεπαν ότι θα ”τρέξει” με ρυθμό 0,7%.
H αύξηση στο ΑΕΠ ευθυγραμμίζεται με την εκτίμηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ ενώ έπεται ανόδου κατά 4,9% στο γ’ τρίμηνο σύμφωνα με τα αναθεωρημένα μεγέθη που ανακοινώθηκαν σήμερα.
Σημειώνεται πως, όπως τόνισε σε χθεσινή του ομιλία ο κ. Bernanke, οι νέες θέσεις εργασίας και η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχουν υποχωρήσει εντός του 2008 ενώ και η κρίση στη στεγαστική αγορά έχει επιδεινωθεί, κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες ύφεσης στις ΗΠΑ κατά το α΄τρίμηνο.
Εξάλλου οι αιτήσεις για επιδόματα ανεργίας ενισχύθηκαν κατά 19.000, διαμορφούμενες στις 373.000 την εβδομάδα που ολοκληρώθηκε στις 23 Φεβρουαρίου.
http://www.euro2day.gr/articles/152516/
H αύξηση στο ΑΕΠ ευθυγραμμίζεται με την εκτίμηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ ενώ έπεται ανόδου κατά 4,9% στο γ’ τρίμηνο σύμφωνα με τα αναθεωρημένα μεγέθη που ανακοινώθηκαν σήμερα.
Σημειώνεται πως, όπως τόνισε σε χθεσινή του ομιλία ο κ. Bernanke, οι νέες θέσεις εργασίας και η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχουν υποχωρήσει εντός του 2008 ενώ και η κρίση στη στεγαστική αγορά έχει επιδεινωθεί, κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες ύφεσης στις ΗΠΑ κατά το α΄τρίμηνο.
Εξάλλου οι αιτήσεις για επιδόματα ανεργίας ενισχύθηκαν κατά 19.000, διαμορφούμενες στις 373.000 την εβδομάδα που ολοκληρώθηκε στις 23 Φεβρουαρίου.
http://www.euro2day.gr/articles/152516/
Κι άλλες πίεσεις
Δεν είναι μόνο η εσωτερική κατάσταση της οικονομίας...
Εκτός από τη χειροτέρευση της αγοράς κατοικίας (τιμές ακινήτων και αδυναμίες στη στεγαστική πίστη), τη χειρότερη πιστωτική κρίση τα τελευταία χρόνια (τράπεζες-ασφαλιστικές-επιτόκια spot αγοράς που ενώ μειώνεται το κεντρικό ανεβαίνουν), το πετρέλαιο στα $100, τις μειώσεις των επενδυτικών δαπανών των επιχειρήσεων, τον μη-αποταμιευτή και ζωσμένο στα χρέη καταναλώτη...
Πλέον, έχουμε και σε νέα ύψη την ισοτιμία ευρώ - δολαρίου με τα βέλη να πέφτουν στον Μπερνάκε, τη FED γενικότερα κατά της αξιοπιστία τους που ακροβατεί μεταξύ "ισχνής ανάπτυξης" και "πληθωρισμού".
Ο φόβος, ότι οι ξένοι (εκτός US) επενδυτές θα σταματήσουν να αγοράζουν τα αμερικανικά ομόλογα, ώστε να διογκωθεί το πρόβλημα χρηματοδότησης του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών των ΗΠΑ, μάλλον εκφράζεται στη πορεία του δολλαρίου.
Εκτός από τη χειροτέρευση της αγοράς κατοικίας (τιμές ακινήτων και αδυναμίες στη στεγαστική πίστη), τη χειρότερη πιστωτική κρίση τα τελευταία χρόνια (τράπεζες-ασφαλιστικές-επιτόκια spot αγοράς που ενώ μειώνεται το κεντρικό ανεβαίνουν), το πετρέλαιο στα $100, τις μειώσεις των επενδυτικών δαπανών των επιχειρήσεων, τον μη-αποταμιευτή και ζωσμένο στα χρέη καταναλώτη...
Πλέον, έχουμε και σε νέα ύψη την ισοτιμία ευρώ - δολαρίου με τα βέλη να πέφτουν στον Μπερνάκε, τη FED γενικότερα κατά της αξιοπιστία τους που ακροβατεί μεταξύ "ισχνής ανάπτυξης" και "πληθωρισμού".
Ο φόβος, ότι οι ξένοι (εκτός US) επενδυτές θα σταματήσουν να αγοράζουν τα αμερικανικά ομόλογα, ώστε να διογκωθεί το πρόβλημα χρηματοδότησης του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών των ΗΠΑ, μάλλον εκφράζεται στη πορεία του δολλαρίου.
Ζημιές 3,6 δισ. δολαρίων ανακοίνωσε η Fannei Mae
Σοβαρή επιδείνωση των συνθηκών στην αμερικανική αγορά στέγης αναμένει η Fannei Mae, ενώ τα αποτελέσματα του εν λόγω χρηματοπιστωτικού ιδρύματος κατά το τελευταίο τρίμηνο κινήθηκαν στο κόκκινο. Αναφερόμαστε σε ζημιές 3,6 δισ. δολαρίων, οι οποίες αιφνιδίασαν τους επενδυτές ενός από τους μεγαλύτερους παράγοντες στη χρηματοδότηση των στεγαστικών δανείων. Τα κεφάλαια της Fannie Mae αντιστοιχούν σε ένα από τα πέντε δάνεια αγοράς κατοικίας που έχουν χορηγηθεί στις ΗΠΑ. Η Fannie Mae δραστηριοποιείται στη δευτερογενή αγορά στεγαστικών δανείων υπό την αιγίδα του ομοσπονδιακού κράτους, παρέχοντας κεφάλαια σε τράπεζες και λοιπούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, με απώτερο στόχο την προσφορά ευνοϊκών δανείων στους αγοραστές κατοικίας. «Διανύουμε τη χειρότερη περίοδο στην αγορά ακινήτων και των στεγαστικών δανείων που έχει υπάρξει τα τελευταία 25 έτη», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Fannei Mae, Nτάνιελ Μαντ. Η τιμή της μετοχής της Fannie Mae σημείωνε χθες άνοδο, καθώς καταργήθηκε το πλαφόν των 724 δισ. δολαρίων στις επενδύσεις στέγης που είχε επιβληθεί από τις αρχές ως ποινή για την υπερεκτίμηση κερδών κατά 6,3 δισ. δολαρίων.
Η διοίκηση της ίδιας της Fannie προχώρησε σε αύξηση των εκτιμήσεων για τις απώλειες που θα υπάρξουν από τις αγορές πίστωσης, ενώ η περαιτέρω πτώση των τιμών των ακινήτων αναμένεται να επιβαρύνει ακόμα περισσότερο το χαρτοφυλάκιο των στεγαστικών δανείων της, αξίας 2,3 τρισ. δολαρίων.
Το τελευταίο δωδεκάμηνο, η κεφαλαιοποίηση της Fannie Mae έχει υποχωρήσει κατά το ήμισυ. Οι Goldman Sachs και Merrill Lynch μείωσαν την περασμένη εβδομάδα τη βαθμολογία της μετοχής στην κατηγορία «sell». Τα πρόσφατα σημάδια κόπωσης της αμερικανικής οικονομίας ενισχύουν σενάρια για μια ύφεση, η οποία πηγάζει από την κατάρρευση της αγοράς κατοικίας. Προ λίγων ημερών ανακοινώθηκε αύξηση των τραπεζικών κατασχέσεων κατοικιών κατά 90% στη διάρκεια του περασμένου μήνα. Οι συνολικές κατασχέσεις αυξήθηκαν κατά 57%, σύμφωνα με τα στοιχεία της RealtyTrac. που καταγράφει την κατάσταση περισσότερων από ένα εκατομμύριο κατοικιών στις ΗΠΑ.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_28/02/2008_260889
Η διοίκηση της ίδιας της Fannie προχώρησε σε αύξηση των εκτιμήσεων για τις απώλειες που θα υπάρξουν από τις αγορές πίστωσης, ενώ η περαιτέρω πτώση των τιμών των ακινήτων αναμένεται να επιβαρύνει ακόμα περισσότερο το χαρτοφυλάκιο των στεγαστικών δανείων της, αξίας 2,3 τρισ. δολαρίων.
Το τελευταίο δωδεκάμηνο, η κεφαλαιοποίηση της Fannie Mae έχει υποχωρήσει κατά το ήμισυ. Οι Goldman Sachs και Merrill Lynch μείωσαν την περασμένη εβδομάδα τη βαθμολογία της μετοχής στην κατηγορία «sell». Τα πρόσφατα σημάδια κόπωσης της αμερικανικής οικονομίας ενισχύουν σενάρια για μια ύφεση, η οποία πηγάζει από την κατάρρευση της αγοράς κατοικίας. Προ λίγων ημερών ανακοινώθηκε αύξηση των τραπεζικών κατασχέσεων κατοικιών κατά 90% στη διάρκεια του περασμένου μήνα. Οι συνολικές κατασχέσεις αυξήθηκαν κατά 57%, σύμφωνα με τα στοιχεία της RealtyTrac. που καταγράφει την κατάσταση περισσότερων από ένα εκατομμύριο κατοικιών στις ΗΠΑ.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_28/02/2008_260889
Κώδικα δεοντολογίας για τα κρατικά επενδυτικά κεφάλαια προτείνει η Κομισιόν
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε, την Τετάρτη, την υιοθέτηση από την ΕΕ ενός κώδικα δεοντολογίας για τα κρατικά επενδυτικά κεφάλαια (sovereign funds) τρίτων χωρών, τα οποία προέρχονται, κυρίως, από τις λεγόμενες αναδυόμενες οικονομίες.
Στόχος είναι ο έλεγχο» της διαφάνειας των κεφαλαίων αυτών, καθώς και των συμφερόντων που εξυπηρετούν.
Η πρόταση της Επιτροπής αρχικά θα συζητηθεί στο Συμβούλιο των υπουργών Οικονομίας της ΕΕ (Ecofin) στις 4 Μαρτίου και στη συνέχεια θα συζητηθεί σε επίπεδο ηγετών, στη Σύνοδο Κορυφής στις 13-14 Μαρτίου στις Βρυξέλλες.Συγκεκριμένα, η Επιτροπή προτείνει στους «27» να καταλήξουν σε μια «κοινή θέση», βάσει της οποίας θα επισημαίνουν την αναγκαιότητα να υιοθετηθεί, διεθνώς, ένας κώδικας δεοντολογίας για τη διαφάνεια, την προβλεψιμότητα και την «υποχρέωση λογοδοσίας» των κεφαλαίων αυτών.
Επιπλέον, η Επιτροπή προτείνει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να υιοθετήσει βασικές αρχές και δράσεις, προκειμένου να βελτιωθεί η σταθερότητα στις χρηματοοικονομικές αγορές και να ενισχυθεί ο έλεγχος και η διαχείριση κινδύνου των εξωκοινοτικών κρατικών επενδυτικών κεφαλαίων.Σύμφωνα με την Επιτροπή, τα κράτη μέλη της ΕΕ διαθέτουν νομοθεσία ικανή να προστατέψει τα εθνικά συμφέροντα από ξένες επενδύσεις σε στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις.
Παράλληλα, όπως επισήμανε, κατά τη συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες, ο αρμόδιος επίτροπς για θέματα Εσωτερικής Αγοράς, Τσαρλς ΜακΚρίβι, «σε αυτό το στάδιο, καλό θα ήταν να αποφευχθούν αντικρουόμενες εθνικές νομοθεσίες».
Από την πλευρά του, ο επίτροπος Χοακίν Αλμούνια ανέφερε ότι υπάρχουν αρκετά παραδείγματα διαφανών κρατικών επενδυτικών κεφαλαίων, όπως αυτά της Νορβηγίας, ωστόσο, υπογράμμισε ότι η έλλειψη διαφάνειας ορισμένων κρατικών κεφαλαίων μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για τις χώρες όπου επενδύονται. Ειδικότερα, οι βασικές αρχές που προτείνει η Επιτροπή για τα κρατικά επενδυτικά κεφάλαια (ΚΕΤ) είναι οι εξής:
- Δέσμευση για ανοικτό επενδυτικό περιβάλλον τόσο στο εσωτερικό της ΕΕ όσο και στις υπόλοιπες χώρες, περιλαμβανομένων των τρίτων χωρών που διαχειρίζονται ΚΕΤ.
- Στήριξη στις πολυμερείς εργασίες που διεξάγονται σε διεθνείς οργανισμούς όπως στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στον ΟΟΣΑ.
- Χρήση των εθνικών νομοθεσιών των κρατών μελών, τήρηση των υποχρεώσεων δυνάμει της συνθήκης ΕΚ και των διεθνών δεσμεύσεων, αναλογικότητα και διαφάνεια.
Τέλος, η Επιτροπή σημειώνει ότι τα διαθέσιμα, ανά τον κόσμο, κρατικά επενδυτικά κεφάλαια ανέρχονται σε 2,5 τρισ. δολάρια και σύμφωνα με εκτιμήσεις θα φτάσουν τα 12 τρισ. δολάρια έως το 2015.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Στόχος είναι ο έλεγχο» της διαφάνειας των κεφαλαίων αυτών, καθώς και των συμφερόντων που εξυπηρετούν.
Η πρόταση της Επιτροπής αρχικά θα συζητηθεί στο Συμβούλιο των υπουργών Οικονομίας της ΕΕ (Ecofin) στις 4 Μαρτίου και στη συνέχεια θα συζητηθεί σε επίπεδο ηγετών, στη Σύνοδο Κορυφής στις 13-14 Μαρτίου στις Βρυξέλλες.Συγκεκριμένα, η Επιτροπή προτείνει στους «27» να καταλήξουν σε μια «κοινή θέση», βάσει της οποίας θα επισημαίνουν την αναγκαιότητα να υιοθετηθεί, διεθνώς, ένας κώδικας δεοντολογίας για τη διαφάνεια, την προβλεψιμότητα και την «υποχρέωση λογοδοσίας» των κεφαλαίων αυτών.
Επιπλέον, η Επιτροπή προτείνει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να υιοθετήσει βασικές αρχές και δράσεις, προκειμένου να βελτιωθεί η σταθερότητα στις χρηματοοικονομικές αγορές και να ενισχυθεί ο έλεγχος και η διαχείριση κινδύνου των εξωκοινοτικών κρατικών επενδυτικών κεφαλαίων.Σύμφωνα με την Επιτροπή, τα κράτη μέλη της ΕΕ διαθέτουν νομοθεσία ικανή να προστατέψει τα εθνικά συμφέροντα από ξένες επενδύσεις σε στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις.
Παράλληλα, όπως επισήμανε, κατά τη συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες, ο αρμόδιος επίτροπς για θέματα Εσωτερικής Αγοράς, Τσαρλς ΜακΚρίβι, «σε αυτό το στάδιο, καλό θα ήταν να αποφευχθούν αντικρουόμενες εθνικές νομοθεσίες».
Από την πλευρά του, ο επίτροπος Χοακίν Αλμούνια ανέφερε ότι υπάρχουν αρκετά παραδείγματα διαφανών κρατικών επενδυτικών κεφαλαίων, όπως αυτά της Νορβηγίας, ωστόσο, υπογράμμισε ότι η έλλειψη διαφάνειας ορισμένων κρατικών κεφαλαίων μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για τις χώρες όπου επενδύονται. Ειδικότερα, οι βασικές αρχές που προτείνει η Επιτροπή για τα κρατικά επενδυτικά κεφάλαια (ΚΕΤ) είναι οι εξής:
- Δέσμευση για ανοικτό επενδυτικό περιβάλλον τόσο στο εσωτερικό της ΕΕ όσο και στις υπόλοιπες χώρες, περιλαμβανομένων των τρίτων χωρών που διαχειρίζονται ΚΕΤ.
- Στήριξη στις πολυμερείς εργασίες που διεξάγονται σε διεθνείς οργανισμούς όπως στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στον ΟΟΣΑ.
- Χρήση των εθνικών νομοθεσιών των κρατών μελών, τήρηση των υποχρεώσεων δυνάμει της συνθήκης ΕΚ και των διεθνών δεσμεύσεων, αναλογικότητα και διαφάνεια.
Τέλος, η Επιτροπή σημειώνει ότι τα διαθέσιμα, ανά τον κόσμο, κρατικά επενδυτικά κεφάλαια ανέρχονται σε 2,5 τρισ. δολάρια και σύμφωνα με εκτιμήσεις θα φτάσουν τα 12 τρισ. δολάρια έως το 2015.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
27.2.08
MiFID, διαφάνεια και απορία
Θεωρώ ότι προβληματίστηκα όταν έπρεπε.
Κυρίως προσπάθησα να αντιληφθώ τη "νέα εποχή" της MiFID.
Τις τελευταίες εβδομάδες είδα και μερικές από τις πρώτες επιπτώσεις:
Στεγνώνει από ρευστότητα το Χ.Α.
Χ.Α.: πρεμιέρα για τον πρώτο εξ αποστάσεως εντός του δικού μου Αρχίζουν τα όργανα
Σήμερα το απόγευμα ο Γελαντάλης (δεν ξέρω εάν το γράφω σωστά το όνομα) εκτιμά ότι "δεν γνωρίζουμε ακριβώς τι συμβαίνει στην αγορά" και επιμένει "στα καίρια ζητήματα της διαφάνειας, της ουσιαστικής και ισόνομης για την επενδυτική κοινότητα ενημέρωσης και όσων αφορούν στην εύρυθμη λειτουργία του χρηματιστηρίου", ενώ προσπαθεί να αποτυπώσει το "μέγεθος του ελλείμματος σε θέματα διαφάνειας ενημέρωσης".
Επίσης διεσταύρωσε ότι "οι άνθρωποι με τους οποίους επικοινωνήσαμε δεν είχαν συνολική εικόνα του τι συνέβαινε με τις απευθείας συναλλαγές στη μετοχή της Εθνικής".
Τέλος, θεωρεί ότι "περίεργο είναι πως ακόμη και μέσω του περίφημου Markit Boat, μπορεί ένας σχετικά εξειδικευμένος ”παίκτης” να έχει καλύτερη εικόνα" π.χ. για την ΕΤΕ από το να ρωτά το χρηματιστήριο, το αποθετήριο, το ΟΑΣΗΣ ή την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς...
Επιπλέον, οι πρώτες διαπιστώσεις είναι τουλάχιστον ανησυχητικές:
Χ.Α.: Μέσω OTC οι μισές συναλλαγές της Εθνικής
Όταν πλασαρίστηκε η MiFID, το θέμα της διαφάνειας δεν ήταν από αυτά που θα "έλυνε";
Πως τώρα, ο Γελαντάλης, μέσα σε όλα τα υπόλοιπα, υποστηρίζει ότι τίθεται θέμα διαφάνειας, προστασίας του επενδυτικού κοινού, της εύρυθμης λειτουργίας; κ.α.
Δεν τα είχε πάρει χαμπάρι; Ούτε αυτός, ούτε κανένας άλλος;
Λίγοι μάλλον είχαν καταλάβει ότι η αγορά φεύγει...
Κυρίως προσπάθησα να αντιληφθώ τη "νέα εποχή" της MiFID.
Τις τελευταίες εβδομάδες είδα και μερικές από τις πρώτες επιπτώσεις:
Στεγνώνει από ρευστότητα το Χ.Α.
Χ.Α.: πρεμιέρα για τον πρώτο εξ αποστάσεως εντός του δικού μου Αρχίζουν τα όργανα
Σήμερα το απόγευμα ο Γελαντάλης (δεν ξέρω εάν το γράφω σωστά το όνομα) εκτιμά ότι "δεν γνωρίζουμε ακριβώς τι συμβαίνει στην αγορά" και επιμένει "στα καίρια ζητήματα της διαφάνειας, της ουσιαστικής και ισόνομης για την επενδυτική κοινότητα ενημέρωσης και όσων αφορούν στην εύρυθμη λειτουργία του χρηματιστηρίου", ενώ προσπαθεί να αποτυπώσει το "μέγεθος του ελλείμματος σε θέματα διαφάνειας ενημέρωσης".
Επίσης διεσταύρωσε ότι "οι άνθρωποι με τους οποίους επικοινωνήσαμε δεν είχαν συνολική εικόνα του τι συνέβαινε με τις απευθείας συναλλαγές στη μετοχή της Εθνικής".
Τέλος, θεωρεί ότι "περίεργο είναι πως ακόμη και μέσω του περίφημου Markit Boat, μπορεί ένας σχετικά εξειδικευμένος ”παίκτης” να έχει καλύτερη εικόνα" π.χ. για την ΕΤΕ από το να ρωτά το χρηματιστήριο, το αποθετήριο, το ΟΑΣΗΣ ή την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς...
Επιπλέον, οι πρώτες διαπιστώσεις είναι τουλάχιστον ανησυχητικές:
Χ.Α.: Μέσω OTC οι μισές συναλλαγές της Εθνικής
Όταν πλασαρίστηκε η MiFID, το θέμα της διαφάνειας δεν ήταν από αυτά που θα "έλυνε";
Πως τώρα, ο Γελαντάλης, μέσα σε όλα τα υπόλοιπα, υποστηρίζει ότι τίθεται θέμα διαφάνειας, προστασίας του επενδυτικού κοινού, της εύρυθμης λειτουργίας; κ.α.
Δεν τα είχε πάρει χαμπάρι; Ούτε αυτός, ούτε κανένας άλλος;
Λίγοι μάλλον είχαν καταλάβει ότι η αγορά φεύγει...
Έλλειμμα... πληροφόρησης για τους επενδυτές
του Μιχαήλ Γελαντάλι
Η πρώτη στήριξη που φαίνεται να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση δόθηκε από τον υπουργό Οικονομίας, ο οποίος προανήγγειλε την αντικατάσταση του φόρου 1,5‰ που επιβάλλεται στις πωλήσεις μετοχών από φόρο επί της υπεραξίας.
Ωστόσο, το πρόβλημα της αγοράς συνίσταται, κατά την εκτίμησή μας, στο ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς τι συμβαίνει στην αγορά.
Και γι’ αυτό, κινδυνεύοντας να γίνουμε κουραστικοί και γραφικοί, θα επιμείνουμε στα καίρια ζητήματα της διαφάνειας, της ουσιαστικής και ισόνομης για την επενδυτική κοινότητα ενημέρωσης και όσων αφορούν στην εύρυθμη λειτουργία του χρηματιστηρίου. Για να αποτυπώσουμε το μέγεθος του ελλείμματος σε θέματα διαφάνειας ενημέρωσης μεταφέρουμε τις αιτιάσεις των ίδιων των ανθρώπων της αγοράς.
Και γι’ αυτόν τον λόγο γινόμαστε συγκεκριμένοι.
Ζητούσαμε χθες από ανθρώπους της Εθνικής – P&K Χρηματιστηριακής να μας πουν εάν συνέβαινε κάτι με τη μετοχή της τράπεζας, εάν υπήρχε πρόβλημα με τις απευθείας συναλλαγές, εάν κάτι λειτουργούσε… στραβά.Τουλάχιστον οι άνθρωποι με τους οποίους επικοινωνήσαμε δεν είχαν συνολική εικόνα του τι συνέβαινε με τις απευθείας συναλλαγές στη μετοχή της Εθνικής.
Ζητήσαμε τα… φώτα των υπευθύνων του χρηματιστηρίου, του αποθετηρίου, του ΟΑΣΗΣ, για να εισπράξουμε την ίδια απάντηση.
Απευθυνθήκαμε στις αρμόδιες υπηρεσίες της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, όπου εκεί η κατάσταση ”έδειχνε” ακόμη πιο συγκεχυμένη.
Είναι προφανές πως κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, η αγορά μας δεν μπορεί να λειτουργεί… εν κρυπτώ και σε συνθήκες… ημιδιαφάνειας.
Στη μετοχή της Εθνικής, για παράδειγμα, έχουν πραγματοποιηθεί στις 14:10 συναλλαγές περίπου 240.000 τεμαχίων. Από όσους ρωτήσαμε για να ενημερωθούμε σχετικά με τον ακριβή αριθμό των απευθείας συναλλαγών και κυρίως των τιμών στις οποίες έχουν δοθεί τα ”πακέτα”, λάβαμε τελείως διαφορετικές εκτιμήσεις, απαντήσεις.Το περίεργο είναι πως ακόμη και μέσω του περίφημου Markit Boat, μπορεί ένας σχετικά εξειδικευμένος ”παίκτης” να έχει καλύτερη εικόνα.
http://www.euro2day.gr/articles/152359/
Η πρώτη στήριξη που φαίνεται να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση δόθηκε από τον υπουργό Οικονομίας, ο οποίος προανήγγειλε την αντικατάσταση του φόρου 1,5‰ που επιβάλλεται στις πωλήσεις μετοχών από φόρο επί της υπεραξίας.
Ωστόσο, το πρόβλημα της αγοράς συνίσταται, κατά την εκτίμησή μας, στο ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς τι συμβαίνει στην αγορά.
Και γι’ αυτό, κινδυνεύοντας να γίνουμε κουραστικοί και γραφικοί, θα επιμείνουμε στα καίρια ζητήματα της διαφάνειας, της ουσιαστικής και ισόνομης για την επενδυτική κοινότητα ενημέρωσης και όσων αφορούν στην εύρυθμη λειτουργία του χρηματιστηρίου. Για να αποτυπώσουμε το μέγεθος του ελλείμματος σε θέματα διαφάνειας ενημέρωσης μεταφέρουμε τις αιτιάσεις των ίδιων των ανθρώπων της αγοράς.
Και γι’ αυτόν τον λόγο γινόμαστε συγκεκριμένοι.
Ζητούσαμε χθες από ανθρώπους της Εθνικής – P&K Χρηματιστηριακής να μας πουν εάν συνέβαινε κάτι με τη μετοχή της τράπεζας, εάν υπήρχε πρόβλημα με τις απευθείας συναλλαγές, εάν κάτι λειτουργούσε… στραβά.Τουλάχιστον οι άνθρωποι με τους οποίους επικοινωνήσαμε δεν είχαν συνολική εικόνα του τι συνέβαινε με τις απευθείας συναλλαγές στη μετοχή της Εθνικής.
Ζητήσαμε τα… φώτα των υπευθύνων του χρηματιστηρίου, του αποθετηρίου, του ΟΑΣΗΣ, για να εισπράξουμε την ίδια απάντηση.
Απευθυνθήκαμε στις αρμόδιες υπηρεσίες της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, όπου εκεί η κατάσταση ”έδειχνε” ακόμη πιο συγκεχυμένη.
Είναι προφανές πως κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, η αγορά μας δεν μπορεί να λειτουργεί… εν κρυπτώ και σε συνθήκες… ημιδιαφάνειας.
Στη μετοχή της Εθνικής, για παράδειγμα, έχουν πραγματοποιηθεί στις 14:10 συναλλαγές περίπου 240.000 τεμαχίων. Από όσους ρωτήσαμε για να ενημερωθούμε σχετικά με τον ακριβή αριθμό των απευθείας συναλλαγών και κυρίως των τιμών στις οποίες έχουν δοθεί τα ”πακέτα”, λάβαμε τελείως διαφορετικές εκτιμήσεις, απαντήσεις.Το περίεργο είναι πως ακόμη και μέσω του περίφημου Markit Boat, μπορεί ένας σχετικά εξειδικευμένος ”παίκτης” να έχει καλύτερη εικόνα.
http://www.euro2day.gr/articles/152359/
Χ.Α.: Μέσω OTC οι μισές συναλλαγές της Εθνικής
Το 50% του ημερήσιου τζίρου του σε δεικτοβαρείς τίτλους με υψηλή διασπορά και μεγάλη έκθεση ξένων κινδυνεύει να χάσει το Χρηματιστήριο Αθηνών λόγω της έναρξης των Over the Counter συναλλαγών και του φθηνότερου κόστους προμηθειών που περιλαμβάνουν.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που γνωστοποιούνται στο Boat, επί του τίτλου της Εθνικής Τράπεζας διενεργήθηκαν στο διάστημα 4/2 - 22/2 Over the Counter συναλλαγές ο αθροιστικός όγκος των οποίων ξεπέρασε ελαφρώς τα 22,3 εκατομμύρια μετοχές.
Ο αριθμός των μετοχών που άλλαξαν χέρια με OTC συναλλαγές είναι μεγάλος, ιδιαίτερα αν συνυπολογιστεί ότι κατά το ίδιο διάστημα μέσω του Χ.Α. αθροιστικά άλλαξαν χέρια 27.813.099 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας συνολικής αξίας 1,09 δισ. ευρώ. Ουσιαστικά δηλαδή το 45% των συναλλαγών επί της Εθνικής διενεργήθηκε εκτός Χ.Α. και η αξία αυτών των συναλλαγών υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 850 εκατ. ευρώ. Υπήρξαν μάλιστα συνεδριάσεις όπου ο όγκος των Over the Counter συναλλαγών επί του τίτλου της Εθνικής ήταν σχεδόν διπλάσιος από αυτόν που διενεργήθηκε μέσω Χρηματιστηρίου Αθηνών.
Για παράδειγμα, στις 19 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύονται στο Boat, επί του τίτλου της Εθνικής διενεργήθηκαν OTC συναλλαγές 5.456.985 μετοχών, ενώ κατά την ίδια συνεδρίαση στο Χ.Α. είχαν αλλάξει χέρια μόλις 2.933.070 μετοχές Εθνικής. Η 19η Φεβρουαρίου αποτέλεσε τη δεύτερη ημέρα κατά την οποία θα μπορούσαν να διενεργούνται συναλλαγές OTC που να εκκαθαρίζονται από την ΕΧΑΕ. Στην πράξη, όμως, οι ξένοι είχαν ξεκινήσει τις Over the Counter συναλλαγές επί της Εθνικής ήδη από τις αρχές του Φεβρουαρίου διενεργώντας την εκκαθάριση όχι στην ΕΧΑΕ αλλά αλλού (π.χ. EuroClear).
Ως εκ τούτου, πέραν του τζίρου η ΕΧΑΕ απώλεσε και έσοδα από εκκαθάριση συναλλαγών. Ο μεγάλος όγκος συναλλαγών OTC επί του τίτλου της Εθνικής έχει σημάνει συναγερμό σε ΑΧΕ και ΕΧΑΕ καθώς αποτελεί την πρώτη έμπρακτη απειλή που φέρνει η εφαρμογή της MiFID για την εγχώρια χρηματιστηριακή αγορά και τα μέλη της. Η απώλεια εσόδων για ΑΧΕ που εκτελούν συναλλαγές ξένων και ΕΧΑΕ είναι ήδη αξιοσημείωτη και για τον λόγο αυτόν τόσο ο πρόεδρος του Χ.Α. όσο και ο ΣΜΕΧΑ επαναφέρουν το αίτημα της άμεσης κατάργησης του φόρου επί των συναλλαγών.
Με το υφιστάμενο καθεστώς, μια ξένη τράπεζα που έχει αγοραστή και πωλητή στον τίτλο της Εθνικής δεν έχει κανέναν λόγο να πληρώσει προμήθεια έως πέντε μονάδες βάσης στους εγχώριους brokers για να εκτελέσει τα πακέτα και βεβαίως φόρο συναλλαγών δεκαπέντε τοις χιλίοις, ενώ μπορεί να κάνει τη συναλλαγή ως συστηματικός εσωτερικοποιητής χρεώνοντας στον καθέναν από τους δύο πελάτες της προμήθεια μόλις 4 μονάδων βάσης. Πέραν της κατάργησης του φόρου επί των συναλλαγών, οι ξένοι ασκούν ήδη πίεση για μείωση των προμηθειών που τους χρεώνουν οι εγχώριες ΑΧΕ ως προς την εκτέλεση συναλλαγών. Η έναρξη από χθες της δραστηριότητας της Merrill Lynch ως εξ αποστάσεως μέλους του Χ.Α. –άδεια έχουν λάβει επίσης και οι Deutsche Bank και Societe Generale– ασκεί επιπλέον πίεση στις ΑΧΕ για μείωση των προμηθειών τους στις 2 - 3 μονάδες βάσης.
http://www.euro2day.gr/articles/152154/
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που γνωστοποιούνται στο Boat, επί του τίτλου της Εθνικής Τράπεζας διενεργήθηκαν στο διάστημα 4/2 - 22/2 Over the Counter συναλλαγές ο αθροιστικός όγκος των οποίων ξεπέρασε ελαφρώς τα 22,3 εκατομμύρια μετοχές.
Ο αριθμός των μετοχών που άλλαξαν χέρια με OTC συναλλαγές είναι μεγάλος, ιδιαίτερα αν συνυπολογιστεί ότι κατά το ίδιο διάστημα μέσω του Χ.Α. αθροιστικά άλλαξαν χέρια 27.813.099 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας συνολικής αξίας 1,09 δισ. ευρώ. Ουσιαστικά δηλαδή το 45% των συναλλαγών επί της Εθνικής διενεργήθηκε εκτός Χ.Α. και η αξία αυτών των συναλλαγών υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 850 εκατ. ευρώ. Υπήρξαν μάλιστα συνεδριάσεις όπου ο όγκος των Over the Counter συναλλαγών επί του τίτλου της Εθνικής ήταν σχεδόν διπλάσιος από αυτόν που διενεργήθηκε μέσω Χρηματιστηρίου Αθηνών.
Για παράδειγμα, στις 19 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύονται στο Boat, επί του τίτλου της Εθνικής διενεργήθηκαν OTC συναλλαγές 5.456.985 μετοχών, ενώ κατά την ίδια συνεδρίαση στο Χ.Α. είχαν αλλάξει χέρια μόλις 2.933.070 μετοχές Εθνικής. Η 19η Φεβρουαρίου αποτέλεσε τη δεύτερη ημέρα κατά την οποία θα μπορούσαν να διενεργούνται συναλλαγές OTC που να εκκαθαρίζονται από την ΕΧΑΕ. Στην πράξη, όμως, οι ξένοι είχαν ξεκινήσει τις Over the Counter συναλλαγές επί της Εθνικής ήδη από τις αρχές του Φεβρουαρίου διενεργώντας την εκκαθάριση όχι στην ΕΧΑΕ αλλά αλλού (π.χ. EuroClear).
Ως εκ τούτου, πέραν του τζίρου η ΕΧΑΕ απώλεσε και έσοδα από εκκαθάριση συναλλαγών. Ο μεγάλος όγκος συναλλαγών OTC επί του τίτλου της Εθνικής έχει σημάνει συναγερμό σε ΑΧΕ και ΕΧΑΕ καθώς αποτελεί την πρώτη έμπρακτη απειλή που φέρνει η εφαρμογή της MiFID για την εγχώρια χρηματιστηριακή αγορά και τα μέλη της. Η απώλεια εσόδων για ΑΧΕ που εκτελούν συναλλαγές ξένων και ΕΧΑΕ είναι ήδη αξιοσημείωτη και για τον λόγο αυτόν τόσο ο πρόεδρος του Χ.Α. όσο και ο ΣΜΕΧΑ επαναφέρουν το αίτημα της άμεσης κατάργησης του φόρου επί των συναλλαγών.
Με το υφιστάμενο καθεστώς, μια ξένη τράπεζα που έχει αγοραστή και πωλητή στον τίτλο της Εθνικής δεν έχει κανέναν λόγο να πληρώσει προμήθεια έως πέντε μονάδες βάσης στους εγχώριους brokers για να εκτελέσει τα πακέτα και βεβαίως φόρο συναλλαγών δεκαπέντε τοις χιλίοις, ενώ μπορεί να κάνει τη συναλλαγή ως συστηματικός εσωτερικοποιητής χρεώνοντας στον καθέναν από τους δύο πελάτες της προμήθεια μόλις 4 μονάδων βάσης. Πέραν της κατάργησης του φόρου επί των συναλλαγών, οι ξένοι ασκούν ήδη πίεση για μείωση των προμηθειών που τους χρεώνουν οι εγχώριες ΑΧΕ ως προς την εκτέλεση συναλλαγών. Η έναρξη από χθες της δραστηριότητας της Merrill Lynch ως εξ αποστάσεως μέλους του Χ.Α. –άδεια έχουν λάβει επίσης και οι Deutsche Bank και Societe Generale– ασκεί επιπλέον πίεση στις ΑΧΕ για μείωση των προμηθειών τους στις 2 - 3 μονάδες βάσης.
http://www.euro2day.gr/articles/152154/
Πίστη στο Πρόεδρο
Εχθές μου δημιουργήθηκε μια απορία, σχετικά με την πορεία του DOW.
Είχαμε την δημοσιοποίηση τριών δεικτών, όλοι αρνητικοί:
1. Αυξημένες κατά 1,0% οι τιμές παραγωγού τον Ιανουάριο - που υποδηλώνει πληθωρισμό
2. 8,9% χαμηλότερα οι τιμές κατοικίας στο δ' τρίμηνο - συνέχιση της τάσης ("σπάσιμο" φούσκας τιμών ακινήτων)
3. «Βουτιά» του δείκτη καταναλωτικής εμπιστοσύνης το Φεβρουάριο - τα σενάρια ότι το πρόβλημα περνάει τον καταναλωτή καθ' οδόν
επιπλέον,
4. σε επίπεδα ρεκόρ διαπραγματεύθηκε το αργό πετρέλαιο στη Ν. Υόρκη
5. Στο 1,50 το δολάριο έναντι του ευρώ
ενώ
6. Home Depot: Χαμηλότερα κέρδη στο τέταρτο τρίμηνο
και με όλα αυτά, φυσικό ήταν να έχουμε Πτωτικές τάσεις στη Wall Street.
Όμως,
Α. ΙΒΜ: Επαναγορά μετοχών ύψους 15 δισ. δολ. και αρκετά κέρδη
Β. Μπους και Κον μιλούν για "ισχή" ανάπτυξη, όχι ύφεση - μπορώ να καταλάβω ότι τους φοβίζει πολύ αυτή η λέξη
Γ. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ της πιστοληπτικής αξιολόγησης των μεγαλύτερων εταιρειών ασφάλισης ομολόγων των ΗΠΑ
(που δεν την είδα στα εγχώρια αμιγώς χρηματισηριακά Euro2day και Capital... το link είναι της Ναυτεμπορικής... ίσως την είχαν χωμένη κάπου στις άλλες ειδήσεις)
έγειραν το δείκτη: Ράλι σε Wall Street
Συνεπώς, τα αρνητικά θεωρούνται αναμενόμενα(?)... Η περίπτωση να στραβώσουν λίγο περισσότερο προφανώς δεν παίζει...
Η είδηση περί της διατήρησης της πιστοληπτικής αξιολόγησης των μεγαλύτερων εταιρειών ασφάλισης ομολόγων των ΗΠΑ ίσως είναι η σημαντικότερη είδηση και εντάσσεται μάλλον στο ότι τα στραβά δεν στραβώνουν περισσότερο.
Εκτός, εάν οι Αμερικάνοι πιστεύουν πάνω απ' όλα τον Πρόεδρο...
Είχαμε την δημοσιοποίηση τριών δεικτών, όλοι αρνητικοί:
1. Αυξημένες κατά 1,0% οι τιμές παραγωγού τον Ιανουάριο - που υποδηλώνει πληθωρισμό
2. 8,9% χαμηλότερα οι τιμές κατοικίας στο δ' τρίμηνο - συνέχιση της τάσης ("σπάσιμο" φούσκας τιμών ακινήτων)
3. «Βουτιά» του δείκτη καταναλωτικής εμπιστοσύνης το Φεβρουάριο - τα σενάρια ότι το πρόβλημα περνάει τον καταναλωτή καθ' οδόν
επιπλέον,
4. σε επίπεδα ρεκόρ διαπραγματεύθηκε το αργό πετρέλαιο στη Ν. Υόρκη
5. Στο 1,50 το δολάριο έναντι του ευρώ
ενώ
6. Home Depot: Χαμηλότερα κέρδη στο τέταρτο τρίμηνο
και με όλα αυτά, φυσικό ήταν να έχουμε Πτωτικές τάσεις στη Wall Street.
Όμως,
Α. ΙΒΜ: Επαναγορά μετοχών ύψους 15 δισ. δολ. και αρκετά κέρδη
Β. Μπους και Κον μιλούν για "ισχή" ανάπτυξη, όχι ύφεση - μπορώ να καταλάβω ότι τους φοβίζει πολύ αυτή η λέξη
Γ. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ της πιστοληπτικής αξιολόγησης των μεγαλύτερων εταιρειών ασφάλισης ομολόγων των ΗΠΑ
(που δεν την είδα στα εγχώρια αμιγώς χρηματισηριακά Euro2day και Capital... το link είναι της Ναυτεμπορικής... ίσως την είχαν χωμένη κάπου στις άλλες ειδήσεις)
έγειραν το δείκτη: Ράλι σε Wall Street
Συνεπώς, τα αρνητικά θεωρούνται αναμενόμενα(?)... Η περίπτωση να στραβώσουν λίγο περισσότερο προφανώς δεν παίζει...
Η είδηση περί της διατήρησης της πιστοληπτικής αξιολόγησης των μεγαλύτερων εταιρειών ασφάλισης ομολόγων των ΗΠΑ ίσως είναι η σημαντικότερη είδηση και εντάσσεται μάλλον στο ότι τα στραβά δεν στραβώνουν περισσότερο.
Εκτός, εάν οι Αμερικάνοι πιστεύουν πάνω απ' όλα τον Πρόεδρο...
26.2.08
Ρίζες ΙΙ
(συνεχίζοντας από το προηγούμενο)
Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα/ρίζα ήταν η τρελή ανισορροπία (συνεχής αύξηση) των τιμών των κατοικιών τα τελευταία χρόνια.
Ας δούμε, χωρίς άλλα σχόλια, το παρακάτω διάγραμμα του καθηγητή Robert Shiller που σταματάει στο 2005, και μετά να μιλήσουμε για φούσκες...
Ας πούμε και τι μπορείς να κάνεις εφόσον:
α. έχεις πάρει στεγαστικό δάνειο, και
β. η τιμή του σπιτιού σου ανεβαίνει
Ο όρος που χρησιμοποείται είναι Home equity withdrawal (HEW), κι ας δούμε τι περιγράφει:
ο ιδιοκτήτης κατοικίας μειώνει την αξία του κεφαλαίου του σπιτιού του που του ανήκει, και μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: συναλλαγή με βάση το σπίτι ή/και επιπλέον δανεισμό.
Η HWE ανεβαίνει (κυρίως) όταν οι ιδιοκτήτες:
- αυξάνουν το χρέος τους ή παίρνουν δάνειο 125% της αξίας του σπιτιού
- διακανονίζουν το δάνειο για να πληρώνουν μικρότερο τόκο στο ίδιο δάνειο
- παίρνουν δεύτερο δάνειο
- αλλάζουν σπίτι, πηγαίνοντας σε μικρότερης αξίας, με το ίδιο δάνειο
και διάφορα άλλα που αναφέρει η πηγή.
Και δεν χρειάζεται να γίνει αναφορά σε δάνεια π.χ. χωρίς αποπληρωμή κεφαλαίου - μόνο τόκων - και του κεφαλαίου στο τέλος, "προϊόντα στεγαστικής πίστης" άγνωστα στον περισσότερο κόσμο εκτός Αμερικής, βασισμένα στην αύξηση των τιμών των κατοικιών και μόνο.
Πηγή:
Is Housing Wealth an "ATM"? The Relationship Between Household Wealth, Home Equity Withdrawal, and Saving Rates
Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα/ρίζα ήταν η τρελή ανισορροπία (συνεχής αύξηση) των τιμών των κατοικιών τα τελευταία χρόνια.
Ας δούμε, χωρίς άλλα σχόλια, το παρακάτω διάγραμμα του καθηγητή Robert Shiller που σταματάει στο 2005, και μετά να μιλήσουμε για φούσκες...
Ας πούμε και τι μπορείς να κάνεις εφόσον:
α. έχεις πάρει στεγαστικό δάνειο, και
β. η τιμή του σπιτιού σου ανεβαίνει
Ο όρος που χρησιμοποείται είναι Home equity withdrawal (HEW), κι ας δούμε τι περιγράφει:
ο ιδιοκτήτης κατοικίας μειώνει την αξία του κεφαλαίου του σπιτιού του που του ανήκει, και μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: συναλλαγή με βάση το σπίτι ή/και επιπλέον δανεισμό.
Η HWE ανεβαίνει (κυρίως) όταν οι ιδιοκτήτες:
- αυξάνουν το χρέος τους ή παίρνουν δάνειο 125% της αξίας του σπιτιού
- διακανονίζουν το δάνειο για να πληρώνουν μικρότερο τόκο στο ίδιο δάνειο
- παίρνουν δεύτερο δάνειο
- αλλάζουν σπίτι, πηγαίνοντας σε μικρότερης αξίας, με το ίδιο δάνειο
και διάφορα άλλα που αναφέρει η πηγή.
Και δεν χρειάζεται να γίνει αναφορά σε δάνεια π.χ. χωρίς αποπληρωμή κεφαλαίου - μόνο τόκων - και του κεφαλαίου στο τέλος, "προϊόντα στεγαστικής πίστης" άγνωστα στον περισσότερο κόσμο εκτός Αμερικής, βασισμένα στην αύξηση των τιμών των κατοικιών και μόνο.
Πηγή:
Is Housing Wealth an "ATM"? The Relationship Between Household Wealth, Home Equity Withdrawal, and Saving Rates
25.2.08
Στεγνώνει από ρευστότητα το Χ.Α.
Αισθητή υποχώρηση του τζίρου στο Χ.Α. προκαλούν οι πρώτες συναλλαγές εκτός της οργανωμένης αγοράς που πραγματοποίησαν τις προηγούμενες ημέρες τουλάχιστον τρεις μεγάλοι ξένοι χρηματοοικονομικοί οίκοι.
Αξιοποιώντας τις δυνατότητες που δίνει η κοινοτική οδηγία MiFID (επιτρέπει τη διενέργεια συναλλαγών εκτός οργανωμένων αγορών), πραγματοποιήθηκαν μεταξύ άλλων συναλλαγές επί των μετοχών της Εθνικής Τράπεζας, του OTE, της Eurobank, του ΟΠΑΠ, της Coca - Cola 3Ε, της ΤΕΡΝΑ και της Alapis.
Αν και το ύψος τους δεν έχει καταγραφεί με ακρίβεια (αφού δεν έχει περάσει μέσα από επίσημα «κανάλια»), αρχικά εκτιμήθηκε ότι έφθασαν τα 6 εκατ. ευρώ, όμως τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι ξεπέρασαν τα 120 εκατ. ευρώ.
Ιδιαίτερα στη μετοχή της Εθνικής, η υποχώρηση των συναλλαγών ήταν αισθητή. Στη συνεδρίαση της Παρασκευής άλλαξαν χέρια μέσω του Χ.Α. μόλις 1,1 εκατ. τεμάχια, αριθμός που είναι ο μικρότερος από την αρχή του χρόνου, ενώ η αξία των συναλλαγών διαμορφώθηκε στα μόλις 42 εκατ. ευρώ.
Αλλά και στην Alapis, ο αριθμός των τεμαχίων περιορίστηκε στις μόλις 678 χιλιάδες, όταν καθημερινά άλλαζαν χέρια εκατομμύρια τεμάχια.
Όσο και εάν το τελευταίο διάστημα οι ξένοι θεσμικοί έχουν περιορίσει τις κινήσεις τους στο ελληνικό ταμπλό, παράγοντες της αγοράς διαπιστώνουν αλλαγή του σκηνικού. Σχεδόν κάθε εβδομάδα η μέση αξία των συναλλαγών στο χρηματιστήριο διαμορφώνεται σε χαμηλότερα επίπεδα και πλέον έχει υποχωρήσει κάτω από τα 300 εκατ. ευρώ. Το περασμένο πενθήμερο διαμορφώθηκε στα 287 εκατ. ευρώ, όταν την πρώτη εβδομάδα του 2008 η μέση αξία των συναλλαγών υπερέβη τα 395 εκατ. ευρώ.
Οι συνέπειες επιδρούν και στην ίδια την ΕΧΑΕ που παρά τη βελτίωση των οικονομικών της μεγεθών το 2007, το τελευταίο επταήμερο η μετοχή της έχει υποχωρήσει κατά 18,7% και κατά 23% από την αρχή του χρόνου.
Ήδη, μεγάλες επενδυτικές τράπεζες όπως η Societe Generale, η Merrill Lynch και η Deutsche Bank έχουν γίνει μέλη εξ αποστάσεως (remote members) στο Χ.Α., κάτι που σημαίνει ότι μπορούν ανά πάσα στιγμή να πραγματοποιούν αγοραπωλησίες ελληνικών μετοχών χωρίς τη μεσολάβηση της ΕΧΑΕ (παρά μόνο σε επίπεδο εκκαθάρισης μέσω του Κεντρικού Αποθετηρίου, κάτι που προς το παρόν δεν απειλεί τα έσοδα της ΕΧΑΕ) με μόνη υποχρέωση να ενημερώνουν για τις συναλλαγές τους μέσω διεθνών παρόχων πληροφόρησης.Εδώ και καιρό οι επικεφαλής των χρηματιστηριακών φορέων μεταξύ των οποίων πρόσφατα ο πρόεδρος του Χρηματιστηρίου Σπύρος Καπράλος και ο ΣΜΕΧΑ, έχουν ζητήσει την κατάργηση του φόρου επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών (0,15% επί της αξίας) με στόχο να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα του Χ.Α. και να σταματήσει η «αιμορραγία» του τζίρου.Ακόμη, όμως, δεν έχει αποσαφηνιστεί εάν σε περίπτωση κατάργησης αυτής της επιβάρυνσης, επιβληθεί φόρος υπεραξίας από συναλλαγές στο Χ.Α. και φορολόγησης των stock options.
Τι εστί MiFID
Η κοινοτική οδηγία MiFID που αποτελεί ήδη σώμα της ελληνικής χρηματιστηριακής νομοθεσίας, επιτρέπει τη διενέργεια συναλλαγών σε μετοχές εκτός επίσημων χρηματιστηριακών αγορών, ακόμη και απευθείας μεταξύ τραπεζών και άλλων χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων.Η MiFID εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο τιμολογούνται οι υπηρεσίες στο χρηματοοικονομικό τομέα και στόχο αποτελεί να γνωρίζουν με ακρίβεια οι επενδυτές το κόστος που επωμίζονται όταν, παραδείγματος χάρη, καταβάλλουν προμήθειες για την επένδυσή τους σε κάποιο προϊόν (μετοχές, αμοιβαία, ETF΄s κ.ά).Το "πνεύμα" πίσω από τη MiFID είναι η μείωση του κόστους για τον επενδυτή από την αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ των "παικτών" του χρηματοοικονομικού κλάδου είτε αφορούν χρηματιστήρια είτε επενδυτικούς οργανισμούς.Αναλυτές εκτιμούν ότι μικρά χρηματιστήρια με υψηλές χρεώσεις και υψηλά περιθώρια κέρδους όπως για παράδειγμα το Χ.Α. δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν αυτόνομα. Οι μεγάλοι πελάτες θα επιλέξουν μεγαλύτερα και την ίδια στιγμή φθηνότερα χρηματιστήρια ή θα αναζητήσουν εξωχρηματιστηριακές οδούς για τις χρηματιστηριακές τους συναλλαγές. Έτσι, μικρές αγορές όπως το Χ.Α. θα αναγκαστούν ελέω ανταγωνισμού να συνάψουν συνεργασίες ή να μειώσουν τις χρεώσεις που επιβάλλουν. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το τοπίο στο χρηματοοικονομικό κλάδο με αφορμή τις νέες ρυθμίσεις θα συνεχίζει να αλλάζει μέρα με τη μέρα.
http://www.capital.gr/articles.asp?showlist=0&catid=5&id=456069&expand=1
Αξιοποιώντας τις δυνατότητες που δίνει η κοινοτική οδηγία MiFID (επιτρέπει τη διενέργεια συναλλαγών εκτός οργανωμένων αγορών), πραγματοποιήθηκαν μεταξύ άλλων συναλλαγές επί των μετοχών της Εθνικής Τράπεζας, του OTE, της Eurobank, του ΟΠΑΠ, της Coca - Cola 3Ε, της ΤΕΡΝΑ και της Alapis.
Αν και το ύψος τους δεν έχει καταγραφεί με ακρίβεια (αφού δεν έχει περάσει μέσα από επίσημα «κανάλια»), αρχικά εκτιμήθηκε ότι έφθασαν τα 6 εκατ. ευρώ, όμως τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι ξεπέρασαν τα 120 εκατ. ευρώ.
Ιδιαίτερα στη μετοχή της Εθνικής, η υποχώρηση των συναλλαγών ήταν αισθητή. Στη συνεδρίαση της Παρασκευής άλλαξαν χέρια μέσω του Χ.Α. μόλις 1,1 εκατ. τεμάχια, αριθμός που είναι ο μικρότερος από την αρχή του χρόνου, ενώ η αξία των συναλλαγών διαμορφώθηκε στα μόλις 42 εκατ. ευρώ.
Αλλά και στην Alapis, ο αριθμός των τεμαχίων περιορίστηκε στις μόλις 678 χιλιάδες, όταν καθημερινά άλλαζαν χέρια εκατομμύρια τεμάχια.
Όσο και εάν το τελευταίο διάστημα οι ξένοι θεσμικοί έχουν περιορίσει τις κινήσεις τους στο ελληνικό ταμπλό, παράγοντες της αγοράς διαπιστώνουν αλλαγή του σκηνικού. Σχεδόν κάθε εβδομάδα η μέση αξία των συναλλαγών στο χρηματιστήριο διαμορφώνεται σε χαμηλότερα επίπεδα και πλέον έχει υποχωρήσει κάτω από τα 300 εκατ. ευρώ. Το περασμένο πενθήμερο διαμορφώθηκε στα 287 εκατ. ευρώ, όταν την πρώτη εβδομάδα του 2008 η μέση αξία των συναλλαγών υπερέβη τα 395 εκατ. ευρώ.
Οι συνέπειες επιδρούν και στην ίδια την ΕΧΑΕ που παρά τη βελτίωση των οικονομικών της μεγεθών το 2007, το τελευταίο επταήμερο η μετοχή της έχει υποχωρήσει κατά 18,7% και κατά 23% από την αρχή του χρόνου.
Ήδη, μεγάλες επενδυτικές τράπεζες όπως η Societe Generale, η Merrill Lynch και η Deutsche Bank έχουν γίνει μέλη εξ αποστάσεως (remote members) στο Χ.Α., κάτι που σημαίνει ότι μπορούν ανά πάσα στιγμή να πραγματοποιούν αγοραπωλησίες ελληνικών μετοχών χωρίς τη μεσολάβηση της ΕΧΑΕ (παρά μόνο σε επίπεδο εκκαθάρισης μέσω του Κεντρικού Αποθετηρίου, κάτι που προς το παρόν δεν απειλεί τα έσοδα της ΕΧΑΕ) με μόνη υποχρέωση να ενημερώνουν για τις συναλλαγές τους μέσω διεθνών παρόχων πληροφόρησης.Εδώ και καιρό οι επικεφαλής των χρηματιστηριακών φορέων μεταξύ των οποίων πρόσφατα ο πρόεδρος του Χρηματιστηρίου Σπύρος Καπράλος και ο ΣΜΕΧΑ, έχουν ζητήσει την κατάργηση του φόρου επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών (0,15% επί της αξίας) με στόχο να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα του Χ.Α. και να σταματήσει η «αιμορραγία» του τζίρου.Ακόμη, όμως, δεν έχει αποσαφηνιστεί εάν σε περίπτωση κατάργησης αυτής της επιβάρυνσης, επιβληθεί φόρος υπεραξίας από συναλλαγές στο Χ.Α. και φορολόγησης των stock options.
Τι εστί MiFID
Η κοινοτική οδηγία MiFID που αποτελεί ήδη σώμα της ελληνικής χρηματιστηριακής νομοθεσίας, επιτρέπει τη διενέργεια συναλλαγών σε μετοχές εκτός επίσημων χρηματιστηριακών αγορών, ακόμη και απευθείας μεταξύ τραπεζών και άλλων χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων.Η MiFID εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο τιμολογούνται οι υπηρεσίες στο χρηματοοικονομικό τομέα και στόχο αποτελεί να γνωρίζουν με ακρίβεια οι επενδυτές το κόστος που επωμίζονται όταν, παραδείγματος χάρη, καταβάλλουν προμήθειες για την επένδυσή τους σε κάποιο προϊόν (μετοχές, αμοιβαία, ETF΄s κ.ά).Το "πνεύμα" πίσω από τη MiFID είναι η μείωση του κόστους για τον επενδυτή από την αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ των "παικτών" του χρηματοοικονομικού κλάδου είτε αφορούν χρηματιστήρια είτε επενδυτικούς οργανισμούς.Αναλυτές εκτιμούν ότι μικρά χρηματιστήρια με υψηλές χρεώσεις και υψηλά περιθώρια κέρδους όπως για παράδειγμα το Χ.Α. δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν αυτόνομα. Οι μεγάλοι πελάτες θα επιλέξουν μεγαλύτερα και την ίδια στιγμή φθηνότερα χρηματιστήρια ή θα αναζητήσουν εξωχρηματιστηριακές οδούς για τις χρηματιστηριακές τους συναλλαγές. Έτσι, μικρές αγορές όπως το Χ.Α. θα αναγκαστούν ελέω ανταγωνισμού να συνάψουν συνεργασίες ή να μειώσουν τις χρεώσεις που επιβάλλουν. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το τοπίο στο χρηματοοικονομικό κλάδο με αφορμή τις νέες ρυθμίσεις θα συνεχίζει να αλλάζει μέρα με τη μέρα.
http://www.capital.gr/articles.asp?showlist=0&catid=5&id=456069&expand=1
Κ. Μητρόπουλος: Υπερτιμημένες οι ελληνικές τράπεζες
Ο κ. Κώστας Μητρόπουλος πρόεδρος της Kantor Σύμβουλοι Επιχειρήσεων επισημαίνει στο CapitalTV και στο δημοσιογράφο Νίκο Σαμοΐλη ότι οι ελληνικές τράπεζες παραμένουν ελαφρώς υπερτιμημένες έναντι όλων των άλλων τραπεζών. Ωστόσο, εκτιμά πως έχουν εγγενή αξία την οποία έχουν δει οι επενδυτές και γι΄ αυτό τις προτιμούσαν όλα αυτά τα χρόνια.
Αναφερόμενος στα Βαλκάνια εκτιμά πως «παρατηρούμε μια γρήγορη αλλά σταδιακή εξάπλωση των ελληνικών τραπεζών» ενώ προβλέπει πως θα συνεχίσουν να εξαπλώνονται.
«Οι ισχυρότερες των ελληνικών τραπεζών θα συνεχίσουν τις εξαγορές και δεν αποκλείεται να δούμε και ενδιαφέρον ξένων τραπεζών ακριβώς λόγω της παρουσίας που έχουν στα Βαλκάνια» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Μεταξύ άλλων τονίζει πως με βάση τις αναλύσεις που διεξάγει η Kantor προκύπτει πως δεν αναμένεται να υπάρξει «μεγάλο γεγονός» μεταξύ των ελληνικών τραπεζών, καθώς –όπως σημειώνει– οι συνθήκες για μια συγχώνευση μεταξύ μεγάλων τραπεζών δεν είναι κατάλληλες, ενώ προβλέπει πως για περίπου δυο χρόνια θα είναι μια «ήρεμη περίοδος».
http://www.capital.gr/news.asp?Details=456259
Αναφερόμενος στα Βαλκάνια εκτιμά πως «παρατηρούμε μια γρήγορη αλλά σταδιακή εξάπλωση των ελληνικών τραπεζών» ενώ προβλέπει πως θα συνεχίσουν να εξαπλώνονται.
«Οι ισχυρότερες των ελληνικών τραπεζών θα συνεχίσουν τις εξαγορές και δεν αποκλείεται να δούμε και ενδιαφέρον ξένων τραπεζών ακριβώς λόγω της παρουσίας που έχουν στα Βαλκάνια» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Μεταξύ άλλων τονίζει πως με βάση τις αναλύσεις που διεξάγει η Kantor προκύπτει πως δεν αναμένεται να υπάρξει «μεγάλο γεγονός» μεταξύ των ελληνικών τραπεζών, καθώς –όπως σημειώνει– οι συνθήκες για μια συγχώνευση μεταξύ μεγάλων τραπεζών δεν είναι κατάλληλες, ενώ προβλέπει πως για περίπου δυο χρόνια θα είναι μια «ήρεμη περίοδος».
http://www.capital.gr/news.asp?Details=456259
TIMEΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Η κρίση τιμών τροφίμων επαναφέρει το συσσίτιο
του Javier Blas από την Ουάσιγκτον και της Gillian Tett από το Λονδίνο
Η υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών που είναι υπεύθυνη για την αντιμετώπιση της πείνας σχεδιάζει αναπροσαρμογή της παροχής βοήθειας σε τρόφιμα εξαιτίας της ακάθεκτης αύξησης στο κόστος αγροτικών προϊόντων.
Το World Food Programme (Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης) διεξάγει συνομιλίες σε επίπεδο κρίσης, για να αποφασίσει ποιες βοήθειες θα υποχρεωθεί να περιστείλει εάν δεν προκύψουν νέες δωρεές σύντομα στον οργανισμό. Η κ. Josette Sheeran, διοικητικό στέλεχος του WFP, δήλωσε στους ”Financial Times” ότι η υπηρεσία θα προσφύγει σε ”περικοπή των δόσεων τροφίμων ή και του αριθμού των ατόμων που βοηθούνται” εάν δεν προκύψουν νέα κεφάλαια από δωρητές. Τα στελέχη του WFP ελπίζουν ότι μπορεί να αποφύγουν τις περικοπές, αλλά προειδοποιούν ότι οι ανάγκες του προϋπολογισμού της υπηρεσίας αυξάνονται κατά πολλά εκατομμύρια δολάρια την εβδομάδα εξαιτίας της αναρρίχησης των τιμών των τροφίμων.
Οι συνομιλίες με μορφή κατεπείγοντος της WFP προκύπτουν σε μια περίοδο κατά την οποία το σώμα διαβλέπει την έλευση μιας ”νέας εποχής πείνας” στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου ακόμη και οι αστικές οικογένειες μέσου εισοδήματος έχουν πρόβλημα εξασφάλισης ειδών διατροφής λόγω των αυξήσεων στις τιμές τροφίμων. Η πείνα πλήττει πλέον πάρα πολλές χώρες όπως η Ινδονησία, η Υεμένη και το Μεξικό, τονίζει η κ. Sheeran.Η ίδια επισημαίνει ότι για να αντεπεξέλθουν στην έκρηξη των τιμών διατροφής οι οικογένειες στις αναπτυσσόμενες χώρες υποχρεώνονται να κόψουν τα ημερήσια γεύματα από τα τρία σε μόλις ένα ή να κόψουν την ποικιλία και να τρέφονται με ένα βασικό είδος. Εξαιτίας της αναρρίχησης των τιμών η Αίγυπτος έχει διευρύνει το πρόγραμμα συσσίτιου για πρώτη φορά σε 20 χρόνια και το Πακιστάν επανεισάγει το σύστημα δελτίων για συσσίτιο που είχε καταργήσει από τα μέσα του 1980.Σε χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία έχουν εφαρμοστεί έλεγχοι τιμών, ενώ σε άλλες όπως η Αργεντινή και το Βιετνάμ επιβάλλονται φόροι σε ξένες πωλήσεις ή απαγορεύσεις εξαγωγών.
Οι χώρες-εισαγωγείς μειώνουν τους δασμούς τους. Οι τιμές των τροφίμων αυξάνονται εξαιτίας ενός μίγματος από εύρωστη ζήτηση των αναπτυσσόμενων χωρών, αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, πιο συχνές πλημμύρες και ξηρασίες εξαιτίας των κλιματολογικών αλλαγών και από τη ζήτηση σιτηρών από τη βιομηχανία βιοκαυσίμων. Οι τιμές της σόγιας ανήλθαν την Παρασκευή στο ιστορικό ρεκόρ των 14,22 δολ. ανά μπούσελ, ενώ οι τιμές αραβοσίτου σε υψηλό 12 ετών στα 5,25 δολ. ανά μπούσελ. Η τιμή του ρυζιού και του σταριού έχουν διπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια, ενώ το κόστος των ναύλων έχει επίσης αυξηθεί κατακόρυφα στο πλαίσιο της αύξησης των τιμών στα καύσιμα.
(25/02/08 - 13:40)
ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.
Τρόφιμα, η νέα απειλή για την παγκόσμια οικονομία
Με... χάδι θα μοιάζει σε λίγο το «πέταγμα» της τιμής του πετρελαίου στα 100 δολάρια το βαρέλι, μπροστά στο ηχηρό... ράπισμα που περιμένει την παγκόσμια οικονομία από τις τιμές των τροφίμων.
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) εκτιμά ότι οι τιμές στα περισσότερα δημητριακά θα διατηρηθούν φέτος σε επίπεδα ρεκόρ. «Τα τρόφιμα και όχι το πετρέλαιο θα φέρουν την επόμενη κρίση στην παγκόσμια οικονομία» υποστηρίζουν και οι αναλυτές της Goldman Sachs. Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι ευοίωνα για το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, που καλείται να αντιμετωπίσει την μία κρίση μετά την άλλη και με τις ΗΠΑ στα πρόθυρα της ύφεσης.
Η τιμή του σιταριού υψηλής ποιότητας στις ΗΠΑ (την περασμένη βδομάδα) έκανε νέο ιστορικό υψηλό στα 19,88 δολάρια ανά μπούσελ. Από τις αρχές του έτους το συγκεκριμένο προϊόν έχει ανατιμηθεί κατά 90%, και σε σχέση με πέρυσι πωλείται τρεις φορές ακριβότερα.
Αποτέλεσμα ήταν οι Aμερικανοί αρτοβιομήχανοι να ζητήσουν περιορισμό των εξαγωγών.Διότι λόγω των καταστροφών που υπέστη η παραγωγή σιτηρών σε άλλες περιοχές του πλανήτη οι ΗΠΑ (ο μεγαλύτερος παραγωγός σιταριού), αύξησαν τις εξαγωγές τους, με αποτέλεσμα να συρρικνωθούν τα αποθέματά τους σε ναδίρ 60ετίας. Ο FAO επισημαίνει πως, οι ήδη υψηλές τιμές θα «εκτοξευθούν» σε νέα ύψη τους προσεχείς 12 με 18 μήνες λόγω ακόμα μεγαλύτερης ζήτησης και σχεδόν στάσιμης προσφοράς.Όμως η Ευρώπη προς το παρόν τουλάχιστον φαίνεται να ανησυχεί περισσότερο για τις τιμές του «μαύρου χρυσού» και δεν σπουδαιολογεί το που μπορεί να οδηγήσει η μεγάλη άνοδος των τιμών στα τρόφιμα, όπως επισημαίνουν οι αναλυτές της Goldman Sachs.
Όμως ράλι τιμών έχουμε και στις τιμές των ροφημάτων, όπως είναι το τσάι, ο καφές και το κακάο. Σύμφωνα πάντα με τον FAO, το 2008 η μέση τιμή για το τσάι, θα «γράψει» νέα κατακόρυφη άνοδο. Η τιμή χονδρικής τσαγιού ανήλθε το 2007 στο υψηλότερο επίπεδο από το 2002, φτάνοντας στα 1,95 δολάρια ανά κιλό. Και φέτος λόγω της μείωσης των εξαγωγών από την Κένυα κατά περίπου 10% και της μεγάλης ζήτησης από την Κίνα και την Ινδία, αναμένεται να αυξηθεί και άλλο.Ας σημειωθεί ότι το 2006, η παγκόσμια παραγωγή ήταν 3,6 εκατ. κιλά, ενώ η ζήτηση ήταν μεγαλύτερη και ανήλθε στα 3,64 εκατ. κιλά.
Ανάλογη η εικόνα και στις τιμές του καφέ και του κακάο, εξαιτίας της ξηρασίας που πλήττει τις παραγωγούς χώρες (Ακτή Ελεφαντοστού και Γκάνα για το κακάο, Βραζιλία και Βιετνάμ για τον καφέ).
Το κακάο έκανε ιστορικό υψηλό 24ετίας στα 2.585 δολάρια ανά τόνο, παρουσιάζοντας ετήσια αύξηση 45%. Σε υψηλό δεκαετίας έχει ανέλθει ο καφές Αράμπικα, η τιμή του οποίου βρίσκεται στα 1,6015 δολάρια ανά ουγκιά με αύξηση 36% στο έτος. Σύμφωνα με εκτιμήσεις η παγκόσμια παραγωγή καφέ θα μειωθεί φέτος κατά 8,9%, στα 123,4 εκατ. σακιά (κάθε σακί ζυγίζει 60 κιλά), ενώ την ίδια ώρα η κατανάλωση θα αυξηθεί κατά 2,3% στα 125,2 εκατ. σακιά.
http://www.capital.gr/news.asp?Details=456117
του Javier Blas από την Ουάσιγκτον και της Gillian Tett από το Λονδίνο
Η υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών που είναι υπεύθυνη για την αντιμετώπιση της πείνας σχεδιάζει αναπροσαρμογή της παροχής βοήθειας σε τρόφιμα εξαιτίας της ακάθεκτης αύξησης στο κόστος αγροτικών προϊόντων.
Το World Food Programme (Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης) διεξάγει συνομιλίες σε επίπεδο κρίσης, για να αποφασίσει ποιες βοήθειες θα υποχρεωθεί να περιστείλει εάν δεν προκύψουν νέες δωρεές σύντομα στον οργανισμό. Η κ. Josette Sheeran, διοικητικό στέλεχος του WFP, δήλωσε στους ”Financial Times” ότι η υπηρεσία θα προσφύγει σε ”περικοπή των δόσεων τροφίμων ή και του αριθμού των ατόμων που βοηθούνται” εάν δεν προκύψουν νέα κεφάλαια από δωρητές. Τα στελέχη του WFP ελπίζουν ότι μπορεί να αποφύγουν τις περικοπές, αλλά προειδοποιούν ότι οι ανάγκες του προϋπολογισμού της υπηρεσίας αυξάνονται κατά πολλά εκατομμύρια δολάρια την εβδομάδα εξαιτίας της αναρρίχησης των τιμών των τροφίμων.
Οι συνομιλίες με μορφή κατεπείγοντος της WFP προκύπτουν σε μια περίοδο κατά την οποία το σώμα διαβλέπει την έλευση μιας ”νέας εποχής πείνας” στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου ακόμη και οι αστικές οικογένειες μέσου εισοδήματος έχουν πρόβλημα εξασφάλισης ειδών διατροφής λόγω των αυξήσεων στις τιμές τροφίμων. Η πείνα πλήττει πλέον πάρα πολλές χώρες όπως η Ινδονησία, η Υεμένη και το Μεξικό, τονίζει η κ. Sheeran.Η ίδια επισημαίνει ότι για να αντεπεξέλθουν στην έκρηξη των τιμών διατροφής οι οικογένειες στις αναπτυσσόμενες χώρες υποχρεώνονται να κόψουν τα ημερήσια γεύματα από τα τρία σε μόλις ένα ή να κόψουν την ποικιλία και να τρέφονται με ένα βασικό είδος. Εξαιτίας της αναρρίχησης των τιμών η Αίγυπτος έχει διευρύνει το πρόγραμμα συσσίτιου για πρώτη φορά σε 20 χρόνια και το Πακιστάν επανεισάγει το σύστημα δελτίων για συσσίτιο που είχε καταργήσει από τα μέσα του 1980.Σε χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία έχουν εφαρμοστεί έλεγχοι τιμών, ενώ σε άλλες όπως η Αργεντινή και το Βιετνάμ επιβάλλονται φόροι σε ξένες πωλήσεις ή απαγορεύσεις εξαγωγών.
Οι χώρες-εισαγωγείς μειώνουν τους δασμούς τους. Οι τιμές των τροφίμων αυξάνονται εξαιτίας ενός μίγματος από εύρωστη ζήτηση των αναπτυσσόμενων χωρών, αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, πιο συχνές πλημμύρες και ξηρασίες εξαιτίας των κλιματολογικών αλλαγών και από τη ζήτηση σιτηρών από τη βιομηχανία βιοκαυσίμων. Οι τιμές της σόγιας ανήλθαν την Παρασκευή στο ιστορικό ρεκόρ των 14,22 δολ. ανά μπούσελ, ενώ οι τιμές αραβοσίτου σε υψηλό 12 ετών στα 5,25 δολ. ανά μπούσελ. Η τιμή του ρυζιού και του σταριού έχουν διπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια, ενώ το κόστος των ναύλων έχει επίσης αυξηθεί κατακόρυφα στο πλαίσιο της αύξησης των τιμών στα καύσιμα.
(25/02/08 - 13:40)
ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.
Τρόφιμα, η νέα απειλή για την παγκόσμια οικονομία
Με... χάδι θα μοιάζει σε λίγο το «πέταγμα» της τιμής του πετρελαίου στα 100 δολάρια το βαρέλι, μπροστά στο ηχηρό... ράπισμα που περιμένει την παγκόσμια οικονομία από τις τιμές των τροφίμων.
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) εκτιμά ότι οι τιμές στα περισσότερα δημητριακά θα διατηρηθούν φέτος σε επίπεδα ρεκόρ. «Τα τρόφιμα και όχι το πετρέλαιο θα φέρουν την επόμενη κρίση στην παγκόσμια οικονομία» υποστηρίζουν και οι αναλυτές της Goldman Sachs. Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι ευοίωνα για το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, που καλείται να αντιμετωπίσει την μία κρίση μετά την άλλη και με τις ΗΠΑ στα πρόθυρα της ύφεσης.
Η τιμή του σιταριού υψηλής ποιότητας στις ΗΠΑ (την περασμένη βδομάδα) έκανε νέο ιστορικό υψηλό στα 19,88 δολάρια ανά μπούσελ. Από τις αρχές του έτους το συγκεκριμένο προϊόν έχει ανατιμηθεί κατά 90%, και σε σχέση με πέρυσι πωλείται τρεις φορές ακριβότερα.
Αποτέλεσμα ήταν οι Aμερικανοί αρτοβιομήχανοι να ζητήσουν περιορισμό των εξαγωγών.Διότι λόγω των καταστροφών που υπέστη η παραγωγή σιτηρών σε άλλες περιοχές του πλανήτη οι ΗΠΑ (ο μεγαλύτερος παραγωγός σιταριού), αύξησαν τις εξαγωγές τους, με αποτέλεσμα να συρρικνωθούν τα αποθέματά τους σε ναδίρ 60ετίας. Ο FAO επισημαίνει πως, οι ήδη υψηλές τιμές θα «εκτοξευθούν» σε νέα ύψη τους προσεχείς 12 με 18 μήνες λόγω ακόμα μεγαλύτερης ζήτησης και σχεδόν στάσιμης προσφοράς.Όμως η Ευρώπη προς το παρόν τουλάχιστον φαίνεται να ανησυχεί περισσότερο για τις τιμές του «μαύρου χρυσού» και δεν σπουδαιολογεί το που μπορεί να οδηγήσει η μεγάλη άνοδος των τιμών στα τρόφιμα, όπως επισημαίνουν οι αναλυτές της Goldman Sachs.
Όμως ράλι τιμών έχουμε και στις τιμές των ροφημάτων, όπως είναι το τσάι, ο καφές και το κακάο. Σύμφωνα πάντα με τον FAO, το 2008 η μέση τιμή για το τσάι, θα «γράψει» νέα κατακόρυφη άνοδο. Η τιμή χονδρικής τσαγιού ανήλθε το 2007 στο υψηλότερο επίπεδο από το 2002, φτάνοντας στα 1,95 δολάρια ανά κιλό. Και φέτος λόγω της μείωσης των εξαγωγών από την Κένυα κατά περίπου 10% και της μεγάλης ζήτησης από την Κίνα και την Ινδία, αναμένεται να αυξηθεί και άλλο.Ας σημειωθεί ότι το 2006, η παγκόσμια παραγωγή ήταν 3,6 εκατ. κιλά, ενώ η ζήτηση ήταν μεγαλύτερη και ανήλθε στα 3,64 εκατ. κιλά.
Ανάλογη η εικόνα και στις τιμές του καφέ και του κακάο, εξαιτίας της ξηρασίας που πλήττει τις παραγωγούς χώρες (Ακτή Ελεφαντοστού και Γκάνα για το κακάο, Βραζιλία και Βιετνάμ για τον καφέ).
Το κακάο έκανε ιστορικό υψηλό 24ετίας στα 2.585 δολάρια ανά τόνο, παρουσιάζοντας ετήσια αύξηση 45%. Σε υψηλό δεκαετίας έχει ανέλθει ο καφές Αράμπικα, η τιμή του οποίου βρίσκεται στα 1,6015 δολάρια ανά ουγκιά με αύξηση 36% στο έτος. Σύμφωνα με εκτιμήσεις η παγκόσμια παραγωγή καφέ θα μειωθεί φέτος κατά 8,9%, στα 123,4 εκατ. σακιά (κάθε σακί ζυγίζει 60 κιλά), ενώ την ίδια ώρα η κατανάλωση θα αυξηθεί κατά 2,3% στα 125,2 εκατ. σακιά.
http://www.capital.gr/news.asp?Details=456117
24.2.08
Ρίζες
1998: το LTCM fund, με αφορμή την υποτίμηση του ρωσικού νομίσματος, έχασε το 90% του επενδεδυμένου κεφαλαίου του ($4.7δις) ενώ είχε δανειστεί ακόμα $124.5δις... Σε μια νύχτα η (FED του Alan Greenspan) Ομοσπονδιακή Τραπεζα της Ν.Υ. οργάνωσε επιχείρηση διάσωσης ώστε να μην σκάσει όλο το τραπεζικό σύστημα.
2001: μια μικρομεσαία και αναμενόμενη ύφεση χτυπάει την αμερικάνικη οικονομία που είναι ζαλισμένη από το hangover του .com party. Η FED αποφασίζει ότι η ύφεση πρέπει να χτυπηθεί άμεσα - και όχι "φυσιολογικά" να συνεχιστεί ο αναμενόμενα πτωτικός κύκλος της οικονομίας - με τη στήριξη των καταναλωτικών δαπανών μέσω της επέκτασης του δανεισμού είναι ο ασφαλέστερος τρόπος στήριξης της οικονομίας και αποφασίζει να ρίξει τα επιτόκια σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα. Οι Αμερικάνοι γνωρίζοντας ότι τα επιτόκια δεν θα αυξηθούν ξεκινούν να δανείζονται κυρίως για την αγορά σπιτιού: στεγαστικά δάνεια, που δίνονται πέρα και πάνω από κάθε προσδοκία σε συνδυασμό με ανερχόμενες τιμές των κατοικιών σε όλη τη χώρα. Η αμερικανική οικονομία ανακάμπτει σχετικά γρήγορα (8-9 μήνες) ενώ η επίσημη λήξη της ύφεσης έρχεται το 2003 από το NBER.
2002-2007: o όρος κλειδί είναι "συνεχής διάχυση του ρίσκου". Και προέρχεται από μια πυραμίδα που χτίζεται στην Αμερική και εξαπλώνεται. Σχηματοποιημένη παράσταση της διαδικασίας μας δίνουν τα CDO's: τα στεγαστικά δάνεια (απαιτήσεις των τραπεζών) πωλούνται από τις τράπεζες ως ομόλογα, ομαδοποιούνται εκ νέου σε άλλα ομόλογα και ξαναπωλούνται, ομαδοποιούνται εκ νέου και ξαναπωλούνται...
Σε όλη τη Γη...
Στο Τ.Τ., στη Northern Rock, στο Νορβηγικό Συνταξιοδοτικό Ταμείο, στην Αυστραλία, στις Γερμανικές τράπεζες (Mittelstand)... Παντού...
2001: μια μικρομεσαία και αναμενόμενη ύφεση χτυπάει την αμερικάνικη οικονομία που είναι ζαλισμένη από το hangover του .com party. Η FED αποφασίζει ότι η ύφεση πρέπει να χτυπηθεί άμεσα - και όχι "φυσιολογικά" να συνεχιστεί ο αναμενόμενα πτωτικός κύκλος της οικονομίας - με τη στήριξη των καταναλωτικών δαπανών μέσω της επέκτασης του δανεισμού είναι ο ασφαλέστερος τρόπος στήριξης της οικονομίας και αποφασίζει να ρίξει τα επιτόκια σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα. Οι Αμερικάνοι γνωρίζοντας ότι τα επιτόκια δεν θα αυξηθούν ξεκινούν να δανείζονται κυρίως για την αγορά σπιτιού: στεγαστικά δάνεια, που δίνονται πέρα και πάνω από κάθε προσδοκία σε συνδυασμό με ανερχόμενες τιμές των κατοικιών σε όλη τη χώρα. Η αμερικανική οικονομία ανακάμπτει σχετικά γρήγορα (8-9 μήνες) ενώ η επίσημη λήξη της ύφεσης έρχεται το 2003 από το NBER.
2002-2007: o όρος κλειδί είναι "συνεχής διάχυση του ρίσκου". Και προέρχεται από μια πυραμίδα που χτίζεται στην Αμερική και εξαπλώνεται. Σχηματοποιημένη παράσταση της διαδικασίας μας δίνουν τα CDO's: τα στεγαστικά δάνεια (απαιτήσεις των τραπεζών) πωλούνται από τις τράπεζες ως ομόλογα, ομαδοποιούνται εκ νέου σε άλλα ομόλογα και ξαναπωλούνται, ομαδοποιούνται εκ νέου και ξαναπωλούνται...
Σε όλη τη Γη...
Στο Τ.Τ., στη Northern Rock, στο Νορβηγικό Συνταξιοδοτικό Ταμείο, στην Αυστραλία, στις Γερμανικές τράπεζες (Mittelstand)... Παντού...
23.2.08
22.2.08
12 βήματα προς τη ”Μητέρα όλων των Υφέσεων”
ΘΑ ΑΝΑΦΕΡΘΩ ΚΙ ΕΓΩ ΔΙΕΞΟΔΙΚΑ ΣΕ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ...
του Martin Wolf”
Θα έλεγα ότι αντιμετωπίζουμε όχι μια φούσκα, αλλά φυσαλίδες –πολλές μικρές, τοπικές φούσκες που ποτέ δεν μεγάλωσαν σε κλίμακα που να απειλούν την υγεία του συνόλου της οικονομίας.” Alan Greenspan, ”The Age of Turbulence”.
Αυτή ήταν κάποτε η άποψη του κ. Greenspan για την φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ. Αλίμονο, έκανε λάθος. Πόσο χειρότερη, οπότε, μπορεί να γίνει η τρέχουσα διολίσθηση. Για να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση, θα πρέπει να ρωτήσουμε μια πραγματική ”αρκούδα.” Εκείνη που προτιμώ πάντα εγώ, είναι ο Nouriel Roubini του Stern School of Business του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ιδρυτή του χρηματοοικονομικού βαρόμετρου RGE.
Τελευταία, τα σενάρια του Καθηγητή Roubini είναι τόσο ολέθρια, που σηκώνουν την τρίχα του αναγνώστη. Αλλά αξίζει να τον πάρουμε στα σοβαρά. Έκανε την πρώτη πρόβλεψη για ύφεση στις ΗΠΑ τον Ιούλιο 2006*. Τότε, η άποψή του αμφισβητήθηκε έντονα. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Σήμερα δηλώνει ”αυξάνεται η πιθανότητα για μια καστροφική κατάληξη στην οικονομία και την αγορά.”** Τα χαρακτηριστικά αυυτού του σεναρίου είναι:
”Ενας φαύλος κύκλος όπου η βαθειά ύφεση επιτείνει τις χρηματοοικονομικές ζημίες και, με τη σειρά τους, οι μεγάλες χρηματοοικονομικές ζημίες και η οικονομική κατάρρευση επιτείνουν την ύφεση.”
Ο Καθ. Roubini λατρεύει τις λίστες -περισσότερο κι από μένα. Και ορίστε τα 12 βήματα που προβλεπει καθ’οδόν προς την οικονομική καταστροφή.
Πρώτο βήμα είναι η χειρότερη ύφεση στην αμερικανική ιστορία. Οι τιμές των σπιτιών θα πέσουν, πιστεύει, 20-30% από την αιχμή τους, αφαιρώντας μεταξύ 4.000 δισ. δολ. και 6.000 δισ. δολ. από το οικογενειακό εισόδημα των ΗΠΑ. Δέκα εκατομμύρια νοικοκυριά θα καταλήξουν χρεοκοπημένα και πολλοί περισσότεροι κατασκευαστές θα κλείσουν τα μαγαζιά τους.
Δεύτερο βήμα θα είναι περισσότερες ζημιές, πάνω από τα 250-300 δισ. δολ. που υπολογίζονται τώρα, στα ριψοκίνδυνα στεγαστικά δάνεια. Το 60% περίπου όλων των στεγαστικών δανείων που εγκρίθηκαν μεταξύ 2005 ή 2007 βγήκαν με ”απρόσεκτους ή επικίνδυνους όρους”, πιστεύει ο καθ. Roubini. Η Goldman Sachs υπολογίζει ότι η ζημιές στα στεγαστικά δάνεια θα ανέλθουν στα 400 δισ. δολ. Αν η πτώση στις τιμές ακινήτων είναι μεγαλύτερη του 20%, η ζημιά θα είναι μεγαλύτερη. Και θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τις δυνατότητες των τραπεζών να δανείσουν.
Τρίτο βήμα θα είναι μεγάλες απώλειες σε μη ενυπόθηκα καταναλωτικά δάνεια: πιστωτικές κάρτες, δάνεια αγοράς αυτοκινήτου, φοιτητικά δάνεια και ούτω καθεξής. Το ”πιστωτικό κραχ” θα μεταδοθεί από την στεγαστική πίστη σε ευρύτερη κλίμακα καταναλωτικής πίστης.
Τέταρτο βήμα θα είναι η υποβάθμιση των ασφαλιστών χρεογράφων και ομολόγων, που δεν αξίζουν την βαθμολογία ΑΑΑ πάνω στην οποία βασίζονται οι δραστηριότητές τους. Εκεί θα σημειωθεί άλλη μια απομείωση ενυπόθηκων χρεογράφων της τάξης των 150 δισ. δολ.
Πέμπτο βήμα θα είναι η κατάρρευση στην αγορά εμπορικών ακινήτων και
έκτο βήμα θα είναι η χρεοκοπία μιας μεγάλης περιφερειακής ή πανεθνικής τράπεζας.
Εβδομο βήμα θα είναι οι ογκώδεις ζημιές σε απερίσκεπτες μοχλευμένες εξαγορές. Εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια του είδους είναι σήμερα καθηλωμένα στους ισολογισμούς χρηματοοικονομικών οίκων.
Ογδοο βήμα θα είναι ένα κύμα από χρεοκοπίες επιχειρήσεων. Κατά μέσο όρο, οι αμερικανικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε καλή φόρμα, αλλά υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι με χαμηλή κερδοφορία και μεγάλο χρέος. Αυτές οι χρεοκοπίες θα διογκώσουν τις ζημιές στα ”credit default swaps” που εξασφαλίζουν τις πιστώστεις τους. Ορισμένοι ασφαλιστικοί οίκοι θα χρεοκοπήσουν.
Ενατο βήμα θα είναι η κατάρρευση στο ”σκαιώδες χρηματοοικονομικό σύστημα.” Η αντιμετώπιση των προβλημάτων των hedge funds, ειδικών επενδυτικών εργαλείων κλπ κλπ θα είναι δυσκολότερη, επειδή αυτός ο τομέας δεν έχει πρόσβαση στον δανεισμό από τις κεντρικές τράπεζες.
Δέκατο βήμα θα είναι η κατάρρευση του χρηματιστηρίου. Η διολίσθηση των τιμών θα λάβει διαστάσεις χιονοστιβάδας καθώς θα καταρρέουν hedge funds, ο εσωτερικός δανεισμός αγοράς μετοχών και το shorting.
Ενδέκατο βήμα θα είναι η αποστράγγιση της ρευστότητας σε μια σειρά χρηματοοικονομικές αγορές, μεταξύ των οποίων οι αγορές χρήματος και ο διατραπεζικός δανεισμός, που θα οφείλεται στην απουσία εγγύησης για την φερεγγυότητα.
Δωδέκατο βήμα θα είναι ”ένας φαύλος κύκλος από ζημιές, συρρίκνωση κεφαλαίου, ύφεση πιστώσεων, αναγκαστική ρευστοποίηση και απεγνωσμένες πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων σε χαμηλές τιμές.”
Αυτά, λοιπόν, είναι τα 12 βήματα προς την μητέρα όλων των υφέσεων. Συνοπτικά, κατά τον Καθ. Roubini: ”Οι συνολικές ζημιές στο χρηματοοικονομικό σύστημα θα ξεπεράσουν τα 1.000 δισ. δολ. και η οικονομική ύφεση θα είναι βαθιά, παρατεταμένη και σοβαρή.”
Αυτό είναι το ”εφιαλτικό σενάριο” που κρατά αφυπνισμένο τον Ben Bernanke και τους συναδέλφους του στην Federal Reserve. Κι εξηγεί γιατί, έχοντας αποτύχει στην ορθή αποτίμηση του κινδύνου επί μακρόν, η Fed μείωσε τα επιτόκια κατά 200 μονάδες βάσης.
Ειναι η υποθήκη της για να αποτραπεί το οικονομικό κραχ.
Είναι καθόλου πιθανό αυτό το σενάριο; Είναι.
Επιπλέον, να είστε σίγουροι ότι εάν επιβεβαιωθεί θα καταργήσει κάθε κουβέντα για ”decoupling”. Εάν κρατήσει έξι τρίμηνα, όπως προβλέπει ο Καθ. Roubini, η όποια δράση των κεντρικών τραπεζών στις υπόλοιπες οικονομίεις του πλανήτη θα είναι πολύ μικρή και πολύ καθυστερημένη. Οι κίνδυνοι είναι πράγματι μεγάλοι και η ικανότητα των αρχών να τους αντιμετωπίσουν, πιο περιορισμένοι απ’όσο ελπίζει ο κόσμος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διέξοδοι. Αλλά δυστυχώς είναι πολύ επίπονες. Στην τελική ανάλυση, οι κυβερνήσεις επιλύουν τις κρίσεις. Είναι νόμος. Η διάσωση γίνεται με την κυβέρνηση να επωμίζεται επισφαλή χρέη, πληθωρισμό ή και τα δύο.
Η Ιαπωνία επέλεξε την πρώτη λύση, προς δυσαρέσκεια του υπουργείου Οικονομικών. Αλλά η Ιαπωνία είναι πιστώτρια χώρα, όπου οι αποταμιευτές έχουν πλήρη εμπιστοσύνη στην επάρκεια της κυβέρνησής τους.
Οι ΗΠΑ, όμως, είναι δανειολήπτρια χώρα. Οφείλει να συντηρεί την εμπιστοσύνη των ξένων. Εάν δεν το καταφέρει, θα είναι πιθανή η λύση του πληθωρισμού. Κι αυτό εξηγεί γιατί ο χρυσός αξίζει 920 δολάρια η ουγγιά.
Η σχέση ανάμεσα στο σκάσιμο της φούσκας ακινήτων και τα τρωτά σημεία του χρηματοοικονομικού συστήματος έχει δημιουργήσει τεράστιους κινδύνους για τις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο πλανήτη. Ο δημόσιος τομέας των ΗΠΑ ετοιμάζεται για επιχείρηση διάσωσης, με οδηγό την Fed. Στο τέλος, θα πετύχει τον σκοπό του. Αλλά το ταξίδι θα είναι επίπονα άβολο.
* ”A Coming Recession in the US Economy?” 17 Ιουλίου 2006, http://www.rgemonitor.com/;
**”The Rising Risk of a Systemic Financial Meltdown,” 5 Φεβρουαρίου 2008.
(22/02/08 - 12:38)
http://www.euro2day.gr/articles/151961/
του Martin Wolf”
Θα έλεγα ότι αντιμετωπίζουμε όχι μια φούσκα, αλλά φυσαλίδες –πολλές μικρές, τοπικές φούσκες που ποτέ δεν μεγάλωσαν σε κλίμακα που να απειλούν την υγεία του συνόλου της οικονομίας.” Alan Greenspan, ”The Age of Turbulence”.
Αυτή ήταν κάποτε η άποψη του κ. Greenspan για την φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ. Αλίμονο, έκανε λάθος. Πόσο χειρότερη, οπότε, μπορεί να γίνει η τρέχουσα διολίσθηση. Για να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση, θα πρέπει να ρωτήσουμε μια πραγματική ”αρκούδα.” Εκείνη που προτιμώ πάντα εγώ, είναι ο Nouriel Roubini του Stern School of Business του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ιδρυτή του χρηματοοικονομικού βαρόμετρου RGE.
Τελευταία, τα σενάρια του Καθηγητή Roubini είναι τόσο ολέθρια, που σηκώνουν την τρίχα του αναγνώστη. Αλλά αξίζει να τον πάρουμε στα σοβαρά. Έκανε την πρώτη πρόβλεψη για ύφεση στις ΗΠΑ τον Ιούλιο 2006*. Τότε, η άποψή του αμφισβητήθηκε έντονα. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Σήμερα δηλώνει ”αυξάνεται η πιθανότητα για μια καστροφική κατάληξη στην οικονομία και την αγορά.”** Τα χαρακτηριστικά αυυτού του σεναρίου είναι:
”Ενας φαύλος κύκλος όπου η βαθειά ύφεση επιτείνει τις χρηματοοικονομικές ζημίες και, με τη σειρά τους, οι μεγάλες χρηματοοικονομικές ζημίες και η οικονομική κατάρρευση επιτείνουν την ύφεση.”
Ο Καθ. Roubini λατρεύει τις λίστες -περισσότερο κι από μένα. Και ορίστε τα 12 βήματα που προβλεπει καθ’οδόν προς την οικονομική καταστροφή.
Πρώτο βήμα είναι η χειρότερη ύφεση στην αμερικανική ιστορία. Οι τιμές των σπιτιών θα πέσουν, πιστεύει, 20-30% από την αιχμή τους, αφαιρώντας μεταξύ 4.000 δισ. δολ. και 6.000 δισ. δολ. από το οικογενειακό εισόδημα των ΗΠΑ. Δέκα εκατομμύρια νοικοκυριά θα καταλήξουν χρεοκοπημένα και πολλοί περισσότεροι κατασκευαστές θα κλείσουν τα μαγαζιά τους.
Δεύτερο βήμα θα είναι περισσότερες ζημιές, πάνω από τα 250-300 δισ. δολ. που υπολογίζονται τώρα, στα ριψοκίνδυνα στεγαστικά δάνεια. Το 60% περίπου όλων των στεγαστικών δανείων που εγκρίθηκαν μεταξύ 2005 ή 2007 βγήκαν με ”απρόσεκτους ή επικίνδυνους όρους”, πιστεύει ο καθ. Roubini. Η Goldman Sachs υπολογίζει ότι η ζημιές στα στεγαστικά δάνεια θα ανέλθουν στα 400 δισ. δολ. Αν η πτώση στις τιμές ακινήτων είναι μεγαλύτερη του 20%, η ζημιά θα είναι μεγαλύτερη. Και θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τις δυνατότητες των τραπεζών να δανείσουν.
Τρίτο βήμα θα είναι μεγάλες απώλειες σε μη ενυπόθηκα καταναλωτικά δάνεια: πιστωτικές κάρτες, δάνεια αγοράς αυτοκινήτου, φοιτητικά δάνεια και ούτω καθεξής. Το ”πιστωτικό κραχ” θα μεταδοθεί από την στεγαστική πίστη σε ευρύτερη κλίμακα καταναλωτικής πίστης.
Τέταρτο βήμα θα είναι η υποβάθμιση των ασφαλιστών χρεογράφων και ομολόγων, που δεν αξίζουν την βαθμολογία ΑΑΑ πάνω στην οποία βασίζονται οι δραστηριότητές τους. Εκεί θα σημειωθεί άλλη μια απομείωση ενυπόθηκων χρεογράφων της τάξης των 150 δισ. δολ.
Πέμπτο βήμα θα είναι η κατάρρευση στην αγορά εμπορικών ακινήτων και
έκτο βήμα θα είναι η χρεοκοπία μιας μεγάλης περιφερειακής ή πανεθνικής τράπεζας.
Εβδομο βήμα θα είναι οι ογκώδεις ζημιές σε απερίσκεπτες μοχλευμένες εξαγορές. Εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια του είδους είναι σήμερα καθηλωμένα στους ισολογισμούς χρηματοοικονομικών οίκων.
Ογδοο βήμα θα είναι ένα κύμα από χρεοκοπίες επιχειρήσεων. Κατά μέσο όρο, οι αμερικανικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε καλή φόρμα, αλλά υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι με χαμηλή κερδοφορία και μεγάλο χρέος. Αυτές οι χρεοκοπίες θα διογκώσουν τις ζημιές στα ”credit default swaps” που εξασφαλίζουν τις πιστώστεις τους. Ορισμένοι ασφαλιστικοί οίκοι θα χρεοκοπήσουν.
Ενατο βήμα θα είναι η κατάρρευση στο ”σκαιώδες χρηματοοικονομικό σύστημα.” Η αντιμετώπιση των προβλημάτων των hedge funds, ειδικών επενδυτικών εργαλείων κλπ κλπ θα είναι δυσκολότερη, επειδή αυτός ο τομέας δεν έχει πρόσβαση στον δανεισμό από τις κεντρικές τράπεζες.
Δέκατο βήμα θα είναι η κατάρρευση του χρηματιστηρίου. Η διολίσθηση των τιμών θα λάβει διαστάσεις χιονοστιβάδας καθώς θα καταρρέουν hedge funds, ο εσωτερικός δανεισμός αγοράς μετοχών και το shorting.
Ενδέκατο βήμα θα είναι η αποστράγγιση της ρευστότητας σε μια σειρά χρηματοοικονομικές αγορές, μεταξύ των οποίων οι αγορές χρήματος και ο διατραπεζικός δανεισμός, που θα οφείλεται στην απουσία εγγύησης για την φερεγγυότητα.
Δωδέκατο βήμα θα είναι ”ένας φαύλος κύκλος από ζημιές, συρρίκνωση κεφαλαίου, ύφεση πιστώσεων, αναγκαστική ρευστοποίηση και απεγνωσμένες πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων σε χαμηλές τιμές.”
Αυτά, λοιπόν, είναι τα 12 βήματα προς την μητέρα όλων των υφέσεων. Συνοπτικά, κατά τον Καθ. Roubini: ”Οι συνολικές ζημιές στο χρηματοοικονομικό σύστημα θα ξεπεράσουν τα 1.000 δισ. δολ. και η οικονομική ύφεση θα είναι βαθιά, παρατεταμένη και σοβαρή.”
Αυτό είναι το ”εφιαλτικό σενάριο” που κρατά αφυπνισμένο τον Ben Bernanke και τους συναδέλφους του στην Federal Reserve. Κι εξηγεί γιατί, έχοντας αποτύχει στην ορθή αποτίμηση του κινδύνου επί μακρόν, η Fed μείωσε τα επιτόκια κατά 200 μονάδες βάσης.
Ειναι η υποθήκη της για να αποτραπεί το οικονομικό κραχ.
Είναι καθόλου πιθανό αυτό το σενάριο; Είναι.
Επιπλέον, να είστε σίγουροι ότι εάν επιβεβαιωθεί θα καταργήσει κάθε κουβέντα για ”decoupling”. Εάν κρατήσει έξι τρίμηνα, όπως προβλέπει ο Καθ. Roubini, η όποια δράση των κεντρικών τραπεζών στις υπόλοιπες οικονομίεις του πλανήτη θα είναι πολύ μικρή και πολύ καθυστερημένη. Οι κίνδυνοι είναι πράγματι μεγάλοι και η ικανότητα των αρχών να τους αντιμετωπίσουν, πιο περιορισμένοι απ’όσο ελπίζει ο κόσμος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διέξοδοι. Αλλά δυστυχώς είναι πολύ επίπονες. Στην τελική ανάλυση, οι κυβερνήσεις επιλύουν τις κρίσεις. Είναι νόμος. Η διάσωση γίνεται με την κυβέρνηση να επωμίζεται επισφαλή χρέη, πληθωρισμό ή και τα δύο.
Η Ιαπωνία επέλεξε την πρώτη λύση, προς δυσαρέσκεια του υπουργείου Οικονομικών. Αλλά η Ιαπωνία είναι πιστώτρια χώρα, όπου οι αποταμιευτές έχουν πλήρη εμπιστοσύνη στην επάρκεια της κυβέρνησής τους.
Οι ΗΠΑ, όμως, είναι δανειολήπτρια χώρα. Οφείλει να συντηρεί την εμπιστοσύνη των ξένων. Εάν δεν το καταφέρει, θα είναι πιθανή η λύση του πληθωρισμού. Κι αυτό εξηγεί γιατί ο χρυσός αξίζει 920 δολάρια η ουγγιά.
Η σχέση ανάμεσα στο σκάσιμο της φούσκας ακινήτων και τα τρωτά σημεία του χρηματοοικονομικού συστήματος έχει δημιουργήσει τεράστιους κινδύνους για τις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο πλανήτη. Ο δημόσιος τομέας των ΗΠΑ ετοιμάζεται για επιχείρηση διάσωσης, με οδηγό την Fed. Στο τέλος, θα πετύχει τον σκοπό του. Αλλά το ταξίδι θα είναι επίπονα άβολο.
* ”A Coming Recession in the US Economy?” 17 Ιουλίου 2006, http://www.rgemonitor.com/;
**”The Rising Risk of a Systemic Financial Meltdown,” 5 Φεβρουαρίου 2008.
(22/02/08 - 12:38)
http://www.euro2day.gr/articles/151961/
GS: Τα ”ακραία” σενάρια για 5 ελληνικές τράπεζες
Οι ελληνικές τράπεζες, μαζί με τις ιταλικές, φαίνεται πως θα είναι περισσότερο ”προστατευμένες”, στην περίπτωση ”ανώμαλης προσγείωσης” της παγκόσμιας οικονομίας, λόγω των σχετικά υψηλότερων αποτιμήσεών τους, εκτιμά η Goldman Sachs στην έκθεσή της για τις ευρωπαϊκές τράπεζες με ημερομηνία 20 Φεβρουαρίου. Ο διεθνής οίκος τονίζει πως η αποτίμηση του κλάδου των ευρωπαϊκών τραπεζών, για τον οποίον διατηρεί ”ουδέτερη” σύσταση, βρίσκεται κοντά στα ιστορικά χαμηλά, ωστόσο υπάρχει ακόμα κίνδυνος περαιτέρω πτώσης τους. Ειδικότερα, το μέσο Ρ/Ε των ευρωπαϊκών τραπεζών έχει υποχωρήσει στο 8,6 από 13,1 (ή κατά 35%), διαπραγματευόμενο πλέον σε χαμηλότερα επίπεδα ακόμη και σε σχέση με το 2003. Ωστόσο, το σενάριο μιας ισχυρής επιβράδυνσης της παγκόσμιας οικονομίας δεν αντανακλάται ακόμα στις αποτιμήσεις των τραπεζών. Η Goldman Sachs υπογραμμίζει πως με βάση ένα σενάριο ”ανώμαλης προσγείωσης” της παγκόσμιας οικονομίας, οι μέσες εκτιμήσεις της για τα κέρδη ανά μετοχή των τραπεζών το 2008 ενδέχεται να υποχωρήσουν έως και κατά 27%, υποδηλώνοντας περιθώριο υποχώρησης της αποτίμησης των μετοχών έως και κατά 16%. Πάντως, ο οίκος σημειώνει πως με βάση το επικρατέστερο σενάριο για την παγκόσμια οικονομία, δεν αναμένονται αρνητικές επιπτώσεις στην κερδοφορία των τραπεζών, αντίστοιχες του 2003. Σύμφωνα με την Goldman Sachs, τον μεγαλύτερο ”κίνδυνο” αντιμετωπίζουν Βρετανία και Ιρλανδία, που, σε περίπτωση επιβράδυνσης της οικονομίας, θα μπορούσε να υπάρξει περαιτέρω υποχώρηση των τρεχουσών τιμών των τραπεζικών μετοχών κατά 30%. Για τον ελληνικό τραπεζικό κλάδο, ο διεθνής οίκος αναφέρει πως ο τρέχον ρυθμός αύξησης των εσόδων διαμορφώνεται στο 16,4%, ενώ αν επιβραδυνθεί ο ρυθμός ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας, το ποσοστό αυτό θα μειωθεί στο 12,7%. Παράλληλα, τα κέρδη ανά μετοχή των ελληνικών τραπεζών, τα οποία ”τρέχουν” τώρα με 15,6%, θα αυξάνονταν με ρυθμό 0,7%, αν επικρατήσει το χειρότερο σενάριο.Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, από την 1η Αυγούστου του 2007, από τότε δηλαδή που εμφανίστηκε η πιστωτική κρίση στις διεθνείς αγορές, σε σύνολο 50 ευρωπαϊκών τραπεζών, έχει καταγραφεί από πτώση 60% (Hypo Real Estate) έως και ενίσχυση 10% (Deutsche Bank) στις μετοχικές αποτιμήσεις.Μεταξύ των 50 αυτών μετοχών, η Εθνική Τράπεζα παρουσίασε υποχώρηση από την 1η Αυγούστου, κατά 12,7%, η Alpha Bank κατά 18,4%, η Τράπεζα Πειραιώς κατά 20,4%, η EFG Eurobank κατά 28,8% και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο κατά 36%.Ο διεθνής οίκος παραθέτει τις τιμές στόχους που θα μπορούσαν να διαμορφωθούν για Εθνική Τράπεζα, Πειραιώς, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, EFG Eurobank και Alpha Bank στην περίπτωση ισχυρής επιβράδυνσης της παγκόσμιας οικονομίας.---Alpha BankΓια την Alpha Bank (P/E 9,2 φορές τα εκτιμώμενα κέρδη του 2008), που παραμένει στην conviction buy list του διεθνούς οίκου, η Goldman Sachs αναφέρει ότι η τιμή-στόχος των 27,7 ευρώ ανά μετοχή υποδηλώνει περιθώριο ανόδου της τάξης του 36% από τα τρέχοντα επίπεδα. Αν όμως επιδεινωθεί η παγκόσμια οικονομία, η τιμή-στόχος θα μπορούσε να μειωθεί στα 17,6 ευρώ ανά μετοχή, χαμηλότερη κατά 14% από τα τρέχοντα επίπεδα. Στους κινδύνους για την μετοχή της Alpha Bank συγκαταλέγει την επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος σε Ελλάδα και Νοτιοανατολική Ευρώπη, καθώς και μια χειρότερη του αναμενόμενου τάση στα asset spreads.---ΠειραιώςΓια την Τράπεζα Πειραιώς (P/E 11 φορές τα εκτιμώμενα κέρδη του 2008) ο διεθνής οίκος διατηρεί την σύσταση ”buy” και την τιμή-στόχο των 26,1 ευρώ ανά μετοχή, που υποδηλώνει περιθώριο ανόδου της τάξης του 24% από τα τρέχοντα επίπεδα. Στην περίπτωση ”ανώμαλης προσγείωσης” της οικονομίας ωστόσο, η τιμή θα μπορούσε να υποχωρήσει στα 16,5 ευρώ, 22% χαμηλότερα δηλαδή από τα τρέχοντα επίπεδα. Στους κινδύνους για την μετοχή της τράπεζας συγκαταλέγει την επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος σε Ελλάδα και Νοτιοανατολική Ευρώπη, καθώς και μια χειροτέρευση της τάσης στα asset spreads.---ΤΤΓια το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (P/E 10,8 φορές τα εκτιμώμενα κέρδη του 2008), για το οποίο ο διεθνής οίκος συστήνει ”buy”, η τιμή-στόχος διατηρείται στα 12,8 ευρώ ανά μετοχή, που υποδηλώνει περιθώριο ανόδου 23% από τα τρέχοντα επίπεδα. Η τιμή αυτή θα μειώνονταν στα 9,7 ευρώ ανά μετοχή, δηλαδή 7% χαμηλότερα από τα τρέχοντα επίπεδα, στην περίπτωση επιβράδυνσης της παγκόσμιας οικονομίας. Στους κινδύνους για την μετοχή του ΤΤ ο διεθνής οίκος συμπεριλαμβάνει την έκθεση στην μεταβλητότητα των χρηματοοικονομικών αγορών και τα λειτουργικά ”ρίσκα” που σχετίζονται με την αναδιάρθρωση της τράπεζας. ---Εθνική ΤράπεζαΟσον αφορά την Εθνική Τράπεζα (P/E 9,9 φορές τα εκτιμώμενα κέρδη του 2008), για την οποία η σύσταση είναι ”neutral”, η τιμή-στόχος παραμένει στα 47 ευρώ, τιμή που υποδηλώνει περιθώριο ανόδου 24% από τα τρέχοντα επίπεδα. Στην περίπτωση ”ανώμαλης προσγείωσης” της παγκόσμιας οικονομίας, η τιμή-στόχος θα μπορούσε να υποχωρήσει στα 31 ευρώ, δηλαδή 18% από τα τρέχοντα επίπεδα. Ως κινδύνους για την Εθνική Τράπεζα η Goldman Sachs θεωρεί τα μακροοικονομικά ρίσκα στις κύριες χώρες στις οποίες δραστηριοποιείται, ιδιαίτερα στην Ελλάδα και την Τουρκία, την μεταβλητότητα στις αναδυόμενες αγορές καθώς και κινδύνους που σχετίζονται με την αναδιάρθρωση του δικτύου της τράπεζας στην εγχώρια αγορά.---EurobankΓια την EFG Eurobank (P/E 10,3 φορές τα εκτιμώμενα κέρδη του 2008), διατηρείται η σύσταση ”neutral” και η τιμή-στόχος των 22,2 ευρώ ανά μετοχή, που υποδηλώνει περιθώριο ανόδου της τάξης του 18% από τα τρέχοντα επίπεδα. Αν υπάρξει επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας, η τιμή-στόχος για την Eurobank θα μπορούσε να μειωθεί στα 14,8 ευρώ ανά μετοχή, δηλαδή 22% χαμηλότερα από τα τρέχοντα επίπεδα. Για την συγκεκριμένη τράπεζα, ο διεθνής οίκος ”βλέπει” περιθώριο ανόδου στην περίπτωση που επιταχυνθεί η αναδιοργάνωση των δραστηριοτήτων της στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, αλλά κινδύνους στην περίπτωση επιβράδυνσης του ρυθμού ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και επιτάχυνσης του ρυθμού συμπίεσης των spreads στην λιανική τραπεζική.
http://www.euro2day.gr/articles/151860/
http://www.euro2day.gr/articles/151860/
Subscribe to:
Posts (Atom)
